ADAPTASI NOVEL DENGAN TAJUK SAMA BUTTERFLY BLUE, THE KING'S AVATAR
Oh, Tuhan.
Awak guna skarf saya sebagai kain buruk?
Lusuh, bertampal-tampal yang perlu dikitar semula.
- Bukankah itu kainnya? - Awak buat saya marah!
Skarf ini sangat mahal!
Separuh lagi mana?
Oh, Tuhan.
Apa yang awak boleh buat untuk kafe ini?
Mentol lampu pun tak boleh tukar!
Nak jaga mesin daftar tunai pun kena ajar!
Geramnya saya!
- Awak memang tak... - Guna.
Kalau awak nak seseorang terus ada, tawanlah hati dia dulu.
Macam mana?
Dua perkataan.
Manjakan dia.
Bukan manusia.
Superman.
Tuan Guru.
Tuan Guru, kehadiran awak di kafe ini
adalah takdir tuah daripada lapan kehidupan lampau saya.
Saya cepat hilang sabar.
Saya tak mahu skarf ini lagi.
Saya akan beli yang lain nanti.
Sekarang Tahun Baru Cina. Kita tak patut bergaduh.
Betul tak, Tuan Guru?
- Saya nak sambung kerja. - Selesa?
Apa?
Awak tak patut buat kerja berat dan kotor begini.
Biar saya buat.
Cik Chen, biar saya buat kerja kotor ini.
- Biar saya buat. - Biar saya buat.
- Kita tak patut bergaduh. - Biar saja saya yang buat.
Ambil ini.
Ambil kad bank ini.
- Apa? - Pergi beli pakaian baru.
Pakai pakaian baru akan beri awak tuah pada tahun baru.
Terjatuh. Biar saya kutip untuk awak.
Ambillah dan pergi.
Saya tak perlukan pakaian. Simpanlah untuk beli skarf baru.
Berhenti!
Pergilah beli pakaian baru.
Awak selalu pakai pakaian yang sama. Saya muaklah.
Ambillah.
Ini satu arahan.
- Cik Chen. - Pergi saja.
Pergi.
Pergilah.
Selamat Tahun Baru, Guo Guo.
Selamat Tahun Baru, Tang Kenit.
Kenapa awak nampak muram?
Ye Xiu buat awak marah lagi?
Awak boleh tahukah?
Tadi saya tak dapat tahan marah
dan maki hamun dia lagi.
Sampai sekarang dia tak balik-balik lagi.
Tang Kenit, dia takkan pergi buat selama-lamanya, bukan?
Orang normal mungkin akan buat begitu.
Tapi saya rasa dia takkan buat begitu.
Tuan Guru selalunya tak boleh dijangka.
Makin melampau kelakuannya,, makin nampak macam Tuan Guru.
Jangan marah walau apa pun berlaku dan bertimbang rasa dengan dia.
KAFE INTERNET GEMBIRA
Awak dah balik.
Siap dandan rambut.
Janganlah malu. Tak ada orang lain di sini.
Ye Xiu.
Apa jenama sut yang awak pakai?
Takkanlah
jenama pakaian Itali buatan tangan itu?
Jenama yang cuma boleh dipandang saja di depan kedai,
tapi awak beli?
Dengan nilai saya, bukankah adil kalau saya berbelanja?
Awak memang buat saya hilang akal.
Jangan marah walau apa pun berlaku
dan bertimbang rasa dengan dia.
Tak apalah.
Awak patut selalu pakai gaya ini.
Awak nampak macam orang-orang terhormat.
Hei.
Sebenarnya...
Mentol itu rosak. Boleh betulkan?
KAFE INTERNET GEMBIRA
Tuan Guru.
Maaf, Tuan Guru.
Awak nak tukar pakaian?
Pakaian mahal begini susah nak dibersihkan.
Ini cuma harta dunia.
Teruskan. Tak penting pun.
Hebat!
Kalau lelaki pakai sut, dia akan jadi orang yang berbeza.
Awak sangat berbeza daripada sebelum ini.
Sebelum ini?
Ya. Pertama kali awak datang ke sini, awak tak tahu nak buat apa-apa.
Tukar mentol pun
- nak ikut panduan. - Boleh cepat tak?
Pelanggan buat aduan tiga kali setiap hari.
Ia lebih tepat daripada masa makan saya.
Hei.
Tuan guru, saya tak berniat nak biadab terhadap awak.
Saya sebenarnya memuji awak!
Nampak macam banyak sangat.
Mungkin saya kena minta bantuan.
Cik, kedai kami buat penghantaran sehingga sejauh lima kilometer.
- Yakah? - Betul.
- Boleh awak tolong saya? - Okey.
Terima kasih.
Mucheng! Habislah kita.
Apa yang berlaku?
- Kenapa tergesa-gesa? - Ada yang tak kena dengan Ye Xiu.
Kenapa dengan dia?
Dia keluar dan beli sut pada waktu pagi.
Bila datang semula, dia jadi lain.
Dia nampak macam lelaki kaya yang asyik berlagak bagus.
Awak rasa...
Awak rasa dia ada personaliti kedua?
Yakah?
Kemudian apa yang berlaku?
Kemudian...
Kemudian dia mula jatuhkan barang.
Dia asyik...
pecahkan semua barang.
Dia asyik pecahkan barang-barang.
Jangan-jangan dia fikir nak pergi dan takkan kembali?
Bos, antara dua coklat ini,
mana yang lebih baik?
Nampak sama saja. Apa bezanya?
Walaupun bungkusannya nampak sama,
awak tahu yang mana mengandungi alkohol
dan yang mana berisi kacang?
Tak apalah.
Nanti kita tahulah bila kita balik dan buka bungkusannya.
Cik Chen, jom.
- Kira semua. - Okey.
Mungkin saya patut beli tembikai untuk dia pecahkan.
Cik Chen, tolong saya pegang satu lagi kopi.
Saya tak minum kopi.
Kalau awak tak minum, orang lain akan minum.
Jom.
Awak masih tak nak mengalah?
Ada bawa apa yang saya minta?
Mungkin awak pun tak bawa
apa yang saya nak.
KAD PENGENALAN
Saya pinjamkan barang pun tak berterima kasih.
Awak tak dera Dot Kecil, bukan?
Dia makan dan tidur lebih baik daripada awak.
Saya bawa dia keluar bersenam tanpa mengira cuaca.
Saya muat naik di setiap media sosial untuk tolong dia cari kawan.
Berbanding dengan kehidupan awak,
dia hidup di syurga
sementara awak pula hidup di neraka.
Dari dulu awak cakap begitu.
Tak boleh kreatif lagikah?
Dalam kata lain, bila nak balik rumah?
Tengoklah.
Kita akan jumpa lagi kalau saya ada masa.
Berapa lama agaknya?
Beri saya masa sekurang-kurangnya tiga tahun.
Tengoklah.
Dah sepuluh tahun awak tak balik!
Tak bolehkah layan saya baik sikit?
Saya abang awak.
Kalau di rumah, memang awak abang saya.
Di sini, awak bukan sesiapa. Awak cuma serupa dengan saya.
Cik Chen dengan Mucheng rupanya.
Hei.
Dia senyum pada saya.
Tengoklah.
Bajunya pun bertukar.
Maksudnya dia putuskan untuk tak pergi?
Awak demamkah?
Awak yang demam.
Saya tak demam pun.
Tolonglah basuh otak dia.
Tengoklah dia.
Dia takkan selamat kalau keseorangan di luar sana.
Kalau dia ada di sini, bolehlah saya jaga dia.
Beri kepada saya.
Pergi cakap dengan dia. Cepat.
Baiklah.
Anginnya tak menentu.
Mula-mula muka masam, lepas itu senyum pula.
Dia dah dewasa, tapi saya masih kena ikut cakap dia.
Memang tak ada hati nurani betul.
Apa yang awak marah tadi?
Saya tak marahlah.
Saya tak marah awak pun.
Saya ada satu tabiat.
Saya banyak mulut, tapi hati saya baik.
Betul.
Syabas.
- Ada lagi perkataan kesat? - Apa?
Cik Chen.
Apa yang awak buat?
Cik Chen?
Biar betul.
Apa yang berlaku sekarang?
Tak mungkin...
Teknik Klon Bayang?
Ye Qiu.
Saya dah kata.
Ada orang akan minum kopi ini.
Adik-beradik kembar.
Bunyinya macam tak masuk akal, bukan?
Hei.
Betulkah awak Ye Xiu?
Saya memang Ye Xiu.
Jadi yang pakai sut itu ialah Ye Qiu sebenar?
Dia tipu guna nama saya.
Bagi orang biasa, itu tak munasabah.
Saya selalu bayangkan, awak seorang gadis yang baik hati.
Tapi lepas jumpa, saya sedar
yang awak cantik dan juga baik.
Cakaplah, awak datang ke sini
untuk pujuk dia balik, bukan?
Bukan!
Saya datang nak tengok kalau abang saya perlukan bantuan.
Baguslah.
Walaupun dia guna 18 jenis seni bela diri,
cuba nak ikat awak,
awak takkan pergi, bukan?
Kalau dia boleh buat begitu,
dia takkan perlu tunggu sampai hari ini.
Saya yakin dia timbulkan banyak masalah di sini.
Saya datang nak tolong dia selesaikannya.
Dia sangat yakin,
tapi akhirnya dia yang selalu susah.
Mesti abang saya sangat menderita di sini.
Saya risau tentang dia.
Adik saya tak tahan tinggal di rumah.
Dia nak saya ambil tempatnya.
Saya jaga abang saya sejak kecil lagi.
Saya perdayakan adik saya sejak kecil lagi.
Dia bercinta dengan gadis di sekolah tinggi,
tapi baru beberapa hari dia dah minta putus.
Awak tahu tak, saya yang selamatkan dia.
Kenapa sengih?
Tapi saya ingat awak yang bercinta dengan gadis di sekolah tinggi.
Saya pura-pura jadi dia untuk berpisah dengan kekasihnya.
Kekasihnya tak boleh bezakan kami berdua,
jadi akhirnya dia setuju.
Jadi, ayah saya belikan saya konsol permainan sebagai ganjaran.
Apa lagi saya nak buat?
Saya cuma boleh pilih untuk maafkan dia.
Apa lagi dia nak buat kalau tak berbaik dengan saya?
Dia tak pandai berlakon macam saya
dan dia juga tak boleh kalahkan saya.
Sekarang saya cuma berharap yang dia boleh menjalani kehidupan yang lebih baik.
Kalau begitu, legalah saya.
Abang awak okey saja sekarang.
Walaupun dia dah bersara,
pemilik kafe Internet dah tolong abang awak bina pasukan baru.
Bina pasukan baru?
Patutlah dia tak balik rumah.
Saya kena berterima kasih kepada dia.
Cik Chen, apa yang paling diperlukan oleh pasukan kita?
Mestilah duit.
Kalau begitu, awak boleh bersedia sambut dewa kekayaan.
Sekejap.
Jadi maksud awak, awak nak melabur...
- Melabur dalam apa? - Melabur dalam kafe awak.
Sama ada pemerolehan atau pemegang saham.
Pilihlah mana satu awak suka.
Jangan bergurau, Presiden Ye!
Ini cuma kaunter bar yang buruk, bukannya meja berunding.
Cik, saya betul-betul serius nak bekerjasama dengan awak.
Tengoklah.
Menunjuk-nunjuk watak presiden lagi.
Tak bolehkah awak tahan dan sesuaikan diri dengan hidup orang biasa?
Presiden Ye, apa gunanya pemerolehan?
Tak ada benda bernilai di sini
selain daripada 100 komputer buruk.
Nah, minum air.
Aset tak ketara ini tinggi nilainya.
Aset tak ketara?
Maksud awak, saya?
Sebagai seorang presiden, cara awak memuji agak uniklah.
Awak guna semua terma teknikal.
Saya bercakap tentang pasukan awak.
Kalau awak berjaya,
nama pasukan Gembira
akan jadi nilai yang tak terkira.
Saya nak melabur dalam masa depan kafe Internet awak,
bukan setakat 100 buah komputer ini saja.
Cik Chen.
Betulkah awak nak melabur?
Mestilah.
Tapi sebelum kita buat persetujuan,
awak kena janji dengan saya satu perkara kecil.
Awak akan jadi pemegang saham saya.
Semua benda boleh dibincangkan.
Cakaplah.
Ini tentang abang saya.
Boleh awak lepaskan dia?
Lepaskan?
Awak nak minta saya pecat abang awak?
Ya.
Itu dah keterlaluan.
Saya akan cuba berikan apa saja pampasan yang awak nak.
Ini bukan soal pampasan.
Awak pun tahu abang awak cemerkap orangnya.
Dia pecahkan apa saja yang dia sentuh.
Saya nak beritahu awak.
Dalam masa beberapa bulan sejak dia datang ke sini,
nilai barangan yang dia pecahkan
hampir sama dengan keuntungan separuh tahun kafe Internet ini.
Okey, sebut harganya.
Saya akan bayar nilai asal.
Takkanlah saya nak buat begitu?
Cukup tak?
SATU JUTA YUAN
Cukup.
Lebih daripada cukup.
Pemurahnya awak.
Awak terdesak sangat nak bawa abang awak balik?
Saya datang atas arahan ayah saya.
Saya tak boleh balik dengan tangan kosong.
Saya faham perasaan awak.
Tapi ada sesuatu yang mungkin awak tak tahu.
Sekarang abang awak merupakan pemain legenda dalam Glory.
Tak melampau kalau saya cakap yang dia ada pengikut.
Semua orang dalam persatuan adalah peminat dia.
Orang-orang kaya pun bergaduh nak ambil dia.
Jadi Presiden Ye,
awak bukan setakat kena pujuk saya.
Awak kena cari cara untuk bubarkan persatuan itu.
Tak apalah.
Saya tak layak nak beritahu awak.
Sekarang saya dah jadi bos awak.
Cakap saja.
Betul.
Kalau begitu, saya beritahu saja.
Kad akaun untuk mengakses persatuannya disimpan di dalam biliknya.
Jadi...
Apa awak buat di sini?
Apa khabar?
Kalau berminat dengan Glory,
saya boleh tolong awak daftarkan akaun.
Apa?
Tapi buku itu terlalu susah untuk awak.
Saya ada buku teks pengenalan yang lebih sesuai.
Tak perlu.
Baiklah.
Lagipun, awak sendiri kena belajar cara main Glory.
Awak tahu tak Glory guna polisi seorang satu kad?
Sebab itulah kad akaun sama penting macam nyawa pemain.
Bila awak ada akaun suatu hari nanti,
jangan lupa simpan kad akaun di tempat yang selamat.
Lebih baik simpan di tempat yang orang lain tak boleh cari.
Jumpa lagi.
Tempat yang orang lain tak boleh cari?
Di mana, ya?
Di mana agaknya?
Presiden Ye.
Apa yang awak buat di atas sana?
Saya tak ada apa nak buat, jadi saya periksa kebersihan di sini.
Kotor sangatlah.
Baiklah.
Ada kotak minuman di bawah katil itu. Boleh tolong saya bawa ke bawah?
Berat sangatlah. Tak larat saya nak bawa seorang.
- Minuman? - Ya.
Tapi saya tak nampak apa-apa minuman pun di bawah katil.
Cuba tengok sekali lagi.
Terima kasih.
Tak ada minuman pun.
GLORY
Dah jumpa!
Sakitnya.
KABUS LEMBUT: SELAMAT TAHUN BARU CINA
Saya tak sangka dia begitu popular.
Tuan guru, akhirnya awak ada di talian.
Saya nak bercakap dengan awak.
Kebelakangan ini, persatuan dah ambil terlalu banyak ahli.
Ahli lama tiba-tiba kekok dengan ahli baru.
Boleh kita ambil langkah balas untuk pastikan semula semua ahli?
Ini yang saya perlukan.
Awak datang tepat pada masanya.
Mestilah.
Dari pandangan pihak pengurusan,
masalah terbesar yang dihadapi Persatuan Gembira
ialah pengagihan kemahiran yang tak sama mata antara ahli-ahli
dan ia menyebabkan ketidakseimbangan pengagihan terakhir.
Tuan guru, kenapa tiba-tiba cakap dengan serius?
Nampaknya saya kena guna nada bergurau.
Untuk selesaikan masalah ini, kita kena mula dengan puncanya.
Itu...
Apa maksud awak sebenarnya?
Bubarkan persatuan ini dulu.
Bila peluang datang,
ambil ahli kelompok baru dengan tahap kemahiran yang stabil.
Itu...
Kalau kita bubarkan persatuan yang baru saja ditubuhkan,
macam mana nak cari tapak dalam Pelayan Kesepuluh nanti?
Saya akan tanggung akibatnya.
Apa pun, bubarkan dulu. Jangan simpan sesiapa.
Kita boleh bincang nanti.
Tapi bukankah kita patut berikan bayaran pemberhentian?
Kalau tak, mereka akan memberontak!
Okey, berikan nombornya.
Saya pindahkan kepada awak sekarang juga.
PERMINTAAN 100,000 EMAS DARIPADA PEMAIN TUAN GERUN
Okey. Saya bubarkan sekarang.
Rumahnya dah musnah.
Mari kita tengok macam mana awak nak jadi raja Glory.
PERSATUAN GEMBIRA DIBUBARKAN
Kali ini, saya pasti akan bawa awak pulang.
Mulai sekarang, semuanya akan berakhir.
Kenapa? Awak dah putus asa?
Awak pun tahu, saya bukan orang begitu.
DAUN MUSIM LURUH
Awak rasa poster siapa yang tergantung di sini nanti?
Susah nak cakap.
Tapi saya pasti...
yang ini kali terakhir awak datang ke sini.
Betul.
Walaupun saya nak datang ke sini,
saya takut saya takkan berpeluang.
Peluang sentiasa ada.
Asalkan awak sanggup menyumbang.
Hei.
Kenapa awak tak bawa kotak ini?
Berdasarkan daya toleransi alkohol awak, itu dah memadai.
KAFE INTERNET GEMBIRA
Ini kali pertama saya dapat sambut Malam Tahun Baru dengan orang lain.
- Minum! - Minum habis!
- Kekayaan dan keuntungan yang banyak! - Selamat Tahun Baru Cina.
Tahun yang aman!
Cepat balik.
Selamat Tahun Baru Cina. Minum!
Ayuh, untuk awak.
Terima kasih kerana bermurah hati
supaya pasukan kami boleh sambut Tahun Baru Cina yang hebat.
Apa?
Apa maksud awak?
Awak suruh saya alu-alukan dewa kekayaan.
Macam mana saya nak buat?
Cara paling mudah nak perdayakan pewaris kaya ialah bercakap tentang duit.
Adik awak tak pandai cari barang.
Bukankah awak kata dia bijak?
Apa kata saya masuk dan beri petunjuk?
- Okey. - Ambil ini.
Macam mana?
Pergilah!
Presiden Ye.
Ada kotak minuman di bawah katil itu. Boleh tolong saya bawa ke bawah?
Dah jumpa!
Jadi
selama ini, kamu perdayakan saya.
Awak sendiri yang datang.
Takkanlah kami nak tolak?
Awak dalang di sebalik semua ini, bukan?
Ye Xiu.
Awak memang...
Jadi dia...
- dah mabuk? - Segelas saja.
Macam inilah dia sepuluh tahun yang lalu.
Lepas sepuluh tahun pun masih sama.
Awak okey?
Semua orang penat selepas bekerja sepanjang hari.
Biar saya dukung dia.
- Kamu berdua patut tidur awal. - Kot dia.
Memang sah mereka adik-beradik.
Rupa-rupanya dia pun lemah macam adiknya.
KAFE INTERNET GEMBIRA
GLORY
Selamat Tahun Baru!
Macam budak-budak.
Awak kena jadi polos kalau nak gembira setiap hari.
Sekarang Tahun Baru Qamari. Saya doakan awak murah rezeki!
Ayuh, mintalah tuah.
Nah, angpau untuk awak.
Macam budak-budak.
Saya yang selalu beri angpau.
Itu peraturan awak.
Ini tempat saya. Saya yang buat keputusan.
Awak dan abang awak memang lain.
Abang awak tak pernah teragak-agak nak terima angpau ini.
Nah, Mucheng. Ini untuk awak.
Terima kasih, Cik Chen.
Cik Chen, semoga awak dikurniakan kekayaan
dan perniagaan awak maju!
- Nampaknya tempat ini... - Semoga hari awak cemerlang selamanya.
taklah seteruk yang disangka.
Nah.
Apa itu?
Daripada abang awak.
Muslihat lain lagi?
Hadiah yang dia sengaja sediakan untuk awak.
Sejak bila dia baik sangat?
Awa ingat awak seorang saja yang dah berubah?
Selama ini, dia dah banyak berubah.
Kecuali daya toleransi alkoholnya.
Sebenarnya awak tak mabuk malam tadi, betul tak?
Dah terlalu lama dia keluar dari rumah.
Dia ingat segelas saja boleh buat saya mabuk?
Jadi awak pura-pura mabuk untuk elakkan semua orang rasa malu
supaya semua orang boleh sambut Malam Tahun Baru dengan gembira.
Saya taklah baik sangat.
Kamu semua lebih ramai daripada saya.
Saya cuma buat pilihan bijak untuk sesuaikan tindakan pada masa itu.
Awak terlalu degil nak mengaku.
Mana dia?
Dia tak nak tengok saya pergi?
Abang awak tengah betulkan paip air di atas atap.
Awak pasti yang awak tak keruhkan lagi keadaan?
Apa yang awak buat?
Mengeruhkan keadaan.
Macam mana lagi saya nak pastikan?
Baiklah.
Baik dibalas baik, jahat dibalas jahat.
Mari kita selesaikan masalah sepuluh tahun yang lalu.
Hei, budak. Awak ingat saya takut?
Awak tinggalkan kehidupan selesa di rumah
untuk buat kerja berat di sini.
Awak memang lelaki yang berintegriti.
Saya buat semua itu untuk serahkan ayah kepada awak.
Jangan sia-siakan usaha saya.
Usaha awak digunakan untuk perdayakan saya.
Terima kasih, awak dah bekerja keras.
Saya juga nak berterima kasih sebab awak bekerja keras untuk terpedaya.
Kalau bukan sebab muslihat awak,
saya takkan jadi macam ini.
Saya cuma buat baju awak basah.
Ada pengering di kafe kami.
Jangan pura-pura tak tahu. Maksud saya, perkara yang lepas.
Saya yang sepatutnya pergi ke kem musim panas itu.
Sudahlah.
Orang nak pergi ke kem musim panas sebab patung Transformers,
apa pencapaian yang awak boleh buat?
Duduk saja di rumah dan jadi presiden.
Saya dah tak tahan lagi.
Kalau ayah tak benarkan saya main patung Transformers ini,
saya tak nak tinggal di sini lagi.
Saya nak pergi ke kem musim panas.
Apa awak buat itu?
Awak kemas barang?
Awak nak ke mana?
Pergi ke acara sekolah?
Cikgu kami suruh kami pergi latihan.
Encik Wang, bukan?
Betul, Encik Wang.
Tak masuk akallah.
Encik Wang dah bersara.
Kenapa dia suruh awak pergi ke latihan itu?
Ye Xiu, ini barang kegemaran awak
dan duit simpanan awak.
Betulkah awak nak beri kepada saya?
Mestilah.
Awak satu-satunya adik saya.
Saya nak berikan kepada siapa lagi?
Ye Qiu, mari turun.
Pergilah. Biar saya kemaskan.
Anak ayah, mari sini.
Ayah.
Janganlah sedih.
Lupakan tentang patung Transformers yang rosak itu.
Ayah belikan mainan baru.
Terima kasih, ayah.
BAHASA INGGERIS SETIAP HARI
Kamu suka tengok filem luar negara, bukan?
Jadi kamu kena belajar bahasa Inggeris dulu, betul tak?
Ya.
Ye Xiu?
BARANG DAH KEMAS. SAYA AKAN PERGI GANTIKAN TEMPAT AWAK.
JANGAN RINDU SAYA. ABANG AWAK.
Habislah.
Tak guna, pulangkan beg itu kepada saya!
Walaupun saya buat kerana Transformers, awak sama saja macam saya.
Awak cuma nak main Glory.
Saya bukan pemain biasa.
Saya pemain profesional, faham?
Saya tak faham.
Semua presiden macam awak cuma pentingkan duit daripada pelajaran?
Tapi awak dah bersara.
Bersara bukan bermaksud apa-apa.
Saya cuma perlu mula dari bawah semula.
Mentaliti kesukanan, faham?
Macam mana awak nak mula dari bawah?
Dengan tubuhkan persatuan?
Ya.
Bukan senang nak tubuhkan satu persatuan.
Senang tak jadi presiden?
Awak tentu faham maksud saya.
Sekarang dah tak macam dulu.
Industri eSukan telah dikomersilkan sepenuhnya.
Kalau nak tubuhkan persatuan,
dana, sumber dan hubungan semuanya diperlukan.
Awak betul-betul dah bersedia dengan apa yang mendatang nanti?
Lagipun, ini bukan tentang awak saja.
Suka atau tidak,
ia akan beri kesan kepada hidup ramai orang.
Awak tak boleh pentingkan impian awak seorang.
Awak juga kena pertimbangkan masalah dunia sebenar.
Saya tahu.
Ini untuk awak. Jangan lupa pakai.
Baiklah.
Saya dah cakap apa yang saya nak cakap.
Saya akan tolong awak rahsiakan perkara ini daripada keluarga kita,
tapi saya tak tahulah masa akan datang nanti.
Hei.
Siapa yang masih bersemangat tentang Glory selepas main selama bertahun-tahun?
Awak tak jemukah?
Glory?
Minat saya takkan pudar walaupun kena main sepuluh tahun lagi.
Saya pergi dulu.
Jumpa lagi.
- Jalan. - Okey.
Aduhai.
Akhirnya dia dah pergi.
Lagi susah nak berurusan dengan dia berbanding awak.
Susah sangatkah nak berurusan dengan dia?
Sekejap!
Awak Ye Qiu atau Ye Xiu?
Qiu Qiu.
Qiu Qiu?
Kalau awak Ye Qiu, saya Xiu Xiu.
Awak nak perbodohkan saya?
Sekarang awak dah tahu.
Tak bolehkah belikan saya yang baru saja?
Kenapa susah-susah betulkan yang buruk ini?
MELABUR PADA SAYA TAHUN DEPAN!
Ye Xiu, awak masih nak main-main dengan saya.
Terjemahan sari kata oleh Rasheeqa Bahida