‪(เอ็นบีซีสตูดิโอส์ ‪เบอร์แบงก์ แคลิฟอร์เนีย ปี 1968)
‪โดนใจมาก
‪"ทรับเบิล" หนึ่งในเพลงที่ดีที่สุด ‪ตลอดกาลของเอลวิส
‪ซาวด์เป็นไงบ้าง
‪แจ่มเลย รู้สึกดีมาก
‪เพราะเพลงนั้นมันเกี่ยวกับ ‪การซ้อมใครสักคนจนอ่วม ซึ่งก็
‪เป็นเรื่องดีอยู่แล้วละ
‪แต่เรามาลองทําอะไรที่
‪มีความคริสต์มาสขึ้นดีไหม
‪อืม ผมไม่ค่อยแน่ใจกับเรื่องคริสต์มาสเท่าไหร่นะ
‪ผมเข้าใจคุณ เยี่ยม เป็นความคิดที่ดี
‪งั้นลองเล่นกับไทนี่ ทิม ‪และเอลวิส เอลฟ์สสักเพลงละกัน
‪คิดว่าไง
‪(สุขสันต์วันคริสต์มาส)
‪(สตูดิโอ 19)
‪สาวๆ
‪ให้ตายสิ สแคทเทอร์
‪ที่บอก "ให้รอในลิโม่" คงไม่ชัดเจนพอสินะ
‪อะไรวะเนี่ย
‪ไหนบอกว่าเราจะได้ไปเที่ยวกับเอลวิสไง
‪รู้ใช่ไหมว่าเสื้อกั๊กก็มีกระเป๋า
‪ฮัลโหล
‪ไง ที่รัก ผมโทรมาดึกไปไหม
‪ดึกไปสําหรับคนเดียวค่ะ ‪และแกก็หลับสนิทแล้วด้วย
‪งั้นฝากจูบลูกแทนผมหน่อยนะ
‪เสียงคุณฟังดูเหนื่อยจังที่รัก คุณโอเคไหมคะ
‪ไม่รู้สิ ซิลล่า
‪รู้สึกเหมือนโลกใบนี้บ้าไปกันใหญ่แล้ว ‪แต่ผมกลับติดอยู่ที่นี่
‪เพื่อแสดงงานคริสต์มาสห่วยแตก ‪ที่โคโลเนลล็อกคิวผมไว้
‪ฉันมั่นใจว่าการแสดงต้องออกมาดีแน่ค่ะ
‪เหรอ ที่แสดงกับเอลวิส เอฟล์สอะนะ
‪เดี๋ยวนะ "เอลวิส เอลฟ์ส" เหรอ
‪เชื่อผมสิ มันแย่กว่าที่คิดจริงๆ
‪ไม่หรอกค่ะ
‪ฮัลโหล ซิลล่า
‪ลูกพี่ โทรศัพท์เป็นอะไรเนี่ย
‪โทษที แค่พยายามเร่งให้อะไรเร็วขึ้นน่ะ
‪เร่งอะไร
‪งานฉันไง ฆ่านาย
‪และเพราะอะไรไม่รู้ แต่พวกเขา ‪อยากให้นายฟังนี่ระหว่างที่นาย... เอ่อ... ตายน่ะ
‪เขาพูดว่า "ฆ่าฉัน" เหรอ
‪(กูเลต์)
‪กูเลต์เหรอ
‪ไอ้วันบ้าบอนี่ชักจะสนุกขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ
‪บ้าเอ๊ย สแคทเทอร์ นายยิงฉัน
‪เอาจริงนะ เมื่อเช้าฉันไม่ควรลุกจากเตียงเลย
‪อะไร ฉันไม่มีสิทธิ์มีวันแย่ๆ รึไง
‪บ้าเอ๊ย
‪(นิกสันคือคนที่ใช่ ‪หยุดสงคราม!)
‪ฟังนะเพื่อน ฉันเจอเรื่องแย่มาทั้งวันแล้ว
‪เพราะงั้นฉันจะซัดนายไม่เลี้ยงละ
‪อะไรวะเนี่ย
‪แม่เจ้า นั่นเอลวิสใช่ไหม
‪เฮ้ย ปล่อยนะ
‪ขอโทษเรื่องกระจกด้วยนะ
‪พระเจ้า เอลวิส สุดยอดไปเลย
‪เมื่อกี้มันอะไรกันน่ะ
‪อ๋อ เมื่อกี้ ใช่
‪มัน... มันเป็นการซ้อมน่ะ
‪ผมซ้อมเพื่อเล่นซีรีส์เรื่องใหม่
‪พระเจ้า หมอนี่ไหวไหมเนี่ย
‪ไหวสิ ก็แค่เลือดปลอมน่ะทุกคน และนั่นก็...
‪อะไรก็ช่างแต่ปลอมเหมือนกัน และ...
‪ซีรีส์ใหม่ชื่อเรื่องอะไรเหรอ
‪(สายลับสายร็อค)
‪ตื่นได้แล้ว ไอ้สารเลว
‪ฉันอยู่ที่ไหน
‪แกตายแน่ ฉันแม่งจะ...
‪ให้ตายสิ
‪แกต้องโง่กว่าควายหลังบ้านแน่ๆ ‪ถึงได้อ้าปากพูดตอนนี้
‪นั่นเพื่อนฉันเอง บ็อบบี้ เรย์
‪นายอาจจะอยากฟังที่เขาพูดนะ
‪ตอนนี้ฉันกําลังคิดถึงกฎของสถานที่ไหนอยู่เหรอ
‪ไม่ใช่สถานที่ที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวแน่นอน
‪นายสัญญาว่าจะไม่ใช้ ‪ศาลเตี้ยไร้สาระของนายที่นี่ จําได้ไหม
‪จะไม่รู้ด้วยซ้ําว่าเราอยู่ที่นี่ คุณเบอร์ตี้
‪นี่ ถ้าฉันออกไปได้เมื่อไหร่ ฉันแม่งจะ...
‪ส่วนใหญ่อะนะ
‪นั่นเบอร์ตี้ คนที่ฉันนับถือ
‪ดูแลทุกอย่างที่นี่ รู้จักฉันตั้งแต่ยังใส่ผ้าอ้อม
‪พูดถึงผ้าอ้อม เห็นสแคทเทอร์ ลิงของฉัน ‪ที่ถือปืนอยู่ใช่ไหม
‪นั่นแหละปัญหาของนาย เพื่อนเอ๋ย
‪ฉันตัดสินใจมาสักพักแล้ว
‪ว่าฉันจะไม่นั่งเฉยๆ ‪ในขณะที่ประเทศกําลังแตกเป็นเสี่ยงๆ
‪เพราะความวุ่นวาย พวกฮิปปี้สถุล ‪ยาเสพติด อาชญากรรม
‪ไม่มีทางถ้าฉันยังอยู่
‪แต่สแคทเทอร์เนี่ย
‪มันแค่ทําเพราะทําแล้วรู้สึกปึ๋งปั๋ง
‪ฉันไม่ได้พูดเพื่อให้นายทําแบบนั้น
‪นี่ ฉันว่านะ
‪ช่วยพยายามอย่าทําตัวทุเรศตลอดเวลาเหอะ
‪รวมทั้งในอ่างน้ําร้อน ‪ที่ท่ออุดตันไปแล้วเพราะน้ําว่าวลิงของนาย
‪ที่กรองนั่นหน้าตาอย่างกับอาชญากรรมสงคราม
‪มองหน้าฉัน และบอกฉันมาเดี๋ยวนี้ ‪ว่าใครส่งแกมาฆ่าฉัน
‪ไปตายซะ ไอ้นักร้อง
‪พวกเขาไม่ได้จ้างฉันมาพูด
‪พวกเขาเหรอ "พวกเขา" เป็นใครกัน
‪ฟังฉันนะไอ้เวร ฉันรับรองได้เลย ‪ว่าสแคทเทอร์จะเหนี่ยวไก
‪บ้าเอ๊ย!
‪"ถ้า!"
‪ให้ตายสิ สแคทเทอร์ ‪ฉันกําลังจะพูดว่า "ถ้า" เขาไม่พูด
‪ไม่ได้จะปกป้องลิงนะลูกพี่ ‪แต่เมื่อกี้มันก็น่าสับสนนิดหน่อย
‪นี่น่ะเหรอ...
‪ที่ว่าฉันจะไม่รู้ว่านายอยู่ที่นี่
‪แค่ปัญหาเล็กๆ น่ะ คุณเบอร์ตี้ ‪แค่ปัญหาเล็กๆ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪ถึงแม้จริงๆ แล้ว ‪ห้องนั่งเล่นจะเคยดูดีกว่านี้ก็เถอะ
‪รู้ไหม มีหลายวิธีนะ
‪ที่จะเปลี่ยนแกเป็นเสื้อกันหนาวแขนสี่ส่วน
‪นายต้องทําความสะอาดเดี๋ยวนี้
‪เพราะเรื่องเสื้อกันหนาวนั่น ฟังดูเอาจริงมาก
‪เออ อย่างกับฉันรู้งั้นแหละว่าไม้ถูพื้นอยู่ไหน
‪ปล่อย!
‪เชื่อฉันสิว่าการต่อสู้ ‪กับอาชญากรรมพวกนี้จะทําให้นายตายสักวัน
‪ใช่ แต่งานนี้ไม่ใช่ความผิดผมนะ
‪ไอ้คนที่สมองกระจุยนั่นเริ่มทุกอย่างเอง
‪แค่นั้นเหรอ
‪ผมรู้แค่ว่ามีคนอยากให้ผมตาย
‪ปล่อย!
‪รู้ไหม ฉันคิดว่าเป็นไอ้พวกโบลิเวียว่ะ
‪ไม่ใช่หรอก
‪ไอ้พวกนั้นไม่อยู่แล้วจริงๆ
‪นั่นอะไร ถุงอาหารเหรอ
‪วางกลับไปที่เดิมเลยนะ
‪นี่ แล้วไอ้มาเฟียที่นายบังเอิญเจอที่ไมอามี
‪ตอนนายไปแสดงงานของซินาตราล่ะ
‪ไม่ใช่หมอนั่นแน่ๆ
‪แล้วก็มีแก๊งนักบิดเมื่อเดือนที่แล้ว
‪หลังจากระเบิดตู้มครั้งนั้นก็ไม่มีแล้วละ
‪หรืออาจจะเป็นแค่ผัวขี้หึง
‪ที่เบื่อเมียตัวเองที่น้ําเดินทุกครั้ง ‪เวลาเห็นนายออกทีวี... โอ๊ย!
‪ไม่ได้ช่วยให้แคบลงเลย ว่าไหม
‪อีกอย่าง ครั้งนี้รู้สึกต่างออกไป ‪หมอนี่เป็นมืออาชีพ
‪รู้ไหมว่าพูดอะไรออกมา
‪ฉันสัญญากับแม่นายว่าจะช่วยดูแลนาย
‪แต่ถ้าวันนี้เธอยังมีชีวิตอยู่ เธอคง...
‪พูดว่า "ขอบใจนะเอลวิส ‪ที่พยายามทําให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้น
‪ลูกเป็นเด็กดีมาก เอลวิส กินขนมไหม"
‪อ่อ แล้วแม่ก็อาจจะปิดหู
‪เพราะงานนี้จะเสียงดังมาก
‪เดี๋ยวก่อน ดูนี่สิ อี
‪เบื่อๆ ก็เลยเอาแว่นกันแดดนายไปปรับแต่งให้น่ะ
‪เจ๋ง
‪(ซ้อมยิงเป้ากูเลต์)
‪ดูนี่นะ
‪เดี๋ยวนะ
‪เกิดอะไรขึ้นกับของตกแต่งคริสต์มาสเนี่ย ‪ก่อนหน้านี้มีพู่วิบวับตั้งเยอะนี่
‪ตอนนี้ฉันคุมที่นี่แล้ว
‪จะไม่ใช่วันคริสต์มาสุดพิเศษอีกต่อไป
‪งั้นเป็นอะไรล่ะ
‪ดีใจที่นายถามนะเพื่อน
‪เพราะถ้าฉันฝันได้ โชว์นี้จะต้องเป็นที่จดจํา
‪- เป็นที่จดจําเหรอ ‪- ถูกเผง
‪มีแค่ร็อกแอนด์โรลแบบจัดเต็ม
‪แบบที่เราเคยทําก่อนจะเล่นหนัง ‪และทําเรื่องไร้สาระทั้งหลาย
‪มันต้องอย่างนี้สิ เพื่อนสุดล่ําของฉัน
‪มีแค่นายกับเด็กๆ เล่นดนตรีกัน
‪ฉันให้สก็อตตี้กับดีเจขึ้นเครื่องบินมาแล้ว
‪- เสียงดังสนั่นหวั่นไหว ‪- แน่นอน
‪ถ้าเราตกแต่งที่นี่ด้วยลูกโป่งเยอะๆ...
‪- อะไรนะ ‪- สายรุ้งหลากสี
‪แล้วก็... ใช่! ธงราว
‪ไม่ได้เด็ดขาด ไปเอารถมา
‪(ทางออก)
‪ขอโทษนะคะ
‪โอ้โฮเฮะ ‪คุณผู้หญิงหนึ่ง คุณผู้หญิงสอง คุณผู้หญิงสาม
‪ครับผม ครับผม ครับผม ‪เข้ามาได้ยังไงครับ
‪ขอถ่ายรูปหน่อยได้ไหมคะ
‪ได้สิครับ มาเลย
‪โอเค รูปสุดท้ายแล้ว สาบานได้
‪สบายมาก ได้เสมอเพื่อแฟนๆ
‪ซึ่งดูเหมือนพวกคุณจะไม่ใช่
‪โอเค ไอ้คนตะกละ มาดูฟันของนายกัน
‪- พูดว่า... ‪- เดี๋ยวนะ ฉันรู้ว่าต้องพูดว่าไง
‪ยิ้มหวาน นังพวกชั่ว!
‪(เอลวิส)
‪มันต้องอย่างนี้สิ
‪แปลกมากเลยเนอะ
‪- เมื่อกี้มันอะไรกัน ‪- แค่ทําตามหน้าที่น่ะ
‪- ว่าไงนะ ‪- อย่าถามเยอะ ไปละ
‪โอเค ผมมีข้อติชมนิดหน่อย
‪ช่วยบอกได้ไหมว่ามันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
‪โอเค มันจะฟังดูประหลาดนิดๆ และสุดๆ แต่
‪คุณโดนใบสั่งฆ่า
‪ฉันรู้ มันแย่ใช่ไหมล่ะ
‪เฮ้ ว่าไงลูกพี่
‪ฉันว่าฉันอาจโดนใบสั่งฆ่าว่ะ
‪แย่ว่ะ
‪สแคทเทอร์ ได้กลิ่นเธอไหม
‪แน่ใจนะว่านี่เป็นความคิดที่ดี อี
‪เวลามีคนพูดว่า "ใบสั่งฆ่า" ‪ฉันก็มีคําถามตามมานิดหน่อย
‪ไม่ ฉันหมายถึงที่นายไว้ใจ ‪ให้ลิงตามกลิ่นของ... ส่วนนั้นของผู้หญิงน่ะ
‪สแคทเทอร์ทําได้น่ะ
‪จริงเหรอ ครั้งล่าสุดที่เราทําแบบนี้
‪เราไปโผล่ที่ชามกุ้งต้มของกลุ่มสิทธิสตรีนะ
‪(เทรเดอร์วิกส์)
‪พวกนายรอที่รถนะ
‪นั่นหมายถึงห้ามซื้อคุณตัวเมาโค้ก ‪คราวนี้ฉันพูดชัดเจนแล้วนะ
‪ถ้าฉันไม่กลับมาในห้านาที ไปตามฉันด้วย
‪คุณเพรสลีย์
‪มีที่ว่างอีกสักที่ไหม
‪ได้เลยครับ เดี๋ยวผมดูให้
‪ตามสบายลูกพี่ ถามไปงั้นแหละ
‪อยู่นี่เอง ผมยังไม่รู้ชื่อคุณเลย
‪ไม่บอก และมีเหตุผลที่ไม่บอก
‪ผมต้องการคําตอบ
‪ไม่ ฉันคิดว่าสิ่งที่คุณต้องการจริงๆ ‪คือมิโมซ่าหอยเชลล์
‪- ว่าไงนะ ‪- โอ๊ยคุณ อย่าถามเยอะ เชื่อฉันสิ
‪ครั้งแรกที่ฉันได้ชิม มันอร่อยจนฉันขี้แตกเลย
‪มาคิดๆ ดูแล้ว อาหารอาจจะไม่ค่อยสุก...
‪- ข้ามไปที่ใบสั่งฆ่าเลยเถอะ ‪- อ่อ เรื่องนั้น
‪- ใช่ มีคนอยากให้คุณตาย ‪- ใคร
‪ชื่อชาร์ลี แมนสันมีความหมายอะไรกับคุณไหม
‪โอ้ นายมันเด็ดจริงๆ
‪ไม่นะ อย่าทําแบบนั้นนะ จั๊กเฮ้ด
‪หวัดดีค่ะคุณพี่ ขอยืมไฟแช็กหน่อยได้ไหม
‪ได้สิจ๊ะ อยากยืมอะไรก็ยืมได้หมดเลย
‪ไฟแช็ก กุญแจรถผม ม้ามผม
‪ระหว่างนี้เราจะขอยืมตัวนายด้วย
‪อย่ามัวแต่ยืนบื้อสิ อุ้มมันขึ้นมา
‪ฉันพูดกับตัวเองอยู่รึไง
‪ฉันไม่ได้พูดลอยๆ นะ ฉันถามจริงๆ ‪ในหัวฉันมีเสียงหกเสียงตีกันไปหมดแล้ว
‪โรคจิตสุดๆ
‪ซึ่งมีข้อมูลเสริมว่าเพิ่งลักพาตัวเพื่อนคุณไป
‪- อะไรนะ ‪- คนที่ไม่ได้ใส่ผ้าอ้อมนะ บ็อบบี้ เรย์น่ะ
‪ไอ้บริกรเวรนั่นเพิ่งบอกคุณเหรอ
‪"ไอ้บริกรเวรนั่น..." ใช่
‪พวกเราหูตาเป็นสับปะรด ขนลุกเนอะ
‪คุณไม่ได้ล้อเล่น พวกมันพาเขาไปไหน
‪- บอกไม่ได้ ‪- คุณไปกับผม
‪แล้วยกเลิกมื้อค่ํากับหมอรังสีวิทยาไม่ขี้ตื๊อ
‪ที่ใส่รองเท้าเบอร์ 13 และมีบ้านริมหาดอะนะ
‪ฉันว่าไม่ละ
‪พูดใหม่เถอะ
‪ระวังนะ
‪ฉันว่านายดูไม่เหมือน ‪เจ้าหน้าที่เขตเชลบี้ผู้ทรงเกียรติว่ะ
‪บอกหน่อยได้ไหมว่าทําไม ‪ดีน มาร์ตินถึงเอาปืน .38 จ่อหัวผม
‪อันนั้นก็เป็นปัญหาของคุณนะ
‪พูดถึง "ปัญหาของคุณ" ‪ถ้าไอ้แมนสันนั่นจับบ็อบบี้ เรย์ไปจริงๆ...
‪คุณจะได้เห็นว่าทําไม ‪เราถึงไม่ยอมให้สแคทเทอร์ขับรถเด็ดขาด
‪ไปนั่งรถเล่นกัน
‪(ฮอลลีวูด)
‪นี่!
‪มันชื่อว่าสปาห์นแรนช์
‪เคยเป็นฉากถ่ายหนังคาวบอย
‪ดูเหมือนจะไม่มีใครอยู่บ้าน
‪- ไม่มีเหรอ คุณ "ไม่มีใคร" นี่มีม้าเยอะเนอะ ‪- ก็น่าคิด
‪แน่นอน เชื่อเถอะ ‪นี่คือที่อยู่ของแมนสันกับพรรคพวก
‪ทีนี้ก็ช่วยทําให้หมอนี่ใจเย็นลงหน่อยได้ไหม
‪ขอหน่อยละกันนะ
‪นายเป็นคนโปรดคนใหม่ของฉัน
‪มีทางเดียวที่จะรู้ได้
‪คุณลงไปจากรถได้แล้ว
‪เฮ้ย จะทําอะไร...
‪ฉันทําอะไรน่ะเหรอ งานฉันไง ‪ซึ่งก็คือการทําให้คุณไม่ถูกฆ่า
‪ที่สําคัญกว่านั้นคือการเมายากับลิง
‪จะอะไรก็เถอะ เรารีบกันหน่อยได้ไหม
‪น่าเบื่อจัง คุณก็รู้ว่าเพื่อนคุณตายไปแล้ว...
‪นี่ จะบอกอะไรให้นะ
‪บ็อบบี้ เรย์โตมาในป่า
‪ที่ที่ไม่มีอะไรให้ทํา ‪นอกจากทําเหล้าเถื่อนและเป็นโรคกลัวน้ํา
‪ที่พูดซะน่ากลัวเนี่ย จะบอกอะไรกันแน่
‪บ็อบบี้ เรย์ไม่ตายง่ายๆ หรอก
‪อยู่นี่นะ
‪ได้
‪(เทรดดิ้งโพสต์)
‪ให้ตายสิ บ็อบบี้ เรย์
‪(ซิลเวอร์ดอลลาร์บาร์)
‪(เท็กซ์ เคล็ม ‪ซูซาน สควีกกี้)
‪(เฮลเตอร์ สเกลเตอร์)
‪ให้ตายสิพับผ่า
‪นี่ เดี๋ยวพวกเธอคงกลับมากันแล้ว
‪งั้นรีบพานายไปจากที่นี่กันเถอะ
‪อะไร ไม่ ฉันหมายถึงกลับมาอึ๊บฉันอีก
‪จริงๆ นะ อี สาวๆ ฟรีเซ็กซ์สุดแซ่บพวกนั้น ‪โคตรเด็ดสะระตี่เลย
‪นั่นเลือดเหรอ
‪โอเค ใช่ เซ็กซ์มันออกแนวน่ากลัวนิดหน่อย
‪ไม่ภูมิใจหรอก แต่ก็จะทําอีก
‪เสียงอะไรน่ะ
‪เฮ้ย เอาปืนลงก่อนเถอะพวก
‪ทําไมไม่เป็นมิตรเอาซะเลย
‪พวกแกจับเพื่อนฉันมา
‪จับเหรอ
‪นายเป็นใครวะ ‪ซากศพตอตะโกของทนายคนสุดท้ายของฉันเหรอ
‪เราก็แค่ยืมตัวเพื่อนนายมา ‪เพื่อให้นายมาที่นี่ต่างหาก
‪เอาละ ใจเย็น นั่งก่อน
‪คนกันเองทั้งนั้น
‪- มานั่งด้วยกันสิ ‪- มานั่งด้วยกันสิ พ่อหนุ่ม
‪- มาเลย ‪- ใช่
‪เฮ้ย อี ไปจากที่นี่กันดีกว่ามั้ง
‪ตกลงจะแนะนําให้พวกเรารู้จัก ‪เพื่อนใหม่แสนสนุกของคุณไหม
‪- ออกรถซะ บ็อบบี้ เรย์ ‪- ได้!
‪ซิ่งหน่อยนะ ฉันอาจจะยังทันไปกินมื้อค่ํา ‪กับดร.ทิมมี่และไอ้จ้อนอันใหญ่ของ...
‪อะไรเนี่ย
‪หลับสบายไหม
‪นี่มันอะไรกัน
‪นี่น่ะเหรอ
‪นี่คือที่แขวนคอนักโทษ ‪ที่เคยใช้ถ่ายหนังเรื่องลินดากับเอบิลีน
‪หนังคาวบอยเกี่ยวกับความต้องการทางเพศ ‪ที่คนไม่เห็นคุณค่า
‪และคนพวกนี้น่ะเหรอ
‪นี่พวกพ้องของฉันเอง
‪ขอบคุณ เยี่ยม
‪พวกเขาแค่มาที่นี่เพื่อแกร่วกันในที่โสโครก ‪หรือมาดูแกฆ่าฉัน
‪ฆ่านายเหรอ ไม่เลยพวก ‪นายพูดเรื่องบ้าอะไรน่ะ
‪ใบสั่งฆ่าไง
‪ฉันบอกชาร์ลีคลั่งเลือดไปแล้วนะ ‪ว่าอย่าเรียกแบบนั้น
‪แต่ชาร์ลีขี้โมโหบอกฉันว่า "หุบปากซะ"
‪- หุบปากซะ ‪- เงียบไปเลย
‪เสียงใครน่ะ
‪ทุกคนเงียบนะ
‪เรื่องพวกนั้นไม่มีอะไรบ้าบอเลยสักนิด
‪ฉันไปได้รึยัง
‪ได้สิ นึกว่านายจะอยากเป็น ‪ครอบครัวเดียวกันซะอีก
‪ครอบครัวเหรอ ครอบครัวบ้าอะไร
‪ที่นี่พวกเราทุกคนเป็นพี่น้องกัน
‪เราเป็นครอบครัวเดียวกัน จริงๆ นะ
‪เจอร์รี่ที่อยู่ตรงโน้นเป็นคนล้างจาน
‪มาร์ธาดูแลเรื่องขนม
‪แฟรงค์เป็นคนหายา
‪เบ็ตตี้ที่อยู่ตรงนั้น ก็เป็นคนหายาเหมือนกัน
‪ที่จริงคนอื่นๆ ก็หายากันแทบทุกคน
‪อย่าลืมไปหายามานะ ทุกคน
‪เอาละ ฉันรู้ว่านายคิดอะไรอยู่
‪นายกลัวว่าจะเข้ากับพวกเราไม่ได้
‪กลัวจนนอนไม่หลับเลยละ
‪นายแค่ต้องให้เวลากับมันน่ะพวก
‪หลังจากที่เราบังคับให้นายใช้แอลเอสดี ‪สามเดือนติดต่อกัน
‪รับรองได้ นายจะรู้สึกถึงความรัก
‪และความรักที่ว่าก็หมายถึง
‪เราเอากันตลอดเวลา ฉันพูดถูกไหม
‪เออ เจ๋งมาก ฉันคงเข้ากับพวกแกไม่ได้หรอก
‪ได้สิ นายไม่เข้าใจรึไง
‪สมมติว่าไม่ละกัน
‪นายกับฉัน เราเหมือนกัน
‪เราต่างก็สร้างความสุขให้ผู้คน ‪ทําเพลงที่จะเปลี่ยนแปลงโลก
‪- เพลงเหรอ ‪- ถ้ามีนายมาช่วย
‪และทุกคนในรายชื่อนี้ ฉันก็จะขึ้นเป็นเบอร์หนึ่งได้
‪นายจะทําบ้า...
‪ให้ตายสิ
‪หายข้องใจเลยใช่ไหมล่ะ
‪- ไม่น่าใช่แบบที่แกต้องการหรอก ‪- ตกลงนายว่าไงล่ะ
‪ตกลง ตอบตกลงเลย
‪ฉันว่าถ้าฉันอยากขลุกกับพวกฮิปปี้โหลยโท่ย
‪ฉันคงโทรกลับหาเดนนิส ฮอปเปอร์แล้วละ
‪- อี! ‪- ให้ตายสิ
‪รู้ไหม ฉันไม่ได้โกรธมากเท่าที่ฉันผิดหวังหรอก
‪ฉันโทษตัวเองจริงๆ
‪ราชาจอมตะกละตายแล้วพวก
‪ชาร์ลี! ชาร์ลี!
‪เฮ้ย
‪แกติดค่าป้ายใหม่ของฉันนะ ไอ้หัวขวด
‪ตายแล้ว พ่อคะ กระดูกหักตรงไหนรึเปล่า
‪ฆ่ามัน
‪โอเค มีดบางเล่มก็ดูใหญ่ ‪จนงงว่าเก็บไว้ในกางเกงได้ไง
‪- แหวกแนวแฮะ ‪- พวกมันไม่ตาย
‪พวกมันเหมือนผีดิบฮิปปี้
‪เจ๋งกว่านั้นอีก
‪พวกเขาเมาจนไม่รู้สึกอะไรเลยต่างหาก
‪มันงดงามมากพวก
‪พูดมากชะมัด ‪บ้าเอ๊ย หมอนั่นพูดเป็นต่อยหอยจริงๆ
‪ไม่! พระเจ้า... ปล่อยนะ
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่ ตาทึ่ม เพราะงี้...
‪- เพราะงี้แหละฉันถึงไม่อยากมาที่นี่ไง ‪- ไม่นะ
‪ไอ้พวกชั่ว!
‪ดูสิว่าพวกแกทําอะไรกับครอบครัวที่งดงามของฉัน
‪ทีนี้แกจะต้องชดใช้
‪- ระเบิดมือเหรอ ‪- ได้เลย
‪พิภพวานร พระเจ้า เขาชอบหนังเรื่องนั้นมาก
‪ซวยแล้ว
‪แกฆ่าเมียที่เป็นเหมือนน้องสาวและลูกของฉัน
‪ไอ้สาร...
‪เอ้อ ว่าจะถามตั้งนานแล้ว ‪ชุดสวยนะ หนังอะไรเหรอ
‪อิตาเลียน ฉันไม่ใช่พวกไก่กานะ
‪คุณไปเอาของแบบนั้นมาจากไหน
‪รอบเอวแบบคุณเหรอ อย่าฝันเลย
‪แน่ใจนะว่าไม่ให้ไปส่ง
‪ไม่ต้องหรอก มีงานเก็บกวาดต้องทํา ‪ไม่ต้องห่วง เรามีคนช่วย
‪"เรา" หมายถึง...
‪- ขอให้โชคดีกับการแสดงนะ ‪- เออ จะว่าไป... บ็อบบี้ เรย์!
‪- ไง ‪- เอาบัตรให้เพื่อนใหม่ของเราที
‪ขอบคุณ แต่ไม่เอาดีกว่า
‪ไม่ใช่แฟนเพลงร็อกแอนด์โรลเหรอ
‪ใช่ จะว่างั้นก็ได้
‪ของโปรดฉันเลย
‪(เอลวิส)
‪ว่าไง
‪คิดว่าเขาพร้อมไหม
‪บอกฉันมาสิเจ้านาย เขาทํายังไง ‪กับบททดสอบนักฆ่าเก๊บนรถลิโม่ของคุณ
‪ใช่ ผมตั้งใจจะคุยกับคุณเรื่องนี้พอดี
‪- อะไร ‪- คุณกับดั๊ก... สนิทกันไหม
‪ไม่รู้สิ เราก็เดตกัน ‪แต่มีอะไรกันแบบใส่เสื้อผ้า ทําไม
‪เพราะผมมอบหมายงานลิโม่ให้ดั๊ก ‪และมันไม่ค่อยจะ...
‪บ้าเอ๊ย ต้องพูดว่าไงนะ
‪สมบูรณ์แบบ
‪อ่อ เขาโตแล้ว เขาไม่เป็นไรหรอก
‪อืม ผมอาจจะพูดเบาเกินจริงไปหน่อย
‪ลิงตัวนั้นยิงหน้าเขาและเป่าสมองเขากระจาย
‪จริงเหรอ
‪จริงสิ ผมทําหน้าจริงจังอยู่นะ
‪ช่างปะไร เพราะเขาก็งี่เง่าไม่เบา
‪(เอลวิส)
‪ขอบคุณและราตรีสวัสดิ์ครับ
‪(อุทิศแด่ความระลึกถึงของ ‪ลิซา มารี เพรสลีย์)
‪คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล