NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Gazu, piesku, gazu!
Lubicie...
Szalone rajdy wśród psich domów?
Lubicie...
Gdy pomocnej łapy nie braknie nikomu?
Lubicie...
Auta, sterowce, łodzie, motory i trójkołowce?
Lubicie dobrą zabawę?
Witajcie w Łapowie
Gazu, piesku!
- Gazu... - Gazu, piesku!
Chcemy się zatrzymywać?
Nie, nie
- A więc gazu - Gazu, piesku, gazu
Gazu, piesku, gazu!
„Mama na jeden dzień”.
Cześć, Gerald.
Wybacz. Jestem podekscytowana.
Czekam na paczkę.
Pewnie jest ważna.
Trzymaj.
To nie ta.
Nie ta. Nie.
- Dobrze. - To ta!
Super Klakson 3000.
Co takiego?
Nowy klakson do mojego skutera. Wydaje cudowne dźwięki.
Brzmi jak świeże listy, które wrzuca się do skrzynki?
Albo otwieranie koperty? Albo lizanie znaczka?
Nie, dużo lepiej. Nie mogę się doczekać, kiedy pokażę go mamie.
Nie ma nic piękniejszego niż list.
Mamo, mam nowy klakson do skutera.
Świetnie, Łapko.
O nie. Mamo, jesteś chora?
Ja? Chora? Nie. Nie mogę być chora.
Dzisiaj nie latam sterowcem i mam sporo do zrobienia.
Nie ma mowy. Leż w łóżku.
Wtedy nic nie zrobię.
Przejmę twoje obowiązki. Mogę być tobą przez jeden dzień.
A co z klaksonem do skutera?
Może zaczekać.
Gdy choruję, mówisz, że mam zwolnić, by wydobrzeć.
To samo dotyczy ciebie, młoda damo.
Dziękuję, Łapko.
W czym mogę pomóc na początek?
Możesz pomóc tacie przy śniadaniu?
On zawsze przygotowuje jajka, a ja smaruję tosty masłem.
Uznaj, że już są posmarowane.
I jeszcze jedno.
Gdy będziesz czegoś chciała, zadzwoń.
Dzięki, Łapko.
Mogę poprosić o szklankę soku?
Psiuńki, ważne ogłoszenie.
Mama leży chora w łóżku, więc dzisiaj ja jestem mamą.
Dlaczego ty masz być mamą?
Tak, jesteśmy starsi.
Jeśli chcecie się podzielić obowiązkami mamy, możemy to zrobić.
Możesz być mamą.
Ja się zgadzam.
Tato, jestem gotowa, by robić tosty.
Już zacząłem.
Uznałem, że nie pójdę do pracy i pomogę.
Nie ma mowy. Ja sobie poradzę.
Jajka sadzone z toastami gotowe.
Mama zwykle odkrawa skórkę.
Mama wie, że wolę bardziej przypieczone.
Dzięki, Łapko.
Widzisz, tato? Mam wszystko pod kontrolą.
Sok dla mamy!
Dziękuję, Łapko.
Czuję się o wiele lepiej.
Powinnaś zamontować klakson w skuterze.
Raczej nie. Daj mi listę spraw do załatwienia.
Dobrze.
„Naprawić cieknący kran, zamieść sierść i nakarmić Piska”.
Już się robi.
A przyniesiesz mi tost?
Kran już nie cieknie.
W korytarzu nie ma sierści.
Tak!
Wszędzie pełno sierści. Ktoś powinien to posprzątać.
Teraz kran nie cieknie.
Dalej, Pisk. Jeszcze jeden kęs.
Nie wiem, jak naprawić ten kran.
Naprawiam auta. Co ja pocznę?
Warto spróbować.
Sukces.
Teraz twoja kolej.
Tost.
Mamo, potrzebuję pomocy.
Gilber, mama jest chora.
Mamo, pomożesz mi?
Mama musi odpocząć, pamiętasz?
Dziękuję, Łapko.
Jeśli potrzebujecie pomocy mamy, przyjdźcie do mnie.
Potrzebuję pomocy przy makiecie do Klubu Drzewa.
Szukam piłek do żonglerki.
Najpierw pomóż mnie.
- Mnie! - Mnie!
Uspokójcie się!
Jak mawia mama...
Mamo, co byś powiedziała?
Jedna rzecz naraz.
Makieta lasu gotowa.
Co o tym myślisz?
Wygląda jak dziwna sałatka.
Użyłaś o wiele więcej kleju niż mama.
Łapko, muszę zrobić prezentację dla Klubu Drzewa.
Nie martw się.
Idź do klubu, a ja podrzucę makietę, gdy wyschnie klej,
bo mama by tak zrobiła.
Dzięki, Łapko!
Moja kolej.
Jasne, zgubiłaś piłki do żonglowania.
Pospiesz się, bo niebawem zaczyna się turniej,
a mama zawsze wie, gdzie ich szukać.
Mam jedną!
Mam drugą!
Wybacz, Zielony Ptaszku.
Mam trzecią!
Problem rozwiązany.
Teraz nie wiem, gdzie jest mój nos klauna!
Jesteś najlepsza, mamo...
To znaczy Łapko.
Tak szybko rosną.
Zbliża się rakieta kosmiczna Spike'a.
Pisk, przygotuj się na lądowanie na Księżycu.
Rety, trudno jest być mamą.
Potrzebuję czasu dla siebie.
Chciałabym zamontować nowy klakson do skutera.
Mogłam się tego spodziewać.
Czy Pisk już zjadł?
Już prawie.
Tak jakby.
Dobrze.
Właśnie sobie przypomniałam o sałatce na kolację.
Możesz kupić składniki i ją przygotować?
Sałatka? Już się robi, mamo.
I nie zapomnij zabrać Piska.
Zapomnieć o Pisku?
Nigdy bym nie zapomniała.
Chętnie zapomniałabym o Pisku.
Po sałatkę!
Dobra, składniki na sałatkę.
Zacznijmy od sałaty.
Prawda, Pisk?
Pisk?
Wybacz, Lady Lydio.
Chodźmy, mały.
Grzanki z karmy.
Pasowałyby do mojej sałatki.
Możesz je wziąć, jeśli odpowiesz na jedno pytanie. Czy...
Świetny kapelusz.
Wybacz, Lady Lydio, musimy lecieć.
Skąd wiedziała, o co chcę zapytać?
Sałatka? To nie może być trudne.
Wracaj tu, Pisk!
Mam nadzieję, że będzie smakować lepiej, niż wygląda.
Makieta wygląda trochę jak sałatka.
Mamo... Łapko, mój monocykl się zepsuł. Utknęło w nim sporo sierści.
Trzeba posprzątać ten korytarz.
Podrzucisz mnie na konkurs żonglerki?
Jestem trochę zajęta, Cheddar.
Musisz zawieźć makietę Gilbera do parku.
Podrzucisz mnie po drodze.
Dobrze, chodźmy.
Weź Piska.
Prawie zapomniałam o makiecie Gilbera.
Dzięki za podwózkę, Łapko-mamo.
Proszę bardzo, klauny. Powodzenia!
Masz moją makietę lasu? Czas na moją prezentację.
Bez obaw. Przywiozłam twoją...
Sałatkę?
Nie, przywiozłam sałatkę zamiast makiety.
To katastrofa!
Ta sałatka też jest dziwna.
Skoczę szybko do domu.
Zaraz wracam.
Będzie dobrze, prawda?
Nareszcie chcesz coś zjeść.
Czekaj, skąd to masz?
Ten kawałek zatykał...
kran!
Teraz wszystko rozmokło.
Tak trudno być mamą.
Powinnam odpuścić.
Mamy się nie poddają.
Dlaczego wstałaś z łóżka?
Czuję się dużo lepiej. Dziękuję.
To jedna wielka katastrofa!
Przyniosłam Gilberowi sałatkę, Pisk nie chce jeść, kran...
Jedna rzecz naraz, pamiętasz?
Jak to zrobiłaś?
Nie tylko ty potrafisz naprawiać rzeczy w domu.
Nawet nie użyłaś kleju.
To nie pierwsza moja makieta.
Dzięki, mamo!
Na liście został ostatni punkt.
Rakieta zbliża się do Księżyca.
Spróbuj z Marsem.
On lubi Marsa.
Ale teraz leci na Marsa.
Szykuje się do lądowania.
Zadziałało!
Mamo, jesteś niesamowita.
Dziękuję za pomoc, Łapko.
Ale zapomnieliśmy o jednej rzeczy.
Nie!
Zapomnieliśmy odebrać Cheddar?
Jestem tutaj, Łapko.
Mamo, o czym zapomnieliśmy?
Spójrz na podjazd.
Nowy klakson do skutera!
Dzięki, mamo.
„Kociak w mieście”.
Przepraszam.
Skuter Łapki jedzie!
- To koci klakson? - Pewnie.
Skoro razem z Kit uczymy się o kotach,
chciałam, żeby mój skuter był bardziej koci.
Nieźle.
Bardzo chcę się dowiedzieć, jak to jest być kotem.
Ja też. Albo jak powiedziałyby koty...
Dlaczego się zatrzymałaś?
Dlaczego?
A poza tym, dlaczego?
Franek, Jasiek.
Wszystko dobrze?
Czy krzyczelibyśmy, gdyby było dobrze?
Nie mogę przestać krzyczeć!
A zatem „nie”?
Spójrzcie na nasze drzewo.
Jest całe podrapane.
Co się stało?
Ja będę zadawać pytania, dziękuję. Bo jestem...
Detektyw Franek.
Franek, masz takie wielkie oko.
Dlaczego?
To szkło powiększające, Jaśku. Żeby badać dowody.
Bo detektyw Franek rozwikła tę tajemnicę.
Gdzie byliście pięć minut temu?
Jedliśmy w Wielkiej Misce kozie otręby.
Widzisz? Puszek nadal ma ich trochę na pyszczku.
Zgadza się. Jaśku, spisujesz wskazówki?
Nie, ale mogę je namalować.
Imponujące.
Powodzenia.
Nie potrzebujemy powodzenia, tylko wskazówek.
Dobrze. A zatem to wszystko?
Możecie jechać.
Franku, spójrz! Też mam wielkie oko.
Fajny klakson.
Za chwilę zejdę.
Co to było?
To? To parkour.
Mój ulubiony sposób przemieszczania się.
Mam coś dla was.
- Prezenty dla nas? - Coś w tym stylu.
Próbowałam je zakopać, ale koty nie są w tym najlepsze.
- Jak by je... - Jak się je...
To kocie uszy. Załóżcie je.
Jeśli chcecie wiedzieć, jak to jest być kotem,
musicie wyglądać jak koty.
- Dzięki, Kit. - Na co czekamy?
Zróbmy coś kociego.
Dobrze, wskakujcie.
Jedźmy, pieski. Jedźmy!
Nie potrzebujemy tego.
Koty nie jeżdżą na skuterach. Poruszają się na łapkach.
Chodźmy, kotki. Chodźmy.
Zaczekaj!
Udało się.
Muszę usiąść.
To idealne miejsce, żeby nauczyć was czegoś o kotach.
Jak parkour?
Niezupełnie.
Jeśli masz być kotem,
musisz brzmieć jak kot.
- Powiedzcie „mi”. - Mi.
- A teraz „au”. - Au.
A teraz całość. „Miau”.
Spróbujcie jeszcze raz.
Miau.
Popracujemy nad tym.
Jaśku, znalazłeś jakieś wskazówki?
Jeszcze nie.
To bardziej się postaraj.
Od tego boli mnie pyszczek.
Jaśku, znalazłem wskazówkę.
Ten, kto podrapał nasze drzewo, zostawił tę sierść.
Hurra, Franku!
Jesteś wspaniałym detektywem.
To tylko twoja sierść.
Może zapytajmy inne psiaki, czy coś widziały.
Może tak uzyskamy wskazówkę.
Świetny pomysł!
Cieszę się, że na to wpadłem.
Nieźle kombinujesz, Franku!
W porządku, kociaki,
gotowi do nauki skakania?
Spójrzcie. Najpierw podchodzicie.
A potem skaczecie!
Teraz wy spróbujcie.
„Najpierw podchodzimy”.
Podchodzę za szybko.
Zapomniałem skoczyć.
Spróbujcie jeszcze raz.
Ale tym razem wyobraźcie sobie idealną piłkę tenisową na drugim brzegu.
Aby ją złapać, musicie zachować spokój,
podkraść się, a potem...
Udało mi się!
Jesteś moja, niewidzialna piłko.
Przegiąłem.
Dobrze, tato. Zapytam cię tylko raz.
Widziałeś ostatnio kogoś przy naszym drzewie,
a jeśli tak, powiesz nam, jak wyglądał?
Pewnie.
Był...
Chwileczkę.
Muszę przygotować pędzel.
Był dość niski.
I miał długi spiczasty nos.
I długie zwisające uszy.
Co one świergolą?
Miał zaniedbane żółte futro.
Zieloną obrożę i śmieszne okularki.
To ten gość?
Tak.
To ten pies, którego widziałam przy waszym drzewie.
Kto to taki?
Szukamy tego psa!
Jaśku, to ja.
Wszystkie psiaki opisywały mnie.
No tak!
Ciągle widzę cię przy tym drzewie.
Ja również.
To dlatego, że tam mieszkam.
Musimy szukać dalej.
Jaśku, wracamy na drzewo.
Złoczyńcy zawsze wracają na miejsce zbrodni.
Jeśli chcesz być kotem, musisz nauczyć się wspinać.
Nareszcie coś, co potrafię.
Dalej, Puszku.
Dasz radę.
Jeśli chodzi o wysokość, jestem dość bojaźliwym kociakiem.
Nie spiesz się.
Udało mi się!
Co za trening.
Wspinanie nie jest dla wszystkich.
Ale na pewno spodoba ci się kolejna aktywność.
Kit, co ty robisz?
Ucinam sobie drzemkę.
Tak! Drzemki to moja specjalność.
Może powspinamy się, poskaczemy albo pobiegamy?
Koty potrafią to wszystko,
bo ucinają sobie drzemki.
Tak się regenerujemy.
Uwielbiam być kotem.
Czy to już koniec drzemki?
Nie widzę złoczyńców, którzy powracają na miejsce zbrodni.
Ja też nie.
Nigdy tego nie rozwikłamy.
Rozmawialiśmy ze wszystkimi psiakami w Łapowie, ale nikt nic nie widział.
Ze wszystkimi, poza mną.
Może ja to zrobiłem!
Co ty wygadujesz?
Wszystko wskazuje na mnie.
Grałem na skrzypcach,
chociaż nie wiem, jak się na nich gra,
gdy na naszym drzewie wylądował statek kosmiczny,
a kosmici powiedzieli: „Prowadź do swego przywódcy”,
ale w języku kosmitów.
A ja na to...
co w języku kosmitów oznacza:
„Może zamiast tego urządzimy imprezę?”.
Potem przyprowadziłem kosmitów na nasze drzewo
i urządziliśmy potańcówkę.
Ale tańce spowodowały, że nasze drzewo zaczęło wszystko swędzić,
bo powiedziało w języku drzew: „Wszystko mnie swędzi”.
Odpowiedziałem więc: „Szuka-szuka-szuka”,
co w języku drzew oznacza: „Nie martw się, ja cię podrapię”.
A drzewo powiedziało: „Trochę niżej.
Tak, właśnie tam”.
Więc podrapałem je jeszcze trochę i tak właśnie do tego doszło.
To jedyne sensowne wyjaśnienie.
Widzicie? Ta drzemka dała mi tyle energii.
Mnie też.
Ale jednak wolę iść.
Zaraz pokażę wam moje ulubione kocie zajęcie
w najlepszym kocim miejscu w Łapowie.
W Łapowie są kocie miejsca?
To jest prawie tak kociastyczne jak moje ulubione miejsce w Miaukowie.
Jesteśmy na miejscu. To idealne drzewo do drapania.
Zaczekaj, Kit.
To nie byle jakie drzewo.
Na tym drzewie mieszkają Franek i Jasiek.
To czyiś dom?
Nie miałam pojęcia.
Czuję się okropnie.
Rozwiązaliśmy sprawę.
Okazało się, że to Jasiek podrapał drzewo.
Wszystkie wskazówki są tam.
Jasiek, ty tego nie zrobiłeś. Czekaj, to kosmici?
Tak, oni mogą wrócić i sprawić, że znów podrapię drzewo,
dlatego odchodzę na zawsze.
Tak naprawdę to ja podrapałam wasze drzewo.
Bardzo mi przykro.
W Miaukowie koty używają drzew jako drapaków.
Dobra wiadomość jest taka, że nie musisz odchodzić, Jaśku.
A zła jest taka, że nasze drzewo nadal jest podrapane.
Znajdę sposób, by to naprawić.
Razem znajdziemy sposób.
Tak, kociaki trzymają się razem.
Oni są teraz kotami?
Co tu się wyprawia?
A jeśli zasadzimy nowe drzewo Wyrośnie za pięć lat.
A może zrobimy z drzewa dzieło sztuki?
Tak!
Dobrze, czas przetestować kocie umiejętności.
Dalej, kotki. Dalej!
Skok po pędzel!
Wspinaczka po więcej farby!
Teraz wykorzystam moje kocie odruchy!
Wyglądam bardzo stylowo.
To w jaśkowym języku oznacza: „Podoba mi się”.
Dzięki, kociaki.
Nie będę już więcej drapać,
aż nie wrócę do Miaukowa.
Może nie będziesz musiała tak długo czekać.
Kit, możesz otworzyć oczy.
Czy to jest to, co myślę?
Śmiało. Podrap sobie.
Rety.
Drapak jak marzenie.
Dziękuję wam bardzo.
Dzięki, że razem z tobą mogliśmy być kotami.
To była świetna zabawa.
I jak mawiają koty...
Może następnym razem.
Napisy: Marcin Łakomy