NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Gazu, piesku, gazu!
Lubicie...
Szalone rajdy wśród psich domów?
Lubicie...
Gdy pomocnej łapy nie braknie nikomu?
Lubicie...
Auta, sterowce, łodzie, motory i trójkołowce?
Lubicie dobrą zabawę?
Witajcie w Łapowie
Gazu, piesku!
- Gazu... - Gazu, piesku!
Chcemy się zatrzymywać?
Nie, nie
- A więc gazu - Gazu, piesku, gazu
Gazu, piesku, gazu!
„Sam mnie złap”.
Gdy ostatnio szliśmy tym tunelem, byliśmy zwycięzcami.
Tego dnia wreszcie trafiliśmy do Kadry Rajdowców.
Łapka Psiuniek wygrywa!
Witajcie w Kadrze Rajdowców!
Łapko, możemy już iść z normalną prędkością?
Pewnie. Chciałam się delektować tą chwilą.
Nie wierzę! Należymy do Kadry Rajdowców!
Mogę w to uwierzyć tylko dlatego, że mamy kaski na dowód.
I opuchnięte łapki od skakania.
Czy to dziki popłoch?
W Łapowie dzieją się takie rzeczy?
Tak!
Coraz trudniej zrobić imponujące wejście Stefana Charcika.
Łapko i Puszku, witajcie w Kadrze Rajdowców.
Po pierwsze, potrzebujecie oficjalnego pojazdu Kadry.
Dziękuję, Jarku!
Mam nadzieję, że nie przeszkadzają wam nowe opony, lakier
i nowy silnik!
Tak! Lifting!
Słuchajcie, jak mruczy!
Prawda?
Gdzie pozostali rajdowcy?
Czekają, żeby zrobić dramatyczne wejście.
Poznajcie Szybki Zefirek.
Zdobywczyni największej liczby trofeów.
Raz prawie pokonała mnie. Prawie.
Nie wierzę!
A to Fred Lekki.
Rekordzista najdłuższego przejazdu na jednym kole, największej liczby kapci
i najlepszego tańca radości.
I nasz ostatni rajdowiec to...
Daniel.
Rekordzista w liczbie zgubionych kluczyków.
Dzisiaj zgubił je po raz 13.
Trzymaj, Daniel.
Wiem, że chcecie ruszać, ale muszę coś ogłosić.
Jak wiecie, kapitan rajdowców, brat Łapki, Spike, wyruszył w kosmos.
To oznacza, że potrzebujemy nowego lidera zespołu.
Jak wybieracie nowego kapitana?
Właśnie do tego zmierzam.
To kask kapitana.
Kto klepnie go jako pierwszy, zostanie kapitanem rajdowców!
Ale najpierw musicie mnie złapać!
W wyścigu po Łapowie!
Powodzenia!
Zapomniałem powiedzieć, że obowiązuje jedna zasada.
Trzymajcie się drogi. Żadnych skrótów.
Papatki!
Łapko, Spike wiele mi o tobie mówił. Mówił, że jesteś szybka.
O tobie mówił to samo.
Czyli obie jesteśmy szybkie.
Tak, ale ja jestem szybsza.
Pierwszego dnia w Kadrze też tak mówiłam.
Słuchajcie, wiecie, że inne auta już pojechały?
Gazu, piesku, gazu!
Czekajcie! A co ja mam robić?
Nazywam się Bernard Guma. Jestem szefem ekipy Zefirka.
Ten jest dla ciebie.
Nie umiem latać przyczepką.
Jesteś tam, Puszku? Jadę za Zefirkiem!
Wiem, jestem nad tobą!
Co? Jak?
Bo ja lecę! I nie podoba mi się to!
Ogarniasz to, Puszku! A ja muszę dorwać Stefana.
Gdzie on jest?
Nie widzę go. Ale lecą na mnie jakieś ptaki.
Trzymaj się, Puszku. A ja jadę tam, dokąd zabierze mnie Zefirek.
Kapujesz? Ma na imię Zefirek, a ja jadę za nią.
Dobre, Łapko.
A ja lecę do góry nogami.
Hej, Fred.
Hej, Daniel.
Jak ona ominęła te dziury?
Było blisko.
Łapko, znalazłem Stefana! Zatrzymał się po drugiej stronie parku.
Tam jest! Pojadę skrótem przez park.
Nie, Łapko. Nie możesz. Pamiętasz zasadę?
„Trzymajcie się drogi. Żadnych skrótów”.
Ale omijanie skrótów nie jest w moim stylu.
Nie! Ona zaraz dorwie Stefana!
Zefirek nie wzięła kasku! To moja szansa!
Wygrałam!
Co? To nie Stefan, tylko kij!
Stefan Charcik kontratakuje. To było do przewidzenia.
Mogłam się domyślić, że to sztuczka.
Nie martw się, poradzisz sobie z tym.
Przyjęłam, Bernard.
Wybacz, Łapko. Bernard widział Stefana. Muszę lecieć!
Puszku, ekipa Zefirka znalazła Stefana. Widzisz go?
Tak, tam jest. Tam jest.
Dlaczego to powtarzasz?
Dobre wieści. Już wiem, jak się skręca.
Ale złe są takie, że nie umiem się zatrzymać.
Ale znalazłeś Stefana?
Znalazłem sześciu Stefanów. Wszyscy są na Górskiej Drodze.
Tak! Już wiem, jak przestać się obracać.
A ja jadę na Górską Drogę.
Gazu, piesku, gazu!
Zefirek jest przede mną, ale doganiam ją!
Chwila, dlaczego to było takie proste?
Zefirku, dlaczego jedziesz tak wolno?
Właśnie wyminął nas Fred!
I Daniel!
Góra jest stroma.
Trzeba utrzymać temperaturę silnika na niebieskim polu.
Jeśli znajdzie się na czerwonym, auto się przegrzeje i utkniesz.
Jak Fred i Daniel.
Czekaj, dlaczego mi pomagasz?
Tak postępuje Kadra Rajdowców.
Ktoś mi pomógł, gdy dołączyłam do zespołu,
a teraz ja pomagam tobie.
Dzięki, ale nie potrzebuję pomocy.
Jestem na niebieskim, a to oznacza, że się pożegnamy!
Gdy byłam młodym rajdowcem, też nie słuchałam.
Ten wyścig nabiera rumieńców!
Jesteś na prowadzeniu, Łapko.
Niedługo „kapitanie Łapko”!
Podoba mi się, jak to brzmi, kapitanie Łapko.
A ty możesz mnie nazywać... Puszkiem.
Czerwone pole oznacza, że auto się przegrzało.
Ale Stefan jest na szczycie góry. Trzeba się spieszyć!
Nie mogę! Przez pospiech przegrzał mi się silnik!
Wyścig nabiera rumieńców!
To moja kwestia!
Nigdy tam nie dotrę.
Chyba że...
Naprawiasz swój samochód?
Mam lepszy pomysł. Buduję rakietę.
Żeby wlecieć na szczyt góry i pokonać Zefirka!
Trzymajcie się drogi. Żadnych skrótów. Już chyba o tym mówiliśmy.
Zatem nie mogę wygrać. To koniec.
Nie poddawaj się! Ja też myślałem, że nie umiem latać.
A teraz spójrz!
Jeszcze raz! A teraz spójrz!
Masz rację. Nie mogę się poddać.
Bo Łapka Psiuniek nie spocznie, dopóki nie dotrze na szczyt!
Wolniej, piesku, wolniej.
Dobrze, że ci się udało.
Ale ten kask jest mój.
On jest mój.
Obie się mylicie.
Nadal jest mój.
Wąs paralotnia?
Nawet ja tego nie przewidziałam.
Puszku! Wiesz, gdzie jest Stefan?
Otóż wiem, bo jest tuż przede mną.
Piękny dzień na latanie, prawda?
Tak.
Udał się na Wyspę Koniec Drogi! Nie ma dokąd uciec!
Bo to koniec drogi! Na wyspie!
Jadę w stronę mostu. Muszę prześcignąć Zefirka.
A jest szybka.
Naprawdę szybka.
Tak, ale ty jesteś szybsza, kapitanie Łapko.
Podoba mi się, jak to brzmi.
Wybaczcie, rajdowcy, most jest nieczynny,
więc musicie znaleźć inny sposób, by mnie dopaść.
Papatki!
Ja jednak pojadę tędy.
Ja tak nie przeskoczę.
Chyba Zefirek jest kapitanem. Zasłużyła na to.
- Chyba że... - Chyba że co?
Chyba że przewieziesz mnie na tę wyspę.
Łapko!
Proszę cię, Puszku. Być kapitanem to moje największe marzenie.
Myślałem, że dostać się do Kadry Rajdowców.
Tak było, ale zrealizowałam to, więc teraz chcę tego.
Wiem, że to złamanie zasad, ale tylko tak mogę wygrać.
Nie chcesz w ten sposób wygrywać.
Chcę tylko wygrać!
Dobrze, ty jesteś kapitanem.
Wygląda na to, że Zefirek wygra!
Tak! Udało mi się!
Udało ci się.
Rzutem na taśmę.
I zrobiłaś wejście w stylu Stefana Charcika. Brawo!
Gratulacje, kapitanie Łapko.
Puszku, wygrałam!
Na to wygląda.
Nie wiem, jak mnie pokonałaś, ale udało ci się. Dobra robota.
Na co czekasz? Zakładaj go.
Zakładaj, kapitanie Łapko. Zasłużyłaś na to.
„Kapitan Łapka”. Podobało mi się, jak to brzmi.
Ale teraz już mniej.
Tak bardzo chciałam wygrać, że zjechałam z drogi.
Ty przestrzegałaś zasad, więc to ty zasługujesz na ten tytuł.
Wiedziałem, że zmienisz zdanie.
Nie ma drogi na skróty, by być najlepszym. Muszę nad tym popracować.
Doceniam twoją szczerość.
Gratulacje, kapitanie Zefirek.
Jeszcze zostaniesz kapitanem.
A ja ci w tym pomogę.
Tak jak twój brat pomógł mnie.
Spike ci pomógł? Super.
Fred i Daniel też kiedyś będą kapitanami.
Albo i nie.
„Transport zabawek”.
Co się dzieje? Przeprowadzamy się?
Nie, Łapko, oddajemy paczki niepotrzebnych rzeczy
do nowego żłobka dla szczeniaczków.
Pączki?
Poproszę z nadzieniem waniliowym.
Nie pączki, tylko paczki.
Oddajemy to, czego już nie potrzebujemy.
A żłobek potrzebuje wielu rzeczy.
Ja oddaję stary dzwonek w kształcie owcy.
A ja moje stare klocki.
A ja oddam stare piłki do żonglerki,
klaunie klaksony i sporo gumowych nosów.
Poza tym. To mój ulubiony!
A co ze mną? Ja też chcę coś dać!
Już dałaś.
Wysprzątałam garaż i oddałam pudło twoich starych zabawek.
Jakich zabawek?
Nie pamiętam dokładnie.
Na pudełku był obrazek wyścigówki.
Moje Płonące Koła?
To były moje ulubione autka, gdy byłam szczeniaczkiem!
Mamo, to moje zabawki. Nie chcę ich oddawać.
Weźmy je z ciężarówki, zanim...
Nie!
Łapko, tak mi przykro. Nie wiedziałam, że ci na nich zależy.
Nie bawiłaś się nimi od lat.
Tak, ale teraz już nigdy się nimi nie pobawię, bo ich nie ma!
Co mam robić?
Łapko, masz wiele zabawek.
A te szczeniaczki nie mają nic.
Potrzebują ich bardziej niż ty.
Masz rację, mamo. Te szczeniaczki potrzebują zabawek.
Ale kto powiedział, że to mają być moje zabawki?
Muszę tylko podarować żłobkowi inne zabawki,
a wtedy odzyskam moje autka!
Z kim rozmawiasz?
Z nikim.
Puszku!
Potrzebuję twoich starych zabawek!
Wybacz, Łapko, ale właśnie podarowałem je dla żłobka.
To wspaniałe uczucie!
Czekaj, po co ci moje stare zabawki?
Bo mama podarowała moje autka,
a ja muszę je odzyskać!
Dzięki nim zainteresowałam się wyścigami.
Może szczeniaczki też się nimi zainteresują.
A może możemy je odzyskać.
Chodź!
Muszę tylko podmienić moje pudło z autkami na inne.
Wszyscy wygrywają!
A co ja wygrywam?
Ty pomożesz mi zebrać zabawki!
A potem dasz zabawki szczeniaczkom!
Tak!
Pudło już mam. Teraz potrzebne nam zabawki.
Dzień dobry, panu, pani, szczeniaczkowi.
Szczeniaczki w nowym żłobku potrzebują waszych zabawek.
Spróbuję!
A macie inne jojo?
Wszelkie datki będą mile widziane.
Może mniejszą piłeczkę?
Nawet jedna zabawka może się przydać.
Wygrałem!
Więcej zabawek może się przydać bardziej.
Pamiętajcie, to dla dzieci.
Kapelusz to też zabawka? Genialne.
Zefirku, zbieramy zabawki dla nowego żłobka.
Możesz coś podarować?
Czekajcie.
To Szop Przedrzeźniacz.
Powtarza to, co mówisz, tylko szopim głosem. Patrzcie!
Nie wierzę!
- Zrób to jeszcze raz! - Zrób to jeszcze raz!
Jesteś pewna, że chcesz go podarować?
Jestem pewna. To się robi nudne, i to szybko.
Pudło pełne zabawek? Załatwione.
To się robi nudne.
Mamy zabawki. Teraz musimy znaleźć ciężarówkę.
Znalazłem. Chyba zgarnęła balony.
Czekaj, ona się przemieszcza!
Musimy ją dorwać i podmienić zabawki, zanim dotrze do żłobka.
Ścigaj ją, piesku, ścigaj!
Nie lubię Dziurawej Drogi.
Dlaczego jej nie naprawią?
Bo musieliby zmienić nazwę!
Może byłoby warto.
Tak, ale to długo trwa.
Trzeba napisać list do burmistrza i w ogóle.
Przyda ci się trochę cienia, Różowy Misiu.
Bo dostaniesz poparzeń słonecznych i będziesz buraczkowy.
Jasiek!
To pudełko.
Magiczne?
Nie magiczne. Lepiej.
To pudełko z zabawkami!
O rety! Uwielbiam zabawki!
Różowy Miś też.
To chyba jego szczęśliwy dzień.
Różowy Misiu, to Błękitek!
Cześć! Jak się masz?
Cześć! Rety!
Panie kierowco!
Moja mama znalazła w garażu pudło z zabawkami
i podarowała je nowemu żłobkowi,
co jest wspaniałe, bo szczeniaczki potrzebują zabawek,
ale w tym pudle są moje ulubione zabawki z dzieciństwa,
a to pudło jest w pana ciężarówce.
A ja mam inne pudło z zabawkami,
więc gdybyśmy mogli je zamienić,
byłoby cudownie.
Proszę, mogę odzyskać moje pudło?
Cześć, Hambonio.
Nie krępuj się, mała.
Łapka górą!
Puszku, gdzie to pudło?
Właśnie miałem cię o to zapytać!
Jeśli go nie masz i nie ma go z tyłu skutera,
- to znaczy... - Że to pudełkowi piraci!
Może, Puszku. A może pudło spadło po drodze!
Tak, to ma sens.
Wybacz, ale to nieuczciwe zabierać zabawki
i nie zostawiać nic w zamian.
Rozumiem.
Zatem mamy tylko jedno wyjście.
- Odpuścić? - Nie.
Wrócić, skąd przyjechaliśmy, i znaleźć te zabawki.
Nadal nie widzę pudła.
I nadal uważam, że powinni naprawić te dziury
i zmienić nazwę tej drogi na Gładką.
Znam to jojo.
A ja znam te karty, tę piszczącą kość...
i ten zabawkowy kapelusz!
A ja znam to drzewo. Mieszkają na nim Franek i Jasiek.
Franek, to ci się spodoba.
Kochamy cię, Różowy Misiu.
Jasiek, daj już spokój. Zaraz zwariuję.
To wy zabraliście nasze zabawki!
Oddajcie je. Tylko bez numerów.
Tak, to zabawki dla szczeniaczków w nowym żłobku.
Wybaczcie. Znalezione, nie kradzione.
Znalezione, nie kradzione.
Dziękuję, Franek!
Jak wszedłeś do tego szopa?
Ale żłobek nie ma zabawek,
dlatego chcemy je podarować.
Te szczeniaczki potrzebują ich bardziej niż wy.
Możecie ją sobie zabrać. To się robi nudne, i to szybko.
Ale resztę zatrzymujemy.
Jeśli je zatrzymacie,
to tak, jakbyście je ukradli szczeniaczkom.
Serio?
Tak. To tak, jakby ktoś zabrał wam Różowego Misia.
Nie!
Mnie to nie robi różnicy.
Nie słuchaj ich, Misiu! Nie pozwolę cię zabrać.
Różowy Miś
Franek, musimy oddać te zabawki. Pomyśl o szczeniaczkach!
Fuj.
Masz rację, Jasiek.
Serio? Pierwszy raz.
Możecie zabrać wasze zabawki,
ale jeszcze raz się nimi pobawimy.
Trzymajcie.
Musimy dotrzeć do żłobka, zanim dotrze tam ciężarówka.
Już dobrze, moje autka. Niebawem znów będziemy razem!
Łapko, przed nami! Widzę ciężarówkę!
Moje autka! Chodź!
Trzeba zamienić te pudełka i wszyscy będą szczęśliwi!
Łapko, szczeniaczki też chciałyby się pobawić
twoimi autkami.
Na pewno chcesz to zrobić?
Oczywiście, że tak.
Mają mnóstwo zabawek. Nie będą za nimi tęsknić.
Spójrzcie. Przyjechały zabawki!
Widzisz, Puszku? Wszyscy są szczęśliwi. Chodźmy.
Te szczeniaczki potrzebują ich bardziej niż wy.
Kto to powiedział?
Ty.
Te szczeniaczki potrzebują ich bardziej niż wy.
Szop Przedrzeźniacz powtarza to, co powiedziałaś wcześniej.
Te szczeniaczki potrzebują ich bardziej niż wy.
Miałam rację. Potrzebują ich bardziej niż ja.
Cześć! Jestem Łapka.
Lubisz wyścigi?
Chcesz się pościgać?
Szczeniaczki. Mam dla was więcej zabawek.
To moje ulubione autka, gdy sama byłam szczeniaczkiem.
Mam nadzieję, że sprawią wam tyle samo radości.
Do startu, gotowi... gazu, pieski, gazu!
Napisy: Marcin Łakomy