NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
I kartka z życzeniami dla Cassie.
Widzisz podobieństwo w piśmie?
Chciałam wystraszyć Neveah. Nie zepchnęłam Cassie.
Ławnicy zdecydują.
- Mamo! - Łamie pani prawo tym przesłuchaniem.
Tylko rozmawiamy.
Moja córka ma prawo do obecności adwokata.
Na razie pozostanie w areszcie.
W więzieniu?
Dobrze. Jutro.
Wszystko pani powiem.
- Zakończmy to. - Cicho!
Dla własnego dobra.
Zostawię was.
Próbowałam tylko się bronić.
Nieskutecznie.
Pomyślmy, jak to odkręcić.
Nie ma czego odkręcać.
Musisz mi wierzyć.
Nie zrobiłam tego!
Policja opowiada dobrą historię.
Jeśli chcesz stąd wyjść…
musisz opowiedzieć lepszą.
O Boże!
Byłaś cudowna.
Dziękuję.
- Rozsuwają kurtynę! - Tak.
- Co? - Dla ciebie.
Oren, nic nie zrobisz.
Jest z nią jej mama, a ojciec już do nich leci.
Oren, stój!
Zajmą się tym.
Pewnie umiera ze strachu.
Może powinna.
Ostro.
Majstersztyk.
Z dzisiejszych prochów narodził się feniks.
Trzeba to uczcić.
Muszę ugasić kilka pożarów, zanim zaczniesz dorzucać do ognia.
No wiesz.
Po tym, co ci dałem?
Może.
Jeśli najpierw dasz mi odrobinę więcej.
Dzwoniłam. Wciąż jest w areszcie.
Dobra. Raz kozie śmierć.
Dziękuję za przybycie w tak uroczysty wieczór.
Ci wyjątkowi młodzi tancerze nie tylko wystawili premierowy spektakl,
ale dowiedli również swojej wytrzymałości.
Jak widzieliśmy,
mamy wielu uczniów, którzy są przyszłością baletu.
June Park, zawsze wiedziałam, że jesteś gwiazdą.
Dziękuję.
- Po teledysku, który zleciłam… - Co?
…bilety szybko się wyprzedają, więc niech znajomi się pospieszą.
- June. - Esmé.
Gdybym wiedziała, jaka jesteś dobra, byłabym dla ciebie milsza.
Jakieś wieści o Bette?
Podobno spędzi noc w areszcie.
Weź jedno. Dla ciebie i dziewczyny.
Nie pogardzimy. Dziękujemy.
Głupio się zachowałam.
Przepraszam.
Po prostu Bette mi tego nie ułatwia.
Wiem coś o tym.
Chciałam, by wieczór należał do nas.
Nadal może.
Świetnie tańczyłeś, Nabil.
Wiem.
Caleb, polać ci?
Jeśli to od tego pojeba, wolę pić ścieki.
Wyluzuj.
Uwielbiam bójki, ale tego gościa nie pokonasz.
Co on tu robi?
I tak już nas otruł.
- Nabil. - Nie rób tego.
Albo to, albo wbiję mu nóż w serce.
Zostaw mnie.
Jasne.
Shane.
Wymiatałeś.
Chyba pierwszy raz w życiu dostałem kwiaty.
Spokojnie.
Przyjąłem.
Dobrze.
O której porywasz mnie na imprezę zarządu?
To nie jest odpowiedni wygląd.
To szkoła tańca.
Chyba zniosą widok paru szalejących gejów.
Tylko jeden z nas szaleje.
Do zobaczenia?
Ale ciacho.
Shane, wygrałeś los na loterii.
Tak.
Niezła partia.
June!
Byłaś wspaniała.
Dziękuję, mamo.
Poznaj choreografa, któremu to zawdzięczam.
Jest tam. Ramon Costa.
Oczywiście.
Tylko włożę te piękne kwiaty do wody.
Spodobałaś im się.
Mam nadzieję, że panu też.
Podobno w grę wchodzi trasa.
Już wiesz.
Wszystkiego, co potrafię,
nauczyłam się od pana.
Mogę nawet jutro opuścić szkołę, jeśli da mi pan tę rolę.
Tak.
Pomyślimy.
Pozwól im się dobrze bawić. Dużo przeszli.
Nie chcemy kolejnego potknięcia,
dlatego masz mieć oko na to, o czym mówiła madame,
gdy prosiła, byś miała na to oko.
Znam się na swojej pracy.
Dobrze.
W ten sposób ją utrzymasz.
Zadzwoń, gdy trzeba będzie uderzyć.
Alkohol dostarczony.
Chyba zasłużyłem na szklaneczkę dobrego trunku.
I trasę, jak słyszałam.
Więc bierz mnie, póki możesz.
Chcę dużo więcej.
Musimy pogadać o procentach.
Rozpruwacz to moje dzieło.
Za moje pieniądze.
Powód do dumy dla szkoły.
A szkoła…
potrzebuje funduszy.
Nawet go nie chciałaś.
Ale podjęłam ryzyko.
Balet nie jest tani, Ramonie.
Po tym, co zrobiłaś, żeby mnie tu zatrzymać,
nie będziesz mi mówić, jak odejść.
Ale coś mi się w końcu należy.
I odbiorę to w ten czy inny sposób.
Pani Whitlaw?
Pani Whitlaw, tak? Mama Bette?
Skąd znasz moją córkę?
Jestem Matteo Marchetti, jej chłopak.
- Miło mi panią poznać. - Robi się coraz lepiej.
Chcę pomóc.
To bardzo miłe.
Właściwie jest coś, co możesz zrobić.
Świetnie.
Bo dużo o tym myślałem
i zrobię, co mogę, więc proszę się nie krępować.
Oczywiście.
Chodzi o to…
byś odszedł.
Proszę pani?
Mówię poważnie.
Ja też.
Jesteś na długiej liście błędów, jakie popełniła moja córka.
To ja pomogłem jej przetrwać ostatnie tygodnie.
I spójrz, gdzie stoimy.
Odczep się, bo sam skończysz w kiciu.
Jesteś idiotą.
Ja?
Sam cały czas pijesz.
I też jestem idiotą.
Co by powiedzieli twoi starsi?
Moi starsi chleją jak szewcy.
Francuscy naukowcy są nie do zniesienia.
Ojciec jest z Malezji, ale nie przestrzega zasad.
Sam znalazłem wiarę.
Zostały dwa występy i nie chcę, by June tańczyła z dyletantem na kacu.
Boże, to uczucie we mnie…
musi zniknąć.
Cassie wzięła moje serce i zrzuciła je z dachu.
Znam to uczucie.
Costa też ukradł mi kobietę.
Ale to…
Nie rób tego.
Dlaczego?
Nienawidzisz wszystkiego, w co wierzę.
Przynajmniej wierzysz.
Ja przestałem rok temu.
Brakuje mi wiary.
Nie pozwól jej sobie odebrać.
A twoja panna?
Też jej nie strać.
Caleb.
Cassie dla mnie umarła.
Nie o niej mówię.
W porządku?
Tak, ale nie chcę się spieszyć.
Jestem za.
To dla mnie nowość, ale jest miło.
Przepraszam.
Ciągle o niej myślę.
Ja też.
To dziwne.
Normalne.
To moja rodzina. Znam tych ludzi połowę życia.
To Shane.
To nie Shane.
Cholera.
Impreza była do bani.
Bo mnie nie wziąłeś.
Tak?
Pokaż, co straciłem.
Ktoś może wejść.
To się streszczajmy.
Dev, jesteś wstawiony.
Nie w ten sposób.
Nie możesz się powstrzymać.
- W aucie byłeś niegrzeczny. - Czemu mnie nie zabrałeś?
Spójrz na siebie.
A jednak wróciłeś.
Podoba mi się.
Ludzie pomyśleliby…
Że lubisz gości, którzy założyliby spódniczkę?
Ostatnio byłem zbyt zły, a teraz zbyt miękki?
O co ci chodzi?
Jakie zachowanie cię nie zniechęci albo nie przestraszy?
Pokażę ci.
Przestań!
W ostatniej kabinie jest śmierdziel.
Nie robiliśmy nic złego.
Alkohol,
odwiedziny późną porą i te wasze pieszczoty.
Ludzie, złamaliście trzy zasady.
Wszyscy je łamią.
Ale tym razem wszyscy patrzą.
Jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz.
Neveah, twój pobyt w tej szkole
nareszcie dobiegł końca.
Wyrzucam cię.
To była pułapka.
Nie, zwykłe egzekwowanie przepisów.
Proszę bardzo.
Jeśli wyrzucicie ją, to mnie też.
Oren, nie.
Zasługuję na tę samą karę.
Ostrożnie, Oren.
Przypomnij sobie, kto jako jedyny dostrzegł potencjał w pulchnym chłopcu.
A teraz jestem gwiazdą.
Potrzebujecie mnie.
Dobrze.
Skończycie występy.
I spakujecie manatki.
Co? Nie odważy się pani.
Owszem.
To miejsce jest większe niż jakikolwiek uczeń.
Nigdy o tym nie zapominajcie.
Wszyscy przyszli na przesłuchanie.
Walczymy o ciebie.
Tata niedługo wróci.
Wyciągnie cię.
Nadal odpowiem za próbę zabójstwa.
Wiesz, że tego nie zrobiłam.
Oczywiście.
Twój ojciec rozmawiał z sędzią.
Mamy przygotowane fundusze, a warunki są znośne.
Poza tym to szansa, byśmy znów wszyscy byli razem.
Razem?
W domu, kochanie.
Wrócę do internatu.
Myślą, że zepchnęłaś Cassie z dachu. Nie pozwolą ci pod nim spać.
Nie przeżyję w domu.
Kochanie, nie masz innego wyjścia.
Jasne, że masz.
Może zostać z nami.
- Matteo. - Kim pani jest?
Carla Marchetti.
Matka Matteo.
Pogadamy z sędzią,
a potem nakarmimy tę biedaczkę.
Chodźmy.
Horyzonty i tak dalej.
Jednak się poszerzyły.
Mama musi być dumna.
Jestem o krok od większego sukcesu, jeśli Ramon Costa da mi rolę.
Ramon Costa to zły człowiek.
Potrafię sobie z nim poradzić.
Ale po co?
Czemu chcesz wiązać się z kimś, kto może cię skrzywdzić?
Nie potrzebujesz go,
by być wspaniałą tancerką.
Chcę cię tutaj.
Ze mną.
Teraz mi to mówisz?
- Po tych wszystkich miesiącach? - Bo teraz już wiem.
Jak tylko Cassie nas zobaczy…
odciągnie cię.
Będziesz próbował się opierać,
ale cię zmęczy.
Bo Cassie zawsze wygrywa, podczas gdy ja zostanę w jej cieniu…
Bez kariery, przyszłości.
Bez ciebie.
Nie ma mowy.
Widziałaś, że jestem silny.
Cassie jest silniejsza.
Jeśli ci na mnie zależy,
sięgnij w głąb i tańcz dziś całym sobą.
Pomóż mi przekonać Ramona.
Spektakl jest hitem.
Bilety prawie wyprzedane.
Niech otworzą górny balkon.
City Works nie otwiera go nawet na Dziadka do orzechów.
Wytaczam potężne działo.
Cassie Shore.
Przygotuj ją na konferencję.
Wycofać dyscyplinarkę Orena Lennoxa?
Ani mi się waż.
Są inni książęta.
Wzywałaś mnie?
Zamknąć drzwi?
Zgadnij.
Chcesz przeprosić za przywłaszczenie sobie filmu?
Nie. Chciałam ci powiedzieć, że twój czas nadszedł.
Pełne stypendium, pierwszy solista.
Dlaczego teraz?
Bo jesteśmy bezpieczni.
Niczego od ciebie nie chcę.
Zabawne.
Przez calutki rok bałem się, że pomyślisz, że chcę cię wykorzystać.
A to ty mnie kiwasz.
Daję ci to, o co prosiłeś.
Bo się boisz.
Czego?
Że szkoła pójdzie na dno.
Czemu po prostu tego nie przyjmiesz?
Przestań najpierw pieprzyć Costę!
Nie pogrywaj ze mną. Przez niego to zakończyłaś?
Zakończyłam to, bo to było niewłaściwe.
Bo ty cierpiałeś, a ja byłam słaba.
Ale oboje czujemy się lepiej, prawda?
Nareszcie mogę dać ci wszystko,
czego pragniesz.
Przyjmij to.
Oczywiście, że Bette będzie spała ze mną.
A niby gdzie?
Mamo, chrapiesz jak suseł.
Kupię zatyczki do uszu.
Nie chrapię.
Bette to grzeczna dziewczyna i dopilnuję, żeby taka pozostała.
Muszę ją chronić.
Oczywiście.
To dajmy jej moje łóżko, a ja będę spał na kanapie.
To lepsze rozwiązanie.
Módl się, żebym znalazła czystą pościel.
Nadal boli?
Paznokieć mi wrasta. Boli bardziej, niż gdy go nie miałam.
Jak go straciłaś?
Nie pamiętam.
Pewnie gdy tańczyłam.
Tędy.
Cassie Shore?
Neveah Stroyer.
Podobno zmieniłam twoje życie.
A teraz możesz zmienić życie kogoś innego.
Jutro rozmawiasz ze światem.
Selena właśnie to ze mną omówiła.
Mam nadzieję, że powiesz prawdę o upadku.
Twierdzisz, że kłamię?
Obie wiemy, że Bette tego nie zrobiła.
Bo to koleżanka?
Bo masz plan.
Żyłam uwięziona w mojej głowie.
Jasne, że mam plan.
Śpiąca Królewna budzi się i okazuje suką.
Muszę wyrównać rachunki i na twoim miejscu
nie narażałabym się.
Gówno na mnie masz.
„…a walka z wiatrem
siły jej wyrabiała”.
Brzmi znajomo?
Tajemniczy ogród. Czytałaś mi go.
Naprawdę wkładałaś w to serce.
Ty…
słyszałaś, co mówiłam?
Jak w konfesjonale.
Ludzie wyjawiali mi najgłębsze sekrety.
A teraz zaczynam sypać.
Ten jest niezły.
To Bette zostawiła ci tę różę.
Co za papuga.
A twoi tak zwani przyjaciele
pewnie dużo rzeczy o tobie nie wiedzą, Neveah Stroyer.
Ale teraz…
ja o nich wiem.
Więc masz na mnie brudy.
Ale ja mam coś cenniejszego.
Oczy i uszy w szkole, do której masz wrócić.
Ludzie też ze mną rozmawiają.
Powiedzą mi rzeczy, których tobie nigdy nie zdradzą.
Chcesz tego, co mam?
Powiedz prawdę.
Nie ocalę Bette.
To pomóż Orenowi.
Nie będziecie gwiazdorską parą, jeśli madame go wyrzuci.
Podaj mi jutro na tacy jej głowę.
Michi Beach i jej przekręty.
Jak już załatwisz madame,
wrócisz do mnie
i podasz swoją cenę.
Niech mnie, dziewczyno.
Walczysz nieczysto.
Przyjęli mnie, bym zmieniła balet,
ale balet zmienia również mnie.
Dobrze ci poszło. Szkoła to zauważyła.
Bukiet kwiatów nie zrekompensuje pięciu lat ignorowania.
Wbrew pozorom jestem wojowniczką.
Uniezależniłam się od matki, utrzymałam się i wywalczyłam tę rolę.
Owszem, na kilka wieczorów. Ale jesteś dzieckiem.
Wnoszę młodość, niewinność.
Tego potrzebuje rola.
Zarezerwowałeś studio?
Ona już wychodzi.
Dobra, zacznijmy od finałowej solówki.
Obsadził pan Delię?
Myślałam, że zerwaliście.
Tak.
A najlepsi potrafią tańczyć pomimo wszystkiego.
Długo tu siedzisz.
Dziś wielki występ. Mam rytuały.
I to mnie martwi.
Spoko. Zrywając z Bette, tracisz wiele złych nawyków.
To chyba tak nie działa.
Mógłbyś poszukać grupy wsparcia lub terapii.
Albo stąd odejść.
Co?
Monique mnie wyrzuciła.
Oren.
Spanikowałem, ale zacząłem dzwonić.
Mam dwie szkoły w Nowym Jorku.
Przykro mi.
Wiem, że ci ciężko.
Ja? Poradzę sobie.
To ty się rozlecisz, jeśli odejdziesz.
A Bette?
Co z nią?
Dzwoniłem, ale nie chce ze mną gadać.
Więc wyjedziesz?
Chcę po prostu choć raz żyć po swojemu.
Też dam sobie radę.
A Neveah?
Masz z nią prawdziwą szansę. Zrezygnujesz z niej?
Cassie była dużo milsza, gdy leżała nieprzytomna.
Ale jutrzejsza konferencja prasowa to twoja szansa na uniknięcie więzienia.
Halo? Słuchajcie…
Ramon obsadził twoją siostrę.
- To okrutne. - To jeszcze nic.
Patrzyłam, jak ćwiczy w bluzie.
Jej ciało i gesty coś mi przypomniały.
Już to kiedyś widziałam.
To Delię widziałam, gdy Cassie upadła.
- To ona była w bluzie? - I uciekała wyjściem pożarowym.
O Boże.
Mówiłaś, że z nią wtedy byłaś.
Myślałam też o bólu, który pojawił się po upadku Cassie.
Odpadł mi paznokieć.
Byłam w sandałach.
Zemdlałam pijana w świetlicy.
Delia?
A potem…
Cholera.
…uderzyłam się.
Zeszłam za siostrą schodami pożarowymi.
Bette, co robisz?
Prowadzała mnie po okolicy,
wciskając mi do mojego pijanego łba, że byłyśmy na mieście.
Dobrze się bawiłyśmy.
Tak.
Za dużo wypiłaś.
A potem zabrała mnie do środka.
Dlaczego?
Bo Bette ją na czymś przyłapała.
A Delia znalazła sobie alibi.
Cassie o tym nie zapomniała.
Przemyślała to sobie.
Chce wyeliminować rywalkę.
Ale dlaczego Delia miałaby brać się za uczennicę?
Zgaduję…
że chodziło o białą różę.
Powiedziała mi, że to ty zostawiłaś mi ją pierwszego dnia.
Neveah, tylko cię wkręcałam.
Tak, ale mówiła też, że zostawiając mi białą różę,
spapugowałaś ją.
Co znaczy, że Cassie musiała ją komuś zostawić.
Przepraszam. Myślałam, że nikogo nie ma.
Muszę już iść.
Spokojnie. Pewnie dużo wypociłeś.
Dzięki temu jakoś się trzymam.
Jak nie dajesz rady, idź tańczyć na statku wycieczkowym.
Nie moje klimaty.
Jesteś pewien?
Staję dla pana na głowie.
Mam gdzieś, co ci staje.
- Ramon. - Cóż…
widziałaś go na scenie.
- Świetnie ci idzie. - Nie.
Prawdziwy facet chodzi dumnym krokiem.
A ty go nie masz.
Spójrz na Brooksa.
Był niezły…
ale każdy widział, że to laluś.
A nikt nie chce oglądać lalusiów.
- Wiele się od niego nauczyłam. - Widać.
Wybrał mnie pan.
I się rozczarowałem.
Przestań, Ramon.
To, co mówisz, jest okrutne, bolesne
i sprawia, że jesteś samotnym człowiekiem.
W porządku.
Według mnie wszyscy jesteśmy w przebraniu.
Chce pan dobry show?
Będzie go pan miał.
Nowy Jork?
Łowcy talentów przyjadą dziś na występ, ale mówili, że to formalność.
- Dla ciebie. - Nie.
Mówiłem im, że pójdę tylko z tobą.
Uczę się w Archer.
Nie, Neveah. Wyrzucono nas.
Chyba że ją pokonamy.
Nikt nie pokona Monique DuBois.
Jeśli dobrze dziś zatańczymy, wszystko może się zmienić.
Chcę, żebyś pojechała tam ze mną.
Dlaczego?
Czy to nie oczywiste?
Kocham cię.
To Nowy Jork!
Chodzilibyśmy na Broadway.
Mają najlepsze sklepy na świecie.
Teraz tańczyłeś jak mężczyzna.
W twoim typie.
Nie moim.
Co to było? Myliłaś się.
Co się stało?
To, co mi powiedziałeś?
Mogłeś tego nie mówić.
Czego? Co takiego powiedziałem?
Uwielbiam, gdy są występy.
Wtedy mam salę tylko dla siebie.
Chodź.
Tańczyć każdy może.
Przepraszam. Ja…
Chyba mam niewłaściwą osobę.
Isabel, przestań.
To mi przypomina pracę w teatrze.
Wkładasz całe serce w przedstawienie, które dawało ci powód…
by się otworzyć i dorosnąć.
Ale po nim nic się nie zmienia, a wypożyczalnie chcą kostium z powrotem.
Albo znajdziesz sposób, by żyć poza mundurem,
albo przegapisz życie.
Chodź.
No dalej.
Tańcz.
Może pani zostać.
Odżywiamy się inaczej.
Nie ma nic lepszego dla duszy.
Oczywiście, że jest. Piękno.
Głębokie, nawet jak na mnie.
Tylko bez takich, jestem stąd.
- Tak? - Dorastałam kilka przecznic dalej.
Byliśmy biedni.
Każde marzenie skazane na porażkę.
Aż znalazłam sposób, by wykorzystać swoje talenty.
Domyślam się jakie.
Teraz mam lepsze życie.
Co z tego?
Córka woli ten bałagan niż to pani wymuskane życie.
Ciężko pracuję, by spełnić wszystkie marzenia Bette.
Niby jak?
Nawet ich pani nie zna.
Zamieszaj sos od czasu do czasu.
Bette, to chyba nie jest najlepszy pomysł.
Miałam znaleźć lepszą historię.
Ale ta, którą znalazłam,
jest o wiele gorsza.
Osoba, która popchnęła Cassie,
która zapoczątkowała to wszystko
i pozwoliła, by mnie za to obwinili…
to twoja córka.
Moja siostra, Delia.
Nie pamiętałabyś tego.
Byłam otępiała od szoku i leków,
ale teraz widzę jasno i…
Cicho.
To zniszczyłoby jej karierę.
A co ze mną?
Nic, bo jesteś nieletnia.
Twój ojciec załatwi ci uniewinnienie.
- Skąd wiesz? - Fakty się nie zgadzają.
A to dla nas dobrze.
Wiedziałaś?
Gdy mi powiedziała, byłam zdruzgotana.
Mamo.
Delia chciała się tylko z nią rozmówić,
odciągnąć ją od Ramona.
Nie chciała jej zepchnąć.
Czemu ja mam za to płacić?
Bo możesz.
Zrobiłam, co w mojej mocy.
Wysłałam Cruz listę castingową,
by odsunąć podejrzenia od Delii.
Ale ty musiałaś zaplątać się we własnych kłamstwach.
Mam ich dość.
Nie.
Będziesz wspierała rodzinę
i chroniła wszystko, co ci dała.
Pomożesz mi pozbyć się Monique DuBois
i pozwolisz mi dokonać wielkich rzeczy.
Wyjdziesz z tego bez szwanku
i w końcu…
zasłużysz na swoje miejsce jako Whitlaw.
Jeśli tego nie zrobisz…
wyjdziesz z tego…
z niczym.
Witaj, nieznajomy.
- Znalazłam twoją różę. - To nie tak.
Mogę to wyjaśnić.
Wiem, że go przeleciałaś.
Przestań!
Każdej nocy każesz mi tańczyć.
Mam dość spadania.
Jedyna historia, jaka mi została.
Teraz już moja.
Koszmar?
June.
Wybacz, że was nie oglądałam.
Chcę stworzyć własną rolę.
Rozmawiamy o tobie.
O tym, jak wielka Delia Whitlaw mieszkała w tym samym budynku.
I że skoro ona opuściła go jako gwiazda,
my też możemy.
To był mój dom.
Czwarte drzwi na prawo.
To teraz mój pokój.
Twój czas też nadejdzie.
Tylko się po drodze nie potknij.
Opuszczam to miejsce
i nie chcę myśleć o tym,
że nie będzie miał tu na kogo liczyć.
Masz coś dobrego. Nie schrzań tego.
Bette.
Nie rób nic głupiego.
Właściwie to byłoby genialne.
Zakłóciłabym konferencję Cassie własnym upadkiem na bruk.
Chciałam się przyznać.
Ale mama mi zabroniła.
Bo jesteś jej ulubienicą.
Bo ma rację.
Nasza rodzina to przetrwa, jeśli będziemy trzymać się razem.
Tyle że ja za to zapłacę.
To był wypadek, Bette.
Znalazłam różę, którą Cassie zostawiła Ramonowi z liścikiem miłosnym.
Ty?
Zazdrosna o Cassie?
Jest młodsza…
olśniewająca…
i zawróciła mu w głowie.
To tylko jeden choreograf.
Oglądał mnie tak długo, jak go podniecałam.
Chciano zabrać Cassie ze szkoły i zrobić z niej solistkę w City Works.
Już na starcie byłabym spalona.
- Jesteś gwiazdą! - Jak długo?
Wielu tancerzy ma długie kariery.
Większość nie.
Przyznaj.
Ty też skorzystałaś na jej nieobecności.
Albo chociaż raz będziemy współpracować,
albo ta suka załatwi nas obie.
Proszę.
Bette.
Mimo że szkoła mnie wspierała,
jedna z uczennic zniszczyła mi życie.
A była nią…
Bette Whitlaw.
Gdyby nie madame DuBois…
Cassie ma na myśli, że szkoła…
Neveah!
Przegapiłaś to.
Madame złożyła Cassie lepszą ofertę.
- Bette jest na dachu i ma kłopoty. - Co?
Bette!
Możemy to naprawić.
Powiemy o tym Cruz.
Nic nie zrobimy.
Chcesz pójść siedzieć?
Może zasłużyłam.
Nie mów tak.
Myślicie, że ludzie zapominają i przypominają sobie rzeczy ot tak?
Albo że urwanie się filmu to dobre alibi?
Bette, nie możesz się poddać.
Zrobiłam to.
Zepchnęłam Cassie Shore z dachu.
- Nie. - Pokonano mnie.
Ale wy nadal macie szansę.
Załatwcie madame.
Stoi tam, wykorzystując opinię publiczną.
Co oznacza, że może od niej zginąć.
Mamy broń i pora jej użyć.
Monsieur Paris.
Przychodzę tu z przyzwyczajenia.
A ty?
Przyszłaś zatrzeć ślady siostry?
Spójrz na nas.
Minęły wieki od naszego lata w Paryżu.
Lata kłamstw.
Zawsze byłam z tobą szczera.
Czemu z nim pracujesz?
A mam wyjście?
Owszem.
Ramon Costa jest Kubą
i przysięgam, że wkrótce trafi do piekła.
Na miłość boską, Nabil.
Wyjdź z tego pokoju i idź na scenę.
To tam dokonujemy zemsty.
Znam lepsze sposoby.
Dzwonili z Nowego Jorku.
Podziękowali mi za występ i życzyli powodzenia.
Nie chcesz tam jechać? Spoko.
Ale czemu sabotujesz mnie?
Nie chciałam, po prostu…
Na scenie muszę czuć się bezpiecznie…
Ze mną się nie czujesz?
Powiedziałeś, że mnie kochasz.
Dlaczego?
Bo to prawda.
To się dzieje za szybko.
Znam cię od kilku miesięcy.
Tańczę z tobą. To mi wystarczy.
To mnie wytrąciło z równowagi.
Jak to?
Dla mnie wszystko kręci się wokół tańca.
Żadnych rozrywek,
żadnych gierek czy chłopaków.
Już raz się przejechałam. Zadurzyłam się w kimś.
W dniu przesłuchania do Archer…
rzucił mnie.
Schrzaniłam przesłuchanie.
Gdy dostałam od szkoły drugą szansę,
przysięgłam sobie, że już nigdy nie popełnię tego błędu.
Możesz kochać, a przy tym świetnie tańczyć.
Sam widziałeś. Byliśmy okropni.
Bo wróciłaś do starych nawyków.
Nie, Oren.
Ty wróciłeś.
Panie Costa, to moja mama.
Maricel?
Cześć, Ramon.
Kopę lat.
To wy się znacie?
Tak, z Londynu.
Tańczyłem w Balecie Narodowym, a ty…
Pracowałam w Barclays.
Panie Costa, dziękuję za to, że zapewnił jej pan przełom w karierze.
Nie mówiła ci?
Zmieniam obsadę.
Idź, June.
Dogonię cię.
Już.
Ty jesteś jej matką?
Tak, i dasz jej tę rolę.
- Nie jestem jej nic winny. - Owszem.
I to bardzo dużo.
Czekaj.
Ile ma lat?
Dasz jej szansę, Ramon.
A potem znikniesz.
Pieniądze, które mi dawałaś.
Nie chciałaś się wtedy tylko zabawić.
Chciałam mieć dziecko. Nie sądziłam…
Że wda się w ojca.
Powiedz o tym komuś, to cię zabiję.
Jeśli dobrze pamiętasz…
nie mam zwyczaju trzymać języka za zębami.
- Gotowe. - Dźwiękowiec cię nie złapał?
Nie, w porządku.
My też?
Przekonamy się na scenie.
Damy radę, Neveah.
Nie pomimo tego, co czujemy, tylko dzięki temu.
Obyś miał rację.
Chodźcie.
Przeżyliśmy Ramona Costę i wszystko, co nam serwował,
bo trzymaliśmy się razem, walcząc o nasze przekonania.
A dzisiaj naszym występem zmienimy świat.
Więc bez względu na to, co usłyszymy i zobaczymy, tańczymy.
A gdy tańczymy,
nigdy nie przestajemy.
Merde.
Połamania nóg.
Zaczyna się.
Oby się udało.
- Koleżanki nie mówiły o pokoju. - Cóż…
Jak ja zachowują dyskrecję.
Pan Talbot z zarządu naszej szkoły?
Siedzi na przesłuchaniach i wybiera dziewczyny.
To dlatego wszystkie hostessy w Michi to baleriny?
Zapłacono za nie.
No dobra, ale komu płacicie?
Płacimy Monique DuBois.
Darowizny dla szkoły w zamian za dostęp do kilku wybranych pracowników.
Masz na myśli dziewczyny?
Nagrywasz to?
Płacimy Monique DuBois.
Monique DuBois. Płacimy Monique DuBois.
Nagrywasz to? Płacimy Monique DuBois.
Płacimy Monique DuBois.
To było niesamowite. Dziękuję.
Pożałujesz tego.
Okazało się, że miałam lepsze ruchy.
Pani DuBois, możemy zamienić słówko?
Tylko kilka pytań.
Oczywiście.
Pani Park, jestem Nabil Limyadi.
Chyba widziała dziś pani,
jaką piękną tancerką jest córka.
Tak, widziałam.
Mon dieu.
Co zamierzasz?
Świętować z tobą.
Kochamy cię, June.
Proszę, proszę.
Patrzcie, kogo przywiało.
Mój męski występ na scenie cię…
Zatańczymy?
Nie wiem jak.
Chodź. Pokażę ci.
Muszę przyznać, że to był nasz najlepszy taniec.
Możesz być szczęśliwa.
I świetna.
Obyś się nie mylił.
Bette, dotarłaś!
Boże.
Niektóre rzeczy mijają.
Niektóre nie.
Wyprowadza cię ochrona, gliny depczą ci po piętach.
To musi boleć.
Madame znajdzie sojuszników i pokona wrogów.
Triumfalnie powróci na tron.
Problem w tym, że nikt tego nie chce.
Mam przeszłość.
Reputację.
Teraz zniszczoną.
Pogódź się z tym, Monique. Nie przetrwasz tego.
Przynajmniej nie sama.
Współpracuj ze mną
albo Katrina Whitlaw przejmie stery.
Krwawiłam dla tej szkoły!
Odrzuciłam miłość,
radość…
dzieci.
Robię tylko jedno.
Nic więcej!
Ta szkoła to wszystko, co mam.
Nie mogę jej oddać.
I nie powinnaś.
Jeden rachunek już wyrównałem.
Chcesz z nimi walczyć?
Pomogę ci.
Na pewno mogę?
Wszyscy są na imprezie.
Ja nie.
Nie ma jak w domu.
Cassie.
Zniszczyłaś mi życie.
Tak.
Sorki.
Rozegraj to dobrze, a pomogę ci wrócić.
Wszystko się zmieniło, gdy spałaś.
Wiemy, do czego jesteśmy zdolni.
I dobierzemy się do każdego, kto spróbuje nas rozdzielić.
Moja mama zostanie dyrektorem.
Nie wygrasz.
Och, Bette.
Już wygrałam.
Każdy lubi dobry powrót, zwłaszcza w balecie.
Wygnaniec, który odnajduje dom.
Połamana baletnica, która się pozbierała.
Zhańbiony tancerz, który się rehabilituje.
Żyjesz dla tych historii.
Umożliwiają reinwencję.
Najpierw skazujemy wybrańca na sukces,
a potem wyganiamy go na pustkowie i w mrok.
Następnie okazujemy mu litość i z powrotem zapraszamy na scenę.
A jeśli to twój powrót,
ludzie nie będą mogli doczekać się twojego występu.
Musisz odpowiedzieć tylko na jedno pytanie, gdy na ciebie spojrzą,
czekając na kolejny doskonały akt.
Co, do diaska, zrobisz?
Napisy: Monika Bartz