Słucham.
Dobrze.
Obserwatorium Griffitha za pół godziny.
Przyjdź sam.
OBSERWATORIUM GRIFFITHA
Idź do sklepu z pamiątkami. Kup śnieżną kulę, breloczek i lizaka.
Lizaka?
Tak jest.
Idź do ostatniej windy po lewej i zjedź do piwnicy.
Poczekajcie na następną.
Witam, panie Presley.
Spóźnił się pan.
To kawał drogi.
I osiem dolców za kulę śnieżną?
Nieźle na tym zarabiamy.
Nie tak wyobrażałem sobie główną siedzibę.
Tutaj tylko mordujemy ludzi,
którzy chcą włamać się do kwatery głównej.
Kwestionujesz nasze metody, agencie Królu?
Uwierz mi, nie lubię być nazywany królem.
Trochę za późno na tę uwagę,
bo już przygotowałem to.
Nic nie poradzę. Z naklejką to już oficjalne.
Zaniemówiłeś z wrażenia.
Witamy w kwaterze głównej TCB.
Oto serce TCB.
To stąd działamy z ukrycia.
Całkiem spora ta kryjówka.
Kwatera jest przepiękna.
Leży pod ziemią, jest odporna na ataki atomowe
i ognioodporna dzięki azbestowi,
który, jak się okazało, był kiepską decyzją.
Jakiś problem?
Dopiero za 40 lat, będziesz już wtedy stary,
a kto chciałby żyć wiecznie?
Nazywamy to Okiem.
Stąd obserwujemy świat.
Wczoraj widziałem, jak H Chí Minh zamawiał w Hanoi przystawki spoza menu.
To dość konkretne.
On też taki był.
Oto nasz poligon testowy.
Uważaj na te drzwi.
Mogą odciąć palec u nogi.
Gregory Peck tego doświadczył.
Dwukrotnie.
Okazało się, że to przygłup.
A co to ma być?
Dobre oko, kowboju.
Nazywamy to Otchłanią.
W jej pobliżu spokojnie.
Straciłem tu kilku ludzi.
Mógłbyś ją zakryć.
Zakryć?
To na co by mi była?
Co to było?
Cholera, Robert.
Zakładam, że mam tu gdzieś biuro, komandorze?
Jeszcze nie.
W takim razie od razu je dopracujmy.
Musi być duże.
Twoje pewnie wystarczy.
Potrzebuję też telewizora.
Do mojego często strzelam.
- À propos broni... - Wiesz co?
Powinieneś o tym porozmawiać z przełożonym.
Z kim?
Przyniosłeś lizaka?
Fajnie.
Przerażające, nie?
Oto twoja agentka prowadząca.
Będzie fajnie.
Nie ma mowy.
Smutna minka.
Ona ma mną dowodzić?
Udam, że tego nie słyszałem.
Też tak czasem robię.
Usiądziesz do odprawy?
To nie w moim stylu.
- Łatwiej robić notatki. - To nie w moim stylu.
Masz styl niezłego uparciucha.
Załapałaś.
Nie lubię przemawiać,
ale podobno wyobrażenie sobie publiczności nago pomaga.
A więc...
Problem?
Już nie.
Przejdźmy do rzeczy.
Porozmawiamy o tej rozróbie z Altamont?
- Później. - Ta broń, której szukaliśmy,
zrobiła z koncertu jatkę.
Ludzie czasem krwawią. Nie mamy na to czasu.
Mamy problem.
Dokument, który może wydać TCB,
wpadł w ręce wroga.
Odzyskacie go.
Bułka z masłem. Zjadłabym taką.
Macie odzyskać akta, zanim przeczyta je ten dupek.
To nieco trudniejsza bułka.
Zakładam, że pomyliły ci się slajdy
i nie obraziłeś prezydenta najwspanialszego kraju na świecie.
Kostaryki?
Wolę Portugalię.
Tak czy inaczej, o 16.32
akta wylądują na biurku Nixona w jego prywatnej rezydencji.
Musicie wcześniej je odzyskać.
Czyli włamać się do Białego Domu?
Włamać się, wysadzić, zamrozić. Wymyślcie coś.
Nic z tego.
Nie przekonasz mnie spojrzeniem.
Przepraszam,
przypominałem sobie, kogo mi przypominasz nago.
- Co? - Uwielbiam tę dziwną energię.
Mamy problem.
Mów.
Jest cień szansy, że jest w nim kawałek palca,
więc trzeba...
Skąd mam wiedzieć, czemu czekoladowy wulkan się przelewa?
Powinien być palcoodporny!
Nie mam doktoratu z czekoladowych wulkanów!
Tak? Wiesz co?
Przyjdę urwać ci fiuta,
wrzucę go do wulkanu
i zobaczymy, co się...
Chwila.
Co tu jeszcze robicie? Zróbcie, o co prosiłem.
Komandorze, nie okradnę prezydenta.
To nie kradzież, akta nie są jego.
Zabójstwo też się nie liczy, jeśli zamkniesz oczy.
Idźcie już.
Sinatra. Nago, od szyi w dół, wyglądasz jak Sinatra.
Czego chcecie?
Nie w porę?
Chyba że wasze płuca są odporne na nanoboty zmieniające DNA.
Załóżmy, że nie.
W takim razie lepiej się streszczajcie i nie róbcie wdechów.
Mamy misję. Przygotujesz nas?
Czego wam trzeba? Broni? Topiarek? Bomb?
Mamy też nowe krzykacze. A może coś bardziej...
bezpośredniego?
To bezkrwawa misja.
Czemu od razu nie mówiłaś? Prawie bym cię wyciszył.
Mogę wyłączyć uszy.
Eksperyment się nie udał. Albo właśnie powiódł.
Po prostu...
Dobra. Czekajcie! Nowy pomysł.
Usypiający pistolet?
Wykrywacze metalu go nie łapią. Powoduje utratę pamięci.
Cholera!
Szlag by to!
Czego chcecie?
Dobra. Jedziemy do Waszyngtonu.
Twój samolot odlatuje za godzinę.
Zaraz, zaraz.
Nie macie jakiegoś odpicowanego, szpiegowskiego samolotu?
Jasne, że mamy. Ja nim polecę.
Komandor chce, żebyśmy zachowali pozory, więc ty polecisz...
BŁĘKITNE HAWAJE
STOP ZBRODNIOM WOJENNYM LSD ZAMIAST BOMB
Czekaj.
Mam ci pomóc włamać się do prawie najważniejszego domu w Ameryce,
a nie dostanę nawet żadnych gadżetów?
Daj spokój.
Wzięłam pistolet usypiający,
chociaż ci z magazynu są okropnie drobiazgowi.
Dobra.
Proszę.
O to mi chodziło.
Dzięki, CeCe przez „e”. Do czego to służy?
Nie wiem, nie zrobiłam tego.
Uśmiech!
Może byś nie robił zdjęć na naszej tajnej misji szpiegowskiej.
Na którą ci dwaj nie idą.
Bobby Ray to moja prawa ręka.
A Scatter to granat w drugiej.
Jeśli mam iść na misję, to oni też.
Zajmij się Nixonem, a ja dołączę do wycieczki i zgarnę akta.
Wycieczka? Mogę iść?
Nie, ale dam ci coś.
Howard mi to wcisnął, gdy usłyszał, że tu będziemy.
Jest też audiobook!
Mówi, że wybucha od tego mózg.
Znając go, mógł mówić dosłownie, więc lepiej uważaj.
Twoja sprawa.
Wiesz, jak dotrzeć do Nixona?
Mam parę pomysłów. Na przykład...
Elvis Presley, do pana prezydenta.
To było niezłe.
Proszę wybaczyć.
Jestem pana wielkim fanem, ale nie może pan tego wnieść.
To prezent dla prezydenta.
Naprawdę?
Musimy jeszcze tylko załatwić jakieś pudełko.
Jest jedno fajne pudełko w sypialni Lincolna.
- Świetnie. - Tak jest!
Żartujesz sobie, to zadziałało?
Witaj w moim świecie.
W którym jest też bardzo głupi agent tajnych służb.
Witajcie w Białym Domu,
budynku, który został cegła po cegle przeniesiony z Francji,
a potem złożony na odwrót, dla niepoznaki.
Co?
Powinniście teraz mijać pokój Roosevelta,
nazwany tak po prezydencie
nazwanym po niedźwiedziu, który pożarł jego matkę i wychował go.
Ten pokój nazwali po niedźwiedziu.
Niech już będzie na misji, ale musi też być na łączach?
Sama dałaś mu książkę.
- Zabierz mu słuchawkę. - Nie.
Nie tobie decydować. Ja tu rządzę.
To sama się tym zajmij.
Masz się skupić na misji.
Twojej czy mojej?
To ta sama misja.
Nie.
Ty jesteś tu, by kraść,
a ja, by udowodnić, że Nixon jest, na równi ze mną,
najwspanialszym Amerykaninem.
Zdradzę ci coś. Koleś jest do bani.
Kolejny raz się mylisz.
Panie Presley.
To zaszczyt pana poznać.
- Ohyda. - Panie prezydencie,
to ja jestem zaszczycony.
- Jest pan wielkim Amerykaninem. - Dziękuję.
Nie dosłyszałam, a jestem ciekawa,
jak głęboko wlazłeś mu w dupę?
Ukończony w 1909 roku
Gabinet Owalny zaprojektował niejaki Brian,
który uważał, że kąty proste zwiastują apokalipsę.
Miał rację.
Skończony idiota. Co za bzdury.
Stąd nazwa Sala Wschodnia.
Przepraszam, gdzie łazienka?
Toalety będą na końcu wycieczki.
Zjadłam na śniadanie nadgryzione burrito, które znalazłam za hotelem.
To obrzydliwe.
Obrzydliwie dopiero będzie, jak mi nie powiesz, gdzie jest toaleta.
Korytarzem w prawo.
Zaraz wracam.
TYGODNIK OCHRONIARZY
Boże.
Nie powinnam była tego jeść.
Ci kretyni z tajnych służb go wpuścili, z gnatem i wszystkim.
Szefowi nie przeszkadza.
Dzięki. Jak się tu dostałeś?
Miło było.
To zaszczyt, panie prezydencie.
Niestety muszę wracać do rezydencji i przeczytać...
Jeszcze chwila.
Prawie bym zapomniał.
Mam coś dla pana.
Jest piękny.
Mógłbym postrzelić dilującego hipisa z 50 metrów.
Mógłby pan zestrzelić siedmiu.
Marzę o tym. Dziękuję.
Wszystkim, co zrobił pan dla bezpieczeństwa tego kraju,
zasłużył pan na niego.
Patrz na to. Broń!
Jaja sobie robię.
Niezłe.
Uroczy gość.
Korytarz miał być pusty,
ale Nixon ma prywatnych przydupasów.
Musimy ich ominąć.
Co ty robisz? Kradniesz?
Spoko, ja też kradnę, cały czas.
Zbieram „pamiątki”.
Grunt to dobre określenie.
Potrzebujemy planu B, szybko.
Muszę się odwdzięczyć za taki prezent.
Wiem, że lubisz odznaki.
Funkcjonariusz wydziału narkotykowego.
Zamachaj tym, gdyby ktoś cię zatrzymał na autostradzie.
Jestem bardzo wdzięczny.
Cóż za hojny, wspaniały prezent od wielkiego człowieka.
Nieodpowiedzialne nadużycie władzy. No pewnie.
Tylko kilku głupców nie rozumie, jak wielkim Amerykaninem pan jest.
Mógłbyś odwrócić jego uwagę
bez robienia mu loda? Dzięki.
Też masz wrażenie, że ktoś z nas śmierdzi niemytą dupą i wołowiną?
Wiedziałam. Super.
Odznaka jest tylko honorowa.
Powiedzmy.
Ale to nie znaczy, że nie mógłbyś czasem sprać dla mnie jakichś bandytów.
I przy okazji może kilku Żydów.
- Co takiego? - Ale się porobiło.
- Powiedziałem „Żydów”? - Chyba...
Chodziło mi o Murzynów. Czasem mi się mieszają.
Nawet nie wspomnę o krzyżowaniu ras.
No i proszę.
Kretyn.
Raport.
Pełznę z małpą przez rurę.
To nie brzmi jak część misji.
Jesteśmy blisko.
Informuj mnie i załatw to.
Ty też. Bo jak nie skończysz w pięć minut,
te plamy z czekolady
staną się plamami krwi.
Jesteśmy nad rezydencją.
Pistolet usypiający? Dobrze.
Spójrz na mnie. Tylko w nagłych wypadkach.
I kilka dla zabawy.
Postrzeliłeś pierwszą damę?
Nie tym tonem.
Kurwa, postrzeliłeś pierwszą damę?
Rewelacja. Pilnuj drzwi.
Rany, już?
Jest dopiero druga.
To, że pomogłem Elvisowi, nie robi ze mnie groupie.
Jak się nad tym zastanowić,
wojna wietnamska to sposób Boga
na pozbycie się kolejnej mongoloidalnej rasy.
Jest pewna rasa, której chciałbym się pozbyć,
panie prezydencie.
Nie wątpię.
Jezus kocha napalm, jest o tym w Liście do Koryntian.
Oczywiście nazwali to...
Nie wytrzymam tego dłużej.
Nawet ta dziwna książka była lepsza.
Już tak późno? Muszę wracać do rezydencji.
Świetnie! Doskonały pomysł.
Nie, fatalny pomysł.
Wciąż tu jesteśmy.
Zagadaj swojego idola-rasistę.
Miło było poznać kogoś o podobnych poglądach.
Może pan zaczekać, panie prezydencie?
Zróbmy sobie zdjęcie.
Pewnie. Tylko szybko.
Do roboty, CeCe.
Wypraszam sobie.
Nie tym tonem do agentki prowadzącej.
Którą nadal nie jesteś.
Zabieraj te akta.
Jakie akta? A, te.
To było łatwe.
Niezły uścisk, synu.
Możesz trochę rozluźnić.
Rób zdjęcie.
Tylko spokojnie.
Nie śpiesz się.
Zostawiłem osłonę obiektywu.
Chwileczkę.
O rany, nie ma flesza.
Jeszcze moment.
Do czego służy ten przycisk?
Dawno go nie używałem.
- Proszę się pospieszyć. - Spokojnie, Dick.
- Słucham? - Nie chciałem pana obrazić.
Nie nazwałem pana przecież podłym gównem na podeszwie,
które trzeba zeskrobać na większą kupę gówna.
Po prostu nazwałem pana po imieniu.
- Wolę „panie prezydencie”. - Zapamiętam.
Mam akta.
Co więcej, miał dwa noże do papieru, więc każdy dostaje po jednym.
No dobrze. Co przegapiłam?
Nie bierzemy żywych pamiątek.
Do diabła!
Flesz włączony, film włożony, osłona zdjęta,
żadnych ptaków za oknem.
Jesteśmy gotowi?
Niezły chwyt. Prawie złamałem rękę.
Warto było spróbować.
Trzeba było zastrzelić tego rasistę.
Na tajnej misji TCB. To by była sensacja.
O czym rozmawiacie?
Powiedzcie, że nie gadacie o TCB
na misji, której celem jest zakamuflowanie TCB.
Nie martw się, dupek już poszedł.
Gabinet Owalny jest na podsłuchu.
Wyruchali nas. W każdy otwór.
Dlatego nie powinnaś dowodzić.
Przez takie błędy.
Jest źle.
Przynajmniej mamy akta.
Co z tego, jeśli nagrali, jak mówicie o TCB? Mamy przesrane.
To czemu małpa wciąga działkę sukcesu?
Kokaina jest dla zwycięzców.
Zadzwońmy do komandora.
Po co? Żeby powiedzieć mu, że gdy unikałam ochroniarzy
i pełzłam przez wentylację z nosem w dupie małpy,
mój podwładny spieprzył prostą misję,
żeby zagadać rasistę, a przy tym
ujawnił istnienie organizacji,
która przez wieki działała z ukrycia?
Inaczej bym to ujął.
Musimy znaleźć nagrania.
To proste. Jest w tajnym pokoju za kręgielnią.
Było o tym w audiobooku Howarda.
To najlepszy trop, jaki mamy. Idziemy.
Zaczekaj.
Nie zasłużył na to.
Ale ja na to zasłużyłem.
Mamy czas zagrać?
Wciąż jesteśmy na misji.
To musi być tam.
Nie wchodzę już do wentylacji.
Scatter.
Może być i tak.
Mamy to.
„Szantaż Kennedy'ego”, „Szantaż Johnsona”, „Szantaż Arnolda Palmera”,
„Pomysły...”
„Pomysły Nixona na seks”?
Jakie są pomysły Nixona na seks?
Agresywny misjonarz i oglądanie, jak policja tłucze dzieciaki?
To by się zgadzało.
Wycięłam z taśmy całe 17 minut.
Sprawa TCB jest wymazana.
Chłopaki, chcecie zagrać?
Strike! Wciąż wymiatam!
Coś czuję, że to nie tajne służby.
Ludzie Nixona, widziałam ich wcześniej. Cholerne dupki.
Co się...
Przed nami rezydencja,
gdzie Bess Truman gołymi rękami zabiła
kilka istot pozaziemskich.
Gratulacje. Tryb wybuchu mózgu włączony.
Jak to działa?
To może być po prostu ładny długopis.
- Co? - Nie wiem.
- Nie był podpisany. - Następnym razem sam wybieram gadżety.
Tak. Zwykły długopis.
Czas już na nas.
Gdzie jest punkt ewakuacyjny?
Goni nas kilku gości, którzy wyglądają na agentów.
No i jeszcze to.
STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI
Marine One? Mamy przesrane.
- Dobra. - Macie taśmę z pomysłem na seks?
Pytam dla kolegi.
Będziesz na wszystkich moich misjach.
Mam rodzinne zdjęcie, a ty?
„Prawda o Strefie 51”?
Zdjęcie to nic.
Proszę bardzo.
Powiesz mi, co tam jest?
Masz za niskie kompetencje.
Nic nie wiesz o moich kompetencjach.
Lecimy w złą stronę?
Zgadza się.
Każdą misję kończymy lotem w stronę zachodzącego słońca.
Zajebiście.
Sutki mi stwardniały.
Maksymalnie.
Dobrze, Woodward. Zrobimy tak.
To proste.
Przekażę ci informacje o Nixonie,
a ty zostaniesz dziennikarzem, który obalił prezydenta.
Nie dzwoń do mnie. Ja zadzwonię.
Żadnych imion. Nigdy.
Mów mi Głębokie Gardło.
Mówię tak do Pat Nixon.
Jest nienasycona.
Mówił ci ktoś kiedyś, że wyglądasz jak Robert Redford?
Nagi?
Napisy: Zofia Sław