ARAZO PRIBATUA
Barkatu, Hector, baina lehenak heldu behar gara.
Ez kezkatu, talde bat gara.
-Ziur zaude hau dela? -Ez dago beste etxerik hemen.
Leopoldok ibai ondoan zegoela esan zuen.
Joan gaitezen, zoratu egin da!
-Musuzapia! -Nola?
Atera musuzapia!
Alde nire jabetzatik!
Zure nebak bidali gaitu!
-Alde hemendik! -Ez egin tiro!
Zer nahi duzu?
Zure nebak bidali gaitu, arriskuan zaude!
Hurbildu.
Zu ez! Zu geratu hor.
Ez naiz fidatzen.
Ezta ni beraz ere.
Ondo da.
Baina hitz emadazu ez duzula tiro egingo.
Zu lagundu besterik ez dugu nahi.
Ez egin tiro, mesedez.
Non dago nire neba?
Margo, zure neba zuri abisua ematera zetorren...
Hector?
-Ez du itxura onik. -Ez, zuzen zaude.
Kontuz!
-Arriskuan nago. -Hector ere bai.
Hector!
Hector.
Tira, altxatu. Goazen.
Leihoak!
Ezin dut sinetsi.
Jainkoarren!
-Ezin dut martxan jarri! -Tira!
-Tira. -Jarri martxan!
Honek itxura txarra dauka.
Tira!
Laguntza!
Lagundu honekin.
Zabaldu atea!
-Castaño. -Nor?
-Polizia. -Ondo zaude?
-Bai! -Ez!
Ez! Gizon hori Uraren etxeko krimenen atzean egon liteke.
Andereñoa, ondo zaude?
Tori.
Andereñoa!
-Zabaldu atea. -Nola?
-Zabaldu atea! -Andereñoa!
Segundo bat!
-Bai? -Margo.
Ezagutzen zaitut?
-Banekien hemen egongo zinela. -Bai?
Argi eta garbi ikusi genuen mozorroa, deabru itxura zeukan.
-Mozorro bat? -Deabru itxurakoa.
Ikaragarria.
Deabru itxurako mozorroa, entzun duzue?
Guztiak mozorroaren bila!
Zer gehiago gogoratzen duzu?
Auto barruan geundenean,
kristala labana handi batekin apurtu zuen.
Ez nuen gustuko.
Taldean lan egitea eskaini nizun.
Nire ondoan aritzeko aukera eman nizun.
Eta traizionatu nauzu.
-Non dago puta? -Ez deitu biktima horrela.
Margo du izena.
Kolektiboaren ordezkaria izango zara orain?
Beharrezkoa bada.
-Benetan diot. -Nik ere bai.
Ez dizut non dagoen esango babes-bermerik gabe.
Zeri buruz ari zara? Erruduna atxilotu dugu.
Bai, baina hiltzailea polizia zela kontuan hartuta,
gaia korapilatsua da.
Margorentzat babesa nahi dut.
Agenteak, atera etxolatik. Nire arrebarekin bakarrik egon nahi dut.
Bai, jauna. Tira, kanpora.
Guztiak kanpora.
Zer nahi duzu?
Inork ikusi barik atera eta toki seguru bat ematea.
Hemen dago? Non?
Ezin dut ezkutuko etxe bat besterik gabe lortu.
"Ahula babestea trabak traba", oroitzen?
-Ez naiz aita. -Bai, hori badakit.
Eta zu ere ez.
Oso ondo.
Ba, ezin badezakezu etxe ezkutua lortu...
-Zentzatu zara. -...etxera eramango dugu.
Nola?
Ez du inork jakingo eta beste irtenbide bat topatu dezakezu.
Nola sartuko duzu etxean amarekin?
Jauna!
Jauna. Ezin izan naiz lehenago heldu.
Non zeunden? Bi ordu pasa dira.
Lehenengoa heldu behar zinen.
Arazo bat izan dut autoarekin.
-Arazo bat? -Bai.
Hustu etxeko sarrera, basotik jarrai dezatela miaketarekin.
Inor ikusi barik atera behar dugu.
-Primeran. -Bai, jauna.
Cabanillas, zatoz.
Beste leku bat topatu arte baino ez.
Hartu zure gauzak.
-Oso isilik zaude. -Isiltasuna urrezkoa da.
-Igarkizun bat da? -Ez dakit. Zuk jakingo duzu.
Ez dakit zer gertatzen ari den.
Nik ere ez.
Ez nauzu ezagutzen, baina kasuaren burua naiz.
-Teknikoki... -Teknikoki ere bai.
Beraz, babestu egingo zaitut.
-Ez dut konfiantzarik inorengan. -Azkarra zara.
Baina ezagutuko gaituzu.
Lili-lorearen hiltzailea topatuko dugu.
Hemendik, mesedez.
-Hemen egongo da? -Bai.
-Hori dirudi. -Ez.
-Nola? -Nire neba etorriko da bere bila.
Marina, ez dakit zer duzun buruan,
-baina ni betikoa naiz. -Horrek berdin du.
-Nola? -Ezer ez.
Ez kezkatu, Pablo jauna. Ordu asko daramatzagu lo egin barik.
-Hori izango da, bai. -Mila esker.
Halere, edozer behar baduzue, badakizue non nagoen.
Pablo naiz...
Jakina.
Agur.
Ez naiz fidatzen.
Gurekin zetorren trenean eta azkena heldu zen.
Basoan autoarekin arazo bat izan zuen, besterik ez.
Non dago Margo?
Margo?
-Ai ene! -Hector, eskale bat dago etxean.
Marina andereñoaren lagun bat da, kontserbatoriokoa.
Kristina Erreginaren Musika Kontserbatoriokoa?
Hori bera.
Ai, Marina! Nolatan etorri zara etxera lagun batekin abisatu barik?
Hobeto hartuko zintuzketedan. Ez honelako itxurarekin.
Barkatu lehengoa, baina horrela ikusi zaitudanez...
Disimulatu.
Ez kezkatu, hau...
Jantzia da, ezta?
Bai, prestatzen ari garen emanaldirako jantzia da.
Hara, jantziak dituzue jada.
Marinaren ama naiz, Asuncion Biempica.
Hainbeste urte daramatzat ganbera-musika berreskuratu beharko lukeela esanez,
ezen beste edozer gauza espero nezakeen.
Nola duzu izena?
Puri.
-Purificacion. -Purificacion, zein polita.
Ama...
Purik oso bidaia luzea egin du,
Santanderren bizi baita, horregatik ez zenuen ezagutzen.
Eta oraintxe gelara atseden hartzera joan nahiko luke, ezta?
Ulertzen dut, baina bihar gure gonbidatua izango zara
markesaren festan.
-Bihar? -Bai, urtero bezala.
Animatzen bazarete, gaua girotu dezakezue dueto batekin.
-Barkatu. -Puri, zure gela erakutsiko dizut.
-Plazer bat. -Plazer bat, Puri.
Hau erokeria bat da.
Goizean Arturori esango diot bila etortzeko,
-amari zerbait esango diot... -Zergatik?
Seguruena hemen geratzea zen, ezta?
Bai, baina ezin zara festara joan. Ez dakizu nolakoa izango den.
Esamesaka ibiliko dira. Nor zaren jakin nahiko dute.
Marina, horrelako giroetara ohituta nago.
Badakit nola jokatu.
Zure jantzietako bat eraman lezake.
Nola?
Ideia ona da.
Ondo da. Jantzi dezakezun zerbait bilatuko dut.
Jantzia topatu diot.
Festan Uraren gozalekuko bezero ohirik ez egotea espero dut.
Arazoa beraiek izango dute bere emazte eta amekin.
Egia esan...
-Zer jakin duzu? -Asuncion anderea, zertan zabiltza?
Lotan zeundela uste nuen.
-Lotan? Nola egingo dut lo? -Ba, nik lo egin ohi dut.
Marinari buruzko informazioa zor didazu. Atzotik nabil kezkaz beterik.
-Zer esan dizu? -Ezer ez, ez dakit ezer.
-Zergatik ukitu nahi duzu belarria? -Moztu beharko dut.
-Zu arduratuko zinela esan zenuen. -Arduratu naiz. Lagun bat ekarri du,
eta bihar goizean tindategira joan behar dut.
Edo elizara, zeren eta, ai ene...
Esan, Hector, zein da prestatzen ari diren lan hori?
Nork daki.
Ba, jakin beharko duzu, Hector.
Misterioz inguraturik gaude eta!
-Zerbait ezkutatzen ari zara? -Ni?
Bai, zu! Beti izan zara oso azkarra, dena zenekien, eta orain bat-batean...
Zahartzen ari naiz...
Gabon, anderea.
Ez dut uste hori denik.
Gabon.
Ondo lo egin, Hector.
Ez dut komentariorik entzun nahi.
-Prestatu galdeketa gela. -Orain?
Krimenek ez dute ordutegirik, Cabanillas.
Jakina, jauna.
Prentsak atxilotzearen berri jasotzen badu
guztiak kalera joango zarete erruduna topatzen dudan arte.
Entzun duzue komisarioa.
Castaño galdeketa gelan nahi dut oraintxe.
Nik egingo dut, ez kezkatu.
Jauna?
Jesarri beharko zinateke.
Ongi pasatzen ari zara, ezta?
Cabanillas, kendu iezazkiozu bilurrak.
Bizitza osoa nitaz libratzeko irrikan,
eta azkenean nik neuk jarri dizut eskura.
Berri txarrak dira komisaria honentzat
gutariko bat hiltzaile bat izatea.
Nik ez dut Uraren gozalekuko krimenekin zerikusirik.
Denek dakite ohiko bezeroa zinela.
Hiltzailea zegoen trenean zeunden,
eta erasoaren ondoren lehena izan zinen etxolan.
-Zuzen nago? -Marina izan zen lehena.
Hiltzailea Marina dela diozu?
Banekien Marinak baino ez zuela hiltzailea topatuko.
Horregatik jarraitu nuen.
Zergatik ez zenuen lagundu eraso zutenean?
Bistatik galdu nituelako.
Ilun eta lainotuta zegoen, eta etxolan
oihuak entzun arte ezin izan nintzen gerturatu.
Aitortu, Castaño.
Zergatik egin zenuen? Aitortu.
Zergatik eraso zenituen emakumeak?
Haietako batekin oheratu izan bazina,
jakingo zenuke ez niekeela inoiz eskua luzatuko.
-Doilor bat zara. -Arturo, lasai zaitez.
Sexuari buruz ari naiz, besterik ez.
Plazera emateaz eta jasotzeaz.
Baina, jakina, orain dela zenbat ez zara zure emaztearekin oheratu?
Lotsa berriro galtzen badidazu kartzelan ustelduko zara,
sarraski honen arduraduna izan edo ez.
Ziegara!
Jauna.
Gaurkoz amaitu dugu.
Zure baimenarekin.
Inspektorea.
Ez naiz Lili-lorearen hiltzailea.
Zaindu ezazu inguruan duzun jendea.
Sar naiteke?
Bakarrik jantzi zara?
Ezin dut Castañorena burutik atera. Eta errugabea bada?
Gizon hori xarmagarria eta seduktorea da, baina kriminal bat da.
-Utzi buruan bueltak emateari. -Ez. Pentsa ezazu.
Kopla-buruko perfektua da.
Castaño Uraren gozalekuko bezeroa zen, eta polizia.
Bere lehentasun sexualak direla eta badirudi...
Hiltzailea dela.
Baina ez da.
Pentsa ezazu. Begira.
Castañok festa ospatu zuen bere etxean eta Margo izatera gonbidatu ninduen.
Baina...
Bizirik nago, basoan maskara erori zitzaidalako
eta Margo ez nintzela konturatu zelako.
Castaño hiltzailea balitz, maskara jarriko zidakeen,
Margo naizelako fantasia erotiko horrekin jarraitzeko.
-Ez da teoria txarra. -Ez daukat zalantzarik.
Agian Margok zerbait kontatu liezaguke honi guztiari buruz.
Agian.
Goazen berarekin hitz egitera.
Eta gero Castaño galdekatzera.
Sar naiteke?
-Bai. -Egun on.
Egun on.
Ez dago zertan edozer gosaldu beharrik honelako jakiak izanda.
-Ondo lo egin duzu? -Hau niretzat da?
Margo, badakit hau zuretzat zaila dela,
baina hiltzailea topatzeko, gehiago jakin behar dugu.
-Atzo atxilotu zenutela uste nuen. -Bai, Castaño susmagarri bat da.
Baina nik benetako hiltzailea aske dagoela uste dut.
Eta xehetasunak behar ditut. Mehatxupean zeundeten?
Konpondu beharreko konturen bat zegoen Uraren gozalekuan?
Bai, zu laguntzeko, zure bizitza ezagutu behar dugu.
Ez nuen harreman pertsonalik nire bezeroekin.
Ezta nire lankideekin.
Eta nor zen Emilia anderea?
Emilia anderea Uraren gozalekuaren jabea zen.
Kaletik atera eta bere alabak bagina bezala hezi gintuen.
Eta maitale apartak bihurtu gintuen.
Bakoitzak trebetasun bat zuen,
seduzitzekoa, maitatzekoa,
limurtzekoa.
Xehetasun gehiago kontatuko zenizkiguke?
Carmen nagusiena zen. Akrobata eta bihurrikaria zen.
Gizonak txunditzen zituen.
Angela...
Angela xarmagarria zen.
Eta ohean basatia zen.
Manoli menderatzailea zen.
Eta Julia edertasun exotikoa zen.
Negozioa ondo pentsatuta zeukan.
Horrelakoa zen Emilia anderea.
Negozio-emakumea zen.
Dirua zen garrantzitsuena. Gu baino garrantzitsuagoa.
Badakizu zure lankideak eta Emilia anderea ez daudela jada gurekin...
Eta zure neba...
Eta nire neba?
Bera ere ez.
Hector, itxaron autoan.
Geldi! Nor dabil hor?
Pablo, ni naiz!
Zelako sustoa!
Zelako sustoa nirea! Zer zabiltza hemen?
Lagundu.
-Castaño ikustera nator. -Jakina, oso ondo.
Isilka sartzen zara baimenik gabe eta kito.
Mahuka apurtu zait, baina berdin du.
Zer?
-Tiratu. -Zer?
Ezin naiz itxura honekin ibili.
Benetan...
Benetan, ez...
Castaño atxilotu duzue eta polizia okerra daukagu.
Nola? Marina...
Froga guztiek seinalatzen dute. Atxilotzea zeuk bideratu zenuen.
Bai. Baina konturatu naiz ez doala bat
bahiketan gertatu zenarekin.
Horregatik etorri naiz. Laguntza apur bat behar dut.
Ez banauzu laguntzen,
-zerbait ezkutatu nahi duzula emango du. -Doilorra zara.
Ez dut autoaren kontua sinesten, eta azkena heldu zinen etxolara.
Ondo da. Baina egizu arin.
-Ez zaitut bakarrik utziko. -Ondo, egizu zaintza.
-Ziegak ezkerrera daude. -Hemen hazi naiz.
Hamar minutu dituzu.
-Ez dut gehiagorik behar. -Zaintza egingo dut.
Ideia ona izan dut, ezta?
Ohartu zara nire lana zugatik berriro arriskatzen nabilela?
Bizitzan arriskatu beharra dago.
Zein fantasiatsua zaren.
Azkena da.
Ixo!
Azkarra zara, oker zeundela jakingo duzu jada.
Zuzen zaude.
Ni laguntzera etorri zara.
Egia konta diezadazun nator.
Tira, Castaño.
Norbait badator, joan beharko dut.
Eta hemendik ateratzeko aukera bakarra galduko duzu.
Zigarro bat.
-Orain? -Bai.
Momentu bat.
-Zer? -Zure tabakoa.
-Nire tabakoa? -Emadazu tabakoa!
-Nirea? -Tira, ez duzu erreko!
-Zertarako nahi duzu? -Garrantzitsua da.
Baxuago hitz egin!
Castañok zigarro bat nahi du.
Castañok?
Zigarroa Castañorentzat.
-Tira! -Banoa.
-Tori. -Mila esker.
Goza dezala. Ez horregatik.
Mila esker.
Zenbat urte ditu honek?
Castaño, atera nahi baduzu, dakizun guztia kontatu beharko didazu.
Nik bukatuko dut zure ikerketa.
Benetako Quiroga zara, bai jauna.
Ez nuen zure aitarekin lan egin, baina zure aitonarekin bai.
Nire mentorea zen akademian.
Nire aitona?
Aita baten modukoa zen.
Baina gero dena korapilatu zen.
Zer esan nahi duzu?
Hemendik aterako nauzu?
Egia esan, ez dakit nola.
Non dago Margo?
Nirekin dago. Ez kezkatu, salbu dago.
Margo beti dago arriskuan, eta zurekin badago, zu ere bazaude.
Ba, esadazu nola jarraitu dezakedan ikerketarekin.
Inork ez zekien Uraren gozalekuko emakumeetako baten benetako identitatea.
Hori ikertzen ari nintzen.
-Nori buruz ari zara? -Manoli.
Bere familia La Meiran bizi da.
Ez zaitez horra bakarrik joan. Leku arriskutsua da.
Bere ahizpak baino ezin gaitu lagundu.
Marina!
Inor ez da dirudiena komisaria honetan.
Erne ibili zure inguruan gertatzen denarekin.
Marina.
Joan behar gara.
Inor ez.
Tira, mesedez, tira.
-Zer kontatu dizu? -Inor ez dela dirudiena.
-Zelako ustekabea. -Zer dakizu?
Arturo da, etorri hona! Arturo da.
-Hemendik ez. -Non daude?
Sartu hemen. Tira.
-Armairu bat da! -Ez dago besterik.
Komisario jauna, norbaitekin hizketan zegoela diote.
Zergatik ez didazue esan?
Barkatu, komisario jauna, orain jakin dut.
Goazen.
Tira!
Eskerrik asko.
Dena ondo?
-La Meirara goaz. -Nola?
Margoren arropa tindategira eraman duzu jada?
Benetan. Nire neba norbait babesten egon daiteke.
Hori salaketa serioa da.
Eta igoera isiltasunaren truke lortu badu?
Andereñoa, komisario leinu batetik zatozte.
-Normala da Arturo jauna... -Ezin gara itsutu, Hector.
Eta zergatik ari zara honi buruz orain?
Ezin gara inguratzen gaituenaz fidatu. Castañok esan dit.
Badakit zerbait zehatzari buruz ari zela. Eta hori edonor izan liteke.
-Ondo atera zaigu. -Bai.
Zapatak ere ondo ditut.
Tira, zaharrak daude.
Bai, eta ez dira oso erosoak.
Hori izan behar du.
Gogoratu, Manoli nire haurtzaroko laguna zen eta zu nire osaba zara.
Kaixo. Manoliren ahizparen bila gaude.
Paco!
Kaixo.
Zertara etorri zarete?
Ni Paquita naiz, eta bera nire osaba Bartolo.
La Meiran bizi ginen lehen,
txikitan Manoliren laguna nintzen.
Ez zaituztet auzotik ezagutzen.
Ez zu ez Bartolo.
Beste momentu batean itzuli gaitezke...
Manoliren heriotzaren erruduna topatu nahi dugu.
Eta zure laguntza behar dugu.
Hemen ez duzue topatuko.
Badakit harreman korapilatsua zenutela, baina heriotza...
-Nor zarela uste duzu? -Bueno...
Manolik merezi zuena jaso zuen.
Familiaren leinua laidotu zuen burdel horretan lan egiten.
-Ez... -Akabatu ezazu.
Zer?
Entzun duzu! Bihurritu piztiaren lepoa.
Ezin dut, andereñoa. Ezin dut.
Hemengo edonork oiloa hozkada batekin hilko luke.
Nor demontre zarete? Eta zertara etorri zarete?
Manoliren hiltzailea topatu nahi dugu, besterik ez. Benetan.
Alde hemendik. Alde!
-Alde hemendik! -Bai. Goazen.
Hiltzeko zorian egon gara.
Ezin gara leku arriskutsuetan sartu.
Ezin gara mundutik konkistatzaileak bagina bezala ibili.
Hiltzaile baten bila gabiltza,
-inguratzen duen guztia arriskutsua da! -Hemendik.
-Zer? -Ez dakit.
Hemen itxarongo dut.
Tori.
Rai naiz, Manoliren ahizpa.
Bera hil baino lehen hau jaso nuen.
Nirekin baino ez zuen harremanik. Ikusi duzu nire aita.
Justizia egitea nahi dut.
"Rai maitea, hortik aterako zaitut.
Bezero garrantzitsu bat identifikatu dut
eta emango didan diruarekin
bizitza berria hasiko dugu".
Ez zuen amaiera hau merezi.
Mila esker, Rai.
-Kontuz. -Etorri.
Xantaia! Xantaia zela eta hil zuen.
Beste zerbait lortu dugula uste dut.
Pista berri bat.
MANOLI CORTAI TOLEDO KALEA, 75
Beste bizitza batean polizia aparta zinen.
-Gogoratuko banu, hobe. -Zatoz, ez dezagun denborarik galdu.
Kontuz, norbait egon liteke.
Etxez nahastu garela esango dugu.
-Begira. -Manoli beste norbaitekin bizi zen.
Argazkirik topatuko bagenu...
"Nire besoetan negar egiten zuen beltzez jantzita.
Bere bihotzaren taupadak entzuten ziren.
Ilea kizkurrez beterik zeukan.
Maitasunez eta beldurrez beterik, dardarka".
Ai ene.
Hector. Zatoz, begira.
Mon Dieu!
Zelako sarraskia.
Begira, hemen, andereñoa. Begira.
Oinatza dirudi. Norbaitek odola zapaldu zuen bustita zegoenean.
Ea.
Ondo ikusi duzu oinatza?
-Emakume baten oinatza dirudi. -Jarri oina gainean.
Margo!
Margo hemen egon zen Manoli hil zutenean!
Gezurra esan du!
Mon Dieu.
-Markesa! -Jai daukagu!
Ikusiko dugu. Arratsalde on.
Kaixo!
Ongi etorri!
Plazer bat da.
Ongo etorri. Kaixo!
Kaixo, gabon.
-Kaixo! -Markesa, zorionak.
Ama.
-Marina Quiroga... -Marina, nola...
Asko aldatu zara.
Bai, emanaldirako jantzita dago.
-Emanaldia? -Bai.
Non dago Puri?
-Hori da, non dago Puri? -Non dago Puri?
Antzezpena gogoko duzu?
Honelako ekitaldietan oso erabilgarria da.
Zuen baimenarekin, nire lagunaren bila noa.
Marina!
Alda dadila arropaz, mesedez, Hector.
Jakina.
Itxaron. Aldatu beharko zinateke.
Misio batean gaude, ez Vienako opera etxean.
Hor dago.
Roberto Louzan Lopez de Zuñigarekin dago.
-Puri. Barkatu. -Marina.
Utzidazu...
-Zer zabiltza nire arroparekin? -Sotomayorreko dukea.
-Marina andereñoa. Aspaldiko. -Eta laburra izango da.
-Bakarrik hitz egin dezakegu, Puri? -Hizketan nengoen...
Toledo kaleko 55. zenbakian geunden,
-uste dut hobe dela... -Barkatu,
apaingelara joan behar dut.
-Marina. -Ma...
Gogoratzen duzu azken urteko festa?
-Gero hitz egingo dugu. -Marina!
Barkatu.
Barkatu! Arren!
Utzi pasatzen! Barkatu!
-Utzi pasatzen. Barkatu! -Barkatu!
Utzi pasatzen! Barkatu.
-Barkatu! -Barkatu. Kontuz!
-Barkatu! -Barkatu!
Geldi guztiak, polizia!
Eskaleak pistola dauka!
Aska nazazu!
Zein emanaldi da hau, Marina? Non dago Marina?
Aska ezazu!
-Zein polita! -Hau guztia nigatik? Zein polita!
Margo, hor dago Margo!
Sukaldean!
Zoragarria da!
Margo! Ez egin tontokeriarik.
Bota pistola edo hilko dut.
Ondo da.
Begira.
Hortxe.
Utzi joaten, ez diot ezer egingo.
Ez zaizu ezer gertatuko ihes zergatik zoazen esaten badiguzu.
Zer gertatu zitzaion Manoliri?
Lagundu nahi zaitugu.
Zure alde gaudela erakutsi dizugu.
Zergatik esan diguzu gezurra? Hor egon zinen?
Mesedez, sinetsi nazazu.
Daukazun bakarra gara.
Margo...
Nire maite bakarra hil nuen.
Manoli eta biok maiteminduta geunden.
Ezkutuan.
Baina Manolik aske izan nahi zuen.
Amerikan dena posible zela zioen.
Ez dakit nori egin nahi zion xantaia.
Baina bezero baten identitatea ezagutu zuela badakit,
eta dirua eskatu ziola bere isiltasunaren truke.
Arratsaldeko zazpietan geratu ziren etxean.
Nik aurreko bankuan itxaron behar nuen
zeinu bat egiten bazidan.
Horrek zerbait gertatu zela esan nahiko zuelako,
eta igo beharko nuelako.
Baina ez nintzen joan...
Emilia andereak maleta prestatzen aurkitu ninduelako.
Etxera heldu nintzenean,
lurrean botata zegoen,
odolez inguraturik.
Nik hil nuen.
Bakarrik utzi nuen.
Nire errua izan zen. Nik hil nuen.
Nire maitea...
Lasai. Ez zaizu ezer gertatuko.
Ni arduratuko naiz.
Agian ez luke poliziarekin hitz egin beharko.
Arduratuko naiz.
Kolpea eman didate eta eskaileratik erori naiz.
Niri perlazko lepokoa kendu didate.
Fefiñaneseko kondesa izan da. Idatzi, agente jauna.
Ni naiz erruduna. Atxilotu nazazu, inspektorea.
Quiroga andereñoa.
Isildu edo atxilotu beharko zaitut.
Atxilotu behar nauzu.
Badakizu nire irudimena arriskutsua dela.
Esan besteei erruduna topatu duzula.
Eta polizia etxetik joan dadila.
Ez dut nire ama gehiago asaldatu nahi.
Ondo da.
Hortxe.
Lankideak abisatuko ditut. Baina itxaron lehen autoan.
Pablo!
Goazen hemendik.
ARAZO PRIBATUA 6. KAPITULUA: AZKEN NESKA
Azpitituluak: Leire Chertudi
Ikuskatzaile kreatiboa: Ilargi G.