‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪แล้วก็การ์ดอวยพรให้หายดีที่ให้แคสซี่
‪เห็นความคล้ายคลึงในลายมือนี้ไหม
‪หนูแค่พยายามปั่นหัวเด็กใหม่
‪ไม่ได้แปลว่าหนูผลักใครตกดาดฟ้านี่
‪คณะลูกขุนมองออกเวลาที่เห็นคำขู่
‪- แม่คะ! ‪- เจ้าหน้าที่ครูซ
‪สอบปากคำเธอแบบนี้มันผิดกฎหมายนะ
‪เราแค่คุยกันเฉยๆ
‪ลูกสาวฉันมีสิทธิ์แต่งตั้งทนาย ‪แต่ฉันกลับไม่เห็นสักคน
‪ก็ได้ค่ะ งั้นจนกว่าคุณจะหามาสักคน ‪เธอจะถูกควบคุมตัว
‪เดี๋ยว แบบติดคุกเหรอ
‪ได้ค่ะ พรุ่งนี้
‪คุณอยากรู้อะไร หนูจะบอกตอนนี้เลย
‪- มาทำให้มันจบๆ… ‪- ปิดปากให้เงียบนะ
‪เพื่อตัวของลูกเอง
‪ฉันจะให้เวลาพวกคุณสักครู่
‪หนูแค่พยายามแก้ต่างให้ตัวเอง
‪สิ่งที่ลูกทำไม่ได้ช่วยตัวลูกเลย
‪เราต้องระวังว่าจะพลิกเรื่องนี้ยังไง
‪ไม่มีอะไรให้พลิกทั้งนั้น
‪แม่ต้องเชื่อหนูนะ
‪หนูไม่ได้เป็นคนทำ!
‪ตำรวจกำลังเล่าเรื่องที่น่าเชื่อมากๆ
‪ถ้าลูกอยากออกไปจากที่นี่ ‪ลูกต้องเล่าเรื่องที่น่าเชื่อกว่า
‪คุณพระ
‪เธอไร้ที่ติเลย จูน
‪ขอบใจนะ
‪- พวกเขาเลิกม่านอยู่เหรอ ‪- ใช่
‪- ว่าไงนะ ‪- สำหรับเธอไง
‪โอเรน นายทำอะไรไม่ได้หรอก
‪แมตเตโอส่งข้อความมา ‪แม่เธออยู่ที่นั่นแล้ว พ่อก็กำลังบินมา
‪โอเรน หยุดน่า
‪พวกเขาจัดการได้
‪ตอนนี้เธอต้องกลัวมากแน่ๆ
‪เธออาจสมควรกลัวก็ได้
‪ว้าว ใจร้ายแฮะ
‪ประสบความสำเร็จอย่างมืออาชีพ
‪คืนนี้นกฟีนิกซ์ฟื้นคืนชีพจากเถ้าถ่านแล้ว
‪ผมว่าเราควรฉลองกันหน่อย
‪ฉันมีกองไฟอีกสองสามกอง ‪ต้องดับก่อนที่คุณจะเริ่มจุดกองนี้
‪ไม่เอาน่า หลังจากสิ่งที่ผมทำให้คุณคืนนี้เนี่ยนะ
‪ก็อาจจะ
‪ถ้าคุณให้มากกว่านี้อีกนิดก่อน
‪ฉันโทรถามแล้วค่ะ เธอยังถูกควบคุมตัวอยู่
‪เอาล่ะ งั้นก็มาจัดการเรื่องนี้กัน
‪ขอบคุณที่มาร่วมกับเราในค่ำคืนอันสำคัญนี้นะคะ
‪นักเต้นหนุ่มสาวแสนพิเศษเหล่านี้ ‪ไม่เพียงแสดงเปิดโรงบัลเลต์โฉมใหม่
‪แต่ยังส่งสารแห่งความทรหดออกไปด้วย
‪อย่างที่เราได้เห็นคืนนี้
‪มี "อนาคตของบัลเลต์" ‪มากมายในสถาบันของเรา
‪จูน พาร์ค ฉันรู้มาตลอดว่าเธอคือดาว
‪ขอบคุณค่ะ
‪- หลังจากวิดีโอที่ฉันสั่งทำโด่งดังไป ‪- ว่าไงนะ
‪โชว์สองรอบสุดท้ายจึงเป็นที่ต้องการอย่างมาก
‪ดังนั้นรีบหาตั๋วให้เพื่อนๆ คุณนะคะ
‪- จูน ‪- เอสเม่
‪ถ้ารู้ว่าเธอจะเก่งขนาดนี้
‪ฉันคงทำดีกับเธอมากกว่านี้แล้ว
‪ได้ข่าวเบ็ตต์บ้างไหม
‪ได้ยินว่าเขาได้นอนคุกล่ะ
‪รับไปสักขวดสิ เอาไปดื่มกับแฟนนาย
‪เราจะรับไว้ ขอบคุณค่ะ
‪เมื่อกี้ฉันงี่เง่าไปหน่อย
‪ขอโทษด้วยนะ
‪ก็ยัยนั่นน่าหมั่นไส้จะตายนี่นา
‪เชื่อเถอะ เรื่องนั้นฉันรู้
‪ฉันแค่อยากให้คืนนี้เป็นคืนของเรา
‪ยังเป็นได้นะ
‪คืนนี้เต้นได้ฟาดมากเลย นาบิล
‪ฉันรู้
‪เคเล็บ เติมเครื่องดื่มไหม
‪ถ้ามาจากไอ้เวรนั่น ฉันขอไปดูดน้ำท่อดีกว่า
‪เย็นไว้
‪ฉันก็ชอบหาเรื่องคนอื่นนะ ‪แต่นั่นไม่ใช่คนที่นายจะเอาชนะได้
‪เขามาทำบ้าอะไรที่นี่
‪เขาวางยาเราไปแล้ว โดนอีกจะเป็นไร
‪- นาบิล… ‪- นายไม่อยากดื่มหรอก
‪ถ้าไม่ดื่มเหล้า ‪ฉันได้เอามีดไปแทงหัวใจราโมนแน่
‪ช่างหัวฉันเถอะ
‪เข้าใจแล้ว
‪เชน
‪นายเต้นได้สุดยอดไปเลย
‪เดฟ ฉันว่านี่เป็นครั้งแรกเลยที่มีคนให้ดอกไม้ฉัน
‪ใจเย็น
‪เข้าใจที่นายอยากบอกแล้ว
‪ก็ได้
‪แล้วนายจะพาฉัน ‪ไปปาร์ตี้คณะกรรมการตอนไหนเหรอ
‪แต่งแบบนี้ไปไม่ได้หรอก
‪นี่โรงเรียนสอนเต้นรำนะ
‪ฉันว่าพวกเขาไม่ว่าหรอก ‪ที่มีคู่รักร่วมเพศเปรี้ยวๆ ไปร่วมงาน
‪แค่นายต่างหากที่แต่งตัวเปรี้ยว
‪ไว้เจอกันนะ
‪โซฮอตเลยแม่
‪เชน นายได้แจ็กพอตเลยนะนั่น
‪ใช่เลย
‪โชคดีซะไม่มี
‪จูน!
‪ลูกเลิศมากเลยจ้ะ
‪ขอบคุณค่ะ แม่
‪หนูอยากให้แม่เจอ ‪นักออกแบบท่าเต้นเจ้าของงานนี้
‪อยู่ตรงนั้นเองค่ะ ราโมน คอสต้า
‪ได้สิ
‪แต่ขอแม่เอาดอกไม้สวยๆ นี่ไปใส่น้ำก่อนนะ
‪พวกเขาชอบเธอมากเลยคืนนี้
‪หวังว่าคุณก็ชอบด้วยนะคะ
‪หนูได้ยินว่าพวกเขาเริ่มคุยเรื่องออกทัวร์แล้ว
‪ข่าวไปเร็วจริงๆ
‪อะไรก็ตามที่หนูได้จากที่นี่ หนูเรียนรู้จากคุณนะคะ
‪คุณคอสต้า หนูพร้อมเดินออกจากที่นี่พรุ่งนี้เลย
‪ถ้าคุณให้หนูเต้นบทนั้น
‪ได้สิ แล้วจะกลับไปคิดดู
‪คืนนี้ให้เด็กๆ ได้สนุกเถอะ พวกแกเจอมาเยอะ
‪สิ่งสุดท้ายที่เราต้องการคือก้าวพลาดอีกครั้ง
‪นี่เลยทำให้คุณต้องจับตาดู ‪สิ่งที่มาดามสั่งให้จับตาดู
‪ในเวลาที่เธอสั่งให้จับตาดู
‪ฉันรู้งานของตัวเองน่า เซลีน่า
‪ก็ดี
‪จะได้รักษามันไว้ได้
‪ได้เวลาเล่นงานเมื่อไร โทรหาฉันด้วย
‪ไปเซ่นน้ำเมาให้แล้ว
‪นั่นน่าจะทำให้ผมสมควร ‪ได้ดื่มเหล้าดีๆ สักหน่อยนะ
‪และออกทัวร์ด้วย ฉันได้ข่าวแล้ว
‪งั้นก็รีบมาเอาส่วนแบ่งขณะที่ยังทำได้สิ
‪ฉันอยากได้มากกว่าส่วนแบ่ง
‪เราต้องคุยกันเป็นเปอร์เซ็นต์
‪ริปเปอร์เป็นผลงานของผม
‪ซึ่งฉันเป็นคนจ่าย
‪และโรงเรียนได้ชื่อเสียงไป
‪และชื่อเสียงนั้น…
‪ก็มีราคานิดหน่อย
‪คุณไม่ต้องการละครเรื่องนี้ด้วยซ้ำ
‪แต่ฉันก็ยอมเสี่ยง
‪บัลเลต์ไม่ใช่จะได้มาราคาถูกๆ ราโมน
‪หลังจากที่คุณเล่นสกปรกเพื่อทำให้ผมอยู่ที่นี่ต่อ
‪คุณไม่มีสิทธิ์บอกผมว่าจะจากไปยังไง
‪เว้นแต่ฉันสมควรได้ส่วนหนึ่งของคุณ
‪และฉันกำลังจะอ้างสิทธิ์นั้นไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
‪คุณนายวิตลอว์
‪คุณนายวิตลอว์ใช่ไหมครับ แม่ของเบ็ตต์
‪เธอรู้จักลูกสาวฉันได้ยังไง
‪ผมชื่อแมตเตโอ มาร์เกตตี แฟนเบ็ตต์ครับ
‪- ยินดีที่ได้รู้จัก ‪- วันนี้ชักจะดีขึ้นเรื่อยๆ เลย
‪คุณนายครับ ผมมาที่นี่เพื่อช่วย
‪เธอใจดีมาก
‪ที่จริงมีบางอย่างที่เธอช่วยได้
‪ดีเลยครับ เพราะผมคิดเรื่องนี้มาเยอะเลย
‪ผมช่วยได้หลายอย่างเลยครับ แค่บอกมาได้เลย
‪แน่นอน
‪งั้นเอาเป็น…
‪เดินจากไปซะ
‪คุณครับ
‪ผมจริงจังนะครับ
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪เธออยู่ในรายการความผิดพลาดยาวเหยียด ‪ที่ลูกสาวของฉันก่อขึ้น
‪ผมเป็นคนที่ช่วยให้ลูกคุณ ‪ตั้งสติได้ช่วงสองสามสัปดาห์มานี้
‪แล้วดูสิว่าเรายืนอยู่ที่ไหน
‪มากวนใจเบ็ตต์อีก ‪เธอจะได้เป็นคนที่ติดคุกซะเอง
‪นายมันโง่
‪ฉันเนี่ยนะ
‪ทีนายยังดื่มตลอด
‪งั้นฉันก็โง่ด้วย
‪พ่อแม่นายจะว่ายังไง
‪พ่อแม่ฉันซดเหล้าอย่างกับปลาซดน้ำ
‪คนฝรั่งเศสก็แบบนี้ พวกเขาอดไม่ได้
‪พ่อฉันเป็นคนมาเลเซียก็จริง ‪แต่เขาไม่ได้นับถือศาสนาเดียวกัน
‪ฉันพบศรัทธาด้วยตัวเอง
‪ยังต้องแสดงอีกสองคืน ‪ฉันไม่อยากให้จูนขึ้นเวที
‪ไปเต้นกับคนที่ไม่เคยเมาค้าง ‪เพราะดวดเหล้าเกินตัว
‪บ้าเอ๊ย ความรู้สึกนี้ในตัวฉัน…
‪ฉันอยากให้มันหยุด
‪แคสซี่ควักหัวใจฉันออกมาขว้างลงดาดฟ้า
‪เข้าใจความรู้สึกเลย
‪คอสต้าก็ขโมยสาวฉันไปเหมือนกัน
‪แต่ทำแบบนี้น่ะ
‪มันไม่คุ้มหรอก
‪นายจะสนทำไม
‪นายเกลียดทุกอย่างที่ฉันเชื่อ
‪อย่างน้อยนายก็ยังเชื่อ
‪ฉันหยุดทำแบบนั้นมาปีหนึ่งแล้ว
‪ฉันคิดถึงมันนะ ศรัทธาเนี่ย
‪อย่าให้ไอ้เวรนั่นชิงมันไปจากนาย
‪ส่วนแม่สาวที่นายรักน่ะ
‪ทำให้แน่ใจว่าจะไม่เสียเธอไปด้วยล่ะ
‪เคเล็บ
‪แคสซี่ต่างหากที่เป็นคนไปจากฉัน
‪นั่นไม่ใช่สาวที่ฉันพูดถึง
‪โอเคไหม
‪โอเค แค่… อยากไปช้าๆ น่ะ
‪ช้าๆ ก็ดี
‪เป็นเรื่องใหม่สำหรับฉันเลย แต่ก็ดีเหมือนกัน
‪โทษที
‪ฉันเอาแต่คิดถึงยัยนั่น
‪เหมือนกัน
‪แปลกดีเนอะ
‪ปกติต่างหาก
‪นี่คือครอบครัวของฉัน
‪ฉันรู้จักคนพวกนี้มาเกือบครึ่งชีวิตได้
‪แค่เชนน่ะ
‪ไม่ใช่เชน
‪เวรแล้ว
‪ปาร์ตี้ที่บอร์ดน่าเบื่อโคตร
‪คงไม่เป็นแบบนั้นถ้าพาฉันไปด้วย
‪เหรอ
‪งั้นทำให้ดูหน่อยว่าฉันพลาดอะไร
‪อาจมีคนเดินเข้ามานะ
‪ใช่ เลยต้องทำให้ไวไง
‪เดฟ นายเมาแล้ว
‪นี่!
‪นี่! ฉันไม่อยากทำแบบนี้อีกแล้ว
‪นายห้ามตัวเองไม่ได้ใช่ไหม เอาน่า
‪คืนนั้นในรถ นายทำที่ร้ายกาจกว่านี้อีก
‪ทำไมนายไม่พาฉันไปงาน
‪ก็นายแต่งตัว…
‪ก็คงไม่ได้แย่ขนาดนั้น ถ้านายยังกลับมาหา
‪ใช่ ฉันชอบเลยล่ะ
‪แต่ไม่อยากให้พวกนั้นคิดว่า…
‪ว่านายชอบผู้ชาย ‪ที่อาจอยากคว้ากระโปรงมาสวมเหรอ
‪คราวก่อนฉันเกรี้ยวกราดเกินไป ‪แต่ตอนนี้ฉันแต๋วไปเหรอ
‪มันอะไรกัน เดฟ ‪ฉันได้รับอนุญาตให้ทำได้แค่ไหน
‪โดยไม่ทำให้นายหมดอารมณ์หรือสติแตก
‪อยากมีอารมณ์เหรอ เดี๋ยวจัดให้
‪หยุดนะ หยุดเลย
‪ระวังห้องสุดท้ายด้วย ในนั้นกลิ่นเหม็นโคตรเลย
‪สาบานได้ เราไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ
‪มีทั้งเหล้า ทั้งมาหากัน ‪หลังเคอร์ฟิวแล้วก็นัวเนียกันอีก
‪ฉันเพิ่งเดินมาเจอการทำผิดแบบสามต่อเลย
‪มันก็เกิดขึ้นที่นี่ตลอด
‪เว้นแต่ครั้งนี้ทุกคนกำลังจับตามอง
‪เธอเดินมาขึ้นเตียง ‪ของโอเรนเองแล้วจะโทษใครได้
‪เนเวอาห์ เวลาของเธอที่นี่สิ้นสุดลงแล้ว
‪เธอถูกไล่ออก
‪จัดฉากกันนี่
‪เป็นการบังคับใช้กฎต่างหาก
‪งั้นก็ใช้มันเลยครับ
‪คุณไล่เธอออก ก็ต้องไล่ผมออกด้วย
‪โอเรน อย่า
‪ถ้าผมทำผิดแบบเดียวกัน ‪ก็สมควรได้รับบทลงโทษเดียวกัน
‪ระวังไว้หน่อย โอเรน
‪เดี๋ยวเธอจะจำได้ว่าฉันเป็นคนเดียว ‪ที่มองเห็นศักยภาพในเด็กอ้วนวัยสิบขวบ
‪และตอนนี้ผมเป็นดาวเด่นของคุณ
‪คุณต้องการผม
‪งั้นก็ได้
‪พวกเธอสองคนจะได้แสดงจนจบ
‪จากนั้นก็เก็บข้าวของซะ
‪อะไรนะ คุณไม่กล้าหรอก
‪มาดามเพิ่งทำไป
‪ที่นี่ยิ่งใหญ่กว่านักเรียนคนใดคนหนึ่ง
‪และอย่าได้ลืมเรื่องนี้เชียว
‪พอพวกเขาเรียก ‪ไต่สวนประกันตัวค่อยมากันได้สินะ
‪เรากำลังสู้เพื่อเธออยู่นะ เบ็ตต์
‪เดี๋ยวพ่อก็กลับมาแล้ว
‪พ่อจะช่วยเธอออกมา
‪ฉันก็ยังจะโดนข้อหาพยายามฆ่าอยู่ดี
‪พี่ก็รู้ว่าฉันไม่ได้ทำ
‪รู้สิ
‪พ่อของลูกคุยกับผู้พิพากษาแล้ว
‪เราเตรียมกองทุนพร้อมโอนแล้ว ‪เงื่อนไขก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร
‪แถมนี่ยังเป็นโอกาสให้เรา ‪ได้อยู่กันพร้อมหน้าอีกครั้งด้วย
‪พร้อมหน้าเหรอ
‪ที่บ้านจ้ะ ลูกรัก
‪หนูกลับไปที่หอได้ค่ะ
‪ลูกโดนข้อหาผลักเด็กคนหนึ่งตกจากดาดฟ้า ‪พวกเขาไม่ยอมให้ลูกนอนที่นั่นหรอก
‪แม่ อยู่บ้านหนูไม่รอดแน่
‪ลูกรัก ลูกไม่มีทางเลือก
‪มีสิครับ
‪เบ็ตต์ไปพักกับเราได้
‪- แมตเตโอ ‪- คุณเป็นใครคะ
‪คาร์ล่า มาร์เกตตี แม่ของแมตเตโอ
‪ทำไมเราไม่ไปคุยกับผู้พิพากษา
‪แล้วหามื้อเที่ยง ‪ให้เด็กน่าสงสารคนนี้กินล่ะ มาเถอะ
‪เส้นขอบฟ้าและทุกอย่างนั่น
‪กลายเป็นว่ามันยังห่างไกลออกไปอีก
‪แม่ของเธอต้องภูมิใจแน่
‪และฉันคงเข้าใกล้ความสำเร็จกว่านี้ ‪ถ้าราโมน คอสต้ายอมยกบทให้ฉัน
‪ราโมน คอสต้าเป็นคนเลว
‪ฉันว่าฉันพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่ารับมือเขาได้
‪ทำไมเธอถึงอยากทำแบบนั้น
‪ทำไมเธอถึงอยากผูกมัดตัวเอง ‪กับคนที่ทำให้เธอเจ็บปวดได้
‪เธอไม่ต้องการเขาเพื่อเป็นนักเต้นที่เก่งหรอก
‪ฉันอยากให้เธออยู่ที่นี่
‪กับฉัน
‪มาบอกฉันตอนนี้เนี่ยนะ
‪หลังจากผ่านอะไรมาตั้งเยอะ
‪เพราะตอนนี้ฉันรู้ตัวแล้ว
‪ทันทีที่แคสซี่เห็นเราอยู่ด้วยกัน
‪เขาจะดึงนายกลับไป
‪นายจะพยายามขัดขืน ‪แต่เขาจะยื้อจนนายหมดแรง
‪เพราะแคสซี่ชนะเสมอ ‪ส่วนฉันจะถูกทิ้งให้อยู่ใต้เงาของเขา
‪ไม่มีอาชีพ ไม่มีอนาคต
‪ไม่มีนาย
‪ไม่มีทาง
‪เธอได้เห็นแล้วว่าฉันแข็งแกร่ง
‪แคสซี่แกร่งกว่า
‪ถ้านายแคร์ฉัน
‪คืนนี้ทำให้เต็มที่ และเต้นให้สุดแรง
‪ช่วยทำให้ราโมนเห็นว่าฉันทำได้
‪การแสดงเป็นที่นิยม
‪ตั๋วขายได้ 91 เปอร์เซ็นต์
‪บอกพวกเขาให้เปิดขายที่นั่งชั้นลอย
‪มาดามคะ ซิตี เวิร์กส์ไม่เปิดขายที่นั่งพวกนั้น ‪แม้แต่กับเรื่องเดอะนัทแครกเกอร์นะคะ
‪ฉันจะเอาไม้เด็ดออกมาใช้
‪แคสซี่ ชอร์
‪เตรียมเธอให้พร้อมแถลงข่าว
‪แล้วโอเรน เลนนอกซ์ล่ะคะ ‪จะให้ยกเลิกคำสั่งไล่ออกไหม
‪ไม่ต้อง
‪ยังมีเจ้าชายคนอื่น
‪อยากพบผมเหรอครับ
‪เปิดหรือประตูดี
‪ลองเดาดูเลย
‪นี่คือตอนคุณจะขอโทษ ‪ที่มาเอาหน้าเรื่องวิดีโอเต้นของผมใช่ไหม
‪เปล่า นี่คือตอนที่ฉัน ‪บอกเธอว่าเวลาของเธอมาถึงแล้ว
‪ทุนการศึกษาเต็มจำนวน เส้นทางสู่บทนำ
‪ทำไมเป็นตอนนี้
‪เราไร้มลทินแล้ว เคเล็บ
‪ฉันไม่ต้องการอะไรจากเธอ
‪ตลกดี
‪ผมใช้เวลาทั้งปีนี้
‪กลัวคุณจะคิดว่าผมกำลังหลอกหาประโยชน์จากคุณ
‪เพียงแต่เป็นคุณต่างหาก
‪ฉันกำลังให้สิ่งที่เธอเคยขอ
‪เพราะตอนนี้คุณกลัวไง
‪กลัวอะไร
‪ที่นี่กำลังพังพินาศ
‪เคเล็บ ทำไมถึงมองมัน ‪เป็นเรื่องดีๆ แล้วรับไว้ไม่ได้
‪อยากให้ผมมีความสุข ‪ก็เลิกนอนกับราโมน คอสต้าสิ
‪อย่าหลอกผมเลย โมนิก
‪เขาคือเหตุผลที่คุณเลิกกับผมใช่ไหม
‪ฉันเลิกกับเธอเพราะว่ามันผิด
‪เพราะเธอเจ็บปวด และฉันก็อ่อนแอ
‪แต่ตอนนี้เราดีขึ้นแล้วใช่ไหม
‪ในที่สุดฉันก็ให้ทุกอย่างที่เธอต้องการได้แล้ว
‪รับไว้เถอะ
‪แน่นอนว่าเบ็ตต์จะนอนที่เตียงกับแม่
‪จะให้เธอไปนอนไหนได้
‪แม่กรนอย่างกับรถไฟขนสินค้านะฮะ
‪หนูใส่ที่อุดหูได้
‪แม่ไม่ได้กรนนะ!
‪แมตเตโอ เรื่องก็คือเบ็ตต์เป็นเด็กดี ‪และแม่ตั้งใจจะให้เป็นแบบนั้นต่อไป
‪นี่แม่ระวังอยู่นะ
‪ใช่เลยครับ งั้นให้เธอนอนเตียงผมดีไหม
‪ผมจะไปนอนโซฟาแทน
‪ถ้าทำแบบนี้ เราจะได้อยู่กันยาวๆ
‪ขอให้แม่มีผ้าปูเตียงสะอาดๆ เถอะ
‪ยังเจ็บอยู่เหรอ
‪เล็บเท้ากำลังขึ้นใหม่น่ะ
‪แต่มันเจ็บกว่าตอนที่หลุดไปซะอีก
‪ไปทำอีท่าไหนมา
‪จำไม่ได้เหมือนกัน
‪น่าจะตอนเต้นมั้ง
‪ไปข้างบนเถอะ
‪แคสซี่ ชอร์ใช่ไหม
‪เนเวอาห์ สตรอเยอร์
‪ได้ข่าวว่าฉันเปลี่ยนชีวิตเธอ
‪และตอนนี้เธอเปลี่ยนชีวิตของคนอื่นได้
‪พรุ่งนี้เธอจะพูดให้โลกรู้
‪เซลีน่าเพิ่งมานัดแนะเมื่อกี้เอง
‪หวังว่าเธอจะพูดความจริง ‪เรื่องที่เกิดขึ้นบนดาดฟ้านะ
‪จะบอกว่าฉันโกหกเหรอ
‪- เบ็ตต์เนี่ยนะ เราต่างรู้ว่าเขาไม่ได้ทำ ‪- เพราะเขาเป็นเพื่อนเธอเหรอ
‪เพราะเธอมีเป้าหมายแฝงต่างหาก
‪ฉันถูกขังอยู่ในหัวตัวเองนานเป็นเดือนๆ
‪ใช่เลย ฉันมีเป้าหมายแฝง
‪ฉันเข้าใจ เจ้าหญิงนิทราตื่นขึ้นมา ‪กลายเป็นว่าหล่อนมันร้าย
‪แต่ฉันต้องทำแต้ม และถ้าฉันเป็นเธอ
‪ฉันจะไม่มาขวางทาง
‪เธอไม่มีอะไรจะใช้เล่นงานฉัน
‪"เธอทำให้ตัวเองแกร่งขึ้นด้วยการสู้กับสายลม"
‪ฟังคุ้นๆ ไหม
‪เรื่องในสวนลับ ที่เธอเคยอ่านให้ฉันฟัง
‪แถมอินอะไรเบอร์นั้น
‪เธอ…
‪เธอได้ยินทุกอย่างที่ฉันพูดงั้นเหรอ
‪มันเหมือนการสารภาพบาปเลยล่ะ
‪ผู้คนบอกฉันเรื่องต่างๆ ‪ที่คิดว่ามันจะอยู่เป็นความลับต่อไป
‪เพียงแต่ตอนนี้ฉันจะเปิดเผยมัน
‪อันนี้ก็ดีนะ
‪เบ็ตต์เพื่อนเธอ ‪เป็นคนทิ้งกุหลาบขาวให้เธอเองแหละ
‪ขี้ลอกจริงๆ
‪แล้วคนที่เธอเรียกว่าเพื่อนๆ เนี่ย
‪พนันเลยว่ามีอีกเยอะที่พวกนั้น ‪ไม่รู้เกี่ยวกับเนเวอาห์ สตรอเยอร์
‪และตอนนี้…
‪ฉันสิรู้เพียบเลย
‪งั้นเธอก็มีเรื่องใช้เล่นงานฉัน
‪แต่ฉันก็มีบางอย่างที่มีค่ายิ่งกว่า
‪หูและตาในโรงเรียนที่เธอกำลังจะกลับไป
‪ผู้คนพูดกับฉันเหมือนกันนะ รู้ไหม
‪พวกเขาจะบอกฉันเรื่องที่ไม่มีวันบอกเธอ
‪อยากได้สิ่งที่ฉันมีเหรอ
‪พูดความจริงแค่เรื่องเดียว
‪ฉันจะไม่ช่วยเบ็ตต์
‪งั้นก็ช่วยโอเรน
‪พวกเธอจะเป็นดาวเด่นคู่กันไม่ได้ ‪ถ้ามาดามดูว์บัวไล่เขาออก
‪สังเวยมาดามวันพรุ่งนี้ ตอนเธอเล่าเรื่องออกไป
‪มิชิบีชกับข้อตกลงอุบาทว์ของมาดาม
‪พอเธอโค่นมาดามลงแล้ว ค่อยกลับมาหาฉัน
‪แล้วบอกราคามาเลย
‪ให้ตายสิ
‪เธอสู้สกปรกนี่
‪พวกเขาพาฉันมาที่นี่เพื่อให้เปลี่ยนแปลงบัลเลต์
‪แต่บัลเลต์กลับเป็นฝ่ายเปลี่ยนฉัน
‪เธอทำได้ดีแล้ว โรงเรียนมองเห็นแล้ว
‪ดอกไม้ช่อเดียว ‪ไม่ชดเชยเวลาห้าปีที่ถูกเมินหรอกค่ะ
‪ถึงจะดูไม่เหมือนนะคะ ‪คุณคอสต้า แต่หนูก็เป็นนักสู้
‪หนูเคยตัดขาดกับแม่ ‪กระเสือกกระสนหาเลี้ยงตัวเอง
‪และสู้จนได้บทนี้มา
‪ก็แค่สองสามคืนหรอก แต่เธอยังเด็ก
‪หนูเลยมีความสาว ความบริสุทธิ์มาเสนอ
‪นั่นคือสิ่งที่บทนี้ต้องการ
‪เธอจองสตูดิโอไว้แล้วใช่ไหม
‪เขากำลังจะกลับ
‪เอาล่ะ ดีลซ์ เริ่มจากโซโล่ท่อนสุดท้ายนะ
‪คุณให้พี่ดีเลียเล่นเหรอ
‪นึกว่าทั้งสองคนเลิกกันแล้ว
‪ใช่เลย
‪และคนเก่งๆ ก็เต้นได้ไม่ว่าจะเจออะไร
‪นายอยู่ในนี้มานานแล้วนะ
‪คืนนี้งานใหญ่ ต้องทำพิธีกรรมหน่อย
‪นั่นแหละที่ฉันกังวล
‪ใจเย็น พอเลิกกับเบ็ตต์ ‪นิสัยเสียๆ ก็หายไปเอง
‪ฉันว่ามันไม่ได้ง่ายแบบนั้น
‪นายหากลุ่มช่วยเหลือหรือบำบัดได้นะ
‪หรือไม่ฉันก็แค่ไปจากที่นี่
‪ว่าไงนะ
‪โมนิกไล่ฉันออกแล้ว
‪โอเรน
‪ฉันสติแตกไปแป๊บหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มโทรศัพท์
‪โรงเรียนสองแห่งในนิวยอร์กยินดีรับฉันไว้
‪ขอโทษด้วย ฉันรู้ว่านี่คงทำใจยาก
‪กับฉันเหรอ ฉันรับมือได้
‪แต่ถ้าไปจากที่นี่ นายนั่นแหละที่จะแตกสลาย
‪แล้วเบ็ตต์ล่ะ
‪เบ็ตต์ทำไม
‪ฉันโทรหาสิบรอบได้ ยัยนั่นไม่รับสายเลย
‪นายเลยจะไปเลยเหรอ
‪สิ่งที่ฉันทำนะ เชน คือใช้ชีวิตของตัวเองสักครั้ง
‪ฉันรับมือได้เหมือนกัน
‪แล้วเนเวอาห์ล่ะ
‪นายมีโอกาสจริงๆ แล้วนะ ‪โอเรน จะปล่อยมันไปง่ายๆ เหรอ
‪กลายเป็นว่าตอนหมดสติ ‪แคสซี่นิสัยดีกว่านี้เยอะเลย
‪แต่ก็นั่นแหละ ‪แถลงข่าวเรื่อง "แคสซี่พูดแล้ว" วันพรุ่งนี้
‪ดูจะเป็นโอกาสดีที่สุดที่เธอจะไม่ต้องติดคุก
‪หวัดดี ทุกคน…
‪ราโมน คอสต้าให้พี่สาวแกมาเต้นริปเปอร์ล่ะ
‪- ใจร้ายอะ ‪- ไม่ นั่นยังแค่จิ๊บๆ
‪ฉันกำลังดูดีเลียสวมเสื้อฮู้ดซ้อม
‪ร่างกายเขา ท่าทางเขา แล้วฉันก็นึกออก
‪ฉันเคยเห็นภาพนี้มาก่อน
‪เป็นดีเลียนี่เองที่ฉันเห็นในคืนที่แคสซี่ตกลงมา
‪เขาคือคนที่สวมเสื้อฮู้ดเหรอ
‪แล้วก็ไต่ลงบันไดหนีไฟ
‪คุณพระ
‪เธอบอกว่าคืนนั้นเธออยู่กับพี่เธอนี่
‪ฉันก็มาคิดๆ ดูว่าอาการเจ็บเท้า ‪มามีหลังจากที่แคสซี่ตกลงมา
‪เล็บเท้าฉันหลุดสองสามวันหลังจากนั้น
‪คืนนั้นฉันสวมรองเท้าแตะ
‪เมาจนภาพตัดอยู่ในห้องนั่งเล่น
‪พี่ดีเลียเหรอ
‪แล้วหลังจากนั้น…
‪บ้าเอ๊ย
‪ฉันเตะเข้าอย่างจัง
‪ฉันตามพี่ลงไปตามทางหนีไฟ
‪เบ็ตต์ ทำอะไรของเธอ
‪เขาพาฉันเดินอ้อมตึก
‪พร้อมกรอกหัวเมาๆ โง่ๆ ของฉัน
‪ว่าเราออกไปข้างนอกกันทั้งคืน
‪คืนนี้เราสนุกมากเลยเนอะ
‪ใช่
‪เธอดื่มเยอะไปแล้ว เด็กน้อย
‪แล้วเขาก็พาฉันมาส่งข้างใน
‪เขาจะทำแบบนั้นทำไม
‪เพราะเบ็ตต์จับได้ว่า ‪พี่มันทำบางอย่างที่ไม่ควรทำน่ะสิ
‪และดีเลียก็มีพยานที่อยู่ให้ตัวเอง
‪แคสซี่ไม่มีทางลืมเรื่องที่เกิดขึ้นแน่
‪เปล่าเลย ยัยนั่นคำนวณ ‪และเจอโอกาสที่จะกำจัดคู่แข่ง
‪โอเค แต่ทำไมดีเลียถึงมาทำร้ายนักเรียนล่ะ
‪ให้เดาเหรอ
‪ต้องเกี่ยวกับกุหลาบขาวนั่นแน่
‪แคสซี่บอกฉันว่าเป็นฝีมือเธอ
‪ที่ทิ้งของขวัญเล็กๆ ไว้ให้วันแรกที่ฉันย้ายมา
‪เนเวอาห์ ฉันแค่อยากปั่นหัวเธอ
‪ใช่เลย แต่แคสซี่บอกฉันว่า ‪ตอนที่เธอทิ้งกุหลาบขาวไว้ให้ฉัน
‪เธอกำลังลอกเขาอยู่
‪ซึ่งแปลว่าแคสซี่ ‪ต้องเคยทิ้งกุหลาบไว้ให้ใครบางคน
‪โทษที นึกว่าไม่มีใครอยู่ในนี้
‪- ครับ ผมควรไปเตรียมตัวแล้ว ‪- นายก็เตรียมตัวอยู่
‪คงเรียกเหงื่อได้เยอะเลยล่ะสิ
‪แค่พยายามจัดการปัญหาส่วนตัวให้ได้อยู่น่ะครับ
‪นี่บัลเลต์นะ ถ้านายรับมือไม่ได้ ‪ก็ไปเต้นโชว์ในเรือสำราญไป
‪นั่นไม่ใช่สไตล์ผม
‪แน่ใจเหรอ
‪- ผมเต้นจนก้นจะหลุดเพื่อคุณอยู่นะ ‪- ฉันไม่สนก้นนาย
‪- ราโมน ‪- เธอก็เห็นท่าทางเขาบนเวที
‪- นายทำได้เยี่ยมแล้ว เชน ‪- เปล่าเลย
‪มันต้องมีความเก๋า แบบที่ทำให้ผู้ชายเป็นชาย
‪นายไม่มี
‪ดูอย่างโทเฟอร์ บรูกส์สิ ‪เป็นนักเต้นที่เก่งในยุคเขา…
‪แต่ทุกคนมองออก ตุ้งติ้ง
‪และไม่มีใครอยากเห็นสิ่งนั้นบนเวทีหรอก
‪ครูบรูกส์สอนฉันครึ่งหนึ่งที่ฉันรู้
‪มองออกเลย
‪คุณเลือกผมเองนะครับ
‪และฉันก็ผิดหวัง
‪หยุดได้แล้ว ราโมน
‪สิ่งที่เธอพูดมันโหดร้าย ทำให้คนเจ็บปวด
‪และทำให้เธอเป็นคนที่เดียวดายสุดๆ
‪ไม่เป็นไรครับ จากมุมมองของผม
‪เราก็สวมหัวโขนกันอยู่ทั้งนั้น
‪อยากได้การแสดงดีๆ เหรอ
‪เดี๋ยวจัดให้
‪นิวยอร์กเหรอ
‪แมวมองจากสองโรงเรียนจะมาดูการแสดงคืนนี้
‪แต่พวกเขาบอกให้ฉันเตรียมตัวเต้นปังๆ
‪- กับนายคงใช่ ‪- เปล่า
‪ฉันบอกว่าจะไปก็ต่อเมื่อพวกเขารับเธอเข้าด้วย
‪ฉันจะเรียนที่อาร์เชอร์
‪เธอเปล่า เนเวอาห์ เราถูกไล่ออกแล้ว
‪ไม่หรอกถ้าเราโค่นมาดามได้
‪ไม่มีใครโค่นโมนิก ดูว์บัวได้
‪เชื่อเถอะ ถ้าคืนนี้เราเต้นดี ‪อะไรๆ อาจเปลี่ยนไปเลย
‪เนเวอาห์ ฉันต้องการเธอ ‪ในการเดินทางครั้งนี้ด้วย
‪ทำไม
‪ยังไม่ชัดอีกเหรอ
‪ฉันรักเธอ
‪แถมนั่นนิวยอร์กเชียวนะ
‪เราไปดูละครบอร์ดเวย์ได้
‪เป็นที่ช็อปปิ้งที่ดีที่สุดในโลกด้วย
‪แบบนั้นสิถึงเรียกว่าเต้นแบบผู้ชาย
‪ผู้ชายแบบคุณน่ะสิ ไม่ใช่แบบผม
‪เมื่อกี้มันบ้าอะไร เธอเต้นหลุดหมดเลย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ที่นายพูดกับฉันก่อนหน้านี้น่ะ
‪นายไม่ควรพูดเลย
‪ว่าไงนะ ฉันพูดอะไร
‪ชอบคืนการแสดงจัง
‪เป็นเวลาเดียวที่ฉันจะได้ครองที่แบบนี้ไว้คนเดียว
‪มาสิ
‪ใครๆ ก็เต้นได้
‪ขอโทษที ฉัน…
‪ฉันคิดว่าฉันจับคนผิด
‪อิซาเบล อย่าทำแบบนี้
‪แบบนี้มันเหมือนสมัยที่ฉันขึ้นแสดงเลย
‪คุณทุ่มเทหัวใจลงใน ‪การแสดงที่มอบเหตุผลให้คุณ…
‪ได้แสดงออก ได้เปิดใจ ได้เติบโต
‪และเมื่อมันจบลง กลับไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
‪และร้านเช่าชุดก็ต้องการชุดคืน
‪คุณต้องหาทางใช้ชีวิตนอกเครื่องแบบ
‪ไม่งั้นก็จะไม่ได้ใช้ชีวิตเลย
‪เพราะงั้นมาน่า
‪มาเร็ว
‪เต้นกัน
‪คุณจะอยู่ก็ได้นะ
‪เราไม่กินอาหารแบบนี้กันหรอกค่ะ
‪ไม่มีอะไรดีต่อใจกว่านี้แล้ว
‪มีสิ มันเรียกว่าความสวยไง
‪ว้าว นั่นหรูไป แม้จะกับฉันก็ตาม
‪อย่ามาเล่นลูกไม้นั้นกับฉันเลย ฉันก็มาจากแถวนี้
‪จริงเหรอ
‪โตมาห่างจากที่นี่ไม่กี่ช่วงตึก
‪กัดก้อนเกลือกิน
‪ทุกความฝันแห้งเหี่ยวก่อนที่มันจะมาถึง
‪จนกระทั่งฉันพบวิธีเอาพรสวรรค์ไปแลก
‪ฉันพอเดาออกว่ามันเป็นอะไร
‪ประเด็นคือฉันกินดีอยู่ดีแล้ว
‪จะต้องการแบบนั้นไปทำไม
‪ในเมื่อลูกสาวคุณเลือกรังหนูที่อบอุ่นนี่
‪มากกว่าชีวิตเนี้ยบๆ ที่คุณสร้างขึ้น
‪ฉันลงทุนลงแรงเพื่อให้แน่ใจว่า ‪ทุกความฝันของเบ็ตต์จะเป็นจริง
‪คุณจะไปทำได้ยังไง
‪คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความฝันเธอคืออะไร
‪นึกได้เมื่อไรก็คนซอสให้ด้วยนะจ๊ะ
‪เบ็ตต์ แม่คิดจริงๆ นะว่านี่ไม่ใช่ความคิดที่ดี
‪แม่บอกให้หนูหาเรื่องที่น่าเชื่อมากขึ้น
‪เพียงแต่เรื่องเดียวที่หนูนึกออก…
‪มันเลวร้ายกว่าเดิมเยอะเลย
‪คนที่ผลักแคสซี่
‪คนที่ทำเรื่องทั้งหมดนี้ ‪คนที่ยืนเฉยตอนหนูรับกรรม…
‪คือลูกสาวของแม่
‪พี่ของหนู ดีเลีย
‪ไม่มีใครที่จู่ๆ ก็จำเรื่องแบบนี้ได้
‪หนูสมองตื้อด้วยความช็อกและยา
‪แต่หนูจำได้ชัดเจนแล้ว และบอกแม่…
‪อย่า
‪การถูกตัดสินว่าผิดจะทำลายอาชีพของดีเลีย
‪แล้วแม่คิดว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับหนู
‪ไม่มีเลย ลูกจะถูกตัดสินในฐานะผู้เยาว์
‪ชื่อของลูกจะถูกลบ พ่อของลูกจะช่วยลูกออกมา
‪- แม่ไม่รู้หรอก ‪- ไม่มีอะไรจริงกว่านี้แล้ว
‪แบบนี้ดีสำหรับเราแล้ว
‪แม่รู้ใช่ไหม
‪ตอนพี่สาวของลูกบอกแม่ แม่ใจสลาย
‪แม่คะ
‪ดีเลียแค่ตั้งใจจะไปคุยกับแคสซี่ตรงๆ
‪บอกให้นังนั่นอยู่ให้ห่างราโมน ‪ไม่ใช่ตั้งใจไปผลักมันตกตึก
‪แล้วทำไมหนูต้องรับกรรมล่ะ
‪เพราะลูกทำได้ไง
‪แม่ทำเท่าที่ทำได้แล้ว
‪ทั้งส่งรายชื่อนักแสดงให้เจ้าหน้าที่ครูซ
‪เพื่อหันเหความสงสัยไปจากดีเลีย
‪แม่ไม่เคยคิดว่าลูกจะถูกจับ ‪เพราะเรื่องโกหกของตัวเอง
‪หนูเบื่อจะโกหกแล้ว
‪ไม่
‪ลูกจะต้องภักดีต่อครอบครัวเรา
‪และลูกจะต้องปกป้องทุกอย่างที่ลูกได้รับ
‪ลูกจะช่วยปลดโมนิก ดูว์บัวออกจากตำแหน่ง
‪และยอมให้แม่ได้รับสิ่งดีๆ บ้าง
‪ลูกจะถูกปล่อยตัวโดยไร้รอยขีดข่วน
‪และในที่สุด
‪จะได้คู่ควรในฐานะวิตลอว์คนหนึ่งสักที
‪และถ้าลูกไม่ทำ…
‪ลูกจะได้เดินจากไปมือเปล่า
‪ไง คนอื่นคนไกล
‪ฉันเจอกุหลาบของเธอ
‪มันไม่ใช่อย่างที่เห็นนะ
‪คือก็ใช่ แต่ฉันอธิบาย…
‪ฉันรู้ว่าเธอนอนกับเขา
‪หยุดนะ!
‪พี่ทำให้ฉันเต้นแบบนี้เพื่อพี่ทุกคืน
‪ฉันเบื่อที่ต้องตกลงไปแล้ว
‪นี่เป็นเรื่องเดียวที่ฉันเหลืออยู่
‪นี่เป็นเรื่องของฉันแล้ว
‪ฝันร้ายเหรอคะ
‪จูน
‪ขอโทษด้วยที่คืนนี้ไม่ได้ไปดู
‪เดาว่าคงถึงเวลาต้องแต่งบทเองสักที
‪เราพูดถึงพี่ด้วย รู้ไหม
‪ว่าดีเลีย วิตลอว์ผู้โด่งดังเคยอยู่ในห้องเดียวกันนี้
‪ว่าถ้าเธอออกจากที่นี่ไปเป็นดาวได้
‪เราก็ทำได้
‪มันเคยเป็นบ้าน
‪เลยไปสี่ประตูทางขวา
‪ตอนนี้เป็นห้องฉันแล้ว
‪งั้นก็เหมือนฉัน เวลาของเธอจะมาถึง
‪แค่ดูให้แน่ใจว่าเธอจะไม่ลื่นระหว่างทางเสียก่อน
‪ฟังนะ ฉันจะไปจากที่นี่แล้ว
‪สิ่งที่ฉันเสียใจที่สุดคือการคิดว่า ‪เขาอยู่ที่นี่โดยไม่มีใครให้พึ่งพิง
‪นายเจอของดีแล้ว อย่าทำพังล่ะ
‪เบ็ตต์!
‪อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ
‪ฉันว่ามันฉลาดสุดๆ เลยต่างหาก
‪ขัดจังหวะงานแถลงข่าวของแคสซี่ ‪ด้วยคำแถลงของฉันเองที่เละติดถนน
‪ฉันก็อยากสารภาพนะ
‪แต่แม่บอกไม่ให้ทำ
‪เพราะพี่เป็นลูกคนโปรดไง
‪เพราะแม่พูดมีเหตุผล
‪เราผ่านเรื่องนี้ไปได้ ‪ถ้าเราช่วยกันอย่างครอบครัว
‪เว้นแต่คือฉันที่รับกรรม
‪มันเป็นอุบัติเหตุ เบ็ตต์
‪ฉันเจอดอกกุหลาบที่แคสซี่ ‪ทิ้งไว้ให้ราโมนกับจดหมายรักงี่เง่า
‪พี่เนี่ยนะ
‪หึงแคสซี่
‪ก็นังนั่นเด็กกว่า
‪เปล่งประกายกว่า
‪ทำราโมนหัวปั่นไปหมด
‪ราโมนก็แค่นักออกแบบท่าเต้นคนเดียว
‪และถ้าฉันทำให้เขาสนใจฉัน ‪ได้ตลอด ฉันก็ทำให้เขาคอยมองได้
‪แต่แล้วฉันก็ได้ยินข่าวลือว่า ‪แคสซี่จะถูกดึงตัวจากอาร์เชอร์
‪เพื่อมาเป็นตัวหลักที่ซิตี เวิร์กส์
‪แล้วฉันจะกลายเป็นข่าวเก่า ‪ก่อนจะทันได้เริ่มเสียอีก
‪พี่เป็นดาวนะ
‪อีกนานแค่ไหนล่ะ
‪มีนักเต้นตั้งเยอะแยะที่ดังอยู่นาน
‪ส่วนใหญ่ไม่ไง
‪ยอมรับเถอะ ยัยนั่นไม่อยู่ก็ดีกับเธอเหมือนกัน
‪ถ้าเราไม่ร่วมมือกันสักครั้ง
‪นังนั่นจะชนะเราทั้งคู่
‪ขอร้องล่ะ
‪เบ็ตต์
‪และระหว่างที่อาร์เชอร์คอยสนับสนุนหนู
‪แค่นักเรียนคนเดียวก็ทำลายชีวิตหนูได้
‪และนักเรียนคนนั้น…
‪คือเบ็ตต์ วิตลอว์
‪ถ้าไม่ใช่เพราะมาดามดูว์บัว
‪ที่แคสซี่จะพูดก็คือโรงเรียนอาร์เชอร์…
‪เนเวอาห์
‪เธอพลาดแล้ว
‪มาดามให้ข้อเสนอแคสซี่ดีกว่า
‪- เบ็ตต์อยู่ข้างบน กำลังหาเรื่องใส่ตัว ‪- ว่าไงนะ
‪เบ็ตต์!
‪นี่ เราแก้ไขเรื่องนี้ได้
‪เราจะไปคุยกับเจ้าหน้าที่ครูซ
‪เราจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น
‪ถ้าเธอไม่สู้ เธอได้เข้าคุกแน่
‪ถ้าฉันสมควรโดนแล้วล่ะ
‪อย่าพูดแบบนั้นสิ
‪คิดว่าผู้คนจะลืมเรื่องต่างๆ
‪แล้วมานึกขึ้นได้ตอนที่เหมาะๆ เหรอ
‪คิดว่าคนที่เมาจนภาพตัด ‪เป็นพยานที่อยู่ที่เชื่อถือได้เหรอ
‪เบ็ตต์ จะยอมแพ้ง่ายๆ ไม่ได้นะ
‪ฉันทำเอง
‪- ฉันผลักแคสซี่ ชอร์ตกจากดาดฟ้า ‪- เปล่าซะหน่อย
‪ฉันรู้ตัวเมื่อไรที่กำลังจะแพ้ ‪และเมื่อพวกแกมีโอกาสสู้
‪โค่นมาดามลงให้ได้
‪ตอนนี้เขาอยู่ข้างล่างนั่น ‪ประสบความสำเร็จงดงามในสายตาผู้คน
‪ซึ่งแปลว่าคนพวกนั้นฆ่าเขาได้ด้วย
‪เรามีอาวุธ ถึงเวลาใช้มันแล้ว
‪พ่อหนุ่มปารีส
‪ดูเหมือนผมมาที่นี่จนเป็นนิสัย
‪ว่าแต่คุณล่ะ
‪มาซ่อนเบาะแสกระดาษของน้องสาวเหรอ
‪ดูเราสิ
‪เจอเรื่องมากมายเลยตั้งแต่หน้าร้อนในปารีส
‪หน้าร้อนแห่งเรื่องโกหก
‪นาบิล ฉันซื่อตรงกับนายเสมอนะ
‪ทำไมถึงร่วมงานกับเขา
‪ขอทานไม่มีสิทธิ์เลือก
‪คุณไม่ใช่ขอทาน
‪ราโมน คอสต้าคือแจ็ก
‪และผมสัญญาเลย ‪อีกไม่นานเขาจะถูกส่งลงนรก
‪ให้ตายสิ นาบิล ทำใจได้แล้ว
‪ออกจากห้องนี้ซะ แล้วไปขึ้นเวที
‪นั่นคือที่ที่เราจะแก้แค้นได้สำเร็จ
‪ผมคิดวิธีที่ดีกว่านั้นออก
‪นิวยอร์กโทรมา
‪ขอบใจฉันที่เต้นให้ดูเมื่อคืน ‪แล้วก็อวยพรให้โชคดี บ๊ายบาย
‪ถ้าเธอไม่อยากย้ายไปนิวยอร์ก ‪ก็ไม่ต้องไป แต่มาขัดขวางโอกาสฉันทำไม
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ ก็แค่…
‪ตอนฉันอยู่บนเวที ‪ฉันต้องมีความเชื่อใจ ความปลอดภัย…
‪แล้วฉันไม่ได้ทำให้เธอเหรอ
‪นายบอกว่านายรักฉัน โอเรน
‪ทำแบบนั้นทำไม
‪ก็มันคือความจริง
‪นายไปเร็วเกินไป
‪ฉันรู้จักเธอเป็นเดือนๆ แล้วนะ
‪เต้นกับเธอ ฉันต้องการแค่นั้น
‪ที่นายพูดแบบนั้นมันทำให้ฉันปั่นป่วน
‪ไหงงั้น
‪กับฉัน มันเป็นเรื่องเต้นล้วนๆ
‪ไม่มีเรื่องให้ไขว้เขว ไม่มีเกม ไม่มีหนุ่มๆ
‪ฉันเคยลองครั้งหนึ่ง หลงรักหมอนี่หัวปักหัวปำ
‪วันที่ฉันมาคัดตัวที่อาร์เชอร์…
‪เขาทิ้งฉัน
‪ฉันเละเทะ แล้วก็ทำพัง
‪พอฉันได้โอกาสที่สองให้เต้นที่นี่
‪ฉันสาบานว่าจะไม่มีวันทำพลาดแบบเดิมอีก
‪เธอมีความรักและเก่งไปพร้อมกันได้
‪นายก็เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ‪เราเต้นได้ห่วยแตก
‪เธอแค่ปล่อยให้ความคิดเธอมาขวางทางตัวเอง
‪เปล่า โอเรน
‪นายต่างหาก
‪คุณคอสต้า พบแม่ฉันสิคะ
‪มาริเซล
‪สวัสดี ราโมน ไม่ได้เจอกันนานเลย
‪เดี๋ยวนะ รู้จักกันเหรอคะ
‪เราอยู่ในแวดวงเดียวกันสมัยอยู่ลอนดอน
‪ฉันฝึกงานอยู่ที่ ‪คณะอิงลิช เนชั่นแนล ส่วนแม่เธอ…
‪ทำงานที่บาร์เคลย์ส
‪คุณคอสต้า ขอบคุณที่ให้โอกาสจูน ‪ได้ก้าวเข้าสู่การเต้นอาชีพนะคะ
‪เธอไม่ได้บอกเหรอ
‪ผมคัดนักแสดงใหม่
‪ไปก่อนสิ จูน เดี๋ยวแม่ตามไป
‪ไปสิ
‪คุณเป็นแม่ของเธอเหรอ
‪ใช่ และคุณจะต้องให้บทนั้นกับเธอ
‪ผมไม่ได้ติดค้างอะไรเธอ
‪ติดค้างสิ ราโมน
‪คุณติดค้างจูนใหญ่หลวงเลย
‪เดี๋ยวก่อน
‪เธออายุเท่าไร
‪คุณต้องให้โอกาสนี้กับเธอ ราโมน
‪ทำแบบนั้นแล้วก็เดินจากไปได้
‪เงินที่คุณจ่ายให้ผมหลายๆ คืนสมัยนั้น
‪คุณไม่ใช่แค่สาววัยทำงาน ‪ที่หาเรื่องตื่นเต้นทำใช่ไหม
‪ฉันอยากมีลูก ไม่เคยคิดเลยว่า…
‪เธอจะได้พ่อมา
‪ถ้าคุณบอกใครเรื่องนี้ ฉันจะฆ่าคุณ
‪เว้นแต่คุณอาจจำได้…
‪ผมไม่มีนิสัยชอบปิดปากเงียบ
‪- ฉันแอบโหลดไฟล์ใส่แล้ว ‪- ฝ่ายช่างเสียงจับได้ไหม
‪ไม่ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪แต่เรื่องของเราล่ะ
‪คงต้องหาคำตอบกันบนเวที
‪เราเต้นได้ เนเวอาห์
‪ไม่ใช่เพื่อก้าวผ่านสิ่งที่เรารู้สึก แต่เต้นเพื่อมัน
‪หวังว่านายจะพูดถูก
‪มากันเลย
‪เรารอดจากราโมน คอสต้า ‪และทุกอย่างที่เขาปาใส่เรามาได้
‪เพราะเราร่วมแรงร่วมใจกัน ‪ต่อสู้ในสิ่งที่เราเชื่อมั่น
‪และคืนนี้เราจะเปลี่ยนมัน ‪ให้เป็นบางสิ่งที่เปลี่ยนแปลงโลก
‪ดังนั้นไม่ว่าเราจะได้ยิน ‪หรือเห็นอะไรบนเวที เราจะเต้น
‪และเมื่อเราเริ่ม เราจะไม่หยุด
‪ให้ตายสิ
‪- เต้นให้สนุกนะ ‪- เต้นให้สนุก
‪ตรงนี้แหละ
‪หวังว่าจะได้ผลนะ
‪สาวๆ ไม่เห็นเคยพูดถึงห้องนี้เลย
‪แหม…
‪ก็เหมือนฉัน พวกนั้นไม่กินในที่ลับ ไขในที่แจ้ง
‪คุณทัลบอต คณะกรรมการอาร์เชอร์น่ะเหรอ
‪เขาไปดูพวกเธอออดิชั่นด้วย ‪จะได้เป็นคนเลือกก่อน
‪เพราะแบบนี้เด็กเสิร์ฟ ‪ที่มิชิบีชถึงมีแต่นักบัลเลต์เหรอ
‪ใช่ เลือกซื้อและจับจ่าย
‪โอเค แต่คุณจ่ายให้ใครล่ะ
‪เราจ่ายให้โมนิก ดูว์บัว
‪บริจาคให้โรงเรียนเพื่อแลกกับ ‪ให้ได้ว่าจ้างตัวเลือกสองสามคน
‪หมายถึงสาวๆ ที่นี่เหรอ
‪นี่เธออัดไว้เหรอ
‪เราจ่ายให้โมนิก ดูว์บัว
‪โมนิก ดูว์บัว เราจ่ายให้โมนิก ดูว์บัว
‪นี่เธออัดไว้เหรอ เราจ่ายให้โมนิก ดูว์บัว
‪เราจ่ายให้โมนิก ดูว์บัว
‪เมื่อกี้น่าทึ่งมากเลย ขอบใจมากนะ
‪เธอจะต้องเสียใจ
‪กลายเป็นว่าหนูมีหมากเด็ดกว่า
‪คุณดูว์บัว คุยด้วยหน่อยได้ไหม
‪แค่คำถามไม่กี่ข้อ
‪ได้สิคะ
‪คุณพาร์คครับ ผมนาบิล ลิมยาดี
‪ผมหวังว่าคืนนี้คุณคงได้เห็นแล้ว
‪ว่าลูกสาวของคุณเป็นนักเต้นที่งดงามแค่ไหน
‪จ้ะ ฉันเห็นแล้ว
‪ให้ตายสิ
‪นายจะทำอะไร นาบิล
‪ฉันว่าเรามาฉลองดีกว่า
‪เรารักเธอ จูน
‪แหมๆๆ
‪คลานกลับมาเลยนะ
‪ท่าเต้นแมนๆ บนเวที ‪ของฉันคืนนี้ทำนายมีอารมณ์…
‪อยากเต้นรำกันไหม
‪ฉันเต้นไม่เป็น
‪มาเถอะ เดี๋ยวฉันสอน
‪ต้องยอมรับนะ ‪นั่นเป็นการเต้นที่ดีที่สุดของเราเลย
‪เธอมีความสุขได้ เนเวอาห์
‪และเก่งไปพร้อมกัน
‪หวังว่านายจะพูดถูก
‪เบ็ตต์ เธอมาได้ด้วย
‪ให้ตายสิ
‪บางอย่างก็แก้ได้ง่ายๆ
‪บางอย่างก็ไม่ง่ายเท่าไร
‪คุณถูกรปภ.พาตัวออกไป ‪แถมมีตำรวจมาหายใจรดต้นคออีก
‪คงเจ็บปวดน่าดู
‪มาดามจะหาพันธมิตรและพิชิตศัตรูจนได้ค่ะ
‪เธอจะกลับมาครองบัลลังก์อย่างมีชัย
‪ปัญหาก็คือไม่มีใครอยากให้คุณทำแบบนั้น
‪ฉันมีประวัติกับที่นี่
‪มีชื่อเสียง
‪ที่ตอนนี้พังพินาศแล้ว
‪ยอมรับเถอะ โมนิก ‪คุณรอดจากเรื่องนี้ไม่ได้หรอก
‪อย่างน้อยก็ไม่ใช่ด้วยตัวคนเดียว
‪ร่วมมือกับผม ‪ไม่งั้นคาทริน่า วิตลอว์จะเข้ามาคุม
‪ฉันหลั่งเลือดเพื่อที่นี่
‪ฉันเมินหนีต่อความรัก ความเบิกบาน ลูกๆ
‪ฉันทำแค่อย่างเดียว ไม่มีอย่างอื่น!
‪ฉันมีแค่ที่นี่ โทเฟอร์
‪ฉันตัดใจไม่ได้
‪ก็ไม่เห็นต้องทำ
‪ผมเพิ่งแก้แค้นได้เรื่องเดียว
‪อยากสู้กับพวกเวรนี่ใช่ไหม
‪ผมเอาด้วย
‪แน่ใจนะว่าทำแบบนี้ได้
‪เชื่อเถอะน่า พวกนั้นอยู่ที่งานเลี้ยงกันหมด
‪ฉันเปล่า
‪บ้านแสนสุข
‪แคสซี่
‪แกทำลายชีวิตฉัน
‪ใช่ ขอโทษด้วยแล้วกัน
‪ถ้าแกหงายการ์ดถูก ฉันก็ทำให้แกกลับมาได้
‪เว้นแต่อะไรๆ เปลี่ยนไปแล้วตอนที่แกหลับ
‪ตอนนี้เรารู้แล้วว่าตัวเองเป็นใคร ทำอะไรได้
‪และเราจะเล่นงานทุกคน ‪ที่พยายามทำให้เราแตกกัน
‪ตอนนี้แม่ฉันอยู่ข้างล่าง ‪กำลังทำให้ตัวเองได้เป็นผอ.
‪แกชนะไม่ได้หรอก
‪โธ่ เบ็ตต์
‪ฉันชนะไปแล้ว
‪ทุกคนชอบการกลับมาอย่างยิ่งใหญ่ ‪โดยเฉพาะในวงการบัลเลต์
‪ผู้ถูกเนรเทศที่ได้พบกับบ้าน
‪นักบัลเลต์ผู้เหลวแหลกที่ได้สติกลับคืนมา
‪นักเต้นไร้ศักดิ์ศรีที่กอบกู้เกียรติให้ตัวเอง
‪เธอมีชีวิตอยู่เพื่อเรื่องราวเหล่านั้น ‪ศาสนจักรแห่งการคิดค้นใหม่
‪ทีแรกเธอจะลุ้นให้ผู้ถูกเลือกทำสำเร็จ
‪ก่อนผลักดันเขาสู่ความบ้าคลั่ง ความมืดมิด
‪จากนั้นเธอก็แสดงความเมตตา ‪ชักชวนเขากลับมาสู่แสงไฟ
‪และถ้าเธอคือคนที่หวนคืนวงการ ‪ด้วยบทที่ทุกคนคาดหวังให้เธอเล่นได้ดี
‪เธอก็แค่ต้องตอบคำถามเดียว
‪ทันทีที่ทุกสายตาจับจ้องที่เธอ
‪กระหายการกระทำอันโอชะต่อไป
‪ถึงตอนนั้นเธอจะทำอะไร
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์