(ดัดแปลงจากนิยายเทพยุทธ์เซียนกลอรี่ โดย หูเตี๋ยหลาน)
นายมาแข่งกับฉัน
อีกสักครั้งได้ไหม
ครั้งนี้
ฉันจะยอมให้นายชนะเหมือนเดิม
(ระบบขัดข้อง)
หา เป็นอะไรเนี่ย
- นายคิดจะทำอะไร - เอามานี่
น้องเป็นคนทำใช่ไหม
ไม่เอาน่า จะเป็นผมได้ยังไง
ผมเอง
ไม่เกี่ยวกับเขา เท่าไร ผมชดใช้ให้เอง
ได้ น้องชดใช้นะ
จ่ายมา
ได้สิ
ทำไม
เงินหายเหรอ
มานี่ ตามพี่มา
มานี่เลย
เฮ้ย นี่...
ฉันล่ะยอมใจจริงๆ
เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็น คนไข้ขึ้น 39 องศา
แล้วยังเล่นเกมตู้ได้เต็มที่ขนาดนี้
เออนี่
ฉันไปซื้อยาให้เขาก่อนนะ
ดูแลเขาให้ดีล่ะ
อย่าไปแตะต้องของเล่นเขานะ
พี่คะ แขนของหุ่นทรานส์ฟอร์มเมอร์ส มันหักอยู่แล้ว
ฉันไม่ได้ไปแตะเลย
ทำตัวเหลวไหลไปด้วยกัน
ให้ความอบอุ่นแก่กัน
ผ่านช่วงว้าวุ่นของวัยรุ่นมาด้วยกัน
ฉันจำได้เสมอว่านายเคยบอกกับฉันว่า
"ช่วงวัยรุ่นอย่าคึกคะนองให้มาก
ชีวิตคนเรายังอีกยาวไกล"
นี่มันเครื่องที่พวกเรา ทำพังครั้งก่อนไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้ว
ฉันซื้อมันมาเอง
พังแล้วนายยังจะซื้อกลับมาอีกทำไม
ซื้อกลับมา
คืนเหรียญนำโชคของนายไง
ยังไงซะ นายก็ซ่อมได้ทุกอย่าง
ตู้เกมสองเครื่องนี้ ก็ฝากนายด้วยนะ
เดี๋ยวๆ กลับมาก่อนสิ
นายเอาเงินมาจากไหน
นายคงไม่ได้ไปปล้นธนาคารมาหรอกนะ
ที่ฉันทำน่ะ ดีกว่าการปล้นธนาคารเยอะ
ดูนี่
นี่เป็นสิ่งที่ฉันใช้ฝีมือแลกมาเลยนะ
(ประกาศนียบัตรชนะเลิศ เยี่ยชิว)
เป็นแชมป์ใช่ไหม
เป็นแชมป์แล้ว ก็ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายได้งั้นสิ
สุดยอดเลย
เกมนี้ฉันเล่นเป็นคนแรก
ไม่มีใครชำนาญเท่าฉันอีกแล้ว
หน้าด้านจริงๆ
ยังกล้ามาโม้ต่อหน้าแชมป์ระดับประเทศ
ที่นายชนะ ก็เพราะฉันไม่ได้เข้าแข่งขันหรอก
ไม่เชื่อนายดูตารางอันดับสิ
(ตารางอันดับ)
ใครเป็นที่หนึ่งในตารางอันดับ
ไอดีของคนนั้นก็จะถูกเซฟเข้าไป ในตัวละครเอ็นพีซีโดยอัตโนมัติ
เมื่อไหร่ที่มีคนเอาชนะฉันได้ ไอดีก็จะถูกลบอัตโนมัติ
แล้วที่ไอดีของฉันยังอยู่
ก็หมายความว่ายังไม่มีคนเอาชนะฉันได้
นายเชื่อไหมว่าตานี้ฉันชนะนายแน่
มา ขึ้นรถ เล่นกันอีกตา
(ไป)
(แพ้แล้ว)
(อันดับหนึ่ง ซูมู่ชิว อันดับสอง เยี่ยซิว)
เจ้าทึ่มเอ๊ย แพ้อีกแล้วนะนาย
เขาไม่อยากชนะ
ต่อให้พี่ชายเป็นแค่ตัวละครเอ็นพีซี
เขาก็อยากจะใช้เวลาอยู่กับพี่ ให้นานขึ้นอีกหน่อย
นานขึ้นอีกหน่อย
ทำแบบนี้มันจะได้อะไรขึ้นมา
ได้
ไม่กินใช่ไหม งั้นฉันเอาไปโยนทิ้ง
กินๆ
ก็แค่กินข้าวเช้าไม่ใช่เหรอ
มาๆ ทุกคน
กินกันเถอะ
ขอขนมปังด้วย ขอบคุณ
ถ้าตอนลงแข่ง สามารถพูดขอความช่วยเหลือ
เหมือนกับตอนนี้ได้ก็จะดีมาก
ว่าแต่ อู่เฉินล่ะ
ทำไมไม่เห็นอู่เฉินเลยล่ะ
วันนั้นหลังจากการแข่งจบลง
ก็ไม่เห็นเขาอีกเลย
ฉันว่าแล้วว่าต้องเป็นหมอนั่น
ยังดีที่ไม่ได้ให้มันลงแข่ง
ไม่แน่ว่าตอนนี้
มันอาจจะไปประจบขอตำแหน่ง ที่สโมสรจูเซียนก็เป็นได้
เหล่าเว่ย พูดอะไรของนาย
เรื่องจูเซียน จะไปโยนความผิดให้อู่เฉินได้ไง
ที่ฉันพูดล้วนแต่เป็นความจริง
ก่อนลงแข่งฉันเห็นกับตาว่า
หมอนั่นอยู่กับคนของสโมสรจูเซียน
มันอาจเป็นคนที่เผยไต๋ ของพวกเราไปก็ได้
มันเป็นคนบอกพวกนั้น ว่าเหล่าเยี่ยไม่อยู่
แน่ใจเหรอว่าเป็นเพราะอู่เฉิน
ไม่ใช่เป็นเพราะว่าใครบางคน
พลาดมือลั่นงั้นเหรอ
แล้วก็นะ
ผมถามอะไรหน่อย
เกิดอะไรขึ้นกับมือคุณกันแน่
ทำไม ทำหน้าเหวี่ยงเหรอ
ทำให้ใครดูล่ะ
"ถ้าฟังที่ฉันสั่ง
ยังไงก็ต้องชนะแน่"
ผมจะบอกให้นะ
ที่ผมเกลียดที่สุดก็คือ
คนที่ไม่รู้แต่แกล้งทำเป็นรู้ คิดแต่ว่าตัวเองใหญ่
ถ้ามีความสามารถจริงๆ ก็ชนะให้ผมดูสิ
- เสี่ยวอาน - เสี่ยวอาน
ถึงคนสั่งการจะเก่งแค่ไหน แต่ก็ต้องการความร่วมมือที่ดีด้วย
ไปฝึกให้ตัวเองเก่งๆ ก่อนเถอะ ค่อยมาพูด
ร่วมมือเนี่ยนะ
คนที่ตอนแข่งมัวแต่บุกไปข้างหน้า
จนทำแผนพังยับเยิน มันใครกันล่ะ
เป็นฉันเหรอ ก็เปล่า
ที่ฉันต้องบุกไปข้างหน้า
ไม่ใช่เพราะไม่มีตัวทำดาเมจหรอกเหรอ
เธอมองฉันทำไม
จะบุกก็ต้องดูที่จังหวะด้วย
คิดว่าตัวเองเล่นเก่งมาก แล้วทุกคนเป็นตัวถ่วงเธองั้นสิ
แต่ว่าทุกครั้งที่ทำการวิเคราะห์ หลังการแข่ง
ก็เป็นนายตลอดที่วิ่งมั่ว ทำให้จังหวะเสีย
พอได้แล้ว
ทุกคนเป็นทีมเดียวกัน
ใจเย็นหน่อยได้ไหม
อี้ฟาน เมื่อไหร่นายจะมีความคิด เป็นของตัวเองสักที
เขาไม่จำเป็นต้อง มีความคิดเป็นของตัวเองอยู่แล้ว
พอเห็นดีเห็นงามกับทุกอย่าง ก็ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรใครทั้งสิ้น
ในการแข่งขัน ทุกคนต่างก็มีหน้าที่
ตอนที่หัวร้อน พูดเรื่องพวกนี้ไปจะมีประโยชน์อะไร
นายจะเสนอหน้า มาเรียกร้องความสนใจไปทำไม
นายเคยคว้าคะแนนให้ทีมได้ไหม
ฉันว่านายกับหลัวจี๋รวมกัน เป็นทีมคนไร้ประโยชน์ไปเลยดีกว่า
เหมาะกับพวกนายดี
พูดพอหรือยัง
พวกนายจะหยุดได้หรือยัง
ยัง
พวกเราน่ะ ไม่เหมาะที่จะตั้ง ทีมสโมสรเลยแม้แต่นิดเดียว
โอเค
งั้นก็แยกย้ายกันไปเลย
- ก็แยกสิ - แยกเลย
ก็แล้วแต่
ยังไงนี่ก็ไม่ใช่ สิ่งที่ฉันชอบอยู่แล้ว
กัปตัน
นี่เป็นสโมสรซิงซินของทุกคน
พวกนายตัดสินใจกันเอาเองแล้วกัน
(การแข่งขันกลอรี่ลีกมืออาชีพ ฤดูกาลที่แปด)
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
การฝึกซ้อมที่เข้มงวดทุกวัน กับความกดดันตอนเตรียมตัวแข่ง
เป็นสิ่งที่กระตุ้นความปรารถนา ของพวกเรา
บางครั้งอ่อนแอ บางครั้งเดือดพล่าน
ล้วนแต่เป็นตัวตนที่แท้จริงของพวกเรา
ฉันคิดว่า
พวกเราทุกคนต้องการเวลา
เรียนรู้ที่จะประสบพบพาน
เรียนรู้ที่จะรับผิดชอบ
เรียนรู้ที่จะเติบโต
ครั้งนี้
ฉันจะไม่ยอม
และไม่ยินดี
ที่จะตัดสินใจอะไรแทนพวกนายอีก
เสี่ยวถัง
ไปค่ะ
ดูสิ
ความเร็วมือของพวกเรา
ไม่ด้อยไปกว่าเมื่อก่อนเลย
ดูการเดินตำแหน่งฉันสิ
ยังคงพลิ้วไหวเหมือนเดิม
สัญชาตญาณน่ะ
เหล่าเว่ย นายพูดสักคำสิ
พอเถอะ
ด้วยฝีมือของพวกนาย
แต่ละคนน่ะ ได้ใจแค่ตอนอยู่หน้าคอมเท่านั้นแหละ
ถ้าลงแข่งจริง มีหวังโดนเด็กรุ่นใหม่ตบเละแน่
พวกฉันถอนตัวจากวงการมาห้าหกปีแล้ว
แต่นายไม่เหมือนกัน นายเพิ่งหวนคืนวงการ
- พวกนั้นคงไม่เล็งเป้ามาที่เราหรอก - อย่าว่าแต่ลงแข่งเลย
ฉันว่าแค่บอสตัวเล็กๆ
ก็อัดพวกนายเละได้แล้ว
เดี๋ยว
พูดแบบนี้มันหยามกันชัดๆ
เหล่าเว่ย นายกำลังดูถูกใครอยู่
แสดงฝีมือให้มันดูหน่อย
ถ้าวันนี้ฆ่าบอสไม่ได้สักโขยง ฉันจะไม่กลับบ้าน
- หา - ไม่กลับบ้านแล้ว
ตั้งใจเล่นของนายไป
งดงาม
ว่าไง
จ้ะเมียจ๋า ซื้อแล้วๆ
กำลังกลับอยู่นี่ไง
รถติดน่ะ
มีเสียงคีย์บอร์ดที่ไหนกัน หูฝาดแล้ว
บนถนนจะมีคีย์บอร์ดได้ไง
จ้ะๆ
สรุปจะได้เล่นไหมเนี่ย
รีบมาแทนตำแหน่งสิ
ฉันเองๆ พวกเราเล่นกันต่อ
เหล่าเว่ย
จัดเต็มสักตาไหม
ว่าไง มีอะไร
ปรับสูงขึ้นสองจุดก็ยังไม่ได้เหรอ
ได้ รอฉันกลับไปจัดการนะ
ไม่ต้อง
คนขับรถรอฉันอยู่ข้างล่าง
เหล่าเว่ย เอาไว้ค่อยมาเล่นใหม่นะ
ที่บริษัทมีธุระด่วน ต้องรีบไป
ไปล่ะนะ
อะไรกันวะเฮ้ย
อีกหน่อยตอนเข้ามา ต้องยึดโทรศัพท์ให้หมด
ใช่
มีแค่นายแหละ เหล่าอู๋ จริงใจที่สุด พวกเราแค่สองคนก็ฆ่าบอสได้เหมือนกัน
ว่าไง
จะเสร็จแล้วๆ
คือว่า เหล่าเว่ย ขอโทษด้วยนะ
เพื่อนฉันโทรมาตามแล้ว พอดีต้องขับรถไปทิเบต
ทีแรกคิดว่าก่อนไป
จะมาเล่นให้หายอยากสักตา
ครั้งหน้า
จะต้องเล่นกับนายให้มันสุดติ่งแน่
คำไหนคำนั้น
แค่จะหาคนเล่นกลอรี่ด้วย ทำไมมันถึงลำบากขนาดนี้
เหล่าเว่ย
กลอรี่น่ะ นายก็ได้เล่นไปแล้ว
แล้วก็ผ่านอะไรๆ มามากแล้ว
ถึงเวลาต้องปล่อยวาง
และคิดว่าอีกหน่อยควรทำยังไงดีกว่า
นายเองก็เหมือนกันไม่ใช่เหรอ
ปล่อยวางได้ทุกอย่าง
แต่ปล่อยวางกลอรี่ไม่ได้
ไม่งั้นนายเองก็คงไม่กลับมาหรอก
ฉันเนี่ยนะ
ฉันกลับมาเอาผ้าอ้อม ที่ซื้อให้ลูกต่างหาก
บายนะ
จอดตรงนี้แหละค่ะโชเฟอร์
ตรงท่อนนี้ ต้องระวังเรื่องจังหวะดีๆ นะ
- ค่ะ - ครับ
หยุดก่อนๆ
ถังโหรว
ฉันขอแนะนำให้ทุกคนรู้จัก
คนนี้คือรุ่นพี่ของพวกเธอ
ลูกศิษย์ที่ฉันภาคภูมิใจมากที่สุด
มานี่เร็ว
- ไม่เจอกันนานเลย - ไม่เจอกันนานเลย
ในอดีตหนูเคยเลือก
ที่จะหนีไปจากที่แห่งนี้
แต่วันนี้หนูจะไม่หนีแล้ว
ในเมื่อไม่หนีอีกแล้ว
ก็ควรจะกลับมาเริ่มต้นใหม่ จริงไหม
ลองไปคิดดูนะ
เพราะว่าความผิดพลาด ในการแข่งขันตอนนั้น
หนูเลยไม่กล้าแตะเปียโนอีกเลย
เมื่อก่อนนี้
หนูคิดว่าการชนะการแข่งขัน
คือทุกอย่างในชีวิต
แต่ในตอนนี้
หนูไม่กลัวที่จะแพ้อีกแล้ว
และจะไม่หนีอีกแล้ว
เพราะความรู้สึกที่หนูมีให้มัน
นั้นอยู่เหนือกว่าการแพ้ชนะ
และสิ่งที่ทำให้หนูเข้าใจทุกอย่างนี้
ก็คือกลอรี่
ราคาน่ะ
ระบุไว้ชัดเจนแล้ว
ถ้าคุณตัดสินใจดีแล้ว
ก็เซ็นชื่อลงตรงนี้เลย
(การชำระเงินเพื่อซื้อไอดีเกม)
ลูกพี่เว่ย คุณลืมยาทาแผลที่มือน่ะ
ผมเอามาให้แล้ว
(ลายเซ็น)
คุณจะขายไอดีเหรอ
หัตถ์มรณะเป็นอาวุธ ที่สำคัญยิ่งชีพสำหรับคุณไม่ใช่เหรอ
จะขายมันได้ลงคอเหรอ
ฉันไม่ต้องการมันแล้ว
ผมไม่ยอมให้คุณเซ็นหรอก
ออกไป
ไป
คุณจะเลิกเล่นกลอรี่จริงเหรอ
แล้วจะทำไม
แค่เพื่อนไม่กี่คน ฉันยังชวนมันมาเล่นไม่ได้
แล้วฉันจะไปเล่นกลอรี่ที่ไหนได้อีก
พวกเรากลับไปซิงซินด้วยกันเถอะ
เล่นด้วยกันเหมือนเมื่อก่อน
นัดที่แข่งกับสโมสรจูเซียน เล่นกันเละถึงขนาดนั้น
นายคิดว่าพวกเรา...
ไม่สิ
นายคิดว่าฉัน
ยังจำเป็นต้องดั้นด้น เล่นต่อไปอีกเหรอ
การแข่งมีแพ้มีชนะ นับประสาอะไรกับเกมนัดเดียว
แล้วมันก็ไม่ใช่ เพราะคุณคนเดียวสักหน่อย
ฉันไม่เหมือนกับพวกนาย
ฉันอายุปูนนี้ ก็ควรจะไปตามทางของฉันได้แล้ว
อายุของคุณมันทำไม
ในสายตาของผม คุณก็ยังอยู่ในวัยที่สู้ไปด้วยกัน
เฮฮาบ้าบอไปด้วยกัน เล่นกลอรี่ไปด้วยกันกับพวกเราได้
นี่แหละ
เป็นสิ่งที่ทำให้ฉันตัดสินใจจะถอนตัว
ลูกพี่เคยพูดว่า
จะถอนตัวออกจากการแข่งเมื่อไหร่
มีแค่ตัวเราเองที่จะตัดสินใจได้
ขึ้นถึงจุดสูงสุดได้ก็ดี
ลงต่ำสุดก็ช่าง
ต่อให้ต้องถูกเตะออกจากสนาม
ขอเพียงในใจของเรายังรักกลอรี่อยู่
และคิดที่จะยืนหยัด อยู่บนสังเวียนนี้ต่อ
ก็จะสามารถแบกรับ อุปสรรคและความล้มเหลวทั้งหมดได้
มันคือทางเลือกที่พวกเรา นักกีฬาอีสปอร์ตต้องเผชิญ
ไม่ว่าต้องเริ่มต้นใหม่อีกกี่ครั้ง
ก็จะไม่ยอมเปลี่ยนใจ
มาเซ็นชื่อเถอะ
เดี๋ยวก่อนนะ
ยังมีปากกาอีกด้าม
มา รีบเซ็นสัญญาเถอะ
(เว่ยเชิน)
(สัญญาการโอนไอดีและอุปกรณ์กลอรี่)
คุณลูกค้าคะ ร้านเราใกล้จะปิดแล้ว
ขอโทษนะครับ ผม...
ขอบคุณนะ
ทำไมถึงมานั่งอยู่ตรงนี้ล่ะ
ฉันชอบทางแยกนี้
ทางแยกนี้
มีอะไรพิเศษงั้นเหรอ
ไม่ว่าพวกเขาคนไหนจะกลับมา
ฉันก็จะมองเห็นได้ทันที
จากนั้นล่ะ
จากนั้นฉันก็จะได้ยินกัปตันพูดว่า
"สมาชิกทีมสโมสรซิงซิน มากันครบทุกคนแล้ว"
แล้วถ้า
พวกเขาไม่กลับมาอีกเลยล่ะ
พวกเขาจะต้องกลับมาแน่
กลัวก็แต่ว่าทางแยกนี้
ไฟแดงนานเกินไป
แถมไฟเขียวยังสั้นเกินไปอีก
ไฟแดงนี้มันนานมากจริงๆ
แต่ว่าไม่เป็นไร
รออีกสักพักก็ได้ข้ามแล้ว
(ซิงซินเน็ตคาเฟ่)
ซ่อมร่มเสร็จแล้ว
แต่ว่า
ความรู้สึกมันยังไม่ใช่
ยางรัดผมใหม่ กิ๊บติดผมใหม่
ผ้าผืนใหม่
วัตถุดิบดีขึ้น
คุณภาพสูงขึ้น
ฉันว่าร่มคันนี้ไม่เลวเลย
ถึงดีแค่ไหน
ก็ไม่ใช่ร่มคันเดิม
ตอนแรกฉันคิดว่า
จะสามารถพาจวินม่อเซี่ยว
และร่มแสนกลเดินไปจนสุดทางได้
แต่กระทั่งจุดนี้ฉันก็ยังทำไม่ได้
ยังจำเหรียญนี่ได้ไหม
ถ้าไม่ใช่เพราะมัน
พี่ชายเธอก็คงไม่พาฉันมาอยู่ด้วย
ถ้าไม่ใช่เพราะมัน
เราก็อาจจะไม่ได้เจอกัน
ตอนนั้น
พ่อแม่ฉันเสีย
ญาติที่อยู่เมืองนอก อยากรับฉันไปเลี้ยง
จะใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก อยู่เคียงข้างกัน
หรือจะให้ฉันได้มีอนาคตที่มั่นคงกว่า
นี่คือเรื่องที่พี่ชายฉันลังเล
ออกหัวให้ไป
ออกก้อยให้อยู่
เพราะว่าพี่
วงล้อแห่งโชคชะตาของพวกเรา
ถึงเปลี่ยนแปลงไป
พี่มักจะพูดว่า
โชคดีมากที่ได้เจอพวกเรา
แต่ความจริงการที่มีพี่เข้ามาต่างหาก
คือโชคที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
ที่เหรียญนำโชคนี้นำมาให้พวกเรา
จริงๆ พี่เธอ ก็ไม่อยากส่งเธอไปอยู่แล้ว
ฉันก็แค่บังเอิญเดินผ่าน
แล้วก็ไม่ได้ตั้งใจไป...
ช่วยเขาตัดสินใจ ในเรื่องที่เขาคิดไว้แล้ว
แต่สิ่งที่พี่บอกว่า ไม่ได้ตั้งใจนี่แหละ
มักจะเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้พวกเรา
ทำไมนายต้องลาออก จากงานพาร์ตไทม์ที่นี่ด้วย
ฉันจะหางานประจำทำน่ะ
งานที่ทั้งหาเงินได้
และยังเลี้ยงดูที่บ้านได้ด้วย
ไม่สิ
แล้วเรื่องหลักสูตร การเขียนโปรแกรมขั้นสูงล่ะ
ไม่เรียนแล้ว
ซูมู่ชิว
คิดดูดีๆ สิ นายจำเป็นต้องทำให้ ตัวเองกลายเป็นพี่ชายที่น่าอนาถ
ต้องทิ้งการเรียน เพื่อน้องสาวด้วยเหรอ
ในเมื่อฉันตัดสินใจ ให้มู่เฉิงอยู่กับฉันต่อ
ฉันก็ต้องพยายามสุดความสามารถ
ให้เธอมีชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น
อะไรคือชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น
สิ่งที่มู่เฉิงอยากได้ในวันเกิด คือไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
แต่ตอนนี้ฉันมีเงินซื้อได้ แค่ปลาทองสามตัวเท่านั้น
ใครว่าปลาทองแค่สามตัว
จะมีพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ ของพวกมันเองไม่ได้ล่ะ
พวกเราสามคน
ก็เหมือนกับปลาทองสามตัว
ไม่มีบ้านใหญ่โต
ไม่มีของตกแต่งหรูหรา
แต่ก็ยังมีความสุขได้อยู่ดี
นี่แหละคือชีวิตที่ดีขึ้น
ขอบคุณพี่
ที่ทำให้ฉันได้รับ ของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุด
ขอบคุณพี่
ที่มาเป็นของขวัญที่ดีที่สุด
ในชีวิตของฉันและพี่ชาย
ชีวิตเรามีทางแยกอยู่มากมาย
แค่เหม่อไปนิดเดียว
ก็อาจหลุดออกจากเส้นทางไป
ฉันกลับเอาแต่โน้มน้าวพี่ชายเธอ
ให้เดินหน้าไป ไม่หันหลังกลับ
แล้วเดินหน้าไป ไม่หันหลังกลับ
มันไม่ดียังไงล่ะ
ก็เพราะอย่างนี้
ฉันถึงได้เจอกับพวกพี่ไง
และพี่ชายก็สามารถเรียนหนังสือต่อได้
สุดท้าย
ถึงได้มีร่มแสนกลขึ้นมาไง
คิดออกแล้วๆ
นายดูซิ ออกแบบอย่างนี้ได้ไหม
ไม่เลวเลยนี่
- พวกเราทำสำเร็จแล้ว - พวกเราทำสำเร็จแล้ว
แต่ตอนนี้ถือว่ามันเป็นของฉัน
เป็นของฉันแล้ว
กลับมานะ ฉันบอกไปแล้ว
- ของฉันแล้ว - ฉันบอกไปแล้ว
ทุกคนต่างก็พูดว่า
ร่มแสนกลเป็นจินตนาการ ที่ไม่อาจเกิดขึ้นได้จริง
เป็นภารกิจที่ไม่มีทางสำเร็จได้
แต่พี่กลับพูดว่า
ความแตกต่างระหว่าง จินตนาการกับความเป็นจริง
คือความเชื่อมั่นแน่วแน่
ระยะห่างระหว่าง เป็นไปได้กับเป็นไปไม่ได้
อยู่ที่การไม่ยอมแพ้
เพราะฉะนั้นร่มแสนกล
ไม่เคยเป็นของพี่ชายฉันเพียงคนเดียว
เมื่อก่อนมีแต่พี่ที่ช่วยพี่ชายฉัน
งั้นครั้งนี้
ให้พี่ชายฉันช่วยตัดสินใจดีไหม
บอกกับพวกเราที
ว่าควรจะทำยังไง
ไม่ต้องดูแล้ว
ฉันรู้ว่ามู่ชิวจะพูดว่าอะไร
"ไม่เห็นเป็นไร
ก็แค่เริ่มต้นใหม่"
สโมสรถ้าหยุนและสโมสรซิงซิน มีคะแนนเท่ากัน
แต่จากจำนวนนัดที่ชนะ ทำให้สโมสรซิงซินเข้าสู่รอบชิง
- ผู้จัดการเฉินคิดยังไงคะ - เราไปคุยกันข้างบนดีไหม
- ดีเลยค่ะ - ได้ครับ
งั้นเดี๋ยวคุณช่วยบอก รายละเอียดทีนะคะ
ค่ะ เชิญค่ะ
การแข่งนัดก่อนกับสโมสรจูเซียน พวกเราต่างก็รู้ดี
ว่าเป็นเพราะเกิดปัญหา กับสุดยอดอาวุธของกัปตันเยี่ย
การแข่งรอบชิงนี้ยังจะสามารถ นำออกมาแข่งได้อยู่ไหมคะ
ตอนนี้ทุกคนกำลัง พยายามซ่อมแซมกันอยู่
อีกทั้งที่พวกคุณสนใจคือการแข่งขัน
ไม่ใช่การแสดงอาวุธ
แล้วสมาชิกทีมเสียกำลังใจ จากความล้มเหลว
ของการแข่งครั้งก่อนหรือเปล่าคะ
กัปตันเยี่ยเคยพูดว่า
"แพ้ชนะเป็นเรื่องปกติ"
ตอนนี้ทุกคนต่างก็กระตือรือร้นมาก
เตรียมตัวลงแข่งอย่างเต็มที่
แต่พวกเราเห็นในเน็ตลือกันว่า
เว่ยเชินของทีมสโมสรพวกคุณ
ขายไอดีของเขาไปแล้ว
รวมถึงอาวุธสีเงิน หัตถ์มรณะด้วย เรื่องนี้คุณจะอธิบายยังไง
และยังมีข่าวว่า ถังโหรวกลับไปที่วงดนตรีแล้ว
ส่วนอู่เฉินไปร่วมสโมสรจูเซียน และยังมีผู้เล่นคนอื่น
ที่ตอนนี้ไม่ได้อยู่ ที่สโมสรซิงซินแล้ว
ขอถามหน่อยค่ะ ว่าการที่ทุกคนจากไปนั้น
เป็นเพราะสโมสรซิงซิน กำลังจะยุบตัวหรือเปล่าคะ
เมื่อครู่ฉันก็ได้พูดไปแล้วว่า
ตอนนี้ทุกคนกำลังพยายาม ซ่อมแซมร่มแสนกลกันอยู่
กัปตันเยี่ยส่งพวกเขา ออกไปหาวัตถุดิบ
เพราะฉะนั้นตอนนี้ พวกเขาก็ไม่ได้อยู่ซิงซินจริงๆ
ถ้างั้นช่วยติดต่อตอนนี้เลยได้ไหมคะ
พวกเราเองก็สนใจข่าวเรื่องนี้ด้วย
ใช่ค่ะ ติดต่อไปหน่อยเถอะค่ะ
ติดต่อเพื่อเป็นการยืนยัน ให้ทุกคนหน่อยครับ
ดูเหมือนว่าตอนนี้สโมสรซิงซิน จะเหลือแค่เปลือกนอก
- แต่ไม่มีคนอยู่แล้ว - ใครว่าซิงซินไม่มีคนกัน
เจ้านาย
วัตถุดิบที่คุณกับกัปตันให้ผมไปหา ได้มาครบหมดแล้วครับ
ทางด้านพวกอี้ฟานเองก็ราบรื่นดี
น่าจะใกล้กลับมากันแล้ว
นี่เป็นสัญญาซื้อวัตถุดิบ
รายละเอียดข้อมูลทั้งหมดอยู่ในนี้
พวกคุณอยากได้คำยืนยันไม่ใช่เหรอ
เชิญครับ
(สัญญาซื้อขาย วัตถุดิบหลอมรวมอุปกรณ์)
(ซิงซินเน็ตคาเฟ่)
มีข่าวอะไรต้องรีบแจ้งพวกเรานะครับ
- อย่าลืมล่ะ - อย่าลืมติดต่อพวกเรานะคะ
วางใจเถอะ
- บ๊ายบาย - บ๊ายบาย
เพราะงั้นที่นายไปพบ คนของสโมสรจูเซียนตอนก่อนการแข่ง
ก็เพื่อขอซื้อวัตถุดิบงั้นเหรอ
ใช่
อาวุธสีเงินในคลังสโมสรซิงซินมีไม่พอ
เดิมทีผมคิดจะเซอร์ไพรส์ทุกคน
แล้วทำไมตอนนั้นถึงไม่บอกล่ะ
ไม่ว่าจะมีเหตุผลอะไร
ก็ควรจะทำตามคำสั่งของผู้นำ
การที่ทีมเดินหน้าต่อไปได้
สำคัญกว่าเรื่องที่ว่า ผมจะได้ลงแข่งหรือไม่
แล้วหลังจากจบการแข่งขัน นายไปไหนมา
เพราะร่มแสนกลนั่นแหละ
การแข่งรอบชิงกำลังจะมาถึง เวลาก็กระชั้นชิดมาก
ผมรีบร้อนไปทีมสโมสรและกิลด์หลายแห่ง
รวบรวมวัตถุดิบพื้นฐาน มาได้จำนวนหนึ่ง
หวังว่าจะมีประโยชน์ต่อกัปตัน
นายว่าพวกเขาจะกลับมาไหม
เจ้านาย
ผู้เล่นมืออาชีพทุกคน
ล้วนต้องเผชิญหน้า กับทางแยกที่ต้องตัดสินใจเช่นนี้
ผมได้เลือกไปแล้ว
ตอนนี้ถึงตาพวกเขาต้องเลือกแล้ว
ตอนนี้ที่พวกเราทำได้
คือให้พวกเขาได้อยู่ส่วนตัวสักหน่อย
และให้เวลากัปตันสักหน่อย