ไง
- ว่าไง - สวัสดี
- เป็นไงบ้าง เนธาน - ก็ดี
- ขอบคุณที่มานะ - แน่นอน
ใช่ ฉากนี้จะอยู่บนเครื่องบิน
และบทบาทของคุณคือ ผู้โดยสารเบอร์เจ็ด
ดังนั้นเมื่อเครื่องบิน ถึงระดับความสูงในการเดินทาง
จะมีบริการเครื่องดื่ม
และบทของคุณก็คือ "เป๊ปซี่ไดเอตครับ"
- โอเค - โอเค นั่นแหละ
เป๊ปซี่ไดเอตครับ
ยอดเลย โอเค เยี่ยม ขอบคุณครับ
- ขอน้ำเปล่าใส่น้ำแข็งค่ะ - ชาดำกับเลมอนค่ะ
น้ำเปล่าไม่ใส่น้ำแข็งครับ
- ผมขอกาแฟดำครับ - กาแฟใส่น้ำตาลไม่ใส่ครีมครับ
- ไม่เป็นไรครับ ขอบคุณ - น้ำส้มผสมโซดาค่ะ
ขอน้ำแครนเบอร์รีค่ะ
เยี่ยม และเพื่อให้คุณเข้าใจบริบท
ฉากนี้จะอยู่บนเครื่องบิน โบอิง 737 ของจริง
และผมจะเป็นหนึ่งในนักบิน สองคนในห้องนักบิน
อย่างไรก็ตาม ผมจะเป็นคนขับเครื่องบิน
- น่าสนใจ - ใช่
และผมอยากพูดให้ชัดเจน จะได้ไม่สับสน
นี่จะเป็นเที่ยวบินจริงๆ และผมจะเป็นคนขับเครื่องบิน
- โอเค - โอเค
โอเคค่ะ
ผมรู้ว่านี่ค่อนข้างแปลก สำหรับบทบาทนักแสดง
- ใช่ - ดังนั้น
ถ้าคุณรู้สึกลังเลหรือไม่สบายใจ
กับเรื่องนี้แม้แต่นิดเดียว
ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า
มันไม่เป็นไรเลย ถ้าคุณอยาก ถอนตัวหรือไม่เข้าร่วม
ผมจะไม่โกรธเลยสักนิด
ค่ะ นี่ดูโอเคเลย
ใช่
นี่คือการทำให้การบินปลอดภัยขึ้น
สิ่งสุดท้ายที่ผมต้องการ
คือการทำให้คนที่เข้าร่วม รู้สึกไม่ปลอดภัย
ใช่ ผมไม่เป็น...
ไม่เป็นไร ผมเอาด้วย
รู้ไหม บางครั้ง...
ไม่เป็นไร ผมโอเค ผมโอเค
- โอเค - ครับ
พูดถึงเรื่องนั้น มีกี่คนที่พูดออกมาตรงๆ ว่า
"ไม่ ผมไม่อยาก เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้"
- ไม่มี - ไม่มีเลย
- ใช่ - ว้าว นักแสดง
ใช่
(สองปีก่อนหน้านี้)
"ถอดที่ครอบหลอดพิทอตออก"
เรียบร้อย
"แม็กนีโตส์ ปิด"
"เบรกมือ พร้อม ระบบควบคุมการบิน..."
"ปิด มาสเตอร์ เปิด"
เพลาดึง น้ำหนักถ่วง
- ผมพลาดอะไรไป - ยางเหรอ
จุดหลักที่...
- เคลียร์ใบพัด - เคลียร์
"รันเวย์ 16 ขวา ผ่านอัลฟาชาร์ลี"
- รันเวย์ 16 ขวา... - อัลฟาชาร์ลี
- ทวนซ้ำเหรอ - ใช่
รันเวย์ 16 ขวา อัลฟาชาร์ลี
ขอบคุณ "ขอบคุณ" เหรอ
ขอบคุณ
- ควรพูดว่า "ขอบคุณ" เหรอ - ไม่
- ไม่เหรอ - คุณแค่ต้อง...
เขาพูดว่า "ขอบคุณ"
ตอนที่ผมเริ่มโครงการนี้
ผมตัดสินใจว่าไม่มีวิธีไหน ที่จะเข้าใจนักบินได้ดีไปกว่า
การเป็นนักบินเอง
- โอเค ผมจะ... - คุณจะเร่งเครื่องเต็มกำลัง
- ต้องเชิดหัวเหรอ - ไม่ๆ
- เดินเครื่องเต็มกำลัง - เต็มกำลัง
แต่ไม่นานมันก็ชัดเจนว่า ผมไม่ได้เกิดมาเพื่อสิ่งนี้
- ลดกำลังเครื่อง โอเค - ไม่ ทำไม
โดยเฉพาะเมื่อเป็นเรื่อง การนำเครื่องบินลงจอด
ค่อยๆ เชิดหัวขึ้นให้ขนานกับรันเวย์
ไม่ๆ ผมคุมเครื่องเอง
- ผมคุมเครื่องเอง - คุณคุมเลย
- ผมคุมเครื่องเอง - เอาเลย
ผมรู้มาว่านักเรียนส่วนใหญ่ จะลงจอดได้อย่างเชี่ยวชาญ
และสามารถบินเดี่ยวได้
หลังจากใช้เวลาบิน ประมาณสิบถึง 30 ชั่วโมง
แต่สำหรับผม ผมฝึกบินมาเจ็ดเดือน
และอยู่บนฟ้ามากกว่า 120 ชั่วโมง
แต่ก็ยังทำให้พวกเขาพอใจไม่ได้
เห็นสนามบินหรือยัง
เห็นแล้ว
- คุณล่ะ - ยัง
เดี๋ยว นั่นใช่ไหม
ข้างหน้าเราเลย
ผมเป็นกรณีที่แปลกมาก
จนพวกเขาเริ่มส่งผม ไปเรียนกับครูคนอื่นๆ
เพื่อพยายามวิเคราะห์ว่า เกิดอะไรขึ้นกับผม
เอาหัวลง เอาหัวลง
- อย่าเบรกนะ - โอเค
- ผมคุมเอง - เอาเลย
ผมได้เรียนรู้ว่าการบิน เป็นเกมทางจิตวิทยา
มากกว่าที่ผมคิดไว้ตอนแรก
อย่าทำทุกอย่างเหมือนหุ่นยนต์สิ มองทุกอย่าง
นี่ ผม...
- คุณคุมเครื่องนะ - ผมคุมเอง
พวกเขาบอกให้ผมทำสิ่งที่เรียกว่า "นั่งเก้าอี้บิน"...
สิ่งที่ผมอยากให้คุณทำที่บ้านคือ นั่งเก้าอี้บิน
นั่งจินตนาการถึงเครื่องบิน
ซึ่งคุณหลับตา
และนึกภาพตัวเอง เผชิญหน้ากับทุกสถานการณ์ที่ท้าทาย
และรับมือกับมันได้อย่างสมบูรณ์แบบ
แต่ผมไม่เคยสลัด ความคิดกวนใจได้เลยว่า
ถ้ามีอะไรผิดพลาด คุณตายแน่
เลี้ยวไปตามลม คุณกำลังปิดกั้นการจราจรทางอากาศ
- แป๊บนะ ผมคุมเอง - คุณคุม
เลี้ยวไปตามลม แปด โนเวมเบอร์ เดลต้า
มีเครื่องบินตกสองสามครั้ง ตั้งแต่ผมอยู่ที่นี่
มีคนตายสี่หรือห้าคน จากการขับเครื่องบินในบริเวณนี้
นั่นเป็นการเลี้ยวที่ชันเกินไป
- เราต้องทำให้มันสั้นลง - โอเค
ไม่ก็เลี้ยวให้เร็วขึ้น
วันหนึ่งขณะที่ผมอยู่บนท้องฟ้า เหนือสนามบิน
นักบินฝึกหัดและครูฝึกของเขา เครื่องบินตกและเสียชีวิต
หลังจากรายงานว่า เครื่องยนต์มีปัญหา
หลังจากเกิดเรื่องนั้นขึ้น ผมตัดสินใจพักการบินจริงหนึ่งเดือน
และแกล้งทำเป็นบินแทน
ปีกพับที่สอง
ผมนั่งบนเก้าอี้จินตนาการว่า ตัวเองเป็นนักบินที่ไม่กลัวอะไร
และมั่นใจใน ทุกการตัดสินใจของตัวเอง
สำหรับนักบินคนนี้ การลงจอดเป็นเรื่องง่าย
และผมยังไปไกลถึงขนาดนึกภาพ
อวดเรื่องการลงจอดที่สมบูรณ์แบบ กับนักบินคนอื่น
ผมโอเคกับลมต้านนะ
ผมรู้สึกว่าผมลงจอด ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
แล้วจู่ๆ มันก็ลงตัว
- แบบนี้สินะ - ต้องทำแค่นั้นแหละ
และในที่สุดพวกเขาก็อนุญาต ให้ผมบินเดี่ยวเป็นครั้งแรก
โอเค บาย
618 เดลต้าโฮเทลที่ม้านั่งซีเอฟไอ นักบินฝึกหัดบินเดี่ยวครั้งแรก
ขอวิ่งเพื่อนำเครื่องขึ้น
"โนเวมเบอร์ 618 เดลต้า โฮเทล หอสื่อสารแวนนายส์"
รันเวย์ 16 ซ้าย พร้อมนำเครื่องขึ้น
การบินคนเดียวรู้สึกเป็นอิสระ
คุณไม่ต้องพึ่งพาคนอื่น
และถ้าคุณทำพลาดร้ายแรงขึ้นมา
อย่างน้อยคนเดียวที่คุณทำร้าย ก็คือตัวคุณเอง
"แปด เดลต้า โฮเทล รันเวย์ 16 หก ซ้ายลงจอดได้"
หนึ่งหก ซ้าย ลงจอดได้ 618 เดลต้า โฮเทล
เอาล่ะ
- เก่งมาก จนได้นะ - ขอบคุณ
เมื่อทำสำเร็จ
ผมจึงได้รับการต้อนรับ เข้าสู่สมาคมของนักบิน...
และประเพณีทั้งหมดที่ตามมา
ครูฝึกบอกว่าผมเป็นคนเรียนรู้ช้าที่สุด ที่พวกเขาเคยสอน
แต่ผมไม่เคยยอมแพ้
และในปีต่อมา ผมก็ได้ใบอนุญาตนักบินส่วนตัว
การประเมินอุปกรณ์ต่างๆ ใบอนุญาตขับหลายเครื่องยนต์
และได้ใบอนุญาตขับเครื่องบินพาณิชย์
สำหรับเราหลายคน ความโดดเดี่ยวกลายเป็นสิ่งเสพติด
ห่างไกลจากมนุษย์คนอื่นหลายไมล์
แต่เมื่อคุณใช้ความคิด อยู่คนเดียวนานพอ
คุณจะเริ่มเกิดความคิด
ความคิดที่ยิ่งใหญ่
และถึงแม้รัฐสภาจะไม่ฟังผม
เรื่องสิ่งที่เกิดขึ้น กับนักบินอย่างพวกเรา
ผมรู้จักชายคนหนึ่งที่ยังจะฟัง
ผมไม่เคยเห็นคุณใส่ลายสก็อตเลย
ปกติผมใส่แต่สีทึบน่ะ
- แล้วนี่คุณลองลุคใหม่อยู่เหรอ - เปล่า ผมใส่มาสักพักแล้ว
คุณใส่แล้วดูดีนะ
ขอบคุณ
ผมเริ่มรู้สึกว่ารัฐสภา อาจไม่ใช่เส้นทางที่ถูกต้อง
ในการเรียกร้องความสนใจ ให้กับเรื่องนี้
คุณต้องพาม้าตัวนั้นไปที่แม่น้ำ แล้วดูว่าจะทำให้มันดื่มน้ำได้ไหม
- ม้าตัวนั้นเหรอ - ใช่ รัฐสภาไง
- ผมต้องพาพวกเขามาหาผมเหรอ - ใช่ หรือปัญหา
ปัญหาก็คือบ่อน้ำ
ส่วนหนึ่งก็คือ
การจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ในห้องนักบินมันยากมาก
เพราะนักบินไม่อยากพูดถึงมัน พวกเขาไม่อยากพูดว่ารู้สึกยังไง
พวกเขาไม่อยากพูดว่า พวกเขาไม่สบายใจ
เพราะพวกเขาอาจมีปัญหา หรือเสียใบอนุญาตได้
- ใช่ - ไม่มีใครเห็นความต่างเล็กน้อย
- ของการสื่อสารในนั้น - นั่นสิ
ความละเอียดอ่อนของมัน ความไม่เชื่อมโยง
- แค่วิเคราะห์เสียงตะกุกตะกัก - นั่นสิ
มีความเงียบด้วย ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
- ไม่มีใครรู้ - สิ่งที่ผมคิดคือ
เที่ยวบินจริงด้วยเครื่องรุ่น 737
กับผู้โดยสารจริง ที่ความสูง 25,000 ฟุต
นี่จะเป็นครั้งแรกที่มีกล้อง ถ่ายในห้องนักบินตลอดเวลา
และผมรู้ว่าผมเอากล้องเข้าไปได้ เพราะผมจะเป็นคนขับเครื่องบิน
คุณพยายามทุ่มเทเต็มที่
และผมคิดว่ามันอาจประสบผลสำเร็จ
- โอเคไหม - สำเร็จเหรอ
ถ้าคุณแสดงให้เห็นว่า
มันเกิดขึ้นเป็นประจำ ในทุกเที่ยวบิน...
- ความล้มเหลวในการสื่อสาร - ความล้มเหลวในการสื่อสาร
นั่นจะผลักดันคนที่ควบคุมหรือมีอำนาจ
อย่างเอฟเอเอหรือบริษัทต่างๆ
ให้เปลี่ยนกระบวนการฝึก เพื่อกำจัดสิ่งเหล่านั้น
เอาล่ะ
- แล้วคุณมีประสบการณ์แค่ไหน - เรื่องอะไร
การขับเครื่องบินลำใหญ่
ผมไม่มีประสบการณ์ กับเครื่องบินลำใหญ่
แต่มันต่างจากลำเล็กแค่ไหนล่ะ
มันต่างกันมาก คนละเรื่องเลยล่ะ
คุณคิดว่ามันยากสำหรับผมไหม
- คุณบินมานานแค่ไหนแล้ว - เกือบสองปี
ชั่วโมงบินคุณเยอะแค่ไหน บินสัปดาห์ละครั้งเหรอคุณบิน...
ประมาณ 270 ถึง 280 ชั่วโมง
ถ้าจะเป็นนักบินของสายการบิน ก่อนอื่น
คุณต้องมีชั่วโมงบิน 1,500 ชั่วโมงเพื่อได้รับการพิจารณา
- แต่คุณต้องใช้มันเพื่อ... - ใช่ มันจำเป็นในตอนนี้
1,500 ชั่วโมง
แต่ผมคิดว่าคุณสามารถเลือกเป็น
นักบินส่วนตัว ใช้อุปกรณ์นำทางเครื่องบินพาณิชย์
คุณขับเครื่องรุ่น 737 ได้เลย
และถ้าคุณไม่ได้ทำงาน ให้สายการบิน...
- ถูกต้อง - งั้นก็มีช่องโหว่ใช่ไหม
แต่คุณใช้ช่องโหว่นั้น พาผู้โดยสารขึ้นบินไม่ได้
- พาผู้โดยสารที่จ่ายเงินขึ้นบินไม่ได้ - ใช่
แต่คุณทำได้ ถ้าเครื่องบินมีแต่นักแสดง
ใช่
- ถูกไหม - ถูกต้อง
ใช่ มีช่องโหว่สำหรับเรื่องนั้นอยู่
แต่ผมยินดีที่จะเสี่ยง
ผมมีคุณสมบัติ แต่ถ้าผมพูดถึงความรู้สึกของผม
และผมทำตัวโปร่งใสเกินไป และผมจะถูกยึดใบอนุญาตโอเคนะ
เพราะผมไม่...
ผมไม่จำเป็นต้องทำเรื่องนี้เป็นอาชีพ
แต่ถ้ามันแปลว่าผมพิสูจน์ ประเด็นที่เราพยายามจะบอกได้
บางทีมันอาจคุ้มค่าก็ได้ ว่าไหม
ใช่ แต่มันคงทำให้สำเร็จได้ยาก
ต้องใช้เวลาไตร่ตรองสักพัก
โอเค
(จัดฉากซ้อม จำลองชีวิต)
ตลอดเวลาที่ผมคุยกับ นักบินหลายร้อยคน
ผมเชื่อว่าการสื่อสาร ในห้องนักบินมีปัญหา
ไม่ได้เกิดขึ้นแค่เป็นครั้งคราว
ผมเชื่อว่ามันเกิดขึ้น ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
ในทุกเที่ยวบินของสายการบิน
เราทุกคนเคยอยู่ในสถานการณ์ขนส่ง
ที่เราอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ไม่ได้พูด
เราบอกตัวเองว่า จะไม่มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้น
และไม่คุ้มที่จะทำให้ คนควบคุมเครื่องไม่พอใจ
ส่วนใหญ่แล้ว ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เราจึงไม่เคยหยุดคิดถึง ความเสี่ยงที่เราได้รับจริงๆ
แต่ในฐานะนักบิน ผมพูดได้ว่าเราไม่ต่างจากคุณ
เราทุกคนเป็นแค่คนที่นั่งอยู่ เบาะหลังรถอูเบอร์
ที่พยายามหลีกเลี่ยง บทสนทนาที่น่าอึดอัด
และผมตั้งใจจะพิสูจน์เรื่องนั้น
(แอลวีเอฟเอ โรงเรียนการบินลาสเวกัส)
- เอาล่ะ นี่คือห้องเรียน - โอเค เยี่ยม
ไปหาที่นั่งเลย
ถ้าทุกอย่างเกิดขึ้นกับคุณ คุณจะมีรถบัสห้าคัน
รถบัสแบตเตอรี่ร้อนสลับกัน รถบัสแบตเตอรี่ รถบัสสำรอง
ศูนย์เอฟเอเอที่ใกล้ที่สุดที่ได้รับ การอนุมัติให้ฝึกบินเครื่อง 737
อยู่ในเมืองเฮนเดอร์สัน รัฐเนวาดา
ซึ่งใช้เวลาขับรถเพียง 19 นาที ก็ถึงลาสเวกัสสตริป
และในฐานะคนที่ติดการพนันนิดหน่อย ตอนที่ผมยังเด็ก
ผมกังวลนิดหน่อย ที่ต้องอยู่ใกล้เวกัสหนึ่งเดือนเต็ม
แต่มันก็ผ่านมาสักพักแล้ว
และผมไม่รู้สึกว่า มันมีผลอะไรกับผมแล้ว
แต่พอผมรู้ว่าการฝึกขับ เครื่องรุ่น 737 ทั้งหมด
ฝึกด้วยเครื่องจำลองการบิน
ผมก็เริ่มสงสัยว่านี่เป็นการเดิมพัน มากกว่าที่ผมคิดไว้ตอนแรกหรือเปล่า
นักบินออกจากเครื่องจำลอง
มาบินเที่ยวบินของสายการบิน พร้อมผู้โดยสารเลยเหรอ
- ใช่แล้วครับ - พวกเขาไม่ได้ฝึกบิน
บนเครื่องบินจริง ก่อนจะมีผู้โดยสารด้วยซ้ำเหรอ
เท่าที่ผมรู้ก็ไม่นะ ทุกอย่างทำในเครื่องจำลอง
- มันสมจริงขนาดนั้นเลยเหรอ - ใช่ครับ
โอเค ว้าว นั่นมัน...
ผมอึ้งไปเลย
นี่เป็นการจำลองที่ดีมาก
จนพวกเขาพร้อมเอาชีวิต ผู้โดยสารทุกคนเป็นเดิมพัน
มันเป็นการซ้อมครั้งสุดท้าย
ถ้ามีเหตุร้ายเกิดขึ้น พวกเขาจะโทรหากัปตัน
ถ้ามีคนหัวใจวายหรืออะไรก็ตาม
ผมรู้สึกกดดันกับภาระที่ต้องแบกรับ
ในฐานะกัปตันของเครื่องบิน
กัปตันคือผู้มีอำนาจชี้ขาด ว่าเครื่องบินจะทำอะไร
สมมุติว่านักบินร่วม กำลังเอาเครื่องขึ้น
และเขาต้องไปเข้าห้องน้ำจริงๆ
กัปตันอาจพูดในตอนนั้นว่า
"ไม่ ผมอยากให้คุณรอจนกว่า เราจะอยู่สูงกว่า 10,000 ฟุต"
แล้วกัปตันก็จะพูดว่า "ระบบอัตโนมัติ"
แล้วเขาก็จะกดปุ่ม ลุกมาได้
- "ทำมุมเอียง" - ให้ตายสิหมายความว่ายังไง
- โทษทีๆ - มีรายการตรวจสอบนกอยู่
- ถ้าคุณชนนกเหรอ - ใช่
เปิดไฟผู้โดยสาร
ลดระดับลงให้เร็วที่สุด เบรกอากาศ เปิด
ด้ามจับดับเพลิงจะปิดเชื้อเพลิงคุณ
มันจะปิดไฮดรอลิก มันจะ...
แต่ผมเชื่อเสมอว่า ถ้าคุณฝึกซ้อมนานและหนักพอ...
วาล์วระบายอากาศ ปิด
ออกซิเจนผู้โดยสาร เปิด
จะไม่เหลือความเสี่ยงอีกเลย
- คือช่วงที่หนึ่งของการไต่ระดับ - ประเภทบีคือ...
ประเภทบีคือประเภทซ่อมบำรุง
- ทริมหางเสือ - มีทริมหางเสือ
ซึ่งอยู่ตรงนี้
ระบบนิวแมติกส์ใช้พลังงานกับวาล์วนี้
นานๆ ที ด้ามจับก็จะไม่ออกมา
เกิดปัญหาบางอย่างกับมัน มีปุ่มอยู่ตรงนั้น
"ยี่สิบ สิบ"
- โทษครับ - ไม่เป็นไร
เมื่อตรวจพบความผิดปกติ ในเครื่องตรวจจับไฟไหม้เครื่องยนต์
ระหว่างข้อเอกับบี คุณคิดว่าเป็นข้อไหน
น่าจะบีนะ
- "ตอบผิด" - และคำตอบที่ถูกต้องคือเอ
แต่เนื่องจากเครื่องบินเจ็ตขนาดใหญ่ ถูกออกแบบมาให้ขับโดยคนสองคน
การปรับตัวที่ใหญ่ที่สุด สำหรับนักบินทุกคน
คือการเรียนรู้ที่จะทำงานกับอีกคน
แล้วถ้าเกิดมีความขัดแย้งกัน ระหว่างกัปตันกับต้นเรือล่ะ
มีการตั้งค่าในเครื่องจำลอง เพื่อฝึกเรื่องนั้นไหม
ไม่มี นั่นเป็นเรื่องของบุคลิก
ผมรู้มาตลอดว่า
การสร้างพลังงานที่ดีในชีวิตจริง กับนักบินร่วม
ไม่ใช่เรื่องง่าย
แต่จากที่จอห์นบอก สำหรับผม มันอาจจะยากเป็นพิเศษ
ในความคิดผม นี่พูดจากใจเลยนะ
การที่คุณนั่งขับเครื่องบินกับพวกเขา อาจเปลี่ยนพลังงานที่ดีไป
เพราะคุณอยู่ในช่วงขาลง
แต่ผมอาจคิดผิดก็ได้
แอรอน หนึ่งในกรรมการ "วิงส์ออฟวอยซ์" ของเรา
มีชั่วโมงบินมากกว่า 5,000 ชั่วโมง บนเครื่องบินโบอิง 737
- น่าเสียดายที่คุณไม่ได้ไปต่อ - โอเค
- โอเค ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
แต่ยังมีบางอย่าง ที่ทำให้พลังของเราไม่เหมือนใคร
เขาอยากผลิตรายการโทรทัศน์
เราบินอยู่ เราคิดว่า "ทำไมเราไม่บันทึกเรื่องนี้ล่ะ"
เราเลยตัดสินใจเริ่มใช้กล้องโกโปร
ผมได้รู้ว่าแอรอนทำวิดีโอยูทูบ
ที่บันทึกการผจญภัยของเขา ในห้องนักบิน
นอกเหนือจากงานของเขา ที่อะแลสกาแอร์ไลน์ส
และผมรู้สึกได้ว่า เขามองผมเป็นเหมือนกัปตัน
ในวงการบันเทิง
เป้าหมายของเรื่องนั้น คือผลิตตอนนำร่อง
แล้วนำไปเสนอ
- เพื่อดูว่ามีใครอยากทำมันต่อไหม - ยอดเลย
- อยากเห็นมันตอนเสร็จสมบูรณ์จัง - ครับ
ผมว่ามันต้องออกมาดีแน่
ชายผู้มีเป้าหมายในฮอลลีวู้ด
อาจรู้สึกว่าเขาต้องสูญเสียบางอย่าง จากการมาท้าทายผม
และแค่นั้นก็อาจเป็น สิ่งเดียวที่ผมต้องการแล้ว
แล้วก็เครื่องบินรุ่น 737 อีกอย่าง
เกิดอะไรขึ้นกับเครื่องบิน ที่มาจากคองโกเหรอ
"ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น กับเครื่องบินลำนั้น"
ปกติแล้วเครื่องบินโดยสาร ลำใหญ่ทุกลำที่อยู่ในสภาพดี
จะเป็นของสายการบิน
แต่เพราะความอ่อนประสบการณ์ ในฐานะนักบินของผม
คนกลุ่มเดียว ที่จะยอมให้ผมเช่าเครื่องบิน
คือนายหน้าในตลาดรอง
สภาพเป็นยังไงบ้าง
คงต้องใช้เวลาสักพัก กว่าจะทำให้มันกลับมาบินได้
ผมเลยต้องพักการฝึกบ่อยครั้ง
เพื่อเดินทางไปที่ไกลๆ เพื่อดูเครื่องบิน
ที่จอดอยู่ในสุสานการบินมาหลายปี
นั่นคือเครื่องบินชั่วโมงบินต่ำ
บินไปแค่ 15,000 ชั่วโมง
- บินไป 15,000 ชั่วโมงเหรอ - ใช่
- นั่นเยอะไหม - ไม่
มันเป็นหนึ่งในสิ่งที่จัดการได้ยาก สำหรับผม
นี่คือเครื่องบินโบอิง รุ่น 737- 200 ซีรีส์
ในฐานะกัปตัน
ผมเป็นคนชี้ขาดว่า เครื่องบินควรขึ้นบินไหม
แปลว่าผมต้องตัดสินใจ ว่ามันปลอดภัยที่จะบินหรือเปล่า
- เอาล่ะ - เอาล่ะ
- เดินระวังนะ - โอเค
คุณจะบอกว่าลำนี้ พร้อมจะบินแล้วเหรอ
ใช่แล้ว
เพราะมันดูเก่าไปหน่อย นึกออกไหม
ไม่หรอก ยังใช้ได้
ไม่ต้องซ่อมเหรอ ขับมันทั้งที่สภาพเป็นแบบนี้ได้เหรอ
- ขับสภาพนี้ได้เลย - โอเค
- มันควรดูเป็นแบบนี้เหรอ - ใช่ เป็นเรื่องปกติ
ส่วนใหญ่ตรงนี้จะถูกถอดออก
และแทนที่ด้วยวิทยุที่ทันสมัยกว่า
- โอเคแต่มันบินแบบนี้ได้เหรอ - ใช่ ได้สิ
- บินแบบนี้ได้เลยสินะ - ใช่ครับ
ชิ้นส่วนที่วางอยู่ตรงนี้คืออะไร มันไม่ได้เชื่อมต่อกับอะไรเลย
นั่นคือ...
ไม่สำคัญหรอก เป็นแบบนี้ตลอดแหละ
ไม่ ใส่ไม่ได้
- ผมจะเอานี่ออก - ถ้าไม่ใส่มันจะบินได้ใช่ไหม
คุณไม่มีทางรู้ว่ามันหายไป
โอเค
เมื่อคุณเป็นรายการเอชบีโอ ที่มีเงินให้ใช้จ่าย
ความท้าทายในการไขความจริง อาจเป็นเรื่องยาก
- ผมทำถูกไหม หรือว่า... - ใช่ คุณทำถูกแล้ว
- ต้องออกแรงขนาดนี้เลยเหรอ - ใช่
คุณแค่ต้องมองใครสักคน
และตัดสินใจว่า จะเชื่อคำพูดพวกเขาไหม
ผมตรวจสอบเครื่องบินลำนี้แล้ว
และมันอยู่ในสภาพที่ดีมาก
ผมจะขับมันขึ้นบินไหม ทันทีเลย
ถ้าผมมีครอบครัว ผมจะบอก ให้พวกเขานั่งเครื่องบินลำนั้นได้เลย
- โอเค - นั่นบอกอะไรได้เยอะเลย
ในบรรดาช่างเครื่อง นั่นมัน...
เป็นข้อพิสูจน์ความมั่นใจของคุณ ในสภาพเครื่อง
- คุณยอมพาครอบครัวขึ้นเหรอ - ใช่
บนนั้นใช่รังนกไหม
ก็อาจจะใช่นะ
ปกติมีรังนกแบบนี้ไหม หรือว่า...
ไม่แปลกหรอก มีรังนกอยู่ตรงนั้นด้วย
ในที่สุด ผมก็ได้ติดต่อกับนายหน้า
ที่เชิญผมไปดูเครื่องบินรุ่น 737 ที่ใช้งานไม่ได้
ในลานบินที่ซานเบอร์นาร์ดิโน รัฐแคลิฟอร์เนีย
เรามี 33...
33 คูณหก
นั่นคือจำนวนที่นั่งของคุณ
- 33 คูณหกเหรอ - ใช่ครับ
ทั้งหมดคือเท่าไร
180 มั้ง
ผมไม่คิดว่าจะมีที่นั่งเยอะขนาดนั้น
หก...
มี 189 ที่นั่งใช่ไหม
บริษัทที่เป็นเจ้าของเครื่องบิน ไม่ต้องการให้ระบุตัวตน
แต่มันเป็นเครื่องรุ่น 737 ที่ดูดีที่สุด
ที่มีคนยอมให้ผมเช่า
ผมเลยตัดสินใจเลือกลำนี้
ต่อมาในสัปดาห์นั้น ผมก็จบหลักสูตรการฝึก
และกลายเป็นคนที่มี ประสบการณ์น้อยที่สุด
ที่ได้รับอนุญาตให้ขับเครื่องบิน 737 ในอเมริกาเหนือ
เพื่อให้รางวัลตัวเอง ผมตัดสินใจขับรถไปเวกัสสตริป
เพื่อดูการแสดงมายากล
ว่ากันว่าหนึ่งในส่วนที่ยากที่สุด ของมายากล
ไม่ใช่การเรียนรู้ การใช้มืออย่างว่องไว
แต่เป็นการทำให้การเคลื่อนไหว ที่เหลือดูเป็นธรรมชาติ
ขณะที่คุณแสดงมายากล
- มีใครเคยเห็นของสิ่งนี้ไหม - เคย
- มันคืออะไร - หนู
- เงิน - เงินเหรอ
ตอนอายุ 13 ผมเริ่มสนใจมายากล
หนึ่ง สอง สาม
- เธอทำให้มันใหญ่ขึ้น - เย่
แต่คนมักจะสงสัยในการแสดงของผม
เพราะพวกเขาบอกว่า การเคลื่อนไหวและท่าทางของผม
ดูไม่ถูกต้องในสายตาพวกเขา
ผมมีบางอย่างผิดปกติ
ไม่มีเลย แต่สิ่งที่เธอทำจริงๆ...
ผมศึกษาว่าคนอื่นจะเคลื่อนไหวยังไง
คนเดินถนนทั่วไป แล้วก็เริ่มเลียนแบบพวกเขา
และมันช่วยให้ผม เป็นนักมายากลที่เก่งขึ้น
แต่เมื่อคุณฝึกเป็นคนอื่นมานานพอ
คุณจะลืมเรียนรู้เกี่ยวกับตัวเอง
สิ่งสุดท้ายที่ผมต้องทำ ก่อนขับเครื่องบิน 737
คือผ่านการตรวจสอบทางการแพทย์ ประจำปีของเอฟเอเอ
(อาชีพ นักแสดงตลก นายจ้าง เอชบีโอ)
มันคือสิ่งที่นักบินทุกคนทำ
คุณต้องกรอกแบบสอบถาม
เพื่อเปิดเผยอาการป่วย ทั้งหมดของคุณ
ถ้าคุณโกหกในแบบสอบถามนี้ จะถือเป็นความผิดทางอาญา
ซึ่งมีโทษจำคุกสูงสุดห้าปี
(โรคจิตเวชการพึ่งพาสารเสพติด การพึ่งพาหรือติดแอลกอฮอล์)
ผมไม่เคยได้รับการวินิจฉัย อย่างเป็นทางการ
ว่าเป็นโรควิตกกังวล
แต่ผมรู้สึกกังวลจริงๆ ที่จริงก็หลายครั้งเลยด้วย
ผมกังวลมาหลายเดือนแล้ว เพราะเรื่องเที่ยวบินที่จะถึงนี้
อีกอย่าง คำว่า "อื่นๆ" ท้ายประโยคนี้ทำให้ผมสับสน
แล้ว "อื่นๆ" ที่พวกเขาสื่อหมายถึงอะไรได้อีก
ดังนั้นก่อนจะกรอกแบบสอบถามเสร็จ
ผมเลยไปหาหมอ ที่ยอมให้นำกล้องไปถ่ายข้างในได้
เพื่อให้แน่ใจว่าผมอธิบาย
สภาพร่างกายในปัจจุบัน ได้อย่างถูกต้อง
หลายคนกังวล นั่นไม่ได้ผิดปกติเสมอไป
มันอาจเป็นแค่สิ่งที่คุณเป็น
มันซับซ้อนเพราะว่า ในฐานะผู้ให้ความบันเทิง
ผมพบว่าความกังวลเล็กน้อย อาจเป็นเรื่องดีก็ได้
เพราะมันช่วยเพิ่มพลัง ให้กับการแสดง
- แน่นอน - แต่ในฐานะนักบิน
มันดูเหมือนมันอาจผิดกฎหมาย
ส่วนที่อาจก่อให้เกิดปัญหา
เป็นเพียงสิ่งที่สามารถรายงาน ไปยังหน่วยงานได้
เมื่อมันทำให้คุณทำงาน อย่างที่ควรเป็นไม่ได้
ตอนแรกคุณหมอ ทำแบบสอบถามไปพร้อมกับผม
"คุณคิดว่าอาจเกิดเรื่องเลวร้ายขึ้น บ่อยแค่ไหน"
เรื่องเลวร้ายเหรอ คือว่า...
นี่คือคนที่กังวล
สิ่งที่เรากำลังมองอยู่ คือส่วนต่างๆ ของสมอง
ที่ตอนนี้เชื่อมโยงกับ กระบวนการความกังวลนี้
เมื่อทำการสแกน คุณจะได้ผลวินิจฉัยที่อาจเป็นบวก
ดร. จอร์แดนบอกว่าเขาใช้ สิ่งที่เรียกว่าเครื่องเอฟเอ็มอาร์ไอ
ที่สแกนสมองคุณ
และสามารถตรวจจับ อาการทางประสาทหลายอย่าง
ในแบบสอบถามทางการแพทย์ ของเอฟเอเอ
คุณสามารถตรวจหาโรคย้ำคิดย้ำทำ โรคสมาธิสั้น โรควิตกกังวล
โรคซึมเศร้า ออทิสติก โรคทางความคิดอย่างโรคจิตเภท
- ออทิสติกเหรอ - เราเลยคิด...
- ถ้ามีคนเป็นออทิสติก... - จะทดสอบยังไง
คุณจะมองสิ่งต่างๆ ในมุมมองแบบออทิสติก
ซึ่งค่อนข้างมีลักษณะเฉพาะตัว
เห็นได้ชัดว่า อย่างน้อยคนที่เป็นออทิสติกบางคน
จะมีความสามารถ ในการขับเครื่องบินลดลง
และแน่นอนว่ามันเป็นอันตราย ทั้งกับตัวเองและคนอื่นๆด้วย
และอาจมีปัญหาอื่นด้วย
บางคนอาจจะ...
ผมเลือกได้ไหมว่าจะตรวจอะไร
ตรวจทุกอย่างทำพร้อมกัน
สแกนครั้งเดียว วินิจฉัยได้ทุกอย่างเลยเหรอ
ทุกอย่างเลย ย้ำอีกครั้ง ผมต้องคอยให้ความมั่นใจผู้คน
ว่าไม่ว่าเราจะเจออะไร มันก็ดีทั้งนั้น
เพราะเราจะได้เรียนรู้ สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของคุณ
และผมจะบอกให้ว่า หลังจากทำแบบนี้มาหลายพันครั้งแล้ว
มันคือการเดินทางที่ผู้คนอยากเผชิญ
- ฉันร็อกแซนน์วันนี้เป็นไงบ้าง - ดี คุณล่ะ
ดีค่ะ ฉันสบายดี ขอบคุณ
และนี่ล็อกเกอร์สำหรับคุณ
- มันอยู่ตรงนี้ - ผมมีแค่โทรศัพท์
วันนี้เราจะตรวจเอฟเอ็มอาร์ไอ
ซึ่งก็คือเอ็มอาร์ไอ ซึ่งเป็นการศึกษาสมอง
คุณจะเห็นจอดำที่มีคำหรือวลีสามชุด
อาจเป็น "สูญเสียครอบครัว" "กลายเป็นภาระ" "หิวโหย"
เลือกมาหนึ่งวลี
และฉันอยากให้คุณคิดว่ามันรู้สึกยังไง
- "สูญเสียครอบครัว" เหรอ - ค่ะ
แล้วแกล้งทำเป็นว่า ครอบครัวผมตายเหรอ
ใช่ อะไรสักอย่าง
- ทุกคนเลยเหรอ - ไม่
- อะไรก็ได้ที่นึกออก - แค่สมาชิกในครอบครัวคนเดียว
- อะไรก็ได้ที่นึกออก - หนึ่งหรือสองคน โอเค
แต่ฉันอยากให้คุณคิดว่ามันรู้สึกยังไง
- ขอบคุณครับ - ยินดีค่ะ
เอาล่ะ เรียบร้อย
เรียบร้อยแล้ว
คุณเห็นอะไร...
ฉันไม่ใช่หมอนะฉันเป็นช่างภาพ นักเทคโนโลยีวิทยา
ฉันเลยไม่มีผลอะไรจะให้คุณ
ดร. จอร์แดนจะให้คุณ
มันเป็นการตรวจที่ยาวนาน พวกเขาต้องรวบรวมข้อมูลเยอะมาก
ต้องใช้เวลานานแค่ไหน กว่าจะได้...
อาจใช้เวลาสองสามสัปดาห์ หรือเดือนนึง ฉันไม่แน่ใจ
- สองสามสัปดาห์หรือเดือนนึง - ใช่
มันไม่เหมือน การตรวจเอ็มอาร์ไอทั่วไป
- แน่นอน - มีข้อมูลเยอะมาก
ที่พวกเขาต้องรวบรวมมาประกอบกัน
ผมก็แค่จะขับเครื่องบิน 737
ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า โดยมีคนนั่งเต็มลำ ก็เลย...
- มันเหมือนเอ็มอาร์ไอธรรมดา... - ผมหวังว่า...
- จะได้รู้ผลก่อนหน้านั้น - ค่ะ
คุณทำงานให้สายการบิน หรือเป็นนักบินส่วนตัว
เปล่า ผม...
ส่วนใหญ่ผมเป็นนักแสดงตลก
นั่นแหละครับ แต่...
ฉันไม่คิดว่าคุณจะรู้ผลในสองวันหรอก
- ครับ - ใช่
เที่ยวบินซานเบอร์นาร์ดิโน ใช้เวลาเตรียมการหลายเดือน
และถ้ามันล่าช้าด้วยเหตุผลใดก็ตาม เราจะเสียโอกาสไป
และเที่ยวบินนี้ก็จะไม่เกิดขึ้นเลย
ผมลองหาดูว่านักบินคนอื่น รับมือกับความคลุมเครือแบบนี้ยังไง
รู้ว่าต้องเปิดเผยอะไร เมื่อคุณไม่แน่ใจจริงๆ
ผมเจอกระทู้ที่มีคนโพสต์ว่า
เพื่อนของพวกเขา เป็นต้นเรือประจำภูมิภาค
ที่เพิ่งได้รับการวินิจฉัย ว่าเป็นออทิสติก
(ทำไมเขาต้องไป ให้หมอวินิจฉัยด้วย)
(มันดูงี่เง่ามาก)
(เขาเป็นออทิสติก หนึ่งในพวกเรา)
จากผลตอบรับ นักบินทุกคนงงงวย
ว่าทำไมเขาถึงไปตรวจตั้งแต่แรก
(อย่าทำลายสุขภาพตัวเอง ด้วยการวินิจฉัยที่ไม่จำเป็น)
พวกเขาบอกว่าคุณอาจถูกยึด ใบประกอบวิชาชีพได้
ถ้าเปิดเผยเรื่องแบบนี้
จากความรู้ที่ผมมี ผมเหมาะที่จะขึ้นบิน
(ไม่)
ผมว่าผมเหมาะที่จะขึ้นบิน
(ยืนยัน)
โอเค ผมแค่อยากพูดให้ชัดเจน ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในเที่ยวบินนี้
โอเคผมพยายามแสดงให้เห็นว่า มันยากแค่ไหนสำหรับนักบินทุกคน
ที่จะพูดสิ่งที่พวกเขาคิด ในสภาพแวดล้อมของห้องนักบิน
และปรากฏการณ์อันตรายนี้ ที่ทำให้เครื่องบินตก
ผมเชื่อจริงๆว่ามันเกิดขึ้น ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง
ในทุกเที่ยวบินของสายการบิน
แน่นอนว่าเราอยากให้เที่ยวบินนี้...
ผมไม่อยากให้ เกิดเรื่องไม่ปลอดภัยขึ้น
ทันทีที่ผมเห็นนักบินร่วมของผม คิดบางอย่างที่เขาไม่ได้พูดออกมา
คุณจะได้เห็น แล้วผมก็จะรีบกระโจนเข้าไป
และถามเขาว่าเขารู้สึกยังไง
เขาจะได้พูดถึงมันให้ผมฟัง และสบายใจที่จะพูดถึงมัน
และจะไม่มีอะไรค้างคาใจ
โอเคไหม
และแน่นอนว่า
มันจะปลอดภัยมาก
เพราะผมเป็นคนที่ปรับตัว เข้ากับปัญหานี้ได้แบบมีเอกลักษณ์
ผมศึกษามันมาตลอด
และผมจะได้นั่งเก้าอี้กัปตัน
เลยไม่มีอะไรต้องกังวล
(เที่ยวบินขาออก)
- อรุณสวัสดิ์ - ไง เป็นไงบ้าง
- ก็ดี คุณล่ะ - ก็ดี
คุณอยากตรวจระบบก่อนขึ้นบินไหม ส่วนผมจะไปเดินตรวจรอบๆ
- ได้เลย ตามนั้น เยี่ยม - โอเค เยี่ยม
(เริ่ม)
เอาล่ะ ดูดีนะ สมบูรณ์แบบ
- สวิตช์ติดเครื่อง - ต่อเนื่อง
ไฟฟ้า
- เครื่องปั่นไฟเปิดอยู่ - พลังงานสำรอง
พลังงานสำรองปิดอยู่
ความร้อนเครื่องวัด
ความร้อนเครื่องวัดไม่จำเป็น
- หรือว่าปิดไว้ - เปิดแล้ว
- ใช่
นักแสดงเกือบ 150 คน จะมาร่วมกับเรา
จุดประสงค์เดียวของพวกเขา คือการมาปรากฏตัว
เพื่อจำลองผลกระทบทางจิตวิทยา
ที่เครื่องบินที่เต็มไปด้วยมนุษย์ อาจส่งผลต่อนักบินในห้องนักบิน
ผมกำลังคิดอยู่ ในหนังการบินทุกเรื่อง
หรือรายการที่ผมเคยดู
ผมไม่คิดว่านักแสดง เคยขับเครื่องบินมาก่อน
ผมเลยสงสัยว่า นี่เป็นครั้งแรกหรือเปล่า
- ที่เครื่องใหญ่... - ที่ผมเป็นนักแสดงเหรอ
คุณเป็นนักแสดง
คุณไม่ต้องให้คนอื่นมาบินแทน
หรือใช้เครื่องจำลองในการถ่ายทำ
ใช่
ผมก็เป็นนักบินเหมือนกัน
ใช่ มันถึงพูดยากไง เพราะมันไม่...
เพราะคุณเป็นนักบิน
แต่คุณก็ยัง...
นี่เป็นโปรดักชั่นของคุณด้วย
- ใช่ๆ - รู้ไหม
แต่คุณก็เป็นนักแสดงด้วย
นี่จึงเป็นวิธีที่ผมไม่เคยเห็น...
ที่...
คนที่เป็นนักแสดง แล้วเป็นนักบินด้วยที่สามารถ
ขับเครื่องบินแบบนี้ได้
ใช่ เมื่อเช้าผมก็คิดแบบนั้นผมไม่...
ผมไม่เคยคิดถึงมันมาก่อน
- โอเค ใช่ - ใช่
ใช่
ขอผมเช็กก่อนว่า ทุกคนที่อยู่ด้านหลังเรียบร้อยดีไหม
ครับ ฟังดูดีนะ
ผมจะเป็นคนบินขึ้น ผมจะเป็นคนลงจอด
นอกจากผมจะทำไม่ได้ เพราะเหตุผลด้านความปลอดภัย
หรือไม่สามารถทำได้
"ในกรณีที่ต้องลงจอดในน้ำ"
"เสื้อชูชีพจะอยู่ใต้ที่นั่งคุณ"
"บัตรข้อมูลความปลอดภัย ในกระเป๋าที่นั่งของคุณ"
"มีวิธีใช้เสื้อชูชีพอยู่"
"ฟังจากคำแนะนำ จากพนักงานต้อนรับ..."
ทางซ้ายเคลียร์
- ทางขวาเคลียร์เขารอเราอยู่ - โอเค
"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ยินดีต้อนรับ นี่กัปตันพูด"
ผมชื่อเนธาน ผมอยู่กับแอรอน นักบินร่วมของผมในห้องนักบิน
"ในนามของลูกเรือทุกคน และแน่นอนว่าเอชบีโอ"
"ขอต้อนรับสู่โบอิง 737 ลำสวยลำนี้"
เที่ยวบินของคุณวันนี้
จะใช้เวลาประมาณ สองชั่วโมงสิบนาที
"เราจะออกจากสนามบินนานาชาติ ซานเบอร์นาดิโน"
"มุ่งหน้าไปทางตะวันออก ไปยังชายแดนเนวาดา"
"จากนั้นเราจะเลี้ยวกลับ ใกล้ชายแดนเนวาดา"
"และกลับมาที่สนามบินนานาชาติ ซานเบอร์นาดิโน"
"ขอบคุณมากครับ"
พนักงานต้อนรับ กรุณานั่งประจำที่เตรียมนำเครื่องขึ้น
หอบังคับการซานเบอร์นาดิโน ผมพร้อมนำเครื่องขึ้นแล้ว
"รันเวย์ 24 ลมสงบ พร้อมนำเครื่องขึ้น"
รันเวย์ 24 พร้อมนำเครื่องขึ้น
- ขวาเคลียร์ - ซ้ายเคลียร์
- พร้อมนะ - พร้อมแล้ว
- เสถียรแล้ว - ตั้งแรงขับขึ้น
พลังงานพร้อม
- แปดสิบ - เช็ก
วีหนึ่ง วีอาร์
- อัตราคงที่ - เก็บล้อแล้ว
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
- แอรอน - ว่าไง
- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม - ใช่ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
- คุณโอเคนะ - ครับ
เมื่อกี้คุณไม่ได้ตอบผม
- คุณถามว่าอะไรนะ - ถามว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
- ใช่ ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ - โอเค ดี
เอาล่ะ
รับคุกกี้ เพรตเซล หรืออัลมอนด์ไหมคะ
ขอบคุณ
- คุณคิดว่าไง - ไม่ ถ้าคุณคิดอะไรอยู่
- คุณบอกผมได้นะ - ไม่มี
ไม่มีอะไรมากหรอก
โอเค
เป็นวันดีที่ได้ออกมา...
- บินเล่น - โอเค
คิดว่าไงล่ะ
ใช่ๆ เนอะ แน่นอน
ไม่ ผมนึกว่าคุณคิดอะไรอยู่ ตอนที่คุณไม่ตอบผม
- ไม่นะ - โอเค
- ผมไม่ได้ยินคุณพูดอะไรเลย - โอเค
- คุณโอเคนะ - ครับ ผมสบายดี
คุณขยับคิ้วแบบนี้อยู่พักนึง
- เลยดูเหมือนคุณ... - เหมือนอะไร
คุณยักคิ้วแบบนั้น เหมือนคุณกังวล
หรือเครียดเรื่องอะไรสักอย่าง หรือ...
ไม่ ผมไม่ได้เครียดอะไรเลย
- โอเคๆ - ผมคิดว่าบางครั้ง
ถ้าผมหรี่ตาหรือมองแบบ...
ผมว่าผมทำแบบนั้น
- แต่ไม่ ผมไม่... - คุณทำอะไรนะ
ทำแบบนั้น ที่คุณพูด...
ตอนที่คุณอะไรนะ ตอนที่คุณ...
เวลามองอะไรสักอย่างเหรอ
ใช่ อย่างตอนที่ผม มองแสงอาทิตย์...
แสงแดดสว่างจ้าพวกนั้น
และใช่ ผมมองออกไปทางนั้น ไม่รู้สิ ผมไม่...
ไม่ได้เครียด
- โอเค - ใช่
- รับเครื่องดื่มไหมคะ - เป๊ปซี่ไดเอตครับ
- มีอะไรที่ทำให้คุณเครียดไหม - อะไรนะ
คุณเครียดอะไรอยู่หรือเปล่า
เปล่า ผมแค่...
ผมแค่สงสัยว่า คุณไม่พูดอะไรเลยเหรอ
ผมก็เลยกังวลเรื่องนั้นนิดหน่อย
- ไม่นะ - ผมคิดว่า...
- คุณจะพูดอะไรก็ได้ - ครับ
เราพูดสิ่งที่คิดในนี้ได้ และมันโอเค
บางทีเราน่าจะทำแบบนั้น
แค่พูดสิ่งที่เราคิดเราจะได้ ไม่เข้าใจผิดหรืออะไรแบบนั้น
ครับถ้านึกอะไรที่ต้องพูดออก ผมจะพูดเอง
โอเค
ผู้โดยสารโปรดทราบ
คุณอาจเห็นเครื่องบินลำเล็ก อยู่ทางด้านซ้าย
"ของเครื่องบินเรา ซึ่งบินใกล้เรามาก"
"ไม่ต้องตกใจนะครับ"
"นั่นเป็นเครื่องบิน ของทีมผลิตรายการทีวี"
"พวกเขาแค่กำลังถ่ายภาพเรา ไปออกรายการ"
"ทุกอย่างเรียบร้อยดี"
ผมตัดสินใจให้แอรอนบินสักพัก
ผมจะได้คอยดู ขณะที่เครื่องบินถ่ายภาพทางอากาศ
กำลังถ่ายภาพเราจากบนฟ้า
- คุณคุมเครื่องนะ - ได้เลย ผมคุมเอง
น่าตกใจนิดหน่อย
- ที่พวกเขาเข้ามาใกล้มาก - ใช่
พยายามทำให้เป๊ะที่สุดเท่าที่จะทำได้
แอรอนเริ่มแสดงความเห็นกับผม
ว่าเครื่องบินอีกลำ เข้ามาใกล้เราแค่ไหน
แม่เจ้าโว้ย
ผมไม่แน่ใจว่าเขาพยายาม จะบอกอะไรผมหรือเปล่า
แต่ผมไม่อยากทำให้มันดูแปลกๆ ด้วยการถามอีกครั้ง
ว่าทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
เราเลยบินต่อไป
- พวกเขาไปไหนแล้ว - พวกเขาอยู่นี่ เจอแล้ว
เราลองทำสิ่งที่ผมคิดว่า อาจช่วยเรื่องการสื่อสารได้ไหม
ได้สิ
ปกติผมจะทำบนพื้นดิน แต่ผมไม่คิดว่า...
คุณสบายใจที่จะเล่นสวมบทบาทไหม
ผมไม่รู้ว่าเคยเล่นสวมบทบาทไหม
- ผมหมายถึงคุณอยาก... - แบบว่า...
อยากให้ผมพูดมากกว่านี้ไหม ไม่ใช่แค่มองออกไปนอกหน้าต่างน่ะ
ไม่ๆ ก็ใช่แหละ แต่พยายาม...
สมมติว่าคุณ...
ชื่อตัวละครของคุณคือต้นเรือบลันท์
ต้นเรือ...
- โอเค คุณเข้าใจใช่ไหม - ใช่
ต้นเรือบลันท์
นิสัยของเขาคือเขาชอบพูดสิ่งที่คิด และเขาซื่อตรงมาก
และเขาไม่มีปัญหา กับการพูดสิ่งที่เขาคิด
ผมจะรับบทเป็นกัปตันออลเลียส์
กัปตันออลเลียส์ชอบฟังความคิดเห็น
เขายินดีรับฟังคำวิจารณ์จากคุณ
เปิดโอกาสในการสื่อสารเหรอ
ใช่เพื่อที่มันจะได้ช่วยเรา เรื่องการสื่อสารในห้องนักบิน
ครับ
ได้
ได้ เราทำได้
ไม่รู้สิ ผมว่า...
ผมรู้สึกว่าถ้าผมคิดอะไรอยู่ ปกติผมจะ...
พูดออกมาเลย
โอเค ดี ใช่ คุณต้องทำแค่นั้นแหละ
ใช่ ง่ายมาก
ส่วนใหญ่มันไร้สาระ ก็เลย...
โอเค เรื่องไร้สาระก็ได้นะ
ถึงคุณจะไม่แน่ใจ ในความคิดนั้นก็เถอะ
- ครับ - ถ้าคุณคิดมันอาจจะสำคัญก็ได้
- ใช่ - ผมพร้อมรับฟังนะ
- ครับ - ผมชอบฟังความคิดเห็น
อยากฟังความเห็น
เรื่องการออกจาก ซานเบอร์นาร์ดิโนไหม
อยากสิ ผมทำอะไรผิดพลาดไหม
เปล่า เราแค่ลืม...
สุดท้ายผมก็เก็บแฟลปได้ทันเวลา
- ทันเวลาเป๊ะ - ผมลืมบอก
ใช่ คุณลืมบอกว่า "แฟลปหนึ่ง"
- แล้วก็ "เก็บแฟลป" - ใช่ๆ โอเค ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ บอกผมได้ตลอดเลยนะ
ถ้าผมลืมอะไร
- ครับ - ผมอยากรู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด
ครับ
ใช่ มันมักจะ...
ไม่สำคัญว่าคุณทำอะไรมานานแค่ไหน
คุณเรียนรู้ได้เสมอ
- ใช่ - จริงไหม
แน่นอน
เราจะลงจอดที่ซานเบอร์นาร์ดิโน ที่รันเวย์หก
ใช้ระบบนำทางเหรอ
- ใช่ ผมยังไม่รู้สภาพอากาศ - โอเค
- สามไมล์ - ใช่ คุณต้องตัด...
มันจะเป็นการเลี้ยวที่ชันมาก
เลี้ยวซ้ายค่อนข้างแคบ ใช่
ผมควรทำไหม ลองดูดีไหม ไม่รู้สิ
ลองดูก็ได้
อยากเปลี่ยนระดับไหม นั่นแหละ
- ขอบคุณ - ครับ
สัญญาณบอกระดับติดแล้ว เอาล้อลง
แฟลป 15
- เลือก - เปิดเบรกอากาศ
รู้สึกยังไงที่ผมจะเอาเครื่องลง
ผมมั่นใจ
- เหรอ - แล้วคุณล่ะ
- จริงเหรอ - จริง
ดูจากอะไร
ไม่รู้สิ ผมรู้สึกว่าเราบอกได้
ว่าใครมีความสามารถหรือไม่ ได้ค่อนข้างเร็ว
และผมรู้สึกว่าคุณมีความสามารถสูง
ลงจอดเหมือนในซิมใช่ไหม
- ในเครื่องจำลองน่ะ - อะไรนะ
ลงจอดเหมือนใน เครื่องจำลองใช่ไหม
ใช่
ลมเป็นยังไงบ้าง
เช็กลม
"ลมสงบ รันเวย์หก ลงจอดได้"
ลงจอดได้ รันเวย์หก
คุณได้บินลงจอด 40 ครั้ง ในเครื่องจำลองใช่ไหม โอเค
- บนเครื่องนี้ - โอเค
ที่ความสูง 500 ฟุต รันเวย์หกเช็กลิสต์ลงจอด...
เบรกอากาศ
เช็กการลงจอด ใช่ เปิดแล้ว
- ล้อล่ะ - ไฟเขียวสามดวง
แฟลปล่ะ
- "ห้าร้อย" - แฟลบส์ 40
- เช็กการลงจอดเรียบร้อย - โอเค
ลงจอด
"ห้าสิบ สี่สิบ"
"สามสิบ ยี่สิบ"
สิบ
เบรกอากาศ
ไฟสองดวง
แปดสิบแล้วบอกที
แปดสิบ
- เรียบร้อย - เยี่ยม
- ขอบคุณ - คุณคิดว่าไง
- เรื่อง... - ไม่รู้สิ
ผมไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน
- ลงจอดได้สวยมาก - จริงเหรอ
- จริง - ขอบคุณ
ถึงคนพวกนี้จะไม่มีใครเห็น ว่าเกิดอะไรขึ้นบนนั้น
แต่เสียงปรบมือก็ทำให้ผมรู้สึก เหมือนได้ทำสิ่งที่สำคัญสำเร็จ
- คุณสุดยอดเลย - บินขึ้น ลงจอด เยี่ยมมาก
- ยอดมาก - โอเค
บางทีนี่อาจเป็นเหตุผล ที่นักบินทำแบบนั้น
ไม่มีใครเห็นว่าเกิดอะไรขึ้น ในห้องนักบิน
และตราบใดที่คุณพาทุกคน ลงมาได้อย่างปลอดภัย
แค่นั้นคุณก็กลายเป็น ฮีโร่ของพวกเขาแล้ว
คุณจะขับเครื่องบินต่อไหม จะซื้อเครื่องบินไหม
ไม่รู้สิ
- ผมไม่รู้ - คุณควรซื้อนะ
- ก็ไม่แน่ - เอาเลย
- อย่าหยุดแค่นี้ - คุณเก่งมากเลย
นี่เป็นการเดินทางหลายเดือน ที่สะเทือนอารมณ์
ผู้ที่เต็มไปด้วยความหวังกว่าพันคน จากทั่วประเทศ
ถูกคัดจนเหลือแค่สอง
เหล่านักบินลงคะแนนแล้ว และผู้ชนะ
"วิงส์ออฟวอยซ์" ได้แก่...
อิซาเบลล่า เฮเนา
- พระเจ้า - ใช่
พระเจ้า
อิซาเบลล่า รู้สึกยังไงบ้าง
บ้าไปแล้ว นี่มันบ้าไปแล้ว
มันเป็นการเดินทางที่บ้ามาก เดินทางเยอะมาก
มันบ้ามาก
อิซาเบลล่า เวทีเป็นของคุณแล้ว
ขอบคุณค่ะ
(วิงส์ออฟวอยซ์)
(ดร. จอร์แดน)
(ออฟฟิศดร. จอร์แดนค่ะ)
(เราได้ผลเอฟเอ็มอาร์ไอ ของคุณแล้ว)
(กรุณาโทรมาคุย เรื่องผลตรวจของคุณด้วย)
- วีหนึ่ง - วีหนึ่ง หมุน
ในเวลาว่าง ผมเริ่มทำงานเป็นนักบิน
ให้กับบริษัทที่ขนย้าย เครื่องบิน 737 เปล่าๆ
ไปยังทุกที่ทั่วโลก
บางครั้งผมก็ต้องให้ทหารไปส่ง
ที่สนามบินทหาร ในชนบทของเอกวาดอร์
ที่เครื่องบิน 737 ที่ไม่มีที่นั่ง
จะต้องบินข้ามป่าฝนแอมะซอน ตอนกลางดึก
ไปยังลานบินในบราซิล
เก็บล้อแล้ว
ด้วยเหตุผลบางอย่าง พวกเขาเชื่อใจผม
ผมเป็นหนึ่งในนักบินสองคน ที่อยู่ในห้องนักบิน
และบางครั้ง เวลาพวกเขาพักเข้าห้องน้ำ
ผมก็จะอยู่ในนั้นแค่คนเดียว
บินอยู่เหนือ มหาสมุทรแอตแลนติกหลายชั่วโมง
จนกระทั่งเห็นทรายของนามิเบีย ที่ต้อนรับอย่างอบอุ่น
พวกเขาให้แต่คนที่ฉลาดที่สุด และเก่งที่สุดขับเครื่องบินขนาดนี้
และมันรู้สึกดีที่ได้รู้เรื่องนั้น
ตั้งแรงขับขึ้น
คนที่มีบางอย่างผิดปกติ ไม่สามารถเข้าห้องนักบินได้
ดังนั้นถ้าคุณอยู่ที่นี่ คุณต้องสุขภาพดี
"หนึ่งร้อย"
คำแปล โดย: Atikan Pattatang