‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪บัลเลต์ทุกเรื่องเริ่มต้นในฐานะแนวความคิดหนึ่ง
‪จินตนาการที่นักออกแบบท่าเต้น ‪ส่งต่อมายังนักเต้น มายังผู้ชม
‪เธอได้รับแนวความคิด ‪เหล่านั้นมา แต่ไม่ใช่จากถ้อยคำ
‪ที่แย่ที่สุด ขีดจำกัดของการเต้น ‪อาจให้ความรู้สึกเหมือนกับดักได้
‪แต่เมื่อมันได้ผล
‪บัลเลต์ก็จะคมคายยิ่งกว่าสิ่งใดที่เคยถูกเขียนขึ้น
‪- มาดามคะ! ‪- ขอให้นี่ได้ผลเถอะ
‪มากับฉันเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
‪โมนิก ดูว์บัว
‪แย่แล้ว
‪- คุณเข้ามาหลังเวทีไม่ได้ ‪- นี่ไม่ใช่เรื่องน่าห่วง
‪ฉันมาทำการจับกุมในข้อหาพยายามฆ่าแคสซี่ ชอร์
‪ใครคะ ใครผลักเธอ
‪โรงเรียนบัลเลต์อาร์เชอร์ค่ะ ใช่ค่ะ
‪ค่ะ ใช่แล้วค่ะ ฉันรับรองว่า ‪มาดามดูว์บัวจะได้รับความเห็นของคุณ
‪ขอบคุณที่ถือสายรอค่ะ
‪ฉันเกรงว่าผอ.จะไม่…
‪เข้าใจค่ะ
‪ค่ะ ขอบคุณค่ะ
‪แน่นอนค่ะ
‪- เราจัดการเรื่องนี้ได้ ‪- ขอบคุณ
‪นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องภาพลักษณ์
‪แต่มันคุกคามความเป็นอยู่ของนักเรียนเรา
‪ข่าวนั่นเขียนชัดกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว
‪โรงเรียนรับเงินบริจาคแลกกับ ‪การเข้าถึงนักบัลเลต์ที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
‪เราจัดหาโอกาส
‪- เพื่อให้แน่ใจว่าสาวๆ จะมีรายได้ ‪- ด้วยการเอาเปรียบพวกเธอ
‪ด้วยการส่งเสริม ‪การทำความรู้จักบรรดาคนรักศิลปะ
‪ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าคนพวกนั้นจะมีเจตนาร้าย
‪แล้วคุณทึกทักว่าจะไม่มีได้ยังไง
‪เราฟื้นตัวจากเรื่องนี้ไม่ได้แน่
‪อย่าด่วนตีตนไปก่อนไข้เลยค่ะ ‪สถาบันศิลปะแห่งชาติเพิ่งโทรมา
‪เงินลงทุนไตรมาสต่อไปยังปลอดภัย
‪ข่าวอื้อฉาวแค่ข่าวเดียว ‪จะไม่ทำลายอาร์เชอร์หรอก
‪นั่นอาจเป็นสิ่งที่ควรทำ
‪คุณคงอยากให้เป็นแบบนั้นสินะ อลัน
‪เพราะฉันรู้มาว่าคุณเริ่ม ‪คุ้ยเขี่ยหางานที่สถานบันอื่นแล้วนี่
‪ไม่จริงเลย
‪เป็นเรื่องจริง
‪- คุณโทษเขาได้เหรอ ‪- ฉันแก้ไขเรื่องนี้ได้
‪งั้นก็ทำอะไรสักอย่าง
‪- ยอมรับว่าเราเละเทะ ‪- เราเปล่า
‪ทราวิส ควินน์ถูกควบคุมตัวโดยไม่ให้ประกัน
‪ความยุติธรรมจะบังเกิด
‪แต่ไม่ทันก่อนการแสดงริปเปอร์
‪ยอดขายตั๋วเหลือบาน มีคนยกเลิกตั๋วด้วย
‪เราเป็นคนกำกับสายตาผู้ชม
‪และตอนนี้ผู้คนควรมองผู้มีพรสวรรค์ในตึกนี้
‪การแสดงจะดำเนินต่อไป
‪คิดแบบนั้นเหรอ
‪เพราะฉันมีความคิดที่ดีกว่า
‪ฉันจัดการได้สบายมาก คาทริน่า
‪ค่ะ ชื่อเสียงคุณ ‪ถลอกปอกเปิกหมดแล้วเพราะข่าวนั่น
‪ถ้าโมนิก ดูว์บัวผู้ยิ่งใหญ่ ‪จะเป็นห่วงโรงเรียนที่เรารักหน่อยก็คงดี
‪ฉันมอบชีวิตตัวเองให้กับที่นี่
‪ตอนนี้เลยไม่ค่อยเหลืออะไรมาเสนอ
‪เห็นได้ชัดเลยว่าคุณบกพร่อง
‪และเห็นได้ชัดว่า ‪คุณต้องการแค่บุกมาชิงห้องทำงานนี้
‪ถ้าต้องทำเพื่อให้ที่นี่ดีขึ้น ก็ใช่ค่ะ
‪คุณเป็นคณะกรรมการบริหาร ‪และฉันทำงานตามที่คุณสั่ง
‪แต่พวกคุณต่างรู้ดีว่าฉันเป็นสิ่งเดียว
‪ที่ยืนขวางระหว่างพวกคุณกับการถูกลืม
‪พวกคุณเคยเห็นฉันทำได้มาก่อน ‪ก็ให้ฉันทำมันอีกสิ
‪ขอร้องล่ะ
‪เพจ นี่ พ่อแม่เธอจะมาเมื่อไร
‪เมื่อไรจะมาพรากความฝันของเพจไป ‪เพราะเธอหุบปากไม่เป็นใช่ไหม
‪เนเวอาห์โต้กลับ ยืนหยัดต่อต้านสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่
‪- ไปพูดกับนักข่าวแบบนั้นไม่เจ๋งเลย ‪- ขังฉันไว้บนดาดฟ้าก็ด้วย เบ็ตต์
‪อย่างน้อยเนเวอาห์ก็พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง
‪และเราก็ยังไม่จบเรื่อง
‪ฉันจบแล้ว
‪ไม่ว่าพวกเธอจะทำอะไรเพื่อแก้ไขที่นี่ ‪ก็สายเกินกว่าจะทำให้ฉันได้อยู่ต่อ
‪เราอาจทำให้โรงเรียนนี้ ‪กลับไปเป็นที่ที่พ่อแม่เธอยอมให้เธออยู่ได้นะ
‪ก็อาจจะ
‪เราจะเปลี่ยนแปลงอาร์เชอร์ ‪เริ่มจากริปเปอร์เลย
‪- ให้โลกเห็นว่าเราทำอะไรได้ ‪- ยังไง
‪แมวมองกับคณะกรรมการกำลังทิ้งทุ่นเรา
‪งั้นก็เอาชนะใจพวกเขาใหม่
‪เนเวอาห์พูดถูก
‪เราคือโอกาสดีที่สุดในการเปลี่ยนแปลงอาร์เชอร์
‪ยังไงล่ะ
‪ทำสิ่งที่นายทำ เราจะถ่ายวิดีโอ
‪- ว่าไงนะ ‪- ไม่เอาน่า
‪เซียนน่า มิลเคนยังดังได้เลย
‪ใช่ เพราะเขาคือเซียนน่า มิลเคนไง
‪แล้วยังไง เรามีความจริงฝั่งของเรา ‪ได้เวลาที่ต้องพูดออกไปแล้ว
‪มาดามดูว์บัวต้องโกรธแน่
‪โกรธนาย
‪บางสิ่งก็สำคัญกว่าเรื่องนั้น
‪มาดื่มด้วยกันหน่อยสิ
‪มาดาม ยินดีเลยค่ะ
‪แม่ผมเห็นรูปที่มีหน้าผม ‪อยู่ทั่วชิคาโกจากในเน็ตแล้ว
‪แม่ภูมิใจมาก
‪ดีจังที่ผู้หญิงคนหนึ่งในชีวิตเธอมีความสุข
‪- โอเคไหมครับ ‪- โอเคสิ
‪ตำแหน่งของฉันไม่เคยแข็งแกร่งเท่านี้
‪ดูไม่เหมือนเลย
‪- เคเล็บ ‪- ผมมาแก้ไขเรื่องต่างๆ
‪ผมรู้วิธีทำให้คนมองข้าม ‪เรื่องอื้อฉาวแล้ว คุณจะได้ขายตั๋วได้
‪ไม่ล่ะ
‪เราจะถ่ายวิดีโอโปรโมตเรื่องริปเปอร์
‪ไม่มีทาง
‪คุณห้ามเราไม่ได้
‪ทำได้สิ เธอไม่ใช่เจ้าของการแสดง
‪แต่นี่เป็นโรงเรียนของเรา
‪เรามีสิทธิ์ทุกอย่างที่จะสู้เพื่อมัน
‪ฉันรู้ว่าเธอตั้งใจดี เคเล็บ
‪แต่ฉันจัดการได้
‪โอเคนะ
‪อย่าเข้ามาทำให้เรื่องนี้ยุ่งยากไปใหญ่เลย
‪- มาดาม ฉันพร้อมโทรศัพท์แล้วค่ะ ‪- ได้สิ
‪ขอบใจนะ เคเล็บ
‪มาเริ่มกันเลย
‪แม่มา
‪มาดูลูกสาวแม่เต้นบทนำน่ะเหรอ
‪เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม
‪ได้ยินว่าเธอฟื้นแล้ว
‪เธอเป็นยังไงบ้าง
‪หมอเรียกว่าสภาวะรับรู้น้อยที่สุดครับ
‪เธอหลับๆ ตื่นๆ
‪ถึงจะเจอเรื่องที่ผ่านมานะ ‪คุณตำรวจ ผมก็จะไม่ลืมว่าคุณช่วยชีวิตแคสซี่
‪ฉันขอโทษที่ทำให้นายลำบากนะ
‪ก็ตอนนั้นคุณออกล่า
‪ถึงฉันไม่ได้เจอสิ่งที่ตามหา แต่ฉันก็รู้แล้ว…
‪ว่าผมไม่ได้ผลักเธอใช่ไหม
‪เจ๋งเลย
‪ก็ตอนนั้นข้อเท็จจริงหลายอย่างชี้ไปทางนาย
‪แต่พอเห็นว่าความเศร้าทำร้ายนายยังไง
‪ฉันก็เห็นตัวเองในนั้น
‪แค่อยากให้ตัวเองเห็นเร็วกว่านั้น
‪- แคสซี่ ‪- ไม่เป็นไร แคสซี่ ไม่เป็นไรแล้ว
‪เอานี่
‪กดค้างไง เข้าใจไหม
‪ทีนี้ก็พูด
‪- ถูกผลัก ‪- ไม่ เธอโอเคแล้ว
‪ไม่ได้ตก
‪ถูกผลัก
‪ได้ยินไหมครับ
‪เธอพูดว่า "ถูกผลัก"
‪ใคร ใครผลักเธอ แคสซี่
‪แคสซี่ เราจะช่วยให้เธอกลับมา
‪เราจะทำให้ได้
‪เคเล็บไปคุยกับมาดามเป็นไงบ้าง
‪มาดามไม่ปลื้ม
‪- งั้นเราก็หมดสิทธิ์ ‪- ไม่มีทาง
‪เราจะถ่ายวิดีโอนั่น
‪เราแค่เต้นอย่างอื่น
‪เรายังเหลืออะไรอีก
‪นายให้ไอเดียฉันอยู่พอดี
‪งั้นเหรอ
‪พอแล้ว
‪เขย่งสามในสี่ส่วน แล้วลงน้ำหนักมากขึ้น
‪โอเค ที่นี่โก่งฝ่าเท้า
‪ดี
‪ประแจคะ
‪คุณช่วยรักษาหนู
‪เธอพยายามหนักเองด้วย
‪ไม่เคยคิดว่าจะต้องพูดแบบนี้ ‪แต่ที่นี่โชคดีมากที่มีคุณ
‪ใช่ ฉันก็อยากให้ตัวเอง ‪รู้ความจริงเรื่องที่เกิดกับเพจเหมือนกัน
‪แต่พอมองรอบตัวก็สงสัยว่า ‪ทำไมเด็กๆ จะอยากบอกอะไรเรา
‪เลิกใส่เฝือกลมได้แล้ว
‪หนูต้องใช้นะคะ
‪ไม่ต้องแล้ว
‪พระเจ้า จริงเหรอคะ
‪พูดจริงใช่ไหม
‪เธอยังไม่หายเต็มที่ ‪แต่ก็พร้อมกลับมายืนและเต้นแล้ว
‪ถุงเท้าฉัน เสื้อฉัน
‪กางเกงในเซ็กซี่ของนาย
‪ยี่ห้อฟรุ๊ตออฟเดอะลูมเนี่ยนะ
‪ใครจะไปรู้ว่าสไตล์นอร์มคอร์จะโซฮอตได้
‪เนเวอาห์ส่งข้อความมา
‪เธอกับเคเล็บมีแผนการใหญ่เพื่อเรียกคนน่ะ
‪ต่อให้ละครขายตั๋วหมดก็ไม่พอหรอก
‪ฉันเห็นตัวเลขแล้ว
‪โรงเรียนอาร์เชอร์ล่มจมแล้ว
‪เราจะแก้ไขเรื่องนั้น
‪ถ้าที่นี่ปิดตัวลง ‪ฉันได้กลับไปบ้านนอกที่โคโลราโดแน่
‪แบบนั้นไม่ใช่ทางเลือก
‪ใช่เลย
‪เพราะฉันไม่ยอมข้ามเมืองไปหากิ๊กนอนด้วยซ้ำ
‪เมื่อคืนสนุกดี
‪ว่าไหม
‪ใช่
‪ดี
‪นายดูสติแตกนิดหน่อย
‪อาจเพราะผ่านมานานแล้วมั้ง ‪ที่ฉันยุ่งกับคนที่รู้จักฉันจริงๆ
‪รู้นะว่าฉันแทบไม่รู้อะไรเกี่ยวกับนายเลย
‪นายรู้ชื่อฉัน
‪ชื่อจริง
‪ฉันไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน
‪ว้าว ประทับใจแฮะ
‪จอร์จ หรือว่าเฟร็ดนะ
‪ดูดีนี่!
‪ฉันไม่ยอมแพ้หรอก
‪ฉันว่าเราน่าจะช่วยกันนะ
‪เล่าเรื่องราวใหม่ๆ
‪ฉันว่าใช้อะไรใหม่ก็ดี อยากมาสุมหัวคิดกันไหม
‪อยากสิยะ
‪งั้นก็หลังเลิกเรียน
‪นางกลับมาแล้ว!
‪ทีแรกก็ได้กลับมาลงป้าย ตอนนี้ยังเดินเองได้อีก
‪ผลของความพยายามไงยะ
‪เบาหน่อย ก่อนนายจะทำอะไรฉีก
‪แคสซี่ วันนี้เธอพูดล่ะ
‪เธอทำอะไรนะ
‪พูด บอกฉันว่าใครผลักเธอ
‪ใคร เธอพูดว่าอะไร
‪ฉันคิดถูก ตำรวจนั่นคิดถูก
‪นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุ
‪เป็นใครล่ะ เธอโทษว่าเป็นใคร
‪เธอไม่ได้บอก
‪แต่อีกไม่นานความจริงจะถูกเปิดเผย
‪หวัดดี ทุกคน
‪ดีใจที่ได้เจอพวกเธอนะ
‪วันนี้ฉันจะเน้นที่ท่อนรวมตอนจบ
‪แต่ระหว่างคนที่เหลืออบอุ่นร่างกาย ‪ฉันอยากเห็นปาส์เดอเดอซ์ท่อนแรก
‪ฉากเปิดตัวที่สอง
‪นั่นฉันเอง
‪ที่จริงนะ จูน ไม่ใช่ของแกแล้ว
‪แต่ขอบใจมากที่มาแทนระหว่างรอฉันหายดี
‪เป็นตัวสำรองที่ยอดเยี่ยมที่สุด
‪อ้อ จริงสิ ลืมบอกไป ‪วิตลอว์พร้อมกลับมาเต้นแล้ว
‪ทำได้ดีมาก
‪เดี๋ยวนะคะ
‪หนูได้บทนี้มาอย่างชอบธรรม
‪มันเป็นท่อนของเบ็ตต์ ‪ก่อนที่จะเป็นของเธอ เขามาเอาคืนแล้ว
‪เบ็ตต์ไม่มีทางเต้นท่าของท่อนนี้ได้หรอก
‪ฉันเลยปรับสองสามอย่างไง
‪เดี๋ยวนะ คุณยอมลดจินตนาการ ‪แล้วปรับท่าให้ด้อยลงเพื่อเธอเหรอ
‪จูน
‪เธอเต้นเหมือนสาวบริสุทธิ์
‪นั่นก็เพราะว่า...
‪หนูเป็นสาวบริสุทธิ์ค่ะ
‪คุณกับคนอื่นจะมาสนเรื่องนี้ทำไม
‪ดูบทสิ มันเป็นบทโสเภณี
‪และหนูก็กำลังขายตัวเองอยู่นี่
‪นาบิล เข้ามาได้แล้ว
‪เดี๋ยวนี้
‪ฉันรู้ว่าการอยู่ใต้เงาคนอื่นมันเป็นยังไง จูน
‪เว้นแต่ครั้งนี้ ฉันชนะจริงๆ
‪เรื่องนี้ยังไม่จบหรอก
‪คุณคอสต้า
‪คุณจะต้องเสียใจที่ทำแบบนี้
‪ประจำที่ได้แล้ว
‪ข้อต่ออักเสบเฮงซวย
‪โผล่หัวออกมาได้ผิดเวลาสุดๆ
‪ใช่ เราสู้รักษามันมาหลายปีแล้ว
‪ฉันโทษเวลา 40 ปี ‪ที่เรียกร้องให้ร่างกายทำงานอย่างดีที่สุด
‪ตอนนี้มันเลยเอาคืน
‪เวลาที่ผมบรรเทาอาการไม่ได้
‪ผมจะคิดว่าเป็นเพราะผม ‪ไม่ได้กำลังรักษาที่ต้นเหตุ
‪อารมณ์ที่ปั่นป่วนส่งผลให้ร่างกายปั่นป่วนได้
‪จะบอกว่าที่ฉันปวดสะโพก ‪เพราะพ่อไม่เคยรักฉันหรอก
‪ก็ประมาณนั้น ผู้หญิงหลายคน ‪แบกเรื่องสะเทือนใจไว้บนสะโพก
‪ให้ตายสิ
‪โทเฟอร์บอกผมว่า ‪เคยเกิดเรื่องกับคุณตอนที่คุณยังเด็ก
‪เรื่องที่คุณพยายามปิดบัง
‪ถ้าคุณไม่รู้ว่าจะช่วยฉันยังไง…
‪ผมรู้ โมนิก แต่คุณไม่หายหรอก ‪และดูจากสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นที่นี่
‪ทั้งข้อกล่าวหา เรื่องล่วงละเมิดเพจ…
‪คุณรู้บ้างไหมว่าฉันทำอะไรไปบ้างเพื่อรักษาที่นี่ไว้
‪อาจทำมากกว่าที่ควรทำ
‪กระนั้นฉันก็อยู่ตรงนี้กับบัลเลต์ที่สว่างไสว
‪มีเรื่องราวแห่งความหวังในรูปของแคสซี่ ชอร์
‪กับปีศาจสองตัวที่กำลังเข้าคุก
‪ถ้าสะโพกฉันเกิดเจ็บ ‪ในระหว่างที่ไล่เตะก้นพวกนั้น
‪ฉันขอพูดว่าฉันมีสิทธิ์ได้บรรเทาความปวด
‪ไม่ใช่ต้องมาเจอหลักจิตวิทยาโง่ๆ
‪รับคำแนะนำของฉันไปนะ อลัน
‪ลงมือซะ แก้ไขให้ได้
‪โลกข้างนอกคุยกันว่าเราเป็นใคร ต้องการอะไร
‪ใช่ แต่เรากลับไม่มีสิทธิ์มีเสียง
‪เราเลยต้องพูดด้วยวิธีที่เราทำได้ดีที่สุด
‪พูดอะไรล่ะ
‪ให้พวกเขารู้ว่าเราเป็นใคร
‪มีแค่เรา ท่าเต้น กับเพลงเจ๋งๆ
‪อาจออกมาแป้กก็ได้
‪อาจปังก็ได้
‪ยังไงก็ต้องลอง
‪มาดามจะได้ด่าเปิง แล้วฆ่าพวกเราสิ
‪ไม่หรอกถ้าทำสำเร็จ
‪ตอนนี้ไม่มีใครสนับสนุนโรงเรียนเราเลย
‪ถ้าเราแสดงตัวตนออกมาได้
‪พวกเขาจะซื้อตั๋วแน่
‪ฉันว่าเป็นความคิดที่ดีเลย
‪แหงล่ะ แกจะได้เสนอหน้าอีกไง
‪- ไม่เป็นแบบนั้นหรอก ‪- แม่แกอุตส่าห์บินมาดูแก
‪แกอยากให้แม่ดูโรงละครเปล่าๆ เหรอ
‪เปล่า ฉันอยากให้แม่ดูฉันเต้นโซโล่
‪- แต่เพราะแกเลย… ‪- จูน
‪- จูน! ‪- จูน
‪- จูน
‪โอเค เบ็ตต์
‪- พาเราเข้าสตูดิโอได้ไหม ‪- แมตเตโอทำได้
‪- ได้ ‪- เราจะใช้มือถือถ่ายเหรอ
‪- และทำให้เป็นงานของเรา ‪- โอเค เยี่ยม!
‪เมื่อเธอไร้ซึ่งถ้อยคำ
‪เมื่อเธอถูกบีบให้ส่งสารผ่านการเต้นอันจำกัด
‪มันจะเกิดการกลั่นกรอง
‪เธอจะหลอมรวมความคิด ‪จนกระทั่งมันออกมาเหมือนตัวเธอ
‪กระชับ ไร้ที่ติ ไม่มีอะไรเสียเปล่า
‪และในกระบวนการที่ยากลำบากนั้น ‪เธอจะคมกริบดั่งคมมีด
‪สามารถตัดผ่านได้ทุกสิ่ง
‪จะบอกว่าอยากได้คดีคืนเหรอ
‪นึกว่าที่ฉันกำลังบอกคือฉันไม่มีวันปล่อยมันไป
‪เรากำลังพูดถึง ‪การทำผิดกฎหมายนะ แคสซี่พูดเองเลย
‪แล้วเบาะแสของคุณล่ะ
‪หายไปหมด ไม่เจออะไรเลย
‪นี่เป็นการพยายามฆ่านะ ‪อาจติดคุกสิบปีถึงตลอดชีวิต
‪ผมกำลังจะส่งต่อเรื่องนี้ขึ้นไป ‪ให้คนที่ไม่เคยทำงานฝั่งนี้เลย
‪ผมให้หนึ่งวันก่อนคดีจะถูกแย่งไปจากคุณ
‪ไม่พอค่ะ ฉันต้องการเวลาเพิ่ม
‪เหรอ จะหามาจากไหนดี
‪ฟังนะ ถ้าปริศนามันไม่ต่อเป็นชิ้นเดียวกัน
‪คุณก็ไปหาอะไรมาสักชิ้น ‪แล้วจับมันยัดเข้าไปให้ได้
‪เพราะจะบอกให้นะ
‪ไม่มีอะไรแย่กว่าการเห็นคนผิดลอยนวลแล้ว
‪(ถึงคราวเธอโบยบิน)
‪เชนแอบออกไปหาเดฟสองสามคืน
‪เราคงหาเวลาอยู่กันตามลำพังได้ไม่ยาก
‪ค่อยเป็นหลังจาก ‪เราเปลี่ยนโลกด้วยวิดีโอแล้วดีไหม
‪รู้ตัวไหมว่าตัวเองใจร้าย
‪และนายก็รู้ว่าฉันคิดถูก
‪งั้นเรื่องวิดีโอนี่ ‪เราจะเต้นคู่ปังๆ หน้ากล้องด้วยกันนะ
‪ใช่ ทุกคนจะได้เห็นกันหมดไง
‪อะไร เธอไม่แน่ใจเรื่องของเราเหรอ
‪ก็ต้องไม่แน่ใจอยู่แล้ว
‪เราต้องคิดให้ออกว่าเราเป็นอะไรกัน
‪ก่อนเผยแพร่ให้ทั้งโลกได้เห็น
‪สามปีที่ฉันเดตกับผู้หญิง
‪ที่สนใจแค่ว่าคนอื่นคิดยังไง
‪เรื่องเขา เรื่องฉัน เรื่องเรา
‪ฉันพยายามจริงจังสักครั้งอยู่นะ
‪และถ้าเราเต้นแบบที่เราทำ พวกเขาก็จะเห็น
‪เธอไม่ควรไปสนใจ
‪แต่ฉันสน
‪ฉันคิดว่าเป็นการดีที่สุดถ้า…
‪คืนนี้เราจะเต้นใครเต้นมัน
‪บทนั้นเป็นของหนู
‪ตัวชูโรงทุกคนมีเหล่านักเต้นกลุ่มเป็นโหล
‪ที่คอยห้อมล้อมเธอ ยกตัวเธอ
‪ถ้าไม่มีนักเต้นวงนอก ก็จะไม่มีดาวเด่น
‪เว้นแต่ตอนคุณเต้น
‪คุณเป็นดาวเด่น
‪พวกเราที่เหลือไม่ควรได้แต่รอความเมตตา
‪ฉันสั่งบุฟเฟต์มื้อใหญ่ให้ ‪แต่เธอพลาดที่จะดื่มด่ำเอง
‪คุณรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นที่คลับ
‪ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาเอาเด็กสาวๆ ไปใช้แบบนั้น
‪งั้นก็แปลว่าคุณไม่ได้สนใจ
‪นักบัลเลต์ทุกคนคือเป้าแห่งความสนใจ
‪นักเต้นที่แท้จริงน้อมรับมัน
‪ใช้มัน
‪วันนั้นในสตูดิโอ ฉันบอกให้เธอปักหลัก
‪- ให้ผลักกลับถ้าต้องทำ ‪- หนูกลัว
‪เธออ่อนแอ
‪นั่นเหรอที่คุณคิด
‪งั้นคุณก็อาจคิดด้วยว่า ‪เด็กผู้หญิงจะเต้นเก่งขึ้นหลังถูกข่มขืน
‪นั่นใช่ไหมที่คุณบอกตัวเอง…
‪อย่าได้กล้าเชียว
‪อย่าเชียว
‪หนูจะถือว่านั่นคือใช่
‪เมื่อมีนักบัลเลต์หน้าตาสละสลวย ‪กับชายร่ำรวย มันเกิดขึ้นได้
‪ความรัก
‪ฉันเคยเห็นมาแล้ว
‪ใช้ชีวิตแบบนั้นมาแล้ว
‪รอดชีวิตมาแล้ว
‪นั่นไม่ใช่ความรักค่ะ
‪เพจจะแบกรับความเจ็บปวดนั้นตลอดไป
‪และพนันเลยว่าทราวิสเคยทำสิ่งที่เลวร้ายกว่านี้
‪หนูเดาว่าเขาเป็นคนผลักแคสซี่
‪เธอเคยเป็นสาวเสิร์ฟที่มิชิบีช
‪ทั้งหมดนี้เป็นความผิดคุณ
‪ทีนี้ขอตัวก่อน หนูได้สิ่งที่ต้องการแล้ว
‪ต้องบอกว่าฉันประหลาดใจนะที่คุณโทรมา
‪เวลากินนอนอยู่ในหอ
‪คุณไม่มีเรื่องให้สนุกบ่อยนักหรอก
‪ตรงนี้คือโครงการล่าสุดของฉัน
‪บางคนมีแฟนคลับเยอะแฮะ
‪จากซุ้มอวยพรของแคสซี่น่ะค่ะ ฉันไปเอาลงมา
‪ฉันจะเอาทั้งหมดไปโรงพยาบาล ‪เพราะตอนนี้เธอฟื้นมาอ่านได้แล้ว
‪คุณใจดีจัง
‪ก็ฉันเป็นคนใจดี
‪ได้ยินว่าเธอบอกความลับแล้ว
‪อาจมีการจับกุมตามมา
‪เป็นเด็กคนหนึ่งของฉันใช่ไหม
‪ฉันรู้ คุณบอกฉันไม่ได้
‪ตอนนี้มันยังเป็นแค่ปริศนาอีกอันที่ฉันไม่เข้าใจ
‪อันก่อนเป็นยังไง
‪ซับซ้อน
‪ลองเล่าดูสิ
‪ฉันเคยแต่งงาน
‪เธอชื่อโซอี้ เราเจอกัน ‪ตอนประจำการในอัฟกานิสถาน
‪คงคิดว่าเป็นที่ที่ความรักเกิดขึ้นได้ยากล่ะสิ
‪แต่เราก็รอดมาได้ แต่งงานกัน สร้างชีวิตใหม่
‪แต่ปัญหาคือโซอี้ไม่อาจสลัดสิ่งที่เคยเห็นออกไปได้
‪ฉันเองก็เคยเห็นเรื่องแย่ๆ แบบเดียวกัน
‪ทำสิ่งแย่ๆ มาเหมือนกัน และฉัน…
‪เอาแต่บอกเธอให้ทนให้ได้
‪ให้คิดถึงแต่เรื่องดีๆ
‪มีหลายครั้งที่โซอี้พยายาม ‪ให้ฉันเห็นความมืดมนในตัวเธอ แต่…
‪ฉันทนมองไม่ได้
‪จนกระทั่งเธอเฉือนความเจ็บปวดนั้นทิ้ง
‪คุณพระช่วย อิซาเบล
‪ฉันน่าจะรู้
‪ถ้าคุณไม่ใช่ด่านหน้า คุณก็ไม่…
‪ฉันเป็นด่านหน้าของโซอี้
‪และฉันทำให้เธอผิดหวัง
‪นี่เป็นโอกาสแรกที่ฉันจะได้ ‪ทำอะไรดีๆ นับตั้งแต่เกิดเรื่องนั้น
‪และเหมือนที่ทำกับเธอ ฉันทำพลาด
‪ฉันไม่ควรมาที่นี่
‪นายทำงานให้ผู้บริจาครายใหญ่ที่สุดของอาร์เชอร์
‪ถึงเวลาเห็นแล้วว่าเราทำอะไรได้
‪แล้วถ้าเรื่องนี้ล้มเหลว ‪แล้วเขารู้ว่าฉันรู้เรื่องด้วยล่ะ
‪ขอร้องล่ะ
‪ฉันไม่เคยคบใครมาก่อน
‪คนที่ทำเอาฉันคลั่งไคล้
‪ฉันไม่เคยได้แสดงให้เขาเห็นเลยว่าทำอะไรได้
‪ฉันเคยเห็นแล้ว เชน
‪โอเค งั้น…
‪อยู่เถอะ เพราะกล้องมือถือของนายถ่ายสวย
‪และเราใช้มันได้
‪จูน
‪ถ้านังเบ็ตต์มันทำตัวเด่น ‪สักนาทีเดียวฉันจะถอนตัวเลย
‪พวกเรามาที่นี่เพื่อเหตุผลที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น
‪และเธอก็ไม่รู้เลยว่า ‪นังนั่นทำอะไรได้บ้างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ
‪โอเค พวกเรา สำหรับนายสองคน
‪เราจะเต้นรายการเดี่ยวก่อน
‪แล้วเราก็จะโยนนายขึ้น ‪ในท่าทัวร์อ็องแลร์ ตามด้วยท่ายกทรีโอนะ
‪แน่ใจนะว่านายควรอยู่ที่นี่
‪ทำไมล่ะ นี่เป็นโอกาสที่จะได้ดังเลยนะ
‪และคราวนี้ไม่ใช่ไอ้ขี้ยา ‪ที่เต้นแร้งเต้นกาในโรงพยาบาลด้วย
‪มาดามจะมองเรื่องนี้เป็นการหักหลัง
‪ฉันเป็นหน้าเป็นตาของที่นี่นะ
‪มาดามจะทำอะไรได้ ไล่ฉันออกเหรอ
‪เว้นแต่ฉันรู้ว่านายต้องเสี่ยงกว่าใครเพื่อน
‪นายพูดถูกเลย
‪ถ้าฉันทำให้มาดามเห็น ‪ว่าทำเรื่องนี้ได้ เธอจะได้ให้เกียรติฉันสักที
‪ฉันจัดคิวให้นายเต้นก่อนแล้ว ‪นายจะได้กลับไปหาแฟน
‪ขอบใจ
‪และท่อนที่ฉันจะเต้นคืนนี้ ‪ฉันอยากเต้นกับนายนะ
‪เอาล่ะ อีหนูเอ๊ย มาเริ่มกันเลย
‪จูน อย่าแย่งซีนเพื่อนสิ
‪เบ็ตต์ เย็นไว้
‪กับแกมันไม่เคยดีพอเลยใช่ไหม
‪ฉันแค่อยากให้หนุ่มๆ ออกมาดูดี
‪เปล่าเลย แกแค่อยากได้มากขึ้นๆ
‪ขณะเดียวกันก็บีบเค้นฉันให้ตาย
‪แกมันป่วย
‪จูน เราจะถ่ายใหม่
‪ไม่ อันแรกดีแล้ว
‪ฉันพอแล้ว
‪ทำได้ดีแล้วจ้ะแม่
‪เคเล็บ นาบิล พวกนายต่อเลย
‪- ทำได้ดีมาก! ‪- ขอบใจ นี่
‪ทำได้ดีมากเลยเพื่อน ‪พูดจริงนะ เอาล่ะ กลุ่มต่อไป
‪ดูเธอสิ
‪แข็งแรงดี
‪ช่วงนี้ไม่ค่อยดีเท่าไร
‪แคสซี่ เธอต้องไม่เรียกใครทั้งนั้น
‪พอคิดว่าเธอเคยไร้ที่ติ เคยแข็งแกร่ง
‪ตอนนี้กลับมาคลานเหมือนแมลงสาบ
‪ได้ข่าวว่าได้ลิ้นคืนมาแล้ว
‪ฉันดีใจนะ
‪มันมีประโยชน์หลายอย่าง
‪แต่ตอนเป็นเรื่องของฉัน และเรื่องที่เธอจะเล่า
‪เธอกัดลิ้นไว้ดีกว่า ไม่งั้นที่ตกลงมา ‪ได้รู้สึกเหมือนแค่วอร์มอัปแน่
‪ฉันมีสิทธิ์พูดความจริง
‪ไม่หรอก ถ้ามันทำร้ายฉัน
‪เพราะสาบานเลย ฉันจะทำร้ายเธอกลับ
‪หลังจากที่เจอมานี่น่ะเหรอ
‪เจ็บกว่านี้ไม่ได้แล้ว
‪ไม่ใช่เลย
‪ฉันหาสิ่งสวยๆ งามๆ ที่เธอรักได้
‪แล้วทึ้งปีกพวกมันซะ
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪นาบิล ดูแฟนนายสิ
‪ขนาดตอนนี้ยังทำอะไรเกินกำลัง
‪คุณคอสต้า คุณไม่มีธุระอะไรที่นี่
‪กลับไปได้แล้ว
‪ได้ยินใช่ไหม คอสต้า ไปซะ
‪ฉันหมายถึงเธอ นาบิล
‪- ไม่กลับถ้าเขายังอยู่… ‪- เราเลิกกันแล้ว
‪จบกันแล้ว
‪- คุณบอกอะไรเธอ ‪- ฉันเหรอ
‪นี่เป็นเพราะนายต่างหาก
‪มันไม่เคยจริง
‪ไม่
‪ไม่ นั่นไม่จริงเลย
‪เธอลืมไปแล้วเหรอ
‪หน้าร้อนของเรา ความรักของเรา
‪ฉันมาอยู่กับเธอที่นี่ทุกวัน
‪เธอจำไม่ได้เหรอ เธอ…
‪เธอไม่รู้เหรอว่าเรารักกัน
‪สิ่งที่เราเคยมี นาบิล…
‪ก็แค่ขำๆ
‪แค่คบกันเล่นๆ ช่วงหน้าร้อน
‪นั่นไม่จริงเลย
‪- แคสซี่ ‪- นายทำให้เธอหงุดหงิดนะ
‪คุณทำอะไร
‪คุณพูดอะไรกับเธอ
‪ใจเย็นน่า ไอ้หนู
‪เขาคือคนคนนั้นใช่ไหม
‪รูปถ่ายของเธอ เขาคือคนในรูป
‪ไปซะ นาบิล
‪เดี๋ยวนี้เลย
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่านี่คือสิ่งที่เธอต้องการ
‪ขอโทษด้วย แต่นายมันไม่ดีพอ
‪เด็กดี
‪ชอบไหม
‪ก็แปลกหน่อยๆ ‪ที่นายอยากจูบแฟนต่อหน้าฉัน แต่ก็โอเค
‪เชน นายเจ๋งแล้ว ปล่อยมันไป
‪ห้องนี้เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์
‪นายไม่ควรอยู่ที่นี่
‪เว้นแต่แมตเตโอ ‪เป็นคนทำให้เราเข้ามาที่นี่คืนนี้ได้
‪- เขาเลยเรียกฉันว่าไอ้กระเทยได้เหรอ ‪- เพื่อน ลืมมันได้แล้วน่า
‪ฉันอยากชกนายให้หน้าหงายเลย
‪- ก็เอาสิ ‪- เฮ้ คืนนี้เราไม่ได้มาทะเลาะกันนะ
‪เรากำลังมาทำสิ่งสวยงาม ‪และฉันจะทนแค่เรื่องนั้นเรื่องเดียว
‪เชน ออกไปได้แล้ว
‪- ล้อเล่นใช่ไหม ‪- พูดจริง
‪แมตตี้ ทำให้ถูกต้องสิ แค่พูดออกไป
‪ก็ได้
‪ฉันขอโทษ
‪- แม่มึงสิ ‪- พอที เราจะออกไปกันแล้ว
‪- เปล่าสักหน่อย ‪- เขาขอโทษแล้ว
‪เพราะต้องทำหรอก
‪กับนายมันเหมือนไม่มีอะไรดีพอเลย
‪ฉันจะพอใจกับอีแค่เศษเดนทำไม ‪ฉันเจอแบบนั้นในโคโลราโดมาพอแล้ว
‪เหรอ งั้นรู้อะไรไหม
‪ที่นี่ก็มี หมอนี่พยายามปรับปรุงตัวอยู่นะ
‪เหรอ แต่ฉันไม่จำเป็นต้องยอม
‪ใช่ นายก็แค่ใช้ชีวิตในฟองบัลเลต์ต่อไป
‪แบกความคับแค้นใจเอาไว้ มองหาที่ระบาย
‪อย่างน้อยฉันก็ลงมือก่อน
‪แล้วนายก็จะลงมือกับทุกคน ‪จนสุดท้ายก็ไม่เหลือใคร
‪หมอนั่นกำลังขอโทษ
‪ถ้านายจะไม่รับ ‪ก็แปลว่านายนั่นแหละที่มีปัญหา
‪แฟนเธอเป็นคนดีนี่
‪ใช่ และเห็นชัดเลยว่าไม่ใช่เจ้าชาย
‪พวกเจ้าชายน่ะถูกให้ค่าเกินไป
‪แบบว่าเธอก็ดูดีนะ แต่เวลาเจอเรื่องแย่ๆ เหรอ
‪ใช่
‪เราก็นอกใจเธอไปกับชายอื่นไง
‪เจ้าหญิงคนนี้ก็ทำแบบเดียวกัน
‪ให้พูดตรงๆ ไหม
‪ฉันว่าหมอนั่นกลัวล่ะ
‪กลัวอะไร
‪กลัวเธอไง เบ็ตต์
‪เธอรู้ว่าต้องการอะไร ‪และมันน่ากลัวที่เธอคว้ามันมาได้บ่อยๆ
‪ไม่จริงเลย
‪ฉันว่าเธอเจอคนที่แคร์เธอแล้วล่ะ
‪เพราะงั้นให้โอกาสเขาหน่อย
‪ฉันจะปฏิเสธ ‪ถ้าเธอบอกยัยนั่นว่าฉันพูดแบบนี้
‪แต่ทั้งภายนอกและภายใน
‪เนเวอาห์ สตรอเยอร์คือคนที่ดีที่สุดในนี้
‪ยังไม่แน่ใจว่าเขารู้สึกแบบนั้นไหม
‪เชื่อฉันเถอะ
‪ฉันรู้ว่าความรักหน้าตาเป็นยังไง
‪จูน หยุดนะ
‪ทำอะไรของเธอ
‪คิดว่าไงล่ะ
‪เธออาจตายได้นะ
‪ฉันเกือบคว้ารางวัลมาได้แล้วเชียว
‪เกือบได้แม่กลับมาแล้ว
‪เธอยังทำได้
‪ใครๆ จะมองเห็นว่ามีความดี…
‪ฉันขอโทษ
‪ทำไมล่ะ ฉันต่างหากที่เป็นคนจูบนาย
‪ฟังนะ เราเคยถูกขังอยู่ข้างนอกนี่มาแล้วครั้งหนึ่ง
‪มันจะไม่เกิดขึ้นอีก
‪ฉันจะไปทำให้นังบ้านั่นเห็น ‪ว่าฉันจะไม่ยอมถูกผลักไปมา
‪มาลุยกันเลย
‪คุยกันหน่อยได้ไหม
‪อะไร
‪(แทบรอให้เธอกลับมาไม่ไหวแล้ว)
‪ยืดเข่าให้ตรง
‪เพื่อตัวเธอเองนะ โมนิก้า
‪มันปวดเหลือเกิน
‪มันจำเป็น ทำอีก
‪- ฉันเหนื่อยแล้ว ‪- หนูช่วยได้นะ
‪ช่วยหน่อย มันจะทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
‪ไม่ค่ะ
‪หนูจะเอามันไปค่ะ
‪ถ้าเธอทำแบบนั้น ฉันก็ไม่เหลืออะไร
‪สอนเธอสิ
‪เดี๋ยวนี้
‪หนูไม่มีทางทำให้เจ็บได้มากพอ
‪เมื่อเธอสูงกว่านี้ ผอมกว่านี้
‪เหนือกว่านี้ หนักแน่นกว่านี้
‪มันสายไปแล้วค่ะ มาดาม
‪- นี่ไม่มีทางแก้ไขได้ ‪- เป็นความผิดของฉันเอง
‪ความล้มเหลวของฉัน
‪เป็นทางเดียวที่ฉันจะเรียนรู้
‪ไม่จริงเลย
‪มีอีกทาง
‪เคเล็บ
‪ให้ตายสิ
‪ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมทำแล้ว วิดีโอนั่น
‪มันจะถูกโพสต์คืนนี้
‪พระเจ้า
‪มันจะต้องเจ๋งแน่
‪นี่ไม่ใช่เวลามาทำเล่นๆ นะ
‪เปล่าเลย นี่คือสงคราม
‪ผมต้องสู้เพื่อสิ่งที่สำคัญจริงๆ ‪เพราะผมรู้คุณจะไม่ทำ
‪ทุกอย่างที่ฉันทำ ‪ก็เพื่อเธอ เพื่อนักเรียนทุกคนที่นี่
‪ผมเป็นมากกว่านักเรียน ‪เพราะงั้นเลิกทำกับผมเหมือนเด็กได้แล้ว
‪แต่ฉันควรทำแบบนั้น เคเล็บ
‪นั่นเป็นงานของฉัน
‪ไม่ใช่สร้างบาดแผลและทำให้เธออ่อนแอ
‪แต่ช่วยให้เธอเติบโต
‪ซึ่งเป็นเหตุผลที่ฉันต้องจบเรื่องนี้
‪ไม่ ผมไม่ได้จะพูดแบบนั้น
‪ผมเข้าใจ เวลาเจอความกดดัน ‪ผู้คนจะแตกสลาย
‪แต่ผมไม่ใช่แบบนั้น
‪ไม่ช้าก็เร็ว เราทุกคนจะเป็นแบบนั้น
‪ผมต่างหากที่เป็นฝ่ายเข้าหาคุณ โมนิก
‪ผมปวดร้าวอย่างหนัก
‪คุณเอาความปวดร้าวนั้นไป
‪ฉันคือผู้ใหญ่ในที่นี้เคเล็บ และขอบอกเลย
‪ที่ผ่านมาฉันทำร้ายเธอ
‪เรื่องนั้นต้องจบคืนนี้
‪เราต้องจบกันคืนนี้
‪ไม่นะ คุณไม่เข้าใจเหรอ
‪ผมต้องการแบบนี้เอง
‪ตอนนี้เธออาจไม่เข้าใจ
‪แต่สักวันหนึ่งเธอจะเข้าใจทุกอย่าง
‪และมันจะเจ็บปวด
‪มันจะมีแต่ความเจ็บปวด
‪และฉันจะเป็นต้นเหตุ
‪ถ้าหนูจำไม่ได้ล่ะ
‪ฉันคิดว่าเธอจำได้
‪ฉันคิดว่าเธอกลัวว่า ‪ถ้าพูดชื่อออกมาและเราพิสูจน์ไม่ได้
‪มันจะกลับมาเล่นงานเธอ
‪บางคนยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่เธอมี
‪และฉันคิดว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือของนักเรียนคนหนึ่ง
‪พอหนูไม่อยู่ ก็มีตัวแม่คนใหม่ใช่ไหมล่ะคะ
‪ใครก็ตามที่ผลักเธอ ‪ได้ประโยชน์จากการตกของเธอแน่นอน
‪ช่วยฉันหน่อย แคสซี่
‪ฉันผิดไม่ได้อีกแล้ว
‪คุณอยากได้ชื่อเหรอคะ
‪หนูมีอยู่ชื่อหนึ่ง
‪(กำลังอัปโหลด)
‪การเต้นดีๆ เป็นเส้นทางชุดหนึ่ง
‪หนทางที่นำร่างกายสู่ ‪การแสดงออกที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของมันเอง
‪(วิดีโอการเต้น ยอดดู)
‪มันคือจุดแข็งที่เธอไม่อาจละทิ้งได้
‪คือความจริงที่ไม่มีใครปฏิเสธได้
‪เธออาจคิดว่าคำพูดเป็นสิ่งแข็งแกร่งที่สุดที่เรามี
‪แต่บางครั้งร่างกายของเราเอง ‪กลับคมคายได้ยิ่งกว่า
‪(ดูนักบัลเลต์ดาวรุ่งจากอาร์เชอร์ซะก่อน! ‪อย่าพลาดละครริปเปอร์สามคืนของพวกเขา)
‪เป็นกล้องเอชดีที่ตัวเล็กจริงๆ
‪แม่ อย่าค่ะ
‪อะไร แม่แอบถ่ายรูปลูก ‪เต้นบนเวทีสักรูปไม่ได้เลยเหรอ
‪นี่เป็นท่อนโซโล่ใหญ่ ‪ครั้งแรกของลูก แม่จะไม่ยอมพลาดแน่
‪แม่คะ หนูเสียมันไปแล้ว
‪มันอยู่ในมือแล้ว และ…
‪หนูทำมันหลุดมือ
‪หนูได้กลับไปเต้นกลุ่ม
‪หนูล้มเหลวอีกแล้ว
‪ลูกไม่ได้ล้มเหลว
‪ลูกสู้เพื่อให้ได้อยู่โรงเรียนนี้ต่อ ‪สู้มากพอจะแข็งขืนกับแม่
‪ลูกเลี้ยงดูตัวเอง ‪และยังมีน้ำใจชวนแม่มาที่นี่อีก
‪แต่ถึงอย่างนั้น จูนลูกรัก ลูกก็ยังเต้นทุกวัน
‪ลูกสมกับเป็นลูกสาวของแม่
‪ลูกแข็งแกร่งกว่าที่ตัวเองคิด
‪จะชอบหรือไม่ คนอื่นก็มองเราเป็นแพ็กคู่
‪และที่นายออกไป ‪หางานอื่นทำนั่นทำให้ฉันดูไม่ดีเลย
‪นายอยากทำงานที่นี่ลงได้ยังไง
‪เพราะอย่างที่นายรู้…
‪ทุกอย่างเยียวยาได้
‪แหงล่ะ นายอาจหางานในเมืองอื่นได้ แต่ฉันล่ะ
‪โลกไม่ได้พากันยื้อแย่งครูบัลเลต์แก่ๆ หรอกนะ
‪นายไม่คิดว่าถึงเวลา ‪ที่โมนิก ดูว์บัวต้องถูกปลดแล้วเหรอ
‪คิดสิ แต่ใครจะมาแทนที่เขาล่ะ
‪โทเฟอร์…
‪นายไง
‪นายบ้าไปแล้ว
‪เปล่า กรรมการเคารพนาย ‪คนรู้ว่านายอยู่เบื้องหลังความสำเร็จของที่นี่
‪นายเป็นคนปั้นดีเลีย วิตลอว์ขึ้นมาตั้งแต่ต้น
‪สิ่งเดียวที่โมนิกทำคือ…
‪กรีดกรายเข้ามาเอาหน้า ฉันรู้
‪แต่การบริหารที่นี่มันเกินกำลังของฉัน
‪งั้นเราจะแก้ไขสิ่งที่เสียหายด้วยกัน
‪และเราก็จะพินาศแบบเดียวกับโมนิก เชื่อฉันสิ
‪บัลเลต์เป็นนักทำลายที่ยิ่งใหญ่
‪แต่นายมีฉันคอยช่วย
‪มันสู้กับสิ่งที่เราจะต้องเจอไม่ไหวหรอก
‪ฉันรักนายนะที่คิดว่าฉันมีดีพอจะบริหารที่นี่ได้
‪แต่เสียใจด้วย
‪ฉันไม่ใช่คนคนนั้นหรอก
‪คืนนี้เกือบขายหมดแล้วค่ะ
‪งั้นเราก็ไปยืนในแสงไฟกัน
‪ขอบคุณที่มาร่วมกับเราในคืนนี้
‪เพื่อฉลองให้เหล่าผู้มีพรสวรรค์ ‪ที่อาศัยและทำงานในโรงเรียนบัลเลต์อาร์เชอร์
‪ไม่ต้องสงสัยเลยว่าพวกคุณมาที่นี่
‪เพื่อถามความเกี่ยวข้อง ‪ในเรื่องข่าวอื้อฉาวที่มิชิบีชคลับ
‪แต่ฉันอยากฉลองวิดีโอที่ฉันมอบหมายให้จัดทำขึ้น
‪เพื่อแสดงให้ทุกคนเห็น ‪ความพากเพียรของบรรดานักเรียน
‪นักเต้นหนุ่มสาวของเรา ‪ไม่ยอมถูกมองเป็นเหยื่อและจะไม่ปิดปากเงียบ
‪วันนี้ เราจะฉลองอนาคตของพวกเขาค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪มาดามคะ
‪คนกลับมาคลั่งกันแล้ว
‪เชื่อไหมว่าผมได้รับสาย ‪เชิญไปออกทัวร์เรื่องริปเปอร์แล้วนะ
‪ไม่เชื่อหรอก
‪ของแบบนั้นต้องจองล่วงหน้ายาวๆ
‪เดาว่าเราต่างมองหาโอกาสในนาทีสุดท้าย
‪เย็นไว้ โทเฟอร์
‪เดี๋ยวผมก็ไปแล้ว
‪คุณจะได้มีที่ทางให้ตัวเอง
‪ผมตั้งตารอไม่ไหวแล้ว
‪คุณไม่คู่ควรจะอยู่ในตึกนี้ ในเมืองนี้
‪ในศิลปะแขนงนี้
‪ผมจำคืนเปิดฤดูกาลเมื่อหลายปีก่อนได้
‪คุณสอดลิ้นเข้ามาในปากผม
‪ผมเป็นแค่ไอ้โง่ที่ยังเด็กและเมา
‪ก็จริง
‪เฮ้ย
‪แต่คุณก็ยังอยากลองสัมผัสมันอยู่ดี จริงไหม
‪ความเป็นชายที่พร้อมจะลุยและทำงานให้สำเร็จ
‪เดี๋ยวสิ คุณไม่มีนี่นา
‪ขอบใจ ราโมน
‪ไปได้แล้ว
‪ใช่เลย
‪อย่างน้อยก็พวกเราคนหนึ่ง
‪เกิดอะไรขึ้น
‪นายพูดถูก
‪ที่นี่สมควรได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้
‪และนายกับฉัน…
‪ได้เวลาพอดี โรงเรียนนี้…
‪กำลังรอให้เราช่วงชิงมา
‪- มาดาม! ‪- ขอให้นี่ได้ผลเถอะ
‪- มากับฉันเดี๋ยวนี้เลยค่ะ ‪- โมนิก ดูว์บัว
‪ตายแล้ว
‪- คุณเข้ามาหลังเวทีไม่ได้ ‪- นี่ไม่ใช่เรื่องน่าห่วง
‪ฉันมาทำการจับกุมในข้อหาพยายามฆ่าแคสซี่ ชอร์
‪ใครคะ ใครผลักเธอ
‪อลิซาเบธ วิตลอว์ เธอถูกจับ ‪ในข้อหาพยายามฆ่าแคสซี่ ชอร์
‪อะไรนะคะ
‪เธอมีสิทธิ์ที่จะไม่พูดอะไร
‪ทุกอย่างที่เธอพูดจะถูกนำไปใช้ปรักปรำเธอ
‪เธอมีสิทธิ์ร้องขอทนาย
‪แต่ถ้าเธอหาทนายเองไม่ได้ เราจะจัดหาให้
‪นี่อำกันเล่นใช่ไหม
‪ไม่ใช่หนูนะ หนูไม่ได้ทำ
‪ไม่เป็นไร เธอจะต้องไม่เป็นไร
‪โอเรน
‪แม่คะ ช่วยหนูด้วย
‪แม่!
‪แม่จะให้พวกเขาทำแบบนี้กับหนูไม่ได้นะ
‪แม่จะโทรหาพ่อเขา
‪นาบิล นายโอเคไหม
‪นี่ไม่ใช่ความจริงที่ฉันหวังว่าจะเจอ
‪ใครจะรู้ว่าเบ็ตต์จะกล้า
‪เบ็ตต์ไม่ได้ทำนะ
‪งั้นตำรวจจับเธอไปทำไม
‪เพราะท้ายที่สุดแล้ว ‪พวกเขายังต้องจับใครสักคนไง
‪เบ็ตต์ไม่มีใครเลย เราทำยังไงกันดี
‪เราจะตัดท่อนโซโล่ของเบ็ตต์ออก
‪เต้นฉากเปิดปาส์เดอซิกส์ซ้ำ ‪แล้วตรงเข้าท่อนโคด้าเลย
‪ให้ทุกคนขยับไปทางขวาของเวทีหนึ่งตำแหน่ง
‪แล้วออกทางปีกเวที ‪ไปยังเวทีล่าง ไม่ต้องเต้นปาส์เดอเดอซ์
‪การแสดงทั้งชุดผนวกกับ ‪ท่อนของเบ็ตต์และท่อนโซโล่ตอนจบเรื่อง
‪งั้นหนูจะเต้นเอง
‪- โอ้ จูน ‪- หนูกำลังขายตัวเองอยู่ค่ะ
‪และยอมรับเถอะ
‪คุณจะซื้อ
‪ฉันแต่งเต็มยศไปสินะ
‪เบ็ตต์โดนจับ
‪เด็กสาวที่โคม่า
‪ตำรวจคิดว่าเพราะเบ็ตต์พยายามจะฆ่าเขา
‪อะไรนะ พวกนายเป็นใครกันวะ
‪เรื่องเป็นงี้
‪ฉันก็ไม่ได้ชอบเบ็ตต์นัก
‪นังนั่นพยายามบดขยี้ฉันตั้งแต่วันแรก
‪แต่เบ็ตต์ไม่ได้ทำ
‪นายจะสนไปทำไม
‪เพราะฉันรู้ว่าการไม่มีใครเลยมันเป็นยังไง
‪และเบ็ตต์กำลังรู้สึกแบบนั้นอยู่
‪ไปหาเธอซะ
‪บอกเธอว่าพวกเราจะเต้นต่อ
‪ทำให้แน่ใจว่าเธอจะยังมีโรงเรียนให้กลับมา
‪เมื่อเต้นตามจินตนาการ ‪ของนักออกแบบท่าเต้น มันอาจยากที่จะเข้าใจ
‪บางครั้งพวกเขาก็ไม่รู้ว่าต้องการอะไร
‪แต่เธอรู้ว่าเธอทำอะไร
‪ในท้ายที่สุดแล้ว
‪เธอไม่ต้องการใครมาบอกว่า ‪จะบรรยายสิ่งที่อยู่ในตัวเธอยังไง
‪ลูกสาวฉันเต้นในกลุ่มตัวประกอบค่ะ
‪ไว้ฉันจะชี้ให้ดู
‪ฉันควรไปสถานีตำรวจ
‪ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ พวกเขาจะไม่คุยกับคุณ
‪ตอนนี้เบ็ตต์ถูกจับ ‪เลยจะออกไปปกปิดเรื่องฉาวถัดไปเหรอคะ
‪คืนนี้ขอให้สนุกล่ะ
‪มันจะเป็นเรื่องสุดท้ายที่เธอจะได้เต้น
‪ซึ่งทำให้หนูเป็นคนเดียวที่นี่ที่ไม่มีอะไรจะเสีย
‪ดังนั้นหนูจะทำทุกอย่างที่ทำได้ ‪เพื่อทำลายคุณค่ะ มาดาม
‪ถึงคราวเธอโบยบินแล้ว
‪คำบรรยายโดย มนัสวี ศักดิษฐานนท์