Downloaded from YTS.MX
(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
แย่มากๆ เลยค่ะ
ติดต่อผ่านทางโทรศัพท์หรือแฟกซ์
พยากรณ์อากาศพรุ่งนี้คาดการณ์ว่า อากาศสดใสทั่วประเทศค่ะ
คุณกําลังฟังข่าวจราจร 57 ค่ะ
ผ่านช่วงชั่วโมงเร่งด่วนมาแล้ว แต่การจราจรก็ยังติดขัดอยู่ค่ะ
มีอุบัติเหตุบริเวณ ทางแยกต่างระดับฮาอิล
บนทางด่วนวงแหวนกรุงโซล ช่วงฮานัมไปจนถึงฮาอิล
ทําให้มีรถติดยาว ถึงสามกิโลเมตรจากฮานัมตะวันตก
ที่ทางหลวงซงพาเอง การจราจรก็หนาแน่นเช่นกันค่ะ
อุบัติเหตุบนทางด่วนคยองบูฝั่งขาเข้า
บริเวณทางยกระดับจามวอน มีเจ้าหน้าที่เข้าจัดการเรียบร้อยค่ะ
อย่างไรก็ตาม อุบัติเหตุทําให้ การจราจรช่วงดาลีนถึงบันโพหยุดชะงัก
อุบัติเหตุบนทางด่วนคังบยอน ช่วงสะพานมาโพและสะพานวอนฮโย
ก็ได้รับการจัดการแล้วเช่นกัน แต่การจราจรยังติดขัดอยู่
ซึ่งต้องใช้เวลาเดินทาง อย่างน้อยครึ่งชั่วโมง
จากสะพานโอลิมปิกและสะพานนอรยาง ไปยังสะพานบันโพค่ะ
ควรหลีกเลี่ยงการเดินทางไปยัง คังนัมโดยผ่านสะพานซองซู
สะพานดงโฮ และสะพานฮันนัมค่ะ
การจราจรหนาแน่นขึ้น ตั้งแต่สะพานชอนโฮไปยังคังบุก
การจราจรตั้งแต่สะพานมาโพ ไปยังสะพานฮันกังแน่นขนัด
เช่นเดียวกับพื้นที่ใกล้สะพานอีฮวา บริเวณทางด่วนดงบู
การจราจรโดยรอบสะพานชอนโฮ ติดขัดเป็นอย่างมาก
เช่นเดียวกับบริเวณสะพานคุนจา ไปจนถึงประตูด้านหลังโซลแกรนด์พาร์ก
ร้านยังไม่เปิดนะคะ
หาอะไรอยู่หรือเปล่าคะ
ของที่ทําจากถั่วเหลืองน่ะ
เต้าหู้หรือ...
คือ...
เป็นนมถั่วเหลืองได้ไหมคะ
เอาอันนั้นก็ได้ครับ
เคบีเอส เอฟเอ็ม หมายเลขสอง
ขอแจ้งให้ทราบว่า อีกไม่นานจะเก้าโมงตรงค่ะ
คุณไม่เอา
นมวัวใช่ไหมคะ
เอาถั่วเหลืองน่ะครับ
ตรงโน้นมีซูเปอร์มาร์เก็ตค่ะ
การกระจายเสียง ความรัก และเครื่องบิน
รู้ไหมครับว่าสามอย่างนี้ มีอะไรเหมือนกัน
ก็คือตอนเริ่มแรก ต้องลงแรงเยอะมากไงครับ
- สวัสดีครับ - ปาฏิหาริย์ชัดๆ
ผมจะจัดรายการ มิวสิกอัลบั้มตั้งแต่วันนี้ครับ
ผมพิธีกรคนใหม่ ยูยอลเองครับ
(มีซูเบเกอรี่)
เหมือนเครื่องบินที่กําลังบินขึ้น...
(แทชางซูเปอร์มาร์เก็ต)
เราเริ่มออกอากาศ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 1994 ...
นั่นยูยอลนี่ เขาเป็นพิธีกรใหม่แน่เลย
ฉันเป็นแฟนตัวยงเลยนะ
พี่คะ นายคนนั้นมาแต่เช้า จะเอาเต้าหู้น่ะ
- เต้าหู้เหรอ - เข้าร้านนั้นไปแล้ว
เพิ่งออกจากคุกแน่เลย
บ้าน่า ดูแล้วไม่น่าใช่
(พนักงานพาร์ตไทม์ หกวันต่อสัปดาห์ ชั่วโมงละ 1,200 วอน)
เร็วๆ เข้า
(มีซูเบเกอรี่)
พี่ แม่พี่มาน่ะ
สวัสดีค่ะ
- นี่ค่ะ - ขอบคุณค่ะ ขอให้ขายดีนะคะ
แล้วเจอกันนะคะ
- โอกาสหน้าเชิญใหม่นะคะ - จ้ะ
นี่ บอกแล้วไงว่าช่วงสอบไม่ต้องมา...
ผมจะตั้งใจทํางานครับ
ให้ผมยกเข้าไปไหม
- มีอะไร... - ไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ
- เดี๋ยวฉันจัดการนี่เอง ไปเรียนเถอะ - ผมไม่มีเรียนครับ
พวกคุณทําเรื่องที่ทําค้างอยู่เถอะครับ
นี่ ทําไมถึงไม่ต้องไปเรียนล่ะ
ผมลาออกแล้วครับ
นี่
นายเพิ่งออกมาเหรอ
ออกจากไหน
คุกน่ะ
ผมไม่อยากพูดถึงมันเลยจริงๆ ครับ
ก็ได้ ตามใจนะ
(มีซูเบเกอรี่)
นายเต้าหู้
เล่าเรื่องในคุกให้ฟังบ้างสิ
ก็ได้ ช่างมันเถอะ
คุณสองคนไม่ใช่ญาติกันสินะ
เรื่องอะไรจะบอกล่ะ
เราคงหน้าไม่เหมือนกันสินะ ใช่ไหม
พี่อึนจาน่าจะอายุ 18
ตอนเธอเริ่มทํางานที่นี่
เธอเริ่มเรียนวิธีนวดแป้งทันที
ไม่ทันไรก็เก่งพอๆ กับแม่ฉันเลยล่ะ
โธ่เอ๊ย
แม่ฉันน่ะ เชื่อใจพี่อึนจากว่าฉันซะอีก
เราเลยเหมือนครอบครัว
โธ่เอ๊ย ไปเตรียม ลดราคาช่วงเย็นดีกว่า
ตอนผมอยู่สถานพินิจ
ผมทานมื้อเช้าตอนเก้าโมงตรงเสมอ
แล้วทุกๆ วัน ก็จะได้ยินเพลงเดิมๆ แล้วคิดว่า
"อ๋อ วันใหม่เริ่มแล้วสินะ"
พอทานมื้อเช้าเสร็จ
ก็จะได้ยินเสียงผู้ประกาศ
ตอนนั้นก็ราว 09:50 น.
- คุณกําลังฟัง... - แล้วผมก็อธิษฐานทุกวัน
- สัปดาห์ที่ผ่านมา... - "ปล่อยตัวผมวันนี้เถอะ
ได้โปรด"
อธิษฐานเสร็จ รายการวิทยุก็จบ
แล้วผมก็ถอดใจ
ว่า "คําอธิษฐานวันนี้ ไม่เป็นจริงหรอก"
ทุกอย่างเกิดขึ้นเป็นกิจวัตรทุกวันๆ กระทั่งวันหนึ่งผมอธิษฐานว่า
"อย่างน้อยขอให้มีสักอย่าง
เปลี่ยนไปตอนที่ผมออกจากที่นี่
ผมคงไปต่อไม่ได้แน่ ถ้าไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย"
ตรงโน้นมีซูเปอร์มาร์เก็ตค่ะ
การกระจายเสียง ความรัก และเครื่องบิน
รู้ไหมครับว่าสามอย่างนี้ มีอะไรเหมือนกัน
ก็คือตอนเริ่มแรกต้องลงแรง
- เยอะมากไงครับ - ปาฏิหาริย์ชัดๆ
สวัสดีครับ ผมจะจัดรายการ มิวสิกอัลบั้มตั้งแต่วันนี้ครับ
ผมพิธีกรคนใหม่ ยูยอลเองครับ
งั้นเหรอ
นายคงคิดว่าเป็นปาฏิหาริย์สินะ
ปาฏิหาริย์น่ะ ไม่ใช่เรื่องวิเศษอะไรหรอก
จริงไหม
เปิดม่านหน่อยสิ
อยากดื่มอะไรไหม
- มาแล้วเหรอ - ค่ะ
นายกินเยอะจังเลย
ดื่ม
อร่อยไหม
- นี่... - เอียงหัวทางนี้หน่อย
จะทําอะไรน่ะ
เลิศ
- ขอกระจกหน่อยได้ไหมครับ - หล่อเข้ม
- ผมขอกระจกทีครับ - โอเคๆ หล่อเลิศเลย
เยี่ยม ดูดีแล้ว ไม่ต้องส่องกระจกหรอก
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
- สวัสดีค่ะ
- พรุ่งนี้พี่มาหรือเปล่าคะ - มาสิครับ
- แล้ววันถัดไปล่ะคะ - แล้วมะรืนนี้ล่ะคะ
มาสิ
ขอให้มีความสุขค่ะพี่
ว้ายตายแล้ว
พวกเธอกลับบ้านไปเถอะ
- อะไรกัน - อะไรของเขา
ว่าแต่
คุณเกิดปีไหนเหรอ
ปี 1975
หา
ผมก็เหมือนกัน
แต่ฉันเรียนเร็วกว่าปกติหนึ่งปี
เพื่อนฉันเกิดปี 1974 หมดเลย
อ๋อ
อย่างนั้นเหรอ
นี่อะไรเหรอครับ
"เกลียดขนมปัง ขนมปัง ขนมปัง ขนมปัง"
อ๋อ นั่น...
ฉันเขียนไว้ตอนเด็กๆ น่ะ
ฉันเคยเกลียดขนมปัง
ถ้าพ่อแม่มีร้านแบบนี้
ผมคงดีใจจนตัวลอยเลยล่ะครับ
(ขนมปัง)
ฉันชอบมองออกนอกหน้าต่างในวันแบบนี้
วันที่ฝนตก
ฉันพาดแขนไปที่หน้าต่างในร้านกาแฟ
และรอคอยเธอ
เธอจะวิ่งมาโดยไม่มีร่ม
ฉันจึงควรเช็ดหน้าให้เธอ
ไม่สิ เธออาจไม่ได้มาจริงๆ ก็ได้
ฉันอยากจะร้องไห้
ฉันชอบมองออกนอกหน้าต่างในวันแบบนี้
ถึงมองไปแล้วจะเศร้า
ฉันควรเขียนจดหมายหาเธอ ตอนมองไปนอกหน้าต่าง
พี่อึนจา
- เพื่อบอกเธอ - กลับมาแล้วเหรอ
- ว่าฝนนั้นตกอยู่ - อ้าว ยังอยู่อีกเหรอ
นี่ เคยเห็นอะไรน่ารักขนาดนี้ไหมล่ะ
ไม่เลยค่ะ
คัพเค้กจิ๋ว เจ๋งไปเลย
น่ารักจัง
ฮยอนอู
มีต้นคริสต์มาสอยู่ในกล่องแน่ะ เอาออกมาปัดฝุ่นให้หน่อยได้ไหม
เสร็จแล้วกลับได้เลยนะ
นายเต้าหู้บอกว่ากลับช้าได้น่ะ
เขาอยากจะอยู่ช่วย
จริงเหรอ
อยากช่วยเหรอ
วันนี้เราลองเพิ่มยอดขายกันไหม
ตั้งไว้ข้างนอกกันเถอะ
ข้างนอกเหรอ...
ครับ
ไม่ต้องพูดสุภาพนักก็ได้
เพื่อนฉันหลายคนก็อายุเท่านาย
เข้าใจแล้ว
แม่ฉันตั้งต้นคริสต์มาส ไว้ข้างนอกเสมอล่ะ
แม่บอกว่าจะได้แบ่งให้คนอื่นบ้าง
สวยดีนะ
แหม สวยจัง
สวยมากเลย
พวกเธอ มันหนาวออก
ว่าแล้ว
- เอาอันนี้วางข้างๆ เถอะ - นี่เหรอ
อือ
ถ่ายรูปกันได้ไหม
- ถ่ายรูปเหรอ - พวกเราสามคนไง
กับทุกอย่างเลย เค้กด้วยนะ
เป็นความคิดที่เยี่ยมเลย
ถ่ายรูปของพวกนี้ไว้ดีกว่า
ตั้งชื่อพวกมันด้วยดีไหม
ชื่อเหรอ
เค้กลูกเจี๊ยบเหินฟ้า
เค้กภาพร่างความทรงจํา
เค้กกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว
พูดอะไรของนายเนี่ย
มีรายการประกาศรางวัลดนตรี ทุกๆ สิ้นปีนะครับ
น่าจะทําแบบเดียวกันกับโดนัทเราด้วย
งั้นฉันจะเอาดาวติด อันที่ทําให้คิมดงรยอลด้วยแล้วกัน
เอาสิ เอาแบบนั้นแหละ
ทําไมต้องมาเริ่มก่อสร้าง ช่วงใกล้คริสต์มาสล่ะเนี่ย
ปีก่อนๆ เราไม่เคยมีเค้กพอขายเลยนะ
สร้างอพาร์ตเมนต์เล็กๆ น่ะ เดี๋ยวคงมีลูกค้าเพิ่มแน่
นี่ เสียงดังไปแล้วนะ
สวัสดีค่ะ
ไงเพื่อน เมอร์รี่คริสต์มาสนะ
"เพื่อน" เหรอ
มาทําอะไรที่นี่
แล้วนายล่ะ มาทําอะไร
ฉันทํางานแถวนี้ ฉันหนีออกจากบ้านนี่นา
บ้าจริง หนาวชะมัดเลย
ขออยู่ที่นี่สักพักนะ
อือ
เอานมหน่อยไหม
ไม่เป็นไรครับ
ผมน่าจะรอ
หนีออกจากบ้านตอนฤดูใบไม้ผลิ แบบนี้ลําบากจัง
ผมเคยช่วยหมอนี่ไว้น่ะ
ผมเป็นคนเอาเขาออกจากคุก
แปลกใจมากที่เจอเขาที่นี่
ถ้าไม่ได้ฉัน
นายได้ฉลองคริสต์มาสในคุกไปแล้ว
- ลูกเจี๊ยบ - เจี๊ยบๆ
- มากันแล้ว - นกกระจอก
- จิ๊บๆ - เป็ด
- ก้าบๆ - สวัสดีจ้ะ
- สวัสดีค่ะ - เชิญเลยจ้ะ
- สวัสดีครับ - เข้ามาเลย
เดี๋ยวจะให้หนูนะ รอเดี๋ยว
คุณครู นี่มีเม็ดช็อกโกแลตด้วย
ไหนจ๊ะ อันไหนเหรอ
หมอนั่นยังขี่สกู๊ตเตอร์นั่นอีก
- นายทําอะไรอยู่น่ะ - มานี่เลย
ให้ฉันทักทายเขาก่อนสิ โธ่
- เฮ้ย เป็นไงบ้าง - ดีใจที่นายกลับมานะ
- ทักทายหรือยัง - รู้ไหมว่ากี่โมงกี่ยามแล้ว
โธ่ ก็น่าจะบอกว่าอยู่ตรงทางแยก
ฉันจะไปรู้ได้ไงวะว่าร้านนี้อยู่ไหน
นายควรรู้สิวะ
เราหาร้านเจอกันหมดไม่มีปัญหา มีแต่นายแหละที่มาช้า ไอ้โง่เอ๊ย
- อะไรน่ะ - นั่นมัน...
เอานี่แล้วไปซะ
คือเรา เรามาช่วยเพิ่มยอดขายนะ
- ไม่ต้องช่วยหรอก - อะไรนะ
- เอาล่ะ ไปคุยกันข้างนอกเถอะ - คุณป้า ทําไมต้องคุยข้างนอกด้วยล่ะ
- ไปข้างนอกกัน - คุณป้า
ออกไปเถอะน่า
(มีซูเบเกอรี่)
ขอเบิกเงินล่วงหน้าได้ไหมครับ
- เร็วสิวะ - เร็วๆ
พวกเขาไม่ใช่คนเลวหรอกครับ
เฮ้ย ต้องไปแล้วนะ บ้าจริง ไปเร็ว
- ไปเถอะ - ไปกัน
คิดว่าเขาจะกลับมาไหม
อือ
คงอย่างนั้น
ดูเหมือนเขาจะไม่กลับมาเลยเนอะ
อือ
เขาหล่อเกินไปนะ
ศูนย์
- เจ็ด - ปัง
- ปัง
- อะไรวะ - อะไรวะพวกนาย
- ไปฉี่ก่อนเว้ย - บอกให้หมอนี่ดื่มซิ
- ยี้ - ชี้ให้มันเจาะจงหน่อยสิ
- พูดให้มันชัดๆ สิเว้ย - ชี้ไอ้หมอนั่นเลย
- อย่าชี้ไปมั่วซั่วสิวะ - เข้าใจไหม
- ดื่มกัน หมดแก้ว - หมดแก้ว
นั่นแหละเพื่อน
แหม นายนี่สุดยอดจริงๆ
ขอโทษทีครับ
หนาวจริงๆ
อะไรวะ งานศพหรือไงเนี่ย
- เฮ้ยๆ - อะไรวะ
เฮ้ย ไอ้ฉิบหายนี่
อะไรวะ
- ว่าไงนะ เมื่อกี้ว่าไง - เฮ้ย อย่าน่า
ตอนเดินผ่านฉัน แกพูดว่าไงวะ
แกพูดว่าไง แกพูดห่าอะไรวะ
เฮ้ย ส่งมาซิ
เฮ้ย นายเก่งเหมือนกันนี่หว่า
ไอ้บ้านั่นผลักเขา หมอนั่นผลักเขา
- อะไร - ใครน่ะ
โทรเรียกตํารวจที
อะไรเนี่ย เกิดบ้าอะไรขึ้น
บอกให้เรียกตํารวจไง
ปล่อยนะเว้ย ไอ้หอกหัก
(ปิดชั่วคราว จะเปิดใหม่เร็วๆ นี้)
เพราะเป็นช่วงใกล้สิ้นปี เราจึงขอพรกันแบบนี้เสมอ
"ขอให้มีแต่สิ่งดีๆ เกิดขึ้นกับฉันในปีใหม่ด้วยเถอะ"
แต่ถ้าหากท้องฟ้าสดใสแดดจ้าไปตลอด
แถบนี้ก็จะกลายเป็นทะเลทรายนะครับ
หิมะและฝนทําให้ดินอุดมสมบูรณ์
หากไร้สายฝนและหิมะ ไม้ผลก็โตไม่ได้ครับ
ฉะนั้นเวลาเราขอพรกัน
ลองเปลี่ยนถ้อยคํากันสักนิดไหมครับ
"ฉันอยากให้มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นกับฉันในปีใหม่บ้าง"
อย่างนี้ครับ
บริษัทใหญ่ๆ ล่ะ เข้าไม่ได้สักที่เลยเหรอ
- ค่ะ - โธ่เอ๊ย
เกรดเธอก็ดีใช้ได้นะ
ผู้จัดการฝ่ายบุคคลจากทุกบริษัท เคยต้องเรียงแถวมาหานักศึกษาเรา
ปีนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ
มีสองแห่งที่เธอเริ่มทํางานได้เลยนะ
หนึ่งในนั้นคือ...
เคยได้ยินชื่อบริษัทควังจางใช่ไหม
พวกเขาทําอะไรคะ
งานบรรณาธิการจดหมายข่าว งานนี้เป็นงานประจําน่ะ
พวกเขาเสนอค่าจ้าง
ปีละ 15 ล้านวอน
พวกเขาอยากได้คนจบเอกวรรณคดี จากคณะเรา เธอต้องได้งานแน่
อีกที่ก็...
งานพาร์ตไทม์ที่สถานีวิทยุ
แต่สัญญาแค่สองเดือน
อ๋อ รายการวิทยุของยูยอลน่ะ
ถ้าได้ยินเสียงเพลงนี้ แปลว่า 09:20 น. แล้ว
หลังจากนั้น เขาก็อ่านสคริปต์ที่คนอื่นเขียน
แต่ก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น
แล้วจะได้ยินเพลงประจํา ของคิมกวังจินตอนสิบโมง
โธ่ เธอน่าจะรับงาน ที่สถานีวิทยุไปซะนะ
ฉันไม่รู้เรื่องรายการวิทยุเลย
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ช่างเถอะ
หางานดีๆ แล้วเป็นผู้ฟังรายการดีกว่า
อ๋อ นี่เรื่องสําคัญ
ยูยอลเริ่มทํารายการ วันที่ 1 ตุลาคม 1994 นะ
นี่ เป็นอะไรของเธอเนี่ย เธอจําได้ยังไง
นั่นสิเนอะ ฉันลืมวันนั้นไม่ลงน่ะ
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไรหรอก
เธอต้องได้งานมั่นคงนะ
"มั่นคง" เหรอ
เปล่า
"ปลอดภัย" ต่างหาก
นั่นสิ ฉันมั่นใจว่าปลอดภัยกว่า งานพาร์ตไทม์ที่สถานีวิทยุก็แล้วกัน
ขอบใจนะ
มันแปลกๆ นะ ที่ให้ใครก็ไม่รู้
มาขนของย้ายบ้านให้น่ะ
ไอ้บริการขนของย้ายบ้านพวกนั้น เดี๋ยวมันก็เจ๊ง
พวกนั้นคิดแพงกว่าเราตั้งสามเท่าแน่ะ
ใครจะไปจ้างพวกนั้นล่ะ ให้ตายสิ
การขนของย้ายบ้านทําให้เรามีโอกาส ได้ดูของทุกชิ้นที่เรามี
ถ้าให้คนอื่นขน ขนาดจานขนม...
ส่งให้ผม หนักนะ
แบบนั้นก็ไม่รู้เลยว่าอะไรอยู่ไหน
นั่นสิ ใช่เลยครับ
ให้ตาย
ก็จริงครับ
เดี๋ยวนี้นายตอบฉัน เหมือนไม่เต็มใจตอบเลย
โธ่ ผมว่าผมได้ยินคุณพูด อย่างน้อยตั้งห้ารอบแล้วนะ
นายน่ะเป็นเจ้านายของตัวเอง
เพราะงั้นก็ต้องย้ายของเองยังไงล่ะ
เอานี่ไปให้ร้านหนังสือคุณคิมนะ
- สองกองนี้เหรอ - เออ
มาแล้วค่ะ
ฉันให้พิเศษเลยนะ
อาหารพี่อร่อยมากเลยค่ะ
- อร่อยที่สุดเลยใช่ไหมล่ะ - อือ
- เก็บเงินครับ - ค่ะ
ไปล่ะครับ
ทั้งหมด 9,000 วอนค่ะ
ค่ะ
ฉันได้งานแล้วนะ
จริงเหรอ
ฉันจะได้เขียนแล้วล่ะ
เจ๋งไปเลย
ขอโทษค่ะ
จริงสิ เธอได้งานแล้วนี่ งั้นอีกสักปีก็รวยแล้วสิเนอะ
คงอู้ฟู่เลยล่ะ
อร่อยจัง
อะไร
พี่จ่ายค่าเทอมให้ฉันนี่
พอเลย ไม่ต้องหรอก
หยุดเลย
พี่เอาเงินที่เก็บออมไว้นิดหน่อยนั่น มาจ่ายค่าเทอมให้ฉันนะ
เธอก็เหมือนครอบครัวฉัน
ขอบคุณนะคะพี่
ไม่เป็นไร
นี่อะไรน่ะ
ไขมันน่ะสิ
พี่ต้องกินเก่งแน่เลย
โธ่เอ๊ย ทําดีแล้ว
สวัสดีครับ
- มาแล้วเหรอ - ครับ
(หนังสือมือสอง)
- กลับมาแล้วครับ - อ้าว มาแล้วเหรอฮยอนอู
คุณอูชิกบอกให้ผมเอามาให้ครับ
อ๋อ ขอบใจนะ
สวัสดีครับ
สวัสดีจ้ะ
เออนี่ ฮยอนอู พาแม่ฉันกลับบ้านหน่อยได้ไหม
ขอบใจนะ
กลางคืนฉันตาฝ้าฟางหมดเลย
ถึงกลางวันจะเห็นทุกอย่างก็เถอะ
ครับ
พูดจริงนะ ตอนกลางวันฉันสายตาปกติเลย
ครับ
คําถาม หมูสามารถมองท้องฟ้าได้หรือไม่
ทําไมหมูจะมองท้องฟ้าไม่ได้ล่ะ พวกมันก็แค่ต้องแหงนหน้าขึ้นเอง
ผิด เป็นที่รู้กันว่าหมูไม่สามารถ แหงนหน้าสูงจนเห็นท้องฟ้าได้ครับ
- ธงแดงๆ นั่นอะไรครับ - พวกมันแหงน
ได้แค่ 45 องศา
อ๋อ เขาจะสร้างอพาร์ตเมนต์น่ะ
อ๋อ งั้นพวกมันก็คงมองเห็นท้องฟ้าได้ ตอนที่มันล้มหงายท้องสินะคะ
(มีซูเบเกอรี่)
(ขนมปัง)
แม่คะ
หนูได้งานแล้วนะคะ
รออีกหน่อยนะคะ
จนกว่าหนูจะกลับมาร้านนี้ได้อีก
มีซู
ฮยอนอูเหรอ
นั่นใครเหรอ
- คือ... - สวัสดีค่ะ
เธอ...
คือคุณ...
อือ ฉันอยู่แถวๆ นี้แหละจ้ะ
- อ๋อ อย่างนั้นเหรอคะ - อือ
ฉันต้องพาคุณยายกลับบ้านก่อน รอนี่ก่อนได้ไหม
อือ ได้สิ
อย่าไปไหนนะ
- กลับบ้านปลอดภัยนะคะ - ขอบใจนะ
วิ่งมาเหรอ
เปล่านี่
สบายมาก
เป็นยังไงบ้าง
ฉันมีข่าวดีล่ะ
ฉันสอบวัดระดับมัธยมปลายผ่านแล้ว
จริงเหรอ
นายเรียนต่อสินะ
อึ้งเลยฉัน ภูมิใจจัง
พี่อึนจารู้ต้องดีใจมากแน่
ตอนนี้พี่อึนจาทําร้านบะหมี่แล้วนะ
ฉันก็คิดถึงพี่อึนจา
ถ้าเผื่อพรุ่งนี้นายมีเวลา
เราไปกินบะหมี่กันไหมล่ะ
คือ...
พรุ่งนี้เหรอ
อือ
พรุ่งนี้ฉันเข้ากรมทหารแล้วล่ะ
อ้าว จริงเหรอ
นายคงเหนื่อยแน่เลย
- ไม่หรอก - ไม่ต้องเดินไปส่งฉันก็ได้
โธ่ ไม่เป็นไรหรอกน่า
เมื่อเช้า ฉันนึกว่าวันนี้ คงเป็นวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง
แต่ดันกลายเป็นวันที่พิเศษมากจนได้
ใครจะไปรู้ว่าการได้เจอคนคนหนึ่ง อีกครั้งมันจะตื่นเต้นได้ขนาดนี้
ที่นี่แหละ ฉันอยู่ที่นี่
- ตึกนี้เหรอ - ใช่
คือ...
ขอบใจนะที่เดินมาส่ง
อือ
ฉันดีใจมาก
ที่วันนี้บังเอิญได้เจอเธอ
เหมือนกัน
งั้น...
อยู่ในกรมก็รักษาตัวด้วยนะ
อือ
ไปนะ
ฮยอนอู
ฉันต้องตื่นเต้นแน่เลย ถึงจดรหัสของฉันมาผิด
รหัสของเธอเหรอ
ใช่ รหัสนักศึกษาน่ะ เหมือนเลขประกันสังคมของนายไง
อ๋อ ได้รหัสประจําตัว จากมหาวิทยาลัยนี่เอง
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
หนาวล่ะสิ
รอนี่แป๊บหนึ่งนะ
อย่าเพิ่งเข้ามาจนกว่าจะบอกนะ
เข้าใจแล้ว
เข้ามาได้แล้ว
เข้ามาสิ
ฉันมีแค่นี้น่ะ
ทําไมมัน...
เป็นอะไรไหม
- ทําไมเป็นอย่างนี้ล่ะ - ขอบใจ
- มีกระป๋องใหม่... - ฉันทําเอง
เอากระป๋องใหม่ไหม
ช่างมันเถอะ ไว้ค่อยเช็ดทีหลังก็ได้
เป็นผ้าห่มฤดูร้อน แต่ก็ยังหนักเหมือนกันแฮะ
เดี๋ยวสิ
ขอโทษ ขอโทษที
- เป็นอะไรไหม - ไม่เป็นไร
- ฉันไม่เห็นนายน่ะ - นั่นสิ
หนักเนอะ
ฮยอนอู เปลี่ยนเสื้อผ้าหรือยัง
อ๋อ เรียบร้อย
ใส่เสื้อผ้าพี่อึนจาได้พอดีเลย
พี่อึนจา...
นี่เสื้อผ้าพี่อึนจาเหรอ
ขอโทษนะ ขอโทษที
ให้ตายสิ
มีอะไร หลังนายมีอะไรเหรอ
ขอดูหน่อยซิ
เรียบร้อย
ฮยอนอู
หลับแล้วเหรอ
ยัง
ตอนนั้น
ฉันนึกว่า
นายจะไม่มีวัน
กลับมาอีกแล้ว
ฉันรอนายนะ
ตอนนั้น...
วันนั้น
เรามีเรื่องกับคนเมาน่ะ
ฉันอยู่กับแทซองด้วย
เลยโดนถอนทัณฑ์บน
ก็เลย...
ต้องกลับไปเข้าสถานพินิจ
ฉันอยากกลับไปร้านเบเกอรี่นะ
มากๆ เลยล่ะ
ฮยอนอู
หลับฝันดีนะ
เช่นกัน
(ชอลเลียน)
(ใส่ชื่อผู้ใช้ที่ต้องการใช้)
(ดูบู1001)
(ใส่รหัสผ่าน)
(ใส่รหัสผ่านอีกครั้ง)
(ใส่ชื่อภาษาเกาหลีหรือชื่อในวงการ)
(ชาฮยอนอู)
ฉันคงประหม่าแน่เพราะเป็นวันแรก ฉันกังวลมาทั้งคืนเลย
ฉันก็เหมือนกัน
เอานี่ไปสิ
อีเมลแอดเดรสของนายที่ฉันสร้างให้น่ะ
- ดีจัง - ฉันว่านายน่าจะใช้เป็นนะ
เช็กอินบ็อกซ์ตอนฉันอีเมลหานะ
อย่าลืมเขียนตอบฉันล่ะ
- ติดต่อกันแบบนี้นะ - อือ
ไว้จะมาหาเธอที่นี่นะ
ได้สิ มาได้เลย ฉันจะรอ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีครับ ให้ช่วยอะไรครับ
คือวันนี้ฉัน...
- คุณคิมมีซูเหรอ - ค่ะ
อ๋อ สวัสดีครับ ยินดีที่ได้เจอครับ
ยินดีที่ได้เจอค่ะ
นี่คุณควอนอึนซู ฝ่ายบัญชีนะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดี
ส่วนนี่คุณคิมฮยอนซุก เธอจะสอนงานให้คุณ
- อ๋อ ขอบคุณค่ะ - คุณฮยอนซุก
- คะ - ฝากสอนด้วยนะครับ
อ๋อค่ะๆ ได้ค่ะ
- ไปหาเธอเลยครับ - ขอบคุณค่ะ
เอาใส่หูสิ
(ดูบู1001แอดชอลดอตคอม)
ลืมเขียนรหัสผ่านนี่นา
ได้ยังไง...
ไม่ต้องใส่ทันทีหรอกนะคะ
คะ
ที่อุดหูน่ะ
อ๋อ
ตอนที่ความเหงาฉันทวีขึ้น
เท่าที่เงาฉันได้ใหญ่โตขึ้น
ความหลังของฉันเอง
พาฉันไปยังที่นั่น
(เศรษฐกิจ)
- ที่นั่นฉันพบเธอ - ป้ายถัดไป
- สถาบันพาโกด้า ป้ายถัดไป... - ภาวนาจะได้อยู่กับเธอ
ลงป้ายนี้เหรอคะ
และอยู่ด้วยกันจนวาระสุดท้าย
ทําไมฉันไม่เคยได้ยิน
ข่าวคราวจากเธอเลย
เธออาจจะอยู่ไกลเกินไป
ริมชายน้ํา ยามตะวันลับ
ความทรงจําเก่าๆ ของเรายัง...
วันนี้เรามีเรื่องเยอะมากเลยครับ
พร้อมกับฉันคนเก่าที่ขี้อาย
มาเริ่มกันที่เรื่องนี้ก่อนเลยครับ
"คุณยูคะ ฉันโดนัทค่ะ
ฉันส่งจดหมายนี้มา เพราะฉันคงไม่ได้เจอนายเต้าหู้
ถึงแม้ว่าเขาจะมาหาฉันค่ะ
ฉันกําลังจะย้ายบ้านค่ะ
ฉันส่งอีเมลไปยังบัญชี ที่เขาไม่สามารถเข้าไปเช็กได้
มาตั้งหลายวันแล้วค่ะ
รหัสผ่านอีเมล คือรหัสนักศึกษาของฉันนะ นายเต้าหู้"
รู้สึกว่าเรื่องนี้ จะเป็นการเขียนเข้ารหัสมานะครับ
"รหัสผ่าน" "รหัสนักศึกษา" "เต้าหู้" และ "โดนัท"
สวัสดีฮยอนอู
ตอนเจอนายครั้งล่าสุด จมูกฉันแดงแจ๋เพราะอากาศหนาว
แต่ตอนนี้เข้าฤดูร้อนเต็มตัวแล้ว
เมื่อวานฉันเดินผ่านร้านของเรา เป็นครั้งแรกในรอบหลายปี
แปะก๊วยผลิใบ อยู่ริมสองข้างทางเต็มไปหมด
ยังจําต้นแปะก๊วยต้นใหญ่ ตรงข้ามร้านขายน้ํามันได้ไหม
ได้ยินว่า ทหารชอบฤดูร้อนกว่าฤดูหนาวนี่นา
- น้ําตาที่ฉันเสียไป - นายสบายดีไหม
- ในวันที่เราเลิกรา - ฉันเขียนอีเมลมาอีกฉบับ
- หวังว่านายจะได้รับสักที - อาจกลายเป็นคลื่นในมหาสมุทร
ทําไมฉันไม่ได้ยิน
(ยังไม่ได้อ่าน)
เธออาจจะอยู่ไกลเกินไป
(มีซูเบเกอรี่)
โทรทัศน์และอินเทอร์เน็ต
ถูกยกเป็นยอดสิ่งประดิษฐ์ แห่งศตวรรษที่ 20 อยู่บ่อยๆ ครับ
จะมีสิ่งประดิษฐ์ที่น่าทึ่งแบบไหนกัน ที่เราจะได้เห็นในศตวรรษที่ 21
ผมได้ยินว่ามีอุปกรณ์เจ๋งๆ มาเปิดตัว
ในงานเทคโนโลยี การสื่อสารเมื่อเร็วๆ นี้
เรียกว่าโทรศัพท์กล้องดิจิทัลครับ
มันก็คือโทรศัพท์มือถือ ที่มีกล้องดิจิทัลอยู่ข้างใน
น่าทึ่งมากใช่ไหมล่ะครับ
หมายความว่าเราจะสามารถบันทึก ช่วงเวลาดีๆ ได้อย่างง่ายดายครับ
สมมติว่าถ้าโทรศัพท์นี้ วางจําหน่ายในตลาด
คุณจะใช้โทรศัพท์นี้ ถ่ายอะไรเป็นภาพแรกครับ
(สํานักงานอสังหาริมทรัพย์มยองจิน)
(ชอลเลียน)
มีซู ฉันฮยอนอูเอง
ฉันคิดรหัสผ่านออกแล้วล่ะ
ประหลาดใจล่ะสิ
ฉันไปหาเธอที่บ้านตอนได้ลาพัก
แล้วหลังปลดประจําการก็ไป
แต่เธอย้ายไปแล้ว
ขอโทษครับ
ตอนนี้ห้องนั้นว่างไหมครับ
เธออาจสงสัยว่า ฉันคิดรหัสผ่านออกได้ยังไง
นี่คือที่อยู่ครับ
แล้วรหัสประตูล่ะ
รหัส 262670
รหัส 262670 นะ
ใช่ 670
- ที่จริง นั่นคือตอนที่ฉันรู้รหัส - ขอโทษครับ รหัสผ่านนี้
ของผู้เช่าคนก่อนใช่หรือเปล่าครับ
ขอดูซิ ครับ น่าจะใช่ครับ
เดี๋ยวนะ ฉันขอเก็บไว้ เป็นความลับก่อน
เอาไว้ค่อยบอกตอนเจอเธอนะ
มีข่าวมาเซอร์ไพรส์เธอด้วยล่ะ
- ขอใช้คอมพิวเตอร์นะครับ - เอาสิ
(ชอลเลียน)
เข้าได้แล้ว
(เป็นยังไงบ้างฮยอนอู)
ทีนี้ ช่วยเป็นคนรักฉันเถอะ
ฉันอยากจะ
- ทําไมมาหลับตรงนี้ล่ะ ไปนอนในห้องสิ - พึ่งพาเธอ
บอกฉันมา
ว่าจะคอยปกป้องฉันตลอดไป
และสัญญาว่ารักเธอที่มีให้ฉัน
จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
ประทับใจจัง ที่นายคิดรหัสผ่านออกจนได้
ฉันเคยส่งเรื่องไปที่มิวสิกอัลบั้ม ของยูยอลด้วยนะ
เพื่อบอกรหัสผ่านให้นาย
ขอเบอร์นายหน่อยสิ
ฉันจะโทรหาช่วงเที่ยงถึงบ่ายพรุ่งนี้
ทําอะไรอยู่น่ะ
นี่ ใช่จริงๆ เหรอ มีคนจ้างเราให้ทําแบบนี้เนี่ยนะ
นี่ ทําตัวสบายๆ แล้วไปเดินรอบๆ ไป
ฉันก็ทําแบบนั้นอยู่นี่ไง
เธอยังไม่ต้องห่วงเรื่องของอนาคต
ฉันจะไม่เห็นแก่ตัว
- และหวังให้เธอ - ทําดีแล้วครับ
ดีกว่าที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้
รักของเธอที่มีให้ฉันตอนนี้ ก็ทําให้ฉันสุขใจมากแล้ว
อยู่ข้างฉันตลอดไปเถอะ
ฉันเพียงอยากจะฝากความฝันไว้กับเธอ
ฟังนะ
เธอจะเป็น
คนที่สําคัญที่สุด
- สวัสดีครับ - ในใจฉัน
ฮยอนอู
อือ ฉันเอง
นายเป็นไงบ้าง
ก็อย่างที่รู้แหละ ตั้งใจทํางานไง
ยังร่าเริงเหมือนเดิมเลยนะ
แค่ได้ยินเสียงนาย วันนี้ก็สดใสแล้วล่ะ
มีซู
คิดถึงเธอจัง
เธอยังทํางานที่นั่นเหรอ
ก็นะ...
นายคิดว่าฉันทํางานอะไรล่ะ
ก็ทําในสิ่งที่อยากทําอยู่ไม่ใช่เหรอ
พี่อึนจาเคยพูดอยู่ทุกวัน ว่าเธอเป็นนักเขียนที่เก่ง
ก็คงเรียกได้ว่าใกล้เคียงกัน
เดี๋ยวช่วงหกโมงเย็นฉันโทรหาได้ไหม
อ๋อ ก็ได้ งั้น...
จะรอเธอโทรมาตอนหกโมงเย็นนะ
ค่ํานี้มาเจอกันเถอะ
เดี๋ยวโทรหานะ
อือ
อยู่ข้างฉันตลอดไปเถอะ
ฉันเพียงอยากจะฝากความฝัน...
หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
กรุณาฝากข้อความหลังเสียงสัญญาณค่ะ
หมายเลขที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้...
ดูนี่สิโว้ย
คุณครับ
เงียบๆ หน่อย
คุณหอบเงินค่าสมาชิกหนีไป ซึ่งคิดเป็นคนละสี่ล้านวอน
แถมมีสมาชิกตั้งร้อยกว่าคน
เดี๋ยวนี้พวกฟิตเนสคลับ เปลี่ยนชื่อกันเยอะ
เพื่อรับสมาชิกใหม่ แล้วหลอกเอาเงินจากพวกเขา
บอกแล้วว่าเราไม่รู้เรื่องไงครับ
เราทุกคนน่ะเป็นพนักงานพาร์ตไทม์นะ
คือว่า...
ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ ครับ
ตอนทุกคนทะเลาะกัน
ผมให้คนอื่นชกโดยไม่ตอบโต้เลยครับ
แล้วผมก็เรียนมหาวิทยาลัยอยู่นะครับ
- ผมไม่ได้ทําอะไร... - ไม่ได้ยินเลย ว่าไงนะ
ฟังนะ
รู้แล้ว เพราะงั้นก็เงียบๆ ตกลงไหม
- ฮยอนอู - ฮยอนอู
เฮ้ย ยอดเลย
นี่
- รอก่อนสิ - เฮ้ย หาเหล้าดื่มกัน
ขอบใจที่จัดการให้นะ
มากับพวกเราสิ
- นี่ - นี่ ฉันก็แค่พยายามช่วยนายนะ
- นี่ - ใช่แล้ว
- แทซองช่วยนายเต็มที่เลยนะ - ใช่เลย
อุตส่าห์หางานนี้ให้นาย นายจะได้มีเงินไงล่ะ
ไม่ไปด้วยกันจริงๆ เหรอ
ใช่
ใช้ชีวิตให้มันเหมาะสักทีเถอะน่า
ขนาดแทซองยังโดนเจ้าของหลอกเลยนะเว้ย
นายจะชิ่งพวกเรางั้นสิ หา
- เฮ้ย ชาฮยอนอู - เฮ้ย
- เอาจริงงั้นเหรอ - เฮ้ย
แทซองไม่ได้จงใจทําสักหน่อย
นี่ ฮยอนอู
(มีซู ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ ไม่ได้รับโทรศัพท์เธอ)
(ความจริงแล้ว ถึงจะไม่ใช่ความผิดฉัน...)
(มีซู ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ ไม่ได้รับโทรศัพท์เธอ)
(มีซู)
(ปิด)
(เวลาใช้งานทั้งหมด 43 นาที 33 วินาที)
ต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่
แต่ว่านะ
ที่จริงฉันรู้สึกขอบคุณ ที่ไม่ได้ยินข่าวคราวจากนาย
เดี๋ยวนี้ฉันรู้สึกเหมือนคนขี้แพ้
หลังผ่านมานาน ฉันก็ไม่มีอารมณ์ จะไถ่ถามนายและหัวเราะไปกับนายแล้ว
เกลียดตัวเองจัง
ไม่อยากให้ใครมองด้วยซ้ํา
ฉันเศร้า
ฉันเลือกของฉันเองทั้งหมด แล้วฉันจะกังวลไปทําไม
ระยะนี้มีเรื่องเดียวเท่านั้น ที่ทําให้ฉันสุขใจ
เรื่องที่นายคิดรหัสผ่านออกไงล่ะ
เพราะนายฉันถึงหัวเราะได้ หลังเงียบมานาน
ฮยอนอู ติดต่อฉันตอนมีเรื่องดีๆ นะ
ฉันก็จะทําอย่างนั้นเหมือนกัน
ทําไมการเริ่มต้นวันใหม่ ถึงได้ยากเหลือเกิน
เริ่มต้นง่ายๆ ด้วยกาแฟสักถ้วยดีไหม
กาแฟหอมกรุ่นสักถ้วยที่ช่วยปลุกฉัน
กลิ่นดอกฟรีเซียตอนฉันเดินผ่านประตู
มิวสิกอัลบั้มของยูยอล
ไหนๆ วันนี้ก็อากาศดีนะครับ
มาสนองความสนใจใคร่รู้ เรื่องดีๆ กันดีไหมครับวันนี้
ในช่วงนี้ เรามารู้จัก กับหนังสือและผู้แต่งกันครับ
คุณจองซูมัน ผู้แต่งหนังสือ "ผู้คนทรงเสน่ห์
การเดินทางของพวกเขา" อยู่ที่นี่กับเราแล้ว
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
จองซูมัน ผู้แต่ง "ผู้คนทรงเสน่ห์ การเดินทางของพวกเขา" ครับ
- มีซู เธอพูดตรงนี้ได้นะ - แต่ถ้าคุณพูดอย่างนั้นได้...
- อะไรนะ - ก็...
ให้ตาย อย่าทึ่มไปหน่อยเลย
ฉันนึกว่าพูดอะไรตรงนี้ ก็จะถูกบันทึกด้วยเหมือนกัน
เพื่อนเธอนี่ซื่อจัง
ฉันไม่เคยคิดเลยจริงๆ นะคะ
ว่าเขาจัดรายการในสตูดิโอ ที่ไม่เห็นข้างนอกเลย
ฉันนึกว่าเขาจะมองไปนอกหน้าต่าง
เฝ้าสังเกตวิวด้านนอก ทุกรายละเอียดน่ะค่ะ
ช่วยดูหน่อยนะคะ
นี่ค่ะ
- แหม กลับมาแล้วเหรอ - สวัสดีค่ะ
เข้าไปเลย
- เตรียมการเรื่องหนังเป็นไงบ้าง - กลับมาแล้วค่ะ
- เก่งมากมีซู - ดีมาก
- คุณจองฟังดูประหม่าจัง - เดี๋ยวไปหาอะไรกินกันนะ
- ก็ดีนี่ - ตกลงนะ
- ตกลง - เขาทําฉันประหม่าหมดเลย
นั่นสิคะ
นี่...
- ได้ถ่ายรูปไว้บ้างไหม - ค่ะ
โอ๊ย นี่ถ้าแม่ผม ไม่บุกมาที่บ้านเมื่อเช้านี้นะ
ผมก็คงไปสถานีวิทยุแล้ว
- ดูให้ทีนะว่าจะสัมภาษณ์เพิ่มได้ไหม - ได้ค่ะ
- พูดจริงนะ - ค่ะ
- เดี๋ยวจะให้โบนัส - ค่ะ
อย่าดีแต่พูดล่ะ
คุณเอาแต่บอกว่า "ค่ะ"
ตามสบายนะ
ค่ะ แล้วเจอกันค่ะ
ว่าแต่ใครย้ายไปห้องว่างข้างบนเหรอคะ
ก็ไม่แน่ใจนะ
เป็นพวกทําหนังหรืออะไรแนวนั้นแหละ
เจ้านายรู้จักอยู่คนหนึ่งนะ
อ๋อ
เป็นพวกนักศึกษา ที่ทําโปรเจกต์ครีเอทีฟน่ะ
แบบว่าเป้าหมายคือทําฝันให้เป็นจริง
ทุกคนก็หมกมุ่นเรื่องนี้ มาตั้งแต่เวิลด์คัพแล้วใช่ไหมล่ะ
น่าอิจฉาจัง
(หนุ่มศตวรรษที่ 20)
ทําอะไรอยู่คะ
อ๋อ รอคุณอยู่ไงล่ะ
มีเรื่องดีๆ เหรอคะ
ก็มีน่ะสิ ขึ้นมาสิ
- อ๋อ ไม่เป็นไรค่ะ ระวังนะคะ - ไม่ใช่เจ้านี่
ผมต้องพาคุณไปที่ที่หนึ่งน่ะ
มาสิ
(ศูนย์หนังสือคโยโบ)
- เห็นไหม - เห็นอะไรคะ
อ้าว ไม่เห็นเหรอ
(ผู้คนทรงเสน่ห์ การเดินทางของพวกเขา)
อันดับหก
หนังสือที่เราตีพิมพ์ ได้อันดับหกเลยนะ
ยินดีด้วยนะคะเจ้านาย
ไม่เอาน่า แค่นั้นเองเหรอ หา
คุณเครียดจนทําเหมือนกับว่า โลกกําลังจะแตกเลย
ดีใจแค่ไหน ระบายออกมาเลย
หนังสือที่ผมตีพิมพ์ ขึ้นอันดับหกเลยนะ
เจ๋งไปเลย
สุดยอด
- พระเจ้า - สุดยอดไปเลย
- ได้ที่หกเลยนะ - เยี่ยมเลย
เก่งมาก
แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่
ดูช่างกล้าแกร่ง
แต่ก็อ่อนโยนในเวลาเดียวกัน
แสงแดดระยิบระยับที่ส่องจากฟากฟ้า
ส่องมาที่โต๊ะผมในตอนนี้
สะท้อนใบไม้สีเขียว ที่สวนยออีโดด้วยครับ
เขาคงมีหน้าต่างแล้วมั้ง
รู้สึกถึงความงาม เกินห้ามใจนี้ไหมครับ
นี่คือวันแห่งประวัติศาสตร์
- จากนี้ไปมิวสิกอัลบั้มของยูยอล - อรุณสวัสดิ์
จะออกอากาศจากสตูดิโอเปิดแห่งนี้ครับ
คงเป็นการยากที่ผมจะจดจ่อ อยู่กับการจัดรายการวันนี้
เพราะผมคงจะมัวแต่มอง ออกไปนอกหน้าต่างครับ
มิวสิกอัลบั้มของยูยอล เริ่มต้น ณ บัดนี้
ตอนผมก่อตั้งบริษัทนี้
ผมก็แค่รวบรวมคน และเริ่มทํางานเพื่อความสนุก
แต่ผมก็สามารถตีพิมพ์ หนังสือขายดีได้ในเวลาแค่สองปี
โชคดีเป็นบ้าเลย
อาจจะเป็นเพราะว่า
เรากําลังโหยหากันและกัน
ในเวลาเดียวกัน
ในเวลาเดียวกันนั้น
ขณะเดินไปตามถนนเส้นเดียวกัน
และเดินสวนทางกัน
เราอาจเสียใจกับการตัดสินใจ
ในตอนนั้น
เมื่อเรากล่าวคําอําลา ครั้งสุดท้ายต่อกัน
เพราะฉันนั้นเกรงและหวั่น
เกรงว่าเราอาจเดินสวนกัน
สักครั้ง
เรา...
บังเอิญเจอกันอีกแล้วนะ
นั่นสิ
ทําตัวไม่ถูกเลย
ฉันจะกลับบ้านแล้ว
ฉันมีอะไรอยากให้เธอดู
ถ้าความคิด
ว่าเธอนั้นโดดเดี่ยว
ทําให้ใจเธอเจ็บปวดเช่นกัน
ทุกครั้งที่เธอเดินออกจากประตู
หากแม้เพียงยิ้มก็รู้สึกฝืนใจ
การรู้ว่าเธอใจอ่อนเพียงใด
เธอน่าจะเก็บมันฝังลึกไว้ข้างใน
เช่นคนโง่
เดี๋ยวนะ
เดี๋ยว นี่มัน...
มีอะไรเหรอ
ฉันเช่าที่นี่อยู่น่ะ
คือ...
คือแบบว่า...
ทําไมนายมาอยู่นี่ล่ะ
อ๋อ
ก็คือว่าฉันชอบอพาร์ตเมนต์นี้ มาตลอดเลย
มันว่างอยู่ แล้วฉันพอจ่ายค่าเช่าไหวน่ะ
ก็เลยเซ็นสัญญา
ฉันเพิ่งนึกออก
ไม่รู้จะบอกอะไรก่อน
เพราะมีหลายเรื่องเหลือเกิน ที่ฉันอยากบอกนาย
แต่เพิ่งนึกขึ้นมาได้น่ะ
ฉันดีใจมากที่เราได้เจอกันอีก
- อะไรน่ะ - เดี๋ยวก่อน
(ขอลางานสามวันค่ะ)
จะทํากิมจิจีเกกันก่อนใช่ไหม
ใช่
กิมจิจีเกกับผัดเผ็ดหมู
ทําข้าวห่อไข่ด้วยเถอะ ฉันทําเป็นนะ
แหม แบบนั้นฉันว่าจะวุ่นวายไปนะ
ฉันทําเอง เธอไปพักเถอะ
ไม่เอาหรอก มีที่ต้องทําตั้งเยอะแยะ
น่าจะซื้อกระเทียมสับมาด้วย กระเทียมนี่...
เดี๋ยวฉันสับเอง
แต่นี่มัน...
- งั้น... - กระเทียมสับ...
เดี๋ยวฉันสับกระเทียมเอง
แต่ว่า...
แน่ใจนะว่าทําทั้งหมดเองคนเดียวได้
อือ เปลี่ยนชุดแล้วทําตัวสบายๆ เถอะ
งั้นก็ได้
ฮยอนอู นายเปิดน้ําเหรอ
ว่าไงนะ
นายเปิดน้ําในครัวเหรอ
ใช่
ถ้าทําแบบนั้น น้ําในห้องน้ําจะเย็นเจี๊ยบน่ะสิ
ดื่ม
ขอบคุณสําหรับอาหารนะ
อร่อยไหม
อร่อยมากเลย
ตอนฉันอยู่ที่นี่
มีราขึ้นเป็นแถบเบ้อเริ่ม ตรงผนังด้านนั้นด้วย
นายไม่รู้ว่าน้ําร้อน
จะไปไม่ถึงห้องน้ํา ตอนเปิดน้ําในห้องครัวนี่นะ
นั่นสิ เข้าใจแล้ว ว่าเป็นเพราะนายอยู่คนเดียว
คงไม่เคยพาแฟนมาบ้านเลยล่ะสิ
ช่วยเลิกมองโน่นมองนี่ แล้วกินอย่างเดียวได้ไหม
ก็กินอยู่ไง
- มีข้อความใหม่ มีข้อความใหม่ - แป๊บหนึ่งนะ
มีข้อความใหม่ มีข้อความใหม่
รูปพวกนี้อะไรเนี่ย
(มีซูเบเกอรี่)
ฉันมีความทรงจําแสนสุข อยู่แค่นิดเดียวน่ะ
แต่บางเรื่อง
ฉันจํารายละเอียดไม่ได้ มันก็น่าหงุดหงิดนะ
เหมือนไม่ใช่ความทรงจําฉันเลย
แทบไม่อยากเชื่อเลยว่า ฉันเคยสัมผัสช่วงเวลาแบบนั้นด้วย
ฉันถ่ายรูปพวกนั้นไว้จะได้ไม่ลืม
นายทําฉันกลัวนะ
อย่างกับแม่ฉันเลย
ยังกลัวฉันอยู่ไหม
หือ
ก็ตอนเจอกันครั้งแรกเธอกลัวฉันนี่นา
แล้วตอนนี้ล่ะ
ยังไม่กลัวเหรอ
จับฉันให้ได้สิ
รู้สึกถึงรักฉันไหม
ถึงแม้ว่า
ฉันจะซ่อนมันจากเธอ
ถ้าเธอรู้สึกถึงมันได้
แปลว่าเธอเองก็ซ่อนมันไว้ด้วยใช่ไหม
รู้สึกถึงรักฉันไหม
ตอนไหนที่เธอ
รู้ว่าใช่ล่ะ
ถ้าเธอรู้สึกเหมือนกัน
ก็จงโปรด
บอกฉันมา
ถ้าเกิดฉันพูดขึ้นมา
- เสร็จหรือยัง - อย่างระวัง
- แต่จริงจังล่ะ - อ่านจบหรือยัง
- เหลืออีกประมาณสามหน้า - เธอจะรู้สึกเช่นไร
โธ่ อ่านช้าชะมัดเลย
- สมัยนายเป็นพวกเด็กเกเร - ถ้าเกิดฉันพูดขึ้นมาเฉยๆ
- ตอนที่ยังคุยเรื่องอื่นล่ะ - นายขี่มอเตอร์ไซค์แบบเด็กพวกนี้ไหม
- ก็เคยอยู่ - แล้วเธอจะตอบอย่างไร
เธอจะยอมรับฉันไหม
- มีสาวซ้อนท้ายด้วยไหม - ตอนนี้
- ไม่มี - เห็นแล้วใช่ไหม
- โกหกชัดๆ - ฉันบอกเธอไปหมดแล้ว
- จั๊กจี้น่ะ - ถ้าเธอยังไม่รู้
ให้ฉันลืมมันอีกทีไหม
เอาเล่มที่อ่านจบแล้วมาหน่อย
อือ
ไม่อยากเห็นพี่อึนจาอยู่แบบนั้นเลย
แม่ฉันดีกับเธอมากเลยนะ
แม่อยากเห็นพี่อึนจาแต่งงานกับคนดีๆ
แล้วก็มีครอบครัวดีๆ
ฉันถึงกับเคยบอกเธอไปด้วย ว่าจะไม่เจอหน้าเธออีก
แต่เธอก็ยืนยันจะแต่งงาน กับตาแก่ลูกติดนั่น
ไปเถอะ เดี๋ยวฉันรอนี่แหละ
ไปด้วยกันไม่ได้เหรอ
ไปด้วยกันเถอะ
คราวหน้านะ
ไปเลยสิ
ไปเถอะ
นายไปเถอะ
ไม่เอา เดี๋ยวฉันรอนี่แหละ
ไปด้วยกันเถอะน่า
(ร้านบะหมี่กึมอี)
เชิญนั่งค่ะ
นี่ ตายแล้ว
ฮยอนอูเหรอ
ฮยอนอูใช่ไหม
ครับ พี่อึนจา ผมฮยอนอูเอง
ตายแล้ว นายเต้าหู้
โอ๊ยแหม
ตายจริง หล่อขึ้นเป็นกองเลยนะเรา
โอ๊ยตายแล้ว นั่งก่อน นั่งตรงนี้นะ
หาฉันเจอได้ยังไง
มีซูน่ะ...
มีซูไม่อยากมาด้วยใช่ไหม
คุณป้าคะ
คุณป้าคะ เธอแย่แล้วค่ะ
- ตายแล้ว - เธอจะโดนเล่นงานน่ะค่ะ
หยุดตรงนั้นเลย
- มานี่ - โอ๊ย เจ็บนะ
- ปล่อย - เจ็บนะ
พูดสิว่าขอโทษ ก้มหน้า
พูดสิว่าขอโทษ
ขอโทษค่ะ
ยัยนี่ใครกันน่ะ
"ยัยนี่" เหรอ ฉันเนี่ยนะ
เธอนี่มัน...
มีซู...
กะแล้วว่าพี่ต้องอยู่แบบนี้
จําน้าตัวเองไม่ได้หรือไง
"น้า" เหรอ
จับได้ว่าสูบบุหรี่น่ะ
เอาเถอะ
แม่เธอน่ะ เคยเป็นเชฟที่เก่งที่สุดในโลกนะ
ตอนนี้ต้องติดแหง็ก ทําบะหมี่ทั้งวันก็เพราะเธอนั่นล่ะ
รู้ตัวบ้างไหม
เข้าใจไหม ไม่เป็นไรน่า
พี่ทนทําไม
น้องสาวฉัน...
ให้ตายสิน้องสาวฉัน
ทําไมปล่อยให้เด็กนี่ เป็นตัวถ่วงแบบนั้นล่ะ
พี่อึนจาที่ฉันรู้จักหายไปไหน
ทนเรื่องบ้าๆ แบบนี้ทําไม
เรียบร้อย ใช่ อันนั้นแหละ
เอาล่ะ กินกันเถอะ
นี่กิมจิอายุสองปีเลยนะ
ฉันให้แต่คนพิเศษไม่กี่คนเท่านั้น
เดี๋ยวห่อให้เอากลับบ้านไปด้วย
หมดแล้วเติมได้นะ กินให้จุใจไปเลย
นี่
กินกันเถอะ
กินสิ
ขอบคุณค่ะ
อร่อยเนอะ
อร่อยจัง
อร่อยจริงๆ ครับ
เอาพริกไทยเพิ่มไหม
กินกับกิมจิสิ
เหมือนพี่อึนจาจะมองออก ว่าเราคบกันอยู่นะ
คือมันก็ไม่ได้ผิดอะไร แต่ทําไมพี่อึนจาไม่ถามนะ
ถึงพี่อึนจาไม่รู้ก็ไม่สําคัญหรอก
ฉันไม่อยากทําอะไรที่เธอไม่ต้องการไง
ฉันจะขัดใจมากๆ กับเรื่องนั้นถ้าฉันมีอคติ
มีซูๆ
อยู่ที่ทํางานหรือเปล่า
(เคบีเอส คูล เอฟเอ็ม 89.1)
เธอบอกใช่ไหมว่ามีบริษัทสื่อ หรืออะไรที่อยู่ด้านบนออฟฟิศเธอน่ะ
เราต้องการพนักงานพาร์ตไทม์ มาทําวิดีโอถ่ายทอดสดรายการวิทยุเรา
ฉันรู้จักคนที่ถนัดด้านนี้นะ
อ๋อ แล้วหล่อไหม
อย่าจีบเขาจะดีกว่านะ
อ๋อ ก็ได้
ไอ้นี่หนักจัง
นายทําอะไรอยู่เหรอ
ฉันเตรียมล้างฟิล์มอยู่น่ะ
นี่ฮยอนอู
นายว่าเสื้อยืดเป๊ปซี่ ที่ฉันใส่ตัวนี้เป็นยังไงบ้าง
เธอใส่แล้วสวยดี
แล้วจะยกให้ฉันไหม ถ้าบอกว่าฉันอยากได้
ได้อยู่แล้ว
ฉันถ่ายเก่งเนอะ
ยิ้มหน่อย
อะไร อะไรเนี่ย
ฉันอยากถามคําถามนี้มาตลอดเลยนะ
นายสามารถ
ยิ้มแบบนั้นได้ยังไง
แต่ฉันก็สงสัยเสมอว่า
"นั่นคือรอยยิ้มจากใจหรือเปล่า
หรือแค่ฝืนยิ้มไป"
ก็แค่พูดไปเรื่อยน่ะ
เวลาที่เราจนตรอก คนอื่นๆ ก็ดูจนตรอกด้วย
แล้วเราก็จะกังขากับทุกเรื่อง
ถ้าตอนแรกฉันมีมาก ฉันก็คงอยากได้เพิ่มอีก
แต่ฉันต้องการ แค่อย่างสองอย่างที่รักสุดหัวใจ
เธอเป็นสิ่งนั้นสําหรับฉัน
ว่าต่อสิ
อย่างน้อยสําหรับฉันแล้ว
เธอเป็นคนสุดวิเศษเกินบรรยาย ในโลกกว้างๆ ใบนี้เลย
โอ๊ย หวานจัง
หวานจนเวียนหัวเลยล่ะ
กาแฟอร่อยสุดก็ตอนร้อนและหวานนี่แหละ
เข้าไปสิ
หา
เข้าไปข้างในสิ จะได้เห็น
แต่งงานกันดีไหม
พวกผู้ชายคงรู้สึกแบบนี้แน่เลย
ฉันพูดไปโดยไม่รู้ตัว ตอนเห็นนายเข้าไปน่ะ
ล้อเล่นนะ ลืมที่ได้ยินไปเถอะ
เข้าไปกัน
แถวบ้านเก่าคุณ เคยมีอพาร์ตเมนต์อยู่ตรงนี้
แล้วก็ร้านทําผมตรงนี้
ตอนนี้มีตัวแทนอสังหาริมทรัพย์ อยู่ตรงที่ที่เคยเป็นร้านเบเกอรี่
ถ้าเลี้ยวขวาข้างๆ ร้านสะดวกซื้อ แล้วเดินต่อ
จะเห็นร้านหัวมุมเก่า จําได้หรือเปล่า
คุณพูดเรื่องอะไรอยู่เหรอคะ
นี่ผม...
ผมไม่ได้บอกเหรอ
อ๋อ ยังไม่ได้บอกล่ะมั้ง
ผมจะซื้อร้านนี้น่ะ
จะเปลี่ยนเป็นร้านเบเกอรี่ ที่สอนทําอาหารด้วย
ห้องเรียนควรจะใหญ่หน่อย และร้านนี้ก็กว้างขวางพอ
คุณเริ่มตรงนี้ได้
อะไร
ตกหลุมรักผมหรือไง
ผมจะทําให้คุณหัวเราะ แล้วก็ยิ้มแบบนี้แหละ
จะทําให้คุณตกหลุมรักผมจริงๆ ให้ได้
เจ้านายคะ เชยชะมัดเลยค่ะ
ฮยอนอู
เอามาคืนครับ
ครับ วางไว้ตรงนั้นแหละครับ
- โชคดีนะครับ - เช่นกันครับ
สวัสดีครับ
เฮ้ย ทําไมไม่รับสายฉันวะ
เดี๋ยวนี้จําวันจําคืนได้บ้างไหมเนี่ย
บอกแล้วไงว่าไม่ต้องติดต่อมา
เพื่อนเอ๊ย ดูท่าเดี๋ยวนี้ นายคงใช้ชีวิตปกติธรรมดาแล้วสินะ
วันนี้ครบรอบสิบปี ที่จองฮยอบตายนะรู้ไหม
นี่ ใครจะลืมก็ช่างมัน แต่นายต้องจําให้ได้นะ ฮยอนอู
เราจะไปกันตอนบ่าย ฉันจะรอนาย
เฮ้ย ทําให้เร็วๆ ล่ะ
- โธ่เว้ย อย่ามากวนตีนฉันสิวะ - บ้าชะมัด วันนี้นายไม่ทําอะไรเลยนะ
- ปล่อยเลย พวกนายเป็นบ้าอะไรกันวะ - คนอื่นทําไม่ได้เหรอ ฉันเหนื่อยแล้ว
- งั้นเป่ายิงฉุบกัน - ออกค้อนเว้ย
- มาเลย - ก็ได้
ต้องทํากันทุกคนนะ
พร้อมนะ เป่ายิง...
- เป่ายิงฉุบ - มาเลย เป่ายิงฉุบกัน
ช่างหัวมันเถอะ
- เป่ายิงฉุบ - เป่ายิงฉุบ
- กระดาษ
- แม่งเอ๊ย - ไอ้โง่
นี่
แกน่ะ
บ้าจริง...
ให้ตายสิ
ฉิบหายแล้วว่ะพวก เธอเห็นฉันแล้ว
ทําอะไรอยู่ล่ะ
ผมสอบวัดระดับ แล้วเข้ามหาวิทยาลัยครับ
ตอนนี้ทํางานแล้วครับ
ถ้าจองฮยอบยังอยู่
เขาก็คงทํางานที่บริษัทสักแห่ง
แค่การที่พวกเวรอย่างแกสุขสบาย ไม่ได้อยู่หลังลูกกรง...
ฉันก็โกรธจนตัวสั่นแล้ว
พวกแกไม่ควรได้ดี
คนอย่างพวกแกน่ะ น่าจะพิการไปซะ จะได้ทําแบบนี้กับคนอื่นไม่ได้
ผมไม่ได้ทําจริงๆ นะครับ
ผมไม่ได้ทํา เชื่อผมเถอะครับ
ผมเสียใจครับ
ฉัน...
ไม่สนหรอกนะ
ตอนตายแกก็ไปบอกจองฮยอบเองแล้วกัน
ฉันไปล่ะ
บ้าจริง
อยู่ไหนเหรอ ฉันรออยู่ข้างนอกนะเพราะฝนจะตกแล้ว
เธอเป็นแฟนฮยอนอูสินะ
คือว่า...
นี่โทรศัพท์ฮยอนอูไม่ใช่เหรอคะ
เขาลืมโทรศัพท์ไว้ในรถฉันน่ะ
ว่าแต่ว่านาย...
ทําไมเธอพูดเป็นกันเองกับฉันล่ะ
รู้จักกันหรือไง
อ๋อ
แม่สาวร้านเบเกอรี่สินะ
ไอ้บ้าฮยอนอูไม่บอกอะไรฉันเลยแฮะ
อยู่นี่เอง
วันนี้ยุ่งเหรอ ไปทําอะไรมา
อ๋อ
ไปบ้านป้า ไปหาย่าฉันน่ะ
น่าจะบอกฉันก่อนนะ
ขอโทษที วันนี้ฉันใจลอยไปหน่อย
ฮยอนอู
เราต้องย้ายแล้ว
เจ้าของจะทําธุรกิจใหม่ หรืออะไรนี่แหละ
แล้ว...
เราจะไปไหนล่ะครับ
นายก็รู้สึกแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
ฉันชักจะเบื่อเรื่องนี้แล้วนะ
อย่างกับเราจะมีปัญญาหาออฟฟิศใหม่
แล้วก็จ่ายค่าเช่าไปเรื่อยๆ
แต่นายไม่คิดเหรอว่าไม่ยุติธรรม
แล้วเรื่องสถานีวิทยุล่ะ เดี๋ยวต้องเริ่มทําแล้วนี่ครับ
งานนั่นนายเป็นคนหามาเอง ไม่เป็นไรหรอก
เป็นยังไง เริ่มหาออฟฟิศใหม่หรือยัง
ยังเลยครับ
อ๋องั้นเหรอ ขอโทษทีนะ
ไม่เป็นไรหรอก คุณยังหนุ่ม ตั้งต้นใหม่อีกครั้งได้อยู่แล้ว
ผมต้องไปแล้ว
อือ
ตอนเด็กๆ มีซูเป็นยังไงเหรอ
สมัยเด็กเธอก็สวยหรือเปล่า
ฉันว่าตอนนั้น เธอก็งามระเบิดแหงเลยใช่ไหม
ผมจําไม่ได้ครับ
- พูดว่า "ขอบคุณ" สิ - ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ
ครับ
ตกใจหมด
ถึงแล้วล่ะ
ขึ้นไปดูชั้นสองสิ
แต่นแต๊น
- ขอบคุณสําหรับอาหารนะ - อือ
อร่อยไหม
อร่อยสิ
- เธอกินด้วยสิ - อือ
วันนี้น่ะ
ฉันไปหาพี่สาวจองฮยอบมา
หา
เธอรู้ได้ยังไง
แต่พี่สาวเขาย้ายไปแล้วน่ะ
เพื่อนบ้านไม่มีใครรู้เลย ว่าย้ายไปไหน
ฮยอนอู
นายไม่ต้องไปหาเธออีกแล้วนะ
- เหมือนคราวก่อน... - เธอรู้เรื่องที่นั่นได้ยังไง
ก็แทซองน่ะ...
บ้าเอ๊ย
ฉันว่าทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะ
อะไรล่ะที่เรียบร้อย
ฉันถามว่าอะไรเรียบร้อย
อย่างกับฉันจะหนีพ้น
เธอรู้ทุกอย่างแล้วนี่
อย่าไปนะ
ไม่ควรไป
เธอจะเป็น...
เพียงคนเดียว
ในโลกนี้ ที่ไม่รู้เรื่องนี้ไม่ได้หรือไง
เธอเชื่อใจฉันไม่ได้หรือไง
ยังไงล่ะ
ก็นายไม่บอกฉัน
ช่างเถอะ
ฉันจะลืมทุกอย่าง
ฉันจะลืมให้หมด นายก็ควรทําเหมือนกัน แล้วก็...
แล้วตอนนี้ฉันควรอธิษฐานอะไร
ฉันน่ะ
ฉันอธิษฐานเสมอให้พระเจ้า ปล่อยฉันให้ได้ใช้ชีวิตปกติ
อธิษฐานอย่างสิ้นหวังสุดๆ
แล้ว...
นายจะโอเคเมื่อไหร่ล่ะ
จะกังวลแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่
หา
นายกลิ่นเหมือนไอ้พวกบ้านั่น รู้ตัวไหม
เหม็นบุหรี่ไง
ไอ้ฉิบหาย นี่แกบ้าหรือไงวะ หา
เจ้าของสํานัก ไม่ปล่อยผ่านไปเฉยๆ แน่ใช่ไหม
บ้าหรือไง
ประสาทกลับแล้วหรือไง
ใช้ชีวิตแบบคนธรรมดางั้นเหรอ หา
ชีวิตมันตลกนักใช่ไหม
ไอ้เวร
ฉันเห็นคนตายตอนทําตัวเหลวไหล ฉันเลยไม่เหลวไหลสนุกไปวันๆ อีกแล้ว
"เหลวไหล" งั้นเหรอ ไอ้เวร แกพูดอย่างนั้นจริงเหรอ
เออ มันก็แค่นั้นแหละ
ไม่ไปตีกับใครก็ไปขโมยของเขา
แต่ว่านะ
คนที่ไปด้วยกันวันนั้น ตอนนี้มีใครโอเคบ้าง
ไม่เลย เราไม่โอเคกันสักคน
รู้ไหมว่ามันแปลกตรงไหน
ฉันว่าเราทําพลาดเหมือนกันหมด
แต่มีแกคนเดียวที่ได้รับการอภัย
คิดว่าทําไมเป็นแบบนั้นล่ะ
เพราะหน้าตาแกงั้นเหรอ
ไอ้บ้าเอ๊ย อยากโดนอัดเละหรือไง
คนไม่ควรมองหน้า แต่มองที่มือแก เพราะแกใช้มือทําชั่วไงล่ะ
ไอ้ระยําเอ๊ย
แม่งเอ๊ย
ไอ้หน้าตัวเมีย แม่งเอ๊ย
ไอ้หน้า...
ไอ้ชั่ว
พี่ฮยอนอู
บาดเจ็บเหรอคะ
เป็นอะไรไหม
ถามอะไรหน่อยสิ
คือ...
พี่กับน้ามีซู
ไม่ได้คบกันแล้วใช่ไหม
งั้นฉันถามอะไรเธอบ้างสิ
อือ
ทําไมเธอใจร้ายกับแม่จังล่ะ
อึนจาเหรอ
โธ่ ทําไมถามแบบนั้นล่ะ
จะทํายังไงถ้าแม่เธอเกลียดเธอ
ผู้หญิงนั่นเหรอ
เกลียดฉันเนี่ยนะ
ไม่มีทางหรอก
เพราะว่า...
ฉันคือทุกอย่างของเธอน่ะ
จะว่าไป
พี่กับน้าคบกันอยู่หรือเปล่า
เปล่าใช่ไหม
ใครมาน่ะ
มาแล้ว
ฮยอนอูเองเหรอ
ฮยอนอู
เกิดอะไรขึ้น
ผมแวะมาเพราะหิวน่ะครับ
ดีใจที่นายมานะ
กินเถอะ
ขอบคุณครับ
อร่อยมากเลย
อ้าว
ไง
สวัสดีครับ
ว่าไง
มีอะไรเหรอ
ผมลืมของไว้ในออฟฟิศ ขอไปเอาแป๊บหนึ่งได้ไหมครับ
ฉันยุ่งอยู่นะ
อะไรล่ะ เดี๋ยวเอาไปให้ทีหลัง
คือว่า...
เป็นรูปน่ะครับ แต่ผมต้องการตอนนี้เลย
อ๋อ
รูปนั้นเอง
อยู่ที่บ้านฉันน่ะ
ครับ
ขอโทษทีนะ ฉันนึกว่า...
ฉันนึกว่านายทิ้งแล้ว
ผมไม่ชอบคุณเลยครับ
แต่ฉันชอบนายนะ
แต่นายจริงจังแถมหดหู่เกินไป คุณมีซูก็เหมือนกัน
ฉันว่าเธอควรจะได้คนที่ทําให้เธอ สดใสขึ้นมาได้สักหน่อยนะ
คนเรานานๆ ทีก็ต้องผ่อนคลายบ้างน่า
อย่างที่เคยแจ้งไว้ เราจะเริ่มทํา วิดีโอรายการวิทยุกันครับ
คุณจะได้เห็นผู้จัดรายการพูดคุย ไม่ใช่แค่ฟังเสียงเพียงอย่างเดียว
ตอนคุณฟังรายการของเรา
เคยสงสัยไหมครับว่าตอนที่ยูยอลพูด
เขานั่งยังไง หรือทําอะไรอยู่ตอนเปิดเพลง
- ขอเจอมีซูได้ไหมครับ - หรือแขกรับเชิญ
- แต่งตัวยังไง - หา
ถ้าผมตามไปผมจะได้เจอเธอไหมครับ
จะตามฉันไปเหรอ
แล้วเจอกันนะ
เมื่อความมืดมิดเกิดขึ้นกับฉันเงียบๆ
ในช่วงสิ้นฤดูใบไม้ร่วง
ฉันฝันถึงวันแรกของฤดูใบไม้ผลิ
ฉันไม่เห็นเธอ
เพราะเธอนั้น
ช่างห่างไกลเหลือเกิน
แต่ฉันยังคงดูแลสวนดอกไม้ของฉัน
ฤดูใบไม้ร่วงกําลังผันผ่าน
และฤดูหนาวใกล้เข้ามา
- แต่ฉันจะไม่ลืม - มีซู
แสงแดดฤดูใบไม้ผลิ
มีซู
หิมะกําลังตกหนัก
- ราวกับจะ - ขึ้นมาสิ
ฝังทั้งโลกไว้
และขจัดแสงแดด แม้เพียงเล็กน้อยที่มีไป
แต่ในดินแดนไกลโพ้น ฤดูใบไม้ผลิยังคงอยู่
โอ้ ความรัก
เมื่อฉันหลับตาลง
แล้วคิดถึงภาพเธอ
- ฉันโบยบิน - ให้ตาย
- แหม หมอนั่นกัดไม่ปล่อยเลยนะ - ถึงแม้จะไร้ปีก
เมื่อฉันหลับตาลง
- ให้ผมจอดสักแป๊บไหม - แล้วคิดถึงภาพเธอ
แม้จะไร้...
- ค่ะ - เสาเรือ
ฉันรักเธอ มีซู
ฉันรักเธอ
อย่าวิ่งเลยฮยอนอู
อย่าวิ่งเลยนะ
เจ็บเปล่าๆ
ทําไมถึงอยากดื่มโซจูกับโดนัทล่ะ
ไม่มีอะไรหรอก แค่ไม่ได้กินโดนัทมาตั้งนานแล้ว
แต่รสคงไม่เหมือนสมัยก่อนนะ เพราะฉันมี...
ส่วนผสมไม่ครบน่ะ
ขอบคุณสําหรับโดนัทค่ะ
กินให้หมดเลย
เห็นไหม รสชาติไม่เหมือน โดนัทที่ฉันเคยทําล่ะสิ
โธ่เอ๊ย
ทุกอย่างในโลกนี้เปลี่ยนไป
เว้นแต่รสชาติแบบนี้แหละ
- รสเหมือนเดิมเหรอ - อือ
แป๊บนะ เดี๋ยวฉัน...
โดนัทกินกับกาแฟอร่อยสุดนะ
เดี๋ยวชงกาแฟก่อน
อะไรเหรอ
เปล่า
แค่นึกถึงวันเก่าๆ น่ะ
แบบว่าตอนที่นายเต้าหู้ ฮยอนอูเคยอยู่ด้วยน่ะ
นั่นสินะ
ฮยอนอูสัญญากับฉันว่าจะกลับมา
เปิดร้านเบเกอรี่ให้ฉัน
เมื่อไหร่
วันก่อน ดูเหมือนหมอนั่น โดนชกหน้ามาซะบวมฉึ่ง
เขาแค่มากินแล้วก็ไปน่ะ
ปรากฏว่าฉันเคยบอกไปว่าฉันเชื่อเขา
หลายปีก่อนฉันบอกว่าฉันเชื่อเขา
จําไม่ได้ด้วยซ้ําว่าพูดออกไป
ตั้งแต่ย่าเขา ป้าเขา แม้กระทั่งครู
ไม่มีใครเชื่อเขาเลย
แต่ตอนนั้นฉันพูดไปแบบนั้น
จําไม่ได้ด้วยว่าพูดออกไป
แต่เขายังจําได้แล้วก็แวะมา...
(เคบีเอส คูล เอฟเอ็ม 89.1)
สวัสดีครับ
เหลือเชื่อจริงๆ
ไปแต่งหน้าให้เสร็จไม่ดีกว่าเหรอ
เราต้องใช้ช่างแต่งหน้าแล้ว
ตรงนี้แก้ไปแล้วนะคะ
คุณไม่จําเป็นต้องอ่านตรงนี้ค่ะ
- นี่ คุณฮยอนอู - ครับ
- คุณไปเตรียมตัวได้แล้วล่ะ - ครับ ทราบแล้วครับ
อ่านส่วนนี้หลังจากตรงนี้นะคะ
- ครับ - โอเคค่ะ
เข้ามาได้เลยครับ
ยินดีที่ได้พบครับ
นั่นเป็นกล้อง ที่ใช้ถ่ายทอดสดสินะครับ
แต่รายการวิทยุนี่ ต้องถ่ายทอดสดเป็นวิดีโอด้วยเหรอ
อ๋อ จะเหมือนกับ การถ่ายภาพเป็นชุดๆ ครับ
แล้วเราจะถ่ายแบบถี่ๆ ติดต่อกัน มันจะเป็นภาพชุดที่ต่อเนื่องกัน
เลยจะรู้สึกต่างจากวิดีโออื่นๆ ที่คุณเห็นครับ
วันนี้เป็นวันแรก ของการถ่ายทอดสดวิดีโอรายการเรา
มีอะไรอยากฝากถึงใครไหมครับ
เชื้อไฟในตัวเธอ
และฉันจะพยายามช่วยเธอ
คุณนึกถึงชื่อใครครับ
อาจเป็นคนที่อยากรู้จักมากขึ้น คนที่คุณคิดถึง
หรือคนที่คุณพบหน้าพบตาทุกวัน
แต่ก็อดคิดถึงไม่ได้
คิมเซอิน ควอนเยจี พัคซงอี
แล้วก็คิมมีซู
บางทีชื่อที่เราทะนุถนอม ที่สุดในดวงใจก็อาจเป็นเหมือนไดอารี่
บันทึก และข้อความ ทรงคุณค่าในชีวิตเราครับ
มีความสุขกับแสงแดด สีเขียวสวยสด และพลังงานให้เต็มที่
ผมขอเรียกชื่อนับพันๆ และความทรงจําแสนวิเศษในใจผม
มิวสิกอัลบั้มของยูยอล เพลงแรกครับ
และเติมเชื้อไฟในตัวเธอ
และฉันจะพยายามช่วยเธอ
(หนุ่มศตวรรษที่ 20)
(เคบีเอส คูล เอฟเอ็ม 89.1)
น้ําตานองอาบหน้าเธอ
ตอนสูญเสียสิ่งที่ ไม่สามารถทดแทนได้ไป
น้ําตานองอาบหน้าเธอ
และฉัน
น้ําตานองอาบหน้าเธอ
ฉันสัญญาว่าจะเรียนรู้ จากความพลาดพลั้ง
น้ําตานองอาบหน้าเธอ
และฉัน
แสงสว่างจะนําทางเธอกลับบ้าน
และเติมเชื้อไฟในตัวเธอ
และฉันจะพยายามช่วยเธอ
(ตัวละคร องค์กร สถานที่ เหตุการณ์และลัทธิความเชื่อ)
(ในภาพยนตร์นี้เป็นสิ่งสมมติ)
(หากพ้องกับเหตุการณ์หรือบุคคลจริง ถือเป็นความบังเอิญ)
คําบรรยายโดย: มารียา เลพล