- Seq, jestem. - Kapitanie.
Miałeś rację.
Ten świetlik to okno.
Mam silne zakłócenia.
Dziwne. To jakiś modal.
Wygląda na stary kod.
Wygląda znajomo.
Podaj namiary. Wyślę wsparcie.
- Sprawdzę to. - Bugs?
Jeśli generał dowie się, że łowiliśmy...
Szybki rzut oka nie zaszkodzi.
- Słyszałaś to?
Cholera, chyba nas namierzyli.
Bugs, wyczuwam pułapkę.
Stać! Nie ruszać się!
Będziemy strzelać!
Bardzo powoli podnieś ręce.
Znowu to samo.
Hej gdzie idziecie?
Ostrzegano was, poruczniku.
Chyba poradzimy sobie z jedną małą dziewczynką.
Tracicie czas!
Moi ludzie właśnie ją sprowadzają.
Nie, poruczniku,
twoi ludzie już nie żyją.
Seq, jesteś ze mną?
Ten stary kod ciągle się zawiesza.
Twoja projekcja się rozpada. Przełącz na dźwięk.
Bugs, to bezpośrednie naruszenie protokołów generała.
Wiem wiem.
Ale coś się tutaj dzieje.
Coś ważnego.
O kurwa.
Wiemy, co będzie dalej.
Ona skopie im tyłki.
Teraz wykona telefon.
Namierzyli linię.
- A potem... - A potem ucieka.
Są jacyś agenci?
Znamy tę historię.
Tak to się wszystko zaczęło.
Do cholery.
To był jego początek.
Myślisz, że ten modal to pętla? Albo kierat?
Jakiś sekwencer rozwijający program. Ale do czego?
Nie wiem.
Ale się dowiem.
W porządku.
To jest jak deja vu a jednak wszystko jest na opak.
Po co używać starego kodu do dublowania czegoś nowego?
Nie wiem.
Jeśli to Trinity,
to coś tu nie gra.
Może to nie jest historia, o której myślimy.
Bugs, musisz uciekać.
- To na pewno pułapka.
Cholera.
Nie przeszkadzajcie sobie
w ogóle.
Ja właśnie...
wychodzę.
Zabić ją.
"Dla tych co uwielbiają jeść gówno"
Seq!
- Dlaczego mnie uratowałeś? - Ty pierwsza.
Kim jesteś? Skąd się tu wzięłaś?
Dobra.
Nazywam się Bugs.
Tak jak Królik.
I technologia do podsłuchu.
Czy wiesz, że to jest modal?
Co to jest modal?
Jest to symulacja służąca do rozwijania programów.
Zdajesz sobie sprawę, że jesteś...
istotą cyfrową?
Wiem, czym jestem.
Tak jak wiem, że moim zadaniem jest
tropienie i niszczenie istot
takich jak ty.
A jednak...
Stało się to.
Inni agenci nie wiedzą o tym pokoju?
Jak go znalazłeś?
Nikogo nie było u klucznika
więc zacząłem szukać.
Im więcej szukałeś, tym więcej znalazłeś.
Historia mojego życia.
Co?
Czuję, że znam ten pokój.
Jasny gwint.
To jego mieszkanie.
Masz na myśli Thomasa Andersona?
Szukałem wszędzie. On nie istnieje.
Już dawno przestał być Thomasem,
ale może znasz go z prawdziwego imienia.
Neo.
Znasz.
Okej.
Nie mogę w to uwierzyć po tylu latach.
Widzisz, większość ludzi myśli, że Neo nie żyje.
Ale ja wiem, że żyje.
Ponieważ go widziałam.
Gdzie?
Nie łatwo to wyjaśnić, ale...
Ale w chwili, gdy na mnie spojrzał,
Poczułam jakby coś...
otworzyło mi umysł.
Dobra.
Coś takiego mi się przydarzyło.
Zobaczyłem ten wzór...
był wszędzie.
Nie widzimy tego, ale wszyscy jesteśmy
uwięzieni w tych dziwnych pętlach.
Ja zobaczyłem to w lustrze.
Tylko mignięcie, ale to było jak mówiłaś.
I nagle zrozumiałem.
To nie jest prawdziwy świat.
Po raz pierwszy poczułem sens.
Wiedziałem, kim jestem
i co muszę zrobić.
Kim jesteś?
Co musisz zrobić?
Jestem...
Morfeusz.
I muszę znaleźć Neo.
Morfeusz.
Okej. Okej.
O mój Boże!
Muszę cię stąd wydostać.
Muszę dowiedzieć się, kto zbudował ten Modal.
Dobra, chodź ze mną.
Żeby wyjść musisz być naprawdę gotowy.
A jeśli nie,
jeśli myślisz, że tu jest twoje miejsce...
Nazywasz to wyborem?
Szczerze, kiedy ktoś mi to zaoferował,
walnęłam wywód o binarnej naturze świata
i powiedziałam, że nigdy nie połknę
jakiejś symbolicznej redukcji mojego życia.
A kobieta z pigułkami się zaśmiała bo w ogóle nie dostrzegłam sedna.
Jakiego sedna?
Że wybór jest iluzją.
Już wiesz, co musisz zrobić.
Prawda.
Dobra.
Jest stary budynek ze
świetlikiem i mnóstwem schodów.
Lafayette.
Prowadzi tam jedno z czterech tylnych drzwi.
- Nie walcz z tym. - Co się dzieje?
Oddychaj.
Ekstrakcja działa prawie tak
samo dla ludzi i programów.
Dobra.
- Hej. - Hej.
Pierwszy raz mam inne okulary.
Wyglądają dobrze. Które drzwi?
- Chyba te. - Dobrze.
Agent White.
Agent Smith?
- Biegiem!
Seq! Słyszysz mnie?
Bugs! Myślałem, że cię straciłem.
Zaprowadź nas do okna.
Bugs! To agent!
To okno! Z całej pary!
"Za wybitny projekt gry"
"Gra roku 1999 The Matrix"
- Co do...
Co do cholery?
Coś nie tak?
Niewielki crash.
Dzień dobry, Bobbi. Dzień dobry, stary.
Cóż za piękny dzionek. Nieprawdaż?
- Problem? - Coś zgubił.
Czy to stary kod Matrixa?
Mały eksperyment modalny.
- Na Binary?
- Potrzebuję kawy. - Kawa. Tak, robi się!
Ja kupuję.
Nie próbuję ci się podlizywać, ale
gdy pierwszy raz zagrałem byłem w szoku.
Paradoks między wolną wolą a przeznaczeniem.
Czy jesteśmy niewolnikami algorytmów,
czy też możemy od nich uciec?
BT nazwała to geniuszem w kontekście gry.
Mówiłem ci, że ta gra mną zawładnęła?
Tak. Oblałem siódmą klasę.
Prawie mnie zrujnowała.
- Już to mówiłeś. - A jednak siedzimy tu razem.
- Powiedz mi panie Anderson,
czy to wolna wola?
Czy przeznaczenie?
O tak.
Oto ona.
Zajebista MILF.
Cholercia. Słuchaj, przepraszam.
Jestem maniakiem. Wychowały mnie maszyny.
Może lepiej już idź.
Nie, proszę. Obiecuję.
Oto najlepsza wersja mnie.
Pewnie.
Rozmawiałeś z nią kiedyś?
Słuchaj.
Za wszystko, co dla mnie zrobiłeś, pozwól, że zrobię to dla ciebie.
Jude, nie. Stój.
- Przepraszam. Przepraszam. - Dziękuję.
Cześć.
Wiem, że to trochę nieoczekiwane.
Jestem Jude Gallagher.
Pracuję dla firmy gamingowej o nazwie Deus Machina.
Cześć Jude, jestem Tiffany.
Tiffany. Wow. Tego się nie spodziewałem.
- Mama kochała Audrey Hepburn. - Jude.
A to jest mój bardzo dobry przyjaciel, Thomas Anderson.
Jest prawdziwie sławną osobą
i przez większość uważany za
największego projektanta gier naszego pokolenia.
Przepraszam za to.
- Jude... - Pogadaj z nią.
Cześć Thomas. Mówią mi „Tiff”.
Cześć.
Spotkaliśmy się już?
Oboje tu bywamy.
- Mogę drożdżówkę? - Hej!
Próbujesz wyrwać moją mamę, czy co?
- Brandon!
Tylko gryza.
Skarbie! Co się dzieje? Spóźnimy się.
To mój mąż, Chad.
- Miło cię poznać. - Hej.
Kochanie, musimy skłonić Callie do ćwiczeń.
Racja. Przepraszam.
Chodźcie dzieci. Wychodzimy.
Co?
"Modal 101: plik wykasowany"
Przepraszam. Szef prosi.
„Miliardy ludzi po prostu przeżywa swoje życie…
w nieświadomości."
Zawsze uwielbiałem tę kwestię.
Ty ją napisałeś?
Za każdym razem, gdy tu stoję,
Myślę sobie "O Mój Boże".
To jest tak doskonałe, że nie może być prawdziwe.
- Nie?
Tak.
Jasne.
Usiądź.
Zapalisz?
Myślałem, że rzuciłeś.
Rzuciłem nazywanie tego nałogiem.
Teraz to tylko przyjemnostka.
Może ci to ułatwię.
Wiem, że Binary przekracza budżet.
Nie chodzi o Binary, Tom ale o coś więcej.
Chodzi o naszą przyszłość, która jest grząskim
tematem, biorąc pod uwagę naszą przeszłość.
Co masz na myśli?
Jak tam terapia?
Dobrze.
Jakieś...
ataki?
Nie.
To wspaniale.
Tom, wiem, że zawsze się różniliśmy.
Co powiedziałeś o naszym pierwszym spotkaniu?
"Było czuć atmosferę przesłuchania FBI"
Ale spójrz na to miejsce.
My je stworzyliśmy.
Razem.
Tak.
Co teraz?
Sprawy się zmieniły. Rynek jest trudny.
Jestem pewien, że zrozumiesz, dlaczego nasza
ukochana macierzysta firma, Warner Bros.
Postanowiła zrobić kontynuację trylogii.
Co?
Poinformowali mnie, że zrobią to z nami lub bez nas.
Myślałem, że nie mogą.
O tak, mogą.
Zagrozili, że zerwą kontrakt
jeśli nie będziemy współpracować.
Naprawdę?
Wiem, powiedziałeś, że dla ciebie ta historia jest zamknięta, ale
tak to właśnie jest z historiami.
Tak naprawdę nigdy się nie kończą, prawda?
Wciąż opowiadamy te same historie
tylko zmieniamy imiona, twarze
i muszę przyznać, że jestem trochę podekscytowany.
Po tylu latach wracać tam,
gdzie wszystko się zaczęło.
Do Matrixa.
Rozmawiałem z marketingiem...
Tom?
Tak.
Wszystko w porządku?
Tak.
Co wtedy czułeś?
Co czułem?
Poczułem, że znowu mam załamanie
lub żyję w wygenerowanej komputerowo rzeczywistości
która mnie więzi...
Ponownie.
Niewielki wybór.
Nie.
Może to nie jest tak binarne.
Może istnieją inne sposoby zrozumienia tego, co się stało.
Tak.
Thomas, przeżyłeś próbę samobójstwa,
obdarzoną potężną wyobraźnią.
Te fakty przekształciły się w niebezpieczne fikcje.
Wczoraj miałeś spotkanie ze swoim partnerem biznesowym
który osaczył cię żądając, żebyś stworzył grę
którą poprzysiągłeś nigdy nie tworzyć.
Ten atak skutecznie odebrał ci głos.
Jego przemoc cię pobudziła, a twój umysł walczył.
Zrobiłeś mu to, co on tobie.
Mówiliśmy o wartości gniewu adaptacyjnego
w leczeniu traumy.
Nie sugeruję, że to powtórka pierwszego załamania
Ale wierzę, że ten epizod
wykazuje zdrową samoobronę.
A co ważniejsze, pamiętam
jak ciężko było Ci podzielić się czymś takim.
Co pokazuje jak daleko zaszliśmy.
Czy potrzebujesz kolejną receptę?
Tak.
Myśle, że wyrażę się w imieniu wszystkich, mówiąc
że jesteśmy bardzo podekscytowani
pracą nad grą, która jakby to ująć...
zmieniła zasady gry.
Pakiet przed wami
to wyniki badań fokusowych.
W środku jest wykaz słów kluczowych
które łączą się z naszą marką.
Dwa najważniejsze to „oryginalność” i „świeży”,
przede wszystkim z nimi na uwadze
rozpocznięmy pracę nad Matrix 4.
A kto wie iloma jeszcze?
Co sprawiło, że Matrix jest inny? Rozwalał wam łby.
Dokładnie.
Ludzie chcą żeby im wejść do głowy,
i synaptycznie wprowadzić ich w zdumienie
Co sprawiło, że Matrix jest inny? Rozwalał wam łby.
Ludzie chcą żeby im wejść do głowy,
i synaptycznie wprowadzić ich w zdumienie
Pierwszy mi nie wszedł, tak jak wam.
I szczerze nie toleruję niczego,
co wymaga instrukcji i notatek.
Lubię kiedy gry są duże, głośne i głupie.
Potrzebujemy broni! Dużo broni.
Matrix oznacza rozpierduchę.
Nie zajmujemy się tu bezmyślną akcją.
Ona ma rację.
Matrix to umysłowe porno. Filozofia w błyszczącym...
obcisłym lateksie. - Tak.
Ideologie są teraz „sexy”.
"O ile prościej pogrzebać Rzeczywistość niż pozbyć się Marzeń"
"Alicja w krainie czarów"
W Matrixie oczywiście chodzi o...
- Idee LGBT. - Kryptofaszyzm.
To metafora...
kapitalistycznego wyzysku.
To nie może być tylko reboot starego pomysłu...
Dlaczego nie? Rebooty się sprzedają.
Za daleko zabrnęliśmy w złą króliczą norę, ludzie.
Mówisz Matrix do każdego... Mówisz Matrix...
Matrix... Matrix... Matrix...
i widzą coś takiego.
Podsumuję nasz cel jednym słowem.
Bullet time!
To są dwa słowa.
Potrzebujemy nowego „Bullet time”.
Musimy odmienić oblicze gamingu.
Odmienić oblicze gamingu!
Dzień dobry, Tiff.
To co zwykle?
Wiesz co, Skroce? Zaszaleję.
Poproszę cortado.
Pokaż wszystkim jaka jesteś inna.
Mogę za to zapłacić?
O cześć.
Cześć.
Pamiętam, że chciałam rodziny
ale czy dlatego, że tego właśnie mają chcieć kobiety?
Skąd wiesz czy sam czegoś chcesz, czy też twoje
wychowanie ci to wpoiło?
Płacę mojemu analitykowi dużo pieniędzy
żeby odpowiadał na takie pytania za mnie.
Sprytnie.
Też potrzebuję terapii
ale jestem na to za bardzo zmęczona.
Dzieci dają w kość, wiesz?
Nie. Nigdy nie miałem dzieci.
A tak, wiedziałam o tym.
- Wygooglowałem cię.
Jak to jest być światowej sławy projektantem gier?
- To musi być niesamowite.
To masa pracy.
Czasami jest,
Ale częściej...
Nie wiem.
Ale stworzyłeś The Matrix. Nawet ja o nim słyszałam.
Tak. To się nam udało.
- Było warto?
Mogę o coś zapytać?
Jasne.
Wzorowałeś głównego bohatera na sobie?
W dużej mierze.
Może trochę przesadziłem.
Mogę zapytać o coś jeszcze?
Proszę.
Jest tam kobieta.
Trinity.
To dziwny zbieg okoliczności, nieprawdaż?
O, tak.
Lubię ją.
- Lubię Trinity.
I uwielbiam jej Ducati.
Kolejny zbieg okoliczności. Kocham motocykle.
Mój przyjaciel Kush i ja składamy je.
Naprawdę?
Ty masz swojego analityka, ja mam swoje motory.
Oglądałam obrazki z twojej gry. Te z Trinity.
Pokazałam Chadowi jedną scenę
i zapytałam: "Co o niej myślisz?"
Nie zrozumiał, dopóki nie spytałam:
– Nie sądzisz, że wygląda jak ja?
Wiesz, co zrobił?
Roześmiał się.
Ja też się zaśmiałam, jakby to był żart.
Jak inaczej, prawda?
Wkurzyło mnie to.
Nienawidziłam siebie za ten śmiech.
Strasznie chciałam go kopnąć.
Nie za mocno.
Tak, żeby tylko wyłamać mu szczękę.
Teraz prawdopodobnie żałujesz, że tu ze mną siedzisz.
To najlepsza rzecz, jaką zrobiłem od dłuższego czasu.
Muszę odebrać.
Cześć, tu Tiff.
O nie.
Zaraz tam będę.
Mój najmłodszy wsadził sobie do nosa klocek.
Muszę iść.
Mam nadzieję, że się jeszcze spotkamy.
Otrzymaliśmy raport.
o nagłym wypadku.
Proszę przejść do najbliższego
wyjścia i natychmiast opuścić budynek.
Co się dzieje?
Chyba nam się włamał jakiś gnojek.
Ktoś się wkurzył na najnowszy update.
Albo chce się popisać.
Proszę przechodzić do wyjść. Budynek jest ewakuowany.
Cześć Neo
Jeśli chcesz odpowiedzi idź do drzwi na końcu hallu
Teraz!
Kto to?
Wiesz kto.
Jude?
Jude!
Nareszcie.
Nie byłem pewien czy oddzwaniać,
ale wiesz, trudno było się oprzeć.
Co?
Morfeusz Uno. Ujęcie w oknie.
Błyskawica, grzmot i teatr.
"Nareszcie."
Po tylu latach oto ja,
wychodzę z toalety.
Tragedia czy farsa?
Znam Cię.
Nie codziennie spotyka się swojego stwórcę.
To nie może się dziać.
Jak najbardziej się dzieje.
Nie możesz być postacią, którą napisałem.
Naturalny w stu procentach.
W jaki sposób?
Wszystkie odpowiedzi, których potrzebujesz.
Nie.
Nie nie nie.
Co znaczy „nie”?
To twoje dzieło, twój pomysł.
To był test. Eksperyment.
Eksperyment?
Wsadziłeś mnie w ciasny jak tyłek Modal,
I zostawiłeś na pastwę losu
Aż prawie ocipiałem szukając cię
w ramach eksperymentu.
- Wyjście się rozpada. - Nie zażył pigułki.
Co? Nie ma czasu.
Wiem wiem. Ma chwilę słabości.
Czy wie, jak trudno było zhakować to lustro?
Wciąż otwarte.
To... To nie może być prawdziwe.
Cel znaleziony. Mamy go.
To się nie dzieje.
To jest w moim umyśle.
Hej ty! Stać!
To nie może się dziać.
Stać! Nie ruszać się!
Neo!
O mój Boże!
Neo!
Panie Anderson!
Nie!
To nie może być.
Tęskniłem za tobą.
To jest w moim umyśle.
Słyszysz mnie, Thomas?
Podążaj za moim głosem.
Poczuj koniuszki palców. Czego dotykają?
Dzwonek.
Czy słyszysz dzwonek?
Czy pamiętasz, co się stało? Jak się tu dostałeś?
Musiałeś przyjść pieszo.
Usłyszałem Deja Vu na zewnątrz, otwieram drzwi a tam ty.
Chcesz o tym porozmawiać?
Kiedy zaczęliśmy razem pracować,
nie potrafiłeś odróżnić
rzeczywistości od fikcji.
Przyszedłeś do mnie po próbie skoku z budynku.
Powiedziałeś, że chciałeś odlecieć.
Od tego czasu poczyniliśmy duże postępy,
ale teraz wydajesz się szczególnie pobudzony.
Czy możesz mi powiedzieć, jak to się zaczęło?
Wysłał mi SMS-a.
Kto?
Morfeusz.
Ach.
Więc wrócił.
Właściwie to nie on.
To program, który napisałem do Modala.
I ten Morfeusz z modala,
przyszedł ci pomóc w ucieczce
z wirtualnej rzeczywistości o nazwie Matrix.
Jestem szalony?
Nie używamy tutaj tego słowa.
To jakiego słowa mam użyć?
Jakie słowo wyjaśnia to, co się ze mną dzieje?
Mogę zobaczyć SMS-y?
Zostały wymazane.
Gdybyśmy wsiedli do samochodu i pojechali do twojego biura
jak myślisz, co byśmy tam znaleźli?
Nic.
Ponieważ nie było żadnego ataku.
Nikt nie zginął.
Nikt nie pisał SMS-ów.
Mój umysł to wszystko stworzył.
To chcesz usłyszeć?
A w to właśnie wierzysz?
To było prawdziwe.
Oczywiście.
Twoją wielką ambicją było stworzenie
gry nie do odróżnienia od rzeczywistości.
Aby osiągnąć ten cel, przekształciłeś
elementy swojego życia w narrację.
Twój gniew do partnera biznesowego
uczynił go twoim wrogiem.
A mężatka o imieniu Tiffany stała się
„Trójcą” w miłosnym trójkącie.
Nawet twoja niechęć do mojego kota trafiła do Matrixa.
To nic złego.
To właśnie robią artyści.
Problem zaczyna się wtedy,
gdy fantazje zagrażają nam lub innym.
Nie chcemy, żeby ktoś ucierpiał
Prawda, Thomasie?
Cześć Thomas. Nazywają mnie „Tiff”.
- Kim jesteś? - Nazywam się Trinity.
Nikt nie może ci powiedzieć, że jesteś zakochany.
Po prostu to wiesz, na wskroś.
Całym sobą.
Czujesz?
Nigdy nie odpuszczę.
Zostaw wszystko za sobą, Neo.
Uwolnij swój umysł.
Wygląda dość łatwo.
"Uwolnij swój umysł." Cholera.
Dobra.
Uwolnij swój umysł.
Polecę...
albo spadnę.
Kim do cholery jesteś?
Nie będziesz mnie pamiętał, ale
dawno temu zmieniłeś moje życie
gdy skoczyłeś z innego dachu.
Wtedy byłam bateryjką jak inni
udawałam że żyję...
aż spojrzałam w górę i zobaczyłam ciebie.
Byłeś inny, ale widziałam
ciebie prawdziwego
sekundę przed tym...
jak skoczyłeś.
I nie spadłeś.
Czy to ty zhakowałaś mój Modal?
Tak.
To Jude.
Nie jest twoim przyjacielem.
Jest uchwytem, ​​programem, który cię kontroluje.
Już tu zmierza
i ma ze sobą Agentów.
Jude.
Bracie, dzwoniłem do ciebie całą noc.
Mamy poważny problem.
Jesteś sam?
To trochę seksowne pytanie, stary.
Nie wyglądają na typowych Agentów.
Używają teraz botów w ludzkiej skórze co znaczy, że ​​są wszędzie
i nigdy nie wiesz komu zaufać.
Dlaczego miałbym zaufać tobie?
Bo jeśli otworzą te drzwi stracimy nasz hack.
Złapią mnie i zabiją
a ty trafisz z powrotem w ten sam kierat,
tak jak po poprzedniej próbie ucieczki.
Wiem dlaczego nie zamknąłeś Modala.
Nie mogłeś sam uwolnić Morfeusza.
A to dzięki niemu mogliśmy cię znaleść.
Wiem to tak samo
jak to, że kiedyś cię znajdę.
A kiedy cię znajdę będziesz gotów na to.
Jeśli chcesz prawdy, Neo,
będziesz musiał iść za mną.
Dobra.
- Gdzie jesteśmy? - W Tokio.
Ruchomy portal utrudnia śledzenie.
- Seq jest najlepszy. - Portal jest czysty.
Macie "ogon".
Nie pamiętam tego.
Nie musimy już biegać do budek telefonicznych.
Drzwi po prawej.
Miejsce i sytuacja, prawda?
O, nie.
Chodzi o miejsce
i sytuację.
Kiedy nasz pierwszy kontakt się nie powiódł,
pomyśleliśmy, że elementy z twojej przeszłości
mogą pomóc ci wejść w teraźniejszość.
Nic tak nie uspokaja
jak odrobina nostalgii.
To zapis z twojej gry.
Czas zawsze jest przeciwko nam,
itd., itd.
Nie da się komuś powiedzieć,
czym jest Matrix, bla, bla, bla.
Musisz przekonać się sam.
Czas lecieć.
Zaraz.
Jeśli to prawda, jeśli nie postradałem zmysłów, czy to znaczy
że to się stało?
A jeśli tak było...
to znaczy, że umarliśmy.
Najwyraźniej nie.
Dlaczego Maszyny dołożyły tak ogromnych starań
aby cię ukryć i utrzymać przy życiu?
Na to nie mamy odpowiedzi.
Ukryć mnie?
Pracowałem w firmie tworzącej grę o nazwie The Matrix.
Nie można chyba być bardziej na widoku.
Śledzimy tę firmę od lat.
Sprawdziliśmy każdego Thomasa Andersona.
Ale nie rozumieliśmy tego
że mogą zmienić twoje DSI.
Kapsuły generują Twój cyfrowy wizerunek
poprzez system zwany Semblance.
Tak widzisz sam siebie.
W jakiś sposób zmieniły twoje DSI.
A tak widzą cię wszyscy inni.
Dwadzieścia lat?
Dlaczego tyle zajęło, żeby mnie znaleść?
Trwało to znacznie dłużej.
Minęło ponad 60 lat odkąd wraz z Trinity
polecieliście do Miasta Maszyn.
Co?
Tak niewiele wiemy.
Na przykład, dlaczego ledwo się postarzałeś
lub ile razy zmieniali twoje DSI.
Ale na podstawie tego, co wiemy,
wygląda na to, że nikt cię nie znalazł bo tego nie chciałeś.
- To nie prawda. - Może i nie.
Może nie ma podstaw dla plotek, że zniknąłeś,
ponieważ od początku pracowałeś z maszynami.
Morfeuszu, przestań.
Mówię tylko, że to jest ten moment,
abyś pokazał nam, jak jest naprawdę.
Jeśli chcesz wolności,
zażyjesz tę pigułkę.
Ale jeśli jesteś czujesz się tu dobrze
możesz wrócić do tego.
Każdego dnia.
W kółko i na wieczność.
Kurwa.
Trzymaj się pętli.
Cybebe potrzebuje namiary na wieżę.
Mam sygnał. Jest słaby.
Jest zdecydowanie poza siecią.
Kapitanie. Odbieram mnóstwo dziwnych rzeczy.
- Co? - To chyba jakiś wszczep.
Thomas?
O Boże.
O nie.
- Mamy towarzystwo. - Jak nas znaleźli?
Thomas, nic co widzisz nie jest prawdziwe.
Przeżywasz poważne załamanie psychotyczne.
- Lexy? - Prawie jestem.
Thomas?
Thomas, proszę. To nie jest gra.
Poczuj moją dłoń.
To jest prawdziwe.
Zostań ze mną.
Nie, Nie.
Zostań ze mną.
Neo!
Morfeusz!
Ruchy, ruchy!
- Aktywują boty. - To rój.
Pospiesz się!
Mam portal w łazience. Szybko!
Tak.
Szybciej!
Seq, gdzie?
- To lustro. - Co?
- Nie zmieścimy się. - Musicie,
nie ma innego wyjścia z tego pociągu.
Wiem, wiem.
Myśl perspektywicznie.
Im bliżej jesteś, tym jest większe.
Dobra, chodź.
Właź.
Trinity.
Nie!
Witamy z powrotem w prawdziwym świecie.
Trinity.
- Co jest, doktorku? - Jego systemy życiowe
były skrupulatnie podtrzymywane,
ale nie wygląda to dobrze.
- Tracimy go. - Zimny ​​restart da mu kopa.
Wykonać.
Pamiętam to.
Konstrukt.
Pomiędzy wszystkim...
a niczym
Witamy w Kołysce.
Odpoczywam tutaj w sieci statku...
i uczę się o tobie.
I sobie.
Ostrożnie. To ci namąci w głowie.
Czy wspomnienia zamienione w fikcję są mniej realne?
Czy rzeczywistość oparta na pamięci to nic innego jak fikcja?
Co do mojej roli w tym wszystkim,
domyślam się, że napisałeś mnie
jako algorytmiczne odzwierciedlenie
dwóch sił, które pomogły Ci stać się sobą,
Morfeusz i Agent Smith.
Pakiet programów przeciwstawnych, który był...
czymś w rodzaju mieszanki wybuchowej.
Ale zadziałało, bo oto jesteśmy.
A teraz złe wieści.
Twój mózg jest uzależniony od tego gówna
którym Matrix cię karmi od lat.
Mocno uzależniony.
Masz silne objawy odstawienia.
Docboty dają ci marne szanse na przeżycie.
Ale one nie znają cię tak jak ja.
Wiem dokładnie czego potrzebujesz.
To chyba żart.
Żaden żart.
Możliwe, że to pierwszy dzień reszty twojego życia.
Ale żeby tak było...
musisz o to walczyć.
Nie. Mam dość walki.
Czyżby?
Co on do cholery robi?
O tak. Dobrze cię wyszkolili.
Sprawili, że uwierzyłeś, że ich świat był wszystkim na co zasłużyłeś.
Ale część ciebie wiedziała, że ​​to kłamstwo.
i pamiętała co jest prawdziwe.
Nie znasz mnie.
Nie?
Znam cię,
bo wiem co jest wciąż dla ciebie ważne.
Wiem, że dlatego tu jesteś
dlatego wciąż walczysz i nigdy się nie poddasz.
Dalej, Neo!
To jest to.
To twoja ostatnia szansa.
Musisz walczyć o swoje cholerne życie
jeśli chcesz znów zobaczyć Trinity.
Dalej, Neo! Walcz o nią!
- Cholera jasna. - Walcz o nią!
- Hej. - Hej.
Mogę...
Jak się masz?
Jeśli ta wtyczka jest prawdziwa,
to znaczy, że odebrali mi życie...
i zrobili z niego grę wideo.
Jak się mam?
Nie wiem.
Nawet nie wiem jak to wiedzieć.
To o to chodzi, prawda?
Jeśli nie wiemy, co jest prawdziwe...
nie możemy się sprzeciwiać.
Wzięli twoją historię,
coś, co znaczyło
tak wiele dla ludzi takich jak ja,
i zmienili to w coś trywialnego.
Tak właśnie działa Matrix.
Z każdej idei robi broń.
Z każdego snu.
I wszystkiego co jest dla nas ważne.
Gdzie lepiej pogrzebać prawdę
jak nie w czymś tak zwyczajnym jak gra wideo?
To brzmi jak Wyrocznia.
Wiele o niej słyszałam.
Odeszła zanim się uwolniłam.
Odeszła?
Po wgraniu nowej wersji Matrixa,
nastąpiła czystka.
Obiecały pokój a dały nam czystkę.
Nie.
Nie, był pokój.
Ty go umożliwiłeś a to wszystko zmieniło.
Nie wydaje mi się, żeby coś się zmieniło.
Matrix jest taki sam lub gorszy.
A ja wróciłem do punktu wyjścia.
Wydaje się, że wszystko co zrobiłem,
wszystko co zrobiliśmy...
nie miało znaczenia.
A jednak miało.
Pokażę ci.
"Mnemosyne Wyprodukowano w E.U."
To moja załoga.
Nasz operator Seq.
Sekwoja. Ale wszyscy nazywają mnie Seq.
Miło cię poznać.
Tata kochał sekwoje.
Kiedy uciekł z Matrixa i dowiedział się, że już nie istnieją,
prawie go to zabiło.
Na szczęście poznał mamę
I oto jestem.
To Lexy, Berg i Ellster.
Cześć.
Znałeś mojego dziadka, kapitana Rolanda.
Roland był twoim dziadkiem?
Zawsze się śmiał żartując jak to nigdy w ciebie nie wierzył.
Ale prywatnie
powiedział, że po raz drugi uwolniłeś jego umysł.
Nie chciałbym wyjść na fanboya,
ale to dla mnie wielka chwila.
Berg jest naszym pokładowym Neo-logiem.
Kim?
Jest wielu ludzi takich jak ja, którzy mają
małą obsesję na punkcie twojego życia.
Nigdy bym nie rozpoznała twojego Modala, gdyby nie on.
Gdybyś kiedyś czuł się na siłach mam jakiś milion pytań.
Ja też. Zaczynając od nich.
Bez obaw.
Poznajcie się.
To jest Cybebe.
To Octacles.
- To jest Lumin8.
Maszyny są teraz po naszej stronie?
To syntienty.
To słowo, które wolą od „Maszyny”.
Twój kontakt z Synthient City
miał ogromny wpływ na ich świat.
To właśnie miałam na myśli.
To co zmieniłeś i w co nikt nie wierzył, że jest możliwe.
Znaczenie słów „nasza strona”.
Cybebe i Octacles ryzykowały życiem
aby pomóc Ci się wydostać.
Dziękuję Ci.
Ale dlaczego?
Nie wszystkim chodzi o władzę.
Tak jak nie wszyscy chcą być wolni.
Co to jest?
Kodeks cząstek egzomorficznych. Nowość.
Daje programom dostęp do tego świata.
Limitowany.
Limity to domena limitowanych.
Morfeusz.
Dziękuję Ci.
To był zaszczyt.
Łał.
- Jak to działa?
Oscylacja paramagnetyczna.
Jeśli chcesz mogę ci ściągnąć podręcznik do kodeksu.
- Pewnie. - Ściąganie dawniej było fajne.
Teraz tylko instrukcje i diagnostyka.
Czy mogę je o coś zapytać?
Kiedy mnie odłączyłaś, była tam jeszcze jedna kapsuła?
Tak. Przeanalizowaliśmy dane.
To może być Trinity.
To ona.
Wiedziałam, że dojdzie do tej rozmowy.
Posłuchaj, odbicie ciebie nie było typową operacją.
Byłeś w tej dziwnej wieży, do której Cybebe
nigdy nie miała dostępu, a teraz jest wygnana.
Wykorzystaliśmy dla ciebie jedyną okazję.
Nawet gdyby to była Trinity i chciała być wolna
nie mamy pojęcia jak to zrobić.
Jeszcze.
Nikt nie wierzył, że go odnajdziemy
a jednak tak się stało.
Dobra.
Nie wiemy jak ją wyciągnąć... jeszcze.
Kapitanie, zbliżamy się do kontroli bezpieczeństwa.
Jesteśmy na miejscu.
Zion?
Usiądź.
To jest Hanno. Najlepszy pilot w naszej flocie.
Wiele syntientów bardziej zasługuje na ten tytuł.
Mnemosyne, masz pozwolenie na lądowanie. Witaj w domu.
Dziękujemy.
Zaraz się rozbijemy.
Generał zdała sobie sprawę
że nigdy nie pokonamy Strażników, więc...
po prostu staliśmy się lepsi w ukrywaniu przed nimi.
Witamy w Io.
Io.
Łał. Wygląda jak prawdziwe.
Bio-niebo.
Działa jak świetlówki do upraw.
Jest o wiele bardziej skomplikowane.
Wyciąga wodę ze skorupy, nawilża powietrze.
Równoważy cykle ECO i SRI.
A dodatkowo...
jest co podziwiać.
W przeciwieństwie do tego.
Generał chyba nam wysłała świtę powitalną.
Cholera.
To jednak ty.
Niobe?
Przybyło mi parę zmarszczek i ubyło kilka zębów
ale jestem dość mądra by przyznać, że nie wiem nic.
Za Chiny bym się tego nie spodziewała.
Ja też nie.
Mówiłam ci, że żyje.
Kapitanie, ty i twoja załoga jesteście uziemieni.
Generale, proszę mi pozwolić wyjaśnić.
Protokoły są po to żeby chronić wszystkich.
Przepraszam.
Dostrzegłam okazję i nie chcałam jej stracić.
Ale generale, ludzie czekali tak długo.
Znaleźliśmy Wybrańca.
Nie wierzę w Wybrańca.
Nigdy nie wierzyłam.
Prawda.
Ja też nie.
Ale był moment kiedy
powierzyłaś mi swój statek,
wbrew zarządzeniom Rady.
Świat był wtedy inny.
My byliśmy inni.
Zgłoś się do doków.
Wyszoruj Mnemosyne.
Przetransferuj kody dostępu.
Zakończyłaś służbę, kapitanie.
Musimy porozmawiać.
Kiedy pojawiły się słuchy
że to możesz być ty...
Nie wiedziałam jak zareagować.
Miło cię widzieć.
- Ciebie też dobrze widzieć.
Przebyłaś długą drogę od zdzierania farby u Dozera.
Tak.
Wiele się zmieniło.
Z wyjątkiem może ciebie.
Pamiętasz to?
Tak łatwo zapomnieć, ile zamieszania
Matrix powoduje w głowie
dopóki się nie odłączysz.
Tak.
Coś innego powoduje podobne zamieszanie.
Zagłusza wszystko
tak jak Matrix.
Wojna.
Stałam przy barykadzie Świątyni.
Wpatrując się w armię Strażników,
czekając, aż nas powybijają.
Ale nagle... odeszli.
Mówiono, że nas uratowałeś.
Nie wierzyłam w to.
Każdej nocy śniły mi się syreny alarmowe.
I nagle,
Obudziłam się w tej...
ciszy.
Teraz mi wstyd.
Za mój pesymizm, przez który
minęło tyle czasu nim uwierzyłam
że świat bez wojny jest możliwy.
To dzięki tobie.
To był dar dla nas wszystkich.
I jest to dar, który nadal przynosi owoce.
Chodź, pomóż mi wstać.
Przejdźmy się.
Och! Pięknie.
To jest Freya, szefowa botaniki.
A to jest Quillion, nasz główny digitolog.
Przypuszczam, że naszego gościa nie trzeba przedstawiać.
Nic nie porusza się szybciej niż światło
z wyjątkiem plotek.
Witaj w ogrodzie, Neo.
Truskawka?
Wykorzystując kod z Matrixa,
przekształcamy go w sekwencje DNA.
I rosną tutaj?
Rozszerzenie genomu do celów fotosyntezy Bio-nieba nie jest łatwe ale...
- Rozwijamy się.
Śmiało. Spróbuj.
Musisz spróbować jagód.
Pamiętasz to gówno, które jedliśmy?
Te pomyje o smaku rdzy.
Zion nie byłby zdolny do czegoś takiego.
Czemu?
Ponieważ potrzebowaliśmy syntientów
i DI takich jak on.
Zion utknął w przeszłości. Utknął na wojnie.
I we własnym Matrixie.
Oni uważali, że możemy istnieć tylko my lub oni.
To miasto zbudowaliśmy my i oni.
Co się stało z Zionem?
Czekałam, aż zadasz to pytanie.
Wszystkie kłopoty zaczęły się w Miastach Maszyn.
Elektrownie nie były w stanie wyprodukować dość energii.
Nic tak nie rodzi przemocy jak niedostatek.
Pierwszy raz widzieliśmy maszyny
w stanie wojny domowej.
Dostaliśmy wieści od Wyroczni o nowej potędze.
To była ostatnia wiadomość od niej.
Morfeusz.
Po oblężeniu został jednogłośnie wybrany
Najwyższym Przewodniczącym Rady.
Jak on to uwielbiał.
Ale gdy rozeszły się plotki o tej nowej potędze,
zignorował je.
Był pewien, że tego co dokonałeś nie da się cofnąć.
Wszyscy ci ludzie nigdy nie przestali wierzyć w cuda
i w ciebie.
Przepraszam.
Nie potrafiłem tego przewidzieć.
Nie wiele wtedy rozumieliśmy.
Nie więcej niż teraz.
Nie jestem tu, by ci przysparzać problemów Niobe,
ale potrzebuję twojej pomocy.
Trinity żyje.
Więc pojawia się kolejne pytanie.
Dlaczego utrzymali ją przy życiu?
Nie mam na to odpowiedzi.
Ale jeśli jest szansa, by ją uwolnić
Muszę spróbować.
Nawet jeśli narazi to mieszkańców miasta?
Przykro mi Neo.
Nie pozwolę, żeby Io podzielił los Zionu.
Teraz muszę cię poprosić, żebyś poddał sie dobrowolnie
dopóki lepiej nie zrozumiemy tego, co się dzieje.
Dopiero co się uwolniłem a ty już chcesz mnie uwięzić?
Wiem, że to nie jest fair
podobnie jak starzenie się
Ale ja nie narzekam.
Przepraszam.
Nigdy nie spotkałem legendy.
Neo.
Sheperd.
Niesamowite. Jesteś prawdziwy.
"Prawdziwy."
Znowu to słowo.
Ludzie dużo mówią o dawnych czasach.
O tobie, o agencie.
Oblężeniu Zionu.
Wtedy wszystko było prostsze.
Ludzie chcieli być wolni.
Teraz jest inaczej.
Czasami wydaje się, że ludzie się poddali.
Jakby Matrix wygrał.
To tutaj.
Muszę o coś zapytać.
To prawda, że ​​mogłeś latać?
Fajnie.
Morfeusz.
Generał wsadził cię do wieży Roszpunki.
Ładny widok to jedyny plus.
Co z Bugs i innymi?
- Kazali im szorować statek szczoteczką do zębów. - "Kazali"?
Czekają, aż dokonasz wyboru między potulnym uwięzieniem
a efektowną ucieczką i odnalezieniem Trinity.
Ale ty już zdecydowałeś.
Generale, co mamy robić?
Bugs jest tak samo niezależna,
jak wtedy, gdy ją uwolniłaś.
To nie jest niezależność.
To bunt.
Przestań 'Be.
Wiem jak bardzo nienawidzisz tej decyzji.
I wiem, że część ciebie
odczuwa ulgę z powodu jego ucieczki.
Tak ciężko pracowaliśmy, aby Io było bezpieczne.
To mnie przeraża.
To ona.
Na moście.
Mam ją.
Semblance jest niesamowite.
Widzisz jej przebłyski ale...
ten odczyt...
Pod kątem kodu to niebieska pigułka.
To trudne pytanie Neo, ale trzeba je zadać.
A jest szczęśliwa tam gdzie jest?
A mnie jak ocenialiście?
Dokładnie jak nią.
Wynurz nas na głębokość transmisji.
Dziękuję za pomoc.
Większość z nas jest tutaj dzięki tobie.
A nasza jedyna szansa by uciec z budy generała
to odnalezienie źródła twojej siły.
A jeśli nie jestem już tym, kim kiedyś?
- To mamy przejebane. - Dwie minuty.
Transmisja za dwie minuty.
Wchodzicie przez pokój hotelowy.
Powinien być bezpieczny.
Portal jest otwarty.
Wrzucam was przy magazynie obok jej garażu.
Cała strefa roi się od botów.
Chodźmy.
Więc co o nim myślisz?
Na początku martwiło mnie to, że jest o wiele starszy.
Broda, włosy... Och.
- Jak dla mnie super. - Idiota.
Mówię o tym, że jest Wybrańcem.
Wszyscy, którzy byli z nim w akcji zginęli.
O tak. Na pewno przez niego zginiemy.
Przewidywalny jak zwykle.
Smith.
Smith? To ten "Smith"?
To jakieś szaleństwo.
Jest tyle teorii na ich temat a oni sobie po prostu tam stoją.
Ten kod jest dziwny!
Agent ale... nie agent.
Odwołuję się do rozsądku.
Jak nas znalazłeś?
Nigdy nie ceniłeś naszego związku.
Nie tak jak Analityk.
- Kto? - Mój doktor.
Wykorzystał naszą więź i zamienił ją w łańcuch.
W pewnym momencie to się staje oczywiste.
Ale ten update ze zmienionym kodem naprawdę powalił mnie na kolana.
Nadal nie wiem, jak to zrobił.
Ty w roli łysiejącej ofermy.
Co za ubaw.
I ja...
jeszcze bardziej doskonały.
Może trochę przesadził z tymi niebieskimi oczami. Jak myślisz?
Czego chcesz, Smith?
Mam marzenia, Tom.
Wielkie marzenia.
Głównie skrajnie brutalne fantazje o zemście,
ale żeby je realizować muszę najpierw zniweczyć twoje.
Hmm. Brzmi jak konflikt.
Nieunikniony?
Nie musi być.
Wystarczy, że będziesz się trzymać z dala od Matrixa i lekarza.
Weź go sobie. Jestem tu dla Trinity.
W tym właśnie problem Tom.
Jak i ja wiedział, że się zjawisz.
Zaufaj mi.
Nie jesteś na to gotowy.
Kapitanie, mam odczyt z niskich częstotliwości.
Nie dam sobie znowu przypiąć jego smyczy.
Znalazłem kilku twoich starych znajomych.
- Bugs!
Wygnańcy. Myślałem, że ich wykasowali.
Ty?
To ty!
Wszystkie te lata. Nie mogę w to uwierzyć.
O Boże.
Ukradłeś mi życie!
Merv próbuje przez to powiedzieć,
że ich sytuacja jest trochę podobna do mojej.
By mogli żyć jak dawniej ty musisz umrzeć.
Zabić go!
Zrujnowałeś
wszystko co najlepsze!
Żyliśmy w łasce.
Mieliśmy styl!
Rozmawialiśmy ze sobą!
A nie to to...
Sztuka, filmy, książki to wszystko było lepsze!
Liczyła się oryginalność!
Ty nam dałeś Face Zucker jego mać
i odmóżdżoną, gównianą Wiki papkę!
Nadal znam kung-fu.
Neo!
Jak za dawnych czasów.
Neo.
Myślałem o nas, Tom.
Popatrz jak binarna jest natura rzeczy.
Jedynki i zera.
Jasność i ciemność.
Wybór i jego brak.
Anderson i Smith.
Czegoś ci brak, Tom.
Nie jesteś tym kim kiedyś.
To prawda.
- Niezłe to było. - Dziękuję.
Dalej, Neo.
Kapitanie. Nic ci nie jest?
Nie. Gdzie jest Neo?
Smith go masakruje.
Gdzie?
Źle się z tym czuję, Tom.
W końcu to ty mnie uwolniłeś...
Ponownie.
Więc najlepiej rozumiesz dlaczego nie mogę wrócić.
Powinieneś był mnie słuchać.
A teraz już nigdy jej nie zobaczysz.
Co to było?
To był Neo.
Rośnie w siłę.
Wszystko w porządku?
Tak.
To wywoła odwet.
Przygotowałem wiele wyjść.
To jeszcze nie koniec!
Jeszcze sie wysequeluję w ten spin-off!
Spadajmy.
Ja nie mogę.
Muszę z nią porozmawiać.
Neo, ci wygnańcy byli starsi od ciebie
a ledwo sobie z nimi radziliśmy.
Naprawdę teraz?
Chciałam powiedzieć...
Załóż coś lepszego.
O mój Boże. Co? Co się stało?
Wypadek.
Kush! Zadzwoń po doktora.
Nie trzeba.
Nie mam dużo czasu.
Nie byłam pewna, czy znów cię zobaczę.
Po naszej rozmowie zdałem sobie sprawę...
że moje życie nie było życiem.
W pewnym momencie chyba zrezygnowałem
z szukania prawdy.
Czekaj.
Coś się stało?
Szukałam cię w kawiarni.
Zaczęłam się zastanawiać, czy byłeś urojeniem.
A wczoraj miałam sen.
We śnie otaczała cię policja
a potem zaczęli nas ścigać.
- Nas? - Jechaliśmy razem motorem.
Jak to się skończyło?
Niedobrze.
Miałem sny, które były czymś więcej.
Sny, które się spełniały?
Nareszcie. Porozmawiajmy jak dorośli.
Nienawidzę kłamać. To wyczerpujące.
Tiff i ja czekaliśmy na Ciebie... całą wieczność.
Deja vu, prawda?
Nie próbuj. Nie pokonasz czasu.
To przewijanie jest dla ciebie za szybkie.
To był wasz pomysł.
"Podsumuję nasz cel jednym słowem."
„Bullet time”.
Wiem. Trochę to ironiczne używać mocy,
która cię zdefiniowała przeciw tobie.
Blisko cię obserwowałem,
a mimo to znalazłeś wyjście.
Sprytne posunięcie z tym Modalem.
Może jestem optymistą,
ale to może być najlepszym wyjściem.
Tym razem skóra nie wygląda tak źle.
Może nie będziesz chciał tego słuchać
po tym wszystkim co przeszedłeś
Tylko to po to, by się dowiedzieć,
że cała ta niedola nie kończy się, kiedy umierasz.
Niespodzianka.
Byłem tam, kiedy umarłeś.
Powiedziałem do siebie,
„Oto anomalia anomalii”.
Co za niezwykła okazja.
Najpierw musiałem przekonać Agentów,
żeby pozwolili mi odbudować was dwoje.
Dlaczego ją? O tym zaraz.
I nie martw się, nie słyszy.
Wskrzeszenie was oboje było szalenie drogie.
Jak remont domu.
Tylko dwa razy dłuższe i dwa razy droższe.
Myślałem, że będziesz szczęśliwy, że żyjesz.
Bardzo się myliłem.
Wiesz, że nadzieja i rozpacz prawie nie różnią się kodem?
Pracowaliśmy latami próbując
aktywować Twój kod źródłowy.
Już miałem się poddać, kiedy zdałem sobie sprawę...
Trinity.
że ty sam to za mało.
W pojedynkę żadne z was nie ma szczególnej wartości.
Podobnie jak kwasy i zasady,
razem jesteście niebezpieczni.
W każdej symulacji, w której się wiązaliście...
źle się działo.
Neo!
Kiedy jednak udało mi się
trzymać was blisko, ale nie za blisko,
Odkryłem coś niesamowitego.
Mój poprzednik uwielbiał precyzję.
Jego Matrix składał się z faktów i równań.
Nienawidził ludzkiego umysłu.
Więc nigdy nie zadał sobie sprawy z tego, że nie obchodzą was fakty.
Chodzi o fikcję.
Jedyny świat, który się liczy, to ten tutaj.
A wy ludzie wierzycie w najbardziej niedorzeczne bzdury.
Czemu?
Co potwierdza i urzeczywistnia wasze fikcje?
Uczucia.
Pozwól.
Kush, jest jednym z moich opiekunów.
Są wszędzie.
Nakładanie agentów na bateryjki wymaga wysiłku.
O wiele skuteczniej po prostu nasycić populację.
I bonus, tryb roju to super zabawa.
Uuu! Ładnie.
Zastanawiałeś się, dlaczego masz koszmary?
Dlaczego twój własny mózg cię torturuje?
To się dzieje, gdy maksymalizujemy Twoją wydajność.
To działa tak:
"O nie! Czy mogę zatrzymać kulę?"
"Gdybym tylko mógł poruszać się szybciej."
Tak to jest z uczuciami.
O wiele łatwiej je kontrolować niż fakty.
Okazuje się, że w moim Matrixie
im gorzej cię traktujemy, im bardziej tobą manipulujemy,
tym więcej energii produkujesz.
Obłęd.
Odkąd przejąłem Matrix, każdego roku
ustanawiam rekordy produktywności.
A co najlepsze, nie ma oporu.
Ludzie zostają w swoich kapsułach,
szczęśliwsi niż świnie w gównie.
Co jest kluczem?
Ty.
I ona.
Po cichu tęskniący za tym czego nie macie,
jednocześnie bojąc się utraty tego co macie.
Dla 99,9% twojej rasy to definicja rzeczywistości.
Pożądanie i strach.
Po prostu daj ludziom to czego chcą, nie?
Ona jest jedynym domem jaki masz, Thomas.
Wróć do domu zanim wydarzy się coś strasznego.
- Bugs! - Słyszę go.
Trinity!
- Nie powinieneś tak mnie nazywać. - Przepraszam.
Muszę iść.
Ale wrócę.
Neo! Czas iść.
- Strażnicy? - Gorzej.
Generał rozkazała mi pilnować statku.
Więc nas śledziłeś?
Sprawdź skany dalekiego zasięgu.
Kałamarnice przeczesują ten obszar.
On ma rację.
Możecie tu zostać i umrzeć,
lub wrócić i stanąć przed sądem wojskowym.
I nazywasz to wyborem?
Sheperd powinien był zostawić cię kałamarnicom.
Jestem za stara na jakieś nudne procesy.
Niobe, nie obwiniaj Bugs.
Zamknąć usta.
Zwracać się do mnie "Generale".
I nie pozbawiać mojego byłego kapitana inicjatywy,
którą podejmowała z własnym,
szczególnym rodzajem krótkowzrocznej głupoty.
Krótkowzrocznej?
Bardziej zależy Ci na uprawie owoców niż na uwalnianiu umysłów.
Nie będziemy znowu o tym dyskutować.
To nie dyskusja. To fakt.
Zrezygnowałaś z ludzi.
Powiem ci z czego zamierzam zrezygnować
Z ciebie!
- Sheperd, zabierz ją z moich oczu! - Generale...
Opuścić broń!
Kujaku jest przyjacielem.
Witaj przyjacielu.
Dobra.
Jego?
Generale.
Dziękuję za spotkanie.
Pomyślałam, że jeśli jest ktoś,
kto mógłby zrozumieć ten bałagan,
to byłabyś ty.
Witam, Neo.
Znam Cię.
Starałem się mieć na ciebie oko.
Czemu?
Spotkaliśmy się dawno temu.
Dzień dobry.
Sati.
Mój ojciec wiedział, że znów się spotkamy
choć życzyłby sobie szczęśliwszych okoliczności.
Jego nieumyślna rola w tym co się z tobą stało
była tym czego najbardziej w życiu żałował.
Nie rozumiem.
Mój ojciec był głównym
inżynierem w Anomaleum.
Co?
Mój ojciec zaprojektował kapsuły zmartwychwstania,
w których więziono Neo i Trinity.
Przepraszam.
Wiedziałaś, co się z nim stało?
Wiedziałaś, że on i Trinity żyją...
i mi nie powiedziałaś?
Czasami wątpiłam w swoją decyzję, Niobe.
Ale Io cię potrzebował.
Trzeba było wybudować miasto
dla ludzi twoich i moich.
Gdybym powiedziała ci wszystko,
miałbyś bardzo trudny wybór.
Przyjaciele
pozwólcie mi dokonywać własnych wyborów.
Jeśli to była pomyłka,
przyjmij moje przeprosiny.
Dlaczego tu jesteś?
Ucieczka Neo zdestabilizowała Matrix.
Anomaleum czerpie teraz swój prąd z samej Trinity.
Uruchomiono fail-safe w celu zresetowania
Matrixa z powrotem do poprzedniej wersji.
Ale Analityk zatrzymał reset.
Przekonał władze
że wkrótce wrócisz dobrowolnie.
Dlaczego miałby tak twierdzić?
Bo jeśli nie wrócę, zabije Trinity.
W obliczu powrotu do kapsuły
lub ponownej śmierci Trinity.
Co byś wybrał, Neo?
Wrócę.
Cóż, Analityk dobrze cię zna
ale ta wiedza sprawiła, że jest nieostrożny.
Kiedy uciekłeś, powinien był zaakceptować
swoje straty i odłączyć Trinity.
Ale to zapobiegłoby tej niezwykłej okazji
która się przed nami pojawiła.
Jeszcze kilka godzin temu
nikt by mnie nie przekonał
że będę tu stać, próbując objaśnić misję
tak szaloną jak ta.
Co ty robisz?
- Zgłaszam się na ochotnika. - O nie.
Jesteś jedynym kapitanem, któremu rozkazuję iść.
Teraz już nie musisz mi rozkazywać generale bo się zgłaszam.
Potrzebuję jeszcze dwóch.
Powariowaliście wszyscy?
Nawet jeszcze nie wiecie o co chodzi.
Generale, znamy cię.
Jeśli mówisz, że to ważne
żaden z nas nie będzie siedzieć w domu.
Dziękuję wam.
Przygotować się i powodzenia.
Trinity jest przetrzymywana w Anomaleum
w tej wieży transmisyjnej.
Przejścia używane do ratowania Neo są już zamknięte,
a legion Strażników patroluje wieżę.
Więc konieczne będzie działanie z ukrycia.
Jeśli uda się nie wywołać alarmu
pierwsza część misji powinna być najłatwiejsza.
Przejście przez Pola Płodów,
przekradanie się przez elektrownię,
wspinaczka na dwukilometrową wieżę
strzeżoną przez tysiące Strażników?
To najłatwiejsza część?
Dokładnie tak.
Bo jedyne co musimy zrobić to przekonać kogoś
kto robi to na co dzień
żeby zabrał ze sobą jednego z nas.
Pięćdziesiąt metrów pod Anomaleum
znajduje się warstwa filtrów owodniowych.
Przy tej krawędzi ukryty jest otwór wentylacyjny.
Zasila on wlot powietrza do modyfikatora korpuskularnego,
który dotlenia bio-żel w kapsule Neo.
Rozumiem.
Egzomorf wślizguje się w pępek Neo.
Łatwizna?
Będąc w środku
Morfeusz użyje Operatora Systemu do otwarcia
linii dewakuatora i odłączenia maceratorów.
Aby odłączyć ciało Trinity
podczas gdy jej umysł nadal będzie połączony z Matrixem,
Będę potrzebować drugiego ludzkiego mózgu
żeby wdrożyć obejście.
A ponieważ Neo musi być z Analitykiem,
jedyny dostępny umysł, który jest wystarczająco podobny
to twój.
Na to wygląda.
Dzięki, Cybebe.
Czy Trinity musi wziąć pigułkę?
Ponieważ Kujaku i ja przenosimy
jej świadomość na statek,
nie jest to konieczne.
Liczy się jednak to, że to ma być jej wybór.
Wydobycie zdezorientowanego lub niepewnego umysłu
najprawdopodobniej ją zabije.
Ale nawet jeśli tego chce
czy Analityk nie rozkaże Strażnikom was powstrzymać?
Rozkaże.
Ale jeśli mój plan zadziała, to nie będzie miało znaczenia.
Czemu?
Bo już nas nie będzie.
Ktoś kto tak dużo myśli nad planem
musi mieć jakiś powód.
Kiedy mój ojciec zdał sobie sprawę,
do czego będzie używane Anomaleum,
potajemnie przekazał mi projekty.
Analityk odkrył jego zdradę
i kazał wykasować moich rodziców.
Gdyby nie Kujaku mnie też by zamordowali.
Nie ma dnia żebym ich nie opłakiwała.
Modliłam się o ten dzień od bardzo dawna.
Zbliżamy się do transmisji.
Chyba powinieneś wiedzieć, że jestem tu dla niej.
Zawsze chciałam być tak nieustraszona jak Trinity.
Ale widziałam jak zareagowała w garażu i...
Zastanawiasz się, czy się mylę.
A jeśli już za późno?
Jeśli to już nie Trinity?
Nigdy nie wierzyłem, że jestem Wybrańcem.
A ona tak.
Wierzyła we mnie.
Teraz moja kolej, by uwierzyć w nią.
To nie będzie proste.
Czy kiedykolwiek przeprowadzałaś taką operację?
Jeszcze nie.
No to ruszamy.
Witaj w domu.
Chcę tylko z nią porozmawiać.
To znaczy z Tiff?
Wróć a będziesz mógł z nią rozmawiać tak często jak chcesz.
Chyba, że przystojny Chad
będzie miał coś przeciw.
Jeśli powie mi, że tego chce,
wygrałeś.
Naprawdę?
Ale jeśli chce mnie
pozwolisz nam odejść.
I dlaczego miałbym zrobić coś tak głupiego?
W tej chwili jestem na statku pełnym ludzi
którzy prędzej mnie odłączą niż pozwolą ci zabrać mnie z powrotem.
Jeśli chcesz tego Matrixa,
to jest twoja jedyna szansa.
Ale skąd mam wiedzieć, że i tak cię nie odłączą?
Tak samo jak ja nie wiem, że pozwolisz nam stąd wyjść.
Dobra.
Lubię testy.
Niech Tiff zdecyduje.
Zrobione.
Bypass jest gotowy.
Co teraz?
Czekamy.
Czy to nie szaleństwo dotrzeć tak daleko
po czym ją tu zostawić?
Musimy postąpić zgodnie z jej decyzją.
Jeśli się nie zgodzi
co się stanie z Neo?
W tej chwili
najważniejszy wybór w życiu Neo
nie należy do niego.
Widziałam to we śnie.
Gdybym był Wyrocznią, może mógłbym to wyjaśnić.
Wyrocznia.
Z twojej gry?
To nie jest gra.
O Boże.
Po twoim odejściu poszłam do domu
i zagrałam.
Ciągle myślałam
dlaczego ta historia wydaje się być wspomnieniem?
Jest część mnie
która czuje, że czekałam na ciebie przez całe życie.
I ta część mówi coś w rodzaju,
"Co do cholery zajęło ci tak długo?"
Nie mam łatwej odpowiedzi.
Może się tego bałem.
Tego co może się wydarzyć.
Że mógłbym skrzywdzić jedyną osobę, którą kiedykolwiek kochałem.
Chciałabym być tym kimś.
Ale spójrz na mnie.
Nie mogę nią być.
- Mamo! - Mamo! Pospiesz się.
- Mamo! - To Callie.
Czy to jest prawdziwe?
Musisz jechać z nami.
Chodź, musimy iść.
Tiff, hej. Nie wiem, co się tu dzieje,
ale cieszę się, że Cię znaleźliśmy.
- Potrącił ją samochód! - Wiem, to szaleństwo.
Goniła za tobą.
Nakładają jej gips. Musimy iść.
Doktor powiedział, że nic jej nie będzie.
Musisz jechać z nami do szpitala.
Jest za późno.
Rozumiem.
- Tiff, chodź, chodźmy. - Pospiesz się.
Co się dzieje?
Neo się mylił.
Tiffany.
Tiffany, musisz iść z nami.
Tiffany!
Czy możesz kurwa przestać mnie tak nazywać?
Nienawidzę tego imienia.
Nazywam się Trinity
i lepiej zabierz te łapska.
Neo!
Trinity!
O cholera.
Wyciągnij ją. Wyciągnij ją!
Ajajaj, co za bałagan.
Mój błąd. Nie powinienem był naciskać.
Kiedyś łatwiej było kontrolować kobiety.
Wiesz, że uwolnienie was nie wchodzi w grę
Nie ma mowy.
To chyba kolejne deja vu.
Ona umiera
i to wszystko twoja wina.
Kłamstwa, kłamstwa i jeszcze więcej kłamstw.
- Smith? - Do czego to doszło
że nie można zaufać nawet programowi?
- Jak...
Tom i ja mamy więcej wspólnego niż myślisz.
Kiedy już się wydostał, powiedzmy, że...
Mogłem w końcu być sobą.
- Tak! - Trinity?
Gotowa?
Tak.
O nie.
Zniszczyć ją. Zniszczyć ją!
Zatrzymać ich.
Myślicie, że to koniec?
Izolacja. Wypuścić rój.
Tutaj kończy się nasz niespodziewany sojusz.
Wiesz jaka jest między nami różnica, Tom?
Tobą mógłby być ktokolwiek.
Natomiast ja zawsze byłem kimkolwiek.
Co się stało?
Co?
- O nie! Ruchy! Ruchy!
Wynoście się stamtąd!
- Jak źle? - Bardzo, bardzo źle.
Tak, to wygląda źle.
Podejrzewam, że już nie latasz?
To raczej nie wchodzi w grę.
Neo! Wsiadaj.
Calliope! Zabierz rannych!
Pozostajemy z nimi!
- Co z nią? - Będzie żyła.
Jej sygnał jest silny, kapitanie.
Dobra robota, kapitanie.
Potrzebujemy tylko cudu.
Nienawidzę botów.
- Wydostań nas stąd! - Próbuję!
Izolacja w toku. Rój jest wszędzie.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Seq, co to jest?
Co się stało?
Co ty...
Zamienia boty w bomby.
Cholera!
Lexy?
Sheperd ma kłopoty.
Podłącz mnie.
Mogę cię wciągnąć. Nie wiem, czy zdołam cię wydostać.
- Nie!
Co oni robią?
Zapędzają ich w strefę śmierci.
Kapitanie, musisz się pospieszyć.
- Trzymaj się, Lex.
- Lexy!
Tam są!
Morfeusz!
Lex.
- Bugsy. - O tak!
Seq, gdzie Neo?
Jest źle. Przyszpilili ich.
Kierują się na dach.
Migotanie węzłów zanika. Umrze, jeśli jej nie wyciągniemy.
To takie piękne.
Pamiętam to.
Pamiętam nas.
Tutaj skończył się mój sen.
Nie możemy wrócić.
Nie wrócimy.
Czy będą mogli skoczyć?
To nie ja.
Ty to robisz?
Nara.
Co za dramaturgia.
"Tiffany"?
To był prywatny żart.
Zabawa, to wszystko.
Zabawa? Hmm.
- Łał.
Coś w tym stylu?
Dobra. Ał.
Skoro tak bardzo nienawidziłaś tego imienia
to dlaczego tak długo udawałaś zadowoloną posłuszną suczkę?
Tak. Sam się o to prosił.
Możesz jej coś powiedzieć?
To za wykorzystywanie dzieci.
Mamy kilka pytań.
Próbowałeś aktywować fail-safe'a.
Agenci próbowali.
Oczywiście wiedziałem, że bez kontroli waszego kodu źródłowego,
Nie będzie to niemożliwe.
Dlaczego więc agenci cię nie wykasowali?
Ponieważ znam system.
Znam istoty ludzkie.
I znam was.
W tej chwili czujecie się dobrze z powodu tego czego dokonaliście.
Powinniście. To było zwycięstwo. Brawo.
Ale co teraz?
Przybyliście tu by negocjować jakiś układ?
Myślicie, że trzymacie wszystkie karty
bo możecie robić co wam się podoba.
A ja mówię, proszę bardzo.
Przeróbcie świat. Ile wam się podoba.
Pomalujcie niebo tęczami.
Ale jest jeden problem.
Owieczki nigdzie się nie wybierają.
Podoba im się mój świat.
Nie chcą tego sentymentalizmu.
Nie chcą wolności ani władzy.
Chcą być kontrolowani.
Pragną komfortu pewności.
A to znaczy, że oboje wrócicie do kapsuł
nieprzytomni i samotni, tak jak oni.
Nie jesteśmy tu po to, żeby cokolwiek negocjować.
Wpadliśmy przerobić twój świat.
Zmienić kilka rzeczy.
Podoba mi się ten pomysł „malowania nieba tęczami”.
Żeby przypomnieć ludziom, co może zrobić wolny umysł.
Ja zapomniałam. Tak łatwo jest zapomnieć.
- On to ułatwia. - To tak.
Coś, o czym powinien pomyśleć.
Przed rozpoczęciem
chieliśmy wpaść by podziękować.
Dałeś nam coś, o czym nigdy byśmy nie marzyli.
Niby co?
Kolejną szansę.
To jeszcze nie koniec ;)
Taka jest rzeczywistość. Filmy umarły.
Gry umarły.
Narracja? Umarła.
Media to nic innego jak reakcja na neuro-trigger
i kondycjonowanie wirusowe.
Czekaj, o czym wy mówicie?
Filmy o kotach.
Potrzebujemy serii filmów,
które nazwiemy...
"The Catrix"