Marina!
Palabas na po, Nay!
Marina, ano'ng ginagawa mo? Mahuhuli na tayo sa simbahan.
Grabe ang mukha mo nang mag-communion ka.
Ipinahiya mo ako, iha.
Si Don Anselmo ang dapat mahiya. Pangit ang alak n'ya.
Nababaliw ka na ba?
At tumigil ka sa pagtitig nang gan'yan sa lahat.
Bastos 'yan.
'Di ko alam kung ano'ng problema mo, pero kung ayaw mong sumama,
dapat, 'di ka na lang sumama.
Nakadikit ka sa 'kin buong araw. Gusto ko 'yon, pero...
'Di ko alam kung ano'ng problema mo.
Nakakakaba ang lungsod na ito.
Nakakakaba?
Kamakailan lang...
May mga nangyayari.
Buong buhay mo ay may mga nangyayari, iha.
-Ano 'yon? -Naro'n ang mga Do Porto.
Nay, tara na't bumisita tayo kay Tiya Pilar, ha?
-Matagal ko na s'yang 'di nakikita. -Tatlong taon na s'yang patay.
Kaya pala.
Palapit sila sa 'tin.
Iha, ano'ng problema?
-Ayan na sila. Palapit sila sa 'tin. -Nay, dito ka lang.
-Kumusta? -Nay, dito ka lang.
Sasama ako sa'yo.
-Hello! -Hi!
Hawakan mo ang bag ko, Nay. Kita tayo mamaya sa mga bangka.
-Ang babaeng 'yon. -Kumusta?
Palaging maraming ginagawa.
Pasensya.
Hoy!
Hoy! Sandali!
Hoy!
Huminto ka!
Sabi ko, hinto!
Taas ang kamay!
Dahan-dahan kang tumalikod.
Sabi ko, taas ang mga kamay!
Ninakaw mo'ng mga koleksyon?
Nawalan ako ng trabaho at may dalawang anak ako.
-Sino ka? -Ako si Francisco Alfaro.
Noong isang buwan lang, banker ako sa Old Plaza.
'Di mo makita ang babagay na salamin sa damit pansimba mo?
Magandang umaga. Ano 'yang suot mo?
Homemade na mikroskopyo. Malaking tulong ang mga magasing ito.
At ang bulaklak?
Akala ko, 'di mo gusto ang manliligaw mo?
'Di ito galing sa manliligaw ko. Sa pumapatay galing.
-Ano? -Ipinadala n'ya kasama ang sulat na 'to.
Akala ko siya yung nasa simbahan kanina.
MASASAPANGANIB KA SA PAG-UUSISA
-Dapat tawagan ang mga pulis. -At ipaubaya sa kanila 'to?
Ayaw ko. Sisiyasatin ko 'to.
Ang bulaklak na 'yan ay babala sa 'tin.
'Di mo ba makuha? Alam n'ya kung sa'n ka nakatira.
Malapit na 'ko. Kung hindi, 'di n'ya 'ko tatakutin.
Halika. Tingnan mo ang nakita ko.
Dinalhan lang kita ng tsaa. Hindi ako…
Alam kong gusto mo rin itong malaman.
Tingnan mo ang petal na 'yon.
Kita mo ang pulang mantsa?
Dugo! Dugo 'yon.
Hindi 'yan dugo.
Isang mantsang naglalaman ng isang partikular na asido. Tingnan mo.
Kita mo? Carmine 'yan.
Carmine? Gumagamit ng lipstick ang pumapatay.
O baka may babaeng sangkot sa lahat ng ito.
-Lulú de Polignac. -Alam mo na ang pangalan n'ya?
Hindi, Lulú de Polignac, pula, bilang 21.
Isa 'yan sa mga paborito kong lipstick at gumagamit ito ng asido.
-Kaya ang teorya mo ay… -Hindi, wala akong teorya.
Alam kong mahal ang lipstick na 'to,
pero 'di masyadong mahal kaya baka maraming taga-Galicia ang may gan'to.
Sa tingin ko, may mahalagang bagay na 'di mo napapansin.
Nakatanggap ka ng bulaklak ng tagsibol sa gitna ng taglagas.
Kita mo na, Héctor?
Perpekto tayong magka-partner.
Hindi, ayaw ko… Muntik mo na naman akong magoyo.
'Di mo ba naisip, Héctor? Pinagtagpo tayo ng tadhana.
Ang naisip ko ay malapit nang magsara si Mrs. Francina
at mauubusan tayo ng mga cake.
Perpekto. Papunta na 'yon dito.
-Ano? -Sandali lang at magbibihis ako.
Hintayin mo 'ko.
Lumilipas ang oras sa lahat, pero hindi sa'yo.
At ito ba ang prinsesa? 'Wag mong sabihing...
Ang sakit mo sa mata, iha.
-Kaya aalis na 'ko... -Halika rito.
Siya si Antón, isang malapit na kaibigan ng tatay mo.
Marina, siya si Antón Ramírez. Nakatrabaho siya ni Tatay sa Ourense.
Napakaganda mo.
Pero sana, mag-asawa na siya.
Gusto ko sanang batiin ka, pero patayin mo muna ang tabako mo.
-Ang amoy ay... -Elegante, 'di ba?
Tutulong si Ramírez sa kaso.
Tila ba abala ang lahat dito dahil sa dami ng pagnanakaw.
'Wag mong takutin ang dalaginding, kakaiba ang ikinikilos n'ya kamakailan lang.
'Di naman gano'n kakaiba. At 'wag sanang "dalaginding..."
Ikaw ang bahala sa mga pagnanakaw?
-Siya ang bahala sa kaligtasan natin. -Ano'ng ibig mong sabihin?
Sa halip na lumabas nang may armas.
'Di ko gagawin 'yon.
Marina, nakatanggap kami ng tawag na may babae sa hardin ng simbahan.
Ako na ba 'yon?
"5'6" ang taas, brown ang buhok, maiitim ang mata, marangya ang suot."
5'3" ako at berde ang mga mata.
At baliw na baliw raw s'ya.
Iyon ang huling clue.
Dapat ay 'di ka kumilos na parang bata.
Pwede ka naming arestuhin.
-Sa pagtakbo sa parke? -Sa pagtutok ng baril sa iba.
'Susmaryosep! Hindi, Marina.
'Di 'yan totoo.
Kaya ayos lang kung tingnan namin ang kwarto mo.
-Hindi! Hindi... -Makinig ka, Marina.
-Papasukin ang detective. -Pakiusap, Marina.
Hindi.
-Sa itaas, mga ginoo. -Huwag.
-'Di kayo pwedeng pumasok. -Pakiusap po.
-'Di ko kayo pinapayagan. -Marina.
'Di r'yan ang kwarto ko!
-Marina. -Halika. Tara.
Halughugin ang kwarto.
Panghihimasok ito.
Kakaiba ang ugali mo.
Naaalala ko sa 'yo ang tatay mo.
Ikaw, malayung-malayo sa kanya.
Zarco, tingnan mo ang drawers na 'yon.
Gusto mong makita ang panloob ko, Detective?
Buksan mo ang drawer.
Oo.
Charmode Lingerie, ang pinakamalambot na mahahawakan mo.
Sige, damhin mo.
Huminahon ka.
Delikado lang 'yan kapag suot ko.
-Dala-dala niya. -Ano?
Akala mo, napakatalino mo, pero kulang ka sa karanasan.
'Wag mo 'kong hawakan.
'Di pa kita hinahawakan.
Hawakan n'yo s'ya.
Pang-aalipusta 'to!
Arturo!
Heto na.
Mas marami na akong karanasan kaysa sa'yo.
Ba't ba pinapahirapan mo pa?
Ba't gusto mong ipinapadama sa'kin ang gan'to?
Salamat, mga ginoo. Tapos na tayo.
Ngayon, bantayan n'yo s'ya.
At akala ko'y iba s'ya.
'Di naman sa kinakampihan ko s'ya,
pero wala naman s'yang magagawa.
Sapat na ang itinulong n'ya sa 'yo nang kunan mo ng litrato ang ebidensya.
Napakaganda ng bughaw, pero 'di mo 'to isinusuot.
Héctor, dapat nating ipagpatuloy ang mga plano natin.
-Mga plano natin? -Ang mga cake ni Mrs. Francina.
Binabantayan ka nila.
At naalala kong sarado ang panaderya kapag Linggo ng hapon.
Ipinapakita ng tainga mong nagsisinungaling ka.
Tara, punta tayo sa bilihan ng bulaklak, tapos bilhin natin ang mga cake mo.
-Lilinisin ko pa ang lahat ng ito. -Si Lourditas na r'yan.
At paano ka makakalabas dito?
Gusto ko ang ginawa mo sa buhok mo.
Parang napakaastig mo.
Patawad, Miss Quiroga. 'Di ko sinadyang gulatin ka.
-Ano? -Ako si Anaïs Montero,
mamamahayag para sa Galician Gazette.
Gusto kong binabasa ang Society Corner.
-Pasensya, nagmamadali ako. -Ako ang sumusulat sa Society Corner.
Nagsusulat kami tungkol sa pinakamagagandang matandang dalaga rito.
-"Matandang dalaga" raw? -Mahina ang pandinig ko.
Ako dapat ang numero uno.
Magmaneho ka na.
Hintay, pakiusap!
Okey ka lang, sir?
Allergic ako sa mga azalea.
Yun ba ang sinasabi mo?
Oo, yung Carmiña.
Iyon?
Pagpalain ka.
-May napansin ka ba? -Oo.
Ang tanging nagbebenta ng mga bulaklak na wala sa panahon
ay ang isang 'yon.
Baka s'ya ang may-ari ng lipstick.
Duda ako na mabibili 'yon ng nagtitinda ng bulaklak,
pero malay natin.
-Pagpalain ka. -Salamat.
Ang gaganda.
Naka-lipstick s'ya.
Oo, pero kulay strawberry 'yon. Kulay cherry ang hinahanap natin.
Makakatulong ba'ko?
-Gandang hapon. -Gandang hapon.
Narinig kong ikaw lang sa lungsod ang nagtitinda
-ng mga lily sa panahong ito. -At mga azalea, jasmine, poppy...
Walang nagtitinda ng kasimbihira.
Amuyin mo, at maiisip mo na nasa kalagitnaan ka ng tagsibol.
At 50 sentimo lang.
Patawad, pero mga lily ang hinahanap ng asawa ko.
Naubos na kaninang umaga.
-Nagbebenta ka ng maraming gano'n? -Hindi.
Binibili ko lang 'yon dahil may suki ako na 'yon lang ang binibili.
-Linggu-linggo, maraming lily. -'Di ako makapaniwala.
Pumunta tayo rito pala lang do'n.
Sa tingin mo, kung ibibigay mo ang address ng suki mo,
makukumbinsi namin siyang ibenta ang ilan sa 'min?
'Di ko magagawa 'yon.
Sa 'min na lang 'yon ng mga suki mo.
Pero... Madam, baka nakita na namin s'yang bumibili ng mga bulaklak sa merkado.
Baka naman...
pwede mo kaming tulungan.
Napakalaking tulong mo.
Oo, dahil magsasara na naman ang panaderya
at alam kong buong maghapon tayo ro'n.
-Ang mahal ng impormasyon. -Gahaman s'ya!
Tapos nagsara s'ya kaagad.
Iyon na siguro ang pinakamalaking kinita n'ya.
Pagpalain ka.
Salamat.
At... ano'ng gagawin mo sa tarantadong 'yon?
Mapanganib ang taong 'yon.
'Di n'ya kilala ang kalaban n'ya.
Baliw ka.
Pagpalain ka.
Magtago ka. Papunta s'ya rito.
Hindi s'ya 'yan. Siya ay matanda't mataba.
Hindi 'yan ang lalaking umatake sa 'kin.
Magaling. Mas maganda kung walang pumapatay.
-Tara na. -Hindi, Héctor!
Dapat natin s'yang sundan.
-Pero... -Susi ang mga lily na 'yon.
Tingnan natin ang diskarte ng mamatay-tao.
Tara! Bilis!
Bilisan mo! Nakakatakas na s'ya.
Umabot na tayo sa speed limit!
Ano'ng ginagawa mo?
Wala akong pakialam sa batas.
-Nakita mo ang taksi? -Mga ilaw lang.
Doon! Doon ka sa likod n'ya.
Dahan-dahan.
Ayos ka lang ba?
Tingnan mo!
Tara na.
Saan siya pumunta?
Kabaliwan ito kahit ano pang sabihin mo.
Noong unang panahon, ang tapang ko...
Si La Bella Lolita 'yan.
At napansin ko ang iniisip niya
Matapos kong kagatin siya
At ngayon, nakatitig s'ya sa 'kin
Pagkakagat ko, ito ang aking sasabihin
Naghahanap ka ng pag-ibig na dalisay at tunay...
Sabihin mo kung mali ako. Kulay cherry 'yon.
Pero wala kang makukuha kung ang pera mo'y nalustay
Sabi sa 'yo, natural kang detective.
Mahal, darating ang oras Wala ka nang magagawa
Kung masakit ang sinasabi ko
Bahala ka sa sarili mo
Salamat sa inyong lahat.
Tingnan mo, ang nagbibigay ng bulaklak.
Dapat tayong makakuha ng sample ng lipstick n'ya.
Paumanhin, ikaw si La Bella Lolita, tama?
Ang kaisa-isa. May maitutulong ba 'ko sa 'yo?
Kapana-panabik naman!
May nagsabi na ba na kamukha mo si Rita Hayworth?
Oo naman.
Si Orson Welles na lang ang kulang ko.
Nakakatawa!
Pasensya na kung 'di na 'ko mahihiya,
pero gusto ko ang lipstick na gamit mo.
Anong tatak n'yan?
Sa totoo lang, 'di ko alam. May nagregalo lang sa 'kin.
Pasensya, pero medyo nagmamadali ako.
Pasensya. Abala talaga ako.
Sa kasabikan ko dahil nakita ka, 'nalimutan kong sabihin
na narito kami mula sa isang magasin para itampok ka.
-Itatampok ako? -Oo.
-Sikat ito, Vogue. -Grabe naman!
Do'n tayo sa bar, itatabi ko ang mga bulaklak sa dressing room.
Salamat!
Mga mamamahayag tayo?
Kailangan kong magpalusot.
Pabagu-bago ang isip ko,
tapos nabatid ko na 'yon na ang pagkakataon.
Kaya naro'n ako, kakalayo lang sa pamilya, inosente...
Pasensya, 'di ka ba nagtatala?
Hindi. Matalas ang memorya ko.
Dahil may champagne na, ba't 'di tayo uminom?
Isa ba kayo sa mga mamamahayag
na lalasingin ako para malaman ang mga nakarelasyon ko?
-Hindi! -Hindi po.
Kung kukumpirmahin n'yo ang relasyon namin ni Gary Copper,
ang sagot ay...
Oo. Nagkarelasyon kami.
Napakarami pang iba.
Mas interesado kami sa pang-araw-araw na buhay mo.
Tips sa kagandahan, make up, ang tatak ng lipstick mo.
Ang kulit mo. Sabi nang 'di ko alam.
Ako na pagkatapos nito.
Sandali lang.
-Pero 'di pa tapos ang interbyu natin. -Ayaw ko pa sana,
pero kailangan nila ako. Kung wala sila, wala rin ako.
-Pwedeng bumalik kayo nang ibang araw? -Syempre.
Pero bago kami umalis, gusto ko sanang humingi ng huling pabor.
Hiyang-hiya ang kasama ko.
Pabor? Pwede kang tumingin, pero bawal humipo.
Hindi. Iba ang ibig kong sabihin.
Isang halik lang sa pisngi ng kaibigan ko.
Kabisado n'ya ang lahat ng kanta mo at lagi n'yang kinakanta.
Gustung-gusto ka n'ya.
Kabisado mo ang lahat ng kanta ko?
-Lahat. -Halika, hahalikan kita.
Dapat sinabi n'yo agad. Gustung-gusto talaga ako ng mga bakla.
Kita tayo sa susunod, baklush.
Salamat!
Nakuha na natin.
Alam mo, nahuli ko s'yang may kasamang pokpok?
Iha, kung katapatan ang hanap mo, nasa maling lugar ka.
Pangako, isang araw, 'di na kita tutulungan.
Pasensya, Héctor. Kinakabahan lang ako. Malapit na tayo.
Umupo ka.
-Mahapdi! -Ba't naman mahapdi?
Sabi na nga ba!
Héctor, dapat mong pasukin ang dressing room.
May kinalaman siya sa pumapatay.
-Ako? -Oo.
Kumuha ka ng mga bulaklak at sabihin mong taga-deliver ka.
Ayaw ko!
Ayaw ko na talaga.
Buong araw mo na 'kong pinapahirapan
at 'di ka nakikinig sa anumang sinasabi ko. Ayaw ko na.
Bibili na ako ng mga cake at uuwi.
Ayaw ko nang ipagpatuloy 'to. Ayaw ko na.
-Héctor! -Makinig ka sa 'kin!
Isa kang kahanga-hangang babae.
Matapang, walang takot, at matalino.
Pero 'di mo iniingatan ang sarili mo.
'Di mo ba naisip na ayaw ko lang na may mangyari sa 'yo?
Pero, Héctor, malapit na tayo. Nadarama ko na. Pangako ko sa 'yo na...
Marami ka nang ipinangako sa 'kin at 'di mo tinupad ang lahat ng 'yon.
Pangako ko na kapag alam na natin kung sino'ng pumapatay,
sasabihin ko sa pulis at 'di na ako masasangkot pa.
Pangako ba 'yan?
Pangako.
Napakapasensyoso ko talaga.
Sabi nang 'di ka pwedeng pumasok. Alis.
Sulitin na natin ang ibinayad natin.
Wala akong pakialam sa pera. Mas inaalala ko ang allergy ko.
-'Di ko alam kung kaya ko ito. -Héctor, magiging ayos ka lang.
Magtuon ka lang sa 'di pagkamot sa tainga mo. Tara na.
-Tara na. -Ang gaganda ng mga dala-dala mo...
Magde-deliver ako ng mga bulaklak para kay La Bella Lolita.
Kanino galing ang mga 'yan?
Kay Mr. Cooper.
Sige.
Dumiretso, kumanan, dumiretso, at kanan ulit,
at ang ikatlong pinto 'yon.
Paalam po.
Jacinto, makinig ka. Iiwan ko ito rito para kay Pilita.
Ipaalala mo sa kanya. Ibigay mo 'to sa kanya bukas.
-'Wag kang mag-iwan ng kahit ano. -10 minuto lang naman, okey?
Babawi ako sa 'yo.
La Bella Lolita?
Patawad.
La Bella Lolita?
Sandali!
Pakiusap!
Tao po?
May tao po ba rito?
Tao po?
Ang coat.
May tao ba rito?
-May nakita kang babaeng nakapula? -Wala.
Makikiraan po!
Héctor?
Héctor!
Héctor, gumising ka!
Tulong!
Héctor, gumising ka!
Tulong!
Gumising ka!
'Yan ang kwarto niya.
'Di ako makapaniwalang maghapon s'yang 'di umalis.
Sa huli, pare-pareho lang silang lahat.
Sensitibo't maramdamin.
Malinaw na magkaibang tao ang pinag-uusapan natin.
Detective!
May nakita akong gwantes dito!
10-00.
10-02, si 10-00 ito.
Zarco, si Cabanillas ito. May emergency tayo.
Nakatakas siya.
Oo.
Wala kang napansing kakaiba?
Sir. May impormasyon kayo?
Iyon na nga.
Subukan mong 'wag masyadong gumalaw. Sabihin mo 'pag nahilo ka.
Salamat.
Héctor, akala ko'y wala ka na.
Binibini, ang braso ko.
Pasensya. Masakit ba?
Sa totoo lang, mas masakit sa dibdib ang ginawa n'ya sa jacket ko.
Héctor, kung...
kung may nangyari sa 'yo, ako'y...
'Wag kang maging emosyonal, alam kong mababaw ang luha mo.
At may sasabihin akong mahalagang bagay sa 'yo.
Nakita ko siya.
Nakita ko ang mukha ng pumapatay.
Miss Quiroga. Hindi ka pwedeng lumabas nang walang pahintulot.
Ako pa talaga ang pinoproblema n'yo ngayon?
Ano'ng natuklasan mo?
Alam mo ba ang pangalan ng pumapatay?
'Di na 'ko mahuhulog sa patibong mo.
Gusto kayong kausapin ng kapatid mo sa istasyon.
Sige, nang matapos na ang lahat ng ito, tama?
Tara, Héctor.
Gusto mo bang mapatay?
Ano'ng iniisip mo, Héctor?
Nalimutan mo na ba ang tungkulin mo?
Sagutin mo ako!
Labas. At papasukin mo si Marina.
-Isara mo ang pinto. -Wala akong pakialam kung marinig nila.
Nakakahiya ang mga bagay na sinabi mo kay Héctor.
Dapat kang humingi ng tawad.
Maniwala ka man o hindi, mahal kita.
'Di ko maunawaan kung ba't gusto mong mapatay.
Sinusubukang hulihin ang pumapatay.
At dapat, nirerespeto mo si Héctor tulad ng ginagawa mo sa mga katrabaho mo.
-Pakiusap, umupo ka. -'Di mo ako sisigawan?
Marina...
Halos tatlong taon na mula nang namatay si Tatay.
Alam kong nahihirapan ka sa pagkawala n'ya at galit ka pa rin tungkol dito.
Pero 'di ko 'yon kasalanan. Nami-miss ko rin siya, tulad mo.
Wala akong pakialam kung masaya kang magdete-detective
o magbihis o anupamang naiisip mo.
'Di ako naglalaro.
Alam kong sinabi ni Tatay na magiging mahusay kang commissioner ng mga pulis,
pero 'di 'yon mangyayari.
Mapanganib ang pagiging pulis at kinakailangan ng lakas at tapang.
At malakas at matapang ako, Arturo.
Sige, pero babae ka.
Tungkulin ko bilang lalaki na protektahan ka. Hiniling iyon ni Tatay sa 'kin.
At 'di ko s'ya bibiguin.
Naniwala sa 'kin si Tatay.
Kung pinapaprotektahan niya ako, kapatid mo kasi ako,
hindi dahil babae ako.
Arturo, gustuhin mo man o hindi,
ipinanganak ako para dito.
Marina!
Ano?
'Di ito tulad ng mga laro ni Tatay. Gagawin ko ang lahat para protektahan ka.
Ito ang lahat ng impormasyong hawak natin?
Opo. Narito ang ulat.
Nabanggit mo bang lumaki siya sa isang ampunan?
-Opo. -Mabuti.
-Mahusay, Moráis. -Salamat po.
Gusto ko ng dagdag na pera.
Kung hindi, 'di ko na ito itutuloy.
Sir, hinalughog namin ang tahanan ni Gabriel Expósito,
pero wala kaming nahanap.
Gabriel Expósito, ang pangalan ng pumapatay.
Miss Quiroga, ano'ng ginagawa mo rito?
Mahilig ka ba sa mga larong gan'to?
'Wag kang magsimula. Naaalala ko pa rin ang insekto.
'Di ko kayang ibigay lang ang impormasyon ko.
-Tama. -Sabihin mo sa 'kin,
napunta ka na ba sa ampunan kung sa'n s'ya lumaki?
Ano?
Pablo, Expósito ang apelyido n'ya, ulila s'ya.
Kahit si Cabanillas, maiisip 'yon. Pumunta ka na ba?
-Ba't ko sasabihin sa 'yo? -E 'di, oo ang sagot.
Hindi.
'Wag mo akong lituhin.
Pablo, 'di ako delikado kung nakaposas ako.
Delikado ka kahit nakatali ka mula ulo hanggang daliri sa paa.
Pantasya mo ba 'yon?
Pambihira ka.
Pablo! Sandali!
Ilabas mo ako rito, tapos may sasabihin ako sa'yo.
'Di mo na 'ko ulit maloloko.
Napakahalaga nito para sa kaso.
Nakita mo na akong kumilos. Kaya ko pang mas tumulong sa inyo.
Tungkol saan ito?
Lumapit ka pa.
Baka nakikinig sila.
Ibig mong sabihin...
Sampung segundo.
Ano'ng sampung segundo?
Sampung segundo kang tumitig sa dibdib ko
noong una mo akong nakilala.
-Iyon ba talaga ang sasabihin mo? -Hindi. Pasensya, 'di ko mapigilan.
-Ano'ng ginagawa mo? -Pablo!
-Ano? -Tingnan mo!
Ang alin? Hindi!
-Perpekto. -Hindi.
'Wag... 'Wag ang baril ko! 'Wag!
'Wag ka nang magtangka.
Marina, pagsisisihan mo 'to.
Marina! Pakiusap. Seryoso ako.
Sa wakas, unang pangalan ko na ang gamit mo.
Marina, seryoso ako! Marina!
Kawawang Pablo. Yari siya pagdating ng kapatid ko.
Ba't kaya nadarama kong masaya kang pahirapan ang kawawang detective na 'yon?
'Di kaya nagseselos ka?
Siya ang pinakamahusay na estudyante ng tatay mo.
Grabe ka, Héctor.
O baka naman interesado ka sa kanya.
Ikaw lang ang lalaking interes ko.
-Ako? -Héctor...
Ipagpapatuloy ko 'to,
pero ayaw ko nang maisapeligro ka.
Tama nga siguro na dapat magpakumbaba nang kaunti ang kapatid mo.
Tutulungan kita.
Ang braso ko!
Patawad.
Tara na.
Ang sasakyan mo, Miss Quiroga.
-Castaño. -Mukhang napagalitan ka.
Matagal ka na naming hinihintay.
Sino naghihintay sa'kin?
Naging ayos ang araw mo, pero 'wag kang magpapabaya.
Minsan, 'di nangyayari ang mga bagay na inaasahan natin.
Bumalik na lang siguro tayo sa susunod.
Héctor, dapat na tayong magmadali.
Sino kayo?
-Ano'ng ginagawa n'yo rito? -Mga pulis kami.
-Isang babaeng pulis? -Detective ako. Ako si Detective Quiroga.
Mahiwagang kumilos ang Panginoon.
Sinasabi mo pa.
Pumunta na rito ang mga pulis dahil kay Gabrielito pero wala silang natagpuan.
Paano? Itinatala n'yo marahil ang lahat ng bagay.
Nagkasunog at natupok ang maraming papel.
Halos wala nang impormasyong naiwan tungkol sa mga kawawang ulila.
-Magandang umaga, Sister. -Mga litrato lang.
Ano ang musikang 'yon?
Napakahusay.
Ang mga bata rito ang pinakamahusay na choir
sa distrito sa loob ng huling 30 taon.
Samantalahin mo na, ginoo.
Ang mga ito ang ilang larawang natira.
Napakababait nilang lahat.
May ilang makukulit, pero lahat sila'y napakababait na bata...
Tingnan n'yo 'to. Mukhang maliit na anghel ang isang 'to.
-Patawad. Pwedeng patingin? -Oo.
Ba't n'yo s'ya hinahanap?
Gusto n'yang maging pari. Nagseminaryo pa nga s'ya,
Iyan, s'ya 'yan.
-Namumukhaan mo ba? -'Di s'ya 'yon.
Kung magsasabi kayo ng ilan pang detalye, baka...
Peklat. May peklat s'ya sa mukha.
Baka makita sa larawan ang peklat.
-S'ya! -Si Cándido!
Napakatigas ng ulo n'ya. Galit s'ya kay Gabrielito.
Nakita ko rin s'ya.
Nagmamadali s'ya at nabangga ako. S'ya na nga siguro 'yon.
Paano kung ginagamit ni Cándido ang pangalan ni Gabriel?
Ang husay mo.
Mother, may naaalala ka ba tungkol sa kanya?
Sa tingin ko, nagtatrabaho s'yang sastre sa teatro.
Ang kapatid n'ya ay isa sa mga babaeng taga-kabaret.
Lola o Lolita o parang gano'n ang pangalan n'ya.
-La Bella Lolita? -Iyon nga!
Nahuli na natin s'ya.
Kaya pala gano'n ang tingin n'ya sa 'kin.
Iyon ang bahay.
Miss, mang-aaresto ba tayo?
Dapat tayong tumawag sa mga pulis.
Hindi. Masisira lang ni Arturo ang lahat ng nagawa natin.
'Di ba, halos nasa mga kamay na natin s'ya?
Sastre sa teatro si Cándido, at sa'n siya bumibili ng mga tela?
Oo, sa pabrikang pinuntahan natin.
At may nagbigay sa kapatid n'ya ng mga bulaklak na ipinadala sa 'kin.
Walang duda na s'ya na 'yon.
Magandang umaga, Miss Lolita.
Mga mamamahayag. Ano'ng ginagawa n'yo rito?
Itaas mo ang mga kamay mo!
-Huminto ka! -Sandali!
Patawad, Miss. Walang masamang mangyayari.
Wala s'yang kasalanan!
'Wag mong gawin 'yan, Miss.
-Alam ko ang ginagawa ko. -Pero...
Magandang umaga.
Hoy!
Huminto ka!
Huminto ka! Hinto!
Huminto ka!
'Wag kang gagalaw!
Hindi!
Ibigay mo ang kamay mo!
Ibigay mo sa 'kin!
Humawak ka sa 'kin!
Humawak ka sa kamay ko!
Tumigil ka! 'Wag magpapaputok!
Walang gagalaw! Napapalibutan ka!
Umakyat kayo. Pababain sila.
Cándido!
A PRIVATE AFFAIR EPISODE 2: LA BELLA LOLITA
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arvin James Despuig
Creative Supervisor: Maribeth Pierce