‪ฟังนะ ฮาวเวิร์ด ‪ฉันไม่ได้ถามนายว่าควรตั้งชื่อมันว่าอะไร
‪ยังชอบชื่อ "ไรนอสตราดามุส" อยู่นะ
‪แค่อยากรู้ว่ามันกินอะไร ต้องให้มันกินอะไร
‪อันนั้นง่ายมาก
‪ส่วนใหญ่ก็กระรอกกับเด็กเล็กๆ น่ะ
‪เฮ้ย อะไร...
‪รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับผู้ชายคนล่าสุด ‪ที่ทําแบบนั้นตอนผมคุยโทรศัพท์อยู่
‪- ไม่รู้ ‪- ถูกแล้ว และไม่มีใครรู้
‪เครื่องย่อยไม้อุตสาหกรรม ‪มีประโยชน์แบบนั้นแหละ
‪คุณกับผมต้องคุยกัน
‪ซึ่งแปลว่านายกลับไปได้แล้ว
‪จะคุยเรื่องที่นายใช้แอซิด ‪แล้วพังบ้านตัวเองเหรอ เจ๋งว่ะ
‪ถามหน่อยสิ นายขับรถสปอร์ตคันเล็กๆ ‪ทะลุประตูรั้วไปจริงเหรอ
‪รถสปอร์ตคันเล็กๆ เหรอ
‪มันเรียกว่าเด โทมาโซ แพนเทราเฟ่ย
‪เป็นภาษาอิตาเลียนที่คงแปลว่า ‪"วิกฤตวัยกลางคนก่อนวัยอันควร"
‪เอาไว้แวะไปดูบ้างก็ได้นะ
‪แต่แน่นอนว่านายต้องฝ่าฝูงแฟนคลับหลายพันคน
‪ที่ตั้งแคมป์อยู่หน้าเกรซแลนด์ทุกวันนะ
‪รู้ไหม ฉันก็เคยเกือบตั้งชื่อบ้านฉันนะ ‪แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่า
‪ฉันไม่ใช่เด็ก
‪แรงมาก
‪เถียงกันสนุกดีนะ คุณไปได้แล้ว
‪ผมพาเลียรี่กลับมาให้คุณนะ
‪เยี่ยม อยากให้กอด "ขอบคุณ" หรืออะไรล่ะ
‪เฮ้ย ดอยล์ มากอดเอลวิสที
‪ฮะ จริงเหรอ
‪หุบปากไปเลย ดอยล์
‪เลียรี่พูดถึงบางอย่างที่ทําให้ผมคิด
‪งั้นเหรอ
‪โปรเจกต์ทูเปโล
‪"แซนด์วิชสกปรก"
‪เผื่อว่าเรากําลังเล่นเกมใหม่ ‪ที่พูดคําอะไรก็ได้มั่วๆ ออกไป
‪โปรเจกต์ทูเปโล
‪- เคยได้ยินไหม ‪- พูดไม่ได้ว่าเคย
‪ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่เคย
‪ใช่ มันเป็นสํานวน นี่อีกสํานวนนะ ‪มาทางไหน กลับไปทางนั้น
‪ฟังนะ
‪ผมว่ามีอีกหลายเรื่องเลยที่คุณไม่ได้บอกผม
‪ผมรู้
‪- อย่าเพิ่งไป ‪- ว่าไงคะ
‪คุณแอบตามคนเก่ง
‪ถูกกล่าวหาว่าแอบตามต่างหาก ‪ตามที่ทนายฉันบอกน่ะ
‪จับตาดูเอลวิสให้ผมที ‪บอกผมถ้าเขาทําอะไรไม่ชอบมาพากล
‪ได้เลย
‪ย่ะ ฝันไปเถอะ ไอ้แห้ง
‪ผมจะต้องตายคนเดียวแน่ๆ
‪เพิ่งจะรู้ตัวจริงๆ เหรอ
‪(สายลับสายร็อค)
‪โต๊ะคอมสวยนะ ฮาวเวิร์ด
‪ยิ่งกว่าสวยซะอีก
‪เจ้าหนูนี่คือความล้ําสมัย
‪ฐานข้อมูลทั้งหมดที่อยู่ในห้องเดียว
‪ขอลองใช้บ้างได้ไหม
‪เสียใจด้วย วอลต์กับฉันค่อนข้างยุ่งน่ะ
‪- วอลต์เหรอ ‪- โอ้ ฉันนี่เสียมารยาทจริงๆ
‪ทักทายวอลต์ ดิสนีย์สิ
‪- แต่แค่ส่วนเดียวของเขานะ ‪- อะไรวะเนี่ย
‪เขาเป็นเพื่อนรักของฉัน และหุ้นส่วนธุรกิจของฉัน ‪และเหยื่อฆาตกรรมของฉัน
‪วอลต์ ดิสนีย์ไม่ได้ถูกฆ่าซะหน่อย
‪มีแต่นายที่คิดงั้น
‪แต่นายรู้ไหมว่าคําพูดก่อนตายของวอลต์ ‪คือชื่อ "เคิร์ท รัสเซล"
‪ไม่คิดว่ามันน่าสงสัยเหรอ
‪นี่ ถ้าฉันบอกว่าแปลก ‪ฉันขอยืมคอมพิวเตอร์แป๊บนึงได้ไหม
‪ฉันว่าฉันไม่ควรให้นายยืมนะ
‪แต่วอลต์บอกว่าไม่เป็นไร
‪แม่เจ้า นายได้ยินเขาด้วยเหรอ
‪ทําไมล่ะ
‪เพราะมันมีความสมเหตุสม ‪ผลมากมายสําหรับฉันจริงๆ
‪เชิญเลย
‪วอลต์พูดอะไรอีก ‪เขาเล่าเรื่องหุ่นยนต์นักฆ่าที่ฉันสร้างให้เขา
‪ตามแบบประธานาธิบดีสหรัฐฯ ไหม
‪ปรากฏว่าเขาอยากได้อะไร ‪ที่ธรรมดากว่านั้นแหละ
‪(ทีซีบีเมนเฟรม ‪ยินดีต้อนรับฮาวเวิร์ด - โปรเจกต์ทูเปโล)
‪(ชั้นใต้ดินเจ็ด)
‪ชั้นใต้ดินเจ็ดคืออะไรวะ
‪ไม่ใช่อะไร แต่เป็นที่ไหน ทีนี้...
‪มันเป็นพื้นที่ลับสุดยอด
‪- แต่ห้ามพูดถึงมันเด็ดขาด ‪- มันอยู่ที่ไหน
‪ไม่รู้สิ มีแต่ผู้บัญชาการที่รู้
‪เดี๋ยวนะ วอลต์พูดอะไร ‪เกี่ยวกับการฆาตกรรมของเขาไหม
‪พูดแค่
‪เขาไม่ได้ถูกฆ่าเลย
‪วอลต์สุดคลาสสิก ‪ราชาแห่งการเบี่ยงเบนความสนใจ
‪งั้นก็ขึ้นอยู่กับฉันแล้วละ ใช่ไหม เคิร์ท
‪(ฮอลลีวูด)
‪(สแคทเทอร์_กล้อง1)
‪และกล้องสแคทเทอร์ใช้ได้แล้ว
‪เรามีมุมมองด้านหน้า มุมมองด้านข้าง และ...
‪นั่นควรจะเป็นมุมมองด้านหลัง
‪งั้นก็น่าเสียดายที่มันใช้การได้
‪สแคทเทอร์ ได้ยินไหม
‪งานนี้ง่ายมาก แค่ตามไปเฉยๆ เลยเพื่อน
‪(เกมโอเวอร์)
‪โธ่ ให้ตายสิ
‪ให้ตายสิ
‪(ความปรารถนาที่เพิ่มขึ้น)
‪ให้ตายสิ
‪ฉันคิดมาตลอดว่าวันๆ เขาจะยุ่งกว่านี้
‪ให้ตายสิ
‪เร็วเข้า เอาเลย
‪เสร็จฉันละ
‪เบอร์ตี้ วันนี้คนโปรดของผมเป็นยังไงบ้าง
‪ผมประจบคุณเหรอ บ้า ไร้สาระน่ะ
‪แต่ใช่ ผมต้องการความช่วยเหลือสุดๆ
‪นั่นรูสังวาสเหรอ
‪มันคงไม่ใช่แค่ห้องน้ําสนามบิน ‪เพื่อความสนุกอีกแล้ว
‪- มาทําอะไรที่นี่ ‪- ใจเย็นน่า
‪คุณแอบตามผมเหรอ
‪มันไม่ใช่การแอบตามหรอก ‪ถ้าฉันไม่ได้คิดว่าคุณหล่อ
‪ตามที่ทนายฉันบอกนะ
‪ซึ่งฉันคิดว่าไม่ค่อยเก่งหรอก
‪คุณยังไม่ตอบคําถามผมเลย
‪ไม่ใช่ความคิดฉันนะ ผู้การขอให้ฉันทําน่ะ
‪เพราะงี้แหละ
‪นี่คือเหตุผลที่ผมเบื่อจะไว้ใจพวกคุณแล้ว
‪แล้วคุณเบื่อการดราม่าเกินไปด้วยรึเปล่า
‪ฉันไม่เอาเรื่องคุณไปฟ้องหรอกน่า ‪ทีนี้เราไปบุกชั้นใต้ดินเจ็ดกันดีมะ
‪เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ
‪เถอะน่า ฉันอยากเห็นชั้นใต้ดินเจ็ด ‪มาตั้งหลายปีแล้ว
‪นี่ยังไม่พูดถึงเรื่องที่ฉันอาจสืบได้ว่า
‪- ผู้การแอบเป็นพ่อฉันรึเปล่า ‪- อะไรนะ
‪ตอนเด็กๆ ฉันไม่เคยเจอพ่อฉันหรอก
‪และผู้การก็แปลกมากๆ ตอนที่ฉันพยายามอ่อยเขา
‪คุณนึกออกแหละเนอะ
‪อย่าขวางทางผมละกัน
‪จากประสบการณ์ส่วนตัว ‪มันเป็นความคิดที่แย่มาก
‪ที่มองเข้าไปในรูสังวาสแบบนั้นโดยตรง
‪พระเจ้า ในนั้นมีเส้นเลือดด้วย
‪รูพอดีแบบพิเศษเหรอเนี่ย
‪โอเค ของคุณอาจจะยังใช้ได้ ลองดูสิ
‪ตอนนี้กรดอาจจะหมดแล้วก็ได้
‪ตอนนี้เราซวยแล้วมากกว่า
‪แล้วจะยอมแพ้เหรอ ง่ายๆ แบบนี้อะนะ
‪คุณต้องเป็นพวกแอบตามที่แย่มากแน่ๆ
‪เว้นแต่ว่าจะมีสําเนาจู๋ ‪ของหมอนั่นอยู่ที่ไหนสักแห่งแถวๆ...
‪- อันที่จริง... ‪- อะไร
‪ผู้การเคยมีเซ็กซ์แบบสามคนกับมาร์ลอน แบรนโด
‪อะไรทําให้คุณคิดว่าผมอยากรู้เรื่องนั้น
‪เคยได้ยินชื่อเพเนโลปี เพนิส แคสเตอร์ไหม
‪ขอทําความเข้าใจก่อนนะ
‪ผู้หญิงคนนี้วิ่งรอกไปทั่ว
‪เพื่อทําเฝือกของลับของคนดังงั้นเหรอ
‪นอกจากเรื่องอื่นๆ แล้ว เธออยากเป็นเหมือน ‪ซินเทีย พลาสเตอร์ แคสเตอร์น่ะ
‪เดี๋ยวนะ หมายความว่า ‪มีคนแบบนี้มากกว่าหนึ่งคนเหรอ
‪ถ้าคําว่า "คน" หมายถึงศิลปิน ก็ใช่
‪ไม่แน่ใจว่านี่คือศิลปะรึเปล่า
‪นี่เป็นทักษะที่แท้จริง
‪ต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะเชี่ยวชาญนะ
‪อยู่ๆ คุณจะเสกไอ้จ้อนปั้น ‪ที่เลิศเลอเพอร์เฟกต์ออกมาไม่ได้หรอก
‪เหมือนพวกนักมายากลงานวันเกิดน่ะ
‪คุณเคยไปงานวันเกิดประหลาดแบบไหนมาเนี่ย
‪เอลวิส เพรสลีย์ ตื่นเต้นเหลือเกินที่ได้เจอคุณ
‪ลมอะไรหอบคุณมาที่สตูดิโอฉันคะ
‪ผมแค่คิดได้ว่าถึงเวลาแล้ว
‪ที่ต้องเอาพลาสเตอร์ห่อองคชาติแข็งเป๊กของผม ‪ต่อหน้าคนแปลกหน้าน่ะ
‪งั้นก็มาถูกที่แล้วละ
‪(สตูดิโอ)
‪แล้วธุรกิจเปเปอร์มาเช่จู๋เป็นไงบ้างครับ
‪ถ้าไม่นับการพูดถึงอย่างดูหมิ่น ‪ก็ไปได้สวยค่ะ ขอบคุณที่ถามนะคะ
‪ฉันรอเวลานี้มานานแล้ว
‪งั้นคุณจะต้องรออีกหน่อยนะ ที่รัก
‪เพราะเพื่อนผมคนนี้จะเริ่มก่อน
‪อะไรนะ
‪ก็เหมือนคนที่ต้องชิมอาหารก่อน ‪เพื่อให้แน่ใจว่ามันไม่ได้ถูกวางยาน่ะ
‪เป็นแบบนั้นเลยละ แต่อันนี้เรื่องจู๋แข็ง
‪ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง
‪แค่เห็นหน้าผู้ชาย ฉันก็รู้แล้วว่าไอ้จ้อนของเขา ‪หน้าตาเป็นแบบไหน
‪จริงๆ นะ เชื่อฉันสิ
‪นั่นไง
‪ต้องเป็นอันนี้แน่ๆ
‪อ้อ ใช่ อาจเป็นอันนั้นด้วย
‪โอ๊ย บ้าเอ๊ย
‪- อย่าเกร็งค่ะ ‪- ในนั้นเป็นยังไงบ้าง
‪ตอนแรกก็ร้อนนิดหน่อย แต่...
‪จากนั้นก็เหมือนมาร์ชแมลโลว์อุ่นๆ
‪ที่พยายามกลืนกินเราทั้งตัวจากขาหนีบขึ้นไป
‪นายบรรยายได้น่าสนใจมาก เพื่อนยาก
‪แต่เราต้องไปแล้ว
‪เดี๋ยวนะ ถ้าผู้การอยู่ข้างล่างนั่นล่ะ
‪เบอร์ตี้จัดการแล้ว
‪บอกตามตรงนะ ผมแปลกใจนิดๆ ‪ที่คุณชวนผมมาที่บ้าน
‪ก็แปลกใจทั้งคู่แหละ
‪- โทษที ว่าไงนะ ‪- ไม่มีอะไร
‪คือแบบ เดตที่แล้วจบไม่สวยเท่าไหร่อะเนอะ
‪หมายถึงเดตที่คุณฆ่านักเคลื่อนไหว ‪เพื่อสิทธิสัตว์ไปหลายคนน่ะเหรอ
‪ใช่ เดตนั้นแหละ
‪รู้อะไรไหม อย่ามัวจมปลักอยู่กับอดีตกันเลย
‪นั่นคือคติของผมเลย ทุกคําพูด
‪จะว่าอะไรไหมถ้าฉันขอ ‪เปลี่ยนไปใส่ชุดที่สบายกว่านี้หน่อย
‪ตามสบายเลย
‪ให้ตายสิ!
‪คุณพระคุณเจ้าช่วย คุณทําบ้าอะไรน่ะ
‪ดูเหมือนจะตีความผิดน่ะ บ้าฉิบ
‪โห
‪ที่นี่คืออะไร
‪นั่นสิ แล้วทําไมเขาถึงได้ของทั้งหมดนี้ ‪ส่วนฉันแค่ที่จอดรถส่วนตัวยังไม่ได้
‪- นั่นมัน... ‪- บีชคราฟต์โบนันซ่า
‪เหมือนลําที่ทําให้บัดดี้ ฮอลลีตาย
‪ไม่ใช่แค่เหมือนนะ
‪"โปรเจกต์คริกเก็ต" เหรอ
‪นั่นมัน...
‪รถของเจมส์ดีนเหรอ
‪- มีรถคาดิลแลคคันที่แฮงก์ วิลเลียมส์ตายด้วย ‪- คงเคยเป็นเจ้าหน้าที่ทีซีบีทุกคน
‪ดูเหมือนจะเป็นเจ้าหน้าที่ทีซีบีที่ถูกฆ่ามากกว่านะ
‪โอเค อ่างอาบน้ํานี่มันอะไรกัน
‪แม่เจ้า! นั่นใช่อ่างที่จิม มอร์ริสันตายรึเปล่าน่ะ
‪ดูเหมือนจะใช่
‪- บ้าเอ๊ย ‪- อะไร
‪ฉันน่าจะคลุกคลีกับจิม มอร์ริสัน ‪มาตลอดใช่ไหมเนี่ย
‪ไม่ได้ว่าอะไรนะ เผื่อคุณสงสัย
‪นี่ฉันรู้สึกอยู่คนเดียว หรือที่นี่มันน่าขนลุกกันแน่
‪ใช่
‪พูดถึงขนลุก รู้ใช่ไหมว่าใครจะชอบที่นี่
‪สบายไหม
‪นี่มันอะไรกันวะ
‪จะบ้ารึไง
‪อย่าแอ๊บโง่น่ะ เคิร์ท รัสเซลล์ ‪นายไม่ใช่นักแสดงที่เก่งนักหรอก
‪งั้นนายก็บ้าจริงๆ
‪เราทั้งคู่รู้ว่านายฆ่าวอลต์ ดิสนีย์
‪ทีนี้ก็ยอมรับมาซะดีๆ
‪ไม่ได้หรอก
‪เพราะฉันไม่ได้เป็นคนคิดค้นมะเร็งปอด
‪ไม่นะ ไม่!
‪นี่อะไร
‪ดูเหมือนจะเป็นทําเนียบประธานาธิบดี ‪ที่งานเวิลด์แฟร์
‪กินป๊อปคอร์นไหม มีเครื่องทําอยู่ตรงมุมห้อง
‪ไม่ และเลิกแตะต้องของต่างๆ ได้ไหม ‪เราไม่รู้ว่าอะไรมีกับดักบ้าง
‪ใครจะไปวางกับดักป๊อปคอร์น ‪นี่ คุณว่าปุ่มนี้มีไว้ทําอะไร
‪(ปุ่มแดงอันใหญ่ของทรูแมน)
‪นี่ ตั้งใจหน่อย เรากําลังหาคําตอบอยู่นะ
‪อยากพูดให้เจาะจงกว่านี้ไหม
‪โปรเจกต์ทูเปโล เคยได้ยินไหม
‪ไม่ แต่ถ้าฉันเป็นคุณ ‪ฉันจะไปดูที่ป้ายน่าขนลุกนั่น
‪(เร็วๆ นี้ ‪โปรเจกต์ทูเปโล)
‪- แน่ใจนะว่าอยากทําแบบนั้น ‪- อะไร
‪ฉันแค่จะบอกว่า ‪บางครั้งความไม่รู้ก็เป็นความสุข
‪เหมือนเวลาที่เราทําให้ ‪ทีมลาครอสทั้งทีมเป็นเริมโดยไม่รู้ด้วยซ้ํา...
‪เรื่องสมมติอะนะ
‪รู้ไหมว่าคุณต้องการอะไร
‪ได้เวอร์มุตสักแก้วก็คงดี
‪สิ่งที่คุณต้องการคือการมีพระเยซูในชีวิตมากขึ้น
‪เกรงว่าคงต้องขอผ่านเรื่องพระเยซู
‪ผมเป็นพวกเชื่อในการบูชาตัวเองมากกว่า
‪บูชาอะไรนะ
‪หมายถึงถ้าพระเจ้ามีจริง ก็อาจจะเป็นผมนี่แหละ
‪และผมก็ยังไม่สนใจอยู่ดี
‪เห็นไหม เพราะอย่างนี้แหละ ‪คุณถึงต้องเปิดใจให้พระเจ้า
‪ทําไมล่ะ
‪เพราะถ้าเปิดใจแล้ว ‪คุณอาจจะไม่แก้ผ้ากลางห้องนั่งเล่น
‪เหมือนดาราหนังโป๊กะหลั่วๆ ที่บุกเข้าบ้าน
‪ในไบเบิลบอกไว้ตรงไหน ‪ว่าพระเยซูไม่เคยทําแบบนั้น
‪(เอลวิส เพรสลีย์โชว์ ‪การกลับมาของเอลวิส ปี 68)
‪นั่นกีตาร์ตัวแรกของผม
‪และนั่นก็เครื่องแบบทหารเก่าของผม
‪และนั่นคือผมที่หลังเวที ‪ในคอนเสิร์ตแรกของผมที่โอเวอร์ตันพาร์กเชลล์
‪นี่คือทั้งชีวิตของผม
‪ทําไมมันมาอยู่ที่นี่
‪นั่นสิ งงจริงๆ นะเนี่ย
‪ฉันไปเอาป๊อปคอร์นเพิ่มนะ
‪อีกที
‪เป็นอะไรรึเปล่า
‪อะไรนะ
‪คุณพึมพําเหมือนอยู่ในภวังค์หรืออะไรสักอย่าง
‪ให้ตายสิ ผมจําได้แล้ว
‪ไม่ใช่ทุกอย่าง แต่...
‪ฉันว่าแฟ้มเอกสารนี้อาจช่วยให้จําทุกอย่างได้
‪คุณแตะต้องของของผู้บัญชาการ
‪ดําเนินการใช้มาตรการตอบโต้
‪เยี่ยม แล้วถ้าเราไม่รู้ว่าของพวกนั้นคืออะไรล่ะ
‪ไอ้เวรฮาวเวิร์ด
‪นี่ ฟังฉันนะ ‪ฉันไม่ได้ฆ่าวอลต์ ดิสนีย์นะ โอเคไหม
‪ฉันแทบไม่รู้จักเขาเลย
‪เขาไปที่กองถ่าย ‪เรื่องฟอลโลว์มี บอยส์แค่วันเดียว
‪และเขาก็ใจดีมาก
‪เขาแจกบุหรี่ให้เด็กทุกคน
‪รู้อะไรไหม เคิร์ท ‪รู้สึกเหมือนเรากําลังพายเรือในอ่างว่ะ
‪สิ่งสําคัญคือเราพยายามแล้ว ‪ฉันไปได้รึยัง
‪หรือ...
‪บางทีเราน่าจะโฟกัสว่านายจะชดใช้ ‪ให้วอลต์ยังไงที่นายหักหลังเขา
‪บางทีนะ ฉันก็แค่กําลังระดมความคิด
‪กับร่างกายของนายทั้งตัว
‪ที่จริง ไม่รวมหัวนะ
‪พูดบ้าอะไรของนายวะ
‪ปลูกถ่ายหัวไง ไอ้โง่
‪ปลูกถ่ายหัวเหรอ
‪อะไรวะเนี่ย
‪ลองนึกภาพดูสิ
‪หัวสวยๆ ของวอลต์ ‪อยู่บนร่างที่แค่พอใช้ได้ของนาย
‪พระเจ้า!
‪นั่นอะไรน่ะ
‪(ชั้นใต้ดินเจ็ด)
‪บ้าเอ๊ย ผมต้องกลับไปที่ออฟฟิศ
‪ไม่เอาน่า อยู่ต่ออีกหน่อยไม่ได้เหรอ
‪ก็อยากอยู่นะ แต่ไม่ได้
‪จริงๆ นะ คุณไปไม่ได้
‪เดี๋ยวนะ นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
‪อะไร ไม่มีอะไร สาบานได้
‪ผมจะไปแล้ว
‪ขอโทษนะ แต่ฉันให้คุณไปไม่ได้
‪บ้าเอ๊ย
‪เชี่ย
‪คิดเหมือนที่ผมคิดอยู่ไหม
‪ไม่แน่ใจ ฉันยังคิดถึงป๊อปคอร์นอยู่เลย
‪บ้าเอ๊ย เอาไงต่อดี
‪มีโอกาสแค่ไหนที่รถคันนั้นจะยังมีน้ํามัน
‪เราเป็นยังไงกันบ้าง
‪เยี่ยม ฉันสนุกมาก
‪ไม่หลงกลอีกแล้ว
‪เจ๋งมาก พวกมันคงกระพันและน่ารําคาญ
‪ไม่ เดี๋ยวก่อน
‪เราต้องกลับไป
‪ไม่ สิ่งที่เราต้องทําคือหาทางออกจากที่นี่
‪ผมต้องการแฟ้มนั่น!
‪คุณต้องการมันมากกว่าการมีชีวิตอยู่เหรอ
‪(ปุ่มแดงอันใหญ่ของทรูแมน)
‪เกือบไปแล้วเนอะ
‪แล้วเราจะไปไหนกัน
‪ไปหาอะไรดื่มมะ ลืมทุกอย่างซะ
‪โอเค นี่ไม่ใช่ความเงียบที่ทําให้สบายใจเลย
‪พวกนายเห็นชายหนุ่มที่มีเส้นประตรงคอบ้างไหม
‪ผมจะกลับบ้านละ
‪และไม่ต้องตามผมมาละ
‪ได้
‪แต่พูดดีๆ ก็ได้นะ
‪เชิญพบกับเพื่อนหุ่นยนต์แสนสนุกของคุณ
‪จอร์จ!
‪ใช่ ผมว่าเหมือนตายนะ
‪ไม่ใช่ความผิดฉันนะ สาบานได้
‪ฉันแค่พยายามรั้งให้เขาอยู่ที่นี่ ‪เหมือนที่เอลวิสบอก
‪งั้นก็มองแง่ดีสิ ภารกิจเสร็จสมบูรณ์
‪หุบปากไปเลยนะ
‪ใจเย็นน่า ไม่เป็นไรหรอก
‪ยังไง
‪เพราะนี่คือเหตุผลที่พระเจ้า ‪สร้างหลุมศพที่ไม่มีสัญลักษณ์ขึ้นมาไงล่ะ
‪- เลื่อยไฟฟ้าเหรอ ‪- ใช่แล้ว
‪ถ้าคุณหั่นศพซะ ก็จะยัดลงไปในหลุมที่เล็กลงได้
‪เมื่อก่อนเราทําแบบนี้ที่ไร่ตลอด...
‪ส่วนใหญ่กับวัวอะนะ
‪เชี่ย! พวกคุณทําบ้าอะไรกันน่ะ
‪นั่งลง
‪คุณสินั่ง
‪เพื่อนคุณกําลังจะ...
‪นี่คุณยิงเตือนผมจริงๆ เหรอเนี่ย
‪เปล่า
‪บ้าเอ๊ย
‪นั่นต่างหาก การยิงเตือน
‪ทีนี้ก็นั่งลง
‪คุณต้องการอะไรวะ
‪ผมเห็นกําแพงยกย่องผม ที่ชั้นใต้ดินเจ็ด
‪ชั้นใต้ดินเจ็ดเหรอ คืออะไร
‪ไอ้ฉิบหายเอ๊ย!
‪เยี่ยมเลย คุณจัดการ ‪เรื่องต่างๆ แบบนี้นี่เอง ราชา
‪ดีแล้วละ
‪โปรเจกต์ทูเปโล
‪บอกแล้วไงว่าไม่เคยได้ยิน
‪เดี๋ยวนะ หมายถึงโปรเจกต์ทูเปโลนั่น
‪พูดออกมาได้แล้ว
‪ก็ได้
‪รู้ไหม ผมเป็นแฟนคลับคุณมานานแล้ว
‪ได้ยินบ่อยแล้ว
‪ไม่ได้ชอบเพลงนะ โทษที
‪แต่ชอบพลังของคุณ
‪วิธีที่คุณควบคุมคนดู กองทัพแฟนคลับของคุณ ‪มันสะกดจิตได้จริงๆ
‪ถ้าสอพลอผมเสร็จแล้ว ก็เข้าเรื่องเลยดีไหม
‪คุณคือปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม
‪คุณเริ่มการปฏิวัติ พ่อหนุ่ม และนั่นทําให้คนกลัว
‪คุณทําให้ฮูเวอร์กับเอฟบีไอกลัวจนขี้ราด
‪- อะไรนะ ‪- นั่นแหละ
‪แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นเป็นภัยคุกคาม ‪ผมเห็นเป็นโอกาส
‪- โอกาสอะไร ‪- คุณจะชอบคําตอบนี้แน่
‪ไม่แน่ใจแฮะ
‪โอกาสที่จะทําให้ร็อคแอนด์โรลเป็นอาวุธ
‪- ว่าไงนะ ‪- ลองนึกภาพสิ
‪อุปกรณ์ที่สามารถเลียนแบบพลังอํานาจ ‪การควบคุมที่คุณมีเหนือคนอื่น
‪แต่เพื่อให้ทําแบบนั้นได้ เราจึงต้องการคุณก่อน
‪ผมเลยให้คุณไปเกณฑ์ทหาร
‪นั่นคุณเหรอ
‪คุณยุ่งกับชีวิตผมมานานแค่ไหนแล้วเนี่ย
‪เราต้องศึกษาคุณ
‪เพื่อดูว่าอะไรทําให้คุณเป็นคุณ ‪ตอนนั้นแหละที่เลียรี่เข้ามา
‪- บ้าเอ๊ย ‪- ใช่เลย
‪เขาฉีดยาหลอนประสาททุกรูปแบบให้คุณ
‪ซึ่งบอกตรงๆ ว่าผมไม่อยากเข้าใจด้วยซ้ํา
‪ทําไมผมถึงจําเรื่องพวกนี้ไม่ได้เลย
‪น่าจะเป็นเพราะการผ่าตัดสมองวินิจฉัยน่ะ
‪หรือไม่ก็สารเคมีลบความคิด ‪ที่เลียรี่ฉีดเข้าไปในลูกตาคุณ
‪ตอบยากว่าอันไหน
‪อะไรวะเนี่ย คุณเข้าไปในหัวผมเลยเหรอ
‪เฮ้ย ก็มันจําเป็น
‪มันคือวิทยาศาสตร์ ผมไม่ได้ออกกฎนะ
‪แต่ข่าวดีก็คือ ในที่สุดเราก็มีต้นแบบพร้อมแล้ว
‪และเราเอาไอเดียผมไปทดลองแล้ว
‪ใส่ส่วนสําคัญของคุณ ดีเอ็นเอของคุณ ‪ในอุปกรณ์จริง
‪ก็ถ้าเอลวิสทําให้ผู้ชมมีอาการเพ้อคลั่ง ‪หมกมุ่นเรื่องเพศได้
‪มันจะทําอะไรได้อีก
‪มันจะทําให้คุณต่อยได้ไหม ทําให้คุณเตะได้ไหม
‪ทําให้คุณฆ่าคนได้ไหม
‪และมันได้ผล แต่...
‪แต่อะไร
‪แต่เราควบคุมมันไม่ได้
‪มันทําให้คุณกลายเป็นสัตว์ เป็นคนบ้าชอบฆ่าคน
‪และไม่ใช่ในทางที่ดี
‪ไอ้สารเลว
‪เราเลยต้องยกเลิกทุกอย่าง
‪แต่ตอนนี้คุณดีขึ้นแล้วนี่ ใช่ไหม
‪ตกลงยังไง ยกโทษให้ผมไหม
‪ผมดีใจนะที่ผมทําลายชั้นใต้ดินเจ็ดสุดระยําของคุณ
‪แต่ตอนนี้รู้ไหมว่าอะไรทําให้ผมมีความสุขขึ้นไปอีก
‪ก็ที่ผมยิงคุณไปสองทีไง
‪แหม แต่ของจริงอยู่ชั้นใต้ดินแปดนะ
‪ชั้นใต้ดินเจ็ดเป็นแค่ตัวล่อ ‪ในกรณีที่มีคนขโมยสําเนาจู๋ของผมไปได้
‪ฟังนะ ผมทําการทดลองที่น่ากลัวกับสมองคุณ
‪คุณยิงผมสองครั้ง
‪ประเด็นคือ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นแล้ว
‪มันไม่สําคัญแล้วละ
‪เพราะตอนนี้คุณอยู่ในทีซีบีแล้ว
‪ผมเฝ้าดูคุณมาหลายปี
‪และตอนที่รายการการกลับมาปี 68 ของคุณ ‪ทําให้คุณเป็นอันดับหนึ่งของโลก
‪ผมก็รู้ว่าถึงเวลาแล้ว
‪ถึงเวลาที่เอลวิส เพรสลีย์จะเป็นราชาสายลับ
‪ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่สุดของผม
‪คุณอยากโยนทุกอย่างทิ้งไปจริงๆ เหรอ
‪โอเค นึกว่าผมโน้มน้าวดีกว่านั้นซะอีก
‪เอลวิส มองฉันสิ
‪ทําแบบนั้นไม่แก้ปัญหาอะไรหรอก
‪แต่นี่อาจจะแก้ได้นะ
‪โห!
‪ว้าว เข้ามาอย่างเท่
‪เลือกข้างแล้วสินะ
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าบางครั้งเขาก็งี่เง่าหัวขวดสุดๆ
‪ยืนอยู่ตรงนี้นะ
‪แต่คุณฆ่าเขาไม่ได้
‪ทีซีบีเป็นครอบครัวเดียวที่ฉันมี
‪เศร้าแต่จริง คุณเจอแม่เธอแล้วใช่ไหม
‪ฟังนะ ไอ้เวร ‪ผมทนเรื่องสายลับไร้สาระทั้งหมดของคุณ
‪เพราะคิดว่าผมอาจทําสิ่งที่มีประโยชน์ได้
‪อาจสร้างความแตกต่าง ‪อาจทําให้พรุ่งนี้ดีขึ้นกว่าเดิมหน่อย
‪เย่ พูดได้ดี รู้สึกดีขึ้นรึยัง
‪คุณหลอกใช้ผม ‪เพื่อสร้างอาวุธก่อการร้ายแบบร็อคแอนด์โรล
‪ดังนั้นไม่ ผมไม่รู้สึกดีขึ้นเลย
‪แต่นี่อาจช่วยได้
‪ผมลาออก
‪ทีนี้ก็ไสหัวออกไปจากบ้านผมได้แล้ว
‪คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล