Bir rüyadan uyanıp da…
…o rüyayı daha önce görmüş gibi hissettiniz mi hiç?
-Sessizlik. -İtiraz ediyorum.
Sessizlik. Lütfen.
-İtiraz ediyorum. -Reddedildi.
Austin…
Ne demek istedin?
Biz saklambaç oynuyorduk.
Ben dolaba saklanmıştım.
Babamın onun yüzüne
yastık kapattığını gördüm.
Tanrım.
Austin.
Buraya gel.
Burada ne işin var?
Simone annemin şansı olduğunu düşünmüyor.
Gil seni götürecek.
Ne?
Annem hapse girince Michigan'a taşınacağını söyledi.
Temelli mi?
O iyi biri değil Austin.
O mu yaptı?
Ne yapacağız?
Lüks avukat ne demişti? Bu cinayet davası. Bir katil bulmalıyız.
Katil annem.
Belki.
Kim?
Cynthia mı?
Gil o gece orada olsa?
Şiddete meyilli, biliyoruz.
Sabıkası var. Bunu yapabilecek karakterde biri.
Ama gerekçemiz yok. Bunu neden yapsın?
Austin, biliyorum.
Ama ya baban ya da annem. Seçim yapmalısın.
Dünyaya karşı biz, değil mi?
Gerekçeyi biliyorum.
Annem ve Cynthia ev başvurusunu önlemişler.
Konuşulanları duyabiliyordu.
Eve gireceği akıllarına gelmemişti.
Öfkelenip Tom'u öldürdü.
Sonra gelip anneme de zarar verdi.
Sessizlik.
Sessizlik lütfen.
Bilgisayar oyunu hilesi gibi.
Bu rüyayı görmüş gibiyim.
Eskiden kâbus gibi gelen şeyin girdisini çıktısını biliyorum artık.
-Ev başvurusuna engel oldunuz mu? -Evet ama…
-Gil'in şiddet geçmişini biliyor muydunuz? -Şüphelenmiştim.
-Georgia'dan nefret ediyorsunuz. -Ne? Hayır.
Ama onu mahalle kulübüne almadınız.
İş yerinden zimmetine para geçirmekle suçladınız.
Onun için "iğrenç" bile demişsiniz.
Alıntı yapıyorum.
"Aksan ve dekolteyle başkanı tavlayan şeytani fahişe." Alıntının sonu.
Tamam, belki…
Savunma makamı, Tom'un yastığa kendisinin yuvarlandığını öne sürdü.
Ancak adli tabip hiçbir şüpheye yer bırakmadan
cinayet olduğunu söyledi.
Kaza olması imkânsızdı.
Fakat yastığı yerleştiren kişi Georgia değil.
Gil, Austin'i oyun buluşmalarından almaya gelir miydi?
Arada sırada geliyordu.
Derin bir yas sürecinde olmanız nedeniyle
kafanız karışık olduğu için
Gil'in orada olduğunu söylemeyi unutmuş olmanız mümkün mü?
Hayır.
Olabilir miydi?
Onun gelmiş olması ve sizin fark etmemiş olmanız mümkün mü?
Sizin ev başvurusunu engellediğinizi söylediğinizi duyup da
öfkesini eşinizden çıkarmış olabilir mi?
Sonra da Georgia'nın evine giderek
fiziksel olarak tehdit etmiştir belki.
Sadece soruyorum,
bu mümkün mü?
Ginny.
İyi misin?
-Olanlar için üzgünüm. -Yalnız anne olmak zor.
Annemden biliyorum.
Onun neden böyle olduğunu artık anlayabiliyorsundur.
Değer verdiği insanları korumak için zor kararlar vermesi gerek.
Sana da değer veriyor. Belki tarzı biraz tuhaf ama değer veriyor.
Ginny, bu yakışık almaz. Artık gitmelisin.
Seni umursamıyorsa Joe ile ilişkini neden herkese söylemedi?
Bu seni kötü duruma düşürür. Ama o bunu yapmadı.
Sen nereden öğrendin?
Artık gitmen gerek.
Onu, bizi umursamıyorsun, tamam.
Ama Blue Farm'da kamera var.
Görüntüler elimde.
Onları avukata verirsem bir anda her şey senin aleyhine döner.
Annem seni ele vermeyebilir ama ben yaparım.
Cynthia, bu mümkün olabilir mi?
Sanırım bu mümkün olabilir.
Evet.
Sessizlik.
Mahkemede sessizlik!
Sessizlik lütfen.
Oyunun kontrolünün sende olması baş döndürücü bir şey.
Jüri olarak
Massachusetts Eyaleti'nin Georgia Randolph'a karşı yürüttüğü davada
sanığı
suçsuz bulduk.
-Georgia! -Georgia!
Ne hissediyorsun?
-Gil zarar verdi diye mi isim değiştirdin? -Şimdi ne olacak?
Adalet yerini bulduğu için mutluyuz. Bu dava sansasyonel bir nitelikteydi.
Buna rağmen jüri, kararını gerçeklere ve doğrulara dayanarak verdi.
Şimdi ne olacak?
Nasıl yani? Bitti işte. Teşekkürler.
Çocuklarını ne zaman göreceksin?
Peki şimdi ne yapacağım?
-Ne zaman… -Sence ne zaman…
Georgia Randolph bugün oğlunun ifadesiyle aklandı.
Oğlu, babası Gil Timmins'in
cinayet işlediğini gördüğünü öne sürdü.
Bay Timmins sorgulanmak üzere aranıyor.
Ancak görünüşe göre hepimiz Georgia Randolph'a bir özür borçluyuz.
Bu hikâyenin asıl kurbanı oydu.
Ne ilginç, değil mi?
Gil'in orada olduğundan bahsedilmemişti.
İfadeyi duydun. Gizlice girip konuşmayı duymuştur.
Evet ama Austin babasını gördüğünden hiç bahsetmemişti.
Muhtemelen sarsılmıştır.
Evet. Ebeveynini birini öldürürken görmek…
Böyle bir şeyi ömür boyu unutmaz.
Artık eskisi gibi olamaz.
Hâkim görüşmeleri ve görevlilerin notlarını inceledi.
Yarın eve gidebilirler.
Yarın eve dönebilir miyiz?
Annem serbest mi kaldı?
Evet, öyle.
Georgia Randolph sensin, değil mi?
Tanrım. Kocama söylemiştim.
Senin yapmadığını söylemiştim.
Büyük ihtimalle bu hikâyenin kurbanıdır demiştim.
Evinizde inşaat var, değil mi?
-Matkap falan. -Evet, tadilat var.
Kusura bakma. Gürültü oluyor, biliyorum.
Bu yüzden yarın Önerge 38'e hayır oyu vereceğim.
Ana caddede inşaat istemiyorum.
Doğru ya. O vardı.
Paul Randolph'un görevden alınmasına da evet oyu vereceğim.
Sana yaptıklarından sonra.
En çok ihtiyacın olduğu anda seni boşamak istedi.
Üstelik bak, masummuşsun.
Paul görevden mi alınıyor?
Oy pusulasında o da var.
Vay canına.
Mahallemizde resmen bir ünlü var, hâlâ inanamıyorum.
Meşhur Başkatile.
Bu son olabilir. Başkan olduğum son gece.
-Görevden alınabileceğin için üzgünüm. -Hayır Joe.
Ben üzgünüm. Önerge 38'i desteklemem hataydı.
-Tanrım, onunla hiç evlenmemeliydim. -Evet, ben…
Yalanlar söylüyor.
Hem de sürekli.
Bana hiç mi güveni yoktu? Yokmuş.
Beni hayatına almadı.
Aslında kalacaktım. Yani bebek için.
-Bebek mi? -Bebek falan yok. Ama eve dönmüştüm.
Duruşmaya gittim. Hatta onunla yattım.
Sen… Onunla yattın mı?
-Evet. -Ne zaman?
Anlayamazsın Joe.
Öyle bir kadınla değilsen anlayamazsın.
Tabii, anlayamam. Doğru.
Ama…
Ne zaman… Ne zaman yatmıştınız siz?
Kalbimi kırdı Joe.
Yani…
Peki.
Konuşabilir miyiz?
-Ne oldu? -Burada kamera mı var?
Görüntümün alınmasına rızam yoktu.
Neden söz ediyorsun? Hayır, Blue Farm'da kamera yok.
Vay be, bunlar ailece manyak.
Evet.
Cesur oğlum benim.
Seni seviyorum.
Yaptığın büyük bir şeydi. Buna mecbur kaldığın için üzgünüm.
Dünyaya karşı biz.
Onları bıraktığın için sağ ol.
-Yarın şiir dinletisinde görüşürüz. -Peki.
Büyükannen gelecek.
Güzel.
Konuşmamız gerek.
Ginny için aramızın iyi olmasını istiyorum.
Ortak velayet için başvuracağım.
Ginny de böyle istiyor.
Ortak velayet mi?
O benim babam anne.
Lütfen üzerine alınma.
Tamam.
Sahi mi? Tamam mı?
İstediğin buysa.
Vay be. Hapis seni değiştirmiş.
Odana kavuşmak iyi geldi mi?
-Normale dönmek. -Normal mi?
Bilmiyorum.
Taşınsak mı? Yeni bir sayfa açsak?
Kaçmaktan yoruldum.
Evet, ben de.
Ayrıca ülke duydu.
Nereye gidersek gidelim kendimizden kaçamayız.
Çok dokunaklı.
Artık hayatımız bu. Biz buyuz. Hep böyle olacak.
Evet.
Sanırım öyle.
Düğünümde nasıl tutuklanmıştım ama?
Sonra o özel dedektif bana seri katil demişti.
Sonra da canavar olmanla ilgili şiirim viral oldu.
Sonra kocam beni terk etti.
Hamile kaldım.
-Sonra ben kaçtım. -Sonra döndün.
-Döndüm. Aptalcaydı. -Değildi.
Cynthia nasıl yardım etti?
Neden yaptı, hâlâ anlamıyorum.
İlginç bir yıl oldu.
Evet, öyle.
Austin iyi olacak, değil mi?
Umarım.
Lütfen, ne olursun, artık terapiye gidebilir mi?
Evet, gidebilir.
Ben de gideceğim.
Ne?
Vay be. Peki, tamam. Bu…
Açıkçası bu söylediğin en inanılmaz şey olabilir.
Terapiye gideceğim. Hep istediğin gibi.
Yani sonuç olarak yaşadıklarımıza değdi diyebiliriz.
Hayır. Hayır, hiç de değmedi.
Bir daha olmayacak, değil mi?
Tekrar yapmayacaksın.
Söz veriyorum.
Değiştiğini bilmem gerek. Artık farklı olduğunu, bunu anladığını.
Anladım.
Evde olmak istedim. Austin de öyle.
Döndün mü komşu?
Merhaba.
Eve dönmek çok tuhaf geliyor.
Aynı zamanda çok da normal.
Ne yapsak? Max'i de alıp birlikte Uno mu oynasak?
Şu anda Max'le konuşmuyoruz.
Daha doğrusu ben konuşmuyorum. Max hiç susmaz.
Neden?
Çünkü ispiyoncu. Bizimkilere içki sorunum olduğunu söyledi.
Hadi be. Var mı?
Hayır, yok.
-O zaman niye öyle söyledi? -Max işte.
Her şeyi abartır. Başımı derde sokar.
Kötü olmuş. Üzüldüm.
Dinle. Teşekkür ederim. İhtiyacım varken yanımda oldun.
Her zaman. Yani…
Her zaman.
Sana hâlâ âşığım.
Sen değilsin, biliyorum. Beni arkadaş gibi seviyorsun.
Ama sanırım ben hep sana âşık kalacağım.
Nasıl vazgeçerim, bilmiyorum.
Ama aramızda ne olursa olsun ben de hep yanında olacağım.
Anladın mı?
Bir sorunum yok.
İnan bana.
Bir numara göster.
Numara mı? "Dans et maymun" der gibi.
-Evet. -Pekâlâ.
Kickflip yapabilirim ama çok iyi değilim, yani…
Bekle. Hazır mısın?
İşte bu!
Hayır, bunu alkışlayamazsın.
-Yaz için planın var mı? -Pek sayılmaz.
Senin?
Babamla Kore'ye gideceğim.
Ama daha anneme söylemedim.
Sıra bende. Ben bir numara yapayım.
-Sahi mi? -Evet.
Tamam.
Al bakalım.
-Tamam. -Tamam.
Evet.
-Teşekkürler. -Elbette.
Sonunda her şey normale dönecek mi acaba?
Ya annem tekrar yaparsa?
Birine zarar verirse?
Onun yaptıkları
senin suçun değil.
Artık öyle düşünmüyorum.
Nasıl yani?
Görüşürüz komşu.
Sana hâlâ âşığım.
Hiç vazgeçmedim.
-Yani yalan mı söyledin? -Evet.
-Demek yalancısın. -Yalancıyım.
BLUE FARM KAFE
Özgürlüğe.
Nasıl bir his?
Tuhaf. Milletin eğlencesi olmuş gibiyim.
Ne yapacağımı da bilmiyorum. Artık Paul için çalışmıyorum sonuçta.
O işte çok iyiydin.
Nasıl yani?
Olağanüstüydün. O büroyu sen yürütüyordun.
Öyleydi, değil mi?
Marcus'la ilgili de haklıydın.
Maxine onu okulda içerken yakalamış.
Peki… Ne yapacaksın?
Bundan böyle cezalı
ve garajdaki resim atölyesine gitmesi de yasak
çünkü oraya gece kulübü muamelesi yapmış.
Bu kadar mı?
Gözümüz üstünde.
Tamam.
-Dur. -Ne?
Padma? Hayatım? Joe nerede?
Mutfakta.
Bütün şefleri kovdu. Jeremy Allen White'a bağladı resmen.
Mutfaktaymış.
Buraya hiç gelmemiştim.
Georgia.
Özgürüm.
Yani…
Şey, bilmiyorum, yani biz…
Hayır, üzgünüm.
Kafam biraz dağınık.
Yarın Önerge 38 oylaması var.
Güzel şeyler olacak gibi geliyor.
İyi oldu.
Gil'in o akşam evde olduğunu anlamaları.
Evet.
Tamam. Görüşürüz Joe.
WELLSBURY LİSESİ
-Biliyorum. -Evet.
Ne gülüyorsun?
İnanmıyorum! Ginny, saçın harika olmuş!
Sağ ol.
Abs, kamp ne zaman?
Kamp mı? Çocuklarınki gibi mi?
Yahudi geleneği. Ben kamp danışmanıyım. Haftaya gidiyorum.
Ginny, annen katil değilmiş, geçmiş olsun.
Sağ ol Brodie.
İnanılmaz, değil mi?
Adalet sistemi yüzünden annen perişan oldu.
Evet.
Hanımlar, akşam geliyor musunuz?
Çünkü övünmek gibi olmasın ama bodrumum var. Yani…
Hey, sizce Max'ten özür dilemeli miyiz?
Bir şey yapmadık ki.
Çok mu kızgın?
Öyle denebilir, evet.
-Sen ve Tris'i söyledim. -Norah.
-Kızlar, artık olay istemiyorum. -Artık olay yok mu?
Pekâlâ çocuklar, yılın sonuna geldik.
Lütfen, bir an önce toparlanalım.
Ayrıca aramızda ödüllü bir şair var.
Ginny. Bugün yıl sonu toplantısında şiirini dinlemek için sabırsızlanıyorum.
Evet!
Ginny, Ginny!
-Ginny! -Geriliyorum.
Niye? Şiirlerin harika.
"Noel Cadılar Bayramı gibi. Ben lanetliyim."
-Seninle ilgili de var. -Ya?
Evet. Şiir kursu için.
-Aşk şiiri yazacaktık. -Sen de benimle ilgili mi yazdın?
İsmi de "Gün Işığı".
"Gün Işığı" mı? Tanıştın demek.
-Hayır, tanışmadık. -Hayır. Hiç.
Marcus, idareye gidebilir misin?
Müdire Yang seninle görüşmek istiyor.
-Bir tatil daha. -Darlene'i görmeye gidiyorum. Pekâlâ.
Vandallık yapmadım. Sorun yok.
Üzgünüm.
Ne oluyor?
Marcus, gel.
Lütfen otur.
Aileni de çağırdım çünkü zor bir konuşma yapmamız gerek.
Notların sınıfını geçmene yetecek düzeyde değil.
Bir saniye. Ne?
Yani sınıfıyla mezun olamayacak mı?
"Neden hiç uyarı yapılmadı da şimdi öğreniyoruz?"
Birkaç uyarı yapılmıştı.
"Derdin ne senin? Neden?"
Belki de aptalımdır baba.
Yaz okulu düşünülebilir. Üçüncü sınıfa arkadaşlarıyla başlayabilir.
Evet.
Öyle yapar.
Ama sormak istedim.
Acaba başka bir sorun mu var?
Hayır. Gözümüz üstünde olacak ve yaz okuluna gidecek.
Özür dileyecek misin?
-Ne için? -Önergeyi destekle diyen sendin.
Karından boşan diyen de.
Onun suçlu bulunacağını, kurtuluşu olmadığını söylemiştin.
Tamam, mesele bu mu yani?
Kariyerim tehlikede. Evliliğim bitti.
Evliliğin bittiyse sizin yüzünüzden bitti. Neden daha önce boşanmadın, bilmem.
Hamile numarası yaptı.
Ne yaptı?
Evet.
Tamam, evet.
Bu biraz… Gerçekten mi?
Kahretsin, bu…
İnanılmaz. Yani…
Bu çok şeytani.
Şeytani.
Ama akıllıca.
Affedersin.
Biliyorum, yaşanan bunca şey
sana ağır geldi.
Evet, öyle oldu.
Tanrım, matkap sesi feci.
OYUNUZ BURAYA
Matkap sesi korkunç.
Whole Foods gelsin istiyordum
ama Önerge 38 kabul edilirse ne kadar çok inşaat olur, düşünsene.
Az daha oy verecektim.
Tanrım, matkap sesi feci.
Hey.
-Ne için deliyorsun? -Hiç.
Sarışın bir hanım birkaç saat sondaj yapın dedi.
Gürültü yapmamı söylendi.
-Merhaba. -Merhaba.
Simone.
Sen istersen Max'ten özür dile ama bence her şeyi bilmesine gerek yok.
Bu benim özelim, tamam mı? Mahvetmesini istemiyorum.
-Yanında sürekli diken üstündeyim, bıktım. -Biliyorum, biraz…
Merhaba.
-Selam Max. -Selam Max.
Silver'la ayrıldık.
Çok üzüldüm.
-İyi misin? -Evet.
Sorun yok.
Böyle olması gerekiyordu.
Biri daha yalan oldu.
Tebrikler.
Bir yılı geride bıraktınız.
-Son sınıflar… -Abby, senden ne haber?
Romantik bir şeyler var mı?
Tris'i duymuşsun ama lütfen yapma.
Neden bana söylemedin? Yani heterolara söylemişsin.
İşte bundan bahsediyorum.
Sen biz üçüncü sınıftayken açılmıştın.
Tırmanma merdivenin orada herkese ilan etmiştin.
Ama ben
bunu olay hâline getirmek istemiyorum.
Tamam, tartışmayın kızlar. Toplum içindeyiz.
Öğrenciler yaptıkları deneyleri…
Bunu konuşmak istiyorum.
Belki ben istemiyorum.
Gerçekten, rezil oluyoruz.
Maceramız için geri sayım başladı.
Kırıldım. Sizi sevdiğim için bunu düzeltmek istiyorum.
Tamam ama bazen duygularını abartılı yaşıyorsun Max.
Gerçekten, hadi ama.
Bay Cuneo'ya özel olarak teşekkür ederiz, kendisi bu yıl emekli oluyor.
Bay Cuneo'ya bir alkış lütfen.
Ufak bir hatırlatma…
İleri model Baker geldi.
-Abigail! Pislik yapma. -Çekip gitti.
Böylece kütüphane personeli gelecek yıla hazır olacak
ve herkes gerekli kaynaklara ulaşacak.
Dolaplarınızı kontrol edin, bir şey unutulmasın.
Öncelikle güvenli, verimli bir yaz…
Sınıfta kaldım.
…zorlukları kucaklamaya hazır bir şekilde…
Ben ikinci sınıftayken bana nazik davranın.
Boston Genç Şair Yarışması'nı kazanan Virginia Miller'ı
ödül alan şiirini okumak üzere çağırmak istiyorum.
WELLSBURY LİSESİ MASSACHUSETTS
Evet!
Bu şiirin ismi…
Çünkü isimler çok önemlidir…
Bu şiirin ismi "Başlangıçlar".
Yepyeni bir başlangıçtayız.
Ama bütün hissetmek nasıldır, unuttum.
Göğsündeki boşluğu neyle kapatırsın? Yara bandıyla mı, soğuk kompresle mi?
Ormanda bir ağaç devrilse duyulur mu sesi baltayla kellemi alacak kimse yoksa?
Düşüncelerim raydan çıkarsa tek yönlü bakış açısından sapabilir miyim?
Seni güçlendiren şeyler yaşamak zayıflatır da.
Bir ikilem bu, ne yapacaksın şimdi?
Alevler, sıcaklık.
Bir ritimle yalayıp geçer tenimi, sonra salar.
Alevi yutar beni.
Ben mi acıyı yerim yoksa o mu beni?
Obur, vahşi bir yaratık. Doymaz bir iştahı var.
Bir lokmayım sadece.
Yitip gitmişim eski benliğim yanarken.
Değişmeye çalışırım, büyümeye.
Oturtmaya her şeyi yerli yerine.
Ama ne doğruyu yanlışı bilirim ne de zayıfı güçlüyü.
Bütün ikilikler gri tonlar içinde karmakarışık.
Tek dileğim iyi olmak benim.
Böyle yanarak yaşanmaz hayat.
Durur mu bu ateş?
Başka felaket yaşanamaz. Umut gerek bana, girsin her şey yoluna.
Kalbim dolsun, boşluk kapansın.
Kontrol edemediğimi kabullenmeliyim.
Döküldü sırlar. Öğrenecek, ortaya çıkaracak bir şey yok.
Ruhumun parçalarını toplamak için huzur gerek bana.
Ya da ben yanarım da geriye kalmaz hiçbir şey.
Bay Gitten, söyleyin, Ginny Miller İleri İngilizce'yi neden bırakmıştı?
Bir konuşsak iyi olacak.
Ne demek o? Bana çekmiş.
Bana çekmiş tatlım.
Neden bahsediyorsun? Şair benim.
-Harika bir şair. Hakkını vereyim. -Öyledir tabii.
Evet, harika.
-Teşekkürler. -Hep öyleydin.
Ben de onu diyorum.
Ne düşünüyorsun?
Seni biraz gaza getireyim.
Olağanüstüydü tatlım. Gerçekten.
Tanrım, herkesin bana pozitif bir nedenle bakması çok iyi geldi.
Bir süredir bu olanlar dışında bir varlığım yokmuş gibi hissediyordum.
Ama orada tekrar Ginny oldum.
Sadece Başkatile'nin kızı değil.
Bu harika tatlım. Çok sevindim.
-Ne? -Onu ben de istiyorum.
-Kim bu? -Wolfe.
Ne güzel.
-Onu öldüreceğim. -Ne dedin sen?
Onu hamile bırakan çocuk.
Evet, tamam. Öldür.
Çok komiksiniz.
Austin'i almam lazım. Evde görüşürüz tatlım.
Çok iyiydi.
Tebrikler Ginny. Ben kaçtım.
Tamam. Seni seviyorum.
"Seni seviyorum" mu? Ben de seni seviyorum ya.
Hepimiz birbirimizi seviyoruz. Ne güzel.
Pekâlâ, ikinizi de seviyorum.
Merhaba şiirci çocuk.
-Şiirini beğendim. -Teşekkürler.
-Geldin, sağ ol. -Gelmesem olmazdı. Şiirci çocuğum.
Hâlâ dostuz, değil mi?
Bilmiyorum ki. Eski sevgiliyle dost olmayı denemiştim.
"Aramızda bir şeyler vardı."
O ben miyim?
Selam. Seni görmek güzel.
Dostuz. Sana seçenek bırakmadım. Üzgünüm.
-Şiirine bayıldım. -Sağ ol.
İdareden neden çağırmışlar?
Bir şey değil. Biri cüzdanımı bulmuş.
-Olağanüstüydü. Çok iyiydi! -Tanrım!
-Harikaydın! -Üçüncü sınıfa geçiyoruz!
Evet.
Ben bu yılı hâlâ atlatamadım. Üç yıl gibi geldi, belki de beş.
Seneye korkunç olacak.
Herkes böyle diyor. İnsan korkuyor. Demesinler.
Sizce dedikleri kadar kötü müdür?
Maxine gelmedi mi?
Cynthia, sadece yaptıkların için teşekkür etmek istedim.
-Kızın çok ikna edici olabiliyor. -Ginny mi? Onun bununla ne ilgisi var?
Siz tıpatıp aynısınız.
Gurur duyuyorsundur.
Aynı sana benziyor.
Tanrı Austin'in yardımcısı olsun. Cidden.
Al.
Merhaba. Günün nasıl geçti?
Ne oldu?
Gerçekten bilmiyorum.
Al. Zach'lerde unuttun herhâlde.
Hadi. Yaz tatili başlasın, değil mi?
-Artık buna ihtiyacımız yok. -Anne!
Buna da yok. Buna hiç yok.
Evet, görevden alınman için oy verdiler ama yeni seçim olacak.
Aday olursun, başta neden seçildiğini hatırlatırsın.
Georgia'nın davasına karşı bir refleks bu. Bir de Önerge 38'i desteklemene.
Kovuldun.
Ne?
Senin işin bana tavsiye vermekti.
Tavsiyelerin iyi sonuç vermedi.
Madem burada olmak istemiyorsun, git o zaman.
Evet, yaz tatilin resmen başladı. Çok heyecan verici.
Seninki değil. Senin yaz tatilin yok.
Yaz okulun var ve bundan böyle cezalısın.
Ginny'nin şiiri nasıldı?
Şahaneydi.
Brodie'nin mesajını açar mısın? Ellerim salmonellalı.
"Bunu kutlayalım leydim" yazıyor.
-Ne eğlenceli. -Bir şey yok.
İkinci sınıfın bitişini onun evinde kutlayacaklar işte.
-Ben gitmiyorum. -Yapma böyle.
-Ben gidebilir miyim? -Brodie'lerde. Nefret edersin.
-Seninle konuşmuyorum. -Marcus, cezalısın.
Parti falan yok. Hele yasa dışı maddeler varsa.
Ne? Anne!
Max'in arkadaşının evinde içmeyecekler mi sanki? Max?
Yo, Yılanlar ve Merdivenler ve Monopoly oynuyoruz.
Hayır.
Peki.
Anne. Yaz okulu dışında da yardım alması gerek.
-Rehabilitasyona gitmeli. -Babanla ben ilgileniyoruz.
Sen partiye gidip arkadaşlarınla barışsana.
Canım kimseyi görmek istemiyor. Odamda olacağım.
Güzel olmuşsun.
Sen gerçekten değiştin anne.
Bence çok değiştin.
Ya sen?
Nasıl yani?
Nasıl birine dönüştüğüne çok dikkat etmeni istiyorum tatlım.
Ne demek?
Bunu yapması için
Austin'e ne söyledin?
Durumu biliyordu. Seçimini yaptı.
Cynthia, Gil'in gelmediğini biliyor.
Ne yaptın sen?
Bize hep öğrettiğini yaptım.
Yapamazsın.
Böyle şeyler senin üstüne vazife değil.
Neden kızdığını anlamıyorum.
Bu sayede çıktın. Aynısını sen de yapardın.
Beni korkutan da bu ya.
Dönüşü olmayan yollara girmek ne demektir, bilirim.
Sen ve Austin bunu yaşamamalısınız.
Pek bir seçeneğimiz yoktu.
Bunun yükünü bilemezsin.
Taşımak zordur.
Mecbur kalma diye zor şeyleri ben yapıyorum.
Canavarım, biliyorum.
Sen de canavara dönüş istemiyorum.
Yapmam gerekeni yaptım.
Doğru yaptığımı kanıtla.
Değişmene seviniyorum anne.
Umarım böyle kalırsın.
Seni özgür bıraktığıma pişman etme.
Bütün yük sende sanıyorsun ama değil.
Biz de taşıyoruz.
Hep taşıdık.
Merhaba baba.
Bugünkü tepkim için üzgünüm.
Çocuğunun böyle zorlandığını görmek bir ebeveyn için çok zor.
Hem de zeki olduğunu bilirken.
Bu kadar sevecen, şefkatli, harika biri olduğun hâlde
başarısız oluyorsun.
Bu sana yakışmıyor.
Böyle seçimler yaparak kendini değersizleştirmene çok üzülüyorum.
Biliyorum baba.
Sorun yok. Anlıyorum.
Seni seviyorum.
Sen benim oğlumsun.
Seni seviyorum.
Yardıma ihtiyacın olursa her zaman bana gelebilirsin.
Biliyorum. Ben de seni.
Yardıma ihtiyacım yok.
İnan bana. Ben iyiyim.
Bak, üzgünüm. Endişelenmiştim.
Kahretsin.
Yastık bile koymamış.
Cezalısın sanıyordum.
Firar ettim. İyi misin?
Press.
Hey, Press, ne içiyorsun?
Sence insanlar değişebilir mi?
Hayır.
Annen değişebilir.
Kendimden bahsediyordum.
Hayat döngülerden ibaret.
Benim kaderim de…
…onun gibi olmak mı sence?
Hayır.
Austin iyi olacak.
Atlatacak.
Abby.
-Annenin iyi olmasına çok sevindim. -Sağ ol. Ben de.
Kardeşimle konuşabilir miyim?
Bizimkiler kaçtığını bilmiyor. Hemen gidelim. Lütfen.
Marcus.
-Yalvarıyorum, lütfen. -Hayır.
Hadi. Bir tane daha.
-Olayı büyütmüş olmamak için geldim. -İnsanlar bunu anons etmez.
Tatlı geri bildirimin için teşekkürler Abby.
Birlikte takılıp normal olmayı seviyorum.
Hiçbir şeyi kurcalamıyoruz, sorunlarımızı irdelemiyoruz. Hem de hiç.
Konuşalım mı?
Olur.
Şiirini kaçırdığım için çok üzgünüm ama harika olduğunu duydum.
-Sorun yok. Önemli değil. -Hayır, önemli.
Sen Köpük'e gelmeyince üzülmüştüm. Nasıl bir his olduğunu biliyorum.
Üzgünüm.
Hayır, sana kızmıyorum.
Tamam.
Zor bir dönemdeyim. Sen de öylesin, biliyorum.
Yanında olmaya çalıştım, oldum da
ama sanki beni bırakıp milletle takılıyorsun.
Bunda özgürsün tabii. İstediğin kişiyle takılabilirsin.
Takılabilirim.
Evet ben de onu diyorum. Aynı şeyi söylüyoruz.
Ben de sana kızmıyorum.
Bilmiyorum, belki de koptuk. Belki bu normaldir.
Normal olsun istemiyorum.
Kopmak istemiyorum.
Ne diyeceğimi bilmiyorum. Üzgünüm.
Hadi bakalım! Birkaç shot atalım! Ne dersiniz?
Evet, gelin hadi.
Shot bebeğim.
Annem haklıymış. Daha da kötü oldu.
Joe?
Onu Gil öldürmedi, değil mi?
Hayır, ben öldürdüm. Tom Fuller'ı ben öldürdüm.
Bunu tahmin ettiğini sanmıştım.
Evet. Evet, yani…
Yanında güvende hissediyorum.
Daha kendim gibi hissediyorum.
Yani gerçek ben gibi.
Eğer bütün bu saçmalıklar olmasaydı ve normal bir hayatım olsaydı
kim bilir…
Belki bambaşka biri olurdum. Belki de aynı olurdum.
Ama senden bir şey saklamak istemiyorum.
Son kocamı da öldürdüm.
Vay canına.
Basında hakkımda söylenenlerin de
çoğu doğru.
Neler oluyor?
Bütün karanlık sırları ortaya serip korkunç şeyler söylediler.
Bir sen yanımda oldun.
Bu ne kadar kıymetli, bilemezsin.
Yani eğer…
Beni hayatında istemezsen anlarım.
Ama sana yalan söylemeyeceğim.
Yalanlardan çok yoruldum.
Kaçmaktan da yoruldum.
Öylece durmak istiyorum.
Yani bunları sindirmek çok zor.
Senden bir şey istemiyorum.
-Tamam, güzel. -Evet.
-Ben de öyle. -Tamam.
Boş versene.
Üzgünüm. Ben…
Bunun hiç sırası değildi. Sen içini dökerken kendimi kaptırıverdim.
Hayır, ben…
Şunu bilmeni istiyorum.
Amacım ona yardım etmekti. Cynthia'ya.
Austin ve Ginny de bana yardım etmek istediği için
yalan söyledi.
Sadakat, değil mi?
Hepsi bu.
Anlıyorum.
Umurumda değil.
Yani insanları öldürmen umurumda tabii. Kimseyi öldürme.
Aslında kaç kişiydi? Kocadan falan bahsettin.
Kahretsin.
Çok özür dilerim.
Daldan dala atlayıp durdum.
Çocuklarım için bir süre durulmalıyım sanırım.
Ginny'ye söz verdim.
Artık değişeceğim.
-Bebeğim, bu beni şişman mı göstermiş? -Evet.
Hey.
Ona düzgün davran.
-Marcus, dostum, iyi misin? -İyiyim.
-Ne içiyordun? -Shot.
-Shot mı? -Evet.
-Zaten… -Hayır, eve gidiyoruz.
-Gidiyoruz. -Hayır.
-Lütfen. -Hayır, sen git.
Ben evimdeyim. Brodie'nin bodrumuna bayıldım.
Sağ ol kanka.
-Ne? Hayır. -Marcus.
-Gidiyoruz. -Yapma.
Hadi. Bize kızdın diye çocukluk etme.
-Eğlenelim. -Kardeşimle ilgilenmeliyim.
Niye sizinle takılamıyorum? Üçüncü sınıf olmadığım için mi?
-Hey. -Üçüncü sınıf değilim.
-İyi misin? -Geçemedim.
-Yardım lazım mı? -Gerek yok. Hallettim.
Zaten o kadar yakın değiliz.
Max, yapma. Öyle demek…
Merhaba Paul.
Ne işin var senin burada?
Hatalıydım.
Hamilelik yalanı için özür dilerim.
Rehin vermedim.
Senin yüzünden işimden olabilirim.
Planlarım vardı, sonra sen gelip…
Gelip mahvettin.
Gerçekleşmelerini ben de istiyordum.
Palavra.
Beni hiç sevmedin ki.
Bu doğru değil.
Başkanla evlenmek istedin. Beni kullandın.
Aynı olduğumuzu düşünürdüm ama değilmişiz.
Aynı değilmişiz.
Beni hiç olmak istemediğim birine dönüştürdün
çünkü sen…
Sinsisin.
Güzel şeylere zehrini akıtıyorsun.
Özür dilemeye gelmiştim,
diledim işte.
Hakkında söylenen saçmalıklara inanmaya mı başladın yoksa?
Kendini mağdur mu sanıyorsun? Çünkü inan bana, değilsin.
Seni olduğundan farklı birine dönüştürmedim ben.
Yukarı çıkalım.
İyi akşamlar.
Yatağına.
-Anne, baba… -Hemen yatağına.
Kasmayın bu kadar.
Bıktım artık, herkes dünyanın en kötü şeyiymiş gibi davranıyor.
Gençler içer.
Bu büyük bir sorun değil.
Kendimi değersizleştirmiyorum, tamam mı?
Tanrım, sus artık.
Bunu sabah konuşuruz.
Tamam.
Evet, tamam.
Başüstüne. Tamam. Başüstüne.
-Başüstüne. -Neyin var senin?
Bizden nefret mi ediyorsun?
Hayır. Hayır, ben…
Sizden nefret etmiyorum.
Kendimden ediyorum.
Kendimden ediyorum, tamam mı? Kendimden…
Kendimden nefret ediyorum.
Kendimden nefret ediyorum!
Kendimden!
Anladın mı? Ben…
Kendimden nefret ediyorum.
Bir derdi var. Yardım almalı. Rehabilitasyona gitmeli.
-Geri kalsın istemiyorum. -Düzelsin de geri kalırsa kalsın.
Yeterince zor bir dönemde. Daha kötü olsun istemiyorum.
New Mexico Eyalet Hapishanesi'nde mahkûm olan Shane Reilly'den gelen aramayı
kabul ediyor musunuz?
Evet.
Mary? Orada mısın?
Bana öyle deme.
Tanrım, sesin. Küçüklüğünden beri hiç duymamıştım.
Niye arayıp duruyorsun baba?
Uzun zamandır seninle konuşmak istiyordum. Ben seni bulabildiysem herkes bulabilir.
Annen, üvey baban.
Mary… Mary, dikkatli olmak zorundasın.
Ben artık Mary değilim!
Ginny, hey.
Selam.
İyi misin sen?
İyiyim. Baksana.
Bayağı sarhoşsun.
Duyabilir miyim?
Neyi?
Şeyi…
"Gün Işığı" şiirini.
Marcus…
"Geçemedim" derken ne demek istedin?
Ben…
Eziğin tekiyim.
Sınıfta kaldım.
Sen ezik değilsin.
Marcus…
Sanırım yatağı ıslatmışsın.
Üzgünüm, ben…
Kahretsin, çok sarhoşum.
Marcus.
Seni seviyorum. Ben…
"Gün Işığı" şiirini duymak istiyorum.
Duymak istiyorum.
Ginny.
Gitsen iyi olur canım.
Austin, merhaba.
İyi misin?
Gözlüğünü mü kırdın?
Odamdan çık.
Austin…
Sana çık dedim!
Bazı şeyleri yara almadan aşmak imkânsızdır.
Ama bütün mesele şu, insan nasıl değişeceğini seçebilir mi?
İpleri eline alabilir mi?
Saçmalık bu.
Bence bu yolculuk boyunca konuşmayalım.
Buradasın.
Yüzüme dokunduğun an gibi.
Hiç gitmeyeceğine söz verdiğin.
En büyük korkum o elin kaybolup gitmesi.
Karanlıkta gün ışığı gibi.
Gecede yitmesi.
Karanlık çöker, yutar her şeyi.
İkna eder, hazırlar.
Alır götürür seni.
Ben kalırım söylediğin o sözlerin yankısıyla.
Ama bilirim acının ardındaki o kalbi.
Umut dolu o, benim gibi.
Bir gün karanlık terk edecek gökyüzünü.
Karanlığın içinden görürüm gün ışığını.
Kasvetli.
Hâlâ ısıtır içimi.
Bilirim, orada bir yerlerdesin.
Bugün. Yarın. Her daim.
Bazı şeyler seni öylesine değiştirir ki bir daha eski hâline dönebilir misin?
Sanırım annem değişti
ya da değişmeye müsait
ama bilmiyorum.
Asla bilemem.
Ben değiştim.
BİLİNMEYENLERİYLE GÜNEY KORE
Mecburdum.
Anne?
Değişimden kaçamazsınız.
Sadece hamileyken süt içmiyor muydun?
Değişim kaçınılmazdır.
Alt yazı çevirmeni: Duygu Mengioğlu