Bjarke.
Non pretendía…
Deume mágoa polo do seu pai…
Que? Veña, Bjarke. Cónteme o que sabe.
Preciso saber onde está.
Cónteme o que saiba dela.
Seguide.
Era unha nena normal. Alegre e sociable.
Moi curiosa.
Era así de grande.
De sempre.
Mirade.
Tamén aquel día.
Fixádevos.
Fascinábaa a natureza,
as aves e, por suposto, a cría do cuco.
Agora vai morrer outro.
- Non! - Ai!
Pero é coma se algo cambiase nela cando apareceu a policía.
E iso?
Veña, Bjarke!
O neno levaba semanas desaparecido.
Saía en todos os xornais.
Non se falaba doutra cousa.
Viu algo máis ou escoitou algo?
Non, nada.
E que pasou?
A súa reacción pareceume un chisco estraña.
Está morto?
Vamos, nenas.
Está morto?
Pensa que Thea sabía que seu pai matara a Daniel?
A ver, foi polo que fixo.
Que fixo?
- Vamos, Thea. Ao bus… - Pero non atopo a mochila!
- Nin eu a miña. - Vounas buscar.
Veña. Vamos, nenas. Sentade.
Practicamente crucificouno.
Pensa que foi Thea quen crucificou a cría de cuco?
Si, pode ser.
Como non llo dixo á policía?
O importante era o do rapaz.
E o do cuco… non me pareceu para tanto.
Puido comentalo despois.
Sóuboo todos estes anos.
Síntoo.
Preciso unha foto dela.
Ten algunha?
Igual hai algunha no despacho.
Vamos. A ver.
Pero por que lle importa tanto agora? Que fixo?
O XOGO DA LEBRESCURA
Ola!
Ola.
- Sae o concursante? - Si.
Vale.
Bos días a todos.
Bo día!
O teu primeiro programa é para…
E mamá?
Non che sei.
Non iamos cear xuntos?
Ía preparar osobuco.
Non lle vai dar tempo.
Que?
Son Marie Holst. Agora mesmo non podo…
Non contesta.
Igual está con Signe.
Ola, Thor.
Non pasa nada. Ti chámame cando queiras.
Que pasa?
Non. Vou a unha entrevista de traballo. Deséxame sorte.
Por que o preguntas?
Anda.
Que raro. Se cadra axiña volve.
Non che dixo que ía facer?
Non.
A última vez que falei con ela noteina algo triste.
Pero non me quixo contar nada.
Seguro que saíu tomar o aire.
Pero avísote se sei algo dela, vale?
E ti avísame se te chama, por favor.
- Claro. - Ben.
- Non te preocupes, Thor. - Xa.
Vale?
Si.
Ben. Abur.
Adeus.
Síntoo moito, Marie.
Non quería que pasase isto.
Creo…
que nos levabamos moi ben.
É…
coma se…
ti, Molly e Thor…
fósedes a miña familia.
Oxalá o deixases pasar, carafio.
Tes que entender que o tiña que facer.
A miña familia desfíxose por culpa de Emma.
Tiven que matala.
Cando seu pai morreu no cárcere,
Thea adoptou o apelido de solteira da nai, Novak, e marchou.
A foto é de antes de mudarse.
Despois apareceu no centro de menores de Bakkegården.
Logo desapareceu. Como Thea Staal e como Thea Novak.
Pero todo indica que foi onda súa nai a Polonia.
Pediremos axuda á Europol.
Xa os avisei eu.
Grazas, Hess. Xa nos ocupamos nós.
Que…?
Sandra e Hess atoparon mostras de ADN que demostran
que Thea está detrás dos asasinatos de Solak, Lund e Holst.
- Sabemos o móbil? - Aínda non.
Cremos que fixo pasar por suicidios as mortes de Hougård e Kølster.
Estivo na fonda, como dixo Hess.
E o seu ADN está na macheta.
Grazas, Sandra.
A prioridade é atopármola.
Pescudade quen é agora Thea Staal.
Como coñeceu as vítimas?
Atoparémola antes de que volva matar.
VOU IR AO CENTRO DE MENORES ESE.
TENME AO CORRENTE!
Chamou preguntando por Thea Staal?
Si. Mark Hess, da policía de Copenhague.
Agnete Munk, directora do centro.
Teño aquí o seu expediente.
Eu acababa de empezar como educadora cando chegou.
Thea era unha nena do máis tranquila e boíña.
Pero pasouno moi mal.
Falaba do seu pai?
Non, nunca.
Contoume que… á súa nai lle cuspían pola rúa.
Berrábanlle que sabía o que pasaba e non fixo nada.
Un día, a nai desapareceu.
- Volveu a Polonia. - E logo trouxeron a Thea aquí?
Unha foto dela.
Estivo con algunha familia de acollida?
Non. E viríalle moi ben.
Preciso saber a onde puido ir ou onde podería estar agora.
Haberá algo que me sirva no seu expediente?
- Pois non lle sei, a verdade. - Podo botarlle un ollo?
É confidencial.
Si, xa o sei.
Eramos moi noviños.
Axiña tivemos os nenos.
Marcus…
e Mathias.
Eramos moi felices xuntos.
Roy e mais eu.
Ata que a puta da túa filla se deitou con el.
O matrimonio é sagrado.
A túa familia non o entende?
Os verbos son palabras como machen, "facer", gehen, "ir"…
Podes parar?
Que che pica?
Non desaparecería sen máis.
Se cadra tiña unha cita.
Mirareille na axenda.
Conxugar un verbo no presente.
Cóllese a raíz…
QUERIDOS MOLLY E THOR: ISTO CÚSTAME MOITÍSIMO.
TEÑO QUE ABANDONARVOS, MEUS PEQUECHOS.
Molly.
Vale. Falei coa Europol.
Thea Novak mudouse a Cracovia e traballou cun nome polaco,
Juliana Stasiak.
Cando busquei o nome, atopei un certificado de matrimonio danés.
Juliana Stasiak casou cun tal Roy Bohm-Møller en 2012,
e agora chámase Signe Bohm-Møller.
Onde se fixo a foto?
Sería na casa de verán da familia?
Onde o pai cometía as agresións?
Ela seguiu volvendo alí?
Cando faltaba, sempre estaba alí. Ía aclarar as ideas.
Un momento.
Sandra, dime.
Temos o nome e o enderezo.
Agarda, Sandra. Tenma que emprestar.
Envíeme o enderezo da casa.
Vale, cóntame.
Signe Møller, 40 anos. Viúva de Roy Bohm-Møller.
Sabes onde traballaba?
No Centro de Orientación Familiar. Así coñeceu as vítimas.
Non está no domicilio, pero a ver se atopamos algunha pista.
Perfecto. Mándame o enderezo. Vou.
Non podo, Hess.
- Que dis? - Foldager di que te apartou do caso.
Non! De non ser por min, non a atopariades, hostia!
Hess.
Fuches ao enterro de Naia hoxe.
Falamos cos veciños. Din que é moi reservada.
Sempre saúda, pero máis nada.
Ninguén a viu nin sabe nada dela.
Jesper, chama os sitios onde traballou. A ver se alguén a viu.
Si, vou.
Foldager.
Mira.
Ten varios, claro.
Analizádeos. E buscade o ordenador. Hai que atopala.
Si.
Boh, para. Veña, ho.
- Teño que contestar. - Axiña terei o carné.
- Si? - Ola, Le. Son eu.
Ola.
Que pasa?
Por… onde andas?
Estou cas Esther.
Cas Esther?
Si. Xa rematou o velorio.
Quería saber como estabas.
E tamén dicirche…
que foi un funeral moi bonito.
Se ti non estiveches. Marchaches.
Xa.
Si, xa o sei. Síntoo. É que…
Teño gana de verte. Se che apetece.
Non tes que preocuparte por min. Estarei ben.
Seino, pero quero verte igualmente.
Quedamos?
Vai para a casa, Hess. Non podes ir e vir ao teu antollo.
A CASIÑA ESTÁ NA RÚA TERNE, 12, ØSTBY. SAÚDOS, AGNETE, BAKKEGÅRDEN.
É a policía.
A poli?
- Para. - A miña nai dálle algo.
E á miña.
Carné, por favor.
Grazas.
En que estabas pensando, Le?
Ti non es meu pai!
Métete nas túas cousas.
Boto de menos a mamá.
Eu tamén.
- Quéreme soar. - Que dis?
Que se me fai coñecida.
Vaia.
A ver. Segundo o atestado do accidente,
chocaron de fronte cun camión cando levaban os nenos ao adestramento.
O pai e os nenos morreron no acto.
- Pero Signe sobreviviu. - Si.
Pasou semanas hospitalizada. Tamén recibiu tratamento psiquiátrico.
Na súa declaración, dixo que ía discutindo co home mentres el conducía.
El queríase divorciar.
É moi raro. Os fillos morreron no 2023.
Pero segue a lavarlles a roupa e actualizarlles o calendario.
A casa está chea de cousas deles.
Vale. Daquela a Signe mórrelle a familia e, ao pouco, mata a Emma.
Sei que tiveches pensamentos suicidas. Dixéchelo en terapia.
Pero como te suicidarías?
Cunha sobredose?
Non o teño claro.
Ti que dis?
Signe, escóitame ben.
Son a túa amiga.
Non si?
Coñézote moi ben.
Enténdote.
Eu tamén sei o que é perder alguén
e sei canto doe. Verdade?
Un non é quen de controlar as emocións
nin de pensar con claridade, e fanse parvadas.
Compréndoo.
Signe, temos moito en común.
- Compartimos moitas cousas. - Si.
Si, é certo.
Si.
Lembro o primeiro día que viñeches a terapia.
Crin que non lle farías caso ao panfleto que che metín na caixa do correo.
Estabas devastada.
E a min tamén me axudou moito…
coñecerte e…
achegarme a ti.
Pódoche axudar.
Pero agora estragáchelo todo.
E teño que solucionalo.
Non. Signe, non. Non podes vivir sen min. Só me tes a min.
Mentira. Teño a Thor e a Molly.
Estás enferma!
Es das persoas que se afogarían nun pantano?
Si que o es.
Non te achegues aos meus fillos!
"Queridos Molly e Thor: Isto cústame moitísimo.
Teño que abandonarvos, meus pequechos."
Ela non escribiu iso. Nunca nos chamaría "pequechos".
Xa. Vou chamar a policía.
Ven aquí.
Si?
Gunna fixo té e mais galletas.
Sabes que, Le?
Estou seguro de que estaremos ben os tres xuntos.
Que che parece se imos de compras para a semana?
Así decoras o cuarto como ti queiras.
Estaría ben.
E as cousas de mamá?
Agora son túas.
Gardarémolas nun rocho. Logo pódelas levar cando te independices.
Pero se queres quedar con algo agora, podémolo coller, claro.
Grazas.
Sei que é difícil, Le, pero todo vai ir ben.
SEN CONEXIÓN A INTERNET
Foldager? Signe Møller ten vídeos de todos os nenos
cos que facía terapia no Centro de Orientación.
Están todos: a filla de Solak, o fillo de Lund e as dúas nenas Hougård.
Quen é?
Son eu.
É normal que esteas desgustada, Aska, e que esteas anoxada coa túa nai.
Pola súa culpa, desfíxose a vosa familia.
Non se portou moi ben, non si?
Signe está obsesionada cos divorcios e as aventuras dos pais.
Foldager.
Si. Vale. Vou en canto poida.
Marie Holst desapareceu.
- Que? - A familia non a localiza.
Falaron cunha amiga súa…
Merda. É ela.
Xa sei onde a vin. Signe é a amiga de Marie Holst.
Foi a que veu á comisaría.
Estás segura?
Si. Lembro que se me fixo raro que viñese cunha amiga.
Chama a Hess. Dille que non atopamos a Signe Møller
e que Holst desapareceu e corre perigo.
Non dou falado con el.
Estíveno informando, pero agora non contesta.
Proba outra vez.
Vou falar coa familiar de Marie Holst.
Chamou a Mark Hess…
- Ola. - Moi boas.
Non sei se non me perdería. Esta é a rúa Terne?
Si.
É o número 12?
Si, é o 12.
É a propietaria da casa?
Non. Téñoa alugada un par de semanas.
Por que? Pasa algo?
Son policía. Busco a…
Mimá! Non será por estar aquí no inverno?
Dixéronme que tiñan permiso para alugala todo o ano.
É culpa miña por fiarme. Os donos son polacos.
Polacos?
Anda. E como contactou con eles?
A través dunha axencia de arrendamento.
Por que? Ocorre algo?
Estou a investigar un crime.
En serio? Que horror.
Espero que non sexa moi grave.
Como se chama?
Chámome Julia.
Julia?
Julia que máis?
Pódese identificar?
Si.
Podo botar unha ollada dentro?
Abofé. Pase.
Podo ver o seu carné?
Por suposto.
Desculpe a desorde. Estoume a divorciar.
As aves son súas?
Non, ho.
Non son miñas.
Pódolle preguntar… polo crime ese.
Que pasou?
Os donos anteriores están implicados.
Os Staal.
O pai chamábase Thøger Staal. Gustábanlle as aves, de aí estes paxaros.
Ah, vale.
A filla chamábase Thea.
Thea Staal.
Un caso moi feo.
Agora dáme cousa estar aquí.
Xa.
Podo ver o seu carné?
Si, faltaría máis.
Cando a casa era deles, había un alpendre. Segue en pé?
Non, xa non o hai.
E o pantano está…?
Por aí.
Impórtalle se lle boto un ollo despois?
Non, para nada. Faga o que queira.
- Grazas. - Non atopo a carteira.
Tereina por aquí.
Perdoe, non estou moi centrada.
É polo divorcio. Está sendo moi duro.
- Vostede está casado? - Non.
Fai ben.
Fálase moito do terrible que é divorciarse,
pero non te fas unha idea ata que o vives nas túas carnes.
- Falaches con Signe, a amiga de túa nai? - Si.
Cando?
Non sei. Haberá tres horas.
Díxoche a onde ía?
Por que?
Precisamos localizar a Signe. Dános o número ao que chamaches.
Que máis dá Signe?
A que falta é miña nai.
Conto ata un e ata dous.
A galiña non leva peúgos nin se calzou.
…e catro é doado.
Se apertas o ovo, queda escachado.
Non me amoles.
- Falaches con Hess? - Segue sen contestar.
Pero o seu coche está aparcado na zona onde Signe falou con Thor.
Preto da casiña dos Staal.
Non a destruíran?
- Non, só o alpendre. - Manda o enderezo.
- Que vaia un equipo alí. - Si.
Terás fillos de meiga se trasno es.
Vou!
Di algo.
Onde te metiches?
Di algo.
Cucú.
Onde andas?
Son Mark Hess. Agora non podo contestar. Por favor, deixa unha mensaxe.
Ola, Hess.
Só che quería dicir que…
Chámame, por favor.
Abur.
Cacheite!
DÚAS SEMANAS DESPOIS
- Ola, Le. - Ola.
Graciñas.
Que bonita lápida.
Véste despedir?
Quéroche amosar algo.
Se queres.
Cando volves á casa?
A fiscalía está investigando o caso para decidir se me acusan de asasinato.
Que?
Pero se salvaches o policía ese.
Si, pero… é un pouco complicado.
Seguramente argumenten que non foi en defensa propia.
Así que… probablemente vaia ao cárcere.
Canto tempo?
Dous meses. Tres como moito.
Polas circunstancias atenuantes.
Vale.
E virás a miña graduación?
Si, claro.
Ocorréuseme unha cousa.
Podo…
levar a gorra de Emma á graduación?
Sería coma se estivese… comigo.
Si. Abofé que si, cariño.
- É unha grande idea. - Si.
Pero primeiro tes que aprobar.
- Xa. - Vas facer unha festa?
Non creo. É o que fai todo o mundo.
Benvida.
É teu?
Si.
Mercáchelo?
Merquei, si.
É moi grande.
Pensei que igual che gustaría quedar aquí.
De cando en vez.
A que te refires?
Senta.
Vou deixar a Europol.
E vou traballar aquí en Dinamarca.
Gustaríache vivir aquí?
Comigo?
Podes escoller o cuarto que máis che guste.
Johnny Margarida dorme comigo?
BASEADA NA NOVELA DE
Subtítulos: Marina do Albardeiro