GİZLİ İLİŞKİ
Komiserim, bir soru lütfen!
Sizi temin ederim ki emsalsiz bir operasyon yürüttük
ama bize zaman tanımalısınız.
Şu dönemde ihtiyat zaruridir.
Lütfen polisin yaptığı işe güvenin.
Ortada bir seri katil olduğunu
haftalardır saklıyormuşsunuz, halk nasıl güvensin?
Polisin işini yapabilmesi ve katilin izini sürmesi için
öyle olması gerekiyordu.
Senin yüzünden elimizdeki kozu da kaybettik Anaïs.
Komiserim lütfen!
"Polis, katili yakalayamadı."
Bu iş iyice sarpa sardı.
Yahut bizim yüzümüzden sarpa sardı.
Ne fısıldaşıyorsunuz bakayım?
Ne dedin anne?
-Sakla şunu. -Ama...
Annem görmesin.
Bir polis dairesi için fena değilmiş, dedim.
Baban 40 yıllık kariyerinde
bizi şehirden uzaklaştırmaya bir kez olsun ihtiyaç duymamıştı.
Bir gün bile.
-Héctor! -Buyurun?
Böyle yaşayamam.
Hiçbir ihtiyacımı bulamıyorum.
Giysilerim nerede?
Bulmacalarım nerede? İçki istiyorum.
Merak etmeyin. Temizlik ekibi gelmek üzere.
İçkiye gelince,
Carmiña Hanım'ın vişne liköründen küçük bir kadeh alabilirsiniz.
Elini korkak alıştırma, doldur. Bugün çok zor bir gün olacak.
Doldur.
Çok leziz.
Kahvaltı ister misiniz?
İstemem, bugün çok zor bir gün olacak.
-Pardon. -Teşekkür ederim.
Karakolun yarısı hâlâ dışarıda mı?
Abim beni eve kapatmaya bu kadar uğraşacağına
Cándido'yu bulmaya uğraşsaydı onu çoktan bulurdu.
Ne bu?
Ama bazen ilerleme kaydetmek için evden çıkmak gerekmez.
-Yanında mı? -Evet.
Şuraya koymuştum.
-Harika. -Bak.
Denedin mi?
Kulak tırmalamasını saymazsak sorunsuz çalışıyor.
Karakolu oradaymış gibi duyabilirsiniz.
-Ne buldun? -Çok acayip.
Meğerse tüm şehir sokakta adamla karşılaşmış.
"Komşum. Ev sahibim. Patronum." diyen oldu.
Hatta biri kayınvalidesi olduğunu söyledi.
-Bu mu? -Kayınvalide mi?
Yok yahu. Kilit ipucunu diyorum. Bak.
"Bir pansiyon kapıcısı
"adamı iki hafta önce civarda görmüş.
"Elleri parlıyormuş."
Bak.
Gördün mü?
Günlerdir ovuyorum ama tam çıkmıyor.
Banyoda aynaya bakıyorum, tam çıktı derken...
Parıltı var.
Sonra devamı geliyor.
Katil tiyatroda terzi olduğuna göre
şeyi de dikmiştir...
Korist kızların kostümünü.
Seni ararken üstümde olan gibi.
Aynen öyle.
Bakalım. Virreina Geçidi Numara 23.
Evden çıkamazsınız ki. İzleniyorsunuz.
Doğru. Kaçırıldım!
-Bu... -Küçük hanım!
Kendimizi kaybetmemeliyiz.
Hiçbir işe yaramaz.
Ben giderim.
Ne? Sen çıkıyorsun da ben niye çıkamıyorum?
Her sabah alışverişe giden kim?
Kimse kâhyayı fark etmez.
Alışveriş arabasıyla çıkarsam kimse şüphelenmez.
Bilemedim. Ya yine sana bir şey olursa?
Tek gitmene izin veremem.
Bir deneyeyim.
Babamın rozeti nerede?
Kapıda 24 saat iki araba dursun. Gözünüzü...
Bir sigara versene.
-Otlakçılık yapma. -Hadi.
Son kez veriyorum. Tam bir otlakçısın.
Yaptığınız onca delilik arasında
bu en delicesi.
Taşıyacağından emin misin?
Elbette. 400 küsur yıldır taşımış.
Küçük hanım, çarşaftan ziyade başınız için
endişeleniyorum.
Sıkı tut o zaman.
Boruya tutunup ineceğim, bu sadece hayat sigortası.
Bir şey olmaz.
Hayır!
Héctor.
Günaydın.
Marina?
Ben Héctor Hugo, polisim.
Cándido Expósito'yla ilgili birkaç sorum var.
İyi ki geldiniz memur bey. Gazetede fotoğrafını
gördüğümden beri gözüme uyku girmedi.
Kolay kolay unutulmaz, garip bir yüzü vardı.
Bir de onunla konuştum.
Konuştunuz mu?
Biraz konuştum.
Miyop olduğum için
temkinli olmam gerekiyor.
Şu köşede kazık gibi durmuş
evimin girişini gözetliyordu.
En az bir saat, iki saat, beş saat orada durdu.
İçimden şöyle dedim,
"Chusa, bu normal değil."
Zira normal değildi.
Tabii ki emin olmak için de yüzünü net görmeliydim.
Yerleri süpürmeye başladım,
usul usul yaklaştım.
Derken
omzuma dokundu, soru sordu.
İşte o an yer yer parlak olan ellerini gördüm.
O kadar.
3-A'daki kadını sordu.
3-A'daki kadın kim ki?
Emilia diye biri. Bir ay önce geldi.
Şimdi aklıma geldi,
kirayı iki gün geciktirdi.
Sivil polisseniz şunu kapatsam iyi olur.
Bakalım kadıncağız neden kirasını ödememiş.
Bunun için bana ödül vereceksiniz, değil mi?
Zira şöyle bir şey var,
emeğimin karşılığını alamıyorum.
Polisi aramalıyız.
Siz polissiniz ya?
Yani daha fazla polis çağıralım.
Kimse var mı?
Olamaz.
-Mühim bir şey değildir. -Bence de.
-Hadi, gelin. -Tabii.
Pardon.
Radyoyu açık unutmuşlar.
-Alo? -Kadını bulduk.
Ama ölmüş.
-Hemen geliyorum. -Katiyen olmaz.
Ben zaten buradayım, görevi tekrar riske atmış olursunuz.
Kesin ölmüş mü? Nabzına baktın mı?
Bence gerek yok. Kadın mosmor olmuş.
Bana pek sağlıklı görünmedi.
Yaşlı kadın nereden çıktı şimdi?
Göğsünde zambak sembolü var mı?
Giyinik olduğu için görmek zor.
Çıkar o halde.
Yok artık, yaşlı bir kadıncağız yahu.
Héctor, ölümü diğer kurbanlarla bağlantılı mı, bilmeliyiz.
Chusa, Chusa.
-Çok yaşa! -Kapıcı kadının adı.
-Ne? -Chusa, adli tabip hatta.
Bizimle iş birliği yapmalısın.
Cesedi kontrol etmem gerekiyor.
Ben Chusa Malpica, emrinize amadeyim.
Buyurun.
Ben Pastora Luna, polisin görevlendirdiği adli tıp uzmanıyım.
Memur yanında mı?
Evet, yanında.
-Maktulün kıyafetlerini çıkarsın. -Kıyafetlerini çıkarmalıymışsın.
Çiçek mevcut.
-Ne? -Söylediğimi tekrar et.
Çiçek mevcut.
Kadının eşyalarına baksın.
Dolapları, çekmeceleri, kadına ait her şeyi arasın.
Broş, kolye falan var mı diye ceplerine bakın.
Sadece alyans var
-ama sıkışmış. -Ne?
Héctor?
Telefonu rica edeyim.
Küçük hanım.
Burada kurbana yazılmış bir kart var, üstünde de yeni adres.
Sanırım artık polisi aramalıyız.
Hayır, polisi değil.
Belli bir polisi.
Soğuk sayesinde ceset nispeten iyi korunmuş
ama en az iki hafta önce öldürüldüğünü söyleyebilirim.
Emin olmak için otopsi raporunu beklemeliyiz.
Tamam, harika.
-Çok teşekkürler Ricardo. -Gidelim.
-Lütfen olduğun yerde kal! -Kadının göğsündeki sembolü görmeliyim.
Burada olduğunu görürlerse ben biterim.
-Dedektif. -Saklan!
Efendim.
Zarco, seni canıgönülden tebrik ediyorum.
-İyi misin? -Evet.
Geçen gün için bana hâlâ kızgınsınız sanmıştım.
-Marina olayı mı? -Evet.
Kardeşim tarif edilemez.
Kadınlar hayatımızı zorlaştırıyor.
Ama sayende katile dair yeni bir ipucu bulduk.
Neyse...
Bize gelen onca arama içinde
kilit ipucunu nasıl buldun?
Şans eseri galiba.
Tevazuya gerek yok. Ekibimde en iyilerin olmasını severim.
-O neydi? -Sabah 11.00'de bir telefon aldık.
ZAMBAK
Bir an camı hiç açamayacaksın sandım.
Geciktin.
-Ateş lazım mı? -Yok, sadece...
Sende kalsın.
-Sağ ol. -Sana iyilik borcum vardı.
Seni merkezde kelepçeli bırakmam doğru değildi.
Vay, hiç beklemiyordum.
Özür mü diliyorsun?
İş birliği yapmak istediğim için buraya çağırdım.
Hayır. Nasıl yani? Hayır.
-Çalışamayacağını biliyorsun. -Çalışırım.
O alçak hapse girene kadar durmayacağım.
Ayrıca görmüş olduğun üzere size ihtiyacım yok.
İhtiyacın yoksa neden iş birliği yapmak istiyorsun?
Tek seferlik bir şey.
Tabii.
-Planın var mı? -Ne zaman olmadı ki?
Güvenli evi sen gözetle.
Yok. Zaten seni kurtarmak için riske girdim.
-Her zaman işe yaramaz. -Pablo!
Masumların hayatını kurtarabilirsin.
Nasıl yapacağız ki?
Anlaştık mı?
Peki.
-Marina, yemek hazır! -Geliyorum!
-Tekrar ne zaman görüşürüz? -Randevu gibi mi?
-Yarın 21.00'de dış kapıya gel. -Planının ne olduğunu söylemelisin.
İyi geceler.
Onlar başlasın ben birazdan geleceğim.
İyi fikir.
Yemeği boş verip tatlıya geçmek lazım.
Alabilir miyim?
Yemek bence de sıkıcı.
Bir şey demeyecek misin?
Arturo, asıl benim sana kızgın olmam gerek.
Beni annemle 24 saat yalnız bıraktın.
Hatırlasana, babam bile öyle derdi.
"Annenle mahsur kalmak
-"en büyük cezadır." -"En büyük cezadır."
Çocukken oyuncak bebeklerinin yüzünü
-boyamama çok kızardın. -Tabii, koleksiyoncu parçasıydı onlar.
Hangi çocuk oyuncakla oynamak yerine koleksiyon yapar?
Ben.
Hayattan ne bekliyorsun?
Samimi soruyorum.
Zira bana saygı duyman için nasıl davranacağımı bilmiyorum.
Şahane bir ailen var. Hayat sana cömert davrandı.
Zengin adamlar kapında sıraya giriyor.
Rosa bile seninle arkadaş olmayı isterdi.
Anlasana, hepimizin işini zorlaştırıyorsun.
İşini mi zorlaştırıyorum?
Arturo,
asıl zor olan, hayallerinden vazgeçmek zorunda olmak.
Hayal ettiğin gibi polis olamayacağını kabullenmek,
ucube damgası yememek için evlenmek zorunda olmak,
sırf kadın olduğun için belli bir şekilde yaşamaya mecbur olmak.
Hayattan bir beklentim yok.
Tek istediğim kendim olmak.
Bir durup düşünsen
kimin kime haksızlık ettiğini anlarsın.
Yemeyeceğim, aç değilim.
Yok artık...
Beyler!
Sizi beklemiyorduk.
Nöbeti ben devralıyorum.
Asunción Hanım eşyalarını almak için Ramírez'le eve gitmiş.
Aynen öyle, az önce çıktılar.
İyi işte, ben nöbet tutarım. Siz etrafı kolaçan edin.
Beyler! Eşyalarınızı alın. Hadi!
Hanımefendi kargaşadan yakınıp duruyor.
Bir daha olmasın.
Çok sinirli.
Belli ki tüm aile öyle.
Ayılmak için çörek falan alın.
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
-Çok uzağa mı park ettin? -Nereye gidiyoruz?
-Hiç gitmeyecekler sandım. -Böyle anlaşmamıştık.
Marina Hanım'ın sağı solu belli olmaz.
-Bu da mı geliyor? -Söylemedim mi?
Biz bir ekibiz.
-Size güvendiğim için bunu hak ediyorum. -Yine sizli bizli mi olduk?
Gidelim, hadi.
-Pansiyondaki kadın neyin nesiymiş? -Adı Emilia Bouzas'mış.
1934'te öldürülen Arnau Berio adlı bir subayın 65 yaşındaki dul eşiymiş.
-Diğer kurbanlarla alakası yok. -Fahişe olduğuna dair kanıt yok.
Pansiyonda bir ay kalmış.
Kapıcının dediğine göre sadece Cándido gelmiş.
-Ricardo ne dedi? -Kadının boğazı kesilmiş.
Çiçek, kadın öldükten sonra kazınmış.
Cesette daha öncekilerden daha fazla darp izi varmış.
Daha acımasız davranmış. Kişisel bir şey olabilir.
Ya da diğerlerinden daha çok mücadele etmiş.
Büyüleyici.
Evet, büyüleyici.
Ben davadan bahsediyorum.
Tabii, ben de. Nereye gidiyoruz acaba?
Emilia'nın o pansiyona taşınmadan önce nerede yaşadığını öğrenmeye.
Olay yerinden kanıt mı çaldınız?
Pablo, lütfen.
Héctor, ne olduğunu anlat.
Kanıt ayağıma geldi diyebiliriz.
Evde kimse yok.
"Arama izni lazım. İşimi riske atıyorum."
diye söylenmeye başlama.
Eve hırsız girmiş olamaz mı?
Küçük hanım kesinlikle kötü örnek oluyor.
Eve bak.
Düşük rütbeli bir subayın dul eşi için fazla lüks değil mi?
Böyle yer dururken pansiyona mı gidilir?
Bizim güvenli evde olmamız gibi.
Kendimizi katilden korumak için.
Niye şaşırdın ki?
Héctor yıllardır bizde çalışıyor,
ikimizden daha fazla polis tecrübesine sahip.
Merhaba?
Kimse var mı?
İçeride biri olsaydı
kapıyı kırdıktan sonra görürdük.
Küçük hanım, pansiyondaki kokuya benziyor.
Dur! Polis!
Az daha seni tutmam gerekecekti.
Yiyecekler haftalardır duruyor gibi.
Evin geri kalanını arayalım.
-İlginç bir şey buldun mu? -Rutubet.
-Kokuyu almıyor musunuz? -Deniz kenarındayız.
Kokması normal değil mi?
Ömrüm rutubetle mücadele etmekle geçti,
deniz kenarında olsak da bu koku normal değil.
Sanırım ötesine geçemiyoruz.
Şifreli kilit.
Kapıyı bomba imha ekibinin açması gerek.
Bir şey deneyeceğim.
Teşekkürler.
Hemen dönerim.
Teşekkürler.
Stetoskop.
Tut şunu.
-Kasa açmayı biliyor musun? -Sen bilmiyor musun?
Hayret, babam sana öğretmemiş.
9,3 saniye.
Son sekiz yıldır akademideki en iyi süre.
9,1 saniye.
Şanslısın ki akademiye kadın almıyorlar.
Annenizin diyeceği gibi, "Üstüme iyilik sağlık!"
Sanki birileri daha burada sefa yapmış.
Kadın burada ne yapıyormuş?
İlla açıklamam mı gerek?
Bir tür genelev gibi.
Az emeklilik maaşı yüzünden çoğu kadın, subay eşleri ölünce
-böyle bir yer açmış. -İyi ki polis bir aileden geliyorum.
Anneniz hayatta yapmaz.
Emilia Bouzas'ın adına kayıtlı hiçbir işletme yok.
Ayrıca genelevler bundan çok daha sade olur.
Bu işin yasal olduğundan şüpheliyim.
Zırhlı kapılar ardında saklandıklarına göre
müşterileri önemli kişilermiş.
Kuşkusuz.
Belki öldürülen kızlar burada Emilia için çalışıyordu.
Cándido'yu bulmamızı nasıl sağlayacak ki?
Bir saniye.
Buraya gelin.
Tabloyu fark ettiniz mi?
Kadını tanıdınız mı?
Julia. İlk öldürülen kadın.
Bravo Héctor.
İyi bir kâhya detayları gözden kaçırmaz.
Bu da Manoli, diğer kurbanlardan.
Peki şu iki kadın kim?
Bilmiyorum ama kesin tehlikedeler.
Şu kızı tanıyorum.
Adı Ángela ama biz ona Volkan deriz.
Kadınlar semtinin popüler kadınlarından.
-Kadınlar semti mi? -Yoksa siz...
Kadını biliyorum ama tanışıklığım yok.
Dövmesinden tanıdım. Onu birçok kez tutukladım.
Kadını katilden önce bulmalıyız.
-Evet, hadi. -Dur Pablo.
Sen gelemezsin. Kadın seni tanıyordur, kaç kez tutuklamışsın.
Dikkat çekmemeliyiz.
Peki.
-Ama silahlı olmalısın. -Ama...
Tehlikeli bir mahalledir. Ben arabada bekleyeceğim.
Bir kadını etkilemekte ustasın.
İndirin şunu!
Kontrolüm altında.
Yürü Héctor.
Burada ne işimiz var?
Yardım edecek biriyle görüşeceğiz.
Bayan Carmucha.
Marina, uzun zaman oldu.
-Nasılsınız? -İyiyim.
-Sizi iyi gördüm. -İdare ediyorum işte.
Toni! Gelsene, Marina gelmiş!
-Kim bu bey? -İthalatçı bir arkadaş.
-Arkadaş mı? -Hiç arkadaşın yok mu?
Sizin kadar yok.
Selam Marina.
En son beni meraklandırmıştın.
-Nasılsın? -Yoğunum.
-Yani sen... -Ángela diye bir kadını arıyorum.
Esmer, çok güzel, eskortlukta da çok iyiymiş.
Volkan mı?
Ta kendisi.
Hayırdır? Başı belada falan mı?
Tehlikede. Limandaki kadın gibi.
Bekleyin, birkaç arama yapıp geliyorum.
Arkadaş mı?
Sizleri sordu.
Tamam.
Bu atletik delikanlının
işinin erbabı olduğu kesin.
-Ama her söylediğine inanmalı mıyız? -Bak, iki çanlı ev.
Bu olduğundan eminim.
-Bırak beni! -Héctor!
Bırak!
Yoksa ne olur?
Bayan Quiroga.
Bak çantanın içinde ne bulduk.
Vay, zengin kızımızın silahı da varmış.
-Volkan? -Aynen öyle.
Meraklı tiplerin işime burnunu sokmasını sevmem.
Neden beni arıyorsunuz?
Emilia Bouzas'ın evindeki tabloyu gördük.
Cándido Expósito'dan saklandığını biliyoruz.
Eğer...
Bize yardım edersen seni ve iş arkadaşını kurtarırız.
Sizi temin ederim ki yalan söylemiyor.
İpi çöz.
-Ne bilmek istiyorsunuz? -Her şeyi.
Çalıştığınız genelev,
kızlar ve katil hakkında her şeyi.
-Su Evi. -Ne?
Emilia Hanım'ın genelevinin adı buydu.
Su Evi.
Diğer genelevler gibi değildi. Sadece en iyiler çalışırdı.
Eşsiz partiler verirdik.
Müşterilerimizin kim olduğunu bilsen aklın şaşar.
Tam da bunu bilmek istiyorum.
Belli ki bir şey gördüğünüz, duyduğunuz için
Cándido sizleri öldürmek istiyor.
Bana inanmalısın, hepiniz tehlikedesiniz.
O adam arkadaşlarını öldürdü. Saklanmalısın.
Senin peşindeler, dikkatli ol!
Dikkat et!
Hadi! Çabuk!
Dur!
-Ben hallederim. -Dur!
Dur!
Pablo!
-Pablo, iyi misin? -Evet.
Limana gidiyor.
Gel hadi!
Sıcak. Çok uzaklaşmış olamaz.
-Destek kuvvet istemeliyiz. -Sonunda biri sağduyulu davrandı. Sağ ol.
-Hayır, vakit yok. -İşte!
Destek kuvvet ne olacak?
-Dağılmalıyız. -Ne?
Tüm çıkışları sağlama almazsak kaçar.
Asıl kendimizi sağlama almalıyız.
Daha iyi bir fikir.
Hadi. Şu taraftan.
Şu taraftan.
Dur!
Marina!
Bir şeyim yok.
Marina!
İyi misin? Marina.
İyi misin?
Teşekkürler.
İyi misin?
İmdat!
GİZLİ İLİŞKİ BÖLÜM 3: MAVİ EV
Çeviren: Günseli Birol
Proje Kontrol Sorumlusu Verda Tuna