ARAZO PRIBATUA
Galdera bat, komisario jauna, mesedez!
Aurrekaririk gabeko operatiboa zabaldu dugu,
baina lanerako denbora behar dugu.
Une honetan, konfidentzialtasuna behar dugu.
Mesedez, izan konfiantza poliziarengan.
Hori eskatzea bidezkoa al da
serieko hiltzailea aske zegoela ezkutatu ondoren?
Denbora hori ezinbestekoa izan da gure lana egiteko,
hiltzaileari aldea ateratzeko.
Zuri esker galdu dugun aldea, Anaïs.
Komisarioa, mesedez!
"Poliziak ez du hiltzailea atzitu".
Zelako iskanbila sortu den.
Zelako iskanbila sortu dugun.
Zer zabiltzate txutxu-mutxuka?
Zer diozu, ama?
-Ezkutatu hau. -Baina...
Ez dezala ikusi.
Poliziarena izateko pisuak itxura ona daukala nioen.
40 urtez izan zen polizia,
eta zure aitak ez zuen inoiz gu hiritik ateratzeko beharrik sentitu.
Egun bat ere ez.
-Hector! -Anderea.
Ezin naiz baldintza hauetan bizi.
Ezin ditut funtsezko gauzak aurkitu.
Non dago nire arropa?
Eta nire gurutzegramak? Kopatxo bat behar dut.
Ez kezkatu, anderea. Garbitzaileak heltzear daude.
Eta zure kopatxoari dagokionez,
hemen Carmiña anderearen gerezi-likore apurtxo bat har dezakezu.
Bota, bota, beldurrik gabe, oso egun zaila da gaurkoa.
Bete ezazu.
Zein gozoa.
Gosaria nahi duzu?
Ez, gosaririk ez, oso egun zaila da gaurkoa. Gero.
-Barkatu. -Mila esker.
Komisaria erdiak hor jarraitzen du?
Arturok ni zelatatu beharrean,
Candido bilatuko balu, atxilotuta egongo litzateke jada.
Zer da hau?
Baina batzuetan ez da beharrezkoa etxetik ateratzea aurrera egiteko.
-Badaukazu? -Bai.
Hemen utzi nuen.
-Primeran. -Begira.
Probatu duzu?
Gor geratzen naizela alde batera utzita, ederki dabil.
Poliziaren frekuentzia hor egongo bagina bezala entzuten da.
-Eta zer jakin duzu? -Erokeria bat da.
Orain mundu guztiak dio kaletik berarekin gurutzatu zela.
"Nire auzokoa da. Nire etxeko jabea da. Nire nagusia da".
Bere amaginarreba zela zioenik ere bazen.
-Hau da? -Amaginarreba?
Nola? Ez. Gakoa. Begira.
"Erdialdeko ostatu batean
atezainak duela bi aste ikusi zuen.
Esku distiratsuak zituen".
Begira.
Ikusten duzu?
Egunak daramatzat ahalegin handiz igurzten, baina ez doa.
Badagoela pentsatu, ispiluan begiratu eta...
Distiratxoa.
Gero beste bat eta beste bat.
Hiltzailea antzokiko jostuna zen, bera zen
josten zituena...
Koristen jantziak.
Zure bila sartzean neramana bezalakoak.
Voilà.
Ea... Erreginaordearen pasabidea, 23.
Baina orain ezin zara hemendik atera. Zu zaintzen ari dira.
Egia da. Bahituta nago.
-Hau... -Andereñoa.
Ezin gara gure onetik atera.
Horrela ez dugu ezer lortuko.
Ni joango naiz.
Zer? Zergatik joan zaitezke zu eta ni ez?
Goizero erosketak egitera nor ateratzen dela uste duzu?
Etxezaina baino ez naiz.
Erosketetarako orgarekin banoa, ez du inork ezer susmatuko.
Ez dakit, Hector. Eta berriro zauritzen bazaituzte?
Ezin zara bakarrik joan.
Utzi saiatzen.
Non dago aitaren plaka?
Bi auto nahi ditut atean eguneko 24 orduetan.
Tira, eman zigarro bat.
-Aprobetxategi! -Tira.
Ematen dizudan azkena da. Beti zaude eske.
Andereñoa, egin dituzun erokeria guztietatik,
hau da handiena.
Eutsiko duela uste duzu?
Noski. 400 hari baino gehiago ditu.
Baina ez nau maindirea apurtzeak kezkatzen,
zure buruak baizik.
Eutsiozu gogor.
Tutueriari eutsiko diot. Hau bizitza-asegurua baino ez da.
Mon Dieu.
Dena ondo aterako da.
Ez!
Hector.
Egun on.
Marina?
Hector Hugo, polizia agentea.
Candido Expositori buruz galdetzera etorri naiz.
Eskerrak etorri zaren, agentea. Ez dut lorik egin
egunkarian ikusi nuenetik.
Aurpegi bitxia zeukan. Ez ahazteko modukoa.
Eta berarekin hitz egin nuenez...
Hitz egin zenuten?
Pixka bat, bai.
Jainkoak eman zidan miopia dela eta,
mesfidatia izan ohi naiz, ulertzen?
Bera horko izkina horretan zegoen,
tente-tente, nire atalondora begira.
Hor egon zen ordu bat, bi ordu, bost ordu, gutxienez.
Eta pentsatu nuen,
"Chusa, hau ez da normala".
Ez zelako normala.
Eta noski, ondo ikusi nahi nuen lasai gelditzeko.
Hortaz, erratza pasatzen hasi nintzen,
pixkanaka-pixkanaka gerturatuz.
Eta bat-batean,
kolpea eman zidan sorbaldan, galdezka.
Orduan ikusi nuen eskuetan puntu distiratsuak zituela.
Eta hori.
3.A-ko andreagatik galdetu zidan.
Eta, nor bizi da 3.a A-n?
Emilia delako bat. Duela hilabete bat heldu zen.
Oraintxe gogoratu dut,
herenegun eman behar zidan alokairua.
Hobe atea ixten badut, isilean zatoz eta.
Goazen ikustera zergatik ez didan ordaindu.
Aizu, ordainsaria emango didate, ezta?
Egia esan,
ez didate nahikoa ordaintzen.
Polizia deitu beharko genuke.
Ez al zara zu polizia?
Polizia gehiago diot. Askoz gehiago.
Kaixo?
Ene, ez.
-Ez da ezer, ziur nago. -Bai. Seguruenik.
-Tira, goazen. Tira. -Bai.
Barkatu.
Irratia piztuta utzi dute.
-Bai? -Topatu dugu.
Baina hilda dago.
-Oraintxe noa. -Ez, ezta pentsatu ere.
Barruan nago jada eta misioa arriskuan jarriko duzu.
Pultsua hartu diozu, hilda dago?
Ez dut uste beharrezkoa denik. Kolore gris ia beltza du,
ez dirudi oso osasungarria.
Zergatik emakume zahar bat oraingoan?
Ez duzu lili-lorea aipatu, markatuta dauka?
Arroparekin ez zaio ondo ikusten.
Biluztu.
Jainkoarren, atso gaixo bat da.
Hector, bere heriotzak beste biktimekin lotura duen jakin behar dugu.
Chusa, Chusa.
-Doministiku! -Atezainaren izena da.
-Nola? -Chusa, forentsea da.
Gure lotura izan behar zara
nik gorpua aztertzen dudan bitartean.
Chusa Malpica, zure esanetara.
Esan.
Pastora Luna naiz, polizia zerbitzuko forentsea.
Gorpuaren ondoan dago?
Bai, anderea. Hor dago.
-Arropa kendu diezaiola. -Kendu iezaiozu arropa.
Lorea daukagu.
-Zer? -Errepikatu esan dudana.
Lorea daukagu.
Esaiozu objektu pertsonalak arakatzeko.
Armairuak, tiraderak, berarena izan litekeen edozer arakatzeko.
Begiratu poltsikoetan krisketik, apaingarririk edo besterik duen.
Ezkontza-eraztuna baino ez dauka,
baina trabatuta.
Hector?
Telefonoa, mesedez.
Andereñoa,
hildakoari zuzendutako postal bat dago hemen helbide berri batekin.
Andereñoa, polizia deitu behar dugula uste dut.
Ez, polizia ez.
Polizia jakin bat.
Gorpua hotzari esker ondo kontserbatu da,
baina emakumea gutxienez duela bi aste hil zutela dirudi.
Ziur egoteko, azterketen emaitza itxaron beharko dugu.
Bueno, ederto.
-Eskerrik asko, Ricardo jauna. -Goazen.
-Hor ezkutaturik geratu behar zara. -Bularreko ikurra ikusi behar dut.
Arazoak izango ditut ikusten bazaituzte!
-Ezkutatu! -Zarco inspektorea?
Jauna.
Zarco, zorionak eman behar dizkizut.
-Ondo zaude? -Bai.
Uste nuen oraindik nirekin haserre zeundela gertatutakoagatik...
-Nire arrebarena? -Bai.
Nire arrebarenak ez du izenik.
Emakumeek bizitza zailtzen digute.
Gaur hiltzailearen aztarna berriak ditugu zuri esker.
Tira...
Esan, nola aurkitu duzu pista
jaso ditugun dei guztien artean?
Zorte ona izan dudala dirudi.
Ez izan apala. Onenak izan nahi ditut inguruan.
-Nola gertatu zen? -Deia 11:00etan jaso genuen...
Lagundu beharko zintudala pentsatu dut, inspektorea.
Berandu zatoz.
-Surik behar? -Ez, nik ez...
Gorde dezakezu.
-Eskerrik asko. -Tira, zor nizun.
Zu komisarian bilurturik uztea itsusia izan zen.
Hara, ez nuen horrelakorik espero.
Barkamen eske?
Elkarrekin lan egin dezagun deitu zaitut.
Ez. Zer? Ez, ez, ez.
-Ezin duzu... -Bai, ahal dut.
Ez naiz geldituko zorigaiztoko hori atxilotu arte.
Gainera, ikusi duzun bezala, ez zaituztet behar.
Ez bagaituzu behar, zergatik egin nahi duzu lan nirekin?
Aldizkako kontua da.
Noski.
-Planik baduzu? -Noiz ez dut planik eduki?
Pisu honen zaintza hartu behar duzu.
Ez. Zu ateratzeko arriskatu naiz jada,
-Ez da beti ondo aterako. -Pablo!
Bizitzak salbatuko zenituzke.
Nola egingo genuke?
Tratua onartzen?
Bai.
-Marina, afaltzera! -Banoa!
-Noiz elkartuko gara berriro? -Nirekin ibili nahi duzu?
-Bihar 9:00etan etxeko atean. -Bururatu zaizuna kontatu behar didazu.
Gabon.
Jesar daitezela, Lourditas, oraintxe nator.
Ideia ona.
Afaria uztea eta postrearekin hastea.
Dasta dezaket?
Nik ere ez dut afarirako gogorik.
Ez didazu ezer esango?
Arturo, ni egon beharko nintzateke zurekin haserre.
Amarekin bakarrik utzi nauzu 24 orduz.
Aitak zioen. Gogoratzen duzu?
"Ama giltzaperatuta,
-Zigorrik txarrena". -"Zigorrik txarrena":
Gogoratzen duzu zelan haserretzen zinen
-Zure panpinak marrazten nituenean? -Bildumakoak zirelako.
Zein umek jolasten du panpinen bilduma egitera?
Nik.
Marina, zer nahi duzu bizitzan?
Benetan galdetzen dizut.
Ez dakidalako zurekin nola jokatu errespetatu nazazun.
Familia zoragarria duzu, oparitutako bizitza,
gizon aberatsak zure atzetik.
Rosak zure laguna izan nahi zuen.
Ez al duzu ikusten gauzak zailtzen dizkiguzula?
Nik zailtzen dizkizuet zuei?
Arturo,
zure amets guztiei uko egin behar izatea da zaila.
Izan nahi zenuen polizia ez zarela onartzea,
ezkondu egin beharko zarela pertsona bitxia ez izateko,
era jakin batean bizi beharko duzula emakumea izateagatik.
Ez dut bizitzan ezer nahi.
Nahi dudana naizena izatea da.
Uste dut une batez pentsatuko bazenu,
nor den bidegabekoa norekin ulertuko zenukeela.
Ez dut afalduko. Ez dut goserik.
Jainkoarren...
Jaunak!
Ez genekien zentozela.
Zaintzaz arduratuko naiz.
Asuncion anderea etxera joan da eta Ramirezek lagundu dio.
Hori da. Oraintxe atera dira, jauna.
Ederto. Zaintza egingo dut. Joan errondak egitera.
Jaunak! Mesedez, batu gauzak. Tira!
Anderea kexu da gure atzera-aurrerengatik.
Ezin da errepikatu.
Aiurri txarrekoa da.
Bai, familia kontua da.
Gosaltzera joan zaitezkete nagiak ateratzeko.
-Mila esker. -Jauna.
-Urrun utzi duzu autoa? -Zer? Nora goaz?
-Joatea kostatu zaie. -Ez genuen hau hitzartu.
Marina andereñoa ezin igarrizkoa da.
-Bera ere badator? -Ez nizun esan?
Talde bat gara.
-Fidatzeagatik merezi dut, andereñoa. -Berriro ere formaltasunekin?
Pardon.
Tira, goazen.
-Eta ostatuko emakumea? -Bere izena Emilia Bouzas zen.
65 urte zituen eta Arnau Berioren alarguna zen, 1934an hildako sarjentua.
-Ez dauka beste biktimekin zerikusirik. -Ez dirudi prostituta zenik.
Hilabete zeraman ostatuan.
Atezainak dio Candido baino ez zuela ikusi.
-Zer dio forentseak? -Lepoa moztu zioten.
Lorea hil ondoren irarri zioten.
Gorpuak beste kasuetan baino indarkeria marka gehiago zeuzkan.
Ankerra izan zen. Pertsonala dela adierazi lezake.
Edo besteek baino gehiago borrokatu zuela.
Liluragarria.
Bai. Liluragarria, bai.
Kasuari buruz ari naiz.
Bai, kasua, noski. Nora goazen esango didazue, mesedez?
Ostatura joan baino lehen, hildakoa non bizi zen bilatzera.
Krimenaren eszenan frogak lapurtzen?
Pablo, arren.
Kontaiozu nola gertatu zen.
Froga niregana etorri zela esan genezake.
Ez dago inor.
Badakit, etxea arakatzeko agindu bat behar dugu,
zure lana arriskuan dago...
Tira, demagun lapurtzera sartu direla.
Argi dago andereñoa influentzia txarra dela.
Zelako etxea.
Hemen bizi zen behe-mailako militar baten alarguna?
Zergatik joan zen ostatura honelako etxearekin?
Gu pisu ezkutuan gauden arrazoi beragatik.
Hiltzailearengandik babesteko.
Ez zaitez harritu.
Hectorrek etxean daramatzan urteekin,
gu biok baino polizia-eskarmentu handiagoa du.
Kaixo?
Ba al dago norbait?
Kaixo?
Uste dut, atea bota ondoren,
norbait egongo balitz, jakingo...
Andereñoa, usain hau ostatuan zegoenaren antzekoa da.
Geldi, polizia!
Korrika aterako zinetela zirudien.
Janariak asteak daramatza hemen.
Arakatu dezagun etxe osoa.
-Gauza interesgarririk topatu duzu? -Hezetasuna.
-Usaintzen duzu, andereñoa? -Itsasoa gertu dago.
Normala da, ezta?
Urteetan zehar, hezetasunaren aurka aritu naiz behin baino gehiagotan,
eta itsasoa gertu egon arren, usain hau ez da normala.
Ezin dugu gehiagorik egin.
Konbinazioko sarraila da,
artillariek atea lehertu beharko dute.
Utzidazu saiatzen.
Eskerrik asko.
Oraintxe nator.
Eskerrik asko.
Estetoskopio bat.
Eutsi hau.
-Kutxa gotorrak irekitzen dakizu? -Zuk ez?
Ez zizun nire aitak hau irakatsi?
9,3 segundo.
Azken zortzi urteetako denborarik onena.
9,1 segundo.
Eskerrak akademian ez zutela emakumerik onartzen.
Zure amak esango lukeen bezala: "Jesus, Maria eta Jose".
Hemen barruan beste askok gozatu dutela dirudi.
Zer zeukan emakume horrek hemen?
Azaldu egin beharko dizut, benetan?
Meublé antzeko bat dirudi.
Militarren alargun askok, pentsio hain baxua izanda,
-Bat zabaltzen zuten senarra hiltzean. -Eskerrak polizia familiakoa naizen.
Zure amak ez luke hau egingo.
Emilia Bouzasek ez zeukan negoziorik bere izenean.
Gainera, meublé-ak askoz apalagoak dira.
Ez dut uste hau legala denik.
Bezero garrantzitsuak izango zituen
ate blindatuaz ezkutatzeko.
Argi dago, bai.
Agian hildako emakumeek Emiliarentzat lan egiten zuten hemen.
Baina nola garamatza horrek hiltzailera?
Momentu bat.
Hemen, zatozte.
Ikusi duzue koadroa?
Ezagutzen duzue?
Hori Julia da, lehen biktima.
Bikain, Hector.
Etxezain on batek ez ditu xehetasunak ahazten.
Eta hau Manoli da, beste biktima bat.
Eta nor dira bi emakume hauek?
Ez dakit, baina arriskuan daude, seguru.
Hau ezagutzen dut.
Bai, bere izena Angela da, baina Sugar ezizena du.
Emakumeen Auzoko ezagunenetakoa da.
-Emakumeen auzoa? -Zuk ez duzu hor...
Ez. Barkatu. Ezagutzen dut, baina ez dut horrela ezagutzen,
tatuajea gogoratzen dut. Hainbat aldiz atxilotu dut.
Hiltzaileak baino lehenago aurkitu behar dugu.
-Bai. Goazen. -Itxaron, Pablo.
Ezin zara etorri. Ezagutzen zaitu. Atxilotu egin duzu.
Ezin dugu atentziorik eman.
Ondo da.
-Arma beharko duzue. -Baina...
Auzoa arriskutsua da. Autoan itxarongo dut.
Ez dakizu nola pozten nauen.
Andereñoa, jaitsi ezazu!
Kontrolpean daukat.
Goazen, Hector.
Nora goaz?
Lagunduko digun norbait ikustera.
Carmucha anderea.
Marina, aspaldiko.
-Zer moduz? -Ondo.
-Itxura ona duzu. -Tira, betikoa.
Toni! Toni, atera, Marina etorri da.
-Nor da gizona? -Inportazioan aritzen den lagun bat.
-Lagun bat? -Zuk ez duzu lagunik, Hector?
Zureak bezalakoak ez.
Aupa, Marina.
Beste egunean kezkatuta utzi ninduzun.
-Zelan zabiltza? -Lanpetuta.
-Orduan ez... -Emakume baten bila nabil, Angela.
Ile beltza, oso ederra eta dirudienez oso ona bere lanean.
Sugar?
Hori bera.
Zer gertatzen da? Istiluetan sartu da?
Arriskuan dago. Portuko emakumea bezala.
Dei batzuk egingo ditut. Itxaron hemen.
Lagun bat?
Zuei buruz galdetu du.
Ondo da.
Ez dut zalantzan jartzen gizon atletiko hori
bere lanean aparta denik,
-Baina esaten duen guztiaz fidatzea... -Begira, bi kanpaien etxea da.
Fidatu zaitez, hau da lekua.
-Aska nazazue! -Hector!
Aska nazazue!
Edota?
Quiroga andereñoa.
Hau topatu dugu zure maletan.
Hara. Neska aberatsak su-armekin jolasten du.
-Sugar? -Hori bera.
Gorroto dut kuxkuxeroak nire bizitzan sartzea.
Zergatik zabiltzate nire bila?
Emilia Bouzasen etxean dagoen koadroa ikusi dugu.
Candido Expositorengandik ezkutatzen ari zara.
Eta...
Zu eta zure lankidea salbatzen saiatuko gara.
Andereñoak egia dioela zin degizut.
Askatu itzazue.
-Zer jakin nahi duzue? -Dena.
Esan dezakezun guztia neskei,
hiltzaileari, eta meublé-ari buruz.
-Uraren etxea. -Nola?
Hori zen Emiliaren meublé-aren izena.
Uraren etxea.
Ez zen meublé arrunta. Onenek bakarrik egiten genuen lan han.
Jai paregabeak ospatzen ziren.
Bezeroak nortzuk ziren jakingo bazenu, ilea laztuko litzaizuke.
Hori da jakin behar dudana.
Ziur nago zerbait ikusi edo entzun zenutela,
horregatik hil nahi zaituztete.
Sinetsi behar nauzu, arriskuan zaudete.
Candidok besteak hil ditu, ezkutatu zaitez!
Zure bila datoz! Kontuz!
Kontuz!
Tira! Bizkor!
Geldi!
-Ni arduratuko naiz. -Geldi!
Gelditu!
Pablo!
-Pablo, ondo zaude? -Bai.
Porturantz doa.
Goazen! Goazen!
Bero dago. Ezin da urrun egon.
-Laguntza eskatu behar dugu. -Azkenik, sen on apur bat. Eskerrak.
-Ez, ez dago denborarik. -Hor!
Eta laguntza?
-Banatu egin behar gara. -Nola?
Irteerak estali, bestela ihes egingo du.
Gure burua estali behar dugu, ez irteerak.
Horrek ideia hobea dirudi.
Goazen. Hortik.
Hortik.
Geldi!
Marina!
Ondo nago.
Marina!
Ondo zaude? Marina.
Ondo zaude?
Eskerrik asko.
Ondo zaude?
Laguntza!
ARAZO PRIBATUA 3. KAPITULUA: ETXE URDINA
Azpitituluak: Leire Chertudi
Ikuskatzaile kreatiboa: Ilargi G.