Gdzie posiałeś nasz sprzęt?
Oddaj go.
Jakim prawem mnie o to oskarżacie?
Czuję się „uważony”.
Macie dowód?
Powiedz, wziąłeś go?
W życiu!
Przehandlowałem go z bliźniaczkami za to.
Wymieniłeś nasz sprzęt na patyk?
Wyglądam na bałwana?
To był lizak.
Wiśniowy, mój ulubiony.
Znajdźmy je.
Tam są!
Mary Pat! Bianco! Oddajcie sprzęt biwakowy.
- Co one mówią? - Mniejsza. Gazu!
Za nimi. Abi, ty i Bumerang jedźcie w prawo.
- Ty i Ślicznotka... - Jasne.
Szybciej!
Ej!
Dogadałyście się z Kłakiem, ale to są nasze rzeczy.
No i?
Damy wam coś innego.
Co mamy zrobić, by odzyskać sprzęt?
Chodźcie na herbatkę.
Wtedy go wam zwrócimy.
- Nie! - Czad!
Niech będzie.
Damy radę.
To jest ta herbatka?
Nie mówiłyśmy, że będziecie gośćmi.
O, właśnie przybywają.
Wybaczcie spóźnienie, panienki.
Miałaś go nie zapraszać!
Mamy napięty grafik,
więc nie zabawimy długo.
Rety! To słodkie bułeczki?
Chyba nasz grafik się rozluźnił.
Skoro i tak zapraszamy kogo popadnie,
ta trójka też może dołączyć.
Chodziło mi o konie.
To okazja,
bym ulepszyła mój przepis na bułeczki.
Z cynamonem czy bez?
Ale frajda!
A jednak nie.
- Dodaj więcej cukru. - Nie!
- Mniej. - A czekoladowe?
Słaba ta herbatka.
Zrób drugą.
Muzyka wprowadzi nas w klimat.
Pru, zaśpiewaj.
To koszmar, coś przerażającego
- Aż w głowie się niemieszczącego. - Nie!
Piosenka ma być wesoła.
To koszmar, coś przerażającego
Aż w głowie się niemieszczącego
Zachowuj się!
Starczy. Odpraszam cię.
Za mocna.
To powietrze.
Leję powietrze.
Bianco, chyba zapominam, gdzie zostawiłyśmy ten sprzęt.
Pamiętasz?
Za co te katusze?
Czemu je znosić muszę?
Radosny tekst sprawi, że sobie przypomnę.
Blask słońca i tęcza
Szczeniaki i kocięta
Stop! Zbyt radosny...
Nie wytrzymam tego.
Ani ja.
Bułki są pyszne.
Po prostu chcą nas zgnębić.
Smutna pieśń płynęła z serca.
Właśnie!
Mam plan.
Chcesz koncertować z Pru?
Pomyśl o tym.
Może kiedyś.
Chodźcie.
- Ej! - Ups.
Chciałeś serca, to przypomina śledzionę.
Lubię śledziony.
Co za brak manier.
Herbata jest letnia. Poczekaj.
To powietrze.
Cóż za cudne popołudnie
Spróbuję znowu.
Tak piękny to dzień
To też krzywe.
Bez obaw, w końcu zaśpiewam dobry tekst.
- Upiekę idealną bułkę. - A ja wceluje z herbatą.
Nawet jeśli zabawimy tu całą noc.
Zgrałyśmy się w czasie!
Posłuchajcie.
Może zrobimy...?
A potem...?
Teraz ja!
Udawaj, że to coś ważnego.
Basta. Koniec przyjęcia.
Wy macie radochę, a my nie.
Weźcie sobie ten sprzęt.
Oto i on.
Jak tam wejść?
Po drabinie.
Niestety jest zepsuta.
Powodzenia.
Gdy go zdobędziemy, spodziewajcie się kolejnej herbatki.
Napisy: Aleksandra Szoć