Merhaba.
-Nasıl gidiyor? -Merhaba.
-Nasılsın Nathan? -İyi.
-Geldiğin için teşekkürler. -Elbette.
Tamam. Evet, sahne bir uçakta olacak
ve senin rolün de Yedi Numaralı Yolcu olacak.
Uçuş seyir irtifasına ulaştığında bir içecek servisi olacak
ve repliğin de şöyle olacak: "Diyet Pepsi lütfen."
-Tamam. -Tamam, yani, bu...
Diyet Pepsi lütfen.
Harika. Tamam, güzel. Teşekkürler.
-Buzlu su alabilir miyim lütfen? -Limonlu siyah çay.
Buzsuz su alayım lütfen.
-Sade kahve alacağım. -Şekerli kahve, kremasız lütfen.
-Gerek yok, teşekkürler. -Portakal suyu soda karışımı.
Kızılcık suyu alabilir miyim lütfen?
Mükemmel. Ve bağlamı anlaman için
sahne gerçek bir Boeing 737'de geçecek.
Ve ben kokpitteki iki pilottan biri olacağım.
Ayrıca uçağı bizzat ben uçuracağım.
İlginç. -Evet.
Karışıklık olmaması için açık olmak istiyorum.
Bu gerçek bir uçuş olacak. Uçağı ben uçuracağım.
-Tamam. -Tamam.
Tamam. Tamam.
Bunun oyunculukta biraz alışılmadık olduğunu biliyorum.
-Evet. -Yani, şöyle ki,
herhangi bir şekilde
bundan en ufak bir tereddüt veya rahatsızlık hissedersen
katılmamanın veya oynamak istememenin sorun olmayacağını bilmeni istiyorum.
Hiçbir şekilde alınmam.
Hayır, bence sorun yok.
Evet.
Konu, havacılığı daha güvenli hale getirmekle ilgili.
Bu yüzden isteyeceğim son şey katılanların kendilerini güvende hissetmemeleri.
Evet, ben... Hayır. Ben... Sorun değil.
Aslında bazen... Hayır, ben... Evet, iyiyim. İyiyim. Bu...
-Tamam. -Evet.
Bu arada, kaç kişi açıkça,
"Hayır, buna katılmak istemiyorum." dedi?
-Kimse. -Kimse.
-Evet. -Vay be. Oyuncular.
Evet.
İKİ YIL ÖNCE
"Pitot tüpü kapağı: çıkar." Tamam.
"Manyetolar: kapalı. Park freni: ayarlı. Aviyonikler:
kapalı. Ana kontrol: açık."
Çekme çubuğu, ağırlıklar.
-Neyi kaçırdım? -Lastik.
Öndeki, bir bak...
-Pervaneden uzaklaşın! -Hazır.
Pist bir-altı sağa. Alfa Charlie üzerinden taksi.
-Bir-altı sağa... -Alfa Charlie.
-Tekrarlayayım mı? -Evet.
Bir-altı sağa, Alfa Charlie.
Teşekkür ederim. "Teşekkür ederim" mi?
Teşekkür ederim.
-"Teşekkür ederim" mi demelisin, yoksa... -Hayır.
-Yok mu? -Her seferinde...
"Teşekkür ederim" dedi.
Bu projeye ilk başladığımda
pilotları anlamak için en iyi yolun bizzat pilot olmaktan geçtiğine
karar vermiştim.
-Tamam, şimdi... -Tam güçle uçacaksın.
-Yükselecek miyim? -Hayır, hayır.
-Tam güç. -Tam güç.
Ama kısa sürede bunda pek de yetenekli olmadığım ortaya çıktı.
-Hızı kesiyorum. Tamam. -Hayır, neden?
Özellikle uçağı indirme konusunda.
Yavaşça piste paralel duruma getir.
Hayır, hayır. Kontrol bende.
-Kontrol bende. -Kontrol sende.
Bana çoğu öğrencinin inişlerde uzmanlaştığı
ve 10 ila 30 saatlik uçuş süresinden sonra tek başına uçabildiği söylendi.
Ama ben, yedi ay uçtum ve gökyüzünde 120 saatten fazla zaman geçirdim
ve yine de onları tatmin edecek hale gelemedim.
Havaalanını görebiliyor musun?
Evet.
-Öyle mi? -Hayır.
Dur, şurası mı?
Tam önümüzde.
O kadar anormal bir vakaydım ki
sorunumun ne olduğunu tespit etmek için
beni farklı eğitmenlere yönlendirmeye başladılar.
Burun aşağı. Burun aşağı.
-Fren yapma. -Tamam.
-Kontrol bende. -Kontrol sende.
Uçmanın düşündüğümden çok daha fazla zihinsel bir oyun
olduğunu öğreniyordum.
Her şeyi robot gibi yapma. Her şeye mutlaka bak.
Hey, ben...
-Kontrol sende. -Kontrol bende.
"Sandalye uçuşu" denen bir şey yapmamı söylediler.
Evde şunu yapmanı istiyorum.
Sandalye uçuşu dene.
Gözlerinizi kapatıp
bütün zorlu senaryolarla karşılaştığınızı ve bunları mükemmelen
yaptığınızı hayal ediyorsunuz.
Ama bir şeyler ters giderse öleceğimize dair
o rahatsız edici düşünceden bir türlü kurtulamadım.
Rüzgar yönüne doğru dön. Hava trafiğini kesiyorsun.
-Kontrol bende. -Kontrol sende.
Rüzgara doğru dönerek, sekiz kuzey doğu.
Birkaç kaza yaşandı. Sanırım, burada yerleştiğimden beri
bu bölgede uçan uçaklarda dört veya beş kişi öldü.
Bu çok dik bir dönüş modeli.
-Bunu daha kısa tutmalıyız. -Tamam.
Ya da daha erken dönmeliyiz.
Bir gün, havaalanının üzerinde uçarken
bir öğrenci pilot ve eğitmeni
motor arızası bildirdikten sonra düştü ve öldü.
Bu olaydan sonra, gerçek uçuşlardan bir ay uzak kalmaya karar verdim
ve bunun yerine uçuyormuş gibi yaptım.
Flaplar ikinci seviyeye.
Kendimi hiçbir şeyden korkmayan, verdiği her kararda kendine güvenen
bir pilot olarak hayal ettim.
Bu pilot için inişler kolaydı.
Hatta mükemmel inişlerimle
diğer pilotlara hava attığımı bile hayal ettim.
Ben bu rüzgarlarda iyiyim.
Bu rüzgarda mükemmel inebiliyorum.
Ve sonra, bir şey tetiklendi.
-Bu kadar. -Tek yapman gereken bu.
Ve en sonunda ilk kez tek başıma uçmama izin verdiler.
Tamam, görüşürüz.
618 Delta Hotel, CFI hattındayım. Öğrenci pilot ilk yalnız uçuşu.
Kalkış için izin talep ediyorum.
N618 Delta Hotel, Van Nuys Kule.
Pist bir-altı sol, kalkış izni verildi.
Tek başına uçmanın insanı özgür kılan bir yanı var.
Başka kimseye güvenmek zorunda kalmıyorsun.
Ve eğer bir gün felaket bir hata yaparsan,
en azından zarar gören tek kişi kendin olursun.
Sekiz Delta Hotel, pist bir-altı sola, iniş için izin verildi.
Bir-altı sola, inişe hazırım. 618 Delta Hotel.
Tamam.
İyiydi.
-Teşekkürler. -Sonunda.
Bunun ardından pilot topluluğuna
ve içerdiği tüm geleneklere kabul edildim.
Eğitmenlerim bana, gördükleri en yavaş öğrenen kişi olduğumu söylediler.
Ama asla pes etmedim.
Ve sonraki yıl, özel pilot lisansımı, bir kullanım derecesini,
çok motorlu uçuş lisansını alabildim
ve sertifikalı bir sivil pilot oldum.
Çoğumuz yalnızlığa bağımlı oluyoruz.
Herkesten kilometrelerce uzakta olmak.
Düşüncelerinizle uzun süre yalnız kaldığınızda,
aklınıza fikirler gelmeye başlıyor.
Büyük fikirler.
Ve Kongre, pilotlarla ilgili düşünce ve tespitlerim konusunda beni dinlemese bile,
yine de beni dinleyecek bir adam tanıyordum.
Seni hiç çift renkli görmemiştim.
Genellikle sade renkler giyerim.
-Yeni giyim tarzı mı deniyorsun? -Hayır, bir süredir giyiyorum.
Sana yakışmış.
Teşekkür ederim.
Kongre'nin dikkatini çekmek için doğru yöntemi uygulamadığımızı
hissetmeye başlıyorum.
O atı su kenarına getirmelisin ve içirmeye çalışmalısın.
-O atı mı? -Evet. Kongre.
-Onları kendime mi çekeyim? -Doğru. Ya da konuya.
Konu su kaynağı gibi.
Pilotların
bunun hakkında konuşmak istememeleri nedeniyle
kokpitte gerçekten neler olup bittiğini anlamak çok zor oluyor.
Rahatsız olduklarını söylemek istemiyorlar
çünkü başları belaya girebilir veya lisanslarını kaybedebilirler.
-Evet. -Kimse iletişimin ince nüanslarını
-görmüyor. -Doğru.
Detaylı iletişim kopuklukları.
-Cızırtılı sesi analiz ediyorlar. -Doğru.
Ama bir sessizlik var. Kimse ne olduğunu bilmiyor.
-Kimse bilmiyor. -Düşündüğüm şey
25.000 fitte, gerçek yolcularla,
gerçek bir 737 uçuşu.
Bir ilk olarak, tüm uçuş boyunca kokpitte kameralar olması.
Yapabileceğimden eminim çünkü uçağı ben kullanacağım.
Bu o elmadan büyük bir ısırık almak gibi olabilir.
Ve bence işe yarayabilir.
-Tamam mı? -Yarayabilir mi?
Bunun her uçuşta meydana gelen bir şey olduğunu gösterebilirsen...
-İletişim eksikliği. -İletişim eksikliği.
Bu, FAA ya da şirketler gibi işin başındaki
ya da kontrolü elinde tutan unsurları,
bu kopuklukları ortadan kaldırmak için eğitim sürecini değiştirmeye itecektir.
-Peki senin deneyimin nedir? -Hangi konuda?
Büyük uçak pilotluğu konusunda.
Benim büyük uçak deneyimim yok.
Ama küçük uçaktan ne kadar farklı olabilir?
Çok fazla farklı. Yani, fark çok büyük.
Yani, zor olacağını mı düşünüyorsun?
-Ne kadar zamandır uçuyorsun? -Neredeyse iki yıldır.
Kaç saatlik uçuşun var? Haftada bir mi uçuyorsun? Ne kadar...
270, 280 saat kadar.
Bir havayolu pilotu olmak için, başlangıçta,
sadece dikkate alınmak için 1.500 saate ihtiyacınız var.
-Buna ihtiyacım var mı? -Evet. Burada gereken bu.
1.500 saat.
Ama ben özel sivil pilot lisansıyla,
doğrudan 737 tipi bir dereceye geçilebileceğini düşünüyorum.
Bir havayolu için çalışmıyorsan...
-Doğru. -Yani, bir boşluk var, değil mi?
Evet ama bununla yolcu uçuramazsın.
-Ücretli yolcu uçuramazsın. -Doğru.
Ama uçak oyuncularla doluysa, bunu yapabilirsin.
Evet.
-Doğru mu? -Evet, doğru.
Evet, böyle bir boşluk var.
Ben bu riski almaya hazırım.
Lisansımı aldım ama eğer duygularım hakkında konuşur
ve orada çok şeffaf davranırsam ve lisansımı kaybedersem, sorun değil.
Çünkü benim bunu meslek olarak yapmam gerekmiyor.
Ama yaptığım şey, anlatmaya çalıştığımız şeyi kanıtlayabileceğim
anlamına geliyorsa, buna değebilir, değil mi?
Doğru ama başarılması kolay bir iş de değil.
Bu konuyu biraz düşünmem gerek.
Tamam.
Yüzlerce pilotla konuşmamın ardından
bu kokpit iletişim sorununun sadece arada sırada yaşanan
bir durum olmadığına kanaat getirdim.
Bunun her havayolu uçuşunda bir şekilde gerçekleştiğine inanıyorum.
Hepimiz bir şeyler söylemek istediğimiz
ama söyleyemediğimiz bir ulaşım süreci yaşadık.
Kendimizi kötü bir şeyin olmayacağına
ve kontrolü elinde tutan kişinin canını sıkmaya değmeyeceğine ikna ediyoruz.
Çoğu zaman hiçbir şey olmuyor.
Bu yüzden de aldığımız riski fark edemiyoruz.
Ama ben de bir pilot olarak sizden farklı olmadığımızı söyleyebilirim.
Hepimiz, bindiğimiz takside yakalanacağımız
saçma sapan bir sohbetten kaçınmaya çalışan kişileriz.
Ve bunu kanıtlamaya niyetliyim.
LVFA LAS VEGAS UÇUŞ AKADEMİSİ
-Sınıfımız burası. -Tamam, harika.
Hadi, oturun.
Her ihtimale karşı, esasen beş veri kaynağınız olacak:
anahtarlı sıcak akım, batarya, yedek olanlar...
737 eğitimi için FAA tarafından onaylanan en yakın tesis,
Las Vegas'a sadece 19 dakikalık sürüş mesafesinde olan
Nevada'nın, Henderson bölgesindeydi.
Gençken biraz kumar sorunum olduğu için
Vegas'a bir ay boyunca bu kadar yakın yaşamaktan biraz korkuyordum.
Ama uzun zaman olmuştu ve beni etkileyen bir şey olduğunu düşünmüyordum.
Ama 737 uçurmak için tüm eğitimin bir simülatörde
yapıldığını öğrendiğimde,
bunun başta düşündüğümden daha büyük bir kumar olup olmadığını
merak etmeye başladım.
Yani, pilotlar simülatörden doğrudan
yolcuların olduğu bir uçuşa mı geçiyorlar?
-Evet. -Yani yolcularla uçmadan önce
gerçek bir uçakta alıştırma yapmıyorlar mı?
Bildiğim kadarıyla hayır. Her şey simülatörlerde yapılıyor.
-Bu kadar iyi mi? Bu kadar gerçek mi? -Öyle.
Tamam, vay be. Bu...
Hayran kalmıştım.
O kadar iyi bir simülasyondu ki
yolcuların hayatıyla bahse girecek kadar güveniyorlardı.
Bu, nihai provaydı.
Herhangi bir güvenlik sorunu olursa, kaptanı arayacaklar.
Birisi kalp krizi geçirirse ya da benzer bir sorun çıkarsa.
Bir uçağın kaptanı olarak omuzlarıma ne kadar yük bineceğini
görünce bunaldım.
Kaptan, uçakta yapılacaklar konusunda son sözü söyleme hakkına sahiptir.
Yardımcı pilotun kalkış yaptığını ve tuvalete gitmesi gerektiğini varsayalım.
Kaptan o noktada,
"Hayır, 10.000 fite çıkana kadar beklemeni istiyorum." diyebilir.
Kaptan, "Otomatik pilot" diyecek ve düğmeye basıp devreden çıkacak.
-Yatış açısı. -Bu ne anlama geliyor?
-Pardon. -Kuş kontrol listesi var.
-Kuşlara çarpılır mı? -Evet.
Yolcu ışıkları: açık.
Mümkün olduğunca hızlı bir şekilde alçal. Hız kesme: kapalı.
Bu kol yakıtınızı kapatacak,
hidroliğinizi kapatacak...
Ama ben her zaman yeterince uzun ve yeterince sıkı prova yaparsanız...
Çıkış vanası: kapatılacak.
Yolcu oksijeni: açık.
...hiçbir şeyin şansa kalmayacağına inandım.
-Buna birinci segment tırmanışı denir. -Kategori B mi...
Kategori B bir onarım kategorisidir.
Bu dümen ayarı.
Burada ayarı var.
Pnömatik sistem buradaki valfe güç veriyor.
Bazı zamanlarda kol çıkmıyor.
Bunda bazı sorunlar varsa altında bir düğme var.
Yirmi. On.
-Pardon. -Sorun değil.
Motor yangın dedektörü kontrollerinden birinde bir arıza tespit edildiğinde...
A ya da B, sence hangisi olabilir?
Muhtemelen, B.
-Yanlış cevap. -Ama aslında A'ydı.
Büyük uçaklar iki kişi tarafından uçurulacak şekilde tasarlandığından
herhangi bir pilot için en büyük mesele,
yanındaki kişiyle nasıl çalışılacağını öğrenmektir.
Ya kaptan ile yardımcı pilot arasında bir anlaşmazlık varsa?
Simülatörde bunun için pratik yapılabilecek bir bölüm var mı?
Hayır, bu çok kişisel bir şey.
Bir yardımcı pilotla yaşanabilecek şeyleri
prova etmenin kolay olmayacağını biliyordum.
Ama John'a göre, benim için bu daha da zor olabilirdi.
Düşünüyorum da, bu sadece anlık bir düşünce,
pilot koltuğunda oturuyor olman dinamikleri değiştirebilir
çünkü uçuş zamanın az.
Ama ben yanılıyor olabilirim.
Wings of Voice jürimizden biri olan Aaron
Boeing 737'de 5.000'den fazla uçuş saatine sahip.
-Ne yazık ki devam etmiyorsun. -Tamam.
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Ama dinamiğimizi eşsiz kılan bir şey daha vardı.
Televizyon yapımcılığına geçmek istiyordu.
Bir gün uçarken "Neden bunları kaydetmiyoruz?" dedik.
Bu yüzden kamera getirmeye karar verdik.
Aaron'ın Alaska Havayolları'ndaki işinin dışında
kokpitte yaşadığı maceraları belgelediği
YouTube videoları yaptığını öğrendim.
Ve beni de eğlence sektöründe bir kaptan gibi gördüğü
hissine kapıldım.
Amaç, pilot bölümün yapımını sağlamak ve daha sonra birinin bunu daha ileri
götürmek isteyip istemediğini görmek için sunulması.
Her şey bittiğinde
-görmek için heyecanlanıyorum. -Evet.
Bence sonucu harika olacak.
Hollywood hırsları olan bir adam,
benim canımı sıktığında kaybedecek bir şeyi olduğunu düşünebilir.
Ve tek ihtiyacım olan bu olabilir.
Ayrıca, tabii ki, bir 737.
Kongo'dan gelen uçağa tam olarak ne oldu?
O uçakta ne olduğuna dair hiçbir fikrim yok.
İyi durumda olan her büyük yolcu uçağı genellikle bir havayoluna ait çıkıyor.
Bu yüzden bir pilot olarak nispeten deneyimsiz olmam nedeniyle,
bana uçak kiralamayı düşünen kişiler
sadece ikinci el piyasasındaki aracılardı.
Bunun durumu nasıl?
Tekrar uçması için bakım gerekiyor.
Ben de yıllarca havacılık mezarlığında duran
uçakları kontrol etmek için
eğitimime ara verip uzak yerlere gitmek zorunda kaldım.
Bunun uçuş saati oldukça düşük.
Sadece 15.000 saat kullanıldı.
-On beş bin saat mi uçtu? -Evet.
-Bu çok mu? -Hayır.
İşin en zor kısımlarından biri uçağı bulmaktı.
Bu bir Boeing 737-200 serisi.
Kaptan olarak,
bir uçağın uçuşa elverişliliği konusunda son karar bana ait.
Yani, uçmanın güvenli olup olmadığına karar vermem gerekiyordu.
-Tamam. -Tamam.
-Adımına dikkat et. -Tamam.
Diyorsun ki bu, genel hatlarıyla uçmaya hazır mı?
Evet. Evet.
Çünkü biraz hırpalanmış gibi görünüyor da.
Hayır. Çalışıyor.
Ama bunun onarılması gerekmiyor mu? Bu haliyle uçurulabilir mi?
-Kesinlikle uçurulabilir. -Tamam.
-Böyle görünmesi normal mi? -Evet. Bunun için normal.
Buradakilerin çoğu çıkar ve daha modern telsizlerle değiştirilir.
-Tamam. Ama böyle uçabilir mi? -Evet. Evet.
-Yani bu haliyle iyi mi? -Evet. Evet.
Burada öylece duran bu parça ne? Çünkü hiçbir şeye bağlı değil.
Bu da...
Bir şey değil. Bu her zaman olur.
Hayır. Buraya girmiyor.
-Bunu çıkaracağım. -Ve onsuz da uçabilir mi?
Yokluğunu hiç fark etmeyeceksin.
Tamam.
Harcayacak parası olan bir HBO dizisiyken
gerçeği ortaya sermek zor olabilir.
-Doğru mu yapıyorum bunu? -Doğru yapıyorsun.
-Bu kadar zor olması normal mi? -Evet.
Birine bakıp onun sözüne
inanıp inanmamaya karar vermeniz gerekiyor.
Bu uçağın her yerini inceledim ve iyi durumda olduğunu söyleyebilirim.
Bu uçakla uçar mıyım? Hiç düşünmeden.
Ailem için sorsalar, evet, onlar da uçabilirler derdim.
-Tamam. -Bu çok önemli bir şey.
Bakımcılar arasında bu,
uçağın durumuna olan güveninizin gerçek bir kanıtı.
-Aileni bununla uçurur muydun? -Evet.
Kuş yuvası mı var? Şurada?
Kesinlikle öyle görünüyor.
Bir kuş yuvası olması normal mi, yoksa...
Alışılmadık bir şey değil. Orada da bir kuş yuvası var.
Sonunda, beni Kaliforniya, San Bernardino'daki
bir havaalanında hizmet dışı bir 737'yi kontrol etmeye
davet eden bir aracıyla iletişime geçtim.
Otuz üç...
Otuz üç çarpı altı olmalı.
O kadar koltuk var.
-Otuz üç çarpı altı mı? -Evet. Evet.
Toplam ne kadar yani?
180...
Bu kadar çok koltuğu olduğunu düşünmemiştim.
Altı... 189 olmalı, değil mi?
Uçağın sahibi olan şirket kimliğini açıklamak istemedi
ama bu, kiralama talebiyle bana gösterilenler içinde
açık ara en iyi görünen 737'ydi.
Ben de bu olmasına karar verdim.
O haftanın devamında, gerekli eğitimimi tamamladım
ve Kuzey Amerika'da 737 uçurma lisansına sahip en az deneyimli kişi oldum.
Kendimi ödüllendirmek için bir sihir gösterisi izlemek üzere
Las Vegas'a gitmeye karar verdim.
Sihrin en zor kısımlarından birinin
el çabukluğunu öğrenmek olmadığını
numarayı yaparken diğer hareketlerinizi
doğal göstermek olduğunu söylerler.
-Bunlardan birini görmüş müydünüz? -Evet.
-Bu ne? -Ben!
-Para! -Para mı?
13 yaşımdayken, sihirle ilgilenmeye başladım.
Bir, iki, üç.
-Büyüdü! -Vay canına!
Ama insanlar her zaman performansımdan şüphelenirlerdi
çünkü hareketlerimin
onlara doğal gelmediğini
bir tuhaflık olduğunu söylerlerdi.
Burada gördüğünüz şey...
Bu yüzden, diğer insanların, sıradan insanların,
sokakta nasıl hareket ettiğini inceledim ve onları taklit etmeye başladım.
Bu da daha iyi bir sihirbaz olmama yardımcı oldu.
Ama uzun süre başka insanlar gibi olmayı denediğinizde,
kendinize yönelik bir şey yapmayı unutursunuz.
737 uçurmadan önce yapmam gereken son şeyse
yıllık FAA tıbbi raporumu tamamlamaktı.
MESLEK: KOMEDYEN İŞVEREN: HBO
Her pilotun yapması gereken bir şey.
Sahip olduğunuz tüm rahatsızlıkları açıklayan
zorunlu bir anketi doldurmanız gerekir.
Bu formda yanıltıcı bilgi vermek ciddi bir suçtur
ve üst sınırı beş yıl olan hapis cezası söz konusudur.
Bana resmi olarak anksiyete teşhisi konulmadı
ama kesinlikle bu duyguyu hissettim, üstelik oldukça fazla.
Ve bunu önümdeki bu uçuş için aylardır hissediyorum.
Ayrıca, cümlenin sonundaki "vesaire" kelimesi kafamı karıştırdı.
"Vesaire" ile neyi kastediyor olabilirlerdi?
Ben de formu doldurmadan önce,
mevcut sağlık durumumu doğru bir şekilde aktardığımdan
emin olmak için kameralarımıza izin verecek bir doktora gittim.
Birçok insan anksiyetiktir. Anormal bir durum olması gerekmez.
Belki kişiliğiniz böyledir.
karmaşık bir durum çünkü eğlence sektöründe olduğum için,
biraz kaygı duymanın iyi bir şey olabileceğini düşünüyorum
çünkü performansa bir enerji katıyor.
-Kesinlikle. -Ama bir pilot olarak
bu çok... Yani, yasa dışı gibi görünüyor.
Herhangi bir potansiyel sorun,
yalnızca yeterli performans gösterme kapasiteni engellediğinde
bir merciye bildirilmesi gereken bir şeydir.
Doktor önce benimle sözlü bir anket yaptı.
Ne sıklıkla korkunç bir şey olabileceğine dair düşüncelere kapılıyorsunuz?
Korkunç mu? Arada...
Bu anksiyetik biri.
Şu anda bu kaygı sürecine bağlı olan
beynin farklı bölgelerine bakıyoruz.
Taramayı yaparken olası bir tanıya ulaşıyorsunuz.
Dr. Jordan bana beyninizi tarayan ve FAA'in tıbbi formundaki
nörolojik durumların çoğunu
tespit edebilen FMRI makinesi adı verilen bir şey kullandığını söyledi.
Arayabileceklerimiz, OKB, dikkat eksikliği sendromu, anksiyete,
depresyon, otizm, şizofreni gibi düşünce bozuklukları.
-Otizm mi? -Yani, bunları...
-Evet, birisinde varsa... -Bu nasıl test ediliyor?
Otizmde oldukça karakteristik olan şeyler görebilirsiniz.
En azından otizmli bazı bireylerde,
uçak kullanma yetisi bozulabilir.
Bu sadece kendilerini değil herkesi tehlikeye atar.
Başka sorunlar da olabilir.
Bazı insanlarda olabilecek...
Test edeceklerimizi seçme şansım var mı yok mu?
Hepsi aynı anda yapılır.
Tek taramayla her şey teşhis edilebilir mi?
Hepsi birlikte. Tekrar ediyorum, insanları her zaman rahatlatmak zorundayım
ne bulursak bulalım, hepsi iyidir.
Çünkü biz, sizin için çok özel bir şeyi öğreniyoruz.
Bunu binlerce kez yapmış biri olarak,
insanların çıkmak isteyeceği bir yolculuk bu.
-Ben Roxanne. Nasılsın? -İyi. Nasılsın?
İyiyim, teşekkür ederim.
Eşyanı buraya
-bırakabilirsin. -Telefonumu vereyim.
Bugün, fonksiyonel bir MRI olan
FMRI yapacağız, beynin çalışma durumunu gösterecek.
Üç kelime grubu ya da cümlenin olduğu siyah bir ekran göreceksin.
"Aileyi kaybetmek", "yük olmak", "aç kalmak" olabilir.
Bu ifadelerden birini seçip
bunun yarattığı hislere odaklanmanı istiyorum.
-"Aileyi kaybetmek" mi? -Evet.
-Yani ailemin öldüğünü farz ederek... -Evet, düşüneceğiz. Öyle şeyler.
-Hepsi mi? -Hayır.
-Aklına kim gelirse. -Sadece bir aile üyesi.
-Aklına ne gelirse, evet. -Bir mi iki mi? Tamam.
Nasıl hissettirdiğine odaklanmanı istiyorum.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Tamam, bu kadar.
İşimizi bitirdik.
Bir şey gördün mü...
Ben doktor değilim. Sadece çekiyorum, teknoloji uzmanıyım.
Yani, herhangi bir sonuç vermiyorum.
Bunu Dr. Jordan yapacak.
Uzun bir süreç. Bir araya getirmeleri gereken çok veri var.
Peki ne kadar zaman alıyor...
Birkaç hafta, bir ay sürebilir. Emin değilim.
-Birkaç hafta, bir ay mı? -Evet.
Yani, normal bir fiziksel MRI gibi değil.
-Elbette, evet. -Yani, toplamaları
ve bir araya getirmeleri gereken çok fazla veri var.
Birkaç gün sonra bir 737 ile uçacağım.
İnsanlarla dolu olacak...
-Sanki, normal bir MRI... -Ben, sonuçları daha önce
-almayı umuyordum. -Evet.
Havayolunda mı yoksa özel mi çalışıyorsun?
Hayır, ben...
Yani, aslında bir komedyenim.
Yani, evet. Ama...
Evet, sonuçları birkaç gün içinde alacağını sanmıyorum.
-Evet. -Evet.
Sen Bernardino uçuşunun organizasyonu aylar sürdü
ve herhangi bir nedenle ertelenirse zaman kaybedecektik
ve uçuş hiç gerçekleşmeyecekti.
Diğer pilotların bu tür belirsizliklerle, tam olarak emin olmadıkları
bir teşhisi bildirme durumlarını nasıl yaptıklarına baktım.
Birinin arkadaşının
yerel bir yardımcı pilot olduğunu ve otizm teşhisi
konduğunu yazdığı bir konu buldum.
NE HALT ETMEYE GİDİP TEŞHİS KOYDURMUŞ Kİ?
APTALCA OLMUŞ.
ADAM OTİSTİK. BİZDEN BİRİ.
Cevap veren pilotlar,
neden böyle bir test yaptırdığını anlayamamışlardı.
GEREKSİZ TESTLERE GİRİP TIBBİ DURUMUNUN İÇİNE ETME.
Böyle bir şeyi belirttiğinizde lisansınızı kaybedebileceğinizi
söylüyorlardı.
Bu durumda, sahip olduğum bilgiyle uçmaya uygunum.
Yani, sanırım, uçmaya uygunum.
Tamam. Sadece bu uçuşta ne olacağı konusunda net olmak istiyorum.
Herhangi bir pilotun, kokpit ortamında ne düşündüğünü
söylemesinin ne kadar zor olabileceğini göstermeye çalışıyorum.
Uçakların düşmesine yol açan bu tehlikeli durumun
her havayolu uçuşunda bir şekilde gerçekleştiğine gerçekten inanıyorum.
Şimdi, açıkçası, bu uçuşta da...
Güvenli olmayan herhangi şeyin olmasına izin vermek istemiyorum.
Bu yüzden, yardımcı pilotumun bir şeyi düşünüp de söylemediğini fark ettiğim anda
bunu göreceksiniz ve sonra hemen müdahale edip
ona nasıl hissettiğini soracağım, böylece bunu benimle paylaşabilir
ve paylaşma konusunda rahat hissedebilir.
Böylece söylenmemiş hiçbir şey kalmayacak.
Tamam mı?
Ve tabii ki,
bu çok güvenli olacak
çünkü ben bu konuya benzersiz bir şekilde uyum sağlamış biriyim,
bunu inceliyorum.
Yani, gerçekten... Ben de kaptan koltuğunda olacağım.
Yani, endişelenecek hiçbir şey yok.
GİDEN YOLCU
-Günaydın. -Merhaba. Nasılsın?
-İyiyim, ya sen? -İyi.
Uçuş öncesi kontrolleri yapmak ister misin, ben de dışına bakayım?
-Evet, iyi olur. Mükemmel. -Tamam, harika.
BAŞLA
Tamam. İyi görünüyor. Mükemmel.
-Başlatma anahtarları. -Sürekli.
Elektrik.
-Jeneratörler açık. -APU.
APU kapalı.
Prop ısıtması.
Prop ısıtması gerekli değil.
-Yoksa kapalı mı? -Açık.
-Evet.
Uçuşumuza yaklaşık 150 oyuncu katılacak.
Tek amaçları, kokpitteki pilotlar üzerinde
insanlarla dolu bir uçağın yaratabileceği
psikolojik etkiyi simüle etmek.
Düşünüyordum da, izlediğim tüm havacılık filmlerinde
veya programlarında
hiçbir oyuncunun uçağı uçurduğunu sanmıyorum.
Yani, acaba bu ilk kez mi yaşanıyor...
-Bu boyutta... -Oyuncu ben miyim?
Evet, oyuncu sen oluyorsun.
Program için başka birinin gelip
senin için uçmasını veya bir simülatöre girmesini istemiyorsun.
Doğru.
Sanırım ben de bir pilotum.
Evet, bu yüzden bunu ifade etmek zordu çünkü aslında
sen bir pilotsun ama aynı zamanda
bu ayrıca senin prodüksiyonun.
-Evet, evet. -Anlıyor musun?
Ama sen bir oyuncusun.
Yani, sanırım hiç görmedim. Daha önce
hiç
bir oyuncunun pilot olarak uçağı böyle uçurabilmesine
böyle bir şeye şahit olmadım.
Evet, bu sabah aklıma geldi. Daha önce...
Bunu daha önce hiç düşünmemiştim.
-Tamam. Evet. -Evet.
Evet.
Arkada herkes iyi durumda mı diye kontrol edeyim.
Evet, iyi fikir.
Uçağı ben kaldıracağım. İnişi de ben yapacağım.
Tabii güvenlik nedeniyle yapamazsam ya da hareket kabiliyetimi kaybedersem hariç.
Ve beklenmedik bir suya iniş durumunda
can yeleği koltuğunuzun altındadır.
Koltuğunuzun cebindeki bilgi kartında ayrıntılı açıklama bulunuyor.
Uçuş görevlinizin talimatlarını uygulayarak...
Sol taraf, temiz.
-Sağ taraf temiz. Bizim için bekliyor. -Tamam.
Hanımlar ve beyler, uçuşumuza hoş geldiniz. Kaptanınız konuşuyor.
Benim adım Nathan. Kokpitte yardımcı pilotum Aaron bana eşlik ediyor.
Tüm uçuş ekibi ve tabii ki HBO adına,
bu güzel Boeing 737'ye hoş geldiniz diyoruz.
Bugünkü uçuş süreniz
yaklaşık iki saat 10 dakika olacak.
Sen Bernardino Uluslararası Havaalanı'ndan havalanacağız,
doğuya doğru, Nevada sınırına gideceğiz.
Sonra Nevada sınırına yakın bir yerden dönerek
Sen Bernardino Uluslararası Havaalanı'na geri geleceğiz.
Çok teşekkür ederim.
Uçuş görevlileri kalkış için yerlerini alabilirler.
Sen Bernardino kulesi, IFR kalkışına hazırım.
Pist iki-dört, rüzgar sakin, kalkış için temiz.
Pist iki-dört, kalkış için temiz.
-Sağ temiz. -Sol temiz.
-Hazır mısın? -Hazırım.
-Stabil. -Kalkış gücünü ayarla.
Güç ayarlandı.
-Seksen. -Kontroller.
V1. VR.
-Pozitif hız. -Kalkışta.
Her şey yolunda mı?
-Aaron. -Evet?
-Her şey yolunda mı? -Evet, her şey yolunda.
-İyi misin? -Evet, evet.
Evet, bir saniye cevap vermedin de.
-Ne sormuştun? -Her şey yolunda mı diye.
-Evet. Her şey yolunda. -Tamam, iyi.
Tamam.
Kurabiye? Kraker? Badem?
Teşekkür ederim.
-Ne düşünüyorsun? -Hayır, senin aklında bir şey varsa
-bana söyleyebilirsin. -Hayır.
Pek bir şey yok.
Tamam.
Uçmak için
-güzel bir gün. -Tamam.
Ne düşünüyorsun?
Evet, evet, evet. Hayır. Elbette.
Hayır, bana cevap vermediğinde bir şey düşündüğünü sanmıştım.
-Hayır. -Tamam.
-Bir şey söylediğini duymadım. -Tamam.
-İyi misin? -Evet. İyiyim, evet.
Sadece kaşlarını bir saniyeliğine böyle yaptın.
-Bu yüzden sanki... -Ne gibi?
Kaşlarınla şunu yaptın, sanki bir şey hakkında endişeli
veya gerginmişsin gibi ya da...
Hayır. Hiçbir konuda gergin değilim.
-Tamam, tamam. -Bazen düşünüyorum, yani,
eğer gözlerimi kısarak bakarsam...
-Sanırım bunu yapıyorum. -Neyi yapıyorsun?
Böyle yapınca. Söylediğin şey...
Ne olduğunda? Nedir...
Bir şeye bakarken mi?
Evet, yani, dışarıya bakıyordum...
O parlak güneş ışıklarına.
Evet, o tarafa bakıyordum. Bilmiyorum.
Gergin değilim.
-Tamam. -Evet.
-İçecek? -Diyet Pepsi, lütfen.
-Seni strese sokan bir şey mi var? -Ne?
Seni strese sokan bir şey mi var?
Hayır, ben...
Ben, bir şey söylemiyor musun diye merak ediyordum.
Bu yüzden biraz endişeliydim.
-Hayır. -Ama ben... Ben...
-Ne istersen söyleyebilirsin. -Evet.
Burada ne düşündüğümüzü söyleyebiliriz. Sorun olmaz.
Bunu yapmalıyız.
Ne düşündüğümüzü söyleyelim, böylece yanlış yapmamış oluruz.
Hayır. Aklıma söyleyecek bir şey gelirse, ben söylerim kesinlikle.
Tamam.
Yolcuların dikkatine. Uçağın sol tarafında,
bize çok yakın uçan küçük bir uçak görebilirsiniz.
Telaşlanmayın.
Onlar yapım ekibinden
ve program için bizim görüntümüzü alıyorlar.
Her şey yolunda.
Bir süre Aaron'ın uçurmasına izin vermeye karar verdim.
Böylece havadan görüntü alan uçak gökyüzünde bizi çekerken
ben de onu izleyebilecektim.
-Kontrol sende. -Tamam. Kontrol bende.
-Bu kadar yakına gelmeleri sinir bozucu. -Evet.
Mümkün olduğunca sabit kalmaya çalışıyorum.
Aaron diğer uçağın bize ne kadar yaklaştığıyla ilgili
bana ufak yorumlar yapmaya başladı.
Aman Tanrım.
Bana bir şey söylemeye çalışıp çalışmadığından emin değildim
ama her şeyin yolunda olup olmadığını
tekrar sorarak işleri tuhaflaştırmak istemedim.
Bu yüzden uçmaya devam ettik.
-Nereye gittiler? -Buradalar. Görüyorum.
İletişime yardımcı olabileceğini düşündüğüm bir şey deneyebilir miyiz?
Evet.
Normalde yerde yaptığım bir şey ama bunu beklemiyordum.
Bir karakteri canlandırabilir misin?
Daha önce bunu yaptığımdan emin değilim.
-Yani, istediğin... -Biraz, biraz...
Daha fazla konuşmamı mı istersin ya da pencereden dışarı bakmayayım mı?
Hayır, hayır. Yani, evet, ama şunu dene,
şeymiş gibi davran...
Yani, karakter adın Yardımcı Pilot Dobra olsun.
Yardımcı... Evet.
-Tamam. Anladın yani değil mi? -Evet.
Yardımcı Pilot Dobra.
Karakter özellikleri de şöyle, aklından geçenleri söylemeyi seviyor
ve düşüncelerini paylaşmaktan çekinmiyor.
Ve benim canlandıracağım karakter de Kaptan Duyar.
Kaptan Duyar geri bildirim almayı seviyor.
Ve, gelecek her türlü eleştiriye çok açık.
İletişim yolunu mu açmaya çalışıyorsun?
Evet. Sadece genel olarak, kokpitte iletişimde bize yardımcı olabilir.
Evet.
Evet, bunu yapabiliriz.
Yani, bilmiyorum, ben...
Aklımdan bir şey geçiyorsa, ben genellikle
söylerim.
Tamam. İyi. Tek yapman gereken bu.
Evet, gayet kolay.
Çoğu zaman saçma olsa da...
Tamam. Saçma da olsa sorun değil, düşüncenden emin olmasan bile.
-Evet. -Önemli olabileceğini düşünüyorsan.
-Evet. -Dinlemek isterim.
-Evet. -Geri bildirimi seviyorum.
Sen Bernardino'dan kalkışla ilgili geri bildirim ister misin?
Elbette. Bir şeyde yanlış mı yaptım?
Hayır, biz sadece... Biz unuttuk...
Flapları ben geri çektim,
-söylemedin. -Söylemeyi unuttum.
Evet, "flaplar 1" ve sonra
-"flaplar- flaplar yukarı" demeyi unuttun. -Tamam. Teşekkür ederim.
Bu önemliydi. Bir şeyi unutursam
hemen söyleyebilirsin.
-Evet. -Nerede yanlış yaptığımı bilmek isterim.
Evet.
Evet, yani, her zaman...
Bir şeyi ne kadar uzun süre yaparsan yap,
her zaman öğrenebilirsin.
-Evet. -Değil mi?
Elbette.
Yani, Sen Bernardino'ya, altıncı piste ineceğiz.
Saptayıcı mı?
-Hava durumunu henüz alamadım. -Tamam.
-Beş kilometre. -Önceden kesmen gerekiyor...
Dik bir dönüş gibi olacak.
Oldukça sert sola yatış. Evet.
Yapayım mı bunu? Denemeli miyiz? Bilmiyorum.
Deneyebiliriz.
Seviye değişikliği ister misin? İşte oldu.
-Teşekkür ederim. -Evet.
Eş zamanlı kayma. Hızı düşür.
Flaplar 15.
Fren devrede.
Uçağı indirmem hakkında ne düşünüyorsun?
Güveniyorum.
-Öyle mi? -Peki ya sen?
-Güveniyor musun? -Evet.
Neye dayanarak?
Bilmiyorum. Birinin yetenekli olup olmadığı
hemen anlaşılır gibi hissediyorum.
Ve bence oldukça yeteneklisin.
Bu da sanalla aynı şekilde oluyor, değil mi?
-Simülatörle? -Ne?
Bu simülasyondakiyle aynı şekilde oluyor, değil mi?
Evet.
Rüzgar durumu?
Evet, rüzgar kontrolü.
Rüzgar sakin. Pist altı. İnişe hazır.
İnişe hazır. Pist altı.
Simülasyonda da flap 40'la inişler yapıyor muydun?
-Evet, bunda. -Tamam.
500 fit, pist altı ve... İniş kontrol listesi.
Hız freni.
İniş kontrolü... Evet. Açık.
-İniş takımları. -Üç yeşil ışık.
Ve flaplar.
-Beş yüz. -Flaplar 40.
-İniş kontrol listesi tamamlandı. -Tamam.
İniş.
Elli. Kırk.
Otuz. Yirmi.
On.
Fren.
Işıklar.
80'de bana söyle.
Seksen.
Tamam. Güzel.
-Teşekkürler. -Ne düşündün?
-İniş... -Bilmiyorum.
Daha önce bunu yapmamıştım.
-İniş harikaydı. -Gerçekten mi?
-Evet. -Teşekkürler.
Hiçbiri orada ne olduğunu görmemiş olsa da
tüm bu alkışlar önemli bir şey başardığımı hissettirdi.
-Harikaydın. -Kalkış, iniş, mükemmel.
-Çok iyi. -Tamam.
Belki de pilotların bu işi yapma nedeni budur.
Kokpitte neler olup bittiğini kimse görmüyor.
Ve kahramanları olmak için gereken tek şey,
herkesi güvenli bir şekilde indirmek.
Uçmaya devam edecek misin? Bir uçak falan alacak mısın?
Bilmiyorum.
-Bilmiyorum. -Yapmalısın!
-Belki. -Yapmalısın!
-Bırakma. -Gerçekten iyisin.
Duygusal, aylarca süren bir yolculuktu.
Ülkenin dört bir yanından
binden fazla adaydan sadece ikisi kaldı.
Pilotlar oylarını kullandı. Ve burada,
Wings of Voice'un kazananı...
Isabella Henao!
-Aman Tanrım. -Evet.
Aman Tanrım!
Isabella, nasıl hissediyorsun?
Bu çok acayip. Bu inanılmaz!
Çılgın bir yolculuktu, çok fazla şey oldu.
Çılgıncaydı.
Pekala, Isabella, sahne senin.
Teşekkür ederim.
Dr. Jordan'ın ofisi. FMRI sonuçları geldi.
Lütfen sonuçları konuşmak için bizi arayın.
-V1. -V1. Döndür.
Boş zamanlarımda, dünyanın neresinde olurlarsa olsun
boş 737'leri taşıyan bir şirkette
pilot olarak çalışmaya başladım.
Bazen bir askerin beni
Ekvator kırsalındaki bir askerî havaalanına götürmesi gerekiyordu
ve orada koltukları olmayan bir 737'nin
gecenin bir yarısı Amazon ormanları üzerinden
Brezilya'daki bir piste uçurulması gerekiyordu.
Takımlar kapalı.
Nedense, bana güvendiler.
Kokpitteki iki pilottan biriydim.
Ve bazen, tuvalet molası verdiklerinde
orada sadece ben oluyordum.
Saatlerce Atlas Okyanusu'nun üzerinde uçuyordum.
Ta ki Namibya'nın misafirperver kumları görüş alanıma girene kadar.
Bu boyuttaki bir uçağı
sadece en zeki ve en iyi insanların uçurmasına izin veriyorlar
ve bunu bilmek iyi hissettiriyor.
Kalkış hızını ayarla.
Bir sorun olduğunda kimse kokpite yardıma gelemez.
Yani buradaysan, iyi olmalısın.
Yüz.
Tercüme: Ali Tok