STILLWATER (2021) บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
- พอเราทำความสะอาดแล้วจะยังไงต่อ? - พวกนั้นจะสร้างเมืองขึ้นมาใหม่
แล้วผู้คนล่ะ จะกลับมาไหม?
น่าจะกลับมาเกือบหมดแหละ บ้าจริงๆ
ฉันว่าพวกอเมริกันไม่ชอบเปลี่ยนแปลงเท่าไหร่
ฉันว่าพายุไม่สนหรอก ว่าพวกอเมริกันชอบอะไร
ขอบคุณที่เลือกมาทานที่โซนิคนะคะ
ฉันชื่อแม็คเคล่า คืนนี้รับอะไรดีคะ?
ผมขอฟุตลองชีส โคนี่ย์ กับมัสตาร์ดและหัวหอม
มันฝรั่งทอดที่ใหญ่ น้ำมะนาวเชอรี่แก้วใหญ่ครับ
เรากำลังออกเดินทาง
เพื่อแสดงประสิทธิภาพของอ็อกซี่คลีนครับ
ขอบคุณพระเจ้า สำหรับอาหาร และพรที่พระองค์มอบให้
ขอพระองค์ทรงปกป้องแอลลี่ด้วย
ในนามของพระเจ้า อาเมน
รู้ใช่ไหมครับ ว่าน่ารำคาญแค่ไหน?
ยังไม่ต้องพูดถึงว่าทำคุณตาบอดได้อีก
- นายมาจากไหน? - สติลวอเตอร์
บริษัทขุดเจาะฯสุดท้ายที่นายเคยทำ คือที่ไหน?
- ไอทีเอ - แล้วทำไมถึงออกมา?
คนงานทำหัวเจาะหล่นจนพัง
6 เดือนต่อมา ผมเลยโดนไล่ออก
แล้วตอนนี้นายทำอะไร?
ผมทำงานก่อสร้างอยู่
แต่ก็เนือยๆ ตั้งแต่ที่หัวเจาะพัง
ผมไปช่วยงานเก็บกวาด หลังทอร์นาโดถล่มที่ชอว์นี่
งานช้างอยู่เหมือนกัน
เฮ้ ชารอน
ขอฉันอ่านหน้านี้จบก่อนนะ
อีกหน้าเดียว
ขอบคุณพระองค์สำหรับอาหารมื้อนี้ และสิ่งอื่นที่ดีๆในโลก
และที่พระองค์ช่วยดูแลแอลลิสัน
- อาเมน - อาเมน
มีใครจ้างแกรึยัง?
ยังเลย
ไม่เช้าก็ไปสัมภาษณ์มา
แม่เธอโทรมาเมื่อไม่กี่วันก่อน
เธอย้ายไปแทมป้าแล้ว
โทรมาขอเงินหรือยังไง?
เปล่า
เธอถามถึงแกด้วย
แกน่าจะโทรหาเธอบ้าง
แค่นี้ผมก็ยุ่งจะตายอยู่แล้ว
แล้วไปเอาทะเบียนรถมาให้ฉันหรือยัง?
เอามาแล้ว
อยู่ที่บ้านผม
รออยู่ทั้งช่วงเช้าเลย
ฉันได้มาจากออนไลน์
สมัยนี้อะไรก็ออนไลน์หมด
อยากคุยกับคนจริงๆยังหาไม่ได้เลย
แต่ยังคิดเงินฉันตั้ง 23 เหรียญนะ
เดี๋ยวผมจ่ายเอง
ไม่ได้หมายความแบบนั้น
ผมรู้
ที่หน้าประตูมีถุงของ
ให้แกเอาไปด้วย
และก็ซองรูปอยู่บนโต๊ะของเธอ
รูปพวกนั้นสำคัญมาก
โอเคค่ะ คุณต้องหยุดพัก 2 ที่นะคะ
ที่แรกคือแอตแลนต้า และที่ที่สองคือแฟรงค์เฟิร์ต
- เชิญที่เกท 22 ค่ะ - ขอบคุณครับ
ท่านผู้โดยสารครับ เราจะเริ่มทำการบินลง สู่สนามบินมาร์กเซย์ โพรวองซ์
หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินกับไฟลท์ของเรา
ขอลายเซ็นด้วยนะคะ
- จะพักกับเรา 2 สัปดาห์นะคะ? - ใช่ครับ
ขอบคุณค่ะ
นี่กุญแจห้อง ห้อง 156 ค่ะ
ขอบคุณครับ
ยินดีต้อนรับกลับมานะครับ คุณเบเกอร์
เฮ้
โอ๊ะ โทษค่ะ
ขอบคุณค่ะ
เฮ้ เฮ้
ช่วยเบาหน่อยได้ไหม? ผมจะนอนน่ะ
- เสียงเพลงน่ะ - หา?
เราพูดอังกฤษไม่ได้
โอเค
เฮ้ ฝันดีนะ
- สวัสดีครับ - ผมเบเกอร์
เรียบร้อยครับ
ซาลิม เก้า
มุสซ่า สิบ
เบเกอร์ สิบเอ็ด
ขอบคุณค่ะ
- เฮ้ ลูกรัก - เฮ้ พ่อ
ลูกดูดีนะ
ขอบคุณค่ะ
ไฟลท์เป็นไงคะ?
ก็โอเค
ลูกสบายดีนะ?
- ค่ะ หนูโอเค - ดีเลย
ดีมาก มีผ้าให้พ่อซักไหม?
ค่ะ ก็นิดหน่อย
เดี๋ยวพ่อจัดการให้
พวกนั้นให้วันเยี่ยมเพิ่มอีกสองวัน
คราวหน้า เอ่อ...วันศุกร์ ตอนบ่ายสอง
แล้วยายเป็นไงคะ?
ก็สบายดี
ยังต้องใช้ถังอ็อกซิเจน
ยังพูดมากอยู่เหมือนเดิม
คิดถึงเธอจัง
เธอซื้อของที่ลูกต้องการมาครบ
เราซื้อถุงเท้ามาให้เพิ่มด้วย
และก็...รองเท้าผ้าใบดีๆ
ขอบคุณค่ะ
เอ่อ ยายบอกว่าฝากรูปมากับพ่อ
โธ่เอ๊ย พ่อลืมน่ะ
คราวหน้าเอามาด้วยนะ
ไม่ พ่อลืมไว้ที่บ้าน ที่สติลวอเตอร์น่ะ
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไรค่ะ
พ่อซื้อเสื้อหนาวคาวบอย จากสนามบินมาให้ด้วยนะ
ปีนี้พวกนั้นมาแน่
ไปได้ตัวเด็ดมาจากกัธรี่
ต้องใช้สามคนถึงจะปราบหมอนั่นอยู่
รับรองได้ไปเล่นอาชีพแน่ๆ
เยี่ยมค่ะ
ลูกยังทำงานที่ห้องสมุดหรือเปล่า?
ไม่ หนูลาออกแล้ว
เอ่อ พ่อคะ หนูอยากให้พ่อช่วยอะไรหน่อย
หนูอยากให้พ่อเอานี่ให้เลอพาร์ค
ให้เธออ่านมันให้ได้
- โอเคไหมคะ? - มันคืออะไรเหรอ?
แค่จดหมายน่ะ เอาให้เธอหน่อย
- ได้สิ ได้ - ที่อยู่อยู่บนซอง โอเคไหมคะ?
ได้ โอเค
แต่ลูกโอเคแน่นะ?
พ่อ ขอล่ะ
เดี๋ยววันนี้พ่อจัดการให้เลย
พ่อจะให้เธออ่านแน่นอน
โอเค
เราสวดกันหน่อยได้ไหม?
ได้สิ พ่อ
ขอบคุณพระเจ้า ที่ทำให้เรา พบกันในวันนี้
ขอบคุณที่พระองค์เฝ้าดูแลแอลลิสัน
คุณเบเกอร์
ขอโทษที่ให้รอนะคะ แต่คุณเลอพาร์ค
จะไม่กลับเข้าออฟฟิศวันนี้แล้ว
งั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมมาใหม่ ขอบคุณนะ
คุณเบเกอร์ เธอจะอยู่ที่ศาลทั้งอาทิตย์ค่ะ
คุณเอาจดหมายมาสิ ฉันจะเอาให้เธอเองค่ะ
ไม่ได้หรอก ขอบคุณมากนะ
ได้ค่ะ
- สวัสดีค่ะ - เฮ้
เข้าห้องไม่ได้เหรอ?
อะไรนะคะ?
กุญแจน่ะ เธอมีไหม?
เอ่อ ไม่มีหรอก
มาเถอะ ไปเอากุญแจกัน
มาสิ ฉันจะพาไปเอากุญแจใหม่
เบล?
บิล
บีล?
เกือบถูกแล้ว
แล้วหนูชื่ออะไร?
- หืม? - หนูน่ะ
มายา
มายา ชื่อเพราะจัง
นี่อะไรคะ?
รอยสักน่ะ
หืม?
อ๋อ นกอินทรีน่ะ
- นกอินทรี? - นกอินทรี
อินทรีหัวขาว อเมริกาน่ะ
ใช่ แล้วก็มีหัวกระโหลก ที่มีมีดไขว้อยู่
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ผมมาตามหาคนนี้ คุณเลอพาร์คน่ะครับ
คุณเลอพาร์ค?
- คุณเบเกอร์? - ใช่ครับ
ผมขอรบกวนเวลาคุณหน่อย
จดหมายจากลูกสาวผม
ฉันขอโทษนะ คุณเบเกอร์
แต่ฉันทำตามที่ลูกสาวคุณขอไม่ได้
ทำไมล่ะ?
คุณเบเกอร์ ศาลจะไม่ยอมเปิดคดีนี้ใหม่
จากการบอกเล่าหรอกนะ
เป็นไปไม่ได้หรอก
โอเค
เราไม่เหลือช่องทางทางกฏหมายแล้ว
จดหมายฉบับนี้บอกฉันว่าลูกของคุณ
ยังไม่ยอมรับบทลงโทษ
เธอต้องยอมรับให้ได้
เข้าใจใช่ไหมคะ?
ครับผม
ฉันต้องไปแล้ว
วันนี้ฉันงานยุ่งมาก
งั้นผมขอจดหมายคืนได้ไหม?
ได้ค่ะ
- ขอบคุณมาก - คุณเบเกอร์
บางครั้ง เราก็ควรมีความหวัง แต่บางครั้ง เราก็ต้องยอมรับ
คุณคงไม่อยากให้ลูกคุณหวังอะไรลมๆแล้งๆ
เพราะแบบนั้นอาจทำให้ สถานการณ์เธอแย่ลง
เข้าใจใช่ไหมคะ?
ครับ
สวัสดีค่ะ
เฮ้
ขอบคุณที่เมื่อวานคุณช่วยมายา ลูกสาวฉันนะคะ
พอดีฉันกลับมาสายไปหน่อย
คือเรากำลังย้ายอพาร์ทเมนท์กัน
แต่ที่ใหม่เรายังไม่มีไฟใช้
ก็เลย...
โทษที ผม...
ผมพูดอังกฤษไม่เป็น
อ๋อ ใช่
ที่ระเบียง ใช่แล้ว
เอ่อ คือฉันจำภาษาอังกฤษได้แล้วน่ะ
เอ่อ ฉันขอโทษนะที่เสียงดัง
เพราะเน็ดจ์ม่า แฟนฉันน่ะ
ทำฉันเสียเรื่อยเลย
ฉันชื่อเวอร์จินี่นะ
ผมบิล
สวัสดี บิล
คุณมาพักร้อนที่มาร์กเซย์เหรอ?
เอ่อ มาเยี่ยมลูกสาวน่ะ
เยี่ยมเลย
ไงก็... หวังว่าเราจะอยู่ที่นี่ อีกแค่วันสองวัน
แต่ถ้าคุณอยากให้ช่วยอะไร เราอยู่ห้องข้างๆนี่นะ
ขอบคุณครับ
ขอบใจมาก บาย บิล
เรียนคุณเลอพาร์ค
ฉันเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงคุณ เพราะได้รับการติดต่อจาก
ดร.แพทริค โอโคเนโด้
หัวหน้าโครงการช่วยเหลือ
ที่ฉันเคยมีส่วนร่วมด้วยที่มหาวิทยาลัย
แพทริคแจ้งว่ามีนักเรียนมาหาเขา
นักเรียนคนนั้นเจอคนชื่ออาคิมในงานเลี้ยง
อาคิมเล่าให้เธอฟังว่าเขาเคยแทงผู้หญฺง เมื่อหลายปีมาแล้ว
และก็รอดมาได้
ต้องเป็นอาคิมคนเดียวกับที่ฆ่าลีน่าแน่นอน
คุณเป็นพ่อของนักเรียนอเมริกันคนนั้นเหรอ?
ใช่ครับ
เอ่อ...
คุณต้องเอาดีเอ็นเอของเขาไปเทียบ
กับดีเอ็นเอนิรนามที่เจอในที่เกิดเหตุ
ฉันขอร้องให้คุณทำการสืบสวน
ด้วยการคุยกับคุณโอโคเนโด้ และเด็กนักเรียนคนนั้น
ฉันเป็นผู้บริสุทธิ์
แต่ไม่มีใครจะช่วยฉันได้อีก
ยายของฉันเดินทางมามาร์กเซย์ไม่ได้อีกแล้ว
และคุณก็รู้จักพ่อของฉันดี
เรื่องนี้ฉันไว้ใจเขาไม่ได้
เขาไม่มีความสามารถพอ
อย่าทิ้งฉันไว้ในที่เลวร้ายแบบนี้
ฉันสูญเสียชีวิตไปแล้วห้าปี
และยังต้องถูกขังอีกสี่ปี
นับถือ แอลลิสัน เบเกอร์
เสียใจด้วยนะ
ขอบคุณมากที่ช่วยผม
คุณอย่าบอกใครเรื่องจดหมายฉบับนี้นะ
แน่นอน
คุณเบเกอร์ เชิญทางนี้เลยครับ
มีอะไรให้ผมช่วยครับ?
ผมอยากพบคุณเลอพาร์ค เรื่องคดีน่ะ
วันนี้คุณเลอพาร์คไม่ว่างเลยครับ
เรามีเบาะแสใหม่
หมอนี่...
ไปคุยเรื่องฆาตกรรมที่งานเลี้ยง
- คุณเบเกอร์... - ต้องมีคนไปคุยกับครูคนนี้
คนนี้ แพทริค โอโคเนโด้
เราต้องไปฟังเขาพูด
คุณเบเกอร์ เมื่อวานนี้ คุณเลอพาร์คพูดกับคุณชัดเจนนะครับ
เธอตามคดีนี้ไม่ได้อีกแล้ว
แต่ถ้าคุณอยากให้มีการสืบสวนอีก
เราแนะนำคุณได้
นี่คือรายชื่อนักสืบเอกชนที่คุณไปคุยได้
ไม่ ผมไม่อยากคุยกับนักสืบ
เราเคยร่วมงานกับคนในรายชื่อนี้
แต่ละคนมีความสามารถทั้งนั้น
ผมไม่สนว่าจะเก่งแค่ไหน ผมไม่ต้องการ...
- ผมกำลังวงชื่อที่คุณจ้ะ... - หยุดวงได้แล้ว
ลูกสาวผมติดคุกอยู่...
ผมไม่ต้องการรายชื่อห่าเหวอะไรทั้งนั้น
มีอะไรหรือเปล่า?
ไม่ ไม่ ไม่เป็นไร
ขอบใจ
งั้นตามใจครับ
ช่างแม่ง
ขอบใจนะ ซีบิล
- เฮ้ - ไฮ
- ลูกสบายดีนะ? - ค่ะ หนูโอเค
พวกนั้นเอาลูกออกมาช้าจัง ไม่น่าเป็นแบบนี้นะ
เดี๋ยวก็เรียกกลับไปตรงเวลาเหมือนเดิม
ไม่เป็นไรค่ะ บางครั้งก็งี้แหละ
- พ่อซักผ้าให้แล้วนะ - ขอบคุณค่ะ
เอ่อ แล้วพ่อเอาจดหมายให้เลอพาร์ครึยัง?
แน่นอนสิ
แล้วเธอว่าไงบ้าง?
เอ่อ...เธอบอกพ่อว่าลูกเขียนเรื่องอาคิม
- กับนักเรียนที่งานเลี้ยงนั่น - แล้วเธอว่าไงคะ?
เธอก็บอกว่า...
เธอกำลังทำอยู่หลายคดี...
พ่อ
เธอจะเริ่มสืบสวนให้หรือเปล่า?
บอกหนูมาเถอะ
ใช่ เธอจะดูให้
จริงเหรอคะ?
เธอพูดงั้นเหรอ?
เธอบอกว่าจะดูให้ใช่ไหม?
ใช่แล้ว
พ่อบอกเธอ ว่าลูกจริงจังมาก
แล้วเธอจะให้หนูทำอะไรไหม?
ไม่ เธอบอกว่าขอเวลาหน่อย เอ่อ...
เธอบอกว่า เธอก็ไม่อยากรับปากอะไร
เธอไม่อยากให้ลูกหวังอะไรลมๆแล้งๆ
- หรืออะไรทำนองนั้น - ไม่ๆๆๆ
แบบนั้นก็ถือว่าดีแล้ว
อาคิมมีตัวตนจริงๆ
เขาฆ่าลีน่า
พ่อรู้
พ่อรู้น่า
พ่อไม่รู้หรอกว่าหนูเขียนจดหมายนั่น
ซ้ำไปซ้ำมากี่รอบ
พระเจ้า
ก็ได้ผลนะ
ค่ะ
บางทีพระเจ้าอาจจะได้ยินคำสวดของเรา
ขอบคุณนะคะ พ่อ
ขอบคุณมากๆ
โทษนะครับ คุณ
ผมบิล เบเกอร์ ที่โทรมาเรื่องรายชื่อ
ซักครู่นะคะ
ผมไม่รู้ว่าคุณจำคดีได้มากน้อยแค่ไหน
แต่แอลลิสันมาที่นี่เพื่อเรียนมหาลัย
เธอเจอเด็กชื่อลีน่าคนนั้น
แอลลิสันกับลีน่า...อยู่ด้วยกัน
มีอยู่คืนนึง ทะเลาะกันรุนแรง
แอลลิสันเลยออกไปที่บาร์
เธอไปเจอคนชื่ออาคิม
พวกนั้นดื่มกัน
หมอนั่นขโมยกระเป๋าเธอ และ...
พอแอลลิสันกลับถึงบ้าน ก็เจอลีน่านอนตาย
เลยโทรแจ้งตำรวจ
พวกนั้นหาคนชื่ออาคิมไม่เจอ
มันเป็นคนฆ่าลีน่า
คุณคิดว่าไง?
คุณพูดอังกฤษได้ใช่ไหม?
อังกฤษน่ะ?
ครับ ผมคนอังกฤษ
แม่งเอ๊ย
เอาจดหมายคืนมา
คุณเบเกอร์
เชิญ
ออฟฟิศผม
ตอนเกิดเรื่องนี้ ผมรับราชการอยู่
เป็นตำรวจ
คุณเคยคุยกับคนชื่อโอโคเนโด้หรือยัง?
- อาจารย์คนนี้น่ะ? - ยังครับ
ผมรู้แล้ว ว่าทำไมทนายถึงไม่อยากช่วย
มีเด็กในงานเลี้ยงไปได้ยิน เรื่องฆาตกรรมเข้า
เธออาจจะจำคดีนี้มาก็ได้
แล้วทำไมต้องตอนนี้ล่ะ? เรื่องมันตั้งห้าปีมาแล้ว
นั่น...ลูกสาวผมติดคุกมาห้าปีแล้ว
เธอรู้ไหม ว่าเรามาพบกัน?
ลูกคุณน่ะ
ไม่รู้ครับ
คุณรวยหรือเปล่า คุณเบเกอร์?
ไม่ครับ
นี่มันคดีเกี่ยวกับดีเอ็นเอ
หมายถึงมีสองขั้นตอน
ขั้นแรก ผมไปตามหาไอ้หนุ่มนั่น
นั่นก็ไม่ง่ายแล้ว
คนจะพูดกันต่างๆนาๆ มันจะพยายามหนีไป
แล้วถ้าผมเจอไอ้หนุ่มอาคิมนั่น
ผมต้องเอาตัวอย่างดีเอ็นเอมันมา
แล้วใช้เส้นสายในกรมตำรวจเพื่อตรวจ
เทียบกับดีเอ็นเอจากที่เกิดเหตุ
เท่าไหร่เหรอ?
12,000 เหรียญ?
ยูโรต่างหาก
ขอบคุณมากที่สละเวลา
คุณเบเกอร์
คุณเชื่อว่าลูกสาวคุณบริสุทธิ์หรือเปล่า?
ผมรู้ว่าเธอไม่ได้ทำ
งั้นเพื่ออิสรภาพของเธอ ก็ไม่ถือว่าแพงหรอก
บิล ยินดีที่ได้รู้จักนะ ขอให้คุณโชคดีในมาร์กเซย์ เวอร์จินี่กับมายา
- โทษนะครับ - คะ?
- ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหม? - แน่นอนค่ะ
ผมซื่อบื้อเกินกว่าจะรู้เรื่องน่ะครับ
ผมพูดฝรั่งเศสไม่ได้
ให้ฉันช่วยยังไงดีคะ?
ผมกำลังตามหาคน
เอ่อ ที่ทำงานที่นี่
หลักมนุษยวิทยาบอกว่ามนุษย์เป็นแรงผลักดัน..
- ครับ? - ขอโทษที่รบกวนนะครับ
คุณพูดอังกฤษได้ไหม?
ได้ครับ
ผมกำลังตามหาแพทริค โอโคเนโด้
คุณหาเจอแล้วไง
นั่งก่อนสิ
ไม่เป็นไร ผมรอข้างนอกดีกว่า
ไม่ๆ เชิญเลย มานั่งด้วยกัน
เชิญเลย
ยุคใหม่นี้ มาพร้อมกับ ทรัพยากรที่ร่อยหรอ...
สภาพอากาศที่แปรปรวน และชีวมณฑลที่เสื่อมสภาพ...
เพราะความเร่งในการยืดอายุขัย...
น่าทึ่งใช่ไหม?
จบด็อกเตอร์ถึงจะได้นั่งออฟฟิศแบบนี้
ชามินท์ครับ
ผมอยากคุยกับเด็กผู้หญิงที่คุณบอกแอลลิสัน
เด็กผู้หญิงจากงานเลี้ยงนั่น
ใช่ ผมกะไว้แล้ว
บอกตรงๆ ผมเองก็รู้สึกผิด กับเรื่องที่เกิดขึ้น
ผมน่าจะเตือนแอลลิสันก่อน
เตือนเธอ? เรื่องอะไร?
คือผมรู้ว่าแอลลิสันกับลีน่านอนด้วยกัน
แต่ไม่รู้เลยว่าลีน่าย้ายไปอยู่กับเธอ
ผมพยายามไม่ถากถางความสัมพันธ์แบบนี้...
เด็กยากจนจากสลัม กับนักเรียนรวยๆชาวอเมริกัน...
ไม่งั้นคนจะหาว่าผมซื่อเกินไป
แอลลิสันก็โตขึ้นมาแบบยากจน
เธอไม่ได้รวย
แต่เธอมีการศึกษา
คนเกลียดพวกมีวัฒนธรรมดีๆเยอะ
ผมว่าคุณเองก็รู้อยู่แล้ว
แล้วเด็กผู้หญิงจากงานเลี้ยงนั่นล่ะ?
- นักเรียนของผมเหรอ? - ใช่
เธอชื่อซูอาด
เธอมาจากโครงการช่วยเหลือ
โครงการเดียวกับที่ลีน่าและแอลลิสัน
เคยมีส่วน ตอนที่พวกนั้นเจอกัน
เธอได้ยินใครไม่รู้ คุยเรื่อง ที่ลีน่าถูกฆ่าเหรอ?
เธอบอกผมแบบนั้น
ผมขอคุยกับเธอได้ไหม?
เธอคุยกับคุณแน่
ผมจะให้เบอร์โทรศัพท์เธอไว้
ซูอาดพูดอังกฤษไม่เก่งเท่าไหร่
คุณต้องหาล่ามมาคุย
คุณเป็นล่ามให้ผมได้ไหม?
ผมว่าไม่ดีกว่า
ผมยังคงโครงการช่วยเหลืออยู่
มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณไม่ได้หรอก
หรือลูกสาวคุณด้วย หลังจากที่เกิดเรื่องแบบนั้น
ถึงผมจะคิดยังไงก็แล้วแต่
ลูกสาวผมบริสุทธิ์
ผมขอให้คุณโชคดี
เฮ้ แพทรีเซีย ผมต้องรบกวนคุณอีกแล้ว
พรุ่งนี้ผมต้องไปงานวันเกิด
แต่ดันทำที่อยู่หาย
สวัสดีค่ะ?
ไฮ ผมบิล เบเกอร์ครับ
อะไรนะคะ?
- บิล จากที่โรงแรมน่ะ - อ๋อ บิล
ใช่ พอดีผมแวะมา ขอโทษด้วยที่...
- เอ่อ ชั้นบนสุดนะ - โอเค
ไฮ บิล
เฮ้ มายา
ฉันมีของมาให้เธอด้วย
หุ่นยนต์น่ะ
หุ่นยนต์! แม่คะ บิลซื้อหุ่นยนต์ให้หนู!
- ขอแกะได้ไหมคะ? - ได้สิ!
- ไฮ - ไฮ ขอโทษที่มากวนนะ
ไม่เป็นไร เข้ามาก่อนสิ
พอดีฉันมีเพื่อนมาน่ะ
คุณหาเราเจอได้ไง?
ผู้หญิงที่ฟรอนท์ให้ที่อยู่มาน่ะ
พอดีผมต้องโทรหาผู้หญิงคนนึง
แต่เธอพูดอังกฤษไม่เก่ง ผมมีเรื่องส่วนตัวต้องคุยกับเธอ
คุณอยากให้ฉันโทรหาให้ใช่ไหมล่ะ?
ครับ แต่เดี๋ยวผมกลับมาก็ได้
ไม่เป็นไร เข้ามาสิ
ขอฉันไปหยิบโทรศัพท์ก่อน
มาสิ
ทุกคน นี่บิลนะ
เฮ้
บิล นี่คือ...
หัวกะทิวงการละครเวทีในมาร์กเซย์ทั้งนั้น
- ขอ 5 นาทีนะ - ตกลงพักใช่ไหม?
เอ่อ เราใส่หน้ากากฝึกกันอยู่น่ะ
- โอเค - ใช่
ขอโทษที่รกหน่อยนะ
ฉันจะทำห้องนี้เป็นออฟฟิศ แต่ยังย้ายของไม่เสร็จเลย
นั่งสิ
จะให้ฉันโทรหาใครเหรอ?
เอ่อ...
เด็กผู้หญิงจากจดหมายนี่น่ะ
- อ๋อ เรื่องคดีเหรอ? - ใช่ครับ
ผมอยากเจอเธอ
แล้วทนายไม่ช่วยคุณเหรอ?
ตอนนี้ผมลุยเองแล้ว
ว้าว
โอเค เอ่อ...
มายา เปิดไฟให้แม่หน่อยลูก
- เสียอีกแล้วค่ะแม่ - ไม่นะ อีกแล้วเหรอ?
- ค่ะ ดูสิคะ - โธ่เอ๊ย
คุ้มไหมล่ะ ฉันซื้อที่นี่
ผ่านทางเพื่อนของฉัน
ฉันหลงรักวิวนี่มาก แต่ก็... มีข้อเสียอยู่บ้างเหมือนกัน
เบรคเกอร์อาจจะมีปัญหาน่ะ
เดี๋ยวผมช่วยดูให้ก็ได้
- ได้สิ คุณทำเป็นเหรอ? - เป็นครับ
ถ้าได้ก็เยี่ยมเลย
ชื่อซูอาดนะ? ซูอาด?
เฮ้ สวัสดี ซูอาดใช่ไหม?
สวัสดี
...บิล เบเกอร์
บิล เบเกอร์...
โอ้ย ไม่นะ
ไม่นะ! ขาหุ่นยนต์หนูหักซะแล้ว
ไหนดูซิ
เยี่ยมเลย
ไม่รู้ว่ามีเพลงด้วย
แม่ หุ่นของหนูพังแล้ว ดูสิคะ
แม่คุยโทรศัพท์อยู่นะ
ใส่เข้าไปง่ายๆ เดี๋ยวนะ นี่ไง
ดูดีแล้ว
หุ่นยนต์ยืนไม่ได้จะไปดีได้ไง?
ขอบคุณมากนะ
บาย
โอเค เธอตกลงพบคุณ พรุ่งนี้ตอนหกโมง
โอเค
เธอพูดจาดีนะ
อายนิดหน่อย
คุณพูดภาษาฝรั่งเศสไม่เป็น แล้วจะคุยกับเธอยังไง?
คุณถามได้ดีมากเลย
ผมจะหาทางจนได้
โอเค
ฉันไปช่วยแปลให้ก็ได้นะ
แน่ใจเหรอ?
แน่สิ
มายามีเรียนศิลปะ ถ้าคุณมาที่นี่ตอนห้าโมงครึ่ง
เราเอารถฉันไปก็ได้
ขอบใจมาก
คุณพาผมไปกล่องฟิวส์สิ
เดี๋ยวผมซ่อมเบรคเกอร์ให้
ไม่ ไม่เป็นไรหรอก
คุณไม่ต้องช่วยหรอก
ไม่นะ ไม่
ทีนี้หลุดทั้งแขนทั้งขาเลย
เอามานี่เลยมา...
บิล!
บาย บิล!
บาย
สารภาพตามตรง ฉันออนไลน์ไปอ่าน เรื่องคดีของแอลลิสันมา
ตอนนั้นเป็นข่าวดังมาก
พวกสื่อโหดมากเลย ว่าไหม?
พวกคุณใช้ำคำว่า "โหด" ไหม?
- ใช้สิครับ - ใช่ไหม?
อีบ้า!
ไอ้โง่
ใช่...คนที่นี่ขับรถกันไม่เป็นเลย
ที่มาร์กเซย์นี่มันบ้ามาก
แต่ยังไงฉันก็ยังชอบมากกว่าปารีส
อย่างน้อยที่นี่คนก็ยังคุยกันบ้าง
แถมยังถูกตังค์กว่าด้วย
แล้วทำไมแอลลิสันมาเรียนที่นี่ล่ะ?
ฉันสงสัย
- ไม่รู้สิ - ไม่รู้เหรอ?
ใช่ ตอนนั้นเธอจะเข้า ม.โอกลาโฮมาสเตทอยู่แล้ว
จู่ๆวันนึงก็โทรหาผม แล้วบอกว่า...
"หนูจะไปฝรั่งเศส" มาที่นี่
เธอเป็นตัวของตัวเองจัง
ใช่ เป็นแบบนั้นมาตลอด
แล้วคุณสนิทกับลูกไหม?
คุณก็อ่านจดหมายแล้วนี่
แล้วแม่เธออยู่ไหนเหรอ?
เธอตายไปแล้ว
ฆ่าตัวตาย
ยายแอลลิสันเป็นคนเลี้ยงเธอขึ้นมา
ผมไม่ค่อยได้อยู่กับลูก
แล้วคุณไปอยู่ไหนล่ะ?
ทำงานตามแท่นขุดเจาะน้ำมัน และก็...
ทำตัวเละเทะไปเรื่อย
เป็นพ่อแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ง่ายหรอก
ฉันทำงานกลางคืนบ่อย มายาโกรธฉันมากๆ
- คุณทำงานอะไรเหรอ? - ฉันเป็นนักแสดง
- โอ้ ออกทีวีเหรอ? - เปล่า
ในโรงละครน่ะ
คุณไปโรงละครบ้างหรือเปล่า?
ไม่เลยครับ
- ไม่เคยเลยเหรอ? - ไม่เคยเลย
โอเค
ขอบคุณมาก ที่มาคุยกับผม
หมอนั่นที่เธอเจอที่งานเลี้ยง ชื่ออาคิม...
เธอเล่าอะไรให้เราฟังได้บ้าง?
เธอบอกว่าเขาเงียบๆ และน่ารัก
น่ารักเหรอ?
แล้วเขาก็บอกเพื่อนเธอว่าแทงผู้หญิงมา
แต่ตำรวจจับเขาไม่ได้
- ก็เลย... - โอเค
เธอรู้ไหม ว่าหมอนั่นอยู่ที่ไหน?
- นี่ใครน่ะ? เมียเขาเหรอ? - เปล่า ฉันเป็นเพื่อนน่ะ
ฉันไม่ได้พูดกับเธอ
เธอรู้ไหม ว่าหมอนั่นอยู่ที่ไหน?
- แกลลิสท์ - แกลลิสท์?
เธอบอกว่าเขาอยู่ในอีกชุมชน
ชื่อแกลลิสท์
- อย่าทำฉันเดือดร้อนนะ! - เปล่าซะหน่อย
ฉันอยู่ที่นั่น! เราไม่รู้จักคนพวกนี้ด้วย! หุบปากไปได้แล้ว
เธอรู้ได้ไง ว่ายัยนี่ไม่ใช่ตำรวจ?
- ไม่ๆ ฉันแค่อยากช่วยเพื่อน - บอกแล้วไง ว่าฉันไม่ได้พูดกับเธอ
- เธอพูดอะไรเหรอ? - ไม่มีอะไรสำคัญหรอก
ฉันเป็น เอ่อ... พ่อ
ของแอลลิสัน
เธอเป็นลูกสาวฉันเอง
แอลลิสันเป็น...ลูกสาวฉัน
เธอเข้าใจไหม?
อธิบายเพื่อนเธอไปเลย ว่าที่มาร์กเซย์ก็แบบนี้แหละ
คนที่นี่เพ้อเจ้อไปเรื่อย
เราไม่ได้ยินอะไรมาทั้งนั้น บอกไปสิ
เธอไม่อยากช่วยเราแล้ว
เธอพอบอกอะไรผมได้ไหม?
หมอนั่นหน้าตาเป็นยังไง?
ไม่เข้าใจรึไง? ฉันจะบ้าแล้วนะ บอกแล้วว่าเราไม่ใช่พวกปากโป้ง! ไปกันได้แล้ว!
- ไปไหนกันน่ะ? - จะกลับกันแล้ว
ไม่ๆๆ เดี๋ยวก่อน รอเดี๋ยว เดี๋ยว
ทำอะไรน่ะ? อย่ายุ่งกับเพื่อนฉันนะ! อย่ามาแตะต้องเพื่อนฉัน!
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไปเถอะ ไป
ซูอาด เฮ้ ซูอาด! ซูอาด!
บิล บิล ให้พวกเธอไป โอเคไหม? เธอกลัวแล้ว
กลัวอะไร? ผมแค่คุยด้วยเฉยๆ
ใช่ แต่ที่นี่ทำแบบนี้ไม่ได้หรอก
งั้นคุณบอกผมหน่อย ว่าต้องทำแบบไหน
เพราะไม่มีใครช่วยอะไรผมเลย
ฉันช่วยคุณนี่ไง โอเคไหม?
เราไปกันดีกว่า
โอเคไหม?
- ก็ได้ - โอเคนะ?
นี่แหละ แคลลิสท์
ที่เธอบอกว่าอาคิมอยู่
งั้นเราลงไปดูได้ไหม?
ไม่ ตอนนี้ไม่ได้หรอก
ไม่ปลอดภัยสำหรับเรา
เพราะเราเป็นคนขาวเหรอ?
เพราะเราไม่ได้มาจากที่นั่น
ในนั้นขายยากันเยอะมาก
แต่ผมต้องทำอะไรซักอย่าง
เชื่อฉันสิ ไม่มีใครคุยกับคุณหรอก
บิล แล้วถ้าอาคิมไม่มีตัวตนล่ะ?
มีสิ
โอเค แต่ตำรวจไม่เคยเจอตัวหมอนั่น
ระหว่างการสืบสวนเลยนะ
ลูกสาวผมไม่ใช่คนโกหก
เปล่า ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
คือทุกอย่างที่ฉันอ่านมาเกี่ยวกับคดีนี้...
นี่คุณเป็นผู้เชี่ยวชาญไปแล้วเหรอ?
ไม่ใช่หรอก
พวกสื่อต่อต้านเรา
พวกมันสนใจแค่...
แอลลิสันนอนกับสาวอาหรับ...
ไอ้พวก...
ระยำปล่อยข่าวลวง
คุณถึงต่อยนักข่าวจากอังกฤษคนนั้นเหรอ?
ตอนนั้นผมยังดื่มอยู่
เฮ้ พ่อเล่าเรื่องเลอพาร์ค ให้ยายฟังบ้างไหม?
เปล่า
พ่อยังไม่อยากให้ยายมีความหวัง จนกว่าเราจะรู้มากกว่านี้น่ะ
ยายเริ่มดีขึ้นบ้างแล้ว
เมื่อวานหนูได้คุยกับผู้พิพากษาด้วย
เหรอ? เรื่องอะไรล่ะ?
หนูจะได้รับพิจารณาทัณฑ์บน
อีกครั้งในอีกสามเดือน
คือหนูจะได้ออกจากที่นี่
เดือนละวัน
อ๋อ โอเค
- แล้วเขาว่าไง? - เธอค่ะ เธอบอกว่า...
เอ่อ ตราบใดที่หนูยังทำตัวดี
ก็ไม่น่ามีปัญหา
หนูอยากพูดมากเลยว่า ช่างหัวทัณฑ์บนสิ
ทนายกำลังแอบช่วยฉันออกจากที่นี่แล้ว
เรายังไม่รู้หรอก แอลลี่
- ลูกยังต้อง... - หนูรู้ หนูรู้ค่ะ พ่อ
หนูแค่คิดเฉยๆ ว่าอยากพูด
มีคนจากออฟฟิศของเลอพาร์ค ไปนั่งกับหนูด้วย
เหรอ?
ใช่ หนูไม่เคยเจอเธอมาก่อน แต่หนูถามเธอ
ว่าการสืบสวนเป็นไงบ้าง
แล้วเธอบอกว่าไง?
เธอบอกว่าไม่รู้เรื่องเลย
แต่ก็บอกว่าเธอเพิ่งเริ่มทำงานที่นั่น
เลอพาร์คอาจจะจัดการเองล่ะมั๊ง
นี่มันคดีใหญ่นะ
ใช่
หนูบอกเธอว่าอยากคุยกับเลอพาร์ค
เธอน่าจะแจ้งความคืบหน้าเราบ้าง
- พ่อเข้าใจใช่ไหม? - เดี๋ยวพ่อไปคุยให้
หมดเวลาแล้ว
โอเค งั้น...
เดี๋ยวอีกไม่กี่วันเจอกันนะ
พ่อ พ่อจะอยู่ที่มาร์กเซย์อีกหน่อยได้ไหม?
เผื่อได้เรื่องอะไรขึ้นมา
ได้สิ
ขอพ่อไปเช็คเรื่องงานก่อน
หนูขอให้ยายโอนเงินให้พ่อก่อนได้นะ
ไม่ๆ ไม่ต้องหรอก เดี๋ยวพ่อหาทางเอง
ขอบคุณค่ะ พ่อ
บาย
เอ่อ แม็กซ์
สวัสดี
ที่นี่แหละ เครื่องมือครบนะ
นายใช้ได้ตามสบาย ใช้เสร็จแล้วเก็บที่เดิมด้วยล่ะ
นี่แผงไฟ
- ตรงนั้นอะไรคะ? - ห้องขังน่ะ
โอเคนะ?
- โอเคค่ะ - โอเค
พอบริษัทน้ำมันได้สัญญาเช่า...
ส่งมาสิ เอ็ม
เร็วเข้า
พอบริษัทน้ำมันได้สัญญาเช่า
พวกนั้นก็จะจ้างบริษัทขุดเจาะ
ฉันทำงานให้พวกขุดเจาะนั่นแหละ
พอเราไปถึงที่ เราก็ตั้งแท่นเจาะ
เตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อย
พอแท่นเจาะพร้อมแล้ว
เราก็เริ่มขุดหลุม
นั่นแหละหน้าที่คนเจาะน้ำมัน
เราเจาะรู
เอาล่ะ ลองดูซิ
เอาเลย กดสิ
เร็วเข้า
- กดชักโครก - อ๋อ กดน้ำ
- ใช่ - โอเค
กดเลย
- โอเคไหมคะ? - โอเคสิ เยี่ยมเลย!
บิล มานี่สิ
มานี่หน่อย
มาดูนี่เร็ว
เน็ดจ์ม่าเป็นอัจฉริยะจริงๆ
ฉันไม่ใช่อัจฉริยะ ฉันแค่วัยรุ่นกว่า
- สามปีเนี่ยนะ! - ก็ถือว่าวัยรุ่นกว่าแหละ
- โอเค... - รูปพวกนี้ออนไลน์เหรอ?
รูปพวกนี้มาจากอินสตาแกรม
ของซูอาดกับยัยเพื่อนตัวแสบนั่น
รูปพวกนี้มาจากงานเลี้ยงที่ว่า
คุณไปหาเจอได้ไง?
ฉันทำบัญชีอินสตาแกรมปลอมขึ้นมา
แล้วติดตามซูอาดกับเพื่อน ที่ชื่อซามีร่า
แล้วค้นหารูปงานเลี้ยง
ที่ซูอาดอยู่ ตอนบอกว่าเจอหมอนั่น
งั้นอาคิมอาจจะอยู่ในรูปพวกนี้
- เรามองหาคนแบบไหนล่ะ? - เห็นว่าตัวสูง...
...แนวอาหรับ ผิวไม่คล้ำมาก
ใช่ ผิวไม่คล้ำมาก และตัวสูง
หมายความว่าไง "ผิวไม่คล้ำ"?
เหมือนไม่มีความหมายอะไรเลย แล้วฉันล่ะ?
เพ้อเจ้อน่า
เราจะปรินท์รูปพวกนี้ออกมา
คุณจะได้เอาไปให้แอลลิสันดูได้
- ไม่ ผมจะไม่ทำแบบนั้น - ทำไมล่ะ?
ถ้าอาคิมอยู่ในรูปพวกนี้ เธอรู้แน่นอน
ผมไม่สน
ผมจะไม่ทำแบบนั้นกับลูก
ผมต้องปกป้องเธอ
ฉันไม่เข้าใจ
ทำไมคุณดื้อเรื่องแอลลิสันแบบนี้?
เราน่าจะกลับไปหาซูอาด
พร้อมกับรูปพวกนี้
คือเราขโมยรูปพวกนี้ออกมาจากอินสตาแกรม
ฉันว่าไอเดียคุณไม่เข้าท่าเท่าไหร่
- ก็... - ขอฉันพูดอะไรหน่อยได้ไหม?
เอาสิ
มีใครในมาร์กเซย์เคยเห็นอาคิมไหม
หรือมีแค่แอลลิสันที่เคยเห็น?
เจ้าของบาร์
ที่พวกนั้นเจอกัน
หมอนั่นเคยไปที่ศาลด้วย
- หมอนั่นไม่ได้ทำอะไร แต่... - โอเค
เอ่อ มันชื่ออะไร บาร์ที่คุณว่าน่ะ?
ผมจำชื่อบาร์ไม่ได้แล้ว
- รู้แค่มันอยู่ใกล้อพาร์ทเมนท์ลูกผม - ได้ โอเค
มาหมกมุ่นกับคนนี้สินะ เคยบ้าเรื่องลดขยะ ผู้ลี้ภัย ตอนนี้มาบ้าหมอนี่
พอเถอะน่า
อะไร? รับมาเถอะน่า! มันเหมือนงานอดิเรกเพี้ยนๆของเธอแหละ
- พอแล้วน่า - งั้นก็ถามเขาสิ
ฉันบอกแล้วไง ว่ามันไม่สำคัญหรอก
โอเค
บิล คุณเลือกทรัมป์หรือเปล่า?
เปล่า
นั่นไง
- ผมไม่ได้เลือกตั้ง - อะไรนะ?
- ทำไมคุณไม่ไปเลือกตั้งล่ะ? - ผมมีประวัติน่ะ
คือผมเคยถูกจับ
มีประวัติแบบนั้น เลยไม่มีสิทธิ์เลือกตั้ง
แจ่มเลย ด่างพร้อยแล้วซะด้วย
โชคดีนะ เธอต้องการโชคแน่ๆ
นั่นไง หัวมุมนั่น
เพื่อนคุณ...ชื่อเน็ดจ์ม่า
เธอโมโหที่คุณมาช่วยผมเหรอ?
ไม่ต้องห่วงเน็ดจ์ม่าหรอก เธอแข็งๆแบบนี้อยู่แล้ว
คือเธอค่อนข้างเป็นห่วงฉันมาก
แต่เธอเป็นเพื่อนที่ดี
เธอช่วยฉันเรื่องมายา
แล้วพ่อมายาอยู่ที่ไหน?
คอร์ซิก้า ดูแลไนท์คลับบนหาดที่นั่น
เขาเป็นแค่...กิ๊กน่ะ
- ฉันพูดถูกไหม? - กิ๊ก...ใช่
ใช่
เขามาเยี่ยมบ้างไหม?
ก็เคยมา แต่ไม่มาจะดีซะกว่า
อะไรเหรอ?
แอลลิสันเคยอยู่ที่นี่
เลขที่ 21
เกิดเรื่องที่นี่เหรอ?
ใช่
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ
- ขอโทษนะคะ ฉันมาตามหาเจ้าของบาร์ - ผมเอง
คือเราต้องการข้อมูล ห้าปีก่อน คุณอยู่ที่นี่หรือเปล่าคะ?
ไม่ครับ เราเพิ่งซื้อบาร์เมื่อปีที่แล้ว
เขาเป็นเจ้าของใหม่
เขาไม่ได้อยู่ที่นี่ ตอนที่เกิดเรื่อง
แล้วเขารู้ไหม ว่าเจ้าของคนเก่าอยู่ไหน?
รู้สิ
อยู่นั่นไง
นั่งซดกำไรฉันอยู่
เรื่องที่เกิดกับลูกสาวนาย มันแย่จริงๆ
ยังไม่เข้าใจเลย ว่าตำรวจ ส่งเด็กน่ารักแบบนั้นเข้าคุกได้ยังไง
ดูไอ้พวกลิงพวกนี้สิ
เอ่อ
- คุณคุ้นหน้าใครบ้างไหมคะ? - ก็พูดยากนะ พวกนี้หน้าคล้ายกันหมด
เขาจำใครได้ไหม?
พวกมันมาเที่ยวที่นี่ สร้างปัญหาตลอด กร่างเหมือนมาร์กเซย์เป็นของพวกมัน
เราเน้นที่รูปได้ไหมคะ
คุณกับผมก็เหมือนกัน
คุณก็มีปัญหากับพวกเม็กซิกัน คุณเองก็มีปม
ว่าไงเหรอ?
คุณช่วยตั้งใจดูรูปอีกทีได้ไหมคะ?
ฟังนะ คุณบอกมาว่ามันอยู่ในรูปไหน แล้วผมจะบอกว่าจำได้รึเปล่า
แค่นั้นก็จบแล้ว ตอนไปศาลผมก็จะพูดแบบนี้
เดี๋ยวค่ะ นี่มันเรื่องซีเรียสนะ
ดูเองสิ พวกนี้มันผิดอะไรซักอย่างอยู่แล้ว
โอเค ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ
เขาว่าไงเหรอ?
ไม่มีอะไรหรอก ไร้ประโยชน์มาก
ขอบใจนะ เจ้าเบื๊อก
ลาก่อน แม่คุณ
เฮ้
เฮ้!
เฮ้! เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
ฉันขอโทษ ฉัน... ทนคุยกับหมอนั่นไม่ไหวแล้ว
มันพูดแต่เรื่องแย่ๆ
แย่ยังไง?
มันอยากเอาเด็กอาหรับเข้าคุกน่ะ เข้าใจไหม?
มันไม่สนใจด้วยว่าคนไหน
แค่นั้นเหรอ?
แค่นั้น? หมายความว่าไง "แค่นั้น"?
หมอนั่นมันเหยียดผิว
โอเค มันเป็นพวกเหยียดผิวคนอื่น
ยังไงเราก็ต้องคุยกับมัน
ไม่ ฉันจะไม่คุยกับมัน ไม่เอา
มันอาจจะรู้อะไรบางอย่างนะ
มันไม่รู้อะไรหรอก!
บิล เราจะไม่ส่งเด็กบริสุทธิ์เข้าคุกนะ
ลูกสาวผมก็บริสุทธิ์
อะไรนะ? ไม่อยากเชื่อเลย ว่าเรามาคุยกันเรื่องนี้
งั้นคุณก็อยู่ในโลกจินตนาการแล้ว
ผมทำงานกับคนแบบนี้ตลอดเวลา
นั่นมันไม่เกี่ยว โอเคไหม? มันไม่ถูกต้อง
ผมไม่ได้พูดว่ามันถูก...
ผมพยายามช่วยลูกออกจากคุก
ผมสนแค่นั้น
คุณพูดจาเหมือนคนอเมริกันมากเลย
ดี เพราะผมคนอเมริกันไง
ใช่ และคุณเป็นคนแปลกหน้าที่นี่
คุณไม่เข้าใจอะไรหรอก รู้ไหม?
ไปเลย เอาของคุณไป จะทำอะไรก็เชิญ ฉันไม่ยุ่งแล้ว
คุณเบเกอร์ ซักครู่นะครับ
มีข้อความถึงคุณครับ
เธอบอกว่าแกต้องการเงิน
เพราะเลอพาร์ครื้อคดีมาทำใหม่เหรอ?
ผมจัดการอยู่ ชารอน
- จัดการอะไร? - ไม่มีอะไรหรอก
แอลลิสันบอกให้ผมเอาจดหมายให้เลอพาร์ค
ผมก็ให้ไป เลอพาร์คบอกว่าจะดูให้่...
เธอจะตามหาอาคิมอีกเหรอ?
ผม...บอกแล้วไง ว่าผมจัดการอยู่ ชารอน
- แล้วใครจะเป็นคนจ่าย? - ไม่มีใครพูดถึงเรื่องเงินเลยนะ
โอเคไหม?
บิล นี่แกกินเหล้าหรือเปล่า?
เปล่า
ฟังนะ ชารอน ผมเป็นพ่อเธอ
พระเจ้า บิล
แกควรจะไปเยี่ยมลูก แล้วกลับบ้าน
อย่าไปวุ่นวายกับเรื่องนี้
คุณต้องเชื่อใจผมหน่อย
แค่นั้นแหละ
ฉันจะโทรหาเลอพาร์ค
อย่านะ ชารอน
ชารอน!
พ่อ เกิดอะไรขึ้นคะ?
หนูคุยกับยาย ยายบอกว่าพ่อ ทำตัวแปลกมากเลย
โอเค พ่ออยากให้แกเชื่อพ่อ โอเคไหม?
พ่ออยากให้แกดูรูปพวกนี้หน่อย
พ่อ?
พ่อ...
พ่อกินเหล้ามาหรือเปล่า?
อะไรนะ? เปล่าเลย
แล้วใช้ยาหรือเปล่า?
แอลลี่ พ่อเลิกไปหมดแล้ว ลูกก็รู้...
เร็วเข้า ดูรูปพวกนี้หน่อย
นี่มันบ้าอะไรกัน? เลอพาร์คอยู่ไหน?
- ทำไมเธอไม่มาที่นี่? - ดูรูปก่อน...
แล้วบอกมาว่าเห็นอาคิมไหม!
เพราะว่ามันอยู่ในรูปนี่แหละ
ขอร้องล่ะ ลูก
ขอร้อง
- ไม่ หนูไม่เห็นมันเลย - โอเค เอาล่ะ ยังมีอีก
มีอีก
ตายห่า
เห็นมันเหรอ? รูปไหน?
นี่ไง
นี่แหละมัน อาคิม
แน่ใจนะ? ที่เพื่อนลูกเจอคืนนั้นนะ?
พ่อคะ นี่แหละมัน
แคลลิสท์?
แน่ใจเหรอครับ?
ใช่ เอ่อ ในนั้นแหละ
ขับเข้าไปข้างในเลย
ขอบใจมาก
โทษนะครับ คุณ
คุณ...เคยเห็นคนนี้ไหมครับ?
อาคิม?
- ไม่ ไม่ - เขาอยู่ที่นี่ ไม่เหรอ?
คุณครับ เคยเห็นเขาไหมครับ? อาคิม?
ขอโทษนะครับ
- เคยเห็นคนๆนี้ไหมครับ? - ไม่เคย
คุณล่ะครับ? เคยเห็นไหมครับ?
ไม่เคยเลย
- ผมตามหาคนนี้อยู่ ชื่ออาคิม - ไม่เคยเห็น
รู้จักไหมครับ? อาคิม?
ไม่รู้
โทษนะครับ
รู้จักคนนี้ไหมครับ?
นี่ครับ? อาคิม?
ไม่รู้...
เคยเห็นคนๆนี้ไหม?
อาคิม?
ไม่ๆๆๆ
คนนี้?
ไม่เหรอ?
เฮ้ รู้จักคนนี้ไหม?
คนนี้? อาคิม?
รู้จักไหม?
อาคิม มันอยู่ที่นี่ใช่ไหม?
ใช่
ไม่ ไม่
แล้วนายล่ะ... อาคิม?
ไม่ ไม่
บ๊ายบาย คาวบอย
นักท่องเที่ยว! หลงทางเหรอวะ?
พูดอังกฤษได้ไหม?
ถ้าแกตามหาท่าเรือ ไม่ใช่ที่นี่หรอกนะ!
รู้จักหมอนี่ไหม? นี่... หมอนี่ชื่ออาคิม
มัน...อยู่ที่นี่
- ใครวะ? เมียแกเหรอ? - อาคิมน่ะ?
หมอนั่นอยู่ที่นี่
เมียมันว่ะ
- มันพูดฝรั่งเศสไม่ได้ - พูดได้แต่อังกฤษว่ะ
ฉันพูดอังกฤษได้ว่ะ มาบ๊วบฉันซิ
ดูนะ ฉันเล่นคาราเต้เป็น แบบนี้...
- ทำอะไรวะ? เอาจริงเหรอเนี่ย? - ใจเย็น ใจเย็น
- มันเริ่มก่อนนะ - หุบปากไปเลย!
มันเป็นใคร?
- มันเอารูปนี้มา - สายตำรวจแน่ๆ
- มันมาด้อมๆมองๆ - เหี้ย
รู้จักมันไหม?
- ไม่ ไม่รู้จักเลย - แล้วทำไมมันมีรูปแก?
ไม่ ไม่รู้จัก ไม่รู้เลย
ไป ไปได้แล้ว
- เอามันออกไปซะ - ไปที่ไหนล่ะ?
ไปที่สถานี สถานีน่ะ
ไป!
- นี่ค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ไฮ
พวกหมอถามว่าผมรู้จักใครไหม
คุณโอเครึเปล่า?
ผมเจอมันแล้ว
ผมเจออาคิมแล้ว
ในแคลลิสท์
คุณบอกตำรวจรึยัง?
ผมมีโอกาสแล้วแท้ๆ
พ่อไปทำบ้าอะไรมา?
พ่อแค่พยายามจะช่วย
บอกมาเลยว่าพ่อทำอะไรไป
พ่อ
เธอไม่ยอมช่วยเรา แอลลี่
เลอพาร์คไม่ยอมดูคดีให้
พระเจ้า
พ่อโกหกหนู
ทุกอย่างเลย
แหงล่ะ
พ่อเจอมันแล้ว แอลลี่
พ่อเจออาคิมแล้ว
แล้วทำไมพ่อไม่โทรหาตำรวจ?
ทำไม?!
พ่อปล่อยให้มันหนีไป!
นี่มันหนีไปแล้ว!
มันหนีไปแล้ว!
หนูรู้สึกโง่มาก รู้สึกโง่จริงๆ
พ่อโกหกหนูมาตลอดชีวิต ตลอดเลย!
หนูเกลียดตัวเองมากที่เชื่อพ่อ!
การ์ด! การ์ด!
ฉันอยากออกไปแล้ว!
- แอลลี่ ฟังพ่อนะ - ไม่!
ไม่! ไม่
พ่อหยุดทำลายชีวิตหนูได้แล้ว
เข้าใจไหม?
อย่ามายุ่งกับหนูอีก
4 เดือนต่อมา
บิล! บิล!
บิล
เฮ้ ทุกคน
เฮ้ บิล
เข้าใจแล้ว
- เฮ้ บิล - เป็นไงบ้าง?
วันนี้เรียนเป็นไง? ดีไหม?
เรียบร้อยดีนะ?
โอเค งั้นไปกันเถอะ
มา ถือให้เอง
นี่ ฉันซื้อมาฝาก
มายา หนูต้องกินให้หมดนะ
ไม่ หนูชอบช็อคโกแลตมากกว่า
รู้ทันน่า
แต่หนูต้องกินขนมปังให้หมดด้วย
ดูสิ เอาไป กินเลย
จะเอามาให้ฉันกินเนี่ยนะ?
ก็ได้
บิล
เอ่อ... ค้อน
ถูกต้อง ดีมาก "ค้อน"
- ค้อน - ค้อน
เอ่อ... สิ่ว
เอ่อ...สิ่ว อะไรซักอย่าง
- สิ่วแกะไม้ - สิ่วแกะไม้
ยาวจัง ก็แค่ "สิ่ว" นั่นแหละ
- สิ่ว - เข้ามาเร็ว ปิดไฟด้วย
- ไฟ - ไฟ
มายา กินมื้อเย็น
มายา
เดี๋ยว พวกนั้นจะเปิดประตูแล้ว
เจ้าโล้นนั่นกำลังจะเดือดร้อน
โอ้ย ไม่นะ
รายการทีวีก็แบบนี้แหละ
ต้องโฆษณาก่อนเข้าฉากเด็ด
มากินกันเถอะ
เร็วเข้า
ทำการบ้านรึยัง?
- การบ้านน่ะ? - ยังเลย
ขอบใจที่บอกตรงๆนะ
ฉันเองก็เคยเกลียดโรงเรียนเหมือนกัน
เกลียดมันทุกอย่างเลย
ออกจากโรงเรียน แล้วมาทำงาน ที่แท่นขุดเหมือนพ่อฉัน
เริ่มเจาะหลุม
หนูจะเอาแบบนั้นเหรอ? จะไปเจาะรูหรือไง?
- ค่ะ หนูเจาะรูได้ - ขี้โม้น่า
ต้องเริ่มจากเป็นหนอนก่อน รู้ไหม
ต่ำที่สุดแล้ว หนอนน่ะ
ไม่ ไม่อยากเป็นหนอน
หนูอยากทำงานบนแท่นเหมือนคุณ
จะขึ้นแท่นเลยเหรอ?
หนูต้องอยากทำจริงๆนะ
อยากทำจริงๆไหมล่ะ?
อยากสิ
เฮ้
ขอบคุณพระเจ้า สำหรับพรที่ให้เรา
ขอพระองค์ดูแลแอลลี่
อย่าทอดทิ้งเธอ
เราขอพรในนามของพระเยซู
อาเมน
- กินเลย - กินเลย
- หวัดดี - หวัดดีค่ะ แม่
- เฮ้ - เฮ้
- มีเบอร์เกอร์นะ เผื่อคุณอยากกิน - ขอบใจ
ของฉันเหรอ?
ใช่แล้ว
- เงินค่าเช่า - ขอบใจนะ
ช่วยเอาซอสมะเขือให้หน่อยได้ไหม?
ทำการบ้านหรือยังลูก?
ยังค่ะ
- ทำหลังมื้อเย็นเลยนะ - ค่ะ
ขอบใจมาก
บิล มายาต้องทำการบ้าน
ผมรู้ แน่นอนอยู่แล้ว
ทำการบ้านซะนะ
- เอาไหม? - ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
พอเห็นว่ากินอะไร รู้เลยว่า ทำไมถึงต้องสวด
- เล่นละครเป็นไงบ้าง? - ซ้อมละครน่ะ
เอ่อ ห่วยแตกมากเลย
เราเขียนบนเวทีเยอะมาก เลยเละไปหมด
เอ่อ ผู้กำกับ... ก็ยังเด็กแถมใจแคบอีก
อะไรคือเขียนบนเวทีเหรอ?
เราไม่รู้เรื่อง เลยต้องเขียนด้นสดเอา
เจ๋ง
เจ๋งเป้ง
กลับไปนอนเลย
ขอดูด้วยได้ไหม?
ไม่ได้เด็ดขาด
ไปนอน
หนูจะทำฉันเดือดร้อนนะ
แท็ปเล็ตของหนู
ใช่ ฉันใช้อยู่ไง
ไปนอน เดี๋ยวนี้เลย
ฮัลโหล?
ใช่ ผมเอง
ออกมาแค่วันเดียว
เธอจะออกมาตอนเช้า
แล้วตอนกลางคืนต้องกลับเข้าเรือนจำ
ถ้าไม่มีปัญหา
เดือนถัดไปเธอจะได้ออกมาอีกวัน
ไอเดียคือให้นักโทษได้ปรับตัว
กับโลกภายนอกอีกครั้ง
เข้าใจนะคะ?
ครับ เข้าใจครับ
คุณพิพากษาสั่งให้มีผู้ติดตาม
คนที่จะรับประกันเธอได้
เธอขอให้เป็นผมเหรอครับ?
เปล่า
แต่คุณเป็นทางเลือกเดียว
โอเค แอลลิสันไม่ได้พูดกับผม
มานานกว่าสี่เดือนแล้ว
ฉันทราบ
คุณเบเกอร์
คุณอย่าไปทำอะไรเองอีก
เข้าใจไหมคะ?
ครับ เข้าใจครับ
เธอชอบสีไหนที่สุดคะ?
สี่ที่เธอชอบ
อ๋อ สีโปรดเธอเหรอ?
ใช่ค่ะ สี "โปรด"
ไม่แน่ใจเหมือนกัน
เฮ้ มายา?
ไม่เอา
ฉันว่าสวยดีออก
บิล! บิล!
มาสิ! มาดูเร็ว!
- เธออยู่มาร์กเซย์! เธอชอบบอลแน่นอน! - ฟุตบอลเหรอ ไม่หรอก แอลลิสันชอบทีมโอกลาโฮมาสเตท
เธอชอบฟุตบอลจริงๆมากกว่า
นี่ไงฟุตบอลของจริง
ไม่หรอก พวกนี้แค่พวกเด็กงอแง
เด็กงอแงทั้งนั้น
ไม่ใช่เด็กนะ! โอเอ็มเป็นยอดทีมของโลก! มีนักเตะเก่งๆตั้งเยอะ!
- ทั้งปาเยต์! ตัวว็อง! ซาไก! - โอเค ไม่ต้องโมโห เท่าไหร่ครับ?
แล้วเราก็อยู่กลางถนน นักดนตรีก็เล่นไป
พวกนั้นเล่นเพอร์คัชชั่น ทุกคนร้องเพลงกับคนดู
แม่คะ
- แม่คะ ดูสิ! บิลซื้อเสื้อให้หนูด้วย! - ว้าว แล้วลูกขอบคุณหรือยังจ๊ะ?
ยังเลยค่ะ
ขอบคุณนะคะ บิล
- ได้เลย - ขอบใจนะ บิล
มายา จำเรโนด์ได้ใช่ไหม?
- ค่ะ - สวัสดี มายา
สวัสดีค่ะ
ไฮ คุณต้องเป็นบิลแน่ๆ
ครับผม ไฮ
ดีใจที่ได้พบนะ
เวอร์จินี่บอกว่าคุณมาจากโอกลาโฮมา
เจ๋งไปเลย
โอเค
เรโนด์เป็นผู้กำกับดาวรุ่งพุ่งแรง
ผมเองแหละ
อ๋อ คุณคือคนเขียนบทบนเวทีใช่ไหม?
ครับ คุณรู้เรื่องด้วยเหรอ?
เยี่ยม
คือผมชอบทำงานแบบนี้มากเลย
มันสมจริงน่ะ รู้ไหม?
เขียนบทสดบนเวทีน่ะ? มันเป็นความจริง
มันมาจากชีวิตจริง
เวอร์จินี่เล่าให้ผมฟัง ถูกไหม?
ใช่ ขอบใจนะ บิล
เอ่อ คุณช่วยฉันขยับโต๊ะได้ไหม?
- เพราะมื้อเย็นจะ... - ได้ ผมจัดการเอง
ขอบใจ บิล
จริงๆ ผมว่าเข้าท่านะ
คนเราควรจะมีสิทธิ์พกปืน
- เอาเหอะ... - พวกเขามีเสรีภาพไง
เป็นเสรีภาพขั้นพื้นฐาน
ผมเองก็อยากมีปืน
คุณก็มีทรัมเป็ตแล้วไง!
ผมว่าคุณมีปืนแน่นอน
- ใช่ไหม บิล? - ใช่ครับ ผมมี
- นั่นไง! - ไม่ คุณไม่มีหรอก
ทำไมจะไม่มีล่ะ? ผมมีตั้งสองกระบอก
มีลูกซองกับปืนกล็อก
- โอ้ย ไม่นะ โธ่ ไม่จริง - สองกระบอก! เพอร์เฟ็คเลย!
ไม่ๆ หยุดเลย หยุด ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
มันคือ...
- คือ...วัฒนธรรมของเขา his culture. - วัฒนธรรม
วัฒนธรรมเป็นคอนเซ็ปที่กว้างมาก ว่าไหม?
ผมขอตัวไปนอนก่อนดีกว่า
ไม่เอาน่า บิล ยังเช้าอยู่เลย
- ผมจะเอามายาเข้านอน - ฉันทำเองก็ได้
- ผมเอง - โอเค
คุณเป็นคนโปรดของหนู
คนโปรดอะไรเหรอ?
คนอเมริกันคนโปรด
ฝันดีนะ สาวน้อย
คุณรู้ใช่ไหม ว่านี่เช้าวันอาทิตย์?
เพื่อนคุณไปไหนแล้วล่ะ?
อ๋อ ออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว
อืม
เราดื่มกันเยอะไปหน่อย
ไม่บอกก็รู้
ผมว่า...ผมอยากพาแอลลิสันมาที่บ้าน
เธอจะรับไหวใช่ไหม?
ผมอยากให้ลูกเห็น ว่าผมอยู่ยังไง
ถ้าคุณไม่ว่านะ
ฉันจะว่าทำไม?
บางคนก็ไม่ชอบ
- เฮ้ - เฮ้
รถตู้พ่อเหรอ?
จากที่ทำงานน่ะ
งานอะไร?
ก่อสร้าง
พ่อบอกในจดหมายแล้วไง
ไม่ได้รับเหรอ?
ได้รับ
หนูไม่ได้อ่านน่ะ
- ไปเลยไหม? - เอาสิ
ขอบคุณค่ะ
ชีวิตคนเราโหดจริงๆ
หนูขอขับได้ไหม?
ไม่ได้ฟังเพลงนี้นานแล้ว
เพลย์ลิสต์สำหรับวันนี้เลย
เก่าขนาดไหนแล้วเนี่ย?
ก็ยังใช้ได้นี่
ตกลงพ่อไม่ได้กลับบ้านเหรอ?
เปล่า
ทำไมล่ะ?
แน่ใจเหรอว่าจอดตรงนี้ได้?
พวกนั้นจะทำไม?
จับหนูเหรอ?
ทีมโอเอ็ม
พ่อกลายเป็นคนที่นี่แล้วจริงด้วย
มายากล่อมพ่อให้ซื้อน่ะ
เป็นทีมโปรดของเธอ
เด็กคนนี้มีพ่อไหม?
พ่อไม่อยู่ด้วยแล้ว
อยู่ที่หาดไหนก็ไม่รู้
เก๋จัง
แล้วผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนพ่อเหรอ?
ไม่ใช่แบบนั้นหรอก
พ่อแค่มาอาศัยอยู่ด้วย
เหมือนเพื่อนร่วมห้อง
แล้วเธอทำงานอะไร?
ถ้าเป็นเหมือนนักแสดง
เหมือนนักแสดง?
เธอเต้นระบำโป๊เหรอ?
ไม่ใช่
เธอแค่ไม่ได้แสดงทางทีวี
เธอเล่นละครในโรงละคร
โรงละคร
พ่อเคยไปดูเธอหรือยัง?
พ่อจะไปทำบ้าอะไรในโรงละคร?
ใช่
รู้ไหมว่าอะไรที่แย่ที่สุด?
หนูไม่เคยมีโอกาสไว้อาลัยเธอ
ลีน่าน่ะ
ความรู้สึกมันรุนแรงมาก ตอนเราเจอกันครั้งแรก
เธอเป็นคนตลกมาก
เจ๋งและก็สวยด้วย
พอเธอย้ายเข้ามา ทุกอย่างก็เริ่มพัง
เธอเริ่มนอนกับคนอื่น
เหมือนไม่มีความหมายอะไร
เหมือนเธอหลอกใช้หนู
ประมาณนั้น
หนูรู้สึกอายมาก
แต่ที่มันแย่ที่สุดคือ...
...หนูแค่อยากคบกับเธอ
หนูแค่อยากอยู่กับเธอ
มากเหลือเกิน
ดูสิคะ
พร้อมนะ? หนึ่ง สอง สาม!
ไม่ๆๆ!
มากันแล้ว!
- สวัสดีจ้ะ - นี่แอลลิสันนะ
ขอบคุณนะ พ่อ หนูว่าเธอรู้แหละ
ฉันเวอร์จินี่นะ
ฉันแอลลิสันค่ะ
- ยินดีที่ได้พบนะ - เช่นกันค่ะ
- มา เข้ามาก่อนสิ - ขอบคุณค่ะ
มายา มาทักทายพี่เขาเร็ว มายา? มายา?
มานี่เร็ว
เดี๋ยวนะ
หนูได้กลิ่นบางอย่าง
เหมือนมีสัตว์ตัวจิ๋ว แอบอยู่แถวนี้หรือเปล่า?
ลูกแมวใช่ไหม?
คุณพูดฝรั่งเศสด้วยเหรอคะ?
แน่นอนสิ ฉันพูดฝรั่งเศสได้
หนูต้องเป็นมายาชื่อดังแน่เลย
ค่ะ
คุณชอบสีอะไรที่สุดคะ?
สีโปรดของฉัน...
...ฟ้าอ่อนและสีขาว
สีทีมโอเอ็มเลย!
- สู้ๆนะ โอเอ็ม - สู้ๆ โอเอ็ม!
หนูจะพาไปดูห้องหนูนะคะ
ในคุกเป็นไงเหรอคะ?
ไม่ดีเลย...ร้อนมากด้วย
- ทาเล็บหนูเสร็จแล้ว หนูจะทาให้คุณนะ - เล็บฉันเหรอ?
เล็บคุณจะได้สวยตอนกลับไป
เฮ้ ทุกคน
จะกินมื้อเย็นกันแล้วนะ
- ระวังนะ มันร้อน มันร้อน - อ๋อ มัน...
- งั้นเอานี่ไปแล้วกัน - ผมจัดการเอง
ผมเอง ผมเอง
ดูดีมากเลยค่ะ
มาสวดกันเถอะ
ขอบคุณพระเจ้าที่ประทานพรให้เรา
ขอบคุณสำหรับวันพิเศษกับแอลลี่
เราภาวนาในนามของพระเยซู อาเมน
มายา?
กินเลยค่ะ
- นี่จ้ะ - ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณครับ
คุณสองคนไม่ได้มีเซ็กส์กันจริงๆเหรอ?
แอลลิสัน เบเกอร์
อะไร? อะไรล่ะ?
ก็พ่อเป็นคนฝรั่งเศสไปแล้ว หนูเลยนึกว่าไม่เป็นไร
ถ้าจะคุยเรื่องเซ็กส์ตอนกินข้าว
โทษที
โอเคไหมจ้ะ?
อาหารน่ะ
บอกตรงๆว่าอร่อยที่สุด
ในรอบหลายปีหลังเลย
ดี
และไม่...เราไม่ได้มีเซ็กส์กัน
พระเจ้า
หนูขอมะเขือได้ไหมคะ?
- หนูชอบมะเขือเหรอ? - ค่ะ! แล้วคุณล่ะ?
ฉันรักเลยแหละ!
แล้ววันนี้กินมื้อเที่ยงที่ไหนกันมาเหรอ?
- พิซซ่า - พิซซ่า?
- เช โซแวร์ ร้านโปรดฉันน่ะ - อ๋อ
- เหรอ? - อร่อยมากเลย
ฉันสงสัยมากเลย ทำไมเธอ ถึงมาเรียนที่มาร์กเซย์ล่ะ?
มันไกลดี
และก็แตกต่างกับที่บ้านมากด้วย
ไหนจะพิซซ่าอีก
หนูชอบพิซซ่ามาก!
ฉันก็ชอบเหมือนกัน
ดูเขามีความสุขนะ
ปกติแบบนี้ไม่ค่อยมี แต่สองคนนี้ เข้ากันได้ดีมากจริงๆ
จริงเหรอ?
ใช่ เขาไปรับเธอที่โรงเรียนทุกวัน
พูดอังกฤษกับเธอ เธอแกล้งทำเป็นรู้เรื่อง น่ารักดี...
รู้ไหม ตอนแม่ฉันตาย
พ่อเอาของๆแม่ฉันไปใส่ในล็อคเกอร์
แล้วพอฉันเริ่มโตขึ้น
ฉันอยากได้ของๆแม่คืนบ้าง
แต่พอฉันไปที่ล็อคเกอร์ ก็ไม่มีอะไรเหลือแล้ว
พ่อฉันหยุดจ่ายค่าเช่า และก็...
พวกนั้นเอาข้าวของแม่ฉันทิ้งไปหมด
ไม่เหลืออะไรต่างหน้าซักชิ้นเดียว
แต่ตอนนี้เขาอยู่ที่นี่
เพื่อให้ได้ใกล้ชิดเธอ
อย่าไปคาดหวังอะไรกับพ่อฉันนักเลย
เขามันไม่ได้เรื่อง
เป็นมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว
มันอยู่ในสายเลือดเขา
ฉันรู้ เพราะว่า...
มันอยู่ในสายเลือดฉันเหมือนกัน
นอกคุกสวยงามกว่าจริงๆ
หนูชอบพวกนั้นนะ
เวอร์จินี่กับมายา
พ่ออยู่กับคนที่ดีแล้ว
พ่อแค่พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง
หนูดีใจด้วยค่ะ พ่อ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ขออนุญาตกลับเข้าข้างในค่ะ
เฮ้
คุณเป็นไงบ้าง?
ก็ดีนะ
เหรอ?
วันนี้ดีมากใช่ไหมล่ะ?
ผ่านไปเร็วมากเลย
ขอบคุณนะ
เรื่องอะไร?
สำหรับทุกอย่างล่ะมั๊ง
ฝันดีนะ
ฝันดี
ฮัลโหล?
โทษครับ
ผมบิล เบเกอร์ เป็นพ่อของ แอลลิสัน เบเกอร์ เรือนจำโบเม็ตส์
เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?
หมายความว่ายังไง?
แขวนคอ แขวนคอ
โอเค เราควรไปได้แล้ว
เฮ้ คุณครับ ไปได้แล้ว
อย่ามายุ่ง
- รอที่นี่ได้ครับ - คุณโอเคไหมครับ?
พ่อไม่ทิ้งแก แกก็อย่าทิ้งพ่อ
เธอโอเคไหม?
อาการคงที่แล้ว
เฮ้ บิล
พ่อคุยกับแชรอนอีกทีแล้ว
บอกว่าลูกกลับมาอยู่ข้างใน
งานก็กำลังไปได้ดี
เอ่อ... เพื่อนร่วมงานดีๆทั้งนั้น
16, 17,
18, 16...
โธ่ บิล
ฉันนับมั่วเหรอ?
ใช่ นับมั่วแล้ว
รักแรกพบ
ผมตกหลุมรัก เพราะแววตาที่คุณมองผม
เปิดไฟ
หมวก
แว่น
ขอบใจมาก มือ
มันไม่จริงเลย
เป็นแค่เรื่องเล่าไปมา
มาทิลดา...
...โดดเดี่ยวอยู่ในบ้าน
...นั่งอยู่ในครัว หลังวันที่เกิดอุบัติเหตุ
- ไม่กล้าที่จะ... - ขอบใจมาก เวอร์จินี่
เราจะพักกันก่อน
เวอร์จินี่ ดีแล้ว คุณต้องจำจังหวะไฟให้ได้นะ
โอเค
เรโนด์ ผมไม่รู้ว่าต้องทำอะไรกับตู้ใบนี้
คุณแค่มองไง พอล หรือว่าอยากนั่งกับคนอื่นแทนล่ะ?
ไม่ ผมอยากทำอะไรก็ได้ แต่นี่มันไม่เข้าท่าเลย
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องมองตรงไหน
พอล ไม่มีคำตอบหรอก ว่าคุณมองหาอะไร คือมันไม่มีความจริง
อ๋อ ขอบใจ
คุณคิดว่าไง?
ผมคิดว่าไงเหรอ?
ใช่ ละครเวทีน่ะ คุณคิดว่าไง?
อ๋อ ดีมากเลย
เหรอ? ดีตรงไหนล่ะ?
ก็...
ผมไม่รู้หรอก ผมรู้เรื่องละครเวทีที่ไหน
- แถมยังเป็นภาษาฝรั่งเศสอีก - ไม่เอาน่า บิล ซักอย่างสิ
เอ่อ...
ไม่มีใครยืนเหมือนคนจริงๆเลย
- อะไรนะ? - มันแค่ดูประหลาดน่ะ
ฟังนะ ผมว่ามันคงดีแหละ
ผมไม่... อย่ามาถามผมเลย
- ผมมันซื่อบื้อ - ไม่หรอก
มันไม่ดีหรอก ไม่เลย
ขอบคุณค่ะ
ชนแก้ว
แจ่บอกเลย ว่าคุณ...
เล่นได้ดีมาก
ดีที่สุดบนเวทีแล้ว
ฉันมีข่าวน่าตื่นเต้นมาบอก
ฉันได้บทแล้วนะ
ละครทีวีเหรอ?
- ใช่ ฉันตอบตกลงไปแล้วด้วย - พูดเป็นเล่น
- เยี่ยมไปเลย - ใช่
แต่...
ได้เงินเยอะขึ้น แต่ก็ต้องทำงานนานขึ้น
ฉันอาจจะต้องจ้างพี่เลี้ยงเด็ก
และจะได้อยู่กับมายาน้อยลง
ผมช่วยดูแลมายาได้นะ
ไม่หรอก คุณช่วยมาเยอะแล้ว
คุณเองก็มีงาน ยุ่งเหมือนกัน
ผมไม่สนหรอก ผมอยากช่วย
ทำไมล่ะ?
- ทำไมเหรอ? - อืม
ผมชอบใช้เวลากับเธอ
กับฉันด้วยหรือเปล่า?
ใช่
กับคุณด้วย
ชอบมากขนาดไหนล่ะ?
มากๆเลย
ผมชอบมากจริงๆ
เป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ สำหรับเราเลยนะ
ก็คงงั้น
คุณว่าเหรอ?
คือผมรู้เลยแหละ
คุณรู้... อะไรเหรอ?
ปัดโธ่เว๊ย
- สวัสดี ทุกอย่างโอเคนะ? - ค่ะ
- เรียบร้อยดีแน่นะ? - ค่ะ
คุณมีเงินสดไหม?
มีสิ มี
เท่าไหร่เหรอ?
60
พูดเป็นเล่นน่า?
- เฮ้ - เฮ้
นี่เพลงของคุณ
- ใช่ - ใช่
เศร้าไปหน่อยไหม? ฉันน่าจะ...
- ไม่หรอก - หา?
- ไม่เลย เพราะจะตาย - เหรอ?
ใช่ เต้นตามได้เลย
จริงเหรอ?
ไม่ๆๆ มานี่มา
มานี่สิ
ผมจะเต้นให้ดู
- คุณเนี่ยนะ? - ใช่ ผมจะเต้นให้ดูเอง
นี่แซมมี่ สมิธ
โอ้ มีคนแอบดูเราด้วย
ยังไม่นอนเหรอลูก?
อยากเต้นไหมจ้ะ?
เฮ้
พร้อมไหม?
- เฮ้ - หา?
- ฉันต้องถามอะไรคุณหน่อย - อะไรเหรอ?
คุณมีปืนจริงเหรอ?
สองกระบอก
- เฮ้ มายา - หืม?
อยากส่งหมวกให้ฉันไหม?
- อะไรนะคะ? - หมวกน่ะ หมวกแข็งๆ
- อ๋อ - หยิบให้หน่อยได้ไหม?
ตั๋วดูโอเอ็ม? ที่สนามเวโลโดรมเหรอ?
ใช่จ้ะ
ฉันจะไปดูโอเอ็มที่สนามกับบิล!
เอาแล้ว
นั่นไง! เบอร์ 10! ดิมิทรี ปาเยต์ เขาเก่งมากๆเลย!
เขาไม่ได้เล่นบอลโลกเพราะเขาเจ็บ
โห ที่นี่เริ่มมันส์แล้ว
- อะไรเหรอ? - แฟนบอลเยอะมากเลย
คลั่งกันใหญ่
น่าจะมีคนบอกนะ ว่านำอยู่
โอเค ไปกันเถอะ
โทษครับ โทษครับ
บิล
เราจะไปไหนกันเหรอ?
เหมือนเจอคนจากที่ทำงานน่ะ
อยากรู้ว่าใช่หรือเปล่า
- เพื่อนเหรอ? - ใช่ เพื่อนน่ะ
โอเค ไปเอารถกัน
- ใช่เพื่อนคุณไหมคะ? - ไม่ใช่หรอก
- เฮ้ - เฮ้
- เป็นไงบ้าง? - ก็ดีนะ เกมส์เพิ่งจบเลย
เดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว
- โอเค ไม่ต้องรีบนะ - แม่เหรอคะ?
- คืนนี้เป็นคืนของคุณ - โอเค
เอ่อ เดี๋ยวเจอกันนะ
นอนต่อเถอะ
นอนเถอะ
เราจะกลับบ้านแล้ว
สบายดีนะ
คุณเบเกอร์
ดีใจที่ได้เจอคุณอีก
คุณมาสายนะ
อ๋อ
ต้องขอโทษด้วย
มีอะไรให้ผมช่วย คุณเบเกอร์?
เรื่องตรวจดีเอ็นเอ ที่เราเคยคุยกัน... ผมอยากตรวจ
อันดับแรก ผมต้องมี... ตัวอย่างดีเอ็นเอก่อน
ขอถามได้ไหม ว่าคุณเอามายังไง?
คุณทำได้หรือเปล่า?
ได้สิ
แต่ผมเป็นอดีตตำรวจ ขอบอกคุณก่อนเลย
มันผิดมหันต์มากนะ ถ้าคุณทำผิดกฏหมาย
เพื่อพิสูจน์ว่าลูกสาวคุณบริสุทธิ์
มันจะไม่ทำให้เธอได้ออกจากคุก
แถมยังจะส่งคุณเข้าไปอีก
- เข้าใจใช่ไหม? - คุณตรวจได้เร็วแค่ไหน?
ก็พูดยาก
อย่างน้อยหนึ่งอาทิตย์ และมีค่าใช้จ่ายด้วย
เอาไปก่อนสามพัน
พอได้ผลมาแล้วผมจะจ่ายอีกสามพัน
แต่ต้องเร็วกว่าอาทิตย์นึง
ถึงผลจะออกมาตรงกัน ผมก็ยังต้องหาตัวมันอยู่ดี
ไม่ต้อง
คุณรู้เหรอ ว่ามันอยู่ไหน?
มันอาจจะหายตัวไป ก่อนเราจะได้ผลตรวจก็ได้
ไม่หรอก ตรวจเสร็จแล้วโทรหาผมด้วย
- วันนี้ไม่ลงห้องใต้ดินเหรอ? - ไม่ วันนี้ไม่ลง มาเถอะ
มายา?
เฮ้ มายา?
เฮ้
- ต้อนรับแบบนี้แจ่มเลย - คุณเห็นมายาไหม?
- พอดีผมเข้าไปอาบน้ำ - เห็น
เธอเตะบอลอยู่ในสนามน่ะ
ขอโทษนะที่กลับมาช้า
- อ๋อ ไม่เป็นไร - มัน...
คุณไม่อยากถามฉันเหรอ ว่าวันแรกทำงานเป็นไงบ้าง?
เอ่อ อยากถามสิ เป็นไงล่ะ?
เป็นไงบ้าง?
ทำไมเหรอ? บอกฉันมาสิ
- บิล? - หืม?
คนที่อยู่ในถ้ำเป็นใครเหรอ?
ในถ้ำ?
ที่อยู่กับเครื่องมือน่ะ
หนูเห็นเขา
ฉันต้องให้หนูช่วยหน่อย
โอเคไหม?
เพราะมันเป็นความลับ
หนูบอกใครไม่ได้นะ
กระทั่งแม่ก็ห้ามบอก
โอเคไหม?
เขาเป็นคนเลว
เดี๋ยวเขาก็ไปแล้ว
มันจะเป็นความลับของเรา
โอเคไหม?
ต้องงี้สิ
อย่าพูดเรื่องนี้เลยน่า
สื่อเล่นเธอซะเละ น่าสงสารมาก พวกนั้นทำเหมือนเธอเป็นปีศาจ
ปีศาจเลสเบี้ยนอเมริกัน
บาร์โตลี่อยู่ที่เกิดเหตุนี่
บอกว่าเลือดท่วมเลย มันพูดเองนะ ไม่ใช่สื่อด้วย
ไม่เอาน่า เธอฟิวส์ขาด พวกนั้นทะเลาะกัน
สาวอาหรับนั่นนอกใจเธอ ถ้าดูเหมือนขี้ กลิ่นเหมือนขี้...
ก็คือขี้นั่นแหละ!
แต่อาวุธหายไปเลยนะ มีดเล่มนั้นน่ะ
เจอสัญญาณโทรศัพท์เธอแบบนั้น จะต้องมีหลักฐานอะไรอีก?
แล้วดีเอ็นเอนิรนามนั่นล่ะ? ที่เธอบอกว่าเป็นของหนุ่มอาหรับ
มีดีเอ็นเอนิรนามตลอดแหละ แค่เด็กมาส่งพิซซ่าที่บ้านก็มีแล้ว
ฉันไม่รู้ว่าแกทำอะไร กับเด็กส่งพิซซ่านะ แต่...
เด็กส่งเป็นผู้หญิงโว้ย
ฉันไม่รังเกียจจะส่งเด็กอาหรับเข้าคุกอยู่แล้ว แต่นี่ เด็กนั่นเอากุญแจเธอไป
แล้วหาอพาร์ทเมนท์จนเจอ? แถมยังแทงแฟนเธอ โดยไม่ขโมยอะไรอีกเนี่ยนะ?
เธอจะโทษพวกอาหรับ หรือพวกฝรั่งเศสก็แล้วแต่
แต่เธอเป็นคนฆ่าแฟนเธอเอง ไม่มีอย่างอื่น แค่นั้นแหละ มันเรื่องความรัก
แม่ง
หนูได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆด้วย
มันช่วยหนูได้มากเลย
มันเรียกว่า "เม็คทูบ"
พยาบาลเป็นคนบอกหนู
มันคือการยอมรับ
ยอมรับอะไร?
ชะตาของตัวเอง
มันช่วยให้หนูไม่ต้องดิ้นรนมากนัก
เลิกตั้งคำถามกับทุกอย่าง
แค่อ้าแขนรับชะตาตัวเอง
และเรียนรู้ที่จะอยู่กับมันอย่างสงบ
มันเป็นแนวคิดแบบมุสลิม
มันคือ...
การปลดปล่อยทุกอย่าง...
...ความอับอาย...
...ความรู้สึกผิดที่กดเราเอาไว้
และทำให้เราหดหู่
ทำให้เราไร้เรี่ยวแรง
หนูรู้สึกแบบนั้นมานานแล้ว
ไร้เรี่ยวแรงและถูกลืม
และ...
มันทำให้มีชีวิตอยู่ยากมาก
เข้าใจที่หนูพูดใช่ไหม?
แต่ลูกบริสุทธิ์
ฉะนั้นเราต้องสู้ต่อ
หนูจะบริสุทธิ์ไหมไม่สำคัญหรอก พ่อ
มันไม่ใช่เรื่องความยุติธรรม
แต่มันคือการหาความสงบให้เจอ
ฟังฉันหน่อยเถอะ ฟังฉันก่อน
ฉันไม่ใช่คนเลวนะ ปล่อยฉันไปเถอะ
- ไม่ใช่ความผิดฉันเลย - ฉันฟังแกไม่รู้เรื่องหรอกนะ
แต่แกเปลืองน้ำลายเปล่าๆ
เราจะรอผลตรวจดีเอ็นเอ แล้วเดี๋ยวก็รู้เอง
เธอขอให้ฉันทำ เธอจ้างฉัน
เอาน้ำอีกไหม?
แอลลิสัน เธอบอกว่า "ไป ไปจัดการลีน่าซะ"
- พอแล้ว - เธอบอกว่า "ฉันจะให้เงินนาย"
พอแล้ว
เธอบอกให้เอาไป
เธอให้สร้อยคอฉัน
"เอานี่ไปก่อน"
- "เสร็จงานฉันจะให้เงินอีก" - นี่
ดื่มซะ
เอาสิ
สร้อยคอ "นายเอาไปเลย"
สร้อยทองด้วย
แบบนี้เลย แบบนี้
สร้อยคอเหรอ? ฉันไม่อยากได้หรอก
ไม่ใช่!
เธอให้ฉันมา
เธอบอกว่า "ไป จัดการลีน่าซะ"
"เอาสร้อยไปก่อน แล้วเดี๋ยวให้เงินอีก"
แกพูดอะไรไม่รู้เรื่อง
ได้เวลาหุบปากแล้วล่ะ
สติลวอเตอร์!
แกพูดว่าไงนะ?
สร้อยคอเส้นนั้น
มันเป็นคำว่า "สติลวอเตอร์"
สร้อยทอง
เธอบอกว่า...
"จัดการเลย ฆ่าเธอซะ"
"เอาให้ตาย"
เฮ้
- เฮ้ - คุณไปไหนมา?
ผมเดินกลับมาจากโบเม็ตส์น่ะ
เราต้องไปหาอิซาเบ็ล
ถ้าไม่รีบออก เดี๋ยวจะสายนะ
เอ่อ...ผมต้องไปไหม?
แน่นอน ฉันบอกเธอว่าคุณจะมาด้วย
ไปกันเถอะ เร็วเข้า
มายาลูกรัก ใส่รองเท้า เร็วเข้า!
ค่ะ แม่
คือ...อิซาเบ็ล
เป็นเหมือนแม่บุญธรรมของพวกเรา
มายารักเธอมาก
เดี๋ยวคุณก็ได้เห็น
นี่เป็นอีกด้านของมาร์กเซย์
แม่จ๋า!
ฉันไม่รู้ว่าแกพูดเรื่องอะไร
สร้อยทองที่ผมเคยให้เธอ วันที่เธอมาที่นี่
มีจี้คำว่า "สติลวอเตอร์"
อ๋อ ฉันจำได้ ทำไมเหรอ?
จำได้ไหม ว่าเธอใส่มัน วันที่ขึ้นศาลหรือเปล่า?
เธอยังใส่มันอยู่หรือเปล่า?
แกจะพูดอะไรเนี่ย บิล?
ตอนเราไปเอาของๆเธอ คุณเห็นสร้อยนั่นไหม?
ฉันไม่รู้
จำไม่ได้หรอก ทำไมล่ะ?
เดี๋ยวคุยกันใหม่นะ ชารอน บาย
โอเคนะ?
ใช่ โอเค
เอ่อ คุยกับชารอนน่ะ
- เธอโอเคไหม? - โอเค เธอสบายดี
แล้วคุณล่ะ?
หมายความว่าไง?
ดูคุณมีอะไรในใจ
ก็จริง ผมขอโทษนะ
ฉันดีใจที่คุณมาด้วย
ผมก็ดีใจ
คุณด้วยเหรอ?
คุณดีใจที่มาที่นี่แน่นะ?
- เหรอ? - จริงๆ
จริงๆนะ
ฉันก็เหมือนกัน
ฉันชอบคุณ บิล เบเกอร์
โอเค มาเถอะ
คุณดิโรซ่า ผมบิล เบเกอร์
เอ่อ ผมต้องการผลตรวจจริงๆ
ต้องการด่วนมากเลย
สวัสดีครับ คุณนาย
สวัสดีค่ะ
ผมมาจากฝ่ายอาคารนะครับ ได้รับแจ้งว่ามีรอยร้าวที่อาคาร
ผมสงสัยว่าจะมาจากชั้นใต้ดินหรือเปล่า
ระยะหลังคุณเห็นอะไร ผิดปกติหรือเปล่าครับ?
- ผิดปกติ? ชั้นใต้ดินเหรอคะ? - อะไรก็ได้ครับ เสียง? กลิ่น?
- ฉันต้องกังวลไหมคะเนี่ย? - ไม่ครับ แค่ตรวจตามปกติน่ะครับ
- คุณใช้ชั้นใต้ดินบ้างไหมครับ? - ฉันเหรอ? ไม่นะคะ
แล้วคนอื่นในตึกล่ะครับ?
ฉันไปสืบดูแล้วโทรบอกคุณได้ ถ้าคุณให้นามบัตรฉันเอาไว้นะ
ไม่ต้องลำบากหรอกครับ คุณช่วยผมได้เยอะแล้วครับ คุณนาย
โชคดีนะครับ
บายค่ะ
สมัยเด็กๆฉันก็ทะเลาะกับเพื่อน ที่โรงเรียนบ่อยเหมือนกัน
แต่ไม่ดีหรอก ชกกันเนี่ย ไม่เอา
ไม่ดีเลย
แน่ใจเหรอว่าไม่เอา?
คนที่อยู่ในถ้ำ คุณจะฆ่าเขาเหรอคะ?
อะไรนะ? ไม่หรอก
ไม่ทำแน่นอน
ฟังให้ดีนะ
ฉันไม่มีวันทำอะไร ให้แม่เธอเจ็บปวดแน่นอน
ไม่มีวัน
ไม่มีทางเด็ดขาด
เพราะฉันรักเธอทั้งคู่
มากๆ
จริงๆ
เธอแค่ต้องเชื่อใจฉัน
โอเคไหม?
โอเคค่ะ
คุณเบเกอร์ ขอคุยด้วยหน่อยครับ
ตำรวจ
ขอดูบัตรหน่อยได้ไหมครับ?
บัตรครับ คุณเบเกอร์
ขอบคุณมาก
ถอดหมวกออก
โอเค ขอบคุณมาก
คุณเบเกอร์ เพื่อนของผม
จะพาเด็กเข้าข้างในก่อนนะครับ
โอเคนะ?
- ไม่นะ บิล - โอเค ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร
โอเค ไม่เป็นไรนะ
- ไปกับเธอนะ - ไม่เอา
ไม่มีอะไรหรอก โอเค
ไม่เป็นไรนะ
เธอไม่เป็นไรแน่
คุณเบเกอร์ มองผมนะครับ
ที่นี่มีชั้นใต้ดินไหม?
มีหรือไม่มีครับ?
มีครับ
โอเค ขอกุญแจให้ผมด้วย
ผมจะเช็คดูก่อน
- เรียบร้อยดี - เชิญครับ
หยุด
ผมจะเช็คดูก่อน
ไม่เจออะไร
หยุด
บานสุดท้ายมีใส่กุญแจไว้
คุณมีกุญแจไหม?
คุณเบเกอร์
อยู่กับเขาไง
อยู่ในพวงกุญแจนั่นแหละ
ไม่เจออะไรเลย
ขึ้นไปข้างบนกัน
นั่งสิ
- ค้นแล้ว ไม่เจออะไร - เธอบอกว่าไม่รู้เรื่องเลยค่ะ
ผมขอถามอะไรลูกสาวคุณได้ไหมครับ?
ไม่ได้หรอก เธอเพิ่งจะ 9 ขวบ
คุณอยากไปที่สถานีแทนใช่ไหมครับ?
มายาใช่ไหมจ๊ะ?
มาเถอะ
ไปเถอะ ลูก
บิลอยู่ที่นี่กับหนูและแม่ ใช่ไหม?
มองฉันไว้นะ
ค่ะ
เขาดีกับหนูรึเปล่า?
ค่ะ
หนูเคยลงไปชั้นใต้ดินไหมจ๊ะ?
เคยค่ะ
หนูลงไปทำอะไรข้างล่างนั่น?
เราลงไปเก็บเครื่องมือกัน หนูสอนภาษาฝรั่งเศสบิลด้วย
แล้วหนูลงไปชั้นใต้ดิน ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่จ๊ะ?
เมื่อวานค่ะ
เมื่อวานเหรอ?
แล้วทุกอย่างปกติดีนะ?
หนูรู้จักแอลลิสัน ลูกสาวบิลไหม?
รู้ค่ะ เธออยู่ในคุก
หนูไม่อยากให้บิลต้องติดคุกใช่ไหม?
- ไม่นะ? - ไม่ค่ะ
- เพราะหนูชอบเขาใช่ไหม? - ค่ะ
ฟังนะ ถ้าหนูโกหก ลุงจะรู้แน่ๆ
และลุงจะต้องเอาบิลไปเข้าคุก
เข้าใจนะ?
ขอลุงถามหนูอีกที
หนูลงไปชั้นใต้ดินครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่จ๊ะ?
เมื่อวานค่ะ
โอเค
ไปกันได้แล้ว
แม่ปล่อยเขาไปเหรอคะ? คนนั้นน่ะ?
กลับห้องไปก่อนนะ
ไปสิ!
เวอร์จินี่ ผมไม่ได้ตั้งใจจะ...
ค้นหาหมอนั่นเจอได้ยังไง?
บังเอิญน่ะ
ตอนไปดูบอล
ที่ไปกับมายาเหรอ?
คุณขอให้เธอโกหกเหรอ?
ใช่ไหม?
ผมไม่เคยอยากให้คุณกับมายามีส่วน
- ผมรู้... - คุณ...
คุณต้องไปเดี๋ยวนี้เลย
โอเค เก็บของแล้วไปซะ
ฉันขอเข้าไปได้ไหม?
มายา?
ไม่อยากคุยกับฉันเหรอ?
ก็ได้
ฉันขอโทษ
ขอโทษจริงๆ
ฉันรักเธอ
บิล
ไม่
ไปบอกลาบิลเดี๋ยวนี้! ไปสิ! ไป!
คุณเบเกอร์
ฉันมีข่าวดีมากมาบอกคุณ
ผู้พิพากษาคดีลูกสาวคุณ โทรหาฉันเมื่อเช้า
เราพบหลักฐานใหม่
มีนายตำรวจที่เกษียณไปแล้ว
พบผลดีเอ็นเอที่ตรงกับตัวอย่างนิรนาม
มันตรงกับตัวอย่างที่ตำรวจเก็บ
จากคดีปล้นเมื่อ 4 ปีก่อนด้วย
หลังจากที่ลูกคุณขึ้นศาล
แล้วตำรวจจับคนร้ายได้ไหม?
ยัง ยังไม่ได้
แต่เราก็แค่ต้องตั้งข้อสงสัย
ถึงตำรวจจะหาตัวผู้ต้องสงสัยไม่ได้
ยังมีโอกาสสูงมาก ที่พวกนั้นต้องปล่อยแอลลิสัน
ที่จริง ผู้พิพากษายินยอม
ที่จะรื้อคดีมาทำใหม่แล้ว ซึ่งแทบไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนเลย
ฉันว่ามันเกิดขึ้นได้ที่มาร์กเซย์เท่านั้น
ขอบคุณที่มาแจ้งผมนะครับ
คุณเบเกอร์ ผลลัพธ์แบบนี้ดีที่สุดแล้ว
สำหรับครอบครัวคุณ
คุณเข้าใจใช่ไหม?
ผมเข้าใจ
ขอบคุณนะครับ
สู้นะ โพคส์!
ผมเคยบอกแล้ว ว่าเราจะ เอาเด็กของเรากลับมา
และเราก็ทำได้จริงๆ
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน แอลลิสัน
ยินดีต้อนรับกลับสู่โอกลาโฮมา
ยินดีต้อนรับกลับสู่อเมริกา!
พ่อไม่อยากยุ่งกับใครหรือไง?
พ่อโอเคหรือเปล่า?
วันที่แกไปมาร์กเซย์
ชารอนกับพ่อพาแกไปส่งสนามบิน
พอไปถึงสนามบิน
พ่ออายมากที่ไม่มีของขวัญอะไรให้แก
พ่อเลยแวะร้านของที่ระลึก
ว่าจะซื้อหนังสือ หรือพวงกุญแจ อะไรให้แกบ้าง
แล้วพ่อก็เห็นสร้อยคอ
พ่อว่ามันเป็นเหมือนส่วนนึงของบ้านเรา ที่จะให้แกติดตัวไป
มันเป็นสร้อยทอง
มีจี้คำว่า "สติลวอเตอร์"
หนูก็ไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น
มันแค่บอกว่า มันจะช่วยหนู
เอาเธอออกจากอพาร์ทเมนท์ แค่นั้นเอง
หนูไม่ได้อยากให้เธอตาย
หนูรักเธอ
พ่อรู้ว่าแกรัก
พ่อคิดว่าหนูเป็นปีศาจเหรอ?
แกเป็นลูกสาวของพ่อ
พ่อ...ไม่มีวันคิดแบบนั้นหรอก
พ่อ พวกเราเป็นบ้าอะไรกัน?
ไม่รู้สิ ลูกรัก
พ่อก็ไม่รู้
หนูขอโทษ
หนูขอโทษจริงๆ
หนูขอโทษ
พ่อก็ขอโทษ
อรุณสวัสดิ์
เฮ้
นอนไม่หลับเลย
ไปเดินเล่น และก็...
มานั่งนี่
พ่อดีใจที่ลูกมา
พ่อคิดถึงพวกนั้นไหม?
คิดถึงสิ
พ่อกลับไปได้ไหม?
ไม่ได้หรอก
แต่ยังไงก็ดีแล้ว
ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป
หนูขอโทษ
ชีวิตมันโหดร้าย
ที่นี่ดูเหมือนเดิมเลย
เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนไป
พ่อว่าไหม?
ไม่ แอลลี่ พ่อไม่คิดงั้นหรอก
สำหรับพ่อ ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมเลย
แทบจำมันไม่ได้ด้วยซ้ำ
STILLWATER (2021) บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง