‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ไง คนอื่นคนไกล
‪มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ
‪คือก็ใช่ แต่ฉันอธิบาย…
‪ไม่สิ
‪ไม่เอา!
‪พลังที่จะโบยบิน
‪คือสิ่งที่เธอใฝ่ฝัน
‪จะมีความรู้สึกไหนดีไปกว่า
‪แต่ความจริงแล้ว ‪เธอจะลอยตัวอยู่แค่ไม่กี่วินาที
‪ก่อนที่แรงโน้มถ่วง ‪จะทวงคืนสิ่งที่เธอพยายามจะแย่งชิง
‪เพราะไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน ‪จะแข็งแรงเพียงใด หรือผอมบางอย่างไร…
‪แรงโน้มถ่วงจะชนะเสมอ
‪เนเวอาห์!
‪ชิคาโกโทรมา
‪เขาบอกว่าไม่รับหนูนี่
‪คงเกิดเปลี่ยนใจขึ้นมา
‪เกิดอะไรขึ้นคะ
‪ถ้ารู้ก็คงดี
‪นี่
‪โชคดีกับที่โรงเรียนล่ะ
‪โรงเรียนบัลเลต์อาร์เชอร์ ‪ยกระดับมาตรการความปลอดภัย
‪ให้คำปรึกษากับนักเรียนทุกคน
‪และกลับมาสนใจในสิ่งที่ควรอย่างเต็มที่
‪ซึ่งก็คือการฝึกฝนนักเต้นระดับโลกรุ่นถัดไปค่ะ
‪เราได้รับแจ้งว่ามีผู้ปกครองหัวร้อน ‪และผู้สนับสนุนถอนตัวค่ะ
‪มีนักเรียนดาวเด่นหนึ่งคน ‪ต้องรับกรรมจากการก้าวพลาดแสนเศร้า
‪"ก้าวพลาด" เหรอคะ หล่นจากชั้นสี่เลยนะ
‪แน่นอนว่าสำหรับนักเต้นทุกคน ‪ยิ่งโบยบินขึ้นสูงเพียงใด…
‪ก็จะยิ่งต้องพบการลงสู่พื้นที่สั่นคลอนกระดูก
‪เธอต้องเคลื่อนไหวให้เร็ว
‪เพื่อปรับและรับมือกับสิ่งที่เกินคาด
‪และไม่นาน
‪เธอจะเรียนรู้สองเคล็ดลับ ‪เพื่อรับมือความติดขัดขณะเป็นจุดสนใจ
‪หนึ่ง ฉีกยิ้มไว้เสมอ
‪และสอง…
‪หาทางเบี่ยงเบนความสนใจ ‪ไปจากตัวเธอเองให้ได้
‪มาดามดูว์บัวคะ
‪เนเวอาห์ สตรอเยอร์
‪โมนิก ดูว์บัว! แม่เจ้า!
‪ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนบัลเลต์อาร์เชอร์จ้ะ
‪นักเรียนใหม่ล่าสุดของเราค่ะ ‪ได้รับทุนเต็มจำนวน
‪เราช่วยสาวน้อยคนนี้ ‪ให้รอดพ้นจากชีวิตติดหล่มที่คอมป์ตัน
‪ที่อินเกิลวูดค่ะ แต่…
‪แหม เวลาเราเจอดาวเด่น ‪เราก็ไม่สนพื้นเพหรอกจ้ะ
‪นักเต้นที่นี่ฝึกมาตั้งแต่เริ่มหัดเดิน
‪มาทีหลังจะไหวเหรอคะ
‪สาวน้อยคนเก่งแบบเนเวอาห์ ‪แค่สองปีที่นี่ก็ช่วยให้ไปได้ไกลแล้วค่ะ
‪เต้นตามรอยของแคสซี่ ชอร์
‪แคสซี่ ชอร์คือใครคะ
‪สาวน้อยของเราเหนื่อยแล้วนะคะ
‪สำหรับภาพข่าวแจกนะครับ
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪เมื่อกี้ร่วงไม่เป็นท่าเลยนะคะ
‪มีเรื่องอะไรที่หนู…
‪จ้ะ ตอนนี้พาเธอไปหาอลันก่อนไป
‪พวกเขาจะเริ่มจากกระดูกของเธอ ‪มาที่เท้า โครง ความยืดหยุ่น
‪การเคลื่อนไหวประกอบดนตรี ‪เสน่ห์ และการให้เกียรติ
‪หลังจากโดนชำแหละจนน่วมแล้ว…
‪พวกเขาก็คาดหวังแสงประกาย
‪สำหรับตรวจแนวสรีระน่ะ
‪ดูการเปิดขาและดึงกลับ
‪แน่ใจไหมคะว่าเธอจะใช้ได้
‪เพิ่งเริ่มเอง
‪เดี๋ยวจะประกาศรอบพรีเมียร์ ‪การแสดงบัลเลต์ชุดใหม่ของราโมน คอสต้า
‪ราโมน คอสต้าเหรอคะ ‪แต่เขาไม่ได้ทำงานให้เรา
‪ก็แค่ยัง
‪เนเวอาห์ ในเอกสาร ‪มีแค่รูปคุณพ่อนี่ แล้วคุณแม่ล่ะ
‪ทำไมคะ
‪เราคาดการณ์พัฒนาการของเธอจาก…
‪ทราบค่ะ แต่คุณรับหนูแล้วนี่
‪เรื่องแคสซี่ ชอร์นี่คือยังไงคะ
‪มีอุบัติเหตุน่ะ
‪แปลว่าเธอไม่อยู่แล้ว หนูเลยได้มาแทนเหรอ
‪เธอได้มาอยู่ที่นี่ ‪เพราะเธอมีสิ่งที่พิเศษอยู่ในตัว
‪ออกไปแสดงให้ทุกคนเห็นด้วยล่ะ
‪เอาล่ะ เธออยู่ระดับสาม อายุ 16 กับ 17
‪ล็อกประตูเวลาเคอร์ฟิว ลงชื่อแขกทุกคน
‪เรียนวิชาการเวลาแปดโมงถึงเที่ยง
‪เธอขาดเรียนวันนี้ แต่ฉันเอาการบ้านมาให้แล้ว
‪แล้วก็เต้นจากบ่ายถึงหกโมงครึ่ง
‪ปิดไฟหมดตอนสี่ทุ่ม
‪ที่รักจ๊ะ
‪ห้องเธออยู่นี่
‪รูมเมทของเธอชื่อจูน
‪ดื่มเหล้าหรือสูบยา ไล่ออก
‪เกรดตก ลาก่อน
‪ถ้าตัวผอมไป เธอจะถูกส่งกลับบ้าน
‪ถ้าเธอโดนจับว่า ‪ได้กับหนุ่มหรือสาว ก็บ๊ายบาย
‪แค่ทำตัวเหมือนโดนฉันจับตาดูอยู่ ‪พราะฉันดูอยู่จริงๆ
‪ไปละ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เมื่อกี้บอกว่าบ่ายใช่ไหม
‪ฉิบละ
‪เอาละทุกคน มาเริ่มกัน
‪หันหน้าเข้าบาร์ ท่าที่หก
‪ตรงนี้ที่ฉัน
‪เปลี่ยนมาเป็นพอยท์พลีเอสามส่วน
‪ขวา ซ้าย
‪ขยับขึ้นลงปลายเท้า
‪- อีกทาง ‪- โทษนะ ที่ฉัน
‪ยกตัวขึ้น ทดสอบการทรงตัว
‪เปิดมาที่ท่าแรก
‪- ทำซ้ำในท่าที่สอง ‪- ไม่ใช่ตรงนั้น
‪จบด้วยท่ายืดข้างลำตัวนับถึงสี่ ขวา ซ้าย
‪- ต่อด้วย รอน เดอ คอร์ เต็มท่า‪… ‪- ทุกคนมีที่หมดแล้ว
‪ใช่! เข้าเพลงวอลซ์กัน
‪ขอบคุณ ริชาร์ด
‪แล้วก็…
‪ไม่เกร็งข้อเท้าตอนย่อเดมี
‪โดนไล่มาไกลเชียวนะ
‪ส้นเท้าติดกันไว้ตอนขึ้นปลายเท้า
‪จากนั้น เดมี
‪จากนั้น ดับเบิล
‪ลงลึกไปยังกรองด์…
‪เปิดส้นขึ้นมา ‪ตอนทำท่าตองดูเดอวองท์ทีเถอะ
‪ทำตามที่บอกหน่อยเถอะ! หุบซี่โครงเข้า!
‪ฉันต้องเห็นท่าที่ห้า
‪เปลี่ยนท่าให้แม่นยำ
‪ทิ้งน้ำหนักลงขาอีกข้างไม่ได้แปลว่างอตัว
‪ที่นี่เราไม่ใส่ขยะกัน
‪ขยะเหรอคะ
‪ขยะ มันบังสิ่งที่ฉันต้องได้เห็น
‪ยกตัวขึ้นในท่าแอทีตูด
‪ตัวเธองอในท่าปอรต์เดอบราส์ ‪เชิดกระดูกอก
‪ทิ้งสะโพก
‪ไม่สิ สะโพกเธอยังชี้ฟ้าอยู่เลย
‪เธอกำลังลงน้ำหนักบนส้น
‪เธอต้องลงน้ำหนักบนขาที่ยืนอยู่
‪ทิ้งสะโพก
‪ยกขึ้น
‪เบ็ตต์ สาธิตให้ฝั่งนี้หน่อย
‪ดูนะ
‪เห็นไหม
‪โอเค จะปล่อยไปแล้วกัน
‪มาดูโรงเรียนเหรอ
‪นักเรียนใหม่ค่ะ
‪งั้นคาบหน้าก็ใส่ชุดกับรองเท้าให้มันดีๆ
‪นั่นมันรองเท้าแตะ
‪เบ็ตต์ แขนที่สองช้าไป
‪แขนที่สองช้าไป
‪ไม่สิ ลองปาเซสูงกว่านี้
‪ผ่านไปอีกปีแต่เธอก็ยังหมุนไม่ได้
‪ใช้เวลาปิดเทอมหน้าร้อนได้เสียเปล่าจริงๆ
‪พรุ่งนี้หลังคาบ เราจะเริ่มปาส์เดอเดอซ์กัน
‪แต่เทอมนี้ แต่ละคนจะจับคู่กับแค่คนเดียว
‪ความเชื่อใจในตึกนี้หายไป
‪สิ่งนี้อาจจะช่วยสร้างขึ้นใหม่ได้
‪ว้าว คนนั้นสุดยอดเลยอะ
‪คงงั้น ถ้าชอบพวกจิตๆ น่ะนะ
‪ถ้าถามฉัน มันนั่นแหละที่ผลักนาง
‪นาบิล ดีมาก
‪ผลักใคร
‪แฟนมันไง แคสซี่
‪เลือกคู่ที่ถูกใจได้เลย
‪นี่คือรองเท้าทั้งหมด ‪ที่นักบัลเลต์หญิงที่ซิตี เวิร์กส์ไม่เอา
‪จ่ายนิดหน่อยก็เอาไปเลย
‪วันนี้เธอใช้ได้เลยนะ
‪ล้อกันเหรอ ฉันยืนบนขาไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪ก็เคยเป็นกันทุกคนแหละ
‪คิดว่าที่นี่จะทำให้ฉัน ‪พร้อมเข้าคณะบัลเลต์ในสองปีไหม
‪ไม่ถึงสองปีแต่ไปไกลกว่านั้นก็มี
‪แต่ถ้าทำผิดก็ปลิวนะ
‪โทษนะ ยังไม่รู้จักกันเลย
‪เบ็ตต์นะ นี่จูน
‪ดูอุ้งเท้าหน่อยสิ
‪เท้าฉันเนี่ยนะ
‪ชี้ชะตาอาชีพนักเต้นเธอได้
‪ฝึกมาจากไหนเนี่ย
‪เบ็ตต์ก็แค่มาส่องคู่แข่งน่ะ
‪ใจแป้ว
‪คนที่เข้าเรียนช้าขนาดนี้ ‪ต้องเป็นนักเต้นหลักชั้นเลิศได้แน่
‪โอเค ก็ดีนี่
‪ซี้กันไว้เนอะ
‪เนเวอาห์ คู่นี้ต้องเหมาะกับเธอแน่
‪สองเอ็กซ์ หน้ารองเท้าสูง
‪ไหน…
‪นี่รองเท้าของดีเลีย วิตลอว์เหรอ!
‪คู่ที่ไม่เอาน่ะ
‪ดูจะพอดีเป๊ะเลย
‪น่าสนใจไม่หยอกเนอะ เบ็ตต์
‪แกมันต่ำ เชน
‪คุ้ยขยะกับเปอตีต์แรตตัวใหม่ให้สนุกล่ะ
‪จูน
‪ไปก่อนนะ
‪- เมื่อกี้นี้เบ็ตต์เรียกฉันว่า... ‪- หนู ใช่
‪แต่ก็เหมือนศัพท์บัลเลต์น่ะ ‪พอเป็นฝรั่งเศสแล้วโก้ขึ้นเยอะ
‪หนูจี๊ดคือนักเต้นที่เด็ก สวย จน แล้วก็...
‪แข็งแกร่งเป็นบ้า
‪แถมเจ้าหนูตัวนี้ ‪ใส่รองเท้าของเทพดีเลีย วิตลอว์ด้วยนะ
‪บ้ามากเลย
‪ฉันสมัครเรียนที่อาร์เชอร์ ‪เพราะเธอเรียนที่นี่ แค่นั้นเลย
‪- จริงดิ ‪- ใช่
‪งั้นไปเกาะขอบเวทีกันดีกว่า
‪ใจเย็นพวก
‪- เฮ้ย ‪- เชี่ยไรวะ
‪พอแล้วมั้ง
‪ยังหรอก ควรจะต่ออีกสักครั้ง
‪ฝืนเล่นอกไปไม่ได้ช่วยเรื่องการเต้นหรอกนะ
‪ได้ยินครูบรูกส์แล้วนี่
‪หุ่นฉันเผละ
‪เชื่อเถอะว่าครูเขาไม่ได้พูดถึงนาย
‪เคเล็บ ดูดิ
‪ตำรวจนั่นเรียกมันคุยรอบสองแล้ว
‪คงได้กลิ่นตุๆ แหละ
‪ได้บอกอะไรไปไหม
‪โอเรน เราต้องเล่าเรื่องให้ตรงกันไง
‪แคสซี่อยู่คนเดียว เราไม่ได้อยู่ที่นั่น
‪วันนี้ครูบรูกส์ดูจะประทับใจนายนะ
‪ก็ไม่หรอก
‪ฝืดๆ นิดหน่อย
‪แย่หน่อยเนอะ
‪ถ่อมาไกลถึงนี่เพื่อจะได้อยู่กับแฟน…
‪แต่แม่งตกตึกไปเฉยเลย
‪ฉันมาที่นี่เพื่อเรียนเต้น
‪ชิคาโกยื่นข้อเสนอที่ไม่น่าปฏิเสธ
‪ฉันจับตาดูนายอยู่
‪ฉันรู้
‪นายไม่มีความเป็นอเมริกัน
‪ก็จริง
‪ฉันมีมากกว่ารูปร่างหน้าตา
‪ฉันก็จับตาดูนายอยู่นะ
‪นายมันดาษดื่น ไม่เสี่ยง
‪ไม่เสี่ยงจนนายมานี่แหละ
‪จากนั้นก็…
‪กระจาย
‪ต่อด้วยตำรวจ
‪ฉันบอกตำรวจว่า ‪แคสซี่เล่าว่านายคงปล่อยตัวเธอยังไง
‪บางทีอาจจะลงมือ…
‪- กูเป็นคู่ที่ดีที่สุดของแม่ง! ‪- เหรอ
‪- เออ ‪- เฮ้ย!
‪ทั้งคู่ พอได้แล้ว
‪มึงไม่สมควรอยู่ที่นี่
‪- แม่เจ้า ‪- ขนลุกเลยอะ ดูสิ
‪ดีเลีย วิตลอว์
‪รู้ไหม ฉันดูคลิปเธอมาเป็นร้อยเลยนะ
‪ซิตี เวิร์กส์โชคดีมากที่ได้เธอคืน
‪หลังจากทัวร์ยุโรปปีที่แล้ว ‪เธอไปตามทางตัวเองได้ด้วยซ้ำ
‪อย่าโดนจังหวะลาก รอไว้ก่อนเลย
‪เธอคือเทพจริงๆ
‪นั่นแหละ
‪ดึงท่อนนี้เอาไว้หน่อย
‪อย่างเลิศ
‪ต้องปรับฟุตเวิร์กอีก
‪ฉันก็เต็มที่แล้วนะ ราโมน
‪ท่าเต้นไม่ปล่อยให้ฉันเป็นตัวเองเลย
‪เธอกำลังเต้นจากตรงนี้
‪แต่ฉันอยากเห็นการเต้นจากตรงนี้
‪แล้วพอตกกลางคืน…
‪ตรงนี้
‪งานชุดนี้อยู่ในตัวเธอ
‪ฉันแค่ดึงมันออกมา ทำได้ไหม
‪สัมผัสคนดูให้เหมือนกับที่เธอจะสัมผัสฉัน
‪จัดเลยซิส ฉีกเสื้อเขาเลย
‪แบบนี้เหรอ
‪ถ้าพอจะเอาไปใช้ได้
‪ไปกันเถอะ
‪ไม่สนุกเลยอะ
‪ต้องมีบางจุดที่รวดร้าวเสมอ
‪สักที่บนร่างกายที่เจ็บปวด
‪ความร้าวรานจากการฝืน ‪เกินกว่าที่ใครคนหนึ่งควรกระทำ
‪แต่การร่วมในกลุ่มที่ยิ่งใหญ่ทำให้เราแข็งแกร่ง
‪ขอเถอะ
‪คอร์ เดอ บัลเลต์
‪นางมีสไตล์แน่ๆ ละ
‪แหงแหละ สำหรับนักเต้นรูดเสานะ
‪นั่นไม่ใช่บัลเลต์ด้วยซ้ำ
‪พวกแก
‪เจอโชว์เต้นน่ารักๆ ของเธอน่ะ
‪น่าเอ็นดูเนอะ
‪อย่างน้อยคนตรงนี้ก็ชอบเต้นจริงๆ
‪เธอมองที่นี่ไว้แบบนั้นเหรอ
‪มาเต้นแร้งเต้นกา
‪ไหนเพิ่งบอกว่าฉันดีพอที่จะเป็นเพื่อนกับเธอ
‪ไม่ใช่เพราะเธอดีพอ นังเปอตีต์แรต
‪เพราะฉันดีกว่าต่างหาก
‪ฉันเข้าใจว่าฉันมาทีหลัง
‪แล้วก็เข้าใจว่าอาจจะทำแผนเธอพัง
‪ที่จะได้เป็นจ่าฝูงคนต่อไปที่นี่
‪แต่ฉันมาที่นี่อย่างถูกต้อง ‪แล้วก็ทำใจไว้เถอะนะ
‪ฉันจะเล่นงานแก
‪สตรอเยอร์ มาดามดูว์บัวอยากพบ
‪เดี๋ยวนี้เลย
‪ไม่มีอะไรค่ะคุณตำรวจ นี่คอร์ติโซน
‪ถ้าฉันเรียกคุยกับนักเรียนคนอื่นอีก…
‪ฉันคุยกับจ่าคุณแล้ว คดีนี้ปิดไปแล้ว
‪แต่ตำรวจสายตรวจ ‪ก็มาหาผลประโยชน์จากอุบัติเหตุร้ายแรง
‪สร้างบาดแผลทางจิตใจ ‪ให้นักเรียนฉัน เพื่ออะไรคะ
‪คุณจะบอกว่าคุณพอใจแล้วงั้นเหรอ
‪แล้วคุณจะบอกว่าหาเบาะแสเพิ่มได้หรือไง
‪คุณใช้เวลาไปหนึ่งสัปดาห์ ‪ตามหาเศษเสี้ยวของการทำร้าย
‪แต่สุดท้ายก็แค่การพลัดหล่นน่าสลด
‪การปะติดปะต่อเรื่องราวต้องใช้เวลา
‪ทุกสถาบันมีความลับอยู่เสมอ
‪คุณเคยร่วมทัพก่อนมาเป็นตำรวจใช่ไหม
‪ใครจะรู้ว่าคุณเคยทำอะไรไว้ คุณตำรวจ
‪แต่บัลเลต์ไม่ใช่ที่กอบกู้ชื่อเสียงของคุณ
‪มาแล้วค่ะ
‪ใกล้จะเสร็จพอดีเลย
‪คงกำลังปรับตัวนะ
‪ลาก่อนค่ะคุณตำรวจ
‪อยากพบหนูเหรอคะ
‪เธอจะร่วมงานพบปะผู้สนับสนุนทุนในคืนนี้
‪คนขับรถจะพาเธอไปพร้อมกับคนอื่นๆ
‪ส่วนเซลีน่าจะช่วยหาชุดที่ดูดี ‪ในแผนกเครื่องแต่งกาย
‪- หนูมีเสื้อผ้าของตัวเองค่ะ ‪- ฉันก็เชื่ออย่างนั้นจ้ะ
‪แต่บัลเลต์จะต้อง…
‪- ‪โอ๊ย! ‪- ขออภัยค่ะ มาดาม
‪นั่นมันกระดูกฉัน
‪เรากำลังจะลงทุนหลายพันดอลลาร์กับเธอ
‪และเราต้องรู้ให้ได้ว่าภายในเวลาสองปี
‪เธอจะเป็นสินค้า...
‪- สินค้าเหรอคะ ‪- ที่ใช้ประโยชน์ได้
‪เธออาจเป็นอนาคตของอาร์เชอร์ ‪หรือการพนันที่เสียเปล่า
‪ผู้สนับสนุนหลัก ‪จะมองหาคำตอบนั้นในค่ำคืนนี้
‪การ์ดใบนี้มีเรื่องราวที่เธออยากจะเล่า
‪มาดามดูว์บัวคะ หนูแค่มาเพื่อเต้น
‪ไม่ใช่
‪คืนนี้จะตัดสินอนาคตของเธอ ‪ไม่ต่างจากทุกอย่างในห้องเรียน
‪เธอต้องแลกบางอย่างเมื่ออยากเรียนที่จะโบยบิน
‪เธอจะโดนพรากวัยเด็ก ครอบครัว
‪- ไง ‪- เหลือเพียงเพื่อนรอบตัว…
‪ที่หวังว่าสักวันเอ็นร้อยหวายของเธอจะขาด
‪และพวกเขาจะไม่ปล่อยให้เธอเติบโต
‪ถ้าเธออยากจะใช้ชีวิตสักนิด...
‪ก็ต้องคิดนอกกรอบสักหน่อย
‪นี่แหละที่ต้องการ
‪ฉันคิดอยู่ว่าเราควรจะได้เป็นคู่เต้นด้วยกัน
‪เราต้องเด่นเหนือใครแน่
‪ได้ยินว่าฉันจะได้จับคู่กับนาบิล
‪ก็อย่ายอมสิ
‪ฉันไม่อยากจะขัดน่ะ
‪เชี่ย
‪คิดว่าไอ้ฝรั่งเศสนั่นดีกว่าฉันเหรอ
‪ส่วนเธอก็ไม่อยากตัวติดกับนังเด็กใหม่นั่น
‪บนเวที เราแสร้งทำอะไรต่อมิอะไรได้
‪แต่เราแสร้งว่ารักไม่ได้
‪ใช่
‪ฉันทำได้
‪ห้ามจุดเทียน
‪มีคนกำลังมา
‪คงไม่เสร็จสินะกู
‪ต้องนวดแก้ตะคริวสักหน่อย
‪ครูบรูกส์ให้เราวิดพื้นล้านรอบหลังคาบ
‪ที่รัก ถึงเธอจะกระดูกหักก็ช่าง ‪ประตูต้องเปิดไว้ถ้าเบ็ตต์อยู่ข้างใน
‪แต่ข้างในกำลังฟัดกันฮะ
‪ทะเลาะ
‪เงียบกริบเลยนะ
‪ช่วงเงียบดัดนิสัยฮะ เหี้ยมโหด
‪อยากเห็นความเหี้ยมโหดไหม
‪- ไม่ฮะ ‪- ไม่เนอะ
‪อ้าว ไงทอร์รี
‪เธอก็รู้กฎนี่
‪ประตูปิดเองเหรอคะ ไม่สังเกตเลยค่ะ ‪โอเรน เธอเห็นไหม
‪กำลังอินกับสาเหตุของสงครามเย็นอยู่เลย
‪แต่ว่านะคะ ทอร์รี
‪ดีจริงๆ ที่คุณแวะมา ‪รู้ใช่ไหมคะว่าเดี๋ยวหนูไปร่วมงานด้วย
‪หนูมีชุดค็อกเทลตัวเล็กวิบวับน่ารัก
‪แต่กระโปรงทูลเลฟูไปนิด ‪เลยต้องใช้เตารีดสักหน่อย
‪ไม่เล่นด้วยแล้วนะ
‪ฉันติดค้างนายนะ
‪ทำไมฉันถึงไม่ยอมยืมชุดมานะ
‪ก็ดูดีนี่
‪ฉันไม่พร้อมเลยจริงๆ
‪โอเค ขอดูก่อนว่าฉันมีอะไรบ้าง
‪อะ
‪เธอแค่ต้องเพิ่มลูกเล่นอีกนิด
‪แบบนี้
‪ดูเก๋อยู่นะ
‪ส่วนสาวๆ คนอื่นก็แค่อิจฉาแหละ
‪อิจฉาอะไรล่ะ
‪เธอก็เห็นว่าฉันโดนครูสอนบัลเลต์ติเพียบ
‪อันนี้ก็ผิด อันนั้นก็ไม่ใช่
‪อย่างน้อยเขาก็สนใจเธอนะ
‪เขาไม่เคยแก้อะไรฉันสักครั้ง
‪คงเพราะเธอดีพออยู่แล้ว
‪นี่บัลเลต์นะ ไม่มีใครดีพอหรอก
‪บัลเลต์แฝงการเดิมพันที่ผิดเพี้ยน
‪หลังจากที่เธอทุ่มสุดตัว ‪ผ่านความเจ็บปวด และเสียสละ
‪เมื่อเธออยู่ท่ามกลางคนทั่วไป
‪เธอจะกลายเป็นเทพเจ้า
‪เธอคือผลผลิตที่สุกงอมและน่าเคารพ ‪จากความเป็นเลิศทางร่างกาย
‪ยอดมาก ขอบคุณครับสาวๆ ‪ขอรูปแคนดิดทั้งสี่คนหน่อยนะครับ
‪ครับ ชิดกันไว้ ยิ้มกว้าง นั่นแหละ
‪เยี่ยมมากครับ สูทสวยดีนะ
‪(นิรนาม - เมินได้ก็เมินไป ‪ทั้งโลกรู้ว่าแกทำอะไรเอาไว้)
‪(นี่ใครครับ)
‪(คนที่แกทำร้าย)
‪หลังจากสัปดาห์ที่ผ่านมา ‪ฉันต้องยอมรับเลยค่ะ
‪ว่าที่จริงแล้ว ‪การได้ออกสื่อไม่ใช่เรื่องดีทุกครั้ง
‪แต่เพราะทุกท่านที่นี่ ‪โรงเรียนนี้จึงแข็งแกร่งกว่าที่เคย
‪ด้วยความเชื่อมั่นและความเอื้อเฟื้อของท่าน
‪ทางโรงเรียนจะสร้างบัลเลต์ชุดใหม่
‪เพื่อเป็นเกียรติแก่แคสซี่
‪โดยนักออกแบบท่าเต้นชื่อดัง ราโมน คอสต้า
‪นี่อำกันอยู่ใช่ไหม
‪โลกบัลเลต์จะจับตามองโรงเรียนเราอีกครั้ง ‪ในเหตุผลที่ควรจะเป็น
‪แด่อนาคตอันสดใส
‪ไชโย!
‪หวังว่าจะได้ผลนะคะ
‪ค่ะ ทางเราเองก็ต้องขอบคุณ ‪การช่วยเหลือจากแฟนบัลเลต์อย่างคุณ
‪ฉันเป็นได้มากกว่าตู้กดเงินเคลื่อนที่นะคะ
‪ปล่อยให้ผู้อำนวยการจัดการอาร์เชอร์เถอะ
‪ขอแค่มรสุมนี้จะไม่หนักหนาเกินมือคุณก็พอค่ะ
‪เจอกันอีกแล้ว
‪สวัสดีค่ะ
‪เหมือนคุณจะได้ฉายาว่าประแจเหรอคะ
‪เพราะชื่อ อลัน ก็เลยไปกันได้น่ะ
‪วันแรกเป็นยังไงบ้าง
‪ปุบปับเอาเรื่องเลยค่ะ
‪อุ้งเท้าเธอสวย สะโพกผาย ‪สำหรับวงการนี้แล้ว เธอไปได้ไกลเลย
‪บอกตาขี้แซะนั่นเถอะค่ะ
‪วิธีการของเขาน่ะ คุณนึกภาพไม่ออกแน่
‪นึกออกสิ
‪โทเฟอร์ บรูกส์ สามีฉันเอง
‪แหม...
‪คงต้องไปสังสรรค์ซะหน่อย
‪ผมไม่รับงานนี้นะโมนิก
‪ผมจะกลับปารีส ‪หลังจากเสร็จงานชุดใหม่ที่ซิตี เวิร์กส์
‪เพื่อคิดท่าเต้นบำเรอตัวเองเหรอ
‪ราโมน ฉันเสนอพื้นที่ปลอดภัย ‪ให้คุณได้ใช้จินตนาการเต็มที่
‪มีนักเต้นฝีมือดีก่อนใคร
‪เขามีนักเต้นฝีมือดีแล้วนะคะ
‪นี่จะแสดงถึงการอุทิศตัวให้โรงเรียน
‪ซึ่งหมายถึงการอุทิศตัว ‪ให้คณะบัลเลต์มืออาชีพที่รองรับนักเต้นของเรา
‪ซิตี เวิร์กส์ บัลเลต์ ‪จะมองหาการแสดงเต็มองก์เรื่องปีหน้า
‪ถ้าคุณร่วมงานกับเรา ‪ฉันจะดันให้คุณได้งานนี้
‪ผมรู้ว่าคุณอยากเล่าเรื่องใหม่ ‪ใจจะขาด คุณโมนิก...
‪แต่ผมเลิกเป็นหญ้าอ่อนให้คุณมานานแล้ว
‪ลูกรัก บนจานมีชีสนี่
‪เชื่อเถอะค่ะแม่ หนูสมควรได้รับมัน
‪งั้นก็ดีจ้ะ โอเรน ดีใจที่ได้เจอนะ
‪คุณวิตลอว์
‪ขอบคุณที่เชิญพวกเราครับ
‪เราจัดงานให้พวกลูกเสือชุมนุมนี้ ‪เพื่อมาส่องสาวๆ ของเราเท่านั้นแหละ
‪หวังว่าจะได้เจอทั้งคู่บ่อยๆ ‪ในฤดูกาลนี้นะจ๊ะ ทั้งในและนอกเวที
‪เช่นกันครับ
‪โทเฟอร์
‪ไหนบอกเราหน่อย
‪สองคนนี้คือคู่ดาวเด่นใช่ไหม
‪เราเลือกคู่เต้นไปเรียบร้อยแล้วครับ
‪ฉันเชื่อว่าคุณจะทำสิ่งที่ถูกต้องนะคะ
‪ผมทำแบบนั้นเสมอครับ คาทริน่า
‪แม่ แม่จะไปจู้จี้ใส่ครูบัลเลต์หนูไม่ได้นะ!
‪แม่ไม่กล้าหรอก
‪พาลูกไปหาราโมน คอสต้ากัน
‪ผ้าคลุมไหล่ที่เข้ากับชุดนี้ไปอยู่ไหนแล้ว
‪คืนนี้ไม่ต้องใช้หรอกค่ะ
‪ไหล่แห้งๆ เธอเตะตาคนจะตาย
‪กินน้อยเกินไปแล้วนะ
‪หนูไม่เป็นไรเลยแม่ ดีใจนะคะที่ได้เจอ
‪ตอนแรกแม่จองเที่ยวบินกลับนิวยอร์กคืนนี้
‪แต่มีเรื่องที่สำคัญกว่านั้น
‪ใช่ค่ะ
‪สิ่งที่เกิดกับแคสซี่ ‪ทำให้เราทุกคนตระหนักว่าชีวิตมันสั้น
‪เธอได้บทอะไร
‪บทอะไรคะ
‪บทของเธอในการแสดงบัลเลต์
‪ก็ เพราะอุบัติเหตุ ‪เขาเลยเลื่อนประกาศผลการเลือกนักแสดง
‪ศิลปินพวกนี้ ตรงเวลาไม่ได้เลย
‪ปีนี้เรื่องเจ้าหญิงนิทราค่ะ เหมาะกับหนูมาก
‪ทุกคนบอกว่า ‪ตอนนี้ยังไงหนูก็จะได้เต้นเป็นออโรร่า
‪- ทำไมแม่ไม่เชื่อในตัวหนูเลย ‪- เชื่อสิ
‪แม่แค่ไม่อยากจ่ายเงินแพงๆ
‪เพื่อให้ลูกได้ร่ำเรียนอะไรห่วยๆ ไร้อนาคต
‪ค่ะ แม่อยากให้หนูเป็นหมอ ‪เป็นทนาย เป็นสมาชิกวุฒิสภา
‪แม่ หนูแค่อยากเต้น
‪ก็เต้นไปสิ… ในห้องนอน ในห้องน้ำ
‪กรีดกรายในงานพรอม ‪เหมือนเด็กวัยรุ่นคนอื่นๆ
‪แต่แม่ไม่ได้เลี้ยงลูกสาวคนเดียว ‪ให้มาเป็นไม้ประดับในฉาก
‪ลูกจะต้องไปได้ดีและได้เป็นนักเต้นหลัก ‪ไม่งั้นก็ออกมาซะ
‪แม่!
‪หนูกำลังไปได้ดี
‪ฟังนะ หนูจะได้บทนำ
‪ผู้กำกับศิลป์ทุกคนจะต้องการตัวหนู
‪เพราะแคสซี่จะไม่มาแย่งความสนใจไปอีกแล้ว
‪แคสซี่ไม่ได้แย่งไป จูน เธอแค่ดีกว่าแก
‪แต่ตอนนี้ไม่ได้ดีกว่าแล้ว
‪นี่สิลูกแม่
‪คิดว่าอะไรเป็นปัจจัย ‪ที่ทำให้คุณได้เปรียบกว่าคนอื่น
‪และมาถึงจุดนี้ได้คะ
‪น่าจะเป็นเพราะยิมนาสติก ‪ที่ช่วยให้พัฒนาได้เร็วมากๆ
‪ตอนเริ่มเต้นบัลเลต์ค่ะ
‪แล้วก็พวกฮิปฮอปค่ะ นั่นก็ค่อนข้าง…
‪เราดูคลิปออนไลน์มาบ้างค่ะ ดูมี…
‪พลังที่แสนวิเศษอยู่ในนั้น
‪ก็แค่เล่นเรื่อยเปื่อยแหละค่ะ
‪สาวๆ ที่นี่เอามาล้อซะเละเลย
‪คือ… ฉันก็เคยเห็นเรื่องหนักๆ มาบ้าง
‪แต่ไม่มีอะไรเทียบกับเรื่องที่นี่ได้เลย
‪ค่ะ ฉันว่าสิ่งที่เนเวอาห์อยากจะเน้นย้ำ
‪ก็คือการที่โรงเรียนเรามุ่งเน้นเรื่อง…
‪หลักพื้นฐานค่ะ ใช่
‪ซึ่งเป็นสิ่งทีฉันขาดมากๆ
‪ฉันมีพรสวรรค์ แต่ก็ต้องขัดเกลา ‪ถ้าอยากเป็นนักเต้นบัลเลต์อาชีพ
‪และโรงเรียนอาร์เชอร์คือที่ที่ดีที่สุดค่ะ
‪ค่ะ ขอบคุณค่ะเนเวอาห์
‪โชคดีนะคะ
‪- ขอบคุณมากค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪เธอมีบทให้ใช้
‪แล้วก็เคยได้ใช้ชีวิตด้วย
‪พี่มาคลุกคลีกับพวกเด็กนักเรียนที่นี่ทำไม
‪- แค่คิดว่าถ้าราโมนมา… ‪- ฉลาดนี่
‪ดูไว้ดีๆ ล่ะ
‪ราโมน คอสต้า
‪ขอแนะนำลูกสาวฉันนะคะ เบ็ตต์ ‪ดาวเด่นที่จะจบจากอาร์เชอร์คนถัดไป
‪เขาทำงานกับศิษย์เก่าอยู่แล้วนะคะ
‪พวกเราไม่ใช่มันฝรั่งทอด
‪ไม่ต้องกินแค่แผ่นเดียวก็ได้
‪คุณคอสต้าคะ หวังว่าพรุ่งนี้ ‪คุณจะมาดูฉันเต้นในคาบได้นะ
‪ผมไม่ได้ชอบดูนักเรียนครับ
‪น่าเสียดายนะคะ อาจจะประหลาดใจก็ได้
‪- ยอดเลย ‪- ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ
‪ดีใจที่ได้พบนะคะ
‪ขอบคุณค่ะ ซานดาร่า
‪แค่อยากบอกน่ะค่ะว่าชอบคุณมากๆ
‪ปากหวานจังค่ะ
‪เนเวอาห์ สตรอเยอร์ค่ะ วันแรกเลย
‪ค่ะ เห็นโมนิกพาคุณเดินว่อนเลย
‪ค่ะ ฉันไม่แน่ใจว่าทำได้ดีไหม ‪เข้าใจใช่ไหมคะ
‪แค่เตะสูงแล้วยิ้มไว้ก็ถูกใจแกแล้วค่ะ
‪ยัยนี่ใส่รองเท้าของพี่น่ะ
‪ใส่อะไร
‪รองเท้าปลายเท้า
‪ยัดตาปลาเข้าไปเหมือนตัวเองเป็นซินเดอเรลล่า
‪จริงๆ แล้วเท้าซินเดอเรลล่าพอดี…
‪นี่เธอดื่มเหล้าเหรอเบ็ตต์
‪คนที่นี่ไม่เคยฟังเทพนิยายเหรอ
‪ชีวิตที่นี่ก็เหมือนเทพนิยายอยู่แล้ว
‪ที่นี่ไม่ใช่โลกของเธอนะ นังหนูจี๊ด ‪เต้นถูกก็ใช่ว่าอยู่ได้
‪คงมีสักคนที่คิดว่าฉันสมควร
‪- นี่ยังไม่เข้าใจใช่ไหม ‪- เบ็ตต์ พอได้แล้ว
‪เหตุผลเดียวที่โมนิกรับเธอ
‪ก็เพื่อสร้างจุดสนใจใหม่ๆ ให้โรงเรียน
‪หลังจากนังโง่แคสซี่เลือดไหลอาบถนน
‪แต่แกดันโง่กว่าอีก
‪ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าโดนหลอกใช้
‪แล้วมายืนบ้าคนดังอย่างพี่สาวฉัน
‪พี่สาวเหรอ
‪เนเวอาห์ ถ้าเข้ามาเรียนที่นี่ได้ ก็ปลอดภัยแล้ว
‪เนวี่
‪แค่อยากบอกให้รู้ว่ามาถึงแล้ว
‪เธอทำแบบนั้นอีกแล้ว ‪เวลาที่จะกลั้นน้ำตาน่ะ
‪- ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนั้น ‪- ขอเถียงชนฝาเลย
‪เธอคุมกล้ามเนื้อได้แย่มาก ‪สำหรับนักเต้นดาวเด่น
‪สถานการณ์ที่นี่ก็แย่
‪ฉันต้องใช้เงิน ไว้ฉันจะจ่ายคืน สัญญา
‪- ห้ามกลับมาบ้านนะ ‪- มันไม่ได้เรื่องเลย!
‪เขาให้ฉันท่องบทบ้าอะไรไม่รู้ ‪ที่ไม่ใช่ตัวฉันเลย
‪เธอทำได้แล้ว ไปจากที่นี่
‪เพื่ออะไรล่ะ ไท
‪ฉันมาที่นี่เพื่อเต้น
‪เพื่อทำสิ่งเดียวที่ชีวิตห่วยๆ ของฉันจะยึดไว้ได้
‪แต่คนที่นี่ไม่สนเลยสักนิด
‪แล้วไง
‪ฉันไม่เหมาะกับที่นี่
‪สาธุบุญเถอะ!
‪แล้วนักเต้นอยากทำอะไรล่ะวะ
‪เนวี่ เธอจะไม่ได้โอกาสแบบนี้อีกแล้วนะ
‪แค่กอบโกยทุกอย่างมาจากพวกบ้านั่น
‪แล้วพอเรียนจบก็พุ่งทะยานไปได้เลย
‪พุ่งไปเลย!
‪เนเวอาห์
‪นาบิล ว่าไง
‪ถ้าต้องรอให้คนอื่นบอกว่าเธอเป็นนักเต้นที่ดี…
‪เธอก็ไม่ใช่นักเต้นที่ดี
‪แต่เมื่อไรก็ตาม ‪ที่เราดูไม่เหมือนออกมาจากกล่องดนตรี…
‪รูปลักษณ์ไม่สำคัญ
‪ฉันเห็นคนที่ได้เข้าคณะบัลเลต์
‪และบ่อยครั้งที่ไม่ใช่คนแบบเรา
‪โอ๊ย แม่ง
‪อ้าว เชน
‪- งานเลี้ยงจบแล้ว ‪- งานเลี้ยงเพิ่งจะเริ่มย่ะ นาบิล!
‪เราเพิ่งจะอุ่นเครื่องกัน
‪พอพวกแก่ๆ เข้านอน ‪ก็ถึงเวลาทองของเราแล้ว
‪ได้ยินนะที่เธอบอกว่ารู้สึกแปลกแยกจากที่นี่
‪นั่นเป็นเรื่องที่ดีนะ เป็นเรื่องที่ดีมาตลอด
‪ถ้าเธออยากพิสูจน์ว่า ‪มีที่ให้นักเต้นแบบเธอมาตลอด
‪ขอแค่บอก เดี๋ยวฉันพาไปดูเอง
‪เปิดประตูต้อนรับฝูงชนเลยจ้า!
‪จูน!
‪นี่ จูน พาร์คใช่ไหมคะ
‪- คุณตำรวจครูซเหรอคะ ‪- ค่ะ
‪ออกมาดึกดื่นเลยนะ
‪แม่หนูมาน่ะค่ะ
‪ดีเลยนี่ เดี๋ยวนี้หากำลังใจได้ยาก
‪ยังไงซะเธอก็เป็นรูมเมทของแคสซี่ใช่ไหม
‪- ค่ะ ‪- คงทำใจยากใช่ไหม
‪นอนบนเตียง มองที่ว่างที่เคยมีเธอ
‪คอยถามตัวเองว่าเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
‪การสืบสวนจบไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ
‪ทางการน่ะใช่ แต่ว่า…
‪ฉันเคยสูญเสียใครบางคน…
‪เมื่อไม่นานมานี้ แล้วยังรู้สึกค้างคาอยู่
‪เธอก็คงรู้สึกเหมือนกัน
‪ทุกคนบอกว่าแคสซี่ก้าวพลาด
‪แต่หนูว่าเธอกระโดดเอง
‪แล้วจะเอาหลังลงได้ยังไง
‪คงไม่อยากมองวิวตอนลงมาข้างล่างมั้งคะ
‪ไม่มีประวัติซึมเศร้า ไม่ทิ้งจดหมาย…
‪ใครจะอ่านเหรอคะ
‪เราทุกคนชื่นชมในตัวแคสซี่ ‪แต่ก็ไม่ได้ชื่นชอบเธอนัก
‪มีแต่คู่แข่งสินะ
‪แล้วก็นี่
‪ฉันถ่ายบนดาดฟ้าวันนี้ เห็นไหม
‪นี่คือรอยลากขา
‪มีร่องรอยคนถอย
‪น่าจะพยายามหนีหรืออะไรสักอย่าง
‪จะบอกว่าแคสซี่โดนผลักเนี่ยนะคะ แล้ว…
‪ฉันไม่ได้บอกอะไรทั้งนั้น
‪ฉันแยกสากออกจากไม้กระบองตำรวจไม่ได้
‪แต่ฉันดูออกถ้าเห็นเรื่องอันตราย
‪คนที่โรงเรียนเธออาจจะโดนทำร้ายอีก ‪จนกว่าเราจะทำอะไรสักอย่าง
‪นี่นามบัตรฉัน
‪ที่นี่มีกฎอยู่ค่ะคุณตำรวจ
‪แล้วหนูก็ไม่ใช่คนที่จะแหก
‪วันทั้งวัน เธอจะถูกคุมอาหาร
‪สิ่งที่ใส่ วิธีที่เคลื่อนไหว ‪และร่างกายของใครที่สัมผัส
‪เธอจะถูกมัดอยู่บนรถไฟเหาะ ‪ร่วมกับเหล่าคู่แข่งตัวโหด
‪แต่สิ่งที่คนอื่นไม่เห็น
‪คือคู่แข่งพวกนั้น ‪ก็เป็นเพียงคนเดียวที่เข้าใจเธอ…
‪ที่ชื่นชมในตัวตนของเธอ ‪และท้าทายให้เธอพัฒนา
‪ไม่มีคำไหนจะเหมาะไปกว่า
‪นี่คือเผ่าของเธอ
‪นี่
‪รู้ใช่ไหมว่าฉันไม่ลงไปตรงนั้น
‪แต่ฉันว่าจะลงไปอะนะ
‪เราแค่ยืมมือกันและกันเฉยๆ
‪รู้แล้ว ไม่ได้มีความหมายอะไรสักหน่อย
‪มีวีคัทแบบนั้นได้ยังไง
‪ร่างกายมีไว้ให้ใช้ ไม่ใช่ตั้งคำถาม
‪แต่ถามจริงเถอะ… มีเคล็ดลับอะไร
‪ไม่รู้สิ ก็แค่เต้น
‪ฉันเล่นกล้ามข้างท้องตลอดปิดเทอม
‪ให้มันขึ้นสักลูก
‪แต่ไม่เห็นได้แบบนายเลย
‪ฉันโชคดีเนอะ
‪ถ้านายเล่นยิม ฉันก็น่าจะ… โอ้
‪ไม่ทันเห็นเธอ
‪ไม่มีใครเห็นหรอก
‪ดีเลียเหรอ
‪มาทิ้งขยะน่ะ เก็บไปได้เลย
‪ฉันจะรู้ได้ไงว่าเหมาะกับที่นี่
‪ยืดคอยาวเข้าไว้
‪สะโพกเล็ก
‪ยกอุ้งเท้าขึ้นสูง
‪แล้วก็กระดูก
‪พวกเขาอยากเห็นกระดูก
‪จูน! หยุดนะ!
‪ต้องหาคนช่วยแล้ว!
‪ช่วยด้วย!
‪ทางออกเดียวอยู่ข้างบนนั้น
‪แม่!
‪แคสซี่เหรอ
‪เธอไม่น่ามาที่นี่เลย
‪ไม่นะ!
‪(แม่ มื้อเย็น 1 ทุ่ม ‪- ไม่สายแน่)
‪(- ถึงร้านแล้ว ‪- รักแม่นะ)
‪น่าสมเพช
‪แกมันห่วย
‪มาขโมยเคล็ดลับฉันเหรอ
‪ไม่ละ ฉันมีของฉันเอง
‪ก็คงมีแหละ
‪เธอใช้ความคิดมากเกินไป
‪จะอวดว่าทุ่มเทมาก ‪เหมือนเอาไปแลกคะแนนได้งี้เหรอ
‪เว้นแต่ว่าไม่มีใครอยากเห็นเหงื่อเธอ
‪ฉันเคยเรียนกับครูชั้นนำระดับประเทศ…
‪แล้วดูสิว่าไปได้ถึงไหน
‪มีอะไรที่อยากพูดก็พูดออกมา
‪อ๋อ ไม่หรอก คงไม่อยากปั่นหัวเธอ
‪เถอะนะ
‪สำหรับฉัน ฉันจะคิดว่าสะโพกหมุนตามแกน
‪พอเธอเริ่มหมุน…
‪ให้ค้างที่พลีเอนานกว่านั้น
‪เธอจะได้หมุนไปครึ่งรอบแล้ว ‪ก่อนที่จะหันกลับขึ้นมา
‪เหมือนโกงเหรอ
‪เรียกว่าเคล็ดลับนักเต้นเถอะ
‪นั่นแหละ แต่พลีเอนานกว่านั้น
‪แบบนี้สิค่อยเหมือนวิตลอว์หน่อย
‪เมื่อกี้คือคำชมนะคะคุณเธอ
‪รู้ไหมว่าการมีพี่สาว ‪ที่เพิ่งได้เป็นนักเต้นหลักมันเป็นยังไง
‪ทุกคนคิดว่าเธอได้มาเรียนที่นี่เพราะพี่
‪ใช่เลย
‪ฉันว่าเป็นเพราะเงินของพ่อแม่เธอนะ
‪ฉันเลยอยู่นี่…
‪ตอนเช้ามืดแบบนี้ไง
‪(อาหาร ‪มื้อเย็น)
‪(ลูกอมชะเอมเทศ - ไม่ดี ‪วันยัด - ล้างออก)
‪การจับคู่
‪คือการทำงานร่วมกัน
‪แต่ก็ยังหมายถึง…
‪คู่ตรงข้าม
‪การค้นหาภาษาในการเข้าหาและตอบสนอง
‪คู่ของเราไม่จำเป็นต้องเป็นเพื่อน
‪นูเรเยฟ เด็กกว่าฟอนเตน์ 20 ปี
‪ฮัลเบิร์กกับโอซิโปว่า ‪ไม่ได้พูดภาษาเดียวกันด้วยซ้ำ
‪แต่ผ่านการเต้น เธอจะพบกับสายสัมพันธ์
‪หรือไม่ก็พยายามไปจนตาย
‪ซาร่า เธอจะเต้นกับคิริล
‪เกว็น เธอจะเต้นกับจอช
‪ลิลลี่ เธอคู่กับอีฟเกนี
‪- เอมิลนี่กับลูคัส ‪- เย่!
‪เอ็สเม่กับเคเล็บ
‪เนเวอาห์กับโอเรน
‪จูน เธอจะเต้นกับนาบิล
‪และเบ็ตต์ เธอคู่กับเชน
‪เดี๋ยวนะ ฉันกับนาบิลเหรอ
‪- ไงนาบิล ‪- ครูบรูกส์คะ หนูคู่กับนาบิลไม่ใช่เหรอ
‪บัลเลต์เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ คุณวิตลอว์
‪หนูแค่คิดว่าหนูจะเหมาะกับนาบิลกว่า
‪เขาสูงกว่า เฌอ ปาร์ล ฟรองเซ ‪แล้วก็ระดับเดียวกับหนูด้วย
‪เชนก็เป็นนักเต้นที่ดี ‪คู่ควรที่จะคู่กับเธอ หรือว่า…
‪สงสัยในตัวฉันเหรอ
‪เปล่าค่ะ
‪ขอบคุณค่ะครู
‪เก็บอาการดีใจเอาไว้หน่อย
‪เต้นให้มันจริงก็แล้วกัน
‪มาเริ่มกันเลย
‪แล้วก็… นั่นแหละ
‪พิเก้ไปท่าที่ห้า
‪ตงเบจากแอทีตูดนั่นเลย อย่าลังเล
‪หันเปอตีต์บัตม็องต์สออกมาเลยสาวๆ
‪(ต้องการอะไร)
‪ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
‪ข้อความจากเพื่อนเก่าน่ะครับ
‪ไม่มีใครอยากเห็น ‪การเปลี่ยนท่านั่น อ็องฟาเซ!
‪นาบิล ยกขึ้นสูงจากตรงนั้น
‪อีฟเกนี ดึงเธอมาบนขามากกว่านั้น
‪เบ็ตต์ ไม่ใช่ เปลี่ยนเป็นปาเซเรเลเวได้เลย
‪ไม่ต้องปาส์เดอบูร์เรอีก หยุดโกงได้แล้ว
‪จับสะโพกฉัน ไม่ใช่เอว
‪เธอเปลี่ยนจากพิรูเอตต์มาแอทีตูดช้าเกิน
‪เธอต้องกวาดขาออกมาแล้วยกขึ้นใต้ต้นขา
‪หนูทำไม่ได้ถ้าเชนไม่ยกหนูขึ้นบนขา
‪ปัญหาไม่ได้อยู่ตรงนั้น
‪เธอต้องหมุนเร็วกว่านี้ รอเข้าอะราเบกส์
‪แล้วออกมาจากกรอบได้แล้ว
‪- แต่ถ้าเชน… ‪- พอได้แล้ว!
‪ฉันไม่ได้แก้เชน
‪ฉันแก้เธอ อีกแล้ว
‪ขอดูพิรูเอตต์หน่อย
‪ไม่ใช่ แบบนี้ยังไม่ได้
‪ลองท่อนอื่นเถอะ
‪ทนดูอะไรแบบนี้ไม่ได้แล้ว
‪เริ่มจากมุมห้องแล้วเริ่มเจ็ตเต
‪เอาหน่อย เธอทำได้
‪เชน มือไวกว่านี้ เบ็ตต์ หาจุดสมดุล
‪หุบซี่โครง แล้วขึ้นสูงไป อีก ขึ้นอีก!
‪ตาเถรตกแตก! เป็นอะไรไหม
‪- ฉันไม่เป็นไร ‪- แน่ใจนะ
‪ค่ะ
‪ไม่เป็นไร
‪มาลองอีกรอบกัน
‪จะปล่อยไปแล้วกัน
‪ถ้าเธอไม่เตรียมตัวให้พร้อม ‪สำหรับการยก มันก็จะไม่มีวันได้ผล
‪ถ้าจังหวะไม่เข้ากัน
‪เธอต้องหาทางช่วย ทางปรับ
‪มีใครสนใจฟังบ้างไหม
‪มีค่ะ
‪โอเค ถ้างั้น
‪ขอดูครึ่งหลังหน่อย
‪ไปกันได้แล้ว
‪ยืดก็องเบรเพิ่มอีก
‪ขอบคุณ
‪เราจะต่อกันพรุ่งนี้
‪พรุ่งนี้คงไม่ได้แล้ว
‪พรุ่งนี้ เราจะเริ่มการคัดเลือก
‪การแสดงของเทอมนี้ไม่ใช่เจ้าหญิงนิทราแล้ว
‪พรุ่งนี้ ฉันจะออกแบบบัลเลต์ชุดใหม่
‪ไม่มีเจ้าหญิงนิทราแล้วเหรอ
‪อีเวรนั่น
‪เราจะสร้างบัลเลต์แห่งความลุ่มหลง ‪ความมืดมิดจากการพร่ำโหยหา
‪เราจะเล่าเรื่องราว…
‪ของแจ็กเดอะริปเปอร์
‪ไอ้โรคจิตหื่นกามที่ฆ่าพวกผู้หญิง ‪เมื่อ 100 ปีที่แล้วเหรอฮะ
‪เราจะหาเรื่องที่เหมาะสมกว่านี้
‪อะไรจะดีไปกว่านี้อีก
‪เราอยู่ในโลกที่มืดหม่น บิดเบี้ยว ‪เปี่ยมด้วยการสูญเสีย คำปด โหดเหี้ยม
‪โมนิก ดูว์บัว
‪นี่ไงบัลเลต์ของคุณ
‪คัดเลือกพรุ่งนี้ เริ่ม
‪คุณก็รู้ว่าเรามีคนโปรด
‪ผมก็มี
‪- จูน ‪- คุณพูดถูกค่ะ
‪หนูหยุดคิดเรื่องแคสซี่ไม่ได้
‪เรื่องของเรื่องคือเธอไม่ได้อยู่บนดาดฟ้าคนเดียว
‪แล้วมาดามดูว์บัวก็รู้ด้วย
‪มีปาร์ตี้ลับๆ ที่เด็กระดับสาม ‪ไปกันทุกคนยกเว้นหนู
‪หนูอยู่ในห้องตามที่ควรจะเป็น
‪ทุกคนบอกว่าอยู่ในห้องนี่
‪ถ้าเธอเห็นหรือได้ยินอะไรเข้า…
‪คงไม่มีแล้วค่ะ
‪หนูคงอยู่ที่นี่อีกไม่นาน
‪(โซอี้ เอสเตรลล่า ‪ลูกสาว น้องสาว ภรรยา และเพื่อนที่รัก)
‪เอาน้ำแข็งมาให้
‪ไม่ต้องใช้หรอก
‪เย็นไว้หน่อยน่า
‪เย็นจริงๆ
‪เธอพูดถูก
‪ดีแล้ว รู้สึกดีขึ้นไหม
‪หมายถึงเรื่องที่เราควรเต้นคู่กันในปีนี้
‪พ่อแม่ฉันน่าจะจัดการให้ได้
‪ไม่สิ เธอพูดถูกแล้ว
‪อย่าเอาการเต้นมาปนกับเรื่องของเราจะดีกว่า
‪เพราะเธอเต้นปาส์เดอเดอซ์ได้ดี ‪ในท่าง่ายๆ นั่นน่ะเหรอ
‪แต่ก็ไม่ง่ายสำหรับเธอนี่
‪ก็คงง่ายถ้าเราคู่กัน
‪เชนไม่รู้ว่าจะรับมือกับฉันยังไง
‪เบ็ตต์
‪แถมเธอก็รู้ว่าเนเวอาห์ทำให้ฉันล้ม
‪นังนั่นให้ฉันฝึกตอนเช้าหนักมากเลย
‪ใช่ เป็นความผิดเนเวอาห์ ‪ไม่ก็เชน ไม่ก็ครูบรูกส์
‪แต่เธอคือคนที่ล้มนะเบ็ตต์
‪เปอตีต์แรต
‪เมื่อเธอก้าวกระโจน ‪เธอจะโบยบินอย่างโดดเดี่ยว
‪แต่การมีคนอื่นอยู่บนเวทีกับเธอจะช่วยได้
‪คอร์ เดอ บัลเลต์
‪ฉันเสียใจ
‪อันดับต่ำสุดในคณะบัลเลต์ กลุ่มคอร์
‪เสียใจจริงๆ
‪ผู้ที่โหยกระหายที่สุด บอบบางที่สุด
‪แคสซี่
‪ขอโทษ
‪เพียงแต่ความโหยกระหายมีพลังแฝงอยู่
‪ผลักดันให้เธอกล้าเสี่ยงชีวิต
‪เพื่อทำอะไรก็ตามให้โดดเด่นจากฝูงคน
‪ถ้าเธอเสี่ยงเกินไป
‪โบยบินสูงเกินไป
‪เธอก็อาจจะลงเอยเหมือนฉัน บนเตียงนี้
‪ร้องขอที่จะมีชีวิต
‪ใน คอร์ หน้าที่ของเธอคือการกลมเกลียว
‪เพื่อเป็นส่วนเลือนลางของร่างที่ใหญ่กว่า ‪ให้คนอื่นได้เฉิดฉายในแสงไฟ
‪ภาษาฝรั่งเศส "คอร์" แปลว่า "ร่างกาย"
‪หรืออาจเรียกกันว่าร่างไร้วิญญาณ
‪สิ่งที่เราทุกคนดิ้นรนเพื่อหลีกเลี่ยง
‪เป็นทางเลือกสุดท้าย ‪ที่ไม่มีใครอยากไปเมื่อเธอตาย…
‪หรือเมื่อมีคนเห็นเธอเป็นแบบนั้นมากพอ
‪(ถึงคราวเธอโบยบิน)
‪คำบรรยายโดย ญาณิศา จักรกลม