Isa sa pinakaimportanteng pagdedesisyunan mo
ay ang makakasama mo sa buhay.
Kung sino sila.
Kung sino ka 'pag kasama sila.
At kung siya ba ang taong gusto mong maging.
Magtalik na tayo.
Nagkakatotoo nga ang mga fairy tale.
Pero minsan dadaan ka muna sa impiyerno bago roon.
Teka. Sandali.
- Naku naman. - 'Wag! Basta--
Basta 'wag.
Anim na buwan na mula ng mag-propose ako sa 'yo,
nangarap ako ng isang buhay kasama ka,
at humindi ka.
- Alam ko. - Hindi mo alam.
Lahat tinaya ko para makamit ka.
Kinailangan kong--
ibaon lahat ng nararamdaman ko...
para lang mabuhay.
At ngayon...
huli na talaga.
May nakilala ako.
Si Gigi.
Siya ay...
isang modelo.
Syempre naman.
At buntis siya.
Magsisimula na kami ng pamilya.
Sa wakas...
maitatama ko na ang lahat.
Maging lalaking gusto mo 'ko maging.
Kaso sa ibang babae.
Uy.
Diyos ko.
Sobrang nakakahiya 'to.
Dapat 'di na 'ko pumunta.
Ilang buwan na kitang sinusubukang kalimutan...
at ang bahaging ito ng pagkatao ko, alam mo 'yun?
Tapos nakita kita sa book event ni Sasha at--
Anong event?
Kaninang hapon, sa pavilion.
Wala ako roon, Billie.
Oo, naroon ka.
Nakita kita.
Diyos ko.
Eh si Cooper?
Ano ang naging plano mo?
Itatago mo lang 'to sa kaniya?
Hindi ko alam.
Siguro.
Hindi ka ganoon.
At ayaw mong maging gano'n.
Kalimutan mo 'ko, pwede?
Kalimutan mo tayo.
Kailangan mong magdesisyon.
Hindi, uuwi na lang ako
at magkukunyaring hindi nangyari 'tong lahat.
O hindi.
Wala kang takot, Billie Mann.
Tandaan mo 'yan.
Magpasya ka kung ano talaga ang gusto mo sa buhay.
Billie?
Dali na, mare.
- Uy, uy, uy. - Heto ka na ulit!
Syempre!
At pagod ako.
Pero may dala akong mga alak.
Oo nga.
At may sofa ka.
Sa wakas nakapag-ayos-ayos na,
ibig sabihin heto na talaga.
Ito na ang buhay ko.
Tatlong araw isang linggo wala ka sa Connecticut, sa mga anak mo.
- Salamat. - Uy.
Isang benepisyo ng diborsyo ay kaunting oras sa sarili mo.
Sabi ng DILF na kinasama ko sa San Fran.
Mag-book tour ka.
'Di masamang may kalaguyo sa bawat siyudad.
Susulat muna ako ng libro.
Puwes, ngayon may oras ka na.
Kailangan umalis ka sa lungga mo,
at bumalik sa paglabas.
Okey.
Diyos ko.
Dito ka nga.
Ang baduy na ng mga damit mo.
Hindi kasi ako lumalabas.
Hindi nga.
Ilang buwan na.
Tama na ang pagparusa sa sarili mo.
Magbihis ka na ng maayos.
Siguro kaunting lip gloss.
Humanap ng bago nating tambayan.
Ewan ko, Sash.
Puwes, ako alam ko.
Saka, may balita ako.
Hulaan mo kung sino'ng bestselling writer
ang kakapanayamin nang live sa telebisyon bukas
ni Soledad O'Brien?
- Hindi. - Oo!
Ano?
Tagay, mare.
Ayos.
Naku. Ano 'yan? Yung wedding ring mo dati?
Hinahanap mo ba ang ginintuang posas na iyon?
Parang kakaiba lang.
Hindi kakaiba.
Parang dati lang.
Tayo ang pinakamagagandang babae rito
at maraming lalaking nagkakainteres sa atin.
Gaya niya.
- At niya. - Tama na 'yan.
- At niya, at niya, at niya. - Tama na. Ibaba mo-- Tigil!
Hindi ako titigil.
Dahil hindi ka dapat makonsensiya.
Kung gayon,
hahanapin ko lang ang makakatalik ko.
- Naku-- - Dahan-dahan.
Pasensya na talaga.
Diyos ko. Heto. Ako na.
Diyos ko.
Ayos ka lang ba?
Sobra, oo. Magpapalit na rin ako ng ilong.
Nabali kaya?
Ewan ko.
Pwedeng tingnan mo?
Ano?
Tingin ko ayos ka lang.
Sakali, pwedeng makuha ang impormasyon mo sa insurance?
Mataas ang deductible sa'kin. Kaya ikaw na lang ang magbayad.
O siya, magandang gabi. Pasensya na talaga.
Ano'ng pangalan mo?
'Di ako nakakalayo nang ganito,
pero tumutugtog ang kaibigan ko sa The Beacon kaya dumito muna kami.
Ngayon alam ko na kung bakit.
O, Diyos ko. Bakit?
Dahil tadhana?
Ibibili kita ng inumin. Alamin natin.
Sige. Kaso...
may inumin na ako kaya--
Sa totoo lang...
Ayos na.
Siya nga pala si Billie.
Ikinagagalak kitang makilala, Billie.
Ikinagagalak kitang makilala...
Ako si Majid.
- Majid. - Persian ako.
At ikaw?
Oo.
Kalahati.
Ang tatay ko.
Salamat ng marami.
Pero 'di ako naniniwala sa tadhana.
Sinamahan ko lang ang kaibigan ko.
Hindi talaga ako--
Hindi ka available?
Sabi ko na, napakaganda mo para maging single.
Sino ang masuwerteng lalaki?
Nakabalik ka na.
Gising ka pa pala.
Mabuti.
Mag-usap tayo.
Alam kong sinabi kong ayos lang ang lahat...
at umasa akong magiging ayos nga, pero ang totoo...
hindi talaga.
Ganiyan mo ipapaliwanag kung nasaan ka magdamag?
Nakipagkita ako kay Brad.
Hindi nga.
Tiniktikan ko ang telepono mo, Billie.
Ano 'ka mo?
Alam kong babalikan mo siya.
'Di 'to tungkol kay Brad.
Tungkol 'to sa'kin.
Sa atin. Sa pagiging mag-asawa natin.
Na halos tapos na, 'di ba?
Alamin natin.
Pwede ba?
Dapat iniwan na kita noon at gagawin ko na sana,
kaso pinilit ako ng hayop mong nobyong manatili,
sabi niya ako raw ang gusto mo, na 'di naman totoo.
Ginusto kong maging totoo.
Pero kaya lang umuubra nitong huling anim na buwan
ay dahil ako ang umako ng sisi sa lahat, maging sa nangyari kay Trina.
Cooper, gusto kong magtapat...
sa'yo at sa'kin tungkol sa kung sino ako at kung ano ang gusto ko.
At gusto kong madaan natin sa usapan.
Magpapayo tayo.
Buwisit na pagpapayo 'yan.
At buwisit ka.
Sige. Cooper.
'Di mo sinadya 'yon, 'di ba? Alam kong galit ka--
Hindi.
Ano lang--
Ayaw ko na.
Walang lalaki.
Suwerte man o hindi.
Ako pala ang suwerte.
Hindi.
Sige, alam mo?
Kalimutan mo na.
'Di mo gugustuhing sumama sa'kin.
Magulo ako ngayon
at sira ang buhay.
Medyo 'di sinasadya,
pero kung sa totoo lang, sinadya ko talaga.
May dalawa akong anak. Nasa isang mapait na diborsyo ako.
Pero ang mas malala,
nagluluksa ako para sa mahal ko, na may iba ngayon,
isang buwisit na modelo,
at magkakaanak na sila,
kaya dapat magpapatuloy ako nang wala siya,
kaso ang problema, malamang hindi ko kayanin kahit kailan.
Ibang klase ka.
- Sabi nga sa'kin. - Hindi.
Gusto ko nga.
Madalas, nakakatatlong labas
bago mo makilala ang isang tao.
'Yan 'yong bagong "three date rule"?
Sa puntong 'to ng buhay ko...
mas magandang walang paliguy-ligoy.
Deretsahan na.
'Di naman sa ayaw ko ng paliguy-ligoy.
Pero gusto kong ikaw ang kasama kong gawin 'yon, Billie.
Sige.
Baliw ka. Alam mo 'yon?
'Di naman lahat dapat makatwiran para mapangatwiranan.
Saka, ang oras matapos mong masira ang buhay mo...
ay madalas ang pinakamasaya.
Maniwala ka.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Ganito...
ang tila pinakamasamang araw sa buhay mo...
ay baka ang pinakamaganda pala.
Sige.
Salamat, pero malapit na akong magka-PhD sa sikolohiya
kaya lunod na ako sa mga kasabihan sa kung paanong pinapatatag tayo ng krisis.
"Nasa kamay mo ang hinaharap." "Bumuo ng sariling kinabukasan."
Parating 'yan ang nasa isip ko.
Baka 'yon ang problema mo.
Masyado kang nag-iisip.
Akin na ang telepono mo.
Ano 'ka mo?
Ganito ngayon ang mga kabataan.
Bukas ng gabi.
Alas-otso.
May alam akong magandang lugar sa Village.
Ilalabas kita.
Para malibang ka.
Sige?
Pare.
Tara na.
Tadhana.
Oo.
Ganiyan ang sinasabi ko!
Lalabas ako!
Kaya mo 'yan, mare!
Tatay?
Ano 'yon, anak?
Kailangan ka ni Olga sa baba.
Sige. Papunta na ako.
Ayos ka lang?
Gaano katagal si Olga sa atin?
Saglit lang.
- Nakatutulong siya, 'di ba? - Gusto ko nang umuwi si nanay.
Narito na siya bukas.
Salitan na kami, 'di ba?
Gusto kong nasa iisang bahay tayo tulad ng isang pamilya.
Alam ko, anak.
Uy, Olga. Kumusta?
Ito.
Ellary!
Diyos ko. Halika rito, anak.
Halika kay Tatay, Els. Halika.
Halika rito. Ang galing lumakad!
Halika rito.
Halika rito!
Napakagaling mo!
Tingnan mo nga.
Ipadadala ko kay Billie ang bidyo.
Ayos.
Hindi para sa lahat ang pag-aasawa.
Ang mahalaga ay kuwestiyunin natin ang lahat.
Subukin ang mga palagay at ang mga institusyong umusbong mula roon.
Ikaw ba mismo ay naisip na mag-asawa?
Ang totoo, may nagyayang magpakasal sa'kin nito lang,
pero tinanggihan ko.
Hindi akma sa akin ang pag-aasawa.
Kung gayon hindi talaga isang gabay ang libro mo.
Malayo doon.
Ang tagumpay ay ang magawa ang gusto ko, kung kailan ko gusto,
at sino ang gusto kong kasama.
Isang malayang babae.
Habambuhay.
Si Sasha Snow.
The Third Way.
Bilhin, basahin, isabuhay.
Ito na ang uso, mga kababaihan, at gusto ko 'to.
Magbabalik kami.
At tapos na. Ulat-panahon na ang susunod.
- Salamat. - Hanga ako sa'yo.
Salamat.
Mas maganda kaysa sa naisip ko.
'Di ba?
Sobrang saya ko talaga.
Diyos ko, Sash.
Mahal kita.
Mahal na mahal kita.
Nakamit mo na. Lahat ng pinag-usapan natin sa kolehiyo,
lahat ng pinangarap natin.
Sobrang higit pa nga.
At ang ganda mo.
- Naku. - Hindi, ako na.
Uy, Billie.
Hi, Kam.
Uy. Heto.
Nagdadala ka ng panyo.
Talaga?
Napulot ko sa baryo.
Di mo alam kelan ka mangangailangan ng torniquet.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Kakapanayamin din ako.
Ipapamalita ang paglingap sa Congo.
Hindi nga.
Umalis na 'ko sa Cleveland Clinic.
Nagpapatakbo na ako ng isang international na medical non-profit.
Namayani na ang pusong mamon ko.
'Di ko alam na nasa Cleveland ka.
Gaano na katagal? 17 taon?
Ilibre kita ng hapunan. Ikukwento ko lahat sa'yo.
Seryoso ka?
Sige na.
Alam kong 'di ka kasal. Kakasabi mo lang sa buong Amerikang tumanggi kang pakasal?
May tumangay na ba sa'yong lalaki mula kanina at ngayon?
Wala naman.
Ayos.
Dr. Evans, handa na kami sa'yo.
Salamat.
Ipasusundo kita.
Hinga.
Humihinga ako.
Ito ang tadhana.
Nagbalik siya at halatang gusto ka pa
at nasa ibang-ibang punto ka na ng buhay mo, kaya napakaganda nito.
Baka ganito talaga ang nakatakda.
Cooper.
Francesca.
Magandang umaga.
Naku.
Kumusta sa inyo.
May bagong kapehan sa 22.
Sulit puntahan.
Gusto kong masubukan.
Buwisit!
Matagal na 'kong di nakakita ng gano'n.
- Ginawa mo, 'no? - Dev.
Oo, ginawa mo.
Sabi na.
Alam kong may nagaganap. Walang tumatawag nang umiiyak,
walang malungkot na gabi habang umiinom.
Naisip kong may katalik ka. Umasa akong siya.
Napakaromantiko.
Sabihin mo, sobrang alab at landi ba gaya ng iniisip ko?
Higit pa.
O, Diyos ko.
Kayo ng magandang modelong 'yon?
Sige. Oo na.
Hindi, pare, inggit ako.
Talik ba kayo nang talik dito gaya ng kuneho?
- Siyempre hindi. - Bakit hindi?
Bakit makikipagtalik pa sa katrabaho
kung 'di niyo gagawin ng ipinagbabawal sa opisina?
Oo na, pero 'di ko katrabaho si Francesca.
Amo ko siya.
Dahil nga d'on kaya mas maganda.
Dev, seryoso, manahimik ka.
Alam mong napasama ako sa HR ngayong taon.
Bawal kang magkuwento.
'Wag kang mag-alala. Kakampi mo 'ko.
Nga pala, gusto ko si itong si Cooper 2.0.
Totoo ba ang iisang tunay na pag-ibig?
Totoo ba ang soulmate?
Naniniwala ang mga sinaunang Griyego na noon, tayo
ay literal na pinaghati mula sa isa't isa,
at habambuhay nating hahanapin ang kabiyak natin.
Kaya ang paghanap ng pag-ibig
ay pagtatangkang hilumin ang sugat ng pagkatao.
Pero...
ang panghabambuhay na kabiguan ay hindi magandang pamumuhay.
Baka naman may ibang katambal para sa iba't ibang bersyon ng sarili mo?
At kung ang isa, o...
dalawa man...
ay naglaho na lang...
magbibigay puwang iyon sa susunod.
Uy.
Pasensya na sa kanina.
Sumpa ni Devon na mananahimik siya.
Kung gayon...
magtitiwala na tayo kay Devon.
Alam ko.
Dapat mag-ingat ako.
'Wag.
Ginaganahan talaga ako sa'yo.
Ang nagdaang anim na buwan
ang pinakamasayang panahon ng buhay ko.
'Wag.
Maamoy lang kita, yari na ako.
Tawagan mo si Olga.
Sabihin mong mahuhuli ka tapos pumunta ka sa bahay ko.
'Di pwede. Kailangan kong umuwi para sa mga anak ko,
tapos babalik ako sa'yo sa loob ng 24 oras.
- 'Di ko yata mahihintay 'yon. - Kailangan mong gawin.
Magpakabait tayo.
Diyos ko.
- Ano'ng nangyari sa'yo? - Ewan ko.
Pag-asawa. Ang suburb.
Sige, sabihin mo nga.
Ano ang tamang isuot
ng diborsyadong ina ng dalawa na lalabas sa New York City
sa unang pagkakataon matapos ang 10 taon?
Ito ba?
Siyempre hindi.
Mag-sage ceremony muna tayo.
Sumama ka sa'kin.
Ano 'to?
Akala ko susuotin mo ang Balmain na nabili mo sa Bergdorf?
Gusto ko ng pagpipilian.
Dahil masaya?
Dahil napapraning akong maghapunan
kasama ng dati kong minahal, puwede?
Mare.
'Di mo kailangang pumunta.
Plis.
Kung biglang lumitaw si Brad makalipas ang 17 taon at niyaya kang maghapunan
at 'di ka pa nanay, pupunta ka ba?
Tingnan mo tayo.
Sabi mo umalis ako sa comfort zone ko at ginawa ko,
tapos ikaw rin.
Lalabas ka kasama ng lalaking mahalaga sa'yo, ano?
Ikaw talaga.
ALEX (NANANAKAL)
Naku.
Heto.
Nasaan ang pantalon?
Alex.
Hi.
Binabati kita sa Soledad.
Salamat sa 'di pagpangalan sa'kin.
Pasensya na.
Dapat nasabihan kita.
Ayos lang.
Yan ang napala ko sa pag-propose sa writer.
- Lahat gagamiting istorya. - 'Di naman lahat.
Walang duda.
'Yon din ang pinakamasarap mong pakikipagtalik.
Oo na. 'Yon ang pinakamasarap kong pakikipagtalik.
KAM NARITO NA ANG SUNDO MO. KITA-KITS.
'Di porket ayaw mong pakasal ay 'di na tayo pwedeng lumabas.
Sash?
Pasensya na. Aalis na ako.
Siyempre naman.
Basta nananatili ang alok ko.
Gusto mo 'to?
Napakaganda.
Magiging masaya ang gabi mo.
Ikaw rin.
Nasaan ang mga anak ko?
Maligayang pag-uwi, Daddy.
Salamat, anak.
Kumusta ang araw mo?
Naglakad kami ni Ellary.
Talaga?
Naglatag siya ng mga upuan sa bakuran para makaikot.
Uy. Sino 'yan?
Si Tito Spence.
Tito Spence. Kumusta?
Ikaw magsabi. Kakakausap lang namin ni Nanay.
Wala silang ideya ni tatay na hiwalay na kayo ni Billie,
at na ako ang abogado mo sa diborsyo.
Sandali.
Bakit mo 'to itinatago na parang sutil na bata?
Pakiusap, ayaw kong mapahiya kina Nanay at Tatay,
ayaw kong isipin nilang ako ang bigo sa pag-aasawa.
- Nag-aalala sila sa'yo. - Bahala sila.
- Marami akong inaalala. - Halata naman.
Dahil binigay natin sa korte ang tirahan ko bilang pansamantala mong tirahan,
pero hindi ka roon lumagi nang ilang linggo. Nasaan ka ba?
Ang totoo, nakikipagtalik ako kay Francesca.
Aba, parang nakakatulong 'yon a.
'Di ba amo mo siya?
Ano naman?
Siya rin ang babaeng pinahalagahan ako una pa lang
at ilang buwan na akong binabalaan kay Billie.
Sige. Sandali.
Alam kong dapat lahat tayo galit kay Billie,
pero ina siya ng mga anak mo habambuhay,
at dapat mong harapin 'yon.
Sana hindi ka niyan gawing masama
at parating inis at may galit sa puso,
kasi maniwala ka, ganiyan ako. Ikaw hindi.
Uy, ayos ka lang?
Baka ganiyan na ako. Baka nagbago na ako.
Baka natuto na ako.
Hindi, bata pa lang tayo ikaw na ang bayani.
Naalala mo noong fourth year natin nang pumuslit ako
papuntang una kong gay club?
Oo, naaalala ko.
Sobrang lasing ko kasama yung sabi taga-Blue Man Group siya
at nauwi ako sa East Village nang 3 a.m.,
walang damit, sapatos, pitaka, panay lang asul na bakas ng kamay sa puwit.
'Di ko malilimutan 'yon.
At sinong dumating? Maaasahan, hindi lasing, at inuwi ako.
At inayos pa ang sulatin ko para sa'kin.
Ako.
Kaya sige, makipagtalik ka sa sexy mong amo.
Marami pa akong nakitang mas malala, pero...
sana balang araw maalala mo kung sino ka talaga.
Isang mabuting tao.
Hindi 'yon masama.
'Yon ang pinakagusto ko sa'yo.
- Saka na ulit. - Coop--
Kumusta.
Nakarating ka.
'Di ko siguradong darating ka.
Naglagay ka ng alarm sa telepono ko, kaya...
Talaga? Ang galing naman.
Naisip kong maupo tayo malapit sa chef,
- para malaman natin kung masarap dito. - Oo, sige.
Halika.
'Di ba dapat sa hostess muna tayo?
Parang pag-aari mo 'tong lugar.
Hindi buong-buo.
Hindi pa.
May mga mamumuhunan ako, pero...
oo, akin 'to.
Ito ang nagawa ng pagkasira ng buhay ko.
Tara.
Ano'ng nangyayari?
Sabi mo hapunan.
May pagkain nga.
Ano talaga ang pakay natin dito?
Lugar natin 'to.
Alam ko.
Sige, ganito.
Gusto kong may gawing espesyal upang magdiwang,
dahil hindi lang nagkataon ang pagkikita natin.
Pinamili ako ng mga petsa,
at pagkakita ko ng pangalan mo sa listahan, alam kong dapat ngayon,
para lang makita ka, kahit kasal ka na,
kahit na kumustahan lang bilang dating magkaibigan.
'Di kailanman tayo magkaibigan lang.
Gusto mong tumingin sa loob?
Diyos ko. Hindi ko kaya.
Pero sige, gawin mo na.
Ilabas mo lahat.
Ito yata lahat ng nasa menu namin.
Ikaw ang umorder, hindi ako.
Buti mahilig kang kumain.
Buti masarap ang pagkain niyo.
- Resipe mo ba 'to lahat? - Oo. Pero...
may ilang nakuha ko sa nanay ko.
Ipinagmamalaki ka niya malamang.
Malapit na siguro.
Pero walang masaya nang lumipat ako sa New York.
Dati nasa pinansya ako.
Sa Doha.
Nagbibiro ka.
Ginawa ko ang lahat sa paraang dapat.
Mayroon ako ng lahat ng dapat magustuhan ko.
Maliban sa?
Parang hindi tama.
Kasi sa kalooban ko,
parang gusto ko ng higit pa
at pakiramdam ko pag 'di ko iniwan ang lahat 'yon
at subukan itong...
pangarap ko bata pa lang ako,
magsisisi ako habambuhay.
Ang lakas ng loob mo.
Kailangan mong kausapin mo ang nanay ko.
Baka 'di ganiyan ang nakita niya.
Pagdating ko dito, ang puhunan ko, pang-food truck lang.
- Nagsimula ako sa Brooklyn Flea. - Gusto ko roon.
Ilang buwan akong natulog sa trak na 'yon.
Pero pagkalipas ng anim na taon...
lumalabas, tama ang pagkagusto ko.
'Yong pagkagusto...
ang nagpahirap sa'kin buong buhay ko.
Magandang hirap 'yan.
Ang gana, kagustuhan,
mga bagay na nagpapahiwatig na buhay ka pa.
Dahil kung hindi, bakit pa?
Paano mo 'to nagawa?
May mga pamamaraan ako.
May NGO ka ba naman na ang lupon ay mga pinakamayayaman
at pinakamakakapangyarihan sa New York.
Tipo mo pa rin si Goya?
Gustong gusto ko pa rin ang Nude Maja.
Pero mas mahilig na ako sa abstract art.
Natutunan kong 'di laging tuwid ang buhay.
Akala mo nasa isang daan ka na, tapos...
May magaganap, na babaliktarin ang lahat.
Halika.
Diyos ko. Kam...
ano'ng ginawa mo?
Ang akin lang, may tagong kuwento
tungkol sa existential freedom na talagang sinadya.
'Di ka naniniwala?
- May sasabihin ako sa'yo. - Sige.
Nakapasok ako sa Stanford Med School.
Ano'ng sinasabi mo?
Naglista tayo ng mga papasukan para magkasama tayo,
- at wala roon ang Stanford. - Alam ko. Sinubukan ko lang.
'Di ko sinabi sa'yo kasi akala ko 'di ako matatanggap.
Pero ngayon...
Gusto mo roon.
Stanford 'yon.
Sobrang mamimiss kita.
'Di na kailangan.
Sumama ka sa'kin.
Kam, hindi ko sinubukan ang kahit anong grad program sa California.
- Ano'ng gagawin ko roon? - Magsurf ka.
Doon sa dalampasigan, uminom ng masarap na alak.
Pero 'di 'yon ang gusto ko. Hindi ako 'yon.
Akala mo okey lang sa akin na panoorin ka lang
na simulan ang karera mo tapos ako pabagsak?
Hahanap tayo ng paaralan 'pag naroon ka na.
Pumasok ka sa isang semestre o magpahinga ng isang taon.
Pero huli na nga ako,
dahil lumiban ako ng isang semestre para sundan ka sa Roma.
Roma 'yon,
California naman ito.
Ito ang buhay natin, mahal, masasayang sapalaran.
Gusto ko lang na sabay tayo.
Gusto ko rin, pero...
Alam mo?
Sige.
Gawin natin ang pinakamasayang sapalaran.
Kam, ano 'yan?
Ang dapat nagawa ko noong gabi sa Roma.
Pakasalan mo 'ko, Sasha Snow.
Bibigyan kita ng buhay na higit pa sa pinangarap mo.
Pag nakatapos na ako, makapupunta tayo saan mo man gusto.
Ayaw ko lang gumising isang umaga
na wala ka sa tabi ko.
Sige.
Oo ba 'yan?
- Magiging asawa na kita, Sasha Snow? - Oo!
- Oo? - Totoong oo.
- Oo? Diyos ko. - Oo.
Nasa 17 taon na,
at 'di ko nalimutang isipin ang tagpong 'yon.
Oo nagkaproblema, pero 'di na mahalaga 'yon.
Tumigil ka.
Itong--
Sa--
Sandali lang.
- Sasha, teka. - Hindi, ikaw ang maghintay.
Kahit ngayon lang.
Sash?
Lola?
Uy.
Ano'ng ginagawa mo?
Ikaw ang ano ang ginagawa?
Nag-iimpake para sa Cali kasama ang guwapong mapapangasawa.
Isusuko mo ang lahat para lang sa lalaki?
Lola, isang semestre lang.
Nakaisang semestre ka na.
Ngayon makakaisang taon ka na.
Nawawala ka na sa sarili mo.
Hindi gan'on ito.
Kilala ko ang mga gaya ni Kam.
Sobra-sobra.
Madaling matangay sa pangarap niya.
Kalaunan, maninindigan ka na sa gusto mo.
- Ito ang gusto ko. - 'Di lang 'yan ang gusto mo.
Saka na lang 'yon. Ang trabaho ko--
'Yan ang sinasabi ng lahat pag nagdesisyon nang ganiyan,
pero maniwala ka, maraming babaeng singtalino mo ang 'di nababalikan 'yan.
Hindi ako ikaw.
Alam ko ang ginagawa ko.
Bakit 'di mo binuksan ang liham?
Mula sa Columbia?
Ang grad program na talagang pangarap mo?
Baka dahil masyado kang takot.
Naisip mong matutukso ka,
ayaw mong magkaroon ng ibang plano na baka gustohin mo.
Hindi 'yon ang dahilan.
E di buksan mo.
Sige.
Natanggap ako. Okay?
Pero walang magbabago.
At dapat kang matakot dahil d'yan.
Kam?
- Makinig ka. - Pasensya na.
Alam kong mabigat 'to.
Hindi ko alam kung ano'ng mali dati.
Halatang 'di tayo parehas ng naramdaman, pero--
Kalokohan!
Hindi 'yon ang problema.
Di dahil di sapat ang nararamdaman ko. Kung hindi dahil sobra.
Ano'ng sinasabi mo?
'Di pwedeng basta mo 'ko dadalhin dito, sa lugar na 'to,
at umasang isusuko ko ulit lahat.
- Teka, Sasha, pakiusap. - Hindi.
Ganito ang lagi mong ginagawa, Kam.
Mabilis kang kumilos,
at tinatangay mo ang lahat ng nasa landas mo.
Pero 'di ko na ulit iwawala ang sarili ko.
'Di mo ako kailangang ihatid, malayo ito sa yo.
Alam kong 'di tumatawid sa 14th Street ang mga astig.
'Di ako gaanong astig.
At saka sinuwerte ako rito.
Talaga?
Puwes, salamat sa magandang gabi,
dahil sa totoo lang...
'di ko inakalang makakaranas ako ulit.
Simula pa lang ito.
Pangako.
Pasensya na.
Magdadahan-dahan ako.
- Lahat 'to-- - Ayos lang.
Marami tayong oras.
At naisip ko na lahat ng mangyayari,
napakagaganda.
- Babalik na 'ko sa trabaho. - Sige.
- Magandang gabi. - Ikaw din.
O, Diyos ko.
Ano'ng nangyari?
Tama si Lola.
'Di pwedeng babalewalain ko lahat para lang sa lalaki.
- Ano'ng sabi ni Kam? - Wala.
'Di ko sinabi sa kaniya.
'Di ko kaya. Tumalikod...
lang ako sa paliparan at lumakad palayo.
Kung gayon 'di niya alam?
Sash, sagutin mo.
Sabihin mo sa kaniya ang nangyayari.
Hindi ko kaya.
Pag sinabi ko, 'di ako magiging matatag.
Mapapasunod ako sa kaniya.
Bills.
Uy, kumusta?
Nagkamali ako.
Agad-agad?
Kahanga-hanga pala si Majid.
At marami kaming pagkakatulad.
At paano ka makahahanap ng taong
kayang dalhin ang mga pasanin ko,
tapos kaakit-akit pa?
Ano ngayon ang ginawa mo?
Naduwag ako.
Sa huling sandali...
hahalikan niya sana ako, at--
Naku...
bumalik ka at halikan mo.
'Di pa huli ang lahat.
Alam mo ba ang naiisip ko noong naamoy ko siya
at nararamdaman ang hininga niya?
"Ang kapal mo.
Ano'ng karapatan mong sumaya?"
Huwag mong gawin 'yan.
Ikaw ang may sabing aalis tayo sa comfort zone natin.
Tama ka.
Sige. O siya.
Kumusta kayo ni Kam?
Isang pangarap na natupad.
- Cooper. - Dave.
- Kumusta? - Nag-o-overtime ka?
- Hanga ako. - Sisilipin ko lang si Francesca.
May presentasyon kami bukas.
Sabik na 'kong mapanood. Ang galing niyong dalawa.
- Kita tayo bukas. - Sige.
Uy.
Buti tumawag ka.
'Wag kang magsalita.
Cooper.
Kumusta?
'Di na ako makapaghintay.
Akala ko nagpapakabait tayo.
Ayaw ko nang magpakabait.
Diyos ko!
Anong kahayupan 'to?
Nakatatakot ang pag-ibig.
Pero nakatatakot din ang buhay,
at sa kahuli-hulihan, ito ay serye ng sugal,
mayroon kang tatangkain,
at mayroong hindi,
mayroong sana sinubukan mo.
Pero siguro, ang pinakamalaking sugal,
ay ang palayain ang sarili mo.
Ang lumaya sa nakaraan,
mabuhay sa kasalukuyan,
at maniwala...
na nasa kamay mo ang kinabukasan mo.
Majid.
Nagbalik ka.
May gusto kasi ako.
Uy, pare.
Ano'ng ginagawa mo?
Magkakilala kayo?
Namumuhunan sa'kin si Brad.
O, Diyos ko.
Siya ang tinutukoy mo.
Uy, mahal. Sino siya?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Arnel Joseph Pasia