‪(พลังรัก)
‪รีบคุยกันเถอะ ‪ผมมีประชุมทางโทรศัพท์กับดาไลลามะ
‪การรู้แจ้งทางจิตวิญญาณอะไรนั่นของเขา ‪เซ็กซี่มากเลยนะ
‪อาจจะใช่ แต่รายงานค่าใช้จ่ายของเขา ‪มันไร้สาระสิ้นดี
‪ก็เป็นแบบนั้นทุกคนไม่ใช่เหรอ
‪ผมเดาว่าเรากําลังจะบินไปแอฟริกา ‪เพราะเหตุผลเจ๋งๆ บางอย่าง
‪ข้ามไปคุยเรื่องนั้นกันเลยดีไหม
‪อดีตคนสําคัญของทีซีบีเพิ่งหนีออกจากคุก
‪เดี๋ยวนะ
‪คุณมีคนสําคัญอยู่ในคุกด้วยเหรอ
‪เดี๋ยวๆ เราไม่ได้จับเขาเข้าคุกนะ
‪แต่เราก็ไม่ได้ไม่ "ไม่" จับเขาเข้าคุกเหมือนกัน ‪ถ้าคุณเข้าใจที่ผมพูดนะ
‪เข้าใจก็แปลกแล้ว
‪เขาหนีไปได้ด้วยความช่วยเหลือของ ‪เวเธอร์อันเดอร์กราวด์
‪และพวกนั้นส่งตัวเขาให้กับกลุ่มเสือดํา
‪คนสองกลุ่มที่มุ่งมั่นจะโค่นอเมริกา
‪มาจัดการพวกมันกัน
‪ที่จริงอย่าเลย แทนที่จะทําแบบนั้น ‪ไปจับคนสําคัญของทีซีบีที่หนีไปของผมดีกว่า
‪(ทิโมธี เอฟ เลียรี่ ‪เกิดวันที่ 22 ตุลาคม 1920)
‪คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ ‪ทิโมธี ห่านจิก เลียรี่เนี่ยนะ
‪ทิโมธี "ฟรานซิส" เลียรี่ต่างหาก
‪นักเขียน นักจิตวิทยา ‪และเป็นคนเก่งรอบด้านที่น่าสนใจมาก
‪ยังไม่พูดถึงการเป็นคนคลั่งยา ‪ที่โดนไล่ออกจากฮาวาร์ด
‪เพราะบังคับให้นักศึกษาเสพแอลเอสดี
‪- บ้าเอ๊ย ‪- อะไร
‪ฉันเกือบเรียนที่ฮาร์วาร์ดแล้ว
‪และเขาไม่ได้ให้ยาเด็กพวกนั้น ‪โอเคไหม เราให้
‪เลียรี่ทํางานให้เรา
‪เขาทําโครงการวิจัยยาทางจิตเวชลับสุดยอด ‪ที่มีชื่อว่าโปรเจกต์พี
‪- บ้าเอ๊ย! ‪- อะไร
‪โปรเจกต์พีอยู่ห่างจากออฟฟิศฉันไปนิดเดียวเอง
‪นั่นคือโปรเจกต์พีเหรอ
‪ค่อยโวยวายทีหลังนะ เพราะตอนนี้ ‪หน้าที่ของคุณคือพาเขากลับมา
‪เพราะนิกสันก็ตามล่าเขาอยู่
‪นิกสันเหรอ
‪อย่าให้พูด เขาโกรธแค้น ‪จนตัวสั่น จนจู๋บวม จนเลือดคั่ง
‪แข็งเป๊ก พร้อมทิ่มแทงเลียรี่สุดๆ
‪ขอบคุณสําหรับการเปรียบเปรย
‪เพราะการสนับสนุนยาไซเคเดลิก ‪อย่างเปิดเผยของเลียรี่
‪นิกสันเลยทําให้นี่เป็นภารกิจส่วนตัว ‪ที่ต้องเอาเขากลับไป
‪- เราต้องจับเขาให้ได้ก่อนนิกสัน ‪- ทําไม
‪เพราะเขารู้มากเกินไป
‪โปรเจกต์พีเป็นส่วนนึงของการวิจัย ‪การควบคุมจิตใจของเรา
‪การวิจัยที่มีคนขโมยไป ‪และกลายเป็นอาวุธเสียงน่ะเหรอ
‪- อันที่มาจากเวียดนามน่ะ ‪- คิดว่าเลียรี่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เหรอ
‪การสอบสวนที่น่าสยดสยอง ‪ก็มีไว้เพื่อการนี้ใช่ไหมล่ะ
‪โอเค เอาละ คุณจะพบเขาได้ที่นี่
‪เป็นเพราะอุปกรณ์ติดตามที่เราฝังไว้ในตัวเลียรี่ ‪เมื่อหลายปีก่อน เราเลยรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน
‪ฝังเหรอ แบบผ่าตัดงี้เหรอ
‪เธอรู้วิธีที่ดีกว่านั้นไหมล่ะ
‪ไม่ จริงๆ นะ ฉันถามจริงๆ
‪เพราะหลายๆ การผ่าตัดของฉันก็จบไม่สวย
‪แต่นั่นแหละ ถ้าฉันเป็นเธอจะไม่เข้าไปในนั้น
‪และไม่ใช่แค่เพราะกลิ่นด้วย
‪- ฮาวเวิร์ด ‪- โอเค
‪นายจะต้องใช้ไอ้นี่
‪ฉันเป็นใคร เลขาคุณเหรอ
‪ก็ได้นะ
‪มันติดตามสัญญาณจากสิ่งที่ฝังอยู่ในตัวเลียรี่ได้
‪ดูเจ๋งดีนะ
‪ปุ่มพวกนั้นคืออะไร
‪มันใช้งานได้สารพัดประโยชน์
‪สามารถยิงเลเซอร์ความรุนแรงสูง เล่นเพลง
‪หรือแม้แต่ตั้งโปรแกรมให้มันพูดว่า ‪"ฉันรักคุณ" ด้วยเสียงของพ่อฉันได้
‪แบบที่ไอ้เวรนั่นไม่เคยพูดน่ะ
‪เลียรี่ซ่อนตัวอยู่ที่สถานทูตของกลุ่มเสือดํา
‪ปกติจะมีคนคุ้มกันเขาแน่นหนา แต่วันนี้
‪จอร์จ คลินตันและวงพาร์ไลเมนต์ฟังค์อะเดลิก ‪กําลังจัดคอนเสิร์ตกัน
‪ชอบไอ้พวกเวรสุดมันนี่จัง
‪คนของกลุ่มเสือดําหลายคนจะไปที่นั่น
‪ดังนั้นสถานทูตน่าจะมีกําลังคนน้อย ‪เป็นเวลาที่เหมาะสําหรับการฉกฉวย
‪กลุ่มเสือดํามีสถานทูตในแอลจีเรียร์ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪เดี๋ยวนะ เราจะไปแอลจีเรียกันเหรอ
‪ขอตัวแป๊บนะ
‪ทําบ้าอะไรของคุณน่ะ
‪ผมไม่ใช่สิ่งที่คุณเรียกว่า ‪"ยินดีต้อนรับทางเทคนิค" ในแอลจีเรียอีกต่อไป
‪ตลอดกาล
‪เรื่องนั้นชัดเจนมากอยู่แล้วนะ
‪คุณรู้ใช่ไหมว่าอัจฉริยะเปลือยครึ่งตัวของคุณ ‪เพิ่งดีดตัวเองออกจากเครื่องบินลํานี้
‪พี่เลี้ยงคุณมาทําอะไรที่นี่อีกแล้ว
‪ผมเชิญคุณเบอร์ตี้ผู้น่ารัก ‪มาร่วมคุยเรื่องธุรกิจของเอลวิสกับเรา
‪ใช่ ซึ่งควรจะรวมถึง ‪เรื่องที่ผมต้องได้เจ็ตแพ็กด้วย
‪ตายแล้ว คุณกับเจ็ตแพ็ก
‪พูดเรื่องนี้ซ้ําซากจังนะ
‪และหาเลขาคนใหม่ให้ผมด้วยก็ดีนะ
‪(สายลับสายร็อค)
‪เป็นวันที่เหมาะสําหรับการแสดง
‪ไปตายเหอะ
‪ที่นี่อุณหภูมิ 3,000 องศาได้นะ
‪การเหงื่อออกไม่ทําให้ใครตายหรอก
‪ผิด
‪การขับเหงื่อเป็นวิธีที่ร่างกาย ‪บอกว่ามันกําลังจะตาย เผื่อคุณไม่รู้
‪ก็จริง ผมเห็นอยู่
‪แทนที่จะโดนเผาทั้งเป็นอยู่ที่นี่ ‪ฉันจะไปสอดแนมสถานทูตละกัน
‪โอเค แต่สอดแนมเท่านั้นนะ
‪อย่าเข้าไปโดยไม่มีผม
‪โอเค ปกป้องมากเกินไป ‪และเจ้ากี้เจ้าการ เข้าใจแล้ว
‪- ลุยคนเดียวได้ใช่ไหม ‪- คิดว่าพูดกับใครอยู่เหรอ
‪ชายวัยกลางคนที่ทําผมสองชั่วโมงมั้ง
‪ผมหล่อแบบนี้ตั้งแต่ตื่นนอนแล้ว
‪หวัดดี สาวน้อย
‪มีอะไรให้ช่วยคะ
‪ฉันมาหาจอร์จ
‪จอร์จ "ดร.ฟังเคนสไตน์" คลินตันน่ะเหรอ
‪เขาเป็นเพื่อนรักของฉัน
‪แล้วคุณเป็นใครกันแน่นะ
‪- นี่ถามจริงเหรอ ‪- ไม่จริงเลย
‪น่าเสียดายที่ฉันรู้ว่าคุณเป็นใคร
‪เพรสลีย์ เพรสลีย์ เพรสลีย์... ‪ไม่ คุณไม่อยู่ในรายชื่อ
‪ไม่ต้องห่วงนะ ที่รัก ‪จอร์จกับฉันรู้จักกันมานานมาก
‪แหม ดีจังเลย ‪แต่คุณก็ยังไม่อยู่ในรายชื่ออยู่ดี
‪- ฟังนะ... ‪- นี่
‪ถ้าเป็นรายชื่อคนที่ขโมยวัฒนธรรมผิวดําไป
‪ต้องมีชื่อคุณแน่ๆ
‪- พูดอะไรของ... ‪- เฮ้ย เอลวิส!
‪เอลวิส ใช่ นายจริงด้วย
‪มาสนุกกันดีกว่าพวก
‪จอร์จ เพื่อนยาก
‪เอลวิสมา ทุกคน!
‪ขอตัวนะ
‪พยายามอย่าขโมยอะไรล่ะ
‪นั่นซาร่า
‪เธอเป็นคนถือคลิปบอร์ดที่เอาใจยากมาก
‪แต่แม่เจ้า เธอร้องเพลงดีมาก
‪เอาละ เบอร์ตี้ ผมรู้ผมบอกคุณว่า ‪ผมพาคุณมาที่นี่เพื่อคุยเรื่องธุรกิจ...
‪ซึ่งถ้าถามฉันนะ ‪มันเป็นการโกหกที่ไม่ได้เรื่องสุดๆ
‪ว่าไงนะ
‪คิดจริงๆ เหรอว่าคุณเป็นผู้ชายคนแรก ‪ที่พาฉันบินมาถึงแอฟริกาเหนือ
‪เพียงเพื่อจะเอางูคุณยัดกางเกงฉัน
‪คนเราจะคิดอย่างนั้นเหรอ
‪คุณพูดเหมือนคนที่สี่ที่พาฉันมาที่นี่เลย
‪มือชุ่มเหงื่อบ้าบอเอ๊ย
‪แอลจีเรียเวรตะไล
‪แอร์เย็นเจี๊ยบ ฉันรักมัน
‪บ้าเอ๊ย ฉันรักกลุ่มเสือดําจัง
‪ใกล้เป้าหมายมากขึ้นแล้ว
‪ฮาวเวิร์ดเหรอ
‪ในกรณีที่เธอเพิ่งพูดว่า "ฮาวเวิร์ด" ออกไป ‪เหมือนคนโง่
‪นี่เป็นแค่เสียงของฉันที่อัดไว้ ‪เพื่อช่วยและตามหลอกหลอนเธอ
‪ในขณะที่เธอติดตามคนที่ดูเหมือนจะรอดตาย ‪จากการผ่าตัดฝังชิปของฉัน
‪นายทําสําเร็จ ฮาวเวิร์ด นายทําสําเร็จจริงๆ
‪ยิ่งใกล้มากขึ้นแล้ว
‪ฉันภูมิใจในตัวเธอ
‪เป็นคําที่พ่อไม่เคยพูดกับฉันเลยเหอะ
‪ตอนนี้ไกลออกมาแล้ว
‪ยิ่งไกลกว่าเดิมอีก
‪ให้ตาย เธอนี่ไม่ได้เรื่องเลย
‪ฟังภาษาคนไม่เข้าใจรึยังไง
‪โอเค ใกล้มากขึ้นแล้ว
‪ใกล้สุดๆ แล้ว
‪ตรงนั้นแหละ! ใช่เลย!
‪โว้ว! มันใช่เลย ตรงนั้นแหละ
‪แกเป็นใครวะ
‪รับผู้ชายหล่อๆ สักที่ไหม เอ่อ... รับค่ะ
‪คิดว่าทําบ้าอะไรอยู่น่ะ
‪ตามหลักแล้วก็อยากทํา ‪สิ่งที่ไม่ได้กําลังทํากับแกอยู่ตอนนี้
‪เฮ้ย นี่...
‪นอนซะนะ นอนซะนะพ่อหนุ่มสุดแซ่บ
‪สนุกดีนะ
‪เฮ้ย เฮ้ย ตื่น
‪เฮ้ย ดร.สเตรนจ์เลิฟ ตื่นได้แล้ว
‪เมาไม่รู้เรื่องเลยเว้ย
‪ต้องเป็นของดีแน่ๆ
‪ไอ้อ่อนหัด
‪บ้าจริง คิดไหมว่าคุกน่าจะทําให้น้ําหนักลดลง...
‪เชี่ย!
‪บ้าเอ๊ย
‪นี่ ถ้าคุณยังไม่ตาย ฉันขอโทษจริงๆ นะ
‪อ้าว เวร
‪คุณยังไม่ตาย
‪ในเมื่อคุณยังไม่ตาย คุณเลวมากที่ไม่ชวนฉัน
‪ไปปาร์ตี้งานวิจัยตลอดกาลของคุณ ‪แถวออฟฟิศฉัน ไอ้หัวขวด
‪อย่าหันไปมองนะ แต่ฉันคิดว่า ‪มีคนจะขโมยเพลงฮิตเพลงต่อไปของพวกเขา
‪- ฉันยังไม่รู้ชื่อเธอเลย ‪- ซาร่า
‪เอาละ ซาร่า มาทําความเข้าใจกันหน่อยนะ
‪ดนตรีของฉันก็คือดนตรีของฉัน
‪และในนามของคนดําที่มีอยู่ทุกที่ ด้วยความยินดี
‪นี่ ฉันรู้นะว่าเธอจะพูดอะไร
‪แต่ฟังนะ
‪ร็อคแอนด์โรลและริธึมและบลูส์ ‪มีมานานแล้วก่อนฉันจะเข้าวงการ
‪ฉันรู้ว่าดนตรีมาจากไหน
‪และยอมรับเถอะ ฉันก็รู้ด้วยว่าฉันจะไม่มีวัน ‪ร้องได้ดีเท่าแฟทส์ โดมิโน
‪แต่ฉันโตกับมากับเพลงแนวนี้
‪ฉันชอบมันและมันอยู่ในเลือดฉัน
‪ช่วยไม่ได้จริงๆ
‪ซึ้งจัง ในแบบที่แสนจะเห่ย ‪และตอบไม่ตรงคําถามนะ
‪มีบทความในนิตยสารเจ็ต ‪ที่ให้ความกระจ่างเรื่องนี้ไปเยอะแล้ว
‪ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
‪คนแบบไหนกันที่พกบทความ ‪ในนิตยสารเจ็ตของตัวเองไปทั่ว
‪คนที่เชื่อในความละเอียดรอบคอบไง
‪ในนั้นมีอะไรดีๆ เยอะเลยนะ
‪ไอ้ฉิบหาย เกิดอะไรขึ้นกับรถตู้ฉัน
‪อ๋อ ใช่ มีคนเมาเพี้ยนๆ คนนึงตกลงมาใส่รถน่ะ
‪ไม่ต้องห่วง ฉันจะกําลังจะเอาไปซ่อมให้ ‪ปุ๊บเดียวเดี๋ยวมา
‪อะไรเดี๋ยวมานะ
‪ปุ๊บคืออะไรวะ
‪สุดยอดเลย เสือดํา
‪พวกแกเข้าใจฉัน
‪ให้ตายสิ ชานี่สุดยอดไปเลย
‪คนท้องถิ่นเรียกว่าชามิ้นต์มาเกรบี
‪ผมรู้ว่าคุณต้องชอบ
‪คุณนี่มั่นใจในตัวเองดีนะ
‪เอกสารของคุณค่อนข้างละเอียดน่ะ
‪ฉันมีเอกสารด้วยเหรอ
‪ทุกคนมีเอกสาร
‪- ทําไมถึง... ‪- ทุกคน
‪ทุกคน ที่แปลว่าทุกคนน่ะ
‪- นานแค่ไหนแล้ว ‪- นานพอ
‪ฉันหมายถึง... มันใหญ่แค่ไหน
‪- เราพูดถึงเอกสารกันอยู่ใช่ไหม ‪- อะไรนะ
‪เพราะมันเหมือนเรากําลังพูดเปรียบเปรย ‪กับเรื่องอย่างว่าอยู่
‪ไม่สําคัญหรอก
‪ทีนี้เราจะ...
‪คุณคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะขึ้นห้องกับคุณ ‪ในโรงแรมแอลจีเรียนอะไรก็ไม่รู้
‪แค่ต้องแวะแป๊บเดียวน่ะ
‪ว่าแต่นั่นคือ "การปฏิเสธ" ที่จะขึ้นห้องทั่วไป ‪หรือแค่โรงแรมนี้
‪เลือกเอาสิ
‪โห คุณไม่ได้ล้อเล่นเรื่องเหงื่อจริงๆ นะเนี่ย
‪ไม่ช่วยเลย ไอ้บ้า
‪อีกอย่าง เราต้องไปเดี๋ยวนี้
‪ไปเอารถตู้มาจากไหน
‪ที่เดียวกับที่ได้ตัวเขามา
‪อะไรวะเนี่ย
‪คุณได้ตัวเลียรี่มาแล้วเหรอ
‪คําที่รออยู่คือ "ขอบคุณ"
‪เยี่ยมมาก แต่คุณพลาดโชว์เด็ดไปนะ
‪ผมได้อัปเดตชีวิตกับจอร์จ ‪จะให้เขาแวะไปหาพริสซิลล่ากับลูกหน่อย
‪เหรอ อืม
‪ฉันเพิ่งปีนตึกนะรู้ไหม
‪และขโมยผู้ชายโตเต็มวัย ‪ออกมาจากหน้าต่างชั้นสอง แต่
‪- ได้ มาคุยเรื่องของคุณกัน ‪- เฮ้ย
‪คิดว่าตัวเองทําอะไรอยู่น่ะ
‪ฉันสิต้องถามแบบนั้น
‪เดี๋ยวนี้ขโมยคนขาวแล้วเหรอ
‪ตามหลักแล้วเธอขโมย
‪คนพวกนั้นตามรถตู้หรือเลียรี่กันแน่
‪หรืออาจจะเป็นกองปืนที่อยู่หลังรถ
‪เลือกเอาสิ
‪ปืนอะไร
‪สวัสดี
‪นี่ อยากบอกเพื่อนๆ เธอให้ใจเย็นกันหน่อยไหม
‪เฮ้ย อย่าโทษฉันนะ
‪พวกคุณเป็นคนเริ่มเอง ‪คุณเข้าไปในดินแดนสูงสุดของเรา
‪- ดินแดนอะไร ‪- สถานทูตของเราไง
‪เราคือรัฐบาลพลัดถิ่น ‪ที่อุทิศตนเพื่อต่อสู้กับระบบกดขี่ของอเมริกา
‪เห็นด้วย น้องสาว
‪อย่าทําแบบนั้น
‪เหรอ โทษที
‪แอนทวน!
‪ยินดีที่ได้พบครับ ท่านผู้การ
‪เหมือนกันเลยเพื่อน
‪เดี๋ยวมานะ
‪นี่มันอะไรกัน
‪ลูกแรดขาวใกล้สูญพันธุ์
‪ฉันเห็นแล้ว ทําไมมันถึงมาอยู่ที่นี่
‪สําหรับมื้อค่ํา
‪ว่าไงนะ
‪ผมอ่านเจอในเอกสารของคุณว่า ‪อาหารแปลกแหวกแนวคือหนึ่งในของโปรดของคุณ
‪ผมเลยถือวิสาสะจ้างเชฟส่วนตัวแถวนี้
‪คุณกับผมจะได้กินด้วยกันข้าวเงียบๆ
‪และเคี้ยวเพื่อนตัวน้อยของเราตัวนี้
‪- ต้องบอกเลยว่าฟังดูโรแมนติกดีนะ ‪- ขอบคุณ
‪และมันก็ฟังดูบ้าบอคอแตกสุดๆ ด้วย
‪สติหลุดไปจากหัวโล้นๆ ของคุณแล้วรึไง
‪นี่ "อาหารแปลกแหวกแนว" นะ
‪ซึ่งหมายถึงขากบ ‪หรืออาจจะเป็นซูชิบ้างอะไรบ้าง เจ้าโง่
‪สายไปหน่อยนะสําหรับข้อมูลแบบนี้
‪ผมซื้อไอ้เจ้านี่มาตั้งสองหมื่นนะ
‪ถ้าเป็นปี 2022 ต้องเกินแสนดอลลาร์แน่
‪พูดให้เข้าใจเรื่องการเงินได้ง่ายๆ ‪โดยไม่มีเหตุผลชัดเจนน่ะ
‪บ้าเอ๊ย
‪โอเค ผมทนเรื่องนี้มามากพอแล้ว
‪เฮ้ย ยิงเพื่อนฉันไม่ได้นะ
‪หมายถึงเพื่อนที่พยายาม ‪จะขับรถชนเราให้ตกถนนน่ะเหรอ
‪ไม่ใช่ฉัน แค่คุณ
‪รู้ไหมว่ารถชนมันเป็นยังไง
‪ไอ้พวกเวรกลุ่มใหม่นี่ใครกัน
‪ไม่รู้ แต่ไม่ใช่กลุ่มเสือดําแน่นอน
‪ดังนั้นเชิญยิงพวกนั้นตามสบาย
‪เวรเอ๊ย ให้ตายสิ เราเสียแอร์ไปแล้ว
‪ไม่ใช่เรื่องใหญ่ที่ต้องห่วงตอนนี้หรอก
‪ตั้งแต่เมื่อไหร่ยะ
‪รีบไปที่เครื่องบินเวรนั่นเถอะ
‪และระหว่างนี้ก็เกาะแน่นๆ ด้วย
‪โห ใช้ไอ้นั่นเป็นด้วยเหรอ
‪ก็เกือบเป็น ประมาณนึงน่ะ
‪นั่นไม่ใช่คําตอบที่ฉันอยากได้ยิน
‪ใจเย็นน่า ก็แค่เล็งแล้วก็ยิง
‪จะยากแค่ไหนเชียว
‪ดูเหมือนจะยากกว่าที่คิดนะ
‪แบบนี้ต้องเป็นแผลเป็นแน่ๆ
‪โอเคกันรึเปล่า
‪เฮ้ย เลียรี่หายไปไหน
‪- ไอ้พวกเวรนั่นคงเอาตัวเขาไปแล้ว ‪- บ้าเอ๊ย
‪เราต้องโทรหาผู้การ
‪แล้วบอกเขาว่าอะไร ว่าเราทําพลาดหนักมาก
‪เราทําเครื่องบินเขาระเบิด ‪และทําเพื่อนขี้ยาของเขาหายเหรอ
‪ถูก อย่าโทร
‪เจ๋ง ฉันชอบวิธีของคุณมากกว่า
‪เครื่องติดตามยังอยู่ไหม
‪ไกล!
‪ตอนนี้เธออยู่ไกลมาก
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ําว่าฉันเสียเวลาพยายามทําไม
‪ทําบ้าอะไรน่ะ
‪ลองกินเคบับสิ อร่อยมากนะ
‪ฉันไม่กินจากนิ้วสกปรกของคุณหรอก
‪ตามใจผมหน่อยน่ะ เบอร์ตี้
‪ฉันจะไม่โกหกนะ มันเป็นบาร์บีคิวที่อร่อยมาก
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ทีนี้ก็พยายามรักษาความคิดบวกเอาไว้
‪เมื่อผมบอกคุณว่ามีคนตามเรามา
‪- อะไรนะ ‪- สี่นาฬิกา
‪ผู้ชายใส่หมวกเบสบอล ‪กับเพื่อนที่หกและแปดนาฬิกา
‪อย่าหันกลับไปมอง
‪งั้นจะบอกฉันทําไมว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
‪โอเค ที่คุณพูดก็ถูก
‪เครื่องติดตามบอกว่าเลียรี่อยู่ข้างนอกนั่น
‪ที่ไหนสักแห่งบนเรือลําดําน้ํานั่น
‪แจ่มเลย
‪สู้กับเรือดําน้ําเหรอ
‪มีความเป็นสายลับสุดเจ๋ง
‪- แบบที่ผมอยากเจอเลย ‪- คิดแบบที่ฉันคิดอยู่รึเปล่า
‪ไม่ นอกจากคุณจะสงสัยอยู่เหมือนกัน ‪ว่าทําไมผมไม่มีเรือดําน้ําเป็นของตัวเอง
‪ไม่ ฉันหมายถึงนั่น
‪(อุปกรณ์ดําน้ํา)
‪เธอรอที่นี่นะ
‪แหงอยู่แล้ว
‪และนี่ไม่ใช่เรื่องของ "คนดําว่าน้ําไม่เป็น" นะ
‪นี่เป็นเรื่องของ " พวกคุณมันบ้าไปแล้ว"
‪นี่ เธอดูเป็นคนฉลาดทีเดียว
‪แล้วเธอมาทําอะไรแถวนี้ เธอยังเด็กอยู่เลย
‪ขอบคุณนะ คุณพ่อผิวขาว
‪จริงๆ นะ เธอควรกลับบ้านซะ
‪ที่จริงก็คิดเรื่องนั้นอยู่ ‪อาจจะกลับไปทําเพลงของฉัน
‪จอร์จบอกว่าเธอร้องเพลง
‪ที่รัก ฉันร้องเพลงโคตรเพราะเลยเหอะ
‪ฉันร้องเพราะกว่าคุณเยอะ
‪มาตรฐานต่ําจัง
‪ถ้าเธอทําเพลงได้จริงๆ โทรหาฉันนะ
‪แล้วก็นี่ เอาไว้ซื้อตั๋วกลับบ้าน
‪รู้ไหมว่าคุณเกือบทําให้ฉันตายสองสามครั้ง
‪และฉันเชื่อว่าคุณไม่อยากให้ฉันบอกเรื่องนี้กับใคร
‪เด็ดขาด
‪มีอะไรให้ฉันช่วยไหม
‪ส่งแรดมา
‪ได้สิ แต่ฉันว่าพวกนายไปตายก่อนเถอะ
‪เดี๋ยวนี้
‪คิดจริงๆ เหรอว่าจะรีดไถฉัน ‪ระหว่างที่ฉันออกเดตได้
‪เดตที่ไม่ค่อยจะราบรื่นเท่าไหร่ด้วย
‪ก็ได้ อยากได้มันใช่ไหม ‪ขอให้โชคดีละกันเพราะว่า
‪ฉันจะฆ่าไอ้ตัวเล็กนี่
‪พระเจ้า
‪เฮ้ย ไม่นะ
‪เฮ้ย เพื่อน ไม่ เดี๋ยวก่อน
‪ฉันจะสาดสมองที่ใกล้สูญพันธุ์ของมัน ‪ไปทั่วกําแพงแม่งเลย
‪เฮ้ยๆ ใจเย็นๆ นะ
‪ไม่ต้องทําแบบนั้นหรอก
‪รู้อะไรไหม นายพูดถูก เอ้า รับไป
‪เช็ดเข้!
‪ทีนี้ลองใหม่อีกทีนะ ‪คิดจริงๆ เหรอว่าจะรีดไถฉันได้
‪ฉันไม่ได้รีดไถอยู่ซะหน่อย
‪เราแค่พยายามจะช่วยมัน
‪- อะไรนะ ‪- เรามาจากกรีนพีซ
‪สาบานได้ อย่ายิงนะ
‪โอเค ก่อนที่คุณจะพูดอะไร
‪เราต่างก็รู้ว่าไม่มีทางที่ผมจะรู้เรื่องนั้น
‪พอกันที
‪ฉันไปละ
‪ไม่เอาน่า คุณเดินหนีไปเฉยๆ ไม่ได้นะ
‪ดูสิ ผมเริ่มชอบเจ้าตัวเล็กแล้วนะ
‪ใกล้เป้าหมายมากขึ้นแล้ว
‪ให้ตายสิ
‪ผมควรเก็บปืนไว้นะ
‪ใช้สัญญาณมือของคุณก็พอ ‪คุณอาจทําให้พวกเขาสับสนจนตายได้
‪พระเจ้า ยังไม่ตายเหรอ
‪ดูนี่สิ
‪โอ้ พระเจ้าช่วย
‪- พวกเขาทําอะไรกับของทั้งหมดนี่ ‪- แม่เจ้า เธออยู่ใกล้มาก!
‪- เป๊ะเลย สุดยอด! ‪- บ้าเอ๊ย ปิดเครื่องนั่นทิ้งเถอะ
‪- คุณก็ปิดสิ ‪- ไปตายซะพ่อ ไปตายซะ ผมชนะ!
‪พ่อตายแล้ว ผมยังอยู่
‪ไปตายซะพ่อ ใช่เลย ดุเดือดมาก
‪ไป!
‪- ซวยแล้ว เรากําลังดิ่งลงน้ํา ‪- มันเรียกว่า "ดําน้ํา" ต่างหาก
‪- อะไรนะ ‪- "ดิ่งลงน้ํา" มันสื่อว่าเรากําลังจม
‪โอเค คําไหนแปลว่าเราฉิบหายแล้วล่ะ
‪ท่อตอร์ปิโด
‪ได้เลย
‪อะไร
‪เขาตื่นแล้ว
‪ผมต้านไว้นานกว่านี้ไม่ไหวแล้วนะ
‪คุณควรรีบตามฉันมา
‪ไม่ต้องห่วง ‪ใช้งานได้สารพัดประโยชน์ จําได้ไหม
‪นั่นแหละ แบบเมื่อกี้เลย
‪นั่นคือเหตุผลที่ผมต้องการเรือดําน้ํา
‪ซึ่งเป็นสิ่งที่ตอนนี้ฉันอยากกลับไปอยู่
‪- ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย ‪- อะไร
‪เราต้องการสิ่งนั้นนะ
‪คุณนี่แม่ง ก็ผมด้นสด
‪การเอาไอ้นั่นกลับมา ‪อาจชดเชยการระเบิดเครื่องบินได้
‪เชื่อคนที่มีเครื่องบินเป็นของตัวเองเถอะ ‪เสี้ยวเดียวก็แทนไม่ได้
‪เด็กๆ คุยกันเสร็จยังรึยังจ๊ะ
‪ยิ้มหวาน ไอ้เวรตะ...
‪เรือสวยนะ
‪ยืมมาน่ะ คิดว่าคุณสองคน ‪อาจต้องการความช่วยเหลือ
‪ใช่ ขอบคุณที่ช่วย
‪พ่อคนอัจฉริยะ คุณจะไม่มีประโยชน์ ‪กับงานเพลงของฉันถ้าคุณตาย
‪เห็นด้วย น้องสาว
‪ยังไม่โอเคเหมือนเดิม
‪ก็ได้
‪(เอ - บี - ซี - ดี)
‪(อัลทามอนต์ - แอลจีเรีย)
‪(หลักฐาน เอ)
‪คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล