NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Gazu, piesku, gazu!
Lubicie...
Szalone rajdy wśród psich domów?
Lubicie...
Gdy pomocnej łapy nie braknie nikomu?
Lubicie...
Auta, sterowce, łodzie, motory i trójkołowce?
Lubicie dobrą zabawę?
Witajcie w Łapowie
Gazu, piesku!
- Gazu... - Gazu, piesku!
Chcemy się zatrzymywać?
Nie, nie
- A więc gazu - Gazu, piesku, gazu
Gazu, piesku, gazu!
„Franek i Jasiek z Chili”.
Stój, Łapko!
Ta rampa nie jest dla ciebie, tylko na popisowy numer Chili.
Wiem, dziadku. To mój ulubiony kaskader.
Chciałam ją tylko przetestować.
Właśnie to zrobiłam. Jest świetna.
Nie mogę się doczekać wieczornego występu,
dlatego jestem tu pierwsza.
Właściwie jesteś druga.
Jasiek?
Otóż to! Mam sporo fasoli!
Pieczona fasola, pinto, odsmażana, garbanzo!
Do każdego rodzaju fasoli przygotowałem kiełbaski.
Wezmę sobie po jednej.
Nie ma mowy. Przykro mi!
To piknik dla mnie i Franka, gdy będziemy czekać na występ.
To rocznica naszej przyjaźni.
Świętujecie dzień, w którym się zaprzyjaźniliście?
Tak, poznaliśmy się na pikniku.
Przyniosłem fasolę, a Franek kiełbaski.
Ja lubię kiełbaski, a Franek fasolę.
Frank polubił mnie, a ja Franka.
Reszta jest historią.
Super.
Kolejna super akcja!
Cześć, kuzynie.
Cześć, Chili!
Chili to twój kuzyn?
Mieszka w Szczekcinie, więc nie widujemy się często.
Niebawem przedstawię cię mojemu przyjacielowi Frankowi.
Już go poznałem.
Mogę dostać twój autograf?
Franek, jak poznałeś Chili?
Jadłem miskę chili w Wielkiej Misce, gdy zobaczyłem, że siedzi tam
i zajada kiełbaski.
Już za chwilę chillowałem się z Chili.
Szczęściarz z ciebie.
Tak, on jest wspaniały.
Nastroszone włosy, motocykl, niesamowite powiedzonko.
Mówią na mnie Chili, ale nie jestem ostry.
Cieszę się, że jesteś, Franek! Przygotowałem dla nas piknik. Siadaj.
Wybaczcie, nie mam czasu. Pomagam Chili w numerze. Muszę lecieć.
Chili, możemy jechać?
Na razie, kuzynie.
Pa, Franku.
Jasiek, ty płaczesz?
Nie!
No dobra, płaczę.
Franek zapomniał o naszej rocznicy
i teraz jego najlepszym przyjacielem jest Chili, nie ja!
Nie martw się. Jesteś jego najlepszym przyjacielem.
Masz rację.
Wiem, co mam robić.
- Pogadać z Frankiem? - Nie.
Muszę być lepszy niż Chili,
żeby Franek znów chciał się ze mną zadawać.
Albo możesz być sobą.
Proszę cię, Łapko! Pomóż mi być jak Chili!
Jeśli tego chcesz, to tak zrobimy.
Dobra myśl! Zaczniemy od nowej fryzury.
Bardziej nastroszone.
Odsłoń oczy.
Bomba!
Mam świetną fryzurę jak Chili!
Hambonio, twoje szczenięta szybko rosną.
Pamiętam, gdy Chwart i Barkus byli tacy.
Skąd wiesz tyle o rodzinie Hambonia?
Od zawsze jest moim fryzjerem, więc sporo rozmawiamy.
A gdy Hambonio zaczyna gadać, nigdy nie przestaje!
To prawda, jestem gadatliwy.
A Jasiek potrafi słuchać.
Widzisz, Jasiek? Nie musisz być jak Chili.
I tak jesteś super.
Teraz muszę poćwiczyć luzacki chód i powiedzonko jak Chili.
Co? Masz świetny chód.
No proszę, proszę.
Skoro tego chcesz.
Znam psa, który cię tego nauczy.
Jestem Stefan Charcik, a ważniejszy niż zwycięstwo jest sam wyścig.
Uwielbiam to powiedzonko!
Aż mam gęsią skórkę.
Chcesz spróbować?
Ale nie dam rady.
Nawet nie wiem, jak chodzić w zwolnionym tempie.
Nie musisz. To chód i powiedzonko Stefana.
Wymyśl własne.
Spójrz, oto moje!
Jestem Łapka. Gazu, piesku, gazu!
Twoja kolej!
Jestem Jasiek i bardzo za to przepraszam.
Może bądź bardziej pewny siebie?
Dalej, Jasiek! Dasz radę!
Jestem Jasiek i... nigdy nie grymaszę.
- Tak! - Dobre!
Jesteś na dobrej drodze.
Dzięki za lasagnę. Najlepsza, jaką jadłem.
Zrobiłeś Stefanowi lasagnę?
Tak, serwuje mi lasagnę zawsze, gdy wygrywam wyścig.
Widzisz? Jesteś dobrym słuchaczem i doskonałym kucharzem.
Jesteś świetny taki, jaki jesteś!
Byłbym jeszcze lepszy, gdybym miał motocykl jak Chili.
Dodam gazu i...
Franek mnie zobaczy i powie:
„Ale on ma motocykl! Na razie, Chili”.
To powinno załatwić sprawę. Jeździłeś tym kiedyś?
Nie! Ale to nie może być trudne.
Gdzie jest kierownica?
Jadę, Łapko!
Świetnie. Spróbujmy na ziemi.
Naprawdę jadę!
Świetnie. Teraz spróbujmy bez bocznych kółek.
Dobra! Możesz puścić!
Już puściłam!
Zachowaj zimną krew!
Ja naprawdę jadę!
Franek będzie zachwycony!
Chodźmy mu pokazać.
Zatrzymaj motocykl, to wsiądę.
Zatrzymać? A kiedy nauczę się hamować?
Nieźle to wygląda, Chili.
Na tym transparencie widać moją mocną szczękę.
Widzieliście Jaśka?
Nie, dlaczego?
To zaraz zobaczycie.
Jestem Jasiek i nigdy nie grymaszę.
Hej, Franek. Chcesz się przejechać?
Nie mogę, bo...
nadal pracuję z Chili nad numerem kaskaderskim.
Dawaj, Chili.
Na razie, kuzynie.
Mam nową fryzurę, nowe powiedzonko,
jeżdżę motocyklem,
a Franek nie zwrócił na mnie uwagi.
Może to nie zadziałało, bo zamiast próbować być Chili,
powinieneś być Jaśkiem.
Masz rację. Robiłem wszystko, by być jak Chili!
Wszystko oprócz...
kaskaderki.
Otóż to! Muszę wykonać numer. Świetny pomysł, Łapko!
Czekaj! To nie był mój pomysł!
Ten kubek to miejska fontanna,
a te książki to rampy.
Ten motocykl to motocykl.
Chili przeskoczy przez centrum miasta, o tak.
Ale mój numer będzie jeszcze lepszy.
Przeskoczę z tego sterowca na ten.
Posuwasz się za daleko, Jaśku.
Nie musisz tego robić, by zaimponować Frankowi.
Muszę!
Jest moim przyjacielem, więc muszę zrobić wszystko.
Co byś zrobiła, gdyby Puszek przestał się z tobą zadawać?
Wszystko.
Dobrze. Zadbam, by był gotowy do lotu.
Ciekawe, gdzie jest Jasiek.
O co chodzi z tymi sterowcami?
Dobrze, Jaśku. Jesteś gotowy do skoku. Jak się czujesz?
Doskonale.
Gdy Franek zobaczy, jak skaczę ze sterowca...
który, notabene, jest bardzo wysoko,
będzie pod sporym wrażeniem!
Wtedy zapomni o Chili i znów będzie moim najlepszym przyjacielem.
Na pewno chcesz to zrobić?
Oczywiście. Bez dwóch zdań. Sto procent. Zdecydowanie.
Bo naprawdę nie musisz.
Dzięki, dzięki!
Bo tak naprawdę nie chcę. Bardzo się boję!
Co za ulga. Zejdźmy na ziemię.
Miałaś rację. Nie muszę być jak Chili.
Właśnie! Bo jesteś Jasiek.
Nie potrzebuję nowej fryzury, powiedzonka ani motocykla.
I na pewno nie muszę skakać!
Trudno się nie zgodzić, więc zeskakuj i chodźmy.
Załatwione!
Jasiek?
Jasiek!
Dobrze, że zainstalowałam spadochron.
Jasiek! Mogłeś sobie zrobić krzywdę. Co ty wyprawiasz?
Próbuję znów być twoim najlepszym przyjacielem.
Co?
Cały dzień spędziłeś z Chili,
wystraszyłem się, że już mnie nie lubisz.
Zapomniałeś nawet o naszej rocznicy.
Nie zapomniałem. Dlatego cały dzień spędziłem z Chili.
Planowałem dla ciebie niespodziankę.
Słuchajcie, Chili wykona największy numer kaskaderski w karierze
na cześć Jaśka.
To najlepszy słuchacz, kucharz
i najlepszy przyjaciel, o jakim pies może marzyć.
Najlepsze życzenia z okazji rocznicy.
Widzisz? Mówiłam, że jesteś świetny taki, jaki jesteś.
Niesamowite, Chili!
Transparent przyjaźni?
Tak, wiem, jak je uwielbiasz.
Przygotowałem coś dla ciebie.
Zrobiłem kiełbaski i fasolę, bo ja lubię kiełbaski, a ty fasolę.
Ja lubię ciebie, a ty lubisz mnie.
Tu kończy się moja rola.
„Mały piesek na prerii”.
„Kelly Korgi, jeśli zaśpiewasz na kościanej scenie,
stulecie Łapowa wypadnie idealnie.
Z poważaniem, twoja największa fanka, Łapka Psiuniek.
P.S. Mam nadzieję, że dostałaś też sto moich pocztówek”.
Cześć, babciu i dziadku.
Ten wóz wygląda na bardzo stary.
Jest stary. Zabraliśmy go właśnie z muzeum Łapowa.
To pierwszy pojazd w Łapowie, wóz parowy.
Chwila, czyli można nim jeździć?
Pewnie. Sto lat temu.
Już nie działa.
Ale powinien pojawić się na rocznicy,
bo jest tak stary jak Łapowo.
Ale nie musi wyglądać tak staro.
Łapko, Maniek, bierzcie się za szorowanie.
Gdy go oczyścimy, będzie wyglądał jak w dniu, gdy go zbudowano.
A kto go zbudował?
Nikt inny jak twój praprapradziadek,
Ślinkosses Gryzjusz Psiuniek.
Czyli pies, który założył Łapowo, wymyślił też pierwszy pojazd?
Tak, ale nie poradziłby sobie bez...
Łapawy Psiuniek.
Ja chciałem o tym powiedzieć.
Łapawa Psiuniek pomogła wymyślić pierwszy pojazd?
Czekajcie. Dostałam po niej imię, prawda?
Otóż to. Była twoją praprababcią.
A co zrobiła? Co to za historia? Muszę ją poznać!
Skoro mamy ci opowiedzieć starą historię, będziemy potrzebować banjo.
Wszystko zaczęło się sto lat temu.
Dokładnie tutaj.
Nie, chwila. W tym miejscu.
Oczywiście sto lat temu niczego tu nie było.
Gdy przybyli tu Ślinkosses i Łapawa,
wiedzieli, że się tu osiedlą.
Osiedlimy się tu.
Ale tu nic nie ma, tato.
Nie, ale wóz nam się zepsuł, więc to dobre miejsce, by założyć nowe miasto.
Nazwiemy je...
Łapowo.
Świetna nazwa.
Ale tu rośnie tylko jedno drzewo,
a to za mało drewna na budowę całego miasta.
Zdziwiłabyś się, ile można zbudować z jednego drzewa.
Ślinkosses i Łapawa ścięli to drzewo
i wykorzystali je do budowy pierwszego budynku w Łapowie.
- Cześć! - Co?
Tato, spójrz! Inne psy!
Nie tylko, Łapawo. Może to nowi sąsiedzi.
Witajcie, przybysze!
Witaj!
Szukacie miasta, w którym chcielibyście się osiedlić?
To zależy. Podoba ci się mój kapelusz?
Tak?
Zatem tak! Szukamy miasta, w którym chcielibyśmy się osiedlić.
Jestem Lady Lydiana.
A ja Geraldiah, pies pocztowy.
A ja Magik Maciejus!
Gdzie to miasto, o którym wspomniałeś?
Tutaj.
To tylko dom. A gdzie poczta?
I sklep magiczny?
I sklep z kapeluszami? Gdzie kupię nowe kapelusze?
Tutaj!
Ten dom może być pocztą, sklepem z magią i kapeluszami.
I tak reszta psów postanowiła zostać w Łapowie.
Gdy mieszkali tu w piątkę, w miasteczku było miło.
Ale gdy przybyli Nieudacznik i Wybredniak,
mieszkało ich już siedmioro.
I wszystko się zmieniło.
Psy w Łapowie nie były szczęśliwe.
Nie jestem szczęśliwy.
Gdzie mój czepek? Wyjeżdżam!
Oto telegram. Napisano w nim: „Ja też wyjeżdżam!”.
Czekajcie!
To miasto może być spełnieniem waszych marzeń.
Potrzebuję tylko drewna, by wybudować nowe domy.
A więc siadajcie i warujcie.
Psy postanowiły zostać
w nadziei, że Ślinkosses dotrzyma słowa.
Wiesz już, skąd weźmiemy drewno?
Tak! Nieopodal jest las, który ciągnie się po horyzont.
Dlatego cały dzień konstruowałem to.
Silnik parowy!
Użyłem czajnika, lin i wszystkich naszych drewnianych łyżek.
Świetny pomysł. Przywiezienie drewna będzie dużo prostsze.
Myślę, że wszystko gotowe. Przetestujmy go!
Chwileczkę, spróbujmy jeszcze raz.
Nie działa.
Nigdy nie przywieziemy tego drewna.
Może ja go naprawię
i przywieziemy tyle drewna, ile nam trzeba.
Możesz spróbować, ale nie robiłbym sobie nadziei.
Próbowałem wszystkiego, żeby go odpalić.
Pewnie to koniec miasteczka Łapowa.
Koniec.
I to wszystko? Nie naprawili wozu?
To jak zbudowali Łapowo?
Sprawdzałem tylko, czy słuchasz uważnie.
Tak czy siak Łapawa...
Teraz ja opowiem.
Łapawa się nie poddała.
Grzebała przy silniku parowym, aż znalazła usterkę.
Znalazłam usterkę.
Między rączką łyżki a czajnikiem jest luźna lina.
I tak oto silnik ruszył.
Łapawo! Jak zdołałaś...
Jestem naprawiaczką. To moja pasja.
Dopilnuj, żeby te psy nie wyjechały z Łapowa.
Ja jadę poszukać drzew!
Cała naprzód, piesku. Cała naprzód!
Co to znaczy?
To zabawne i przestarzałe
powiedzonko: „Gazu, piesku, gazu”.
Ale Łapawa nie znalazła ani jednego drzewa.
Żadnych drzew tu, żadnych tam.
Wokół tylko piach.
Jak mamy zbudować miasto, gdy nie ma żadnych drzew?
Szukasz drzew? Żeby zbudować miasto?
Kto to powiedział?
Ja.
Mam na imię Drapcio.
Bo często się drapię.
Ja jestem Łapawa. Mieszkasz tu?
Tak, jestem dzikim psem. Żyję na odludziu.
A ja mieszkam w Łapowie. To nowe miasto.
Lub raczej będzie, gdy znajdę drewno na budowę.
Mogę ci pomóc je znaleźć.
Byłabym wdzięczna.
Jak to jest być dzikim psem?
Wspaniale. Gdy się budzę, bawię się w piasku.
Po południu bawię się w piasku. A wieczorem...
Bawisz się w piasku?
Nie, śpię w piasku,
bo jestem zmęczony zabawą w piasku przez cały dzień.
To logiczne.
Czyli jesteś całkiem sam?
Tak, ale nie przeszkadza mi to, bo jestem dzikim psem.
Czasem czuję się samotny, ale mam piasek i skały.
Mam też małą farmę z ziemniakami, marchewką i innymi uprawami.
Z nowym przyjacielem Drapciem u boku
Łapawa pokonała wiele niebezpieczeństw.
Mgła!
Owady!
Niedźwiedzie!
Górskie lwy!
Kurczaki!
Które zwykle lubię, chyba że mnie gonią!
Korek krzaczków preriowych.
W końcu dotarli do lasu,
w którym było tyle drewna, ile trzeba.
W tym lesie jest tyle drewna, ile trzeba.
Mówiłem!
Ale jak je zetniemy?
Zostaw to mnie i zębom dzikiego psa.
Nieźle gryziesz, Drapciu.
Dzięki.
Ani kroku dalej.
A gdzie to dalej?
Oddawajcie złoto.
Tak!
Nie mamy złota.
A macie kanapki?
To weźmy drewno.
Czekajcie, mieszkacie w lesie. Po co wam więcej drewna?
Musimy coś zabrać. Jesteśmy bandytami.
Tak!
Ja jestem Szybki Franek, a to Jasiek Dzieciak.
Tak!
A teraz oddawać drewno.
Łapawa i Drapcio przebyli długą drogę, więc wrócili...
...do Łapowa z drewnem.
Maniek, jestem w trakcie opowieści.
Wybacz, ale powiedziałaś, że to moja kolej.
Łapawa i Drapcio przebyli długą drogę, żeby oddać drewno bandytom.
Znalazłem kanapkę.
Więc postanowili wziąć nogi za pas.
Nogi za pas!
Czekajcie! Wracajcie!
Dalej, krzaczki. Ruszać się! Musimy złapać wóz!
Pierzaste potwory!
Lwy!
Futrzaste potwory!
Owady!
Mglisty potwór!
W końcu wrócili z drewnem do starego Łapowa.
Łapawo, udało ci się! Uruchomiłaś wóz!
I przywiozłaś drewno! Wybacz, że w ciebie wątpiłem.
Ostatni raz powtarzam, oddajcie drewno.
Bo jesteśmy bandytami.
Nie oddamy naszego drewna.
Ale wróćcie na dobrą drogę, a będziecie mogli z nami zamieszkać.
To co robimy?
W porządku. To powiedz. Tak.
Zapytaj, śmiało. To nic takiego.
A możemy mieszkać na drzewie?
Nie mamy tu żadnych drzew.
Ale możemy je zasadzić.
Znam psa, który w tym pomoże.
Kogo? Mnie?
Tak! Podobno lubisz sadzić różne rzeczy.
Może chciałbyś zamieszkać w Łapowie i zasadzić drzewa?
Życie w mieście może być całkiem fajne.
Gdy ma się taką dobrą przyjaciółkę jak ty, Łapawo.
Wchodzę w to!
No to graba.
Żółwik.
A co to takiego?
Łapowo stawało się wymarzoną społecznością Ślinkossesa.
Podoba mi się twój cylinder!
Dostaliśmy telegram z fabryki piłek.
Chcą tu otworzyć sklep z piłkami.
W Łapowie!
A wszystko dzięki wozowi parowemu i...
...odważnej wyprawie Łapawy. Koniec!
Chcę zakończyć tę historię!
Co za historia. Łapawa jest prawdziwą bohaterką Łapowa.
A wóz wygląda tak dobrze, jak sto lat temu.
Może zdołamy go uruchomić i pojechać nim na imprezę.
Wybacz, Łapko. To niemożliwe.
Ślinkosses mówił Łapawie to samo.
Cała naprzód, piesku. Cała naprzód!
Napisy: Marcin Łakomy