NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Gazu, piesku, gazu!
Lubicie...
Szalone rajdy wśród psich domów?
Lubicie...
Gdy pomocnej łapy nie braknie nikomu?
Lubicie...
Auta, sterowce, łodzie, motory i trójkołowce?
Lubicie dobrą zabawę?
Witajcie w Łapowie
Gazu, piesku!
- Gazu... - Gazu, piesku!
Chcemy się zatrzymywać?
Nie, nie
- A więc gazu - Gazu, piesku, gazu
Gazu, piesku, gazu!
„Wszystkie łapy na pokład”.
Wszystkiego najlepszego.
Doskonale! Dziękuję.
A to dla ciebie.
Śmiało. Naciśnij!
To mój ulubiony dzwonek do drzwi.
Co się dzieje? Macie urodziny! Oboje?
Nieźle kombinujesz. Ale to nie urodziny, tylko rocznica.
A co to znaczy?
Świętujemy dzień, w którym się poznaliśmy.
Na rejsie do Zatoki Zachodzącego Słońca. Istna magia.
W rzeczy samej. Była specjalna kolacja i tańce.
To jedno z moich ukochanych wspomnień.
Poznaliście się na statku? A co z twoim szalem?
O czym ty mówisz? Ten szal był odlotowy. Nadal jest!
Chcielibyśmy wybrać się w kolejny rejs.
Kiedyś to się ziści, gdy nie będziemy tak zajęci.
Skoro o tym mowa, spóźnię się do pracy!
Ja też się spóźnię!
A ja właśnie wpadłam na pewien pomysł.
Babciu! Dziadku! Potrzebny mi statek!
Jasna sprawa! Trzeba cię zapisać do szkoły szkutniczej.
To potrwa najwyżej cztery lata.
Po co ci statek, Łapko?
Bo rodzice mają rocznicę, a ja chcę im podarować
rejs, taki jak ten, gdy się poznali. I to dziś!
Świetny pomysł! Znam właściciela statku na zdjęciu.
To SS Szczenięca Miłość.
Kiedyś naprawiłam jego narty wodne. Na pewno pożyczy nam statek.
Tak! A gdy zajdzie słońce,
zrobimy takie zdjęcie, tylko z całą rodziną.
Możemy urządzić specjalną kolację. I puścić muzykę do tańca.
Świetny pomysł! Umiecie sterować statkiem?
Tak jest, kapitanie.
Świetnie! Ja zajmę się resztą.
Gilber! Znasz się na jedzeniu!
To prawda. Lubię jeść i przygotowywać potrawy.
Szykuję rejs z okazji rocznicy rodziców.
Urządzisz dla nich specjalną kolację?
Pewnie, siostrzyczko.
Niezły strzał, Pisk. Też możesz pomóc.
Biskwit! Planuję rejs dla rodziców!
Świetny pomysł!
Zajmiesz się muzyką do tańca?
Zajmę się muzyką do tańca!
To właśnie powiedziałam!
Wybacz! Gram solo na cyrkowej gitarze!
Łapka Psiuniek do stacji kosmicznej. Odbiór.
Kosmiczny kadet Spike Psiuniek, słyszę cię wyraźnie na orbicie.
Co na Ziemi?
Sporo się dzieje. Wysyłamy dziś rodziców w rejs.
Możesz wpaść na rodzinne zdjęcie?
Za nic bym go nie przegapił. Kapujesz? Bo jestem w kosmosie.
Tracę sygnał. Wlatujemy za Księżyc. Bo jestem w kosmosie.
To mamy wszystko, czego trzeba, poza rodzicami.
Jeszcze sześć godzin do końca.
- Cześć, tato! - Cześć, Łapko!
Mam dla ciebie niespodziankę!
Niespodziankę? Dla mnie? Jaką?
Czekaj, nie mów! Albo powiedz. Nie, nie mów!
Muszę wiedzieć!
Opaska na oczy!
Oto Centrum Łapowa i nasz ostatni przystanek.
Uwaga na stopień.
Cześć, Łapko. Chcesz mi zrobić niespodziankę?
Mam niespodziankę dla... Czekaj, skąd wiedziałaś?
Matka zawsze wie. Poza tym tata do mnie dzwonił.
Uwielbiam niespodzianki.
- Tędy do wielkiej niespodzianki. - Czuję ryby.
Jesteśmy w akwarium. Uwielbiam je.
Jeszcze kawałek.
Świetnie. Mogę już zdjąć opaskę? Bardzo mnie swędzi.
Jeszcze nie.
Przygotujcie się na wielką...
Czy to szczęk metalu? Nie mam pojęcia, gdzie jesteśmy.
Co za niespodzianka!
Zostańcie tu. I nie podglądajcie.
Co się dzieje z tym statkiem?
To już nie ten sam statek, co 20 lat temu.
Właściwie ten sam. W tym problem. Jest stary.
Ale na pewno się nada.
Nada się to za mało. Musi być doskonały.
Tak! Naprawiłam.
Gotowi?
Niespodzianka!
SS Szczenięca Miłość! I nasza rodzina!
Co za niespodzianka!
Dziękuję, Łapko.
Jeszcze nie dziękujcie, bo obchody waszej rocznicy dopiero się zaczynają.
Będzie doskonale.
Witamy na jubileuszowym rejsie rodziców na SS Szczenięca Miłość
do Zatoki Zachodzącego Słońca.
Sporo tych słów.
Tak czy siak, będę gospodynią wieczoru.
Dziś szefowie kuchni Gilber i Pisk
przygotowali dla was specjalną kolację.
Świetnie. Jestem głodna. Na sterowcu był młyn. Przegapiłam obiad!
Wszystko w porządku?
Jeszcze nie jest gotowa, więc zaraz wracam.
Tymczasem podziwiajcie widok!
To ta specjalna kolacja? Nuggetsy i papka dla dzieci?
Jak to? Ja uwielbiam nuggetsy, a Pisk papkę dla dzieci.
Czego więcej trzeba?
Ta kolacja nie jest dla was. Jest dla rodziców!
Ma być wyjątkowa.
Słuszna uwaga. To co robimy?
Przygotujemy nasze kanapki.
Nie, to nie to. Tak! Kanapki!
Gotujmy, pieski, gotujmy!
Kolacja gotowa.
Niech to będą kanapki.
Tak! Kanapki!
Dwie wyjątkowe kanapki łapini z chrupkim serem
i organicznym puree to na pewno nie papka dla dzieci.
Jestem pod wrażeniem. Przeszłaś samą siebie.
Myślałem, że lepiej już być nie może, a jednak!
I jak smakuje?
Doskonale.
Będziesz patrzeć, jak jemy, czy...
Nie, chciałam tylko powiedzieć, że po kolacji są tańce.
Tańce! Minęło sporo czasu. Mam nadzieję, że jeszcze pamiętam.
Nie martw się, tato. Poprowadzę. Jak wtedy, gdy się poznaliśmy.
Jak za starych czasów.
Biskwit, co z muzyką do tańca?
Świetnie. Muzycy powinni zaraz tu być.
Jak to? Jesteśmy na statku na środku rzeki.
Po co rozstawiasz siatkę?
Bo zagrają Działkowe Trojaczki!
Ale one podróżują działkiem i potrzebują lądowiska.
Co?
Doskonałe lądowanie!
Muszę sprawdzić, kiedy dotrzemy do zatoki.
Ta zatoka jest piękniejsza niż na zdjęciu.
Tak jak twoja babcia.
Zgadza się. Ma się to coś.
Z pewnością.
Dotrzemy tam przed zachodem słońca?
Nowe zdjęcie musi być takie jak to.
To nie muzyka do tańca!
Nie!
Cisza! Gdzie muzyka do tańca?
O co ci chodzi? Nie ma lepszej muzyki do tańca.
Nie dla rodziców. Wolą coś wolniejszego. W tym stylu!
Tatku, grają naszą piosenkę.
Od razu lepiej.
Nieźle się spisałaś. Udał ci się prezent dla rodziców.
Spójrzcie, słońce zaczyna zachodzić.
Doskonale.
Co to było?
Kiepska sprawa. Statek przecieka!
Stare statki tak mają.
Wszystkie łapy na pokład. Musimy zatkać przecieki!
Dziś wszystko musi być idealne!
Tatku, słyszałeś?
Co takiego? Spójrz! Mewa!
Czy ten statek...
Buja się? No pewnie! Zatem tańczcie!
Podkręćcie tempo, chłopaki!
Łapko, chyba mamy problem.
Nie ma żadnego problemu!
Majtek Pisk? Czas na nuggetsy!
Widzisz? Koniec z przeciekami.
Wszyscy na szalupę ratunkową!
Ziemia na horyzoncie!
Mamo, tato, bardzo mi przykro.
Chciałam, żeby ten wieczór był idealny, ale wszystko zepsułam.
Ależ był idealny!
Jedzenie, tańce, przygoda?
Prawda, tatku?
Było lepiej niż idealnie! Bo wszyscy tu byliście.
Nie wszyscy.
Chciałam zrobić zdjęcie z całą rodziną,
ale przegapiliśmy zachód słońca i nie ma z nami Spike'a.
Ależ jestem!
Przepraszam za spóźnienie.
Ale byłem w kosmosie.
Kapsuła Spike'a wygląda jak zachód słońca.
Szybko! Ustawcie się obok Spike'a do fotografii!
Trojaczki? Zróbcie zdjęcie!
Doskonale.
„Kościana scena i występy”.
Nie będę kłamać
Nie znajdziesz prawdy
Patrząc w moje oczy
Szczenięce oczy
Lecz mój ogon nie kłamie
- Merdaj ze mną, merdaj - Ale mój ogon nie
Merdaj, merdaj
Ale mój ogon nie kłamie
Jestem DJ Doggy Bag, a to najnowszy hit
ulubionej gwiazdy, Kelly Korgi.
- Uwielbiam Kelly Korgi! - Ja też!
Założyłam nawet jej fanklub w Łapowie, Korginizacja.
A z innych wiadomości,
pod koniec miesiąca Łapowo obchodzi stulecie założenia.
Wszystkiego najlepszego!
Łapowo ma sto lat? Co to znaczy?
To, że to miasto jest starsze od dziadka i mnie.
Stare jak dinozaur?
Nie aż tak stare.
Ma sto lat. To sporo.
Na pewno. To urodziny Łapowa!
Co miasto robi, aby to uczcić?
Nie słyszałam o obchodach.
Może burmistrz Niuchalska coś zaplanowała.
Mam nadzieję, że tak.
Chodź, Puszku. Dowiemy się.
A że wszyscy uwielbiają Kelly Korgi, oto jej kolejna piosenka.
Bo mój ogon nie kłamie
Nie kłamie
Pani burmistrz Niuchalska?
Czy to pachnie jak placek jagodowy?
Ja tylko czuję kawę.
Może dlatego, że wylała pani na to kawę.
Dobry węch, Puszku.
Co mogę dla was zrobić?
Zastanawialiśmy się, co zaplanowała pani
na obchody stulecia Łapowa.
Mam wielkie plany.
Zatrąbimy sto razy.
Nazywam to „Sto klaksonów na stulecie”.
Świetny pomysł, co?
Całkiem niezły.
Ale musimy wymyślić coś lepszego. W końcu to Łapowo!
Potrzebujemy balonów, ciasta, zabawy, nagród, muzyki i więcej ciasta!
Tak jak na urodzinach?
Świetny pomysł! Załatwione!
Psy Łapowa,
ogłaszam, że będziemy mieć wielką imprezę
na stulecie Łapowa!
Obchody powinny odbyć się w jakimś historycznym miejscu.
Gdzie się dawniej odbywały?
Na kościanej scenie.
To była wielka scena w środku miasta,
gdzie grano dobrą muzykę, były tańce i rozrywka dla wszystkich.
Co się z nią stało?
Psy jej zaszkodziły.
Bo psy uwielbiają kości
i nie mogły się powstrzymać przed ich zabieraniem,
aż scena zniknęła.
Już wiem! Odbudujemy ją!
To idealne miejsce na obchody stulecia Łapowa.
Ale czy psy nie będą znowu zabierać kości?
Puszku, to było sto lat temu. Dzisiejsze psy dadzą radę.
Wierzę w Łapowo.
Czuję zapach zwycięstwa.
Słuchajcie, czy to wam pachnie popcornem?
Nie, nadal czuję kawę.
Dziękuję za przybycie.
Jak informowała pani burmistrz, zbliża się stulecie Łapowa.
Zrobimy to, co psy w Łapowie robią najlepiej!
Utniemy drzemkę?
Będziemy stroić miny?
Nie, będziemy współpracować!
Odbudujemy starą kościaną scenę.
Zastanawiacie się, co to takiego?
Co to takiego?
Puszku?
Oto kościana scena.
Użyjemy tego zdjęcia, żeby wiedzieć, jak ją zbudować.
Spójrzcie na te pyszne kości.
Po pierwsze, potrzebujemy kości. I to dużo.
Żeby włożyć do pyszczków?
I żeby je tam trzymać?
Nie, żeby z nich budować.
Na szczęście mam kościanego drona, który pomoże je namierzyć.
Puszku?
Jeśli gdzieś są kości, znajdziemy je.
A gdy je znajdziemy, wykopiemy.
Będziemy mogli je zatrzymać?
I włożyć do pyszczków?
Nie, gdy je wykopiemy, użyjemy ich do budowy sceny.
A do pracy będzie nam przygrywać Szczekapella!
Kopcie, pieski, kopcie
Szukamy kościanym dronem
- Mamy kość! - Mamy kość i nigdy dość!
Nigdy dość
Szukamy w całej okolicy
Odwracamy każdy kamień
Każdy kamień
Każdy kamień w okolicy
Witajcie swoją
Witajcie swoją słodką kość
Kość
Kość, słodką kość
Sakso-kość!
Solówka na sakso-kości
Kopać
Tak właśnie kopiemy
Znaleźliśmy dość kości, by odbudować scenę,
więc ułóżmy je w stertę.
Ja zacznę.
Śmiało, wiem, że macie kości.
Tak!
Chcemy je zatrzymać.
Bo to kości.
Rozumiem. Jesteśmy psami i uwielbiamy kości.
Ale to kości na scenę, więc dajcie mi je.
Tę dużą kość też, Puszku.
Próbuję, ale jest taka ciężka.
I pyszna.
Świetnie! Teraz czas na budowę. Pokażę zdjęcie, żebyśmy mieli wzór.
No dalej. Odłóżcie kości. Stać nas na więcej.
Stać nas na więcej!
Puszku.
Wybacz, Łapko. Nie pamiętam, kiedy ją wziąłem.
To nie jest kość do gryzienia.
Rzućcie ją.
Rzućcie.
Zbudujmy scenę!
Budowanie sceny
Budujcie, pieski, budujcie
Budujcie, budujcie
Trzymałam je do góry nogami. Spróbujmy jeszcze raz.
Przebudujmy, pieski
Przebudujmy, budujmy
Świetna robota!
Musimy teraz zorganizować dekoracje, jedzenie, zabawy,
atrakcje, fajerwerki, nagrody i muzykę.
To był długi dzień.
Wyśpijcie się dobrze i widzimy się jutro rano!
Kto tam kradnie wielką kość?
Wielką kość
Scena się zawaliła, bo ktoś ukradł wielką kość.
Ktoś wie kto?
Franek i Jasiek nie będą zachwyceni. Uwielbiali ją.
Czekaj, Franek i Jasiek?
To oni ją zabrali! Musimy ją odzyskać.
Jedziemy!
Najpiękniejsza kość, jaką widziałem.
A teraz jest nasza.
Ktoś tu jest!
Mamy dzwonek?
Franek, Jasiek, to wy zabraliście wielką kość ze sceny?
Nie kojarzę. Nie mamy jej.
Na pewno nie ma jej za nami.
Widzimy, że tam jest.
W porządku. To my ją zabraliśmy.
Jeśli chcecie, możecie ją wziąć.
Serio?
Jeśli nas złapiecie. Biegnij, Jasiek, biegnij!
Tak!
To było do przewidzenia.
Franek, doganiają nas.
Nie martw się, Jasiek. Rzuć nachosy.
Jasne!
Próbują przebić nam opony!
Trzymaj się, Puszku!
Franek, nadal nas doganiają.
Odpal ser.
Serowa zapora!
Na szczęście mam specjalne płozy.
Franek, nadal nas doganiają.
Rzuć guacamole.
Guacamole?
Zaguakamolili nas!
Franek.
Ten znak chyba oznacza, że w drodze jest dziura, w którą możemy wpaść.
Jasiek, to znak dla aut. A my jedziemy rajdówką...
Franek? Jasiek?
Pomocy!
Trzymajcie się. Sprowadzę pomoc!
Zostań tu i dotrzymuj im towarzystwa.
Chcecie usłyszeć imiona wszystkich kurczaków, które znam?
- Tak. - Nie!
Zapomnijcie o scenie. Franek i Jasiek potrzebują naszej pomocy.
Wiem, że nie ułatwiają nam zadania, ale należą do naszej społeczności.
Chodźmy, pieski, chodźmy!
Wanda, Liza, Piotrek i Jędrek...
Jędrek.
Rzucam linę!
Lina? A w czym ona nam pomoże?
Przywiążcie ją do rajdówki!
Ciągnąć!
Dzięki, że nas uratowaliście, choć zabraliśmy wielką kość.
Nie zasłużyliśmy na to!
Dzięki, że przerwaliście Puszkowi wyliczanie kurczaków.
On się nie poddaje.
Już dobrze. Dlatego to miasto jest takie wspaniałe.
Przedkładamy je ponad siebie.
Chodźmy naprawić kościaną scenę!
Wszystko dobre, co się dobrze kości
Jako burmistrz ogłaszam, że budowa sceny zakończyła się sukcesem!
Franek i Jasiek, co robicie?
Pilnujemy sceny.
Przed nami!
Skoro mamy kościaną scenę, czas na koncert.
Jest tylko jedna gwiazda, która może zaśpiewać na stuleciu Łapowa.
W moich oczach
Kelly Korgi? Niemożliwe. To wielka gwiazda!
To Łapowo, Puszku. Nie ma rzeczy niemożliwych.
Ale mój ogon nie kłamie
Napisy: Marcin Łakomy