NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Gazu, piesku, gazu!
Lubicie...
Szalone rajdy wśród psich domów?
Lubicie...
Gdy pomocnej łapy nie braknie nikomu?
Lubicie...
Auta, sterowce, łodzie, motory i trójkołowce?
Lubicie dobrą zabawę?
Witajcie w Łapowie
Gazu, piesku!
- Gazu... - Gazu, piesku!
Chcemy się zatrzymywać?
Nie, nie
- A więc gazu - Gazu, piesku, gazu
Gazu, piesku, gazu!
„Ścigacz i Gryzacz”.
Złoczyńcy Pchła i Piorun
myśleli, że uciekli ze skradzionym kluczem.
Ale mylili się,
bo gonią ich Ścigacz i Gryzacz!
Mamy was!
Bohaterowie pokrzyżowali niecny plan złoczyńców,
przejęli klucz
i ponownie uratowali miasto!
Koniec!
Nie! To koniec?
Łapko, chcę więcej historii o Ścigaczu i Gryzaczu!
Ja też, Puszku.
Ale następny komiks wychodzi dopiero za tydzień.
W porządku. Możemy poczekać.
- Nie mogę czekać tak długo. - Ja też nie. Przeczytajmy go jeszcze raz!
Mam lepszy pomysł.
Zamiast go czytać, odtwórzmy go.
Tak, tak!
Czekaj. A co to znaczy?
Możemy zagrać bohaterów!
Tak, teraz rozumiem.
- Mogę być Gryzaczem? - Jeśli ja mogę być Ścigaczem.
Ale jeśli mamy być bohaterami, musimy wyglądać jak oni.
Mieć superkostiumy.
Supersprzęty.
Superpojazdy.
I superprzekąski.
No co? Może zgłodniejemy.
Oto Ścigacz, bohater, który ściga zło szybciej, niż macha ogonem!
Ja jestem Gryzacz.
Moje gryzaki sprawią, że złoczyńcy wyskoczą z butów.
Chodź, Gryzaczu, do ścigacza Ścigacza.
Musimy chronić nasze miasto przed niebezpieczeństwem.
Gryzaczu, sprawdź teren.
Użyję moich Piszczących Szukaczy.
Ścigaczu! Nieznany obiekt przed nami!
Sprawdźmy to miejsce.
Gryzaczu, jest gorzej, niż myślałam.
Śmieć na ulicy! Musimy go podnieść.
To dlaczego nie podniosłaś?
Dobre pytanie. Zaraz wracam.
Czekaj! Ścigaczu, wyhamuj.
To robota dla gryzo-merangu!
Myślisz, że to zadziała, Puszku?
W komiksach Gryzaczowi zawsze się udaje.
Rzucę gryzo-merang,
który zgarnie śmieć i przyniesie go do mnie.
Ugryźmy to!
Następnym razem go dostaniesz.
Ale teraz...
Miastu już nie zagraża ten śmieć.
A masz, śmieciu!
Do ścigacza Ścigacza!
Wiedziałem, Jaśku. Bawią się w Ścigacza i Gryzacza.
To najlepszy komiks pod słońcem!
Dlatego czytaliśmy go w krzakach.
Ale najlepsze postaci to złoczyńcy, Pchła i Piorun.
Jaśku?
Myślisz o tym samym co ja?
Pewnie nie, bo o niczym nie myślę.
Możemy się przebrać za złoczyńców
i pokrzyżować szyki Ścigaczowi i Gryzaczowi.
Właśnie o tym pomyślałem!
Ale zanim zrobimy sobie kostiumy, musimy poćwiczyć złowieszczy śmiech.
Ja pierwszy.
Coś w tym stylu. Teraz ty.
Dobra, popracujemy nad tym.
Cześć!
Bohaterskie pieski! Mam dzisiaj szczęście.
Uratujecie mój kapelusz?
Kapelusz w niebezpieczeństwie?
Proszę się nie obawiać.
Czas na Ścigacza Twistera!
Wiatr z mojej superprędkości zmiecie twój kapelusz z drzewa!
Świetnie ci idzie!
Gryzo-merang dokończy dzieła.
Ugryźmy to!
Rety!
To nic, Gryzaczu,
bo potężny Ścigacz Twister posłuży się tymi grabiami!
Pani kapelusz jest uratowany.
Czy lubię tych bohaterów?
Ależ tak.
Gryzaczu! Wiesz, na co przyszła pora?
Naszą superprzekąskę?
Myślałam, że na przygodę.
Zobaczmy, czy jakiś inny pies potrzebuje naszej...
Pomocy!
Pomocy! Łapko i Puszku!
Właściwie, Psinko, dzisiaj jesteśmy Ścigacz i Gryzacz.
Nie przeszkadza mi to.
Słuchajcie, zginęła mi kość!
Włożyłam ją do dziury i na chwilę weszłam do środka,
a gdy wróciłam, nie było jej!
Kto mógł ją zabrać?
My mogliśmy to zrobić!
I zrobiliśmy!
Pchła i Piorun?
Zgadza się! Jesteśmy waszym arcynemizmem... nemi... nezimen.
Arcynezemin...sezam...
Jesteśmy złoczyńcami!
Zwą mnie Piorun, bo jestem głośny!
Jak piorun.
A mnie zwą Pchła, bo mam pchły!
Ale swędzi.
Fuj.
Oddajcie tę kość!
Nigdy!
Pchło, do auta złoczyńców!
Nie martw się. Przyniosę kość do domu.
Ugryźmy to!
Jak Gryzacz to robił, że w komiksie to było takie proste?
Wskakuj, Gryzaczu!
Musimy dopaść złoczyńców.
To ja tu poczekam, co?
Nigdy nas nie dostaniecie.
A tak serio, Jasiek, musisz coś zrobić z tym złowieszczym śmiechem.
Był dla ciebie zbyt złowieszczy?
A co powiesz na to?
Ścigaczu! Są coraz dalej!
Czas na tryb Super Pościgu.
Dobra, Pchło i Piorunie, oddajcie kość!
Chcesz kość? Jest twoja!
Pchła i Piorun mają większe i bardziej nikczemne plany.
Aport!
Nie! Złoczyńcy uciekli!
Nie na długo. Znajdziemy ich...
- Ścigaczokopterem. - Cześć.
Wybaczcie, że przeszkadzam, gdy ratujecie świat...
Jasne, masz, Psinko.
Dzięki, Ścigaczu i Gryzaczu!
Zastanawiam się, co knują złoczyńcy.
To może być wszystko.
W końcu to geniusze intrygi.
Moglibyśmy pomalować wszystkie chodniki kredą.
Nie ma tym nic złego. Próbuj dalej.
Moglibyśmy biegać po mieście, krzycząc: „Buga-ługa-ługa!”.
To raczej dziwne niż złe, i trochę wkurzające.
Moglibyśmy zabrać wszystkie piłki ze sklepu z piłkami,
żebyśmy mogli się nimi bawić w nieskończoność!
Coraz lepiej się śmiejesz.
I pomysł też świetny. Dobrze, że na to wpadłem.
Widzisz gdzieś złoczyńców?
Nie. Tylko ptaszki, które odstawiają fantastyczny balet.
Ile w tym gracji.
Widzę złoczyńców! Kierują się w stronę sklepu z piłkami!
Zatem my też.
Gryzaczu, mam dla ciebie zadanie.
- Podać ci superprzekąskę? - Nie. Przejmij kierownicę.
Jeden ruch tej klamki, a wszystkie piłki będą nasze!
Nie tak szybko, Pchło i Piorunie!
Ścigacz i Gryzacz tu są. Dopadliśmy was!
Ścigacz. Myślisz, że nas powstrzymaliście?
Lepiej to przemyśl!
Pchło, to było takie złowieszcze!
Serio? Udało się!
- Ups. - Jak to „ups”?
Rozpętaliśmy w mieście skaczący chaos!
Mieliśmy się nimi bawić.
To prawda, ale to dużo gorszy plan złoczyńców.
Nie, Ścigaczu! Te piłki mogą zniszczyć miasto!
Pozostaje nam tylko jedno.
Pościg, piesku, pościg!
Pieski jadące na piłkach!
Pieski zdezorientowane piłkami.
Pieski uciekające przed piłkami!
Udało się, Gryzaczu! Zebraliśmy wszystkie piłki.
Wszystkie poza jedną.
Ta wielka piłka to wielki kłopot.
Ogromny kłopot!
Pomocy! Leci prosto na nasz dom!
Nie, jeśli ją zatrzymamy.
Skacze tak szybko!
Czas włączyć tryb Pościgu.
Mamy za małą prędkość!
Pozostaje nam tylko jedno.
Ugryźmy to!
Przeskoczyła!
Tak! Wiedziałam, że ci się uda!
Dziękujemy, Ścigaczu i Gryzaczu!
Jesteście naszymi ulubionymi bohaterami!
Pchła chciał podziękować,
że ocaliliście naszą złowieszczą kryjówkę,
ale Pchła i Piorun nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa.
Chciałem to powiedzieć!
Ale miło się z wami bawiło w bohaterów i złoczyńców.
To była świetna zabawa.
Świetnie się spisałeś, Gryzaczu.
Ty również, Ścigaczu.
Ścigacz i Gryzacz znów uratowali miasto
i pozostało im tylko jedno do zrobienia...
„Recepta na przygodę”.
Słuchajcie wszyscy.
Oto co mamy na dzisiejszą kolację Przynieś Własną Miskę.
Ja robię miskę łapkaronu.
Łapiecie? Łapkaron.
Bo jestem Łapcio, więc łapkaron.
- Zrozumiałam. To ci się udało. - Dzięki, Łapko.
Dziadek robi suszoną wołowinę,
a mama przyniesie miskę pieczonych ziemłapciów.
Dlatego, że jestem Łapcio? Ziemłapcie?
Pisk pomaga Spike'owi przy liofilizowanej kosmicznej zupie.
Mniam!
A Cheddar robi nachosy na patyku.
Została nam tylko sałatka i deser.
- Deser! - Tak, sałatka!
Dwóch chętnych na deser.
Łapka i babcia, może zrobicie go razem?
Mamo, może ty upieczesz te ciasteczka.
- Jakie ciasteczka? - No wiesz, te ciasteczka.
Te ciasteczka.
Pewnie. Możemy upiec te ciasteczka.
Nie możemy.
Nikt nie potrafi ich upieć!
Jakich ciasteczek, babciu?
To prapraciotka Eunice,
a to jej słynne wyszukane ciasteczka.
Spróbowałam jednego, gdy byłam szczeniakiem.
Gdy o nich myślę, nadal merdam ogonem.
W takim razie trzeba je zrobić!
Będą wielkim hitem na naszej kolacji!
Ale poza Eunice nikt nie był w stanie ich upiec.
Wiele Psiuńków próbowało,
ale na próżno.
Tym bardziej musimy je zrobić.
Chodź, babciu, ty i ja damy radę!
Miałam nadzieję, że to powiesz.
Chcę znów spróbować tych ciasteczek.
Trzymaj przepis, a ja zorganizuję składniki.
Tu są tylko trzy składniki.
Na pewno? Myślałam, że cztery.
Nie. Raz, dwa, trzy.
To będzie proste.
Skarbie, nic nie będzie proste.
Dawno nie jechałam na jednym kole! Co o tym myślisz, Łapko?
Totalny odlot!
Tak!
Właśnie minęłyśmy sklep spożywczy.
Nie zatrzymamy się po składniki?
Nie dostaniemy ich w sklepie!
Dlatego nazywają je wyszukanymi ciasteczkami.
Bo składniki są daleko i trudno je znaleźć?
Właśnie. Dlatego nikt ich nie może upiec.
Oprócz nas, babciu!
Moja krew. A teraz się trzymaj!
Czas zdobyć pierwszy składnik, rozwiane płatki!
Jedynym miejscem, gdzie występują, jest Wietrzna Wyspa.
To logiczne.
Babciu, most!
Nie! Musimy czekać, żeby się otworzył, a potem zamknął.
Nie będę czekać na most!
- Wypieczone! - Tak!
Ta wyspa nie jest taka wietrzna.
- To będzie... - Tylko nie mów „proste”!
Chciałam powiedzieć „bryza”.
Płatki przed nami.
Trzymaj się mojego ogona.
Nic dziwnego, że nikt tu nie spędza wakacji.
Mów za siebie! Mnie się tu podoba!
Latające płatki! Łap je, babciu!
Nic dziwnego, że nikt nie może upiec tych ciastek.
Nie możemy zdobyć nawet pierwszego składnika!
Pewnie, że możemy! Podaj mi akcesoria do pieczenia.
- Siatki na płatki! - Moja krew!
To było fantastyczne!
Nie zobaczysz tego na Łapawajach.
- Płatki wyłapane! - Jeden składnik mamy, zostały dwa.
Tędy!
Następny składnik to cukier.
- To jest... - Tylko nie mów „proste”!
- Chciałam powiedzieć „słodkie”. - Tak jak ty.
To nie byle cukier, tylko różowy cukier.
Czyli kierujemy się na Różowy Szczyt?
Bingo. Chcesz zobaczyć, jak jadę na jednym kole?
- Już widziałam. - Ale nie na tym!
Tak! A także...
To różowe kryształy cukru!
Muszę przyznać, że to było całkiem proste.
Może trochę za proste.
Mamy dwa składniki, został jeden.
Co się dzieje?
Podpowiem ci. Rymuję się z szlawiną.
Żwirowina? Nie, to nie to.
Lawina!
Wiejemy, piesku, wiejemy!
Nasz cukier!
Wracamy po niego?
Nieważne!
Może zrobimy brownie na deser.
Albo sałatkę owocową!
Nie! Upieczemy te ciasteczka. Musimy tylko złapać słój.
Daj plecak. Mam pomysł.
Łapko, co ty...
Coś ci podpowiem. Rymuje się z szmatułkowe szmarty!
Szpatułkowe narty!
Tak, jesteś w tym dobra.
Świetnie ci idzie, babciu! Używaj wałków do ciasta!
Cukier na horyzoncie!
Przepadnie nam!
Nic nam nie przepadnie!
Skacz, piesku, skacz!
Słodki skok, babciu.
Łapiesz? Słodki? Od cukru?
Świetny żart!
No co? Też tu jestem na wakacjach.
Ciepłego cydru?
Mamy dwa składniki, został jeden.
Naprawdę myślałam, że są cztery składniki.
Nie, tylko trzy.
Widzisz? Ostatni to jajko.
Niech zgadnę. To specjalne jajko,
od kury z bardzo dalekiej fermy.
Od kury, ale nie z fermy.
To jajko od kury jaskiniowej.
„Jaskiniowej”?
Przykro mi, ale tak.
Te ciasteczka są naprawdę niezwykłe.
Nie wiedziałam, że istnieją kury jaskiniowe.
Pewnie są jak zwykłe kury.
Może trochę większe?
Sporo większe.
- Babciu, co robimy? - Nie wiem.
- Mówisz po kurzemu? - Nie, ale pomigam skrzydełkami.
Dobry kurzy żart. Ale pospiesz się!
Przepraszam, pani kuro. Możemy dostać jajko?
Teraz ty spróbuj.
Widzisz...
w domu Psiuńków urządzamy wspólną kolację
i są specjalne ciasteczka, które...
Nadal możemy przygotować sałatkę owocową.
Kiedyś Puszek powiedział mi coś o kurczakach.
Kurczaki to moje ulubione zwierzęta.
Nie, to było coś innego.
Wszystkie kurczaki uwielbiają dwie rzeczy, kukurydzę i muzykę.
Kurczaki uwielbiają kukurydzę i muzykę!
Nie mamy kukurydzy...
Ale mamy muzykę.
Hej, jaskiniowa kuro
Mam nadzieję, że lubisz Naszą jajcarską piosenkę
Czy jest szansa, jaskiniowa kuro
Żebyś zniosła jajo Gdy my będziemy tańczyć i śpiewać?
To była jazda bez trzymanki
Pod wiatr i przez góry
Przybyliśmy tak daleko Nie każ się prosić
Zaśpiewajmy razem Aż zniesiesz jajko
To była jazda bez trzymanki
Pod wiatr i przez góry
Przybyliśmy tak daleko
Nie każ się prosić
Zaśpiewajmy razem Aż zniesiesz jajko
Tak! Udało się!
Dlatego spędzam wakacje w tej jaskini. Dla rozrywki!
To ostatni składnik. Czas brać się za wypieki.
Dzięki, jaskiniowa kuro!
Rozwiane płatki, różowy cukier i jajko jaskiniowej kury.
Mamy wszystkie trzy wyjątkowe składniki.
Co?
Czwarty składnik!
Wiedziałam, że jest ich więcej.
Wybacz. Miałaś rację. Kartka była zagięta.
Różowy cukier.
Ale co oznacza ten znak zapytania?
To tajny składnik.
Wyszepcz mi go do ucha.
Ale nie wiem, co to jest.
- Kolacja! - Co teraz?
Pieczmy ciasteczka i bądźmy dobrej myśli.
Było pyszne!
Świetna robota, Psiuńki.
Spike, daj mi przepis na tę kosmiczną zupę.
Co sprawia, że się unosi?
Przecier antygrawitacyjny i szczypta kolendry.
Dobrze, że zostawiłem miejsce na ciasteczka!
Mam nadzieję, że wam posmakują.
Dobrze się bawiłyśmy przy pieczeniu, ale brak w nich jednego składnika.
Chyba im smakują. Może są dobre?
Ja to ocenię.
Ja też je ocenię.
O rety! Są doskonałe!
Smakują dokładnie tak, jak kiedyś!
Nawet bez tajnego składnika.
Ciekawe, co to było.
Nie wiem, ale stanowicie świetny zespół.
Czekajcie! Już wiem!
Babciu, wszystkie te psy próbowały je upiec same.
Ale prapraciotka Eunice miała pomocnika.
Już wiem, co chcesz powiedzieć.
Tajnym składnikiem jest praca zespołowa.
Wiedziałam, że nam się uda.
Nie dałabym rady bez ciebie, skarbie.
Zróbmy sobie zdjęcie.
Napisy: Marcin Łakomy