‪ไม่เอาน่า
‪ฉันเบื่อจะแย่อยู่แล้ว รู้นะว่าคุณมีของ
‪แบ่งให้ฉันบ้างสิ
‪แอซิด เห็ดขี้ควาย ลูดส์ หรืออะไรก็ได้ ‪ฉันไม่เรื่องมากหรอก
‪ไม่งั้นฉันจะเลียคุณ ‪เหมือนกบประสาทหลอนในแอมะซอนนะ
‪สาบานต่อพระเจ้าเลย
‪บ้าเอ๊ย ไม่ได้เรื่องเลย
‪นี่คุณนั่งฟังเพลงตัวเอง ‪ตลอดการเดินทางจริงๆ เหรอ
‪ไม่รู้ว่าคุณสังเกตเห็นไหม
‪แต่แถวนี้ไม่ค่อยมีความบันเทิงให้เลือกเท่าไหร่
‪รู้ไหมว่าเพลงนี้เวอร์ชั่นของทอม โจนส์เจ๋งมาก
‪ไม่รู้คุณจะเสียเวลาทําเวอร์ชั่นของคุณทําไม
‪ไม่มีอะไรจะทําแล้วรึไง
‪ฉันว่าฉันน่าจะลองเลียหน้าเลียรี่อีกที
‪แต่รสชาติเหมือนไข่คนแก่เลยเหอะ
‪ขอบคุณสําหรับภาพที่น่ารําคาญตา
‪(สายลับสายร็อค)
‪เฮ้ย ฉันรู้จักนายนี่
‪ใครๆ ก็รู้จักฉันทั้งนั้นแหละ
‪การเป็นฉันก็เป็นแบบนี้แหละเพื่อน
‪ขอตัวนะ
‪ไม่ นายไม่เข้าใจ
‪ฉันรู้จักนายอีกคน
‪ฉันศึกษานายในเยอรมนี
‪ค่อนข้างแน่ใจว่านายเมาอะไรบางอย่าง
‪แน่นอนอยู่แล้ว มันเป็นงานของฉัน
‪ฉันเป็นคนคิดค้นรูปแบบธุรกิจหลอนประสาททั้งหมด
‪ฉันเป็นเหมือนเรย์ คร็อคด้านการเมายา
‪ขอให้โชคดีนะ
‪ขอตัวก่อน
‪ไม่ ฉันรู้จักนาย
‪นายคือทูเปโล นายคือโปรเจกต์ทูเปโล
‪ทูเปโล พวก
‪ไม่เป็นไร เขาจะจําอะไรไม่ได้หรอก
‪ให้ตายสิ อะไรวะเนี่ย
‪- ขอเดานะ เห็นภาพอดีตใช่ไหม ‪- อะไรนะ
‪อืม ฉันเข้าใจ ภาพพวกนั้นมันอาจจะเลวร้ายมาก
‪ฉันพยายามกําจัดมันแล้ว ‪แต่ไม่เคยได้สูตรที่ถูกต้องเลย
‪เอ้า เมื่อนายอยู่ในที่ที่ปลอดภัยและสบาย
‪กินไอ้นี่เม็ดนึงนะ
‪น้ําตาลก้อนเหรอ
‪ฉันเป็นม้าหรือยังไงกัน
‪แปลกนะที่ใช่ บางครั้งน่ะ
‪โอ้ เก่งมาก เก่งมาก
‪นายบ้าไปแล้วรึไงวะ
‪ไม่เลย ฟังนะ
‪แอซิดที่ทําให้เมาพวกนั้น
‪มีส่วนผสมของแอลเอสดีโฮมเมด ปลอดสารพิษ
‪ส่งตรงจากห้องแล็บ ‪ยี่ห้อทิโมธี เลียรี่ที่เป็นเอกลักษณ์ของฉัน
‪กลุ่มเดียวกับที่ฉันให้เดอะบีเทิลส์กิน
‪นายรู้ใช่ไหมว่าฉันเป็น ‪เจ้าหน้าที่ปราบยาเสพติดของรัฐบาลกลาง
‪ที่ถ่ายรูปไร้สาระกับนิกสันน่ะเหรอ
‪อืม โอเค เอาไปทําแก้วกาแฟแล้วเจ๋งดี
‪มีแก้วกาแฟเอลวิสกับนิกสันด้วยเหรอ
‪โห นายต้องควบคุม ‪การโปรโมตสินค้าของนายหน่อยนะ ทูเปโล
‪- แม่ง ‪- เป็นอะไร ภาพอดีตอีกแล้วเหรอ
‪แปลกจัง
‪ต้องมีอะไรกระตุ้นมันแน่ๆ ทูเปโล
‪ต้องเป็นคําว่า "ทูเปโล" แน่ๆ
‪ให้ตายสิ เลิกพูดว่า "ทูเปโล" ซะทีได้ไหม
‪โอเค เมื่อกี้นายพูดเองนะ ทู...
‪ฟังนะ นายมีความลับอยู่ลึกๆ ในตัวนาย
‪กินแอลเอสดีและปลดปล่อยจิตใจของนายสิพวก
‪ปลดปล่อยจิตใจ แล้วก้นนายจะตามไป
‪ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ ‪กรุณากลับไปที่นั่งของท่าน
‪อีกไม่นานเราจะลงจอดที่เมมฟิส
‪โอเค ฟังนะทุกคน
‪พอเราเข้าไปในอาคารผู้โดยสาร ‪ให้ล้อมเอลวิสของฉันไว้
‪และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ให้เดินต่อไป
‪ได้หมด ขอแค่หยุดซื้อกูกูคลัสเตอร์ได้ก็พอ
‪ฉันหิวไส้จะขาดอยู่แล้ว
‪การหยุดเป็นความคิดที่แย่
‪ใช่ ตอนนั้นแหละที่พวกเขามารุมทึ้ง
‪รุมทึ้งเหรอ
‪พูดจริงๆ นะ ผู้ชายคนนี้ ‪ก็เหมือนมาร์วิน เกย์สําหรับคนขาว
‪ฉันไม่คิดว่าการรุมทึ้งจะเป็นปัญหานะ
‪โอเค น่าสนุกชะมัด
‪แหม่ ยาของฉันนี่ดีจริงๆ
‪การประชุมเอลวิสครั้งแรกของสัปดาห์นี้ ‪ที่โรงแรมพีบอดี้น่ะ
‪มิน่าถึงได้มีร่างพิเศษของผมเดินอยู่เต็มไปหมด
‪แต่ไม่แน่ใจว่าหมอนั่นเกี่ยวไหมนะ
‪(สูบบุหรี่ในบริเวณนี้เท่านั้น)
‪ยินดีต้อนรับกลับบ้าน อี
‪คาดิลแลครออยู่ข้างนอกแล้ว เงาวับพร้อมซิ่ง
‪กูกูคลัสเตอร์นี่โคตรอร่อยเลย
‪สิ่งที่ดีที่สุดในเทนเนสซี
‪คุณคงลืมไปนะว่าผมก็มาจากเทนเนสซี
‪ไม่ได้ลืมหรอก
‪(โรงแรมลอร์เรน)
‪(นิวเดซี่) (บลูไลท์สตูดิโอ)
‪(ถนนบีสต์ - เดอะพีบอดี้ - ซันสตูดิโอ)
‪(ถนนเอลวิส เพรสลีย์)
‪(รักฉันอย่างทะนุถนอมนะเอลวิส)
‪แหม่ เป็นฉันนี่มันดีจริงๆ
‪ฟังนะ ทุกคน
‪นับตั้งแต่นี้ ‪ห้ามใครเข้าเกรซแลนด์ตลอดช่วงสุดสัปดาห์
‪ผมอยากอยู่กับพริสซิลล่าตามลําพัง
‪ใจเย็น ไอ้เสือ ฉันก็ไม่ได้อยาก ‪ขลุกอยู่กับคุณเหมือนกันแหละ
‪ศาสตราจารย์กับฉันจะไปหาซี่โครงกิน ‪ไปเที่ยวชมเมือง
‪งั้นคุณต้องไปดูเป็ดที่พีบอดี้
‪ใช่ ฉันอ่านเรื่องนี้บนเครื่องบิน
‪เป็ดในล็อบบี้โรงแรม
‪ฟังดูน่าตื่นเต้น ตราบใดที่มีการละเมิด ‪ข้อกําหนดด้านสุขภาพอะนะ
‪ผมไม่สนว่าพวกคุณจะทําอะไร
‪ขอแค่อย่ามาทําที่นี่ก็พอ
‪แต่ใช่ คุณควรไปดูเป็ดจริงๆ
‪ซิลล่า ผมกลับมาแล้ว สาวๆ ของผมอยู่ไหน
‪เดี๋ยวฉันลงไปค่ะ ที่รัก
‪ฉันให้แพทซี่เอาลิซ่าเลี้ยงไปช่วงสุดสัปดาห์
‪ฉันอยากให้คุณเป็นของฉันคนเดียว
‪ผมชอบไอเดียนี้มาก
‪ทําตัวให้สบาย แล้วคาดผ้าปิดตาไว้นะคะ
‪ฉันมีเซอร์ไพรส์ให้คุณ
‪ให้ตายสิ อุณหภูมิของฉันสูงขึ้นจนรู้สึกได้
‪เอาผ้าปิดตาออกค่ะ
‪การเป็นฉันนี่มันดีจริงๆ
‪ใครคือคาวบอยเจ๊บ
‪คาวบอยเจ๊บสุดที่รักผู้แสนน่ารัก
‪เขามีรายการเด็กยอดนิยมอันดับหนึ่งในเมมฟิส
‪ป่าแสนสนุกของคาวบอยเจ๊บส์
‪ทุกคนรักเขา
‪แล้วรายการของเขาก็ถูกยกเลิก
‪ถ้าทุกคนรักเขามาก ทําไมถึงถูกยกเลิกล่ะ
‪กลายเป็นว่าไอเดียความสนุกของเจ๊บ ‪คือการจับคนที่เมาไม่รู้เรื่อง
‪และจัดปาร์ตี้เซ็กซ์หมู่สุดคลั่ง ‪กับหมอนั่นจากเรื่องโฮแกนส์ฮีโร่
‪โอเค ฉันชอบอีตานี่จัง
‪แล้วลิงชิมแปนซีมาอยู่ในภาพ ‪นอร์แมน ร็อกเวลล์คนนี้ได้ยังไง
‪ทุกอย่างเริ่มต้นตอนที่ ‪สแคทเทอร์ถูกไล่ออกจากนาซ่า
‪(การผจญภัยของคาวบอยเจ๊บและสแคทเทอร์)
‪เจ้าโง่นั่นเก็บไอ้จ้อนของตัวเอง ‪ไว้ในผ้าอ้อมไม่ได้
‪ทําชิมแปนซีอวกาศอีกตัวท้อง
‪เขาเสียใจมาก
‪มันทําให้เขาจมดิ่งไปกับการเสพยา ดื่มเหล้า
‪และมีเซ็กซ์กับคนแปลกหน้าไปวันๆ
‪(ยี่สิบดอลลาร์)
‪(เมมฟิส ‪78 กิโลเมตร)
‪เขาแค่อยากเป็นลิงชิมแปนซีตัวแรกบนดวงจันทร์
‪แต่เขาไปได้ไกลแค่เมมฟิส
‪แล้วพอเงินหมด
‪สแคทเทอร์ก็ไปถ่ายแบบ ‪ให้นิตยสารชื่อ "เกือบไร้ความเป็นคน"
‪ฉันขอสวดภาวนาให้วิญญาณของลิงนั่นเลย
‪แต่บาปที่เขาทํามาทั้งหมด ‪ช่วยให้เขามีเงินซื้อยาเสพติดครั้งต่อไป
‪เจ๊บรับเขามาอยู่ด้วยและขัดสีฉวีวรรณให้เขา
‪อย่างน้อยก็เคยฉี่ใส่เขาอะเนอะ
‪เขาให้สแคทเทอร์ทํางานเป็นคู่หูของเขา
‪แล้วปรากฏว่าเจ้าลิงอุบาทว์ตัวนั้น ‪ดันเป็นที่ชื่นชอบของเด็กๆ มาก
‪ทุกอย่างไปได้สวยมาก
‪แต่แล้วสปอนเซอร์ก็รู้ว่า ‪คาวบอยเจ๊บมีมุมวิตถารอยู่
‪และเพิ่มเงินก้อนโตให้เขาเหรอ
‪คาวบอยเจ๊บสูญเสียทุกอย่าง ‪สุดท้ายก็ล้มละลาย
‪และขายสแคทเทอร์ให้เอลวิส ‪ในราคา 200 เหรียญ
‪โห ถูกเป็นขี้
‪แล้วเขาจ้างบ็อบบี้ เรย์เท่าไหร่เหรอ
‪(พบกับสแตนด์อินของเอลวิส!)
‪ที่รัก เดี๋ยวนะ
‪นี่ ผมมีเซอร์ไพรส์จะให้คุณ
‪ถึงตอนนี้คุณจะดูเซ็กซี่มาก
‪แต่ผมคิดว่าเราอาจเชื่อมโยงกัน...
‪ในระดับที่ลึกซึ้งขึ้นได้
‪ช่วยบอกฉันทีว่านั่นคือ ‪ไลเซอร์จิกแอซิดไดเอทิลาไมด์
‪ไม่ยักรู้ว่าคุณรู้ชื่อเต็มของแอลเอสดีด้วย
‪ไม่ยักรู้ว่าคุณก็ฟังเพลงแนวนี้ด้วยเหมือนกัน
‪ที่รัก มันเจ๋งดีนะ ว่าไหม
‪มันเข้ากับธูปและโปสเตอร์แบล็กไลต์มาก
‪ซึ่งผมไม่เคยรู้เลยด้วยซ้ําว่าเรามี
‪จะบอกให้รู้นะว่าบังเอิญฉันเป็นผู้หญิงที่เจ๋งมาก ‪และอินเทรนด์สุดๆ
‪ซึ่งอาจไม่ได้น่าแปลกใจเท่าไหร่ ‪ถ้าคุณไม่ได้หายหัวไปมากขนาดนี้
‪ผมรู้
‪ผมแค่...
‪แน่ใจนะว่าอยากใช้มัน
‪คงตอบคําถามนั้นได้แล้ว
‪ผมก็ยังไม่รู้สึกอะไรอยู่ดี
‪บ้าเอ๊ย ฉันก็เหมือนกัน
‪อาจต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะออกฤทธิ์
‪เซอร์ไพรส์ ไอ้เวร
‪ออกฤทธิ์แบบนี้เป็นไงล่ะ
‪เตรียมตัวให้ดีเถอะ หนุ่มน้อย
‪อะไรวะเนี่ย
‪ก็นั่นน่ะสิ
‪ไม่เห็นจะมีอะไรใหญ่โตเลย
‪ฉันคิดว่าอย่างน้อย ‪เราจะได้เห็นสีหรืออะไรสักอย่าง
‪บ้าเอ๊ย เดี๋ยวผมมานะ
‪มาทําบ้าอะไรที่นี่กัน
‪คือ...
‪- มีเรื่องตลกน่ะ ‪- ซึ่งผมไม่อยากฟัง
‪ร้านบาร์บีคิวที่คุณชอบพูดถึงตลอด ‪ร้านเรย์เรย์น่ะ
‪แล้วเรย์เรย์เกี่ยวกับเรื่องอะไรตรงไหน
‪คืองี้นะ อย่าเพิ่งโมโห แต่ร้านนั้นไม่อยู่แล้ว
‪- อะไรนะ ‪- หมายถึงเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เอง
‪ฉันแปลกใจนะที่คุณไม่เห็นลูกไฟ
‪คุณพูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
‪ไอ้พวกเวรนั่นตามเรากลับมาอเมริกา
‪ไอ้พวกคนจากแอลจีเรียที่พยายามจะจับเลียรี่ไป
‪ศาสตราจารย์กับฉันเพิ่งสั่งซี่โครงไป ‪แล้วอยู่ๆ พวกมันก็โผล่มา แล้วเราก็...
‪- เราก็มีเรื่องกันนิดหน่อย ‪- มีเรื่องเหรอ
‪โอเค นองเลือดก็ได้
‪คุณก็เลยมาที่นี่ ที่บ้านผม
‪ใจเย็นน่า ไม่มีใครตามฉันมาหรอก
‪อยากบอกเขาแบบนั้นไหม
‪ฆ่าไอ้เวรนั่นซะ จัดการมันเลย ‪เคี้ยวลูกตาไร้อารมณ์ของแม่งเลย
‪ผมไม่ใช่สัตว์นะ
‪ผมไม่กินลูกตาใครทั้งนั้น
‪- ไม่มีใครพูดอะไรเลยนะพวก ‪- ให้ตายสิ
‪ผมจิตหลุดไปแล้ว
‪ใช่ แต่คุณเจ้าหน้าที่สายโหดคะ ‪ฉันว่าเขาตายแล้วละ
‪ให้ตายสิ
‪คุณจะปฏิเสธลูกตาผมเหรอ
‪ไอ้ขี้ขลาด ให้ตายสิ คุณนี่มันโคตรปอดแหกเลย
‪ผมไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าเขานะ ไม่ได้พยายามด้วยซ้ํา
‪แต่หัวที่เละเป็นโจ๊กของเขาคงไม่คิดเหมือนคุณ
‪- อย่างกับซุปหัว ‪- ช่วยออกไปจากที่นี่ได้ไหม ซีซี
‪และพาศาสตราจารย์เมาจนเพี้ยนไปด้วย
‪ใจเย็นน่า เราจะไปให้พ้นหน้าคุณเร็วๆ นี้แหละ
‪ขอความช่วยเหลือไปแล้ว ‪อีกแป๊บทีมช่วยเหลือของทีซีบีก็จะมาถึง
‪แป๊บบ้าบออะไร คุณต้องไป ออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้
‪พริสซิลล่ากับผมเพิ่งกินแอลเอสดีเข้าไป
‪เอาจริงดิ
‪ทําเป็นเท่ด้วยการใช้ยา ‪หลอนประสาทอันตรายงั้นเหรอ
‪ผมไม่ได้ใช้มันเพื่อความเท่นะ
‪ยาเสพติดไม่เท่นะเด็กๆ
‪ผมกําลังศึกษาค้นคว้าน่ะ
‪อ๋อเหรอ อืม ฉันรู้
‪ฉันก็เหมือนกัน ตั้งแต่ม.ต้นแล้วด้วย
‪ตกลงคุณจะแบ่งของให้ฉันไหม หรือว่า...
‪ผมได้มาจากเลียรี่
‪เดี๋ยวก่อนนะ
‪คุณปฏิเสธฉันมาตลอดเลยนะ ไอ้เวร...
‪เชี่ย โอเค ฉันรู้สึกแย่แล้วละ
‪ก็แค่ดวงเฮงน่ะ ไอ้บ้านนอก
‪ข้างนอกเรียบร้อยดีไหมคะ
‪ฉันว่ามันเริ่มออกฤทธิ์แล้วละ
‪แบบนี้สิออกฤทธิ์ของจริง
‪พอล แมคคาร์ทนีย์เพิ่งคลานออกมาจากทีวี
‪ตายแล้ว พระเจ้า
‪- พระเจ้า ‪- สวัสดี ที่รัก
‪รู้สึกเหมือนตอนนี้ฉันควรจะสติแตกนะ
‪ใจเย็นครับ คุณจะไม่เป็นไร
‪ผมทําแบบนี้มาเป็นล้านครั้งแล้ว
‪- จริงเหรอคะ ‪- จริงสิ
‪คนชอบฟังเพลงของบีเทิลส์แล้วเมา จากนั้นก็ตู้ม
‪ผมโผล่มา
‪ตามหลักแล้วควรใส่เสื้อผ้านะ
‪เดี๋ยวนะ
‪คนเห็นภาพหลอนคุณแบบล่อนจ้อนเหรอ
‪พวกเขาบังคับให้ผมทํานู่นนี่นั่น ‪ถ้าคุณรู้ว่าผมหมายถึงอะไร
‪มันคือการแสดงที่สยองสุดๆ
‪ตกลงคุณเป็นไกด์นําเที่ยวแสนวิเศษ ‪คนเดียวในการเมาพวกนี้
‪หรือมีบีเทิลส์คนอื่นๆ โผล่มาด้วย
‪คืองี้ คนส่วนใหญ่จะเมาแล้วเห็นผม...
‪หรือบางครั้งก็เห็นจอห์น...
‪หรือบางครั้งก็เห็นจอร์จ
‪ริงโก ไม่ค่อยบ่อย
‪รู้ไหม ถ้ายามันห่วยจริงๆ ‪คุณจะไม่เห็นบีเทิลส์เลยสักคน
‪คุณจะเจอวงมังกี้ส์เวรนั่น
‪รายการนี้ก็สยองสุดๆ
‪สแคทเทอร์ ไอ้ลิงเกเร
‪ฉันคิดถึงแกนะคู่หู
‪ฉันเลิกเหล้ายาแล้ว
‪ใสๆ มาได้สองปีแล้ว
‪พวกเขากําลังคุยกันว่าจะเอารายการกลับมาด้วย
‪ใช่ไหมล่ะ
‪ฉันอยากให้แกกลับมานะ
‪กลับมาเป็นทีมเดียวกัน
‪นายจะว่าไงล่ะ
‪แย่ชะมัด
‪ฉันเข้าใจนายนะ
‪นายเคยรู้สึกว่าไม่มีใครเห็นคุณค่าไหม
‪ตลอดเวลาเลย
‪บางครั้งฉันก็รู้สึก ‪เหมือนกําลังเสียเวลาชีวิตไปกับเรื่องเอลวิสนี่
‪หุบปากไปเลยนะ
‪ฉันเห็นนายร้องเพลง ‪ที่โรงแรมฮาวเวิร์ดจอห์นสันในสนามบิน
‪นายโคตรเจ๋งเลย
‪อย่าอวยฉันมากเกิน คิดงั้นจริงเหรอ
‪ฉันไม่ขี้ใส่หน้านายแล้วหลอกว่าฝนตกหรอก
‪ฉันว่าฉันต้องรู้ว่ามันไม่ใช่ฝน
‪จะบอกให้นะ ถ้าฉันหลับตา ‪ฉันต้องคิดว่านายคือเอลวิสแน่ๆ
‪นั่นแหละปัญหา ไม่มีใครหลับตา
‪โลกอาจยังไม่พร้อมจะมีเอลวิสผิวดําก็ได้
‪ฉันไม่มีงานโชว์หลายเดือนแล้ว
‪ไม่เอาน่า ไม่เชื่อหรอก
‪เชื่อเถอะพวก
‪เอลวิสเดียวที่ทํางานน้อยกว่าฉัน ‪คือเอลวิสยิวออร์โธด็อกซ์
‪นั่นเป็นเพราะเขาทํางานสุดสัปดาห์ ‪ตั้งแต่พระอาทิตย์ตกวันศุกร์ไม่ได้
‪ใช่ไหม ซิด
‪ใช่แล้ว แรทเทิลแอนด์โรลเลยพวก
‪อาจจะมีคนมาอีก
‪หรือไม่มี ลองคิดบวกหน่อยมะ
‪โอเค ขอบวกอีกแต้มเลยว่ามีคนมาอีกแน่
‪แต่งบ้านสวยนะ ผมชอบมาก
‪มีบรรยากาศของ ‪สงครามยุคใหม่ช่วงกลางศตวรรษที่ 20
‪ใครออกแบบให้เหรอ
‪เลือกได้ดี เริ่ด ฉันก็ไม่ชอบ ‪โต๊ะกาแฟนั่นเหมือนกัน อุบาทว์
‪หุบปากไปเลย ไอ้เวร
‪อีกแล้ว ประหลาดคน ไม่ได้พูดอะไรเลย
‪ผมไม่ได้พูดกับคุณ ผมพูดกับเขา
‪เธอมองไม่เห็นผม พ่อคนเก่ง
‪ไม่รู้รึไงว่าเมาแอลเอสดีมันเป็นยังไง
‪โอเค ที่รัก แกตามเรามาได้ยังไง
‪ตามจากเครื่องติดตาม ‪ที่แกทิ้งไว้ในเรือดําน้ําของเราไง
‪ขอบใจนะ
‪อย่ามองผมนะ
‪คุณเป็นคนทิ้งเครื่องติดตามไว้บนเรือดําน้ํา ตาบื้อ
‪ก็ไม่ได้แปลว่าผมอยากให้คุณมองผม
‪พวกแกไม่รู้หรอกว่า ‪กําลังจะเจอความฉิบหายแบบไหน
‪เรามีกันเป็นโขยง
‪โอ๊ะโอ ฟังดูเหมือนคุณจะซวยแล้วละ ยอดสายลับ
‪ที่เอางานสกปรกกลับมาบ้านด้วย
‪เมียต้องโกรธแน่ๆ
‪ถ้าผมเป็นคุณคงเครียดน่าดู และไม่ใช่แค่เพราะ
‪พอล แม็กคาร์ตนีย์พยายามจะเล่นจ้ําจี้กับเธอ ‪อยู่ที่ห้องใต้ดินนะ
‪เพลงอังกฤษมันรุกรานบ้านเราจริงๆ
‪หมายเหตุ จังหวะนี้คุณอาจจะอยากหลบนะ
‪แม่เจ้า ผมหล่อจัง
‪มาส่ายสะโพกกันเถอะ พวกเวรตะไล
‪ใช่เลย ช่วงเวลาดีๆ
‪ผมเคยทําแบบนี้ที่ฮัมบูร์ก ‪แต่ไม่ใช่บนกระดานทวิสเตอร์
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าฉันจะตาย ‪ในห้องป่าไร้รสนิยมของคุณ
‪ไร้รสนิยมงั้นเหรอ
‪ทําไม ห้องป่าของคุณสวยกว่านี้เยอะงั้นเหรอ
‪นั่นแหละปัญหา
‪คนอื่นเขาไม่มีห้องป่ากันหรอกย่ะ
‪น้ําตกนี่เยอะไปหน่อยนะ ราชา
‪ยังไม่เข้าใจใช่ไหมเนี่ย ‪ว่าเมาแอลเอสดีมันเป็นยังไง
‪ความตายมันเป็นแบบนี้แหละ
‪ทําใจให้ชินซะ
‪คุณอยู่ในทีซีบีนะ ที่รัก
‪คุณมีอนาคตที่สดใสในการตาย
‪ปกติผมเป็นคนรักสงบและน่ารักในการเมาพวกนี้
‪แต่ความรุนแรงฟรีๆ นี่ ‪เปลี่ยนบรรยากาศได้ดีจริงๆ
‪ฉันชอบสําเนียงคุณจัง
‪ซิลล่า สุดยอดไปเลย ไปหัดมาจากไหนจ๊ะ
‪ฉันเคยเรียนคาราเต้ค่ะ
‪เป็นเรื่องที่คุณจะรู้ถ้าคุณอยู่ที่นี่มากกว่านี้
‪กลิ่นปัญหาบนสวรรค์ ‪มัน "คาราเตะ" จมูกผมนะ พ่อรูปหล่อ
‪เก็ตมุกมะ
‪คาราเตะ คาราเต้น่ะ
‪เข้าใจมุกเล่นคําใช่มะ
‪ผมจะอธิบายเรื่องทั้งหมดนี้กับพริสซิลล่ายังไง
‪เธอเมาไม่รู้เรื่องแล้ว เป็นฉันจะไม่กังวลหรอก
‪และนั่นคือเหตุผลที่คุณไม่ควรกินเนื้อสัตว์
‪สัตว์ที่น่าสงสารพวกนั้น
‪ผมพูดจริงนะ
‪บ้านผมสภาพอย่างกับแดนสงคราม
‪ทีซีบีมีทีมเก็บกวาด
‪พวกเขาจะทําให้ที่นี่กลับมาสวยเช้ง ‪เหมือนเดิมได้ในพริบตา
‪หมายเหตุ ‪เราอาจจะอยากจัดการเรื่องนั้นก่อนนะ
‪ถ้าแกตามเรามา นังนี่ตาย
‪ผมขอยึดคอด้านนี้ของคุณได้ไหม
‪ปล่อยผมนะ
‪ไม่เอาน่า เหมือนเรื่องมนุษย์สองหัวไง ‪โรซีย์ เกรียร์กับเรย์ มิลแลนด์
‪หนังโคตรดีเลย
‪ไม่เคยดู
‪โคตรคลาสสิก
‪พวกเขาปลูกถ่ายหัวดื้อๆ ของคนขาว ‪ลงไปบนตัวคนดํา
‪แล้วความบรรเจิดก็บังเกิด ใช่ไหมล่ะ
‪ผมไม่แน่ใจเหมือนกัน
‪อ้อ โทษทีนะ
‪มันอาจไปไม่ถึงจุดสูงสุดทางภาพยนตร์ ‪ของหนังแม่ชีห่วยแตกที่คุณทํา
‪แต่ก็ยังดีอยู่นะ
‪(ชาฟต์ ‪แลนสกี้โบรส์ - คิงบลูส์บาร์)
‪(เอลวิส)
‪(ของขวัญและของสะสม)
‪ผมจะตามพริสซิลล่าไป คุณจัดการอีกสองคนนะ
‪คุณไม่ใช่เจ้านายฉันนะ
‪แต่ได้ ฟังดูเข้าท่า
‪(ยินดีต้อนรับ)
‪โอเค เข้าใจแล้ว พวกมันเจ๋งจริงๆ
‪ฟังนะครับ มีพวกคนเลวจับตัวพริสซิลล่าไป
‪ผมจะยกรถคาดิลแลคคันใหม่เอี่ยม ‪ให้ใครก็ตามที่จับไอ้เวรที่อยู่ตรงประตูหลังมาได้
‪นายทําได้ เพื่อนยาก
‪แน่นอน ฉันทําได้
‪นี่คือเพลงของคุณชัค เบอร์รี่ ‪ลุยเลย หนุ่มๆ
‪ต้องอย่างนี้สิ น่ารักมากเลยที่ยอมให้หมอนั่น ‪สอนคุณว่าต้องจัดการยังไง
‪รู้ใช่ไหมว่าชัค เบอร์รี่ ‪คือราชาร็อคแอนด์โรลตัวจริง คุณราชา
‪ไม่รู้จะพูดยังไงแล้วว่าผมอยากให้คุณหุบปากจริงๆ
‪- พวกมันทําร้ายคุณรึเปล่า ‪- ฉันไม่เป็นไรค่ะ ไปเถอะ
‪คุณต้องเป็นฮีโร่ ฉันเข้าใจ
‪เอลวิส ไอ้พวกโง่มันไปทางนั้น
‪ขอบใจนะเพื่อน จอนผมคุณสวยนะ
‪โว้ว ให้ตายสิ คุณคิดว่าตัวเองเป็นใคร ‪เอลวิส จอมผาดโผนเหรอ
‪ตายแล้ว ผมรู้นะว่าผมล้อคุณเยอะ ‪แต่เมื่อกี้มันแจ๋วมาก
‪จัดการมันซะ ฆ่าไอ้เวรนี่เลย
‪ผมไม่...
‪ผมไม่รู้ ผมไม่รู้ว่าอะไรจริงอีกต่อไปแล้ว
‪ไม่มีอะไรจริงไปกว่าการตัดหัวที่น่าจดจําแล้ว
‪มาจัดการให้จบกันเถอะ
‪ผมไม่จําเป็นต้องฆ่าเขา
‪เขาอาจมีเมีย มีลูก...
‪เวรเอ๊ย คุณก็มีเมียมีลูกนะเฟ่ย
‪ไอ้สัตว์นี่ไปที่บ้านคุณ เอาปืนจ่อหัวเมียคุณนะ
‪ถ้าเมื่อกี้ลูกคุณอยู่บ้านจะทําไง ฆ่ามันซะ!
‪หัวพิเศษก็พูดถูกนะ ที่รัก
‪บางทีคุณน่าจะฆ่าเขาซะ
‪ปกติฉันจะบอกให้ฆ่าเขานะ ลูกพี่
‪แต่แหม ตอนนี้แทบไม่มีบทฉันเลย
‪อย่าไปฟังไอ้เพื่อนพระเอก
‪คุณคือเครื่องจักรสังหาร ‪คุณคือเครื่องจักรสังหารของผม
‪ไม่ใช่นะ ให้ตายสิวะ ไม่
‪ผมไม่ใช่
‪เราไม่...
‪- เราไม่จําเป็นต้องฆ่าเขา ‪- ไม่จําเป็นต้องฆ่าเขา
‪กูเลต์ กูเลต์ กูเลต์
‪เราต้องฆ่า
‪การเป็นฉันนี่แม่งโคตรแย่เลย
‪คุณคิดว่าแอลเอสดีจะออกฤทธิ์นานแค่ไหน
‪ผมอยากให้หมดฤทธิ์เร็วๆ เลยละ
‪ดูสิ นั่นสแคทเทอร์
‪เขาน่ารักจัง
‪อ้าว นึกว่าคนที่น่ารักคือผมซะอีก
‪บ้าจริง สายมากแล้ว ผมต้องไปละ
‪ไปเยือนการเมาของแจ็ก นิโคลสันสายแล้ว
‪เชื่อผม มันมืดเร็วมาก
‪ชีวิตลิงนั่นจะดีกว่านี้นะ ‪ถ้าไปอยู่กับคาวบอยโชว์ประหลาดนั่น รู้ใช่ไหม
‪เหมือนที่ชีวิตผมเคยดีกว่านี้ก่อนเจอคุณไง ไอ้เวร
‪ฉันเจอพวกเขาในสภาพนี้เลยละ
‪พวกเขานั่งแบบนั้นมา 12 ชั่วโมงแล้ว
‪แม่เจ้า!
‪แล้วเกิดอะไรขึ้นข้างบนเหรอ
‪ดูเหมือนฉันจะพลาดงานปาร์ตี้สุดมัน ‪ซึ่งไม่สมกับเป็นฉันเลย
‪อันนั้นแหละที่แย่สุด
‪พวกคุณต้องดูนี่
‪เจ้าหนุ่มนั่นทําร้ายตัวเอง ‪และยิงบ้านตัวเองพังยับ
‪คุณเอาอะไรให้เขากิน
‪หนึ่งในส่วนผสมสูตรของผมเอง
‪แอซิดกลิ่นดินเต็มรสชาติ ‪และมีความหอมของวานิลลาและไม้โอ๊ก
‪ที่จริงผมแปลกใจนะที่เขายังไม่ตาย
‪ยังมีอีกไหม
‪เถอะน่า ฉันเบื่อจะแย่แล้ว
‪รู้นะว่าคุณมีของ แบ่งให้ฉันบ้างสิ
‪คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล