Bravo.
Het doet me veel genoegen
om deze Medaille van Verdienste toe te kennen
aan señor Héctor Hugo.
Hij is niet alleen een dappere burger,
maar ook een lid van de familie Quiroga.
Dankzij hem hebben we een moordenaar kunnen opsporen.
Hij was 30 jaar in dienst van mijn vader
en weet dat het algemene belang op de eerste plaats komt.
Gefeliciteerd. Dankzij jou kan de stad weer rustig ademhalen.
Bedankt.
Ik ben sprakeloos.
Bedankt.
Het staat buiten kijf dat je vader, Alfonso Quiroga,
een voorbeeld voor me was
als politieagent en vooral als mens.
Als hij nog had geleefd,
was hij heel trots geweest.
Niet alleen op mij, maar ook...
Op señorita Marina.
Marina Quiroga is de dapperste vrouw die ik ooit heb ontmoet.
Deze medaille heb ik
aan haar te danken.
Zonder jou was dit niet mogelijk geweest.
Deze medaille is ook voor jou.
Bravo.
We kennen Marina allemaal en weten dat ze zich overal mee bemoeit.
Je boft, Héctor.
Mijn ceremonie vond ze niet interessant genoeg.
Hopelijk krijg jij wel een familiefoto.
En dan nu...
Bedankt voor je mooie toespraak, Héctor.
Bedankt dat je nog altijd even mooi bent, Marina.
-Ramón? Waar is hij? -Hier.
Zorg dat ze deze keer niet gaat winkelen.
Dames en heren,
laten we toosten op het feit dat de stad weer veilig is.
Proost.
Hij is zo gemeen.
Laat hem niet zien dat je boos bent.
-Hij vernederde me in 't openbaar. -Dat probeerde hij.
Op een dag vertel ik iedereen
wat de commissaris voor iemand is.
Zorg dan dat ik erbij ben, dan kan ik je een applaus geven.
Dank je.
Ik ben zo trots op m'n beste vriend.
Mag ik?
Pardon, commissaris.
Waar is het?
-We hoorden het net. -Wat weten we?
Ik ga kijken wat er is.
Wie bewaakte Cándido?
-De wacht werd net afgelost. -Ja?
De man in de cel ernaast heeft iets gezien.
-Is hij ondervraagd? -We wachten op je orders.
Ik ondervraag hem.
Blijf hier. En zeg niks.
Laat ze feesten. Cabanillas, kom mee.
Heb je iets nodig, señorita?
Wat zie je er elegant uit, rechercheur.
Je maakt niet elke dag mee dat een burger
wordt onderscheiden omdat hij een seriemoordenaar pakt.
Dat is zo.
Meestal mogen we niks doen. Wij burgers.
Juist.
Ik wil weten waarom m'n broer hals over kop weg moest.
Je mag vast niks zeggen.
We hebben vandaag geen dienst.
Maar als je wilt,
dansen we wel met je.
Heerlijk, dat lef. Maar je bent m'n type niet.
Marina.
Ik kom.
Zal ik mijn moeder vertellen dat mijn broer weg is?
Dacht ik al. Hij is naar de wc, toch?
Je staat bij me in het krijt en ik wil meer weten.
Waarom moest mijn broer zo snel weg?
Marina, wat doe je?
Ik kom eraan.
Marina.
Voor ik ga, wil ik een krantenkop.
Marina.
Draaien.
Sorry, ik stond weer op je voet.
Bedankt.
-Dag. -Ramón.
Doña Asunción.
Die eikel heeft mijn voet gebroken.
Ik moet je iets vertellen, maar niet hier.
Ik zie je beneden.
Wie, mij?
Lourditas, weet jij waar Héctor is?
Daar.
Iedereen feliciteert hem.
Vertel mama dat ik 'n frisse neus haal.
Nee, vertel haar eigenlijk maar niks.
Hallo?
Castaño.
Hallo?
Hallo.
Ik schrik me dood.
Sorry. Ze kunnen ons beter niet samen zien.
O, ja. Ik ken je reputatie.
En rechercheur Zarco...
Vertel hem niks.
Jullie zijn duidelijk een team.
Ik hou niet van dit soort sociale evenementen.
Te veel mannen die een schouderklopje willen.
Op het bureau is het nog erger.
Daar hebben we geen champagne of canapés.
Oké, en?
Jammer dat Arturo mijn voorstel afsloeg om jou te onderscheiden.
Heb je dat voorgesteld?
Zelfs een blinde ziet dat je dat verdient.
Ja. Jammer dat ik een vrouw ben.
Nee.
Dat maakt je juist zo fascinerend.
En je intelligentie en je moed.
Wat wil je van me?
Kom ter zake.
Ik wil alleen weten waarom mijn broer zo snel wegging.
Wat jammer.
Cándido Expósito hing aan een strop in zijn cel.
Wat?
-Zelfmoord? -Dat heb ik niet gezegd.
Een getuige zag iemand binnenkomen voor het gebeurde.
Is hij vermoord?
We vinden de moordenaar alleen als we samenwerken.
Ik duw haar die camera in haar strot.
Niet weggaan. Ik wil meer weten.
Dat moet dan op een rustigere plek.
-Waar? -Bij mij thuis, om 22.00 uur.
Leuk geprobeerd.
Ik probeer je niet te verleiden.
Maar niemand mag horen wat ik je te vertellen heb.
Geef me een hint.
-Ángela, de Vulkaan, de... -Ik weet wie ze is.
Tien uur na Cándido's arrestatie
lag haar lichaam opeens op een strand in Finisterre.
Met doorgesneden keel en een fleur de lis op haar borstkas.
Bij mij thuis, om 22.00 uur.
Volg het ritme.
Dat probeer ik ook.
Kom op. Doe het zo.
Kom op. Kijk. Zo, ja.
Volg het ritme.
-Dat probeer ik. -Kom op. Zo.
-Hou mijn hand vast. -Ja.
We dansen.
Lieverd.
Ga door.
Kom dichterbij. Ik bijt niet.
Kom op, kerel.
Weet u, ik moet even naar buiten.
-In hemelsnaam. -Ik moet echt weg. Sorry.
Waar ga je naartoe? Blijf bij me.
JACHTCLUB
Mag ik weten waar we heen gaan?
Dat merk je zo.
Ik ga naar Castaño. Hij geeft me nieuwe aanwijzingen.
Eerst moet ik weten of hij niet liegt.
De bocht.
Hij is een rokkenjager. En gevaarlijk.
Je mag niet naar hem toe.
Ik ga niet voor de gezelligheid. Het gaat om die moordenaar.
Die zaak is al opgelost. Mijn medaille. Weet je nog?
Daar was mijn broer wat te voorbarig mee.
Cándido heeft zelfmoord gepleegd.
De bocht.
Wat bedoel je? Zelfmoord?
Ángela is gevonden op een strand,
dood, met de fleur de lis op haar borstkas.
Dan kan niet. We hebben de moordenaar opgepakt.
Dat is dus mijn punt.
Of Cándido is niet de enige dader,
of de dode vrouw is niet Ángela.
Remmen.
Dat controleren we.
Ik moet overgeven.
Rij langzaam.
Hallo.
Marina?
Je mag hier niet komen.
Als we elke keer dat we dat horen geld kregen,
waren we steenrijk.
-Is dit de vrouw? -Wat weet jij daarover?
Dit is geen grap.
-Je moet hier weg. -Ricardo,
mijn vader had geen geheimen.
Ik was altijd bij hem. Ik wachtte in de auto op hem.
-Waarom is het nu anders. -Hij was commissaris.
Zij is het.
Mag ik binnen?
Marina...
Je eerste mislukte zaak blijft in je hart gegrift.
Dat zei je vader altijd.
We hebben alles gedaan wat we konden.
Nee.
Niet alles.
We moeten naar Castaño's huis.
De moordenaar loopt nog rond.
Cándido heeft haar vermoord voor hij ons zag.
Daar had hij geen tijd voor.
Het lichaam lag in Finisterre.
Cándido was een huurmoordenaar.
-Hoe bedoel je? -Ingehuurd om ons af te leiden.
De echte moordenaar moet in het nauw hebben gezeten
en zocht een huurmoordenaar
-die... -Nee.
We gaan niet naar Castaño's huis.
Wat?
We moeten ons hoofd gebruiken.
Voor we het hol van de leeuw ingaan, analyseren we alle puzzelstukken opnieuw.
Gaat dit om je medaille?
Wat?
Nu je ego is gestreeld, boeit de rest je niet meer.
Hoe kun je dat zeggen?
Dat is echt niet eerlijk.
Héctor, een van die vrouwen leeft nog.
Ik stop niet.
Pardon, ik wil me omkleden.
Dan ga ik.
Hallo?
Pardon.
Dit is privéterrein.
Ik heb een afspraak met de rechercheur.
Señorita Quiroga.
Ja.
Volg me.
-Ik hou van stiptheid. -En ik van ter zake komen.
Ik had geen dinertje verwacht.
Zaken en plezier gaan prima samen.
Ik eet meestal rond deze tijd.
Eet je mee?
Ik wist niet dat je in 'n paleis woont.
Bedankt, maar het is van mijn vrouw.
-Ben je getrouwd? -Weduwnaar.
-Wat erg voor je. -Nee, hoor.
Ons huwelijk was vanaf het begin al een ramp.
Laten we daarop drinken. Bedankt, Simón.
Je bent er nu wel achter dat het waar is wat ik over Cándido zei.
Wat is jouw theorie?
Dat Cándido voor iemand werkte die hem
heeft vermoord uit angst om ontmaskerd te worden.
Iemand met toegang tot het bureau en de cellen.
Precies.
Waarschijnlijk een agent.
Waarschijnlijk wel.
Waarom nodig je me uit?
Om je m'n plannen voor te leggen.
Ik wil hier een bijzonder feest geven.
Zoals ze in het Waterhuis gaven.
Waarom?
Dan duikt de enige prostituee op die aan de moordenaar is ontsnapt.
-Margó? -Ja.
Ken je haar?
Ja, maar ik weet niet waar ik haar kan vinden.
Daarom heb ik jou nodig.
Een bijzondere vrouw, om een bijzondere moordenaar te pakken.
Niet als speurder. Je wilt dat ik me voordoe als Margó.
Slimme meid.
-Dat slaat nergens op. -Jullie hebben dezelfde teint.
Ze is slank, heeft stevige borsten...
Pas op je woorden.
Nogmaals, zaken en plezier sluiten elkaar niet uit.
Je hebt alleen een pruik nodig,
een jurk van haar en het paradijsvogelmasker
dat ze op die grote feesten droeg.
Wat vindt m'n broer ervan?
Je broer zal hier nooit iets van te weten komen.
Hij is veel te trots om zijn fout toe te geven.
Hij heeft een medaille uitgereikt zonder dat de zaak opgelost is.
Waarom droegen ze die maskers?
Om de privacy van de gasten te waarborgen.
Ze deden ze alleen op speciale momenten af.
Maar jij bent een agent en een vaste klant in het Waterhuis.
Misschien is Margó aan jou ontkomen en moet ik me als haar vermommen
zodat jij je zieke plan kunt uitvoeren.
Ik geef toe dat dat een goed idee zou zijn...
Als ik de moordenaar zou zijn.
Je ziet er bang uit.
Ik ben nooit bang voor mannen.
God. Ik ben duizelig.
Wat heb je gedaan? Heb je me gedrogeerd?
Laat me los.
-Héctor. -Weg hier.
Héctor.
Hierheen.
Wacht op mij.
Héctor.
Is het wel deze kant op?
Al deze huizen hebben een achterdeur.
Mariabeelden.
Het zijn Mariabeelden.
Een ultrakatholieke agent die vleselijke zonden wil uitroeien.
-Dat verklaart de fleur de lis. -Ja.
Hij zuiverde zijn slachtoffers voor hij ze ombracht.
Zoeken jullie iets specifieks?
Ja, de uitgang.
Maar we hebben je zedelijke normen blootgelegd.
Jammer dat je niet wist dat ik goed tegen opiaten kan.
Wat was het? De lippenstift, hè?
Geen idee. Een wonder van de Heilige Maagd misschien.
Als we niet samenwerken, vinden we de moordenaar niet.
Luister niet naar hem. Hij liegt.
Nee, ik lieg niet. Ik wil hier gewoon een einde aan maken.
En voorkomen dat ze meer vrouwen doden.
Ik moet me voordoen als Margó om de dader te lokken.
-Wat? -We trekken zijn aandacht alleen
als zij zich voordoet als Margó.
Maar dan loopt ze gevaar.
En daar komen wij bij kijken. Wij beschermen haar.
Ik bied haar de kans om als undercoveragent te werken.
De droom van elke goede agent.
Nee.
Denk erover na.
Ik doe het.
Maar ik wil alle details weten
en meer bescherming hebben.
Kijk.
Wat?
Goedemorgen.
Jij kent echt geen schaamte.
Wat? Ik zei gewoon goedemorgen.
Dit is schokkend.
LIEFDE VOOR MARINA QUIROGA?
Wat is dit nou?
Hou op. We praatten gewoon.
Tante Edelmira is zo doof als een kwartel en zelfs zij
staat niet zo dicht bij je om je te kunnen horen.
-En je broer is een prominent figuur. -Wauw.
Dus dankzij hem hebben we deze rioolkrant in huis.
Je moeder moest het weten.
Luister. Die journalist is een sensatiezoeker.
We bespraken iets vertrouwelijks,
dus dan ga je niet schreeuwen.
En nu ga ik winkelen als dat mag.
-Is dat goed? -Ja, lieverd.
Ben je nog boos?
Het was dom van me. Ik heb veel domme dingen gezegd.
Het spijt me heel erg.
Ik geef toe dat ik die medaille wilde delen.
Maar het is ook zo dat de moordenaar
ermee weg was gekomen zonder mij.
Dat arrogante trekje past goed bij je.
Eindelijk lach je.
Maar ik laat je nooit meer zo'n toon tegen me aanslaan.
Dat gebeurt niet meer. De volgende medaille is voor mij.
Je bent echt onmogelijk.
Daar is het.
Een ogenblik. Ik kom eraan.
Je bent nog steeds even mooi.
Héctor.
Milagros.
Je was me helemaal vergeten, rotzak.
Laat me de binnenkant van je jas eens zien.
Sommige dingen veranderen nooit.
Hij zit vol verrassingen.
Dat weet ik.
Marina Quiroga, de dochter van...
De enige echte Alfonso Quiroga.
Kende je mijn vader?
Zonder hem leefde ik waarschijnlijk niet meer.
Sommige mensen accepteren je niet als je anders bent.
We hebben vanavond 'n feest waar we een transformatie voor moeten ondergaan.
Juist, ja.
Dan zit je hier goed.
Kom maar mee, Marina.
Dit laat ik alleen aan mijn echte vrienden zien.
Bedankt.
Dit is precies wat we zoeken.
Ik heb deze jurk in andere kleuren.
Deze hangt hier ter herinnering aan een bijzonder iemand.
En voor jou, Héctor?
-Wat? -Zoiets misschien. Kijk.
Pardon, mag ik even bellen?
Ik moet Pablo spreken.
Prima.
-Heb je een telefoon? -Achterin.
Bedankt.
-Kijk. -Ja. Iets wat daarbij past.
Hierbij?
De gevangene is onbetrouwbaar.
De duivel wurgde hem? Daar bedoelt hij vast iets mee.
Hij weet wat hij zegt.
-Waar ben jij mee bezig? -Wat?
Iedereen praat over Marina.
Ik praat niet over 'n vrouw die er niet bij is.
Ik ben een heer.
Ik niet, dus pas maar op.
Ik tref extreme maatregelen als dat moet.
Ook als het je carrière schaadt.
-Is dat een dreigement? -Nee.
Een beleefde raad om Marina met rust te laten.
Cabanillas, naar het lab.
Zarco. Hallo.
Met rechercheur Zarco. Hoe kan ik helpen?
Pablo, met Marina.
-Señorita. -Je moet wat voor me doen.
Kijk of je in de politiedossiers iets over Castaño kunt vinden.
Wauw.
We ontmoeten elkaar vanavond.
-Waarom? -Focus alsjeblieft.
Ik moet weten of zijn carrière zo vlekkeloos is als hij beweert.
Oké.
En als ik iets vind?
Kom dan om 22.00 uur gemaskerd naar zijn huis.
Er is een feest zoals de feesten in het Waterhuis.
Wat? Ben je gek geworden?
Ik moet ophangen.
Nee, Marina. Luister...
LIEFDE VOOR MARINA QUIROGA?
M'n moeder zou dol op hem zijn.
Rijk en vroom. Wat wil je nog meer?
En verleidelijk en sinister. Hij is graaf Dracula.
-Ik meen het serieus. -Ik ook.
Als hij me bijt, ben ik onsterfelijk en vind ik de moordenaar zeker.
Wat elegant.
Ik haal de maskers.
Is alles in orde?
Heb je nooit leren kloppen?
Kun je ophouden met klagen en me je hand geven?
Je bent nog niet klaar, zie ik.
Ik krijg mijn bustier niet vast.
Ik krijg geen adem.
Die vrouwen verdienen veel lof.
Adem in.
-Nee, ik kan dit niet. -Ontspan je.
Je bent er klaar voor.
Wat heb je ontdekt?
Een getuige zag iemand de cel binnengaan...
En?
Hij zegt dat hij gewurgd werd door de duivel zelf.
Zeg je nou dat onze moordenaar horens en een staart heeft?
Nee.
Wel dat degene die dit gedaan heeft, een echt monster moet zijn.
Klaar?
Ik wacht bij de trap.
Gaat het wel?
Wat? Ja.
Mag ik die jurk?
Doe 't niet als je je niet veilig voelt.
Mijn vader zou het nu nooit opgeven.
Je hoeft niks te bewijzen.
Maar dat wil ik.
Ken je het plan nog?
Ik ben klaar.
Ontspan je.
Mijn mannen hebben allemaal een clownsmasker op.
Allemaal hetzelfde.
Praat met niemand, dan herkennen ze je niet.
Geen zorgen. We beschermen je.
Succes.
Hij zegt dat hij gewurgd werd door de duivel zelf.
De moordenaar droeg een duivelsmasker toen hij Cándido wurgde.
-Wat? -Die gek had gelijk.
Let op iedereen met 'n duivelsmasker.
-Dat kan hij zijn. -Doe ik.
-Je bijt m'n vinger er zowat af. -Pablo, wat doe jij hier?
Bedek je gezicht.
Doe heel gewoon.
-Waar is Marina? -Ze is verkleed als Margó,
de vrouw in het schilderij, om de moordenaar te pakken.
Wat? Dat is gestoord.
Castaño werd verdacht van de dood van z'n vrouw.
Mon dieu.
We moeten Marina vinden, nu.
Hij kan de moordenaar zijn.
Kom mee.
Dat is het teken.
De veiling van Margó.
Pardon. Sorry.
Deze kant op.
Beste vrienden.
Velen van ons treuren om het verlies van het Waterhuis
en haar prachtige vrouwen.
Vanavond eren we deze vrouwen,
die zo'n vreselijke dood stierven.
Laten we vieren dat we nog kunnen genieten
van de mooie Margó.
Vanavond
neemt Margó voorgoed afscheid van de Waternachten.
We moeten haar halen.
Margó...
Je mag gaan.
Vertrouw me. Maak je geen zorgen.
-Señorita. Hé. -Jerome.
De veiling begint.
We beginnen met een bod van 10.000 peseta's...
-Kom mee. -Voor haar laatste nacht.
Ze is op dit moment de meest gewilde vrouw.
Tienduizend.
Achttienduizend? Negentienduizend?
Twintigduizend peseta's.
Voor de laatste nacht met Margó. Hoor ik 23.000?
Vierentwintigduizend? 26.000 peseta's? De heer achterin. Heel goed.
Zevenentwintigduizend.
Achtentwintigduizend voor Margós onvergetelijke laatste nacht.
Negenentwintigduizend van die heer.
-Ik. -Dertigduizend peseta's.
Snel.
Hier. Kijk.
Een van Castaño's mannen.
Señorita.
Marina.
AFLEVERING 4: HET GEMASKERD BAL
Ondertiteld door: Juliëtte van Gurp
Kreativ supervisor Lotte Udsen