NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ból to towarzysz każdego tancerza.
Irytujący przyjaciel, którego unikasz i od którego nie możesz uciec.
Najdotkliwiej odczuwasz go, gdy nie tańczysz.
Przyczyna bólu pomaga ci o nim zapomnieć.
A więc tańczysz dalej.
Albo cierpisz.
Dzień dobry.
Nie śpisz?
Szczerze mówiąc, cały czas byłam przytomna.
Czyli wszystko słyszałaś?
Nie uwierzysz, jakie sekrety ludzie mi zdradzają.
Co ci mówią?
- Chciałabyś wiedzieć. - Panie.
Sekretów się nie zdradza.
- Weź lekarstwo. - To nie moje,
tylko Cassie.
Widzisz? Cassie czuje się lepiej.
To ty jesteś chora.
To ciebie trzeba leczyć.
Przestań! Nie!
Sekrety.
Tyle sekretów.
Miałaś ich nie zdradzać, ale nie słuchasz!
O Boże.
W porządku?
Musiałam przysnąć.
Pielęgniarka doniosła o nocnym gościu.
Nie sądziłam, że to ty.
Dzięki pani mój pokój stał się wrogim terytorium.
Biała bez cukru?
Jak zwykle się pani pomyliła.
Chcę ci pomóc.
Potraficie tylko niszczyć życie.
Czy to kara tysiąca cięć, czy też kulka w kręgosłup.
Mamy powody sądzić, że ktoś obrał cię za cel.
June Park?
Nie. Nabil Limyadi.
Szkoła w Paryżu się odezwała.
Były bójki, groźby, napady złości.
Pierwszej nocy podobno kłócił się z Cassie.
Może jesteś jego nową obsesją.
Usiądź, proszę.
Miło cię poznać.
June Park.
Dlaczego złożyłaś podanie akurat do naszego liceum?
W przyszłości chcę studiować zarządzanie,
a dzięki waszej szkole dostanę się do Ligi Bluszczowej.
Wysoko mierzysz.
Poza tym chcę zostać cheerleaderką.
Potrafię zrobić szpagat i chcę zrobić z tego użytek.
- Pokazać panu? - Wierzę ci na słowo.
Pismo Święte przepowiada Armagedon,
więc chcę spędzić moje ostatnie dni w Szkole Briar Ridge.
Dlaczego Sadler?
Fajni chłopacy.
Nie piję często, ale lubię adderall.
Dziękuję.
Panie, zajęcia w pointach z panią Petrow odbędą się jutro,
a ja wezmę chłopców na allegro.
Dzisiaj zostawiam was w rękach wielkiego Ramona Costy,
który przećwiczy z wami spektakl.
Koniec zajęć.
Stopa nadal boli?
Nie, ale zajęcia były hardcorowe.
Zraniłaś się, by dostać rolę.
Nie zabij się, próbując ją zachować.
Uczniowie!
Skończyłeś wcześniej!
Seleno, spóźniłaś się dwie minuty.
Uczniowie! Proszę o uwagę.
Jak wiecie, jutro ma miejsce spektakl inauguracyjny w City Works,
a ponieważ jesteście przyszłymi członkami zespołu,
madame DuBois wspaniałomyślnie załatwiła wam…
miejsca w loży balkonu za połowę ceny.
To i tak fortuna.
By wejść za darmo, możecie zgłosić się na bileterów.
Jacyś chętni?
- Nie jestem tak zdesperowany. - Ja też nie.
Dwie osoby.
Możecie od razu udać się do teatru na przeszkolenie.
Ruszać się!
A więc tylko ty i ja.
Tak. Cóż za przypadek.
Poczynisz honory?
Z przyjemnością.
Rola główna w balecie Costy może być kluczem do kariery,
ale tylko przy sprawnym ciele.
Nie będziemy rujnować ciał, które nam powierzono.
Dobry Boże.
Co mamy?
Według zdjęć rentgenowskich… nic.
Mówiłam!
Zrobimy rezonans.
- Niektórych złamań nie widać… - Ani mi się śni.
Mam dość obmacywania i nakłuwania.
Mówiłam, że nic mi nie dolega, a zdjęcia to potwierdzają.
To dlatego, że mama została prezesem?
Zachowaj te sceny na występ.
Nie doznałam urazu.
Widzicie? Patrzcie.
Zobaczcie.
Nic!
Wystarczy.
Jasno się wyraziłaś.
Rentgen wystarczy.
Ale jeśli zauważycie choćby ślad urazu, chcę o tym wiedzieć.
Monique, to błąd.
To właściwa decyzja.
Dziękuję.
Bileterzy są niczym anioły z pogranicza,
prowadzące widzów ze świata zewnętrznego prosto w objęcia tańca.
Legendy, które zaszczyciły tę scenę…
Kirkland, Nuriejew, Barysznikow,
nie wspominając o tancerzach z Archer, pogłębiali naukę baletu,
pracując jako bileterzy w ramach wolontariatu.
Rozwinęli się pod moim…
Dziwne, że nikt się nie zgłosił.
Ty też zgłosiłeś się dopiero, gdy podniosłam rękę.
Dotarło do mnie, że oglądanie spektaklu bez Cassie
byłoby zbyt bolesne.
…zwolenników waszej pracy, ale nie dzisiaj.
Dziś macie przestrzegać moich zasad.
Zaczniemy od stroju.
Obowiązują czarne spodnie i biała koszula.
Scena uwodzenia.
Wyprzedzasz.
W porządku?
Masz za mną podążać.
To się nie spiesz.
Przestańcie.
Co robisz?
Nie wyprzedzam?
Sięgam głębi,
a ty drapiesz po powierzchni.
Wynocha, wszyscy.
Ty zostań.
Nie daj mu się.
Oren, poradzę sobie.
Znacie powiedzenie „Piękno to agonia”?
W balecie to odpowiednik przysłowia „Bez pracy nie ma kołaczy” .
Ukrywasz cenę, jaką płacisz.
Jednym wygięciem ręki możesz odebrać komuś dech w piersiach,
jednym nadzwyczajnym skokiem wycisnąć z kogoś łzy.
Jesteś idealnym barankiem ofiarnym i powinieneś być przynajmniej…
wielbiony.
Dziękuję wszystkim. Tancerze, 15 minut przerwy.
Greg, poprawmy ustawienie gobo w drugiej partii.
Widziałam „Przyszłość”
i jest do góry nogami.
Po przeczytaniu artykułu obejrzałam twoje filmiki.
Jeśli ktokolwiek może dokonać tu rewolucji, to ty.
- Do ciebie się nie umywam. - Błagam.
Zobacz, jakie to uczucie.
- Macie próbę. - Mamy przerwę.
Chodź.
Spróbuj.
Pięknie, co?
Nie jak w studiu.
Tutaj wszyscy patrzą na ciebie.
Delia.
Monsieur Paris!
Nie widziałam cię na przyjęciu.
Nadal jestem pełna po lunchu w Paryżu.
Ile misek małży?
- I frytek. - I szampana.
Co za dzień.
Cassie śpiewająca Edith Piaf.
Miałam ją odwiedzić.
Na pewno byłaby wdzięczna.
A ja byłabym wdzięczna, gdybyś razem z „Przyszłością”
pokazał mi, co potrafisz.
Musimy wracać.
Nie, nie musicie.
W porządku.
Zaufaj mi.
Koda z wczoraj.
Gotowi? I…
Daj się ponieść.
Brawo!
Opierałaś mi się.
Dlaczego?
Przyprawiasz mnie o dreszcze.
Myślisz, że to ja?
Jak reszta.
Nabil, zaczekaj.
Zostaw go.
Cierpi.
Uwziął się na nią.
Twoja dziewczyna to buldog.
A my mamy wolne popołudnie. Kto potrzebuje nowego wdzianka?
Jeśli mówisz o zbieraniu kasy…
Dalej, wymiatamy. Chodź.
- To mój głośnik. - Użyjemy go.
Idziemy do parku. Najlepszy sposób na kasę.
Dawaj to.
- Tak! - Nie idziemy.
Właśnie że idziemy.
Brudny taniec.
Mary Jane była ostatnią ofiarą Kuby.
Koniec chorej pasji.
A jednak pragnęła czegoś więcej.
By poczuć, że żyje.
Zmuszona do życia w cieniu, walczyła o swoje prawo.
Znasz to uczucie.
Życie w cieniu czegoś większego.
Pokaż mi to.
Opowiedz.
To piekło.
Jestem niewidzialna. Nie istnieję.
Zbyt długo byłaś w cieniu.
Światło należy do ciebie.
Sięgnij po nie.
A teraz co?
Teraz to powtórzymy.
Bomba. Byli zachwyceni.
- Zatrzymaj. - Nie ma mowy. Zasłużyłeś.
Zresztą wystarczy na ciuchy.
- Będzie wypas. - Wyluzuj.
Co?
Jesteś zły z głodu.
Może w końcu coś zjesz, chudzielcu.
Odwal się.
Masz jedną główną rolę i już kozaczysz?
Nie. Po prostu pomyślałem, że jak większość ludzi chcesz coś zjeść.
June, słuchasz mnie?
Przepraszam, madame…
Po prostu nigdy tu nie byłam.
Bo przez pięć lat nie zrobiłaś nic złego.
Ani nic dobrego.
Usiądź.
Twoja matka pozwoliła ci tu zostać, póki nie znajdziesz odpowiedniej szkoły.
Chodzę na rozmowy.
Wiesz, że dyrektorzy elitarnych szkół ze sobą rozmawiają?
Dzwonili, pytając, czy naprawdę jesteś tak stuknięta, na jaką wyglądasz.
Może jestem.
A może to sabotaż.
Twoja matka jutro cię stąd zabiera.
Niełatwo dostać się do prywatnego liceum.
Dlatego wysyła cię do publicznej szkoły w Nowym Jorku.
Madame?
Proszę. Mam tyle do zaoferowania.
Miałaś też umowę z matką.
Nie moja wina, że nie udało ci się jej dotrzymać.
Twój gniew…
nie pomaga.
Wiem o tym, bo…
też go czuję.
Daruj sobie litość.
Nie mogłem znieść litości Delii…
i nie zniosę twojej.
Próbuję ci pomóc, Nabil.
Jeśli nie możesz przyjąć pomocy, to zastanawiam się dlaczego.
Jakiej pomocy?
Znalazłam w pokoju.
Miała miłe wspomnienia z Paryża.
Zachowaj je.
Na pamiątkę dobrych czasów.
Może dla niej dobrych.
To nie ja ją trzymam.
Był ktoś jeszcze.
- Przepraszam. - Puszczaj!
- Czemu to zrobiłaś? - Nie wiedziałam.
Wszystko dla niej zostawiłem.
Ten wypadek…
Dobrze jej tak.
„Po wnikliwym zastanowieniu postanowiłam nie opuszczać szkoły.
W głębi serca wiem, że nie będę szczęśliwa w innej profesji
i poniosę sromotną porażkę”.
To groźba?
Jeśli nie będziesz tancerką, olejesz wszystko inne?
„Wiem, że się ze mną nie zgadzasz,
ale według niektórych nauczycieli mam przed sobą obiecującą karierę”.
Chcą tylko moich pieniędzy.
Zwrócę ci wszystko co do grosza.
W życiu ci się to nie uda.
Mamo, nie każ mi wyjeżdżać. Proszę.
Przyszłość ma ci tyle do zaoferowania.
Dziś otwarcie sezonu.
Zdobyłam świetne miejsca.
Będziesz mogła się pożegnać.
Jutro wyjeżdżamy.
Boski.
Dziękuję.
Kupiłem za dzisiejszy łup.
Gdy ja harowałam jak dziki osioł, ty robiłeś cyrkowe sztuczki?
Dla ciebie wszystko, skarbie.
Jak stopa?
Trochę sztywna. Kazał mi pracować nad postacią.
A skoro mowa o sztywności…
Pokaż ją.
Co? Nie. To zbyt perwersyjne, nawet dla mnie.
- Serio. Pokaż. - Nie, zostaw!
Co, do diabła?
Nie gorsza niż innych tancerek.
Gówno prawda. To poważna sprawa.
Tańcz dalej, a zakończysz karierę.
Nie, jeśli zatańczę u Costy.
To twoje ciało, Bette.
To może cię zniszczyć.
Lub moją reputację, jeśli wyjdę na słabeusza.
Chcesz wiecznie udawać?
Albo zrezygnujesz z roli, albo cię wydam.
- Co ty wyprawiasz? - Szukałam…
Torri, mamy tu złodzieja!
Caleb, chodzi o Nabila. Przydałaby mi się pomoc.
Nie znam cię, dziewczyno.
Mam ci odpuścić, bo też jestem czarny?
- Nie! - Ja się w to nie bawię.
A w co bawi się Nabil?
Też wydaje ci się podejrzany.
Słucham.
Gdy pokazałam mu zdjęcie Cassie, dostał szału.
Zabrał mi je, a może stanowić dowód.
Pewnie schował do pudełka.
- Co? - To również mój pokój.
To zdjęcie Cassie.
Zabieram je.
Zobacz, co jeszcze trzyma.
Ten szajbus pociął bikini swojej dziewczyny.
Miała je na tym zdjęciu.
Niszczy je i zatrzymuje?
Porąbana pamiątka.
Jaki złodziej?
Nie, Torri…
Sprzeczałem się z Neveah.
Mówiłem, że Hallberg był lepszym tancerzem niż…
Iwan Wasiljew, ale jakoś tego nie widzę.
Nie mam pilnować, abyście nie pakowali się w kłopoty,
tylko wykopać was, gdy się w nie wpakujecie.
Nie zamykajcie.
Tak jest, oczywiście.
Jezu!
To postępowanie prawne zwane „emancypacją nieletniego”.
- Rozwód z mamą. - Chętnie rozwiodłabym się ze starszymi.
Chodzi o to, by ich wykorzystać, a nie się ich pozbywać.
Twój ojciec jest prawnikiem. Może byś…
Takie procedury trwają wieki. Zresztą i tak nie wygrasz.
Nie wygra, jeśli rzuci balet i da się wywieźć do Nowego Jorku.
Właśnie.
A czesne?
Później się tym zajmę.
To tak nie działa.
Mogłabyś z raz mnie wesprzeć?
Ty nigdy nie musiałaś z niczego rezygnować.
- Nieprawda. - Tak?
To pomóż dziewczynie.
Pociął bikini?
Może miał powód.
Nie ma powodu, by ciąć kobiecy strój kąpielowy.
Prawda?
Powiedzmy, że przekażę tę ciekawostkę policji…
Nic im nie przekazuj, tylko bierz dupę w troki.
Ale to ta policjantka mnie przed nim ostrzegła.
Chyba zaraz tam po ciebie przylecę.
Nevie?
- Nic ci nie jest? - Popchnąłeś mnie.
- Nie! - Zostaw mnie.
Stałem za tobą!
Tutaj umieścimy 54.
I skierujemy światło na nich, by złagodzić krawędzie.
Brzmi nieźle.
Im mniej, tym lepiej.
Czy ktoś pomoże mi ze strojem?
Przepraszam za najście.
Idealnie. Stań tutaj.
Tak. Dobrze.
Będziesz kolejną Whitlaw na tej scenie. Może tą lepszą.
Był pan tak wspaniałomyślny, zwłaszcza że dziś premiera.
To już przeszłość.
Interesuje mnie tylko Rozpruwacz.
Przyszłam, bo…
Przemyślałam to…
Nie jestem gotowa.
Na co?
Na Rozpruwacza.
Nie dam rady.
Nie wierzę ci.
Kiedyś dam panu to, czego pan chce.
Nie masz pojęcia, z czego rezygnujesz.
Co pan o tym sądzi?
Rozczarowujące.
Ale przeżyję.
Neveah.
Dobrze, że przyszłaś.
Proszę się nie nakręcać.
Powinna pani coś zobaczyć.
Pokazałam je Nabilowi. Ten gość z Cassie to nie on.
Dostał szału na jego widok.
Zazdrość to częsty motyw.
To wygląda pani na zazdrość?
Poza tym, gdy tu szłam, wepchnął mnie pod ciężarówkę.
Co? Musimy powiadomić szkołę.
W życiu.
Żebym to ja skończyła w strzępach? Madame mnie wykopie.
Niech się pani do niego dobierze.
Melduj się u mnie.
Ja zrobiłam swoje.
Teraz pani kolej.
June, wchodź już.
Skąd wiedziałaś?
Pukasz jak kociak.
Byłam dla ciebie dobrą przyjaciółką.
Zawsze cię broniłam.
Wysłuchiwałam twoich żalów, że świat nie rozumie twojego geniuszu.
Teraz ty musisz mi pomóc.
Pogadaj z ojcem o emancypacji.
June, nie znasz swojej matki?
Będzie walczyć do upadłego, a nie jesteś wojowniczką.
Może dlatego, że do tej pory nie miałam o co walczyć.
Proszę.
Tata przyjechał na występ Delii.
Pogadam z nim.
Bardzo ci dziękuję!
Przebierz się na galę.
Już się przebrałam.
Nie.
To będzie wspaniały spektakl.
Dzisiejszy wieczór to oczywiście zasługa genialnej Monique.
Kolejny debiut absolwentki szkoły Archer.
Jesteś zbyt miła, Katrino.
Mamy szczęście, że została prezesem zarządu.
OGLĄDAM SPEKTAKL Z PRZYJACIÓŁMI
Pokazałam policjantce, co mamy na Nabila.
Już po nim.
To dwie próby morderstwa.
Nie, raczej 50 procent z dwóch, czyli w sumie jedna.
Zaatakował mnie.
Wepchnął mnie pod ciężarówkę.
Pewnie nie chciał.
Jak możesz go bronić?
Bo to ja go popchnąłem.
- Co? - Nie myślałem o reakcji łańcuchowej.
Oszalałeś?
Zaczynam myśleć, że tak.
W zeszłym roku straciłem ojca.
Daruj sobie takie wymówki.
- Chcę postąpić słusznie. - Ojciec byłby z ciebie dumny.
Nie chciałem, żebyś się przewróciła.
Przejrzeliśmy ci rzeczy.
Co?
Pociąłeś bikini swojej dziewczyny jak jakiś świr.
Nie skrzywdziłem Cassie.
Kocham ją…
ale czułem, że coś jest nie tak.
Cassie przysięgała, że nikogo nie ma…
a ja jej wierzyłem.
Gdy wylądowałem w Chicago,
myślałem, że będzie jak w Paryżu.
Cały dzień leciałem i chciałem po prostu…
pobyć z nią sam na sam,
ale ona wolała imprezować z przyjaciółmi.
W przypływie złości wziąłem bikini…
I odbiło ci, jak na widok zdjęcia.
Było dowodem na to, że mnie okłamała.
Może i leży w szpitalnym łóżku…
martwa na zewnątrz…
Ale ja…
jestem martwy w środku.
Przepraszam.
Brawo!
Niesamowite!
Dobrze się czujesz?
Mam ochotę napić się szampana.
Żadnego alkoholu.
Oczywiście, że nie, ale miło, że się pani o nas troszczy.
Po to żyję.
Ładny naszyjnik.
Od ulicznego mima.
INAUGURACJA SEZONU JESIENNEGO
Tu jesteś.
Jutro wielki dzień.
Mamo, wygrałaś.
Pozwól mi chociaż nacieszyć się wieczorem z przyjaciółmi.
Bądź w hotelu o 11,00.
Zamówiłam transport na lotnisko.
Voilà.
Woda sodowa.
Nie wolno ci pić?
Według Koranu nie.
A jako tancerz nie powinienem.
Ale jestem Francuzem.
Życie to walka.
Policjantka.
Co ona tu robi?
Pewnie chce cię mieć na oku.
Idziemy stąd?
Nie.
To by było podejrzane.
Santé.
Pan Brooks.
Elegancik z pana.
Z ciebie też.
Topher, czyż nie jest przystojny?
Wybacz, Alanie. Muszę ukraść ci męża, by przekonał darczyńcę.
Poślubił pan pizzę.
Każdy chce kawałek.
Pani władzo, miło panią widzieć.
Isabel, gdy nie noszę odznaki.
Muszę przyznać…
że ślicznie wyglądasz.
Wolę… Tak, super. Dziękuję.
- Może swobodniejsze? - Pewnie.
Dziękujemy za wsparcie.
Madame DuBois.
Panie Wick.
Masz chwilę?
Bo mam problem.
Z Nabilem.
- Miałeś nie naciskać. - Nie naciskam.
Ale za to kogoś popchnąłem.
- I będzie rzeź. - Przestań.
Nie mów mi.
Inaczej będę musiała cię ukarać.
Rozumiem.
Lubisz ostrą jazdę.
Panie Renfrew?
June Park.
Oczywiście.
Podobno wyjeżdżasz.
Tyle że…
nie chcę.
Chcę złożyć wniosek o emancypację.
- Cóż… - Uwolnić się od matki.
Tak…
To odważny ruch.
Problem w tym, że potrzebuję tymczasowego opiekuna.
Prawa rodzicielskie zostaną natychmiast zawieszone,
więc mama nie będzie mogła zmusić mnie do wyjazdu.
Zła wiadomość jest taka, że…
Właściwie nie jest zła…
Potrzebuję opiekuna.
Zastanawiałam się, panie Renfrew, czy zgodziłby się pan nim być?
Opiekunem?
Tylko do końca procesu.
- Nie musiałaby pan nic płacić ani… - June, ledwo cię znam.
Ale ja znam pana.
Od lat leżę na pańskim stole. Jest pan dobrym człowiekiem i…
Dobrze.
Omówię to z mężem.
Jeśli jutro rano nie złożę dokumentów,
polecę do Nowego Jorku.
I nie wrócę.
Byłaś cudowna.
Dzięki, mamo.
Tak, Delia!
Niesamowita!
Prawda?
Czyż moja starsza siostra nie była niesamowita?
Jest niesamowita.
Wiecie, jak to się pisze?
D-E-L…
Zabierz ją stąd.
Delia.
Czekaj. W środku jest „I”.
Chodź, źle się czujesz.
Wręcz przeciwnie, czuję się fantastycznie.
Przepraszam.
- Możemy iść. - Proszę.
Jesteś księciem i nienawidzę siebie.
Cóż… Ja też siebie nienawidzę.
Dlatego mnie kochasz.
Ból rozpoznaje ból. Prawda, skarbie?
To może być moja ostatnia noc tutaj.
Więc…
- Jeśli się nie zobaczymy… - Słyszałem.
Dopiero co zaczęliśmy.
Nie powiem „żegnaj”.
Tylko au revoir.
Myślałam, że balet to tylko wróżki i atłas.
Wiele się dziś nauczyłam.
- Przepraszam, przyjaciółka czeka. - Tym dla ciebie jest?
Bo prawie ją zabiłeś.
- Wyjaśniliśmy to sobie. - Dobrze.
Ale ja też chcę wyjaśnień.
A skoro nie możemy pogadać w szkole, spędzimy dziś razem trochę czasu.
Co pani mówiła?
- Chodźmy na komendę. - Nie!
Nie mieszaj się.
Nie chcesz po dobroci? To wezmę cię siłą.
Rozmawiałem z June Park.
Niezłe wykręcenie, nie kontroluje przeprostu.
Składa wniosek o emancypację i chce, byśmy zostali jej opiekunami.
Mówiłeś jej, że to niemożliwe?
Potrzebuje pomocy, Topher. Jeśli odejdzie, może zrobić sobie krzywdę.
Albo odnaleźć się w czymś innym.
Niektórzy rozkwitają później.
Ale to nie należy do naszych obowiązków.
Też musiałem zmierzyć się z ograniczeniami.
Z tym, czego nie potrafię jako tancerz.
Zobacz, co osiągnąłem.
Ale to dla nas szansa, by zmienić czyjeś życie.
A to, że codziennie biegam do studia,
oglądam, poprawiam, inspiruję, niczego nie zmienia, co?
Mamy już jednego przybłędę. Nie chcę kolejnego.
Jak się pisze „genialna”?
Zamknij się.
B-E-T-T-T-T.
Genialna w chuj.
Cierpi.
Tak, znam to uczucie.
Nie mogę tak dłużej.
Walić mnie w twarz?
Nie będziesz mi już tego robił.
Ja?
Razem uprawiamy seks, Oren.
Ja chcę tylko sobie ulżyć.
- To ty zawsze chcesz więcej. - Błagam.
Widzę to, Shane.
Nie mogę dać ci tego, czego ode mnie oczekujesz.
To szkoła baletowa, na miłość boską!
Ktoś musi chcieć cię pocałować.
Nie potrzebuję tego.
To mi wystarczy.
A nie powinno.
Wiem, o co chodzi.
Boli cię, że twój prostacki kumpel tańczy główną rolę z twoją dziewczyną.
Wyprowadzisz się?
Nie ma mowy.
Ludzie pytaliby dlaczego.
Przemyślałeś to.
Jeśli powiesz o nas Bette…
połamię ci nogi.
To się nie nadaje.
Wystarczy, by wznowić śledztwo?
Prokurator zdecyduje.
Przetrzymujecie mojego ucznia bez powodu.
Zaatakował funkcjonariusza i opierał się aresztowaniu.
Mam tuzin świadków, którzy powiedzą, co naprawdę się stało.
Wbiła się na prywatną imprezę, nękała przestraszonego nastolatka
i aresztowała go bez nakazu, adwokata i prawdopodobnej przyczyny.
To pogwałcenie czwartej poprawki.
To wypaczony obraz tego, co…
Chcecie jutro nagłówka: „Glina napada na ciemnoskórego zagranicznego ucznia”?
Mam w zarządzie prezesa telewizji informacyjnej,
wydawcę gazety i żonę burmistrza,
która pociąga za sznurki w tym mieście.
To jego dzieło.
Należał do dziewczyny.
A dzięki oficer Cruz wiemy o jego historii przemocy
i zamachu na inną uczennicę.
Gdybyście coś na niego mieli, tobyście go oskarżyli.
Wie pani, co mam?
Zadrapania na dachu i drugą próbę morderstwa.
Cassie zasługuje na sprawiedliwość, ale pani najwyraźniej woli metodę uniku.
Nie boję się ubrudzić rąk.
Jeśli go nie wypuścicie, zacznę dzwonić.
Pierdol się!
Kto mówił, by wierzyć tym, którzy pokazują prawdziwe oblicze?
Baletnicy.
Dzięki nim moi prostaccy krewni wydają się królami.
Nabil pozwolił mi pić tylko wodę.
Bujasz się w przestępcy?
Kocha Cassie.
Nie można kochać dwóch osób?
Jesteś świetnym facetem, Shane.
I pewnego dnia spotkasz kogoś, kto da ci wszystko.
Jeszcze go tu nie ma.
Potrzebuję tej piosenki.
Lepiej?
Tak.
Tylko muszę oddać te szmaty.
Ból to w balecie ryzyko zawodowe.
Jeśli nie w ścięgnie udowym czy Achillesa…
to w sercu.
Ale jak mawiają tancerze,
jeśli potrafisz poruszać się mimo bólu, to ból nie istnieje.
Pokonałeś go.
W dni, w które ci się to nie udaje, a ból wygrywa…
kulejesz, odchodząc z niczym.
Niezła lipa.
Nie miała prawa cię tak traktować.
Przecież masz to gdzieś.
Skopię ci tyłek w uczciwy sposób.
Wygląda na to, że twój niedługo stąd wykopią.
Policja zadawała masę pytań i niczego nie znalazła.
Co im powiedziałeś?
Mówisz o popchnięciu?
Tak samo jak Oren, wolę walczyć twarzą w twarz.
A wczoraj…
zyskałem silnego sojusznika.
Madame DuBois walczyła o mnie jak lwica.
Chroni reputację szkoły.
Mówisz, że jesteście…
Jak to się mówi?
Blisko.
Może jestem z nią…
bliżej.
Ma wobec mnie wielkie plany.
A jednak pragnie więcej.
Chłopaki!
Czyli… jednak jesteś człowiekiem.
Ten człowiek…
ten kraj…
jest zepsuty.
Dzięki za wsparcie.
Może ma rację.
Jesteśmy zepsuci.
Cholera.
Zatrzymaj ją.
I tak obetnę swoje.
Wszystko przez osobę, która zamknęła mnie na dachu.
Tak.
Cholerny pech.
Powiedzmy, że wisisz mi za tę rolę.
Ale jakie to ma znaczenie?
Powodzenia.
Przekonam ojca albo skroję mu papier firmowy.
Ty przekonaj Wykręta. Lubi cię.
Dlaczego to robisz?
Bo mogę.
Bagaż jest w aucie?
Spakowała tylko to.
Dokumenty inicjujące emancypację.
To ich robota?
Nie.
Żaden sędzia na to nie pójdzie. Potrzebujesz adwokata.
Reprezentuje ją kancelaria ojca.
A tymczasowy opiekun?
Również go mamy.
- Pogadamy w samolocie. - Nie lecę.
Albo rozwiążemy to jak dorośli,
albo czeka cię scena na oczach tych wszystkich ludzi,
których firmy przejmujesz.
Nie wiesz, co robisz.
Zrobiłyśmy to?
Tak.
Balet jest darwinowski.
Każde zajęcia i każdy występ to próba przetrwania.
Wiedziałem, że nie zawiedziesz.
Znacie zasady.
Słabi ponoszą porażkę, a nawet silni mają nikłe szanse.
A ty?
Jesteś gdzieś pośrodku,
gdzie przetrwanie to znalezienie siły, o której istnieniu nie wiedziałeś.
Robię to, by mięśnie pozostały sprawne.
Po przebudzeniu będzie jej łatwiej tańczyć.
Zwariowałem?
Robiłam to samo dla brata, gdy był w szpitalu.
Pomogło?
Posłuchaj.
Przepraszam za wczoraj.
To nie twoja wina.
Rozumiem.
Mówię dziwne rzeczy.
Nie uśmiecham się.
Nie wydaję się normalny.
Póki nie zatańczę.
Wtedy wyrażam to, czego…
nie potrafię powiedzieć.
Napisy: Monika Bartz