POTĘGA MIŁOŚCI
Pospieszmy się. Zaraz mam rozmowę z Dalajlamą.
To jego duchowe oświecenie jest bardzo sexy.
Może, ale jego zestawienie kosztów to farsa.
Chyba jak każde.
Zakładam, że lecimy do Afryki z jakiegoś powodu.
Może o nim pogadajmy.
Były agent TCB uciekł z więzienia.
Moment.
Agent był w więzieniu?
Nie wsadziliśmy go tam.
Ale też nie nie wsadziliśmy go, jeśli rozumiesz.
Nie do końca.
Uciekł z pomocą organizacji Weatherman,
a oni przekazali go Czarnym Panterom.
Dwie grupy, których celem jest obalenie Stanów.
Załatwmy je.
Nie. Musimy odnaleźć mojego agenta.
DATA URODZENIA 22.10.1920
Chyba żartujesz. Timothy, kurwa, Leary?
Timothy Francis Leary.
Pisarz, psycholog, fajny człowiek.
I fanatyk narkotyków, którego wylali z Harvardu
za podawanie studentom LSD.
- Cholera! - Co?
Mogłam tam studiować.
To nie on podawał im LSD, tylko my.
Pracował dla nas,
prowadził tajne badania nad psychodelikami pod nazwą Projekt P.
- Cholera! - Co?
Projekt P. był obok mojego biura. Badali psychodeliki?
Nie czas na żale. Macie go znaleźć, i to szybko,
bo Nixon też go ściga.
Nixon?
Ma ogromny, szaleńczy, pulsujący, purpurowy wzwód
na myśl o złapaniu go.
Dzięki za ten opis.
Leary jest otwartym zwolennikiem narkotyków,
więc Nixon postanowił go odnaleźć.
- Musimy go złapać jako pierwsi. - Dlaczego?
Bo Leary za dużo wie.
Projekt P. był częścią badań nad kontrolą umysłu.
Badań, które ktoś ukradł i zmienił w broń dźwiękową?
- Z Wietnamu? - Myślisz, że to sprawka Leary'ego?
Dowiem się po makabrycznym przesłuchaniu.
Znajdziecie go tutaj.
Wiemy, gdzie jest, bo kiedyś wszczepiliśmy mu nadajnik.
Wszczepiliście? Chirurgicznie?
Znasz jakiś lepszy sposób?
Pytam poważnie.
Wiele moich operacji nie kończy się dobrze.
Na waszym miejscu bym tam nie wchodził.
I to nie ze zwykłych powodów.
- Howard! - Tak.
Przyda wam się to.
A co ja jestem, twoja sekretarka?
Może być.
To namierza sygnał z nadajnika.
Niezły bajer.
Co to za guziki?
To wielofunkcyjny sprzęt.
Może strzelać z lasera, odtwarzać muzykę,
a nawet mówić „kocham cię” głosem mojego ojca.
Ten dupek nigdy tego nie mówił.
Leary jest w ambasadzie Czarnych Panter.
Normalnie byłby dobrze chroniony,
ale dziś jest koncert George'a Clintona i Parliament-Funkadelic.
Uwielbiam te ich kolory.
Wiele Panter tam będzie,
więc w ambasadzie będzie pusto. Łatwiej będzie wam go pojmać.
Czarne Pantery mają ambasadę w Algierii?
Lecimy do Algierii?
Wybaczcie.
Co ty wyprawiasz?
Nie jestem już w Algierii „mile widziany”.
Nigdy.
Wyrazili to jasno.
Wiesz, że twój półnagi geniusz właśnie wystrzelił się z samolotu?
Co tu robi twoja opiekunka?
Zaprosiłem uroczą panią Bertie, by omówiła z nami sprawy Elvisa.
Na przykład, że chciałbym dostać plecak odrzutowy.
Ty i plecaki odrzutowe.
Jak zdarta płyta.
Przyda mi się też nowa sekretarka.
Dobry dzień na koncert.
Nie pierdol.
Jest jakiś milion stopni.
Trochę potu to nic złego.
Nie.
Gdy ciało się poci, mówi ci, że umiera.
Właśnie widzę.
Zamiast się tu smażyć, pójdę na zwiad wokół ambasady.
Ale tylko zwiad.
Nie wchodź beze mnie.
Nadopiekuńczy i apodyktyczny. Jasne.
- Poradzisz sobie? - Za kogo ty mnie masz?
Za gościa w średnim wieku, który godzinami układa włosy.
Wyglądam zjawiskowo od samego rana.
- Panienko? - Słucham.
Ja do George'a.
George'a „Dra Funkensteina” Clintona?
To mój przyjaciel.
A ty kim jesteś?
- Poważnie? - Nie.
Niestety wiem, kim jesteś.
Presley. Nie ma cię na liście.
To nic. George i ja znamy się od dawna.
Fajnie. I tak nie ma cię na liście.
Posłuchaj.
To nie lista osób, które kradną muzykę czarnych.
Na takiej byś był.
- O czym ty... - Elvis!
To ty.
Chodź się zabawić, bracie.
George, stary!
Elvis na pokładzie!
Proszę wybaczyć.
Tylko niczego nie kradnij.
To Zara.
Bywa upierdliwa z tą listą,
ale za to jak śpiewa!
Bertie, powiedziałem ci, że zabieram cię tu w interesach...
To był beznadziejny pretekst.
Słucham?
Myślisz, że jesteś pierwszym facetem, który zabrał mnie do Afryki,
żeby pójść ze mną do łóżka?
Tak zakładałem.
Brzmisz zupełnie jak ten czwarty.
Mam spocone dłonie.
Pieprzona Algieria.
Klima. Wspaniały wynalazek.
Uwielbiam Czarne Pantery.
Coraz cieplej.
Howard?
Jeśli właśnie powiedziałaś „Howard”, jak jakaś idiotka,
to wiedz, że to tylko nagranie, które ma ci pomóc lub ci dokuczać
podczas namierzania kogoś, kto przeżył moją operację wszczepiania implantu.
Brawo Howard, udało ci się.
Jeszcze cieplej!
Jestem z ciebie dumny.
Tata nigdy mi tego nie powiedział.
Zimno.
Jeszcze zimniej.
Kiepsko ci idzie.
Wiesz, jak działa temperatura?
Teraz cieplej.
Gorąco!
Parzy! Już blisko!
Tuż, tuż! Brawo!
Kim ty jesteś?
Wysokie ciacho? Tego mi było trzeba.
Co ty wyprawiasz?
Wolałabym coś innego niż to, co muszę.
Dobranoc, przystojniaku.
Ale fajne.
Hej, pobudka.
Doktorze Strangelove, wstawaj!
Uspawany do nieprzytomności.
To musi być niezłe.
Co za amator.
Myślałam, że w więzieniu traci się parę kilo...
Cholera!
Cholera.
Jeśli żyjesz, przepraszam za to.
O cholera.
Żyjesz.
Skoro tak, pierdol się,
że nie wziąłeś mnie do narkotykowego badania, chuju.
Wyglądasz, jakbyś miał zamiar podkraść im kolejny hit.
- Powtórzysz swoje imię? - Zara.
Wyjaśnijmy sobie jedno.
Moja muzyka jest moja.
W imieniu wszystkich czarnych: nie ma za co.
Wiem, do czego zmierzasz.
Ale słuchaj,
rock'n'roll i R&B istniały na długo przede mną.
Wiem, skąd pochodzi ta muzyka
i wiem też, że nigdy nie będę śpiewał tak dobrze jak Fats Domino,
ale wychowałem się na nich.
Uwielbiam tę muzykę. Nic nie poradzę.
To nawet poruszające, choć dość niezdarne.
Dobrze to wyjaśniono w artykule z JET Magazine.
Chyba żartujesz.
Kto nosi ze sobą artykuł o sobie samym?
Ci, którzy wierzą w dokładność.
Ten artykuł dobrze wszystko opisuje.
Jasna cholera! Co się stało z moją furgonetką?
Spadł na nią jakiś naćpany gość.
Zabieram ją do naprawy. Wrócę w try miga!
Co?
Co to jest trymig?
Tak jest, Czarne Pantery.
Rozumiecie mnie.
Ale pyszna herbata.
Miejscowi nazywają to miętą z Maghrebu.
- Wiedziałem, że ci zasmakuje. - Jesteś bardzo pewny siebie.
Twoja teczka jest dość dokładna.
Mam swoją teczkę?
Każdy ma.
- Po co... - Każdy.
Wszyscy. Bez wyjątku.
- Jak gruba jest? - Całkiem.
Chodzi mi o długość.
- Wciąż mówimy o teczce? - Co?
Mam wrażenie, że pojawiło się tu drugie dno.
Nieważne.
A teraz...
Naprawdę myślisz, że pójdę z tobą do jakiegoś algierskiego hotelu?
Muszę tam na chwilę wejść.
Swoją drogą, w ogóle nie chcesz iść do hotelu czy tylko do tego?
Zgadnij.
Nie żartowałaś, że się pocisz.
Nie pomagasz, dupku.
Musimy już iść.
- Skąd ta bryka? - Byli w pakiecie.
Ja pierniczę.
Masz już Leary'ego?
Chyba chcesz powiedzieć „dziękuję”.
Dobra robota. Przegapiłaś niezły występ.
Pogadałem z George'em. Muszę go zaprosić, żeby poznał małą.
No tak.
To nic, że właśnie wyniosłam dorosłego chłopa z drugiego piętra.
- Porozmawiajmy o tobie. - Hej.
Co ty wyprawiasz?
To moja kwestia.
Teraz kradniesz nam białych?
Właściwie to ona.
Chcą odzyskać vana czy Leary'ego?
Czy ten ogromny stos broni z tyłu?
- Zgadnij. - Jakiej broni?
No proszę.
Może powiesz kumplom, żeby trochę wyluzowali?
Na mnie nie patrz.
To wy wtargnęliście na nasze terytorium.
- Jakie terytorium? - Ambasady.
Tworzymy rząd na uchodźstwie i walczymy z represyjnym systemem.
Amen, siostro.
Nie mów tak.
Przepraszam.
Antoine!
Miło pana widzieć, komandorze.
Wzajemnie, przyjacielu.
Zaraz wrócę.
- Co to ma być? - Mały nosorożec, zagrożony wyginięciem.
Widzę. Co tu robi?
Będzie na kolację.
Słucham?
Wyczytałem w aktach, że uwielbiasz egzotyczne dania
i zatrudniłem prywatnego kucharza,
żebyśmy mogli zjeść razem na kolację
tego słodkiego koleżkę.
- Bardzo romantyczny pomysł. - Dziękuję.
A jednocześnie kompletnie popierdolony!
Masz cokolwiek w tej łysej głowie?
Ale „egzotyczne dania”.
Czyli żabie udka, może czasem sushi, idioto.
Trochę za późno na tę uwagę.
Zapłaciłem za to 20 baniek!
W 2022 r. to będzie ponad 100 000 $,
gdyby chcieć to umieścić w kontekście bez żadnego powodu.
Kurwa.
Mam dość tej farsy.
Nie strzelaj do moich kumpli.
Mówisz o tych, którzy spychają nas z drogi?
- Mnie nie, was. - Wiesz, jak działają wypadki?
A co to za nowe dupki?
Nie wiem, ale na pewno nie Czarne Pantery.
Do tych możecie strzelać.
Cholera! Straciliśmy klimatyzację!
- To nie jest teraz nasz główny problem. - Od kiedy?
- Jedź do samolotu. - I nie rób gwałtownych manewrów.
- Wiesz, jak tego używać? - Mniej więcej.
Nie to chciałem usłyszeć.
Spokojnie. Celuję i strzelam. To nie może być trudne.
A jednak.
To będzie bolało.
Nic wam nie jest?
Gdzie jest Leary?
- Te dupki musiały go porwać. - Cholera.
Dzwonimy do komandora.
I co mu powiemy? Że spieprzyliśmy sprawę,
wysadziliśmy mu samolot i zgubiliśmy jego kumpla?
Racja. Nie dzwoń.
- Tak będzie lepiej. - Masz wciąż ten nadajnik?
Zimno!
Okropnie lodowato!
Nawet nie wiem, jak miałbym ci pomóc.
Co ty robisz?
Spróbuj kebabu. Jest wyborny.
Nie po tym, jak obmacałeś go paluchami.
Zgódź się.
Muszę przyznać, że to znakomite mięsko.
Prawda?
Spróbuj zachować to nastawienie.
Śledzą nas.
- Co? - Typ w czapce na czwartej.
Inni na szóstej i ósmej.
Nie oglądaj się.
To po co mi mówiłeś, gdzie są?
Słuszna uwaga.
Nadajnik wskazuje, że Leary jest na tej łodzi.
Rewelacja.
Bitwa na łodzi podwodnej?
Właśnie o takich szpiegowskich akcjach marzyłem.
Myślimy o tym samym?
Ja myślę o tym, czemu nie mam własnej łodzi podwodnej.
A ja o tym.
SPRZĘT DLA NURKÓW
Zostaniesz tutaj.
No raczej.
Nie dlatego, że czarni nie umieją pływać,
a dlatego, że postradaliście rozum.
Zdaje się, że masz głowę na karku.
Czemu się w to mieszasz? Jesteś jeszcze mała.
Dzięki, biały tato.
Serio. Idź do domu.
Myślałam, żeby wrócić do muzyki.
- George mówił, że śpiewasz. - I to zajebiście.
- Znacznie lepiej od ciebie. - To żadna sztuka.
Daj znać, jak zajmiesz się tym na serio.
Weź też to, na bilet do domu.
Kilka razy omal mnie nie zabiłeś.
I założę się, że nie chcesz, żebym nikomu o tym mówiła.
Nigdy.
Mogę wam w czymś pomóc?
Oddaj nosorożca.
Jasne. Ale najpierw się pierdol.
Natychmiast.
Naprawdę chcesz mnie oskubać w trakcie randki?
Która nie idzie najlepiej.
Chcecie go? To powodzenia,
bo sam go zabiję!
Jezu!
Nie!
Stary, zaczekaj.
Rozchlapię na ścianie jego zagrożony wyginięciem mózg!
Spokojnie.
Nie musisz tego robić.
Masz rację. Łap.
O kurwa!
Jeszcze raz. Naprawdę chcesz mnie okraść?
Nie o to mi chodzi.
Chcemy go uratować.
- Co? - Jesteśmy z Greenpeace!
Przysięgam na Boga! Nie strzelaj!
Zanim cokolwiek powiesz,
oboje wiemy, że nie mogłem tego wiedzieć.
To koniec.
Spadam stąd.
Nie możesz tak po prostu odejść.
Polubiłem już tego malucha.
Coraz cieplej.
Cholera.
Może to wezmę.
Pokaż im coś na migi. Zdziwią się na śmierć.
Jezu. Nadal?
Co my tu mamy.
Jezu Chryste.
- Co oni z tym wszystkim robią? - Gorąco!
- Parzy! - Wyłącz to, do cholery.
- Sam to wyłącz. - Pierdol się, tato! Wygrałem!
Nie żyjesz, a ja żyję!
Pierdol się, tato! Ale gorąco!
Uciekaj!
- Cholera, opadamy. - To się nazywa „zanurzenie”.
- Co? - „Opadamy” oznacza, że toniemy.
Tak czy siak, mamy przesrane.
Wyrzutnie torped.
Robi się.
Co?
Teraz się budzi.
Dłużej ich nie utrzymam.
Wskakuj od razu po mnie.
Spokojnie. Jest wielofunkcyjny, pamiętasz?
Właśnie o to chodzi!
Dlatego potrzebuję łodzi podwodnej!
Szkoda, że na niej nie zostaliśmy.
- Popierdoliło cię? - Co?
To nam było potrzebne.
Musiałem improwizować.
To mogło wynagrodzić wysadzenie samolotu.
Bez szans. Mam samolot, więc wiem, co mówię.
Skończyliście gadać?
Uśmiech, sukinsynu.
Fajny statek.
Pożyczyłam. Czułam, że przyda się wam pomoc.
Dziękujemy.
Martwy nie pomożesz mi zrobić kariery.
Amen, siostro.
Nadal nie.
Jasne.
ALTAMONT - ALGIERIA
ZDJĘCIE A
Napisy: Zofia Sław