NBC STUDIOS, BURBANK, KALIFORNIA, 1968 R.
Genialnie!
„Trouble”, jedna z najlepszych piosenek Elvisa.
Jak dźwięk?
Rewelacja.
To jest kawałek o spuszczaniu łomotu, co jest świetne
na swój sposób,
ale może spróbujmy czegoś
bardziej świątecznego.
Nie jestem do tego przekonany.
Jasne. Masz rację.
Spróbujmy z Tiny Timem i Elfami Elvisa.
I jak?
WESOŁYCH ŚWIĄT
Dziewczyny.
Scatter, ja pierdolę.
„Czekaj w limuzynie” było za mało precyzyjne.
Co to ma być?
Mówiłeś, że spędzimy czas z Elvisem.
Wiesz, że masz kieszenie w kamizelce?
Halo?
Hej, kotku. Dzwonię za późno?
Tylko jedna z nas już smacznie śpi.
Ucałuj ją ode mnie.
Wydajesz się zmęczony.
Sam nie wiem, Cilla.
Świat oszalał, a ja muszę robić
gówniany świąteczny program dla Pułkownika.
Na pewno będzie świetny.
Z Elfami Elvisa?
„Elfami Elvisa”?
Są gorsze, niż myślisz.
Niemożliwe.
Halo? Cilla?
Mistrzu, przerwało.
Wybacz, muszę się pospieszyć.
Z czym?
Z zabiciem cię.
Z jakiegoś powodu chcieli, żeby to leciało, gdy będziesz umierał.
On ma mnie zabić?
Goulet?
Ja pierdolę, ten dzień robi się coraz lepszy.
Cholera, postrzeliłeś mnie!
Nie powinienem był dziś wychodzić z łóżka.
Co? Nie mogę mieć złego dnia?
Cholera!
NIXON GÓRĄ! STOP WOJNIE!
Stary, mam kiepski dzień.
Skopię ci tyłek.
Co jest?
Rany, to Elvis?
Przepraszam.
O Boże, to było niesamowite.
Co tu się działo?
To...
To była próba.
Do mojego nowego programu.
Nic mu nie jest?
Nie, to tylko sztuczna krew. A to tylko sztuczne...
Sztuczne coś.
Co to za nowy program?
AGENT ELVIS
Wstawaj, dupku.
Gdzie ja jestem?
Nie żyjesz. Zajebię...
Jezu Chryste.
Jesteś głupszy, niż ustawa przewiduje? Milcz.
To mój kumpel, Bobby Ray.
Posłuchaj go.
O jakiej domowej zasadzie teraz myślę?
Na pewno nie o przestrzeni osobistej.
Obiecałeś, że w domu nie będziesz samozwańczym stróżem prawa.
Nawet nas pani nie zauważy.
Jak się stąd wyrwę, to cię...
Prawie.
To była Bertie, moja opoka.
Rządzi tu. Zna mnie, odkąd latałem w pieluchach.
A skoro mowa o pieluchach, widzisz tego szympansa z gnatem?
Narobi ci kłopotów.
Postanowiłem kiedyś,
że nie będę patrzeć, jak nasz kraj podupada
przez chaos, hipisów, narkotyki i zbrodnie.
Nie pozwolę na to.
Ale Scatter?
Robi to, bo go to podnieca.
Nie o to mi chodziło.
Mam taki pomysł.
Przestań być taki obrzydliwy,
zwłaszcza w jacuzzi, które zapchałeś swoją małpią spermą.
Filtr wyglądał jak po wojnie!
Tu i teraz powiesz mi, kto kazał ci mnie zabić.
Pieprz się, gwiazdorze.
Nie płacą mi za gadanie.
Jacy „oni”?
Słuchaj, śmieciu. Obiecuję, że Scatter pociągnie za spust...
Kurwa!
„Jeśli!”
Chciałem powiedzieć „Jeśli nic nie powie”!
Nie żebym bronił małpy, ale to było mylące.
I co?
Tego miałam nie zauważyć?
Drobne potknięcie, panno Bertie. Wszystko gra.
Fakt, że salon nie wygląda najlepiej.
Wiesz, że mogłabym
przerobić cię na sweter z rękawem za łokcie.
Musisz to posprzątać.
Ten opis swetra był dosadny.
Ja też nie wiem, gdzie jest mop.
Rzucaj!
Ta walka ze zbrodnią kiedyś cię zabije.
To nie była moja wina.
Tamten gość wszystko zaczął.
Tak po prostu?
Wiem tylko, że ktoś chce mnie zabić.
Rzucaj!
Stawiam na tych Boliwijczyków.
Niemożliwe.
Ich już nie ma wśród nas.
A to co? Torba na wynos?
Odłóż to.
A ten mafioso, którego poznałeś w Miami,
gdy śpiewałeś Sinatrę?
Na pewno nie.
Gang motocyklowy sprzed miesiąca?
Nie po tej eksplozji.
A może kolejny zazdrosny mąż,
którego żona robi się mokra, gdy pojawiasz się w telewizji.
To nie zawęża poszukiwań.
Poza tym nie sądzę. Był zawodowcem.
Co ty wygadujesz?
Obiecałam twojej mamie, że się tobą zajmę,
ale gdyby żyła...
Podziękowałaby mi, że próbuję zmienić świat na lepsze.
„Dobry piesek. Chcesz smaczek?”
A potem pewnie zakryłaby uszy,
bo zaraz zrobi się głośno.
Czekaj. Patrz.
Nudziło mi się i odpicowałem ci okulary.
Nieźle.
Patrzcie na to.
Chwila.
Co ze świątecznymi dekoracjami? Mieliśmy mnóstwo ozdób.
Teraz ja tu rządzę.
- Nie będzie programu świątecznego. - A co?
Dzięki, że pytasz.
Zrobimy show z przesłaniem.
- Z przesłaniem? - Właśnie.
Pełen rock and roll,
jak robiliśmy przed filmami i resztą bzdur.
Właśnie o tym mówię.
Ty, chłopaki i świetna muza.
Scotty i DJ już wylecieli.
- Ściany się zatrzęsą. - Zawsze.
Rozwiesimy mnóstwo balonów.
- Co? - Serpentyny.
I chorągiewki.
Nie ma mowy. Idź po auto.
Przepraszam.
No proszę, pani jeden, dwa i trzy.
Tak, słucham. Jak tu weszłyście?
Mogę zrobić zdjęcie?
Jasne, chodźcie.
Dobra, ostatnie, przysięgam.
Wszystko dla fanek.
Którymi nie jesteście.
Dobra, świnko, pokaż ząbki.
- Powiedz... - Chyba wiem.
Cheese, gnojki.
I to mi się podoba.
Pojebane, co?
- Co tu się stało? - To moja praca.
- Co? - Pstro. Na razie.
Mam kilka uwag.
Powiesz mi, co tu się odpierdala?
To zabrzmi trochę albo bardzo dziwnie.
Jesteś na liście morderstw.
Przypał, co?
Jak tam, szefie?
Jestem na liście morderstw.
Przypał.
Scatter, czujesz ją?
To na pewno dobry pomysł?
Mam kilka pytań odnośnie do tej listy.
Mówię o tym, że małpa namierza kobietę po zapachu jej części intymnych.
Wie, co robi.
Serio? Ostatnio dotarliśmy
do talerza raków Glorii Steinem.
Zostajecie przy aucie.
Tym razem zaznaczę wyraźnie: żadnych naćpanych dziwek.
Jak zaraz nie wrócę, pomóżcie.
- Pan Presley? - Macie wolny stolik?
Niech sprawdzę.
Spokojnie. To nie było pytanie.
Oto i ona. Nie przedstawiłaś się.
Nie bez powodu.
Chcę odpowiedzi.
A ja myślę, że chcesz przegrzebki z sosem szampańskim.
- Proszę? - Nie daj się prosić.
Są tak dobre, że za pierwszym razem dosłownie się zesrałam.
Teraz myślę, że mogły być niedogotowane.
- Pomówmy o tej liście. - No tak.
- Ktoś chce cię zabić. - Kto?
Słyszałeś o Charliem Mansonie?
Ale jesteś niegrzeczny!
Nie rób tego, Jughead!
Masz pożyczyć zapalniczkę?
Jasne. Możesz pożyczyć, co zechcesz,
ogień, kluczyki, moją śledzionę.
W takim razie ciebie też pożyczymy.
No już, podnieście go.
Mówię do siebie?
Pytam poważnie, słyszę teraz w głowie sześć głosów.
Psychopata.
Który, na marginesie, właśnie porwał twojego kumpla.
- Co? - Tego bez pieluchy. Bobby'ego Raya.
Kelner ci to powiedział?
„Kelner ci to...”. Tak.
Widzimy wszystko. Straszne, co?
Mówisz serio. Dokąd go zabrali?
- Nie powiem. - Idziemy.
Mam odwołać kolację z nienachalnym radiologiem,
który ma rozmiar 46 i domek na plaży?
Raczej nie.
Na pewno?
Ostrożnie.
Nie wyglądasz na zastępcę szeryfa hrabstwa Shelby.
Dlaczego Dean Martin mierzy mi w głowę?
To twój problem.
Skoro mowa o problemach, jeśli ten Manson naprawdę porwał Bobby'ego...
to zobaczycie, dlaczego Scatter nie siada za kółkiem.
Przejedźmy się.
To ranczo Spahna.
Dawniej kręcono tu westerny.
Nikogo tu nie ma.
- Za to „nikt” ma wiele koni. - Słuszna uwaga.
Uwierz mi. To siedziba Mansona i jego ludzi.
Możemy już darować sobie ten cyrk?
Z chęcią.
Teraz już cię lubię.
Przekonamy się.
Możesz już wyjść.
Co ty robi...
Co robię? Moją robotę. Mam utrzymać cię przy życiu.
Poza tym jaram jointa z małpą.
Możemy się pospieszyć?
Nuda. Wiesz, że twój kumpel już nie żyje.
Powiem ci coś.
Bobby Ray pochodzi z dziury,
gdzie mógł tylko pędzić bimber albo łapać wściekliznę.
Do jakiego ponurego wniosku zmierzasz?
Bobby da sobie radę.
Zostań tu.
Spoko.
Cholera, Bobby Ray.
SREBRNE DOLARY
RODZINA ŚMIERĆ ŚWINIOM
Matko święta.
Niedługo wrócą.
Spadajmy więc stąd.
Co? Nie, znowu mnie przelecą.
Te świruski od wolnej miłości są nieźle nagrzane.
To krew?
Dobra, seks był nieco mroczny.
Nie jestem dumny, ale powtórzyłbym to.
Co jest?
Spokojnie z tą bronią.
Skąd ta wrogość?
Porwaliście mojego przyjaciela.
Porwaliśmy?
A ty co, zwęglone szczątki mojego prawnika?
Pożyczyliśmy twojego kumpla, żeby cię tu ściągnąć.
A teraz usiądź sobie.
Jesteś wśród przyjaciół.
- Dołączcie do nas. - Dołączcie.
Jasne.
Spadajmy stąd.
Przedstawisz nas swoim nowym przyjaciołom?
- Jedź, Bobby Ray. - Tak.
Szybko, może zdążę jeszcze na kolację z doktorem i jego wielkim...
Co jest?
Udana drzemka?
Co to ma być?
To?
To szubienica z planu filmu Linda i Abilene.
To niedoceniany psychoseksualny western.
A ci ludzie?
To moi ludzie.
Dziękuję.
Przyszli pobawić się w piachu czy patrzeć, jak mnie zabijasz?
Zabijam? Nie, bracie. O czym ty mówisz?
O liście morderstw.
Krwawy Charlie miał to inaczej nazwać,
a Zły Charlie kazał mu się zamknąć.
- Sam się zamknij. - Cisza!
Czyj to głos?
Wszyscy cicho.
Nie ma w tym nic szalonego.
Mogę już iść?
Jasne. O ile dołączysz do rodziny.
Jakiej rodziny?
Jesteśmy braćmi i siostrami.
Jesteśmy rodziną. Naprawdę.
Jerry zmywa naczynia.
Martha załatwia przekąski,
a Frank narkotyki.
Betty też.
Prawie wszyscy załatwiają narkotyki.
Pamiętajcie o narkotykach!
Wiem, co myślisz.
Boisz się, że się do nas nie pasujesz.
Przeraźliwie.
Daj sobie trochę czasu.
Będziemy wmuszać w ciebie LSD przez trzy miesiące
i w końcu na pewno poczujesz miłość.
Mam na myśli,
że ciągle się bzykamy.
Obawiam się, że do was nie pasuję.
Jasne, że tak. Nie rozumiesz?
Chyba nie.
Jesteśmy tacy sami.
Obaj mamy burzliwe temperamenty i tworzymy muzykę, która zmieni świat.
Muzykę?
Dzięki tobie i innym osobom z listy dojdę na sam szczyt.
Co?
Matko Boska.
Odpowiedziałem na twoje pytanie?
- Nie tak, jak chciałeś. - Co ty na to?
Zgódź się.
Gdybym chciał spędzać czas z bandą hipisów,
zagadałbym do Dennisa Hoppera.
- E! - Cholera.
Nawet nie jestem zły, tylko rozczarowany.
Sam jestem winny.
Król świń jest martwy.
Charlie!
Hej.
Wisisz mi nową odznakę, durniu.
Boże, nie połamałeś się?
Brać go.
Te ostrza wydają się dłuższe niż ich szorty.
- Ciekawe. - Nie da się ich zabić.
To hipisowskie zombie.
Tym lepiej!
Są tak naćpani, że nic nie czują.
Pięknie!
Gęba mu się nie zamyka.
Nie! Puszczaj!
Cholera.
Hej, dupku.
- Dlatego nie chciałam tu przyjeżdżać. - Nie!
Pieprzone zwierzęta!
Co żeście zrobili mojej pięknej rodzinie?
Zapłacicie za to.
- Granat? - Dobra.
Planeta Małp. Uwielbia ten film.
O kurwa.
Zabiłeś moją siostro-córko-żonę!
Jebany...
Chciałem cię o coś spytać. Fajny strój. Co to za skóra?
- Włoska. Nie jestem dzikuską. - Skąd ją masz?
Z twoją talią możesz pomarzyć.
Nie chcesz podwózki?
Nie. Muszę posprzątać. Nie martw się, mamy ludzi.
„My”, czyli?
- Powodzenia z programem. - Właśnie. Bobby Ray!
- Tak? - Załatw bilet naszej nowej koleżance.
Dzięki, ale nie.
Nie lubisz rock and rolla?
Powiedzmy.
Uwielbiam tę małpę.
I co?
Jest gotowy?
Zdał twój test udawanego zabójcy w limuzynie?
Właśnie, muszę o tym z tobą pomówić.
- Co? - Byłaś blisko z Dougiem?
Spotykaliśmy się, ale bez zdejmowania majtek, a co?
Dałem Dougowi zlecenie z limuzyną i nie poszło...
Jak to się mówi?
Idealnie.
Jest duży, poradzi sobie.
Może trochę mu umniejszam.
Małpa odstrzeliła mu głowę.
Poważnie?
Tak. Robię poważną minę.
Trudno. I tak był chujkiem.
Dziękuję i dobranoc.
PAMIĘCI LISY MARIE PRESLEY
Napisy: Zofia Sław