Przeleć mnie.
Ucieknijmy.
- Na pewno? - Zostawisz Coopera, a ja Gigi.
- Tak bardzo cię kocham. - Kocham cię.
Kocham cię, Brad.
Brad.
Już czas. Pożegnaj się.
Rozmawialiśmy o tym. Masz wspaniały gust.
Wszystko jak z katalogu,
ale czarna skóra jest zbyt męska.
Kanapa?
Tak, kanapa.
Słyszysz to? Duchy minionych dziewczyn łkają.
Brad.
Bóg jeden wie, co tu wyprawiałeś.
I materac też wywalamy.
Co się dzieje?
Coś jest nie tak, znam cię. Chodzi o kanapę?
To róż, nie różowy.
Wygląda jak różowy, ale to nie dziewczęcy różowy.
Jest szykowny.
Kolor roku Pantone. Teraz jest neutralny.
Nie chodzi o kanapę.
Wiem, że przez długi czas to było twoje mieszkanie,
ale cieszę się, że zmienimy je dla naszej rodziny.
Ja też.
Tak? To poczekaj, aż zobaczysz, jaką tapetę znalazłam.
- Z ręcznie malowanymi azaliami. - Do...?
Do sypialni. Będziesz zachwycony.
Muszę stąd wyjść.
Muszę iść do pracy. Widzimy się później.
Kocham cię, Bradzie Simon.
Ja ciebie też.
Po emocjonalnej traumie pragniemy stabilności i bezpieczeństwa.
Dokonujemy wyborów, które sądzimy, że nas uchronią.
Te wybory to rozwiązania i działają... przez jakiś czas,
ale czasami nasze wybory mają niespodziewane...
a nawet katastrofalne skutki.
Musimy odnieść się do sedna problemu,
fundamentalnych założeń i zachowań,
które doprowadziły...
do traumy.
Zakończmy dziś na tym.
- Muszę lecieć. - Jasne.
Mam zajęcia o 10.
Dziękuję.
Billie.
Brad?
- Co tu robisz? - Musiałem cię zobaczyć.
Jesteś teraz z Majidem?
Jak to możliwe?
Odeszłam od Coopera.
- Kiedy? - Tej nocy... gdy cię odwiedziłam.
Miałeś rację. Musiałam wybrać, czego chcę od życia...
a Cooper nie zostawił mi wyboru.
Jesteśmy w separacji.
W trakcie rozwodu.
Niemiło.
- Dlaczego nie powiedziałaś? - A po co?
Jesteś z Gigi.
I cieszę się twoim szczęściem.
A co z Majidem?
Będziesz się z nim spotykać?
Ja...
- wiem, że nie mam prawa prosić. - Nie.
Nie wiem, co zrobię. To wszystko mnie...
przytłacza.
Muszę iść.
Jadę do Connecticut.
Do dzieci.
Nie wierzę, że tak to wygląda.
Mamy przesrane. Mam nie przychodzić przed 15.
- A ty? - 15.30.
Cholera, to zły znak. Pod koniec dnia zwalniają ludzi.
Przestań.
Skończy się zwykłym upomnieniem, jeśli nie chcą kłopotów.
Dlatego nie pozwalają nam przyjść?
Chcą dać nam nauczkę.
Widziałam gorsze rzeczy u przerośniętych studenciaków.
To będzie opowieścią wojenną.
Biurową legendą.
Przepraszam.
To moja wina.
Ja też tam byłam.
Zaczekaj. Olga!
Muszę lecieć. Do zobaczenia później.
Jestem szczęśliwą agentką.
Segment u Soledad robi furorę na Twitterze i TikToku.
Hasztag „niezależna kobieta”
był w trendach całe popołudnie.
- Nie ma mnie na TikToku. - Ktoś to wrzucił.
I Rihanna cię zaobserwowała.
Badgalriri?
Moja publicystka dojdzie.
Ja już dochodzę.
A dokąd jedziemy? Biuro masz na dziesiątym.
Ale Mick ma na 30.
Mick, to Sasha Snow.
Dasz sobie radę.
Sporo rozmyślałem o Jezusie. Wcale nie jestem religijny.
Ja pierdolę, gość zaczynał od 13 obserwujących.
Dziś ma siedem miliardów.
Ludzie gadają o Google, Apple, Amazonie i ich niesamowitych kampusach.
Kampus Apple'a przypomina pierdoloną zagrodę WeWork
w porównaniu z Watykanem.
Florencja, Rzym, to są kampusy.
Kocham Rzym.
Jezus był największą marką, jaką widział świat.
Papieże rządzili Europą, choć nie mieli armii.
A dlaczego? Bo nie potrzebowali jej.
Mieli słowa.
Sprzedawali ideę.
Zbawienie.
Zmienili świat.
Amen.
Sasha.
Jesteś wyjątkową pisarką. Czytałem twoją książkę.
Pierwszy rozdział. Potem podali mi bajgla.
Ale moja żona przeczytała całość.
Ona i jej przyjaciółki ciągle o tym gadają.
Potem zobaczyłem cię w telewizji i zrozumiałem, że masz rzadki głos.
Jesteś uzdolnioną drugoligową graczką.
Z listy bestsellerów New York Timesa.
Ile to, 70 000 książek?
Nie interesuje mnie to. I wiesz co? Świata też nie.
Tak, Soledad ma trzy miliony widzów.
To kółko modlitewne w porównaniu z Gwyneth.
Siedem milionów osób zjawiło się, by kupić jej pochwowe świece.
To kropla w morzu w porównaniu z Reese.
Dwadzieścia sześć milionów.
Oprah?
Czterdzieści milionów.
Michelle Obama?
Siedemdziesiąt milionów.
Ale ty...
nie musisz się martwić, bo masz coś, czego one nie mają.
Doktorat?
Jesteś urocza. Nie, mnie.
Mogę wyciągnąć cię na kolejny poziom, ale musisz tego chcieć.
Musisz tego zasmakować.
Każdego, kurwa, dnia.
Myśl szeroko.
Rozumiem.
I tak jest.
Sasha, mogę załatwić ci miejsce przy tym stole.
Ale nie wystarczy sprzedać markę.
Jak Jezus pokazał, musisz nią żyć.
Musisz nią... być.
Tylko wtedy...
świat cię wysłucha.
Co powiesz?
NIE PRZEŚLADUJĘ CIĘ
WIEM, ŻE WCZORAJ BYŁO DZIWNIE.
CHCĘ CIĘ ZNÓW ZOBACZYĆ.
Olga, Ellary?
- Gdzie jesteś? - Tutaj.
Cholera.
Mamo.
- Jak miło. - Co tu robisz?
A ty nie w pracy?
Postanowiłem zostać z Vivian, która wpadła z niespodziewaną wizytą.
Nie mogłeś zadzwonić? Albo ty?
Odbyliśmy bardzo...
ciekawą rozmowę.
Sądzisz, że powinieneś rozmawiać z moją matką?
Odpuść Cooperowi.
Ma sporo na głowie.
Dziękuję.
Gdzie Ellary?
Olga zabrała ją do parku. Muszę się zbierać.
- Wpadniesz później na kolację? - Mamo. Nie.
- Dawno razem nie jedliśmy. - To tak nie działa.
To mój czas z Hudsonem i Ellary.
Uzgodniliśmy to z pomocą drogich prawników.
Ten układ jest absurdalny.
Rodzice na pół etatu, obcy wypełniają resztę.
Olga nie jest obca. I mieszka tutaj.
Takiej stałości potrzebują dzieci.
Za moich czasów to matka zapewniała stałość.
Owszem.
Baw się dobrze. Vivian, było mi miło.
- Cieszę się, że pogadaliśmy. - Ja też, skarbie.
Zawsze byłaś swoim najgorszym wrogiem.
- Jesteś tego pewna? - Cooper to dobry człowiek
i świetny ojciec.
Nie znajdziesz nikogo lepszego. Musisz go jakoś odzyskać.
NIE MOGE PRZESTAC MYŚLEĆ O TYM POCAŁUNKU.
Kim jest Majid? Ciało jeszcze nie ostygło,
a ty już rozkładasz nogi przed innym?
Pierdol się!
Rozpakuję się.
Przyda się nam chwila na osobności.
Nie.
Za długo pomijałyśmy pewne tematy, co miało na mnie duży wpływ.
Co ty wygadujesz?
Gdy dzieje się coś złego, słyszę w głowie twój głos.
Mówisz, że to moja wina.
- Że popełniłam ogromne błędy w życiu. - Bo popełniłaś.
Twój apetyt seksualny od zawsze był problemem,
a teraz pogrążył twoje małżeństwo.
Nie. Moje pragnienia nigdy nie były problemem.
Był nim brak szczerości, a jego źródłem był wstyd.
Ty wpoiłaś mi ten wstyd.
Muszę odebrać syna.
Dzień dobry. Sasha Snow. Ja do...
Doktora Evansa?
Kochana, jak my wszystkie.
Sasha Snow do doktora Evansa.
Chwileczkę.
Co ty wyprawiasz?
Szykuję się do uprawniania miłości z żoną.
Jeszcze nią nie jestem.
Kobieto, zawsze nią byłaś.
Po prostu nie wiedziałaś.
Sasha.
Wróciłaś.
Pogadamy?
Muszę powiedzieć ci, dlaczego odeszłam. I dlaczego nie wrócę.
Nie na to liczyłem.
Przez ostatnie 17 lat ostro harowałam.
Sama.
I uwielbiałam każdą sekundę.
Ale dziś rano poznałam agenta, który chce wyciągnąć mnie na wyższy poziom.
Jesteś na nim. Bestseller New York Timesa.
Nie. Kobiet, które mają głos, słuchają teraz miliony.
Nie tysiące.
Muszę skupić się na zdobyciu tego szczytu.
Nic nie może mnie... znów rozpraszać.
Znów?
Rozpraszałem cię?
Gdy chciałeś, bym pojechała do Kalifornii, miałam porzucić marzenia.
- Nie o to cię prosiłem. - Przestań.
To był twój program, twoja kariera.
Robiliśmy to razem.
Niezbyt. Robiliśmy to, co służyło tobie.
Poświęcałam swoje potrzeby, swoją przyszłość dla ciebie.
Gdybym nadal to robiła...
Gdybym wyjechała z tobą,
nie osiągnęłabym tego, co mam.
Byłem w tym miejscu.
Gdzie wszystko układa się, jak należy, po latach ciężkiej pracy.
Naciskasz na siebie, by sprawdzić, jak wysoko możesz zajść.
Aż któregoś dnia dosłownie staniesz na szczycie Kilimandżaro,
spojrzysz na rajskie równiny Afryki
i powiesz:
„To najpiękniejsze miejsce, jakie widziałam”.
Ale nikogo przy tobie nie będzie.
I będziesz doświadczać tego piękna...
samotnie.
Nie proszę, byś cokolwiek poświęcała.
Mówię, byś zawalczyła o wszystko.
Masz czas na drinka? Możesz uciec w każdej chwili.
Dzień robi się coraz bardziej szalony.
Dasz sobie radę.
Nie ma wątpliwości, że wykazaliśmy się brakiem rozsądku.
Ale to związek dwójki dorosłych ludzi za obopólną zgodą...
Przerwę ci, Cooper.
Byłeś wyróżniającym się pracownikiem.
Przyniosłeś nam mnóstwo zysków.
Uznaliśmy, że skończy się na...
ostrzeżeniu.
Dziękuję, Dave.
Jestem wdzięczny za zaufanie.
Nie pożałujesz tego.
- Co się stało? - Miałaś rację.
Wszystko gra.
Niech będzie jagnięca szoarma, ale w taco.
- Dobrze. - Z miętową salsą, ale...
Majid.
Cześć.
Dasz nam chwilę?
- Podać ci coś? - Nie trzeba.
Posłuchaj.
Uwierz, nie wiedziałem, że Billie to twoja była.
Szalone, jak małe jest to miasto.
Jasne.
Ale zrozumiem, jeśli zechcesz wycofać się z inwestycji.
Nie dlatego przyszedłem.
Mówiłem, że wierzę w ciebie. To się nie zmieniło.
Ale muszę zapytać, jakie masz zamiary wobec Billie.
Moje zamiary?
Nie wiem. Dopiero ją poznałem.
Zamierzałem znów się z nią spotkać, ale od wczoraj się nie odzywa.
Nie wiem, co będzie.
Może nic.
Ale szczerze mówiąc...
jest niesamowita. Nie poddam się tak łatwo.
To będzie problemem?
Nie zrób jej w chuja.
Billie. Co słychać?
Jeden telefon, cztery SMS-y. Jeszcze nie jestem prześladowcą.
- Prawda? - Tak.
Jesteś uroczy, w nieprześladowczy sposób, i schlebiasz mi, ale...
Nie mogę.
Mogłabyś.
Gdybyś się mocno postarała.
Posłuchaj...
Mówiłam szczerze.
Moje życie to bałagan.
A sprawy się pogorszyły.
- Wiem, że to dziwne, ale Brad i ja... - Nie tylko to.
Moja matka przyjechała.
Jej obecność
przywołała wiele spraw, nie tylko w związku z Bradem,
ale też dotyczących mnie i moich wyborów.
Rozumiem. Przeżyłem złą mamę kwestionującą życiowe wybory.
Tak.
Cokolwiek zrobiłaś, jakikolwiek masz w tym udział,
zasługujesz, by zostawić to za sobą.
- I spróbować znaleźć szczęście. - Nie wiem.
Może nie jestem gotowa.
Może jestem zbyt rozbita.
Billie.
- Muszę kończyć. - Billie, zaczekaj...
- Hudson! - Mama!
Cześć!
Tęskniłem.
Ja za tobą też.
Francesca, co się stało? Wszystko gra?
Nie.
Zwolnili mnie.
Co? To niemożliwe.
Muszę uprzątnąć biuro. Ochrona ma mnie wyprowadzić.
Nie. Jasne?
Tak nie może być. Nie pozwolę na to.
Cooper, proszę. Nie chcę robić awantury.
Za późno.
Gówniane zagranie, Dave.
I jawny seksizm.
Francesca nadużyła władzy.
Byliśmy tam oboje, nie tylko ona.
Była twoją szefową. Znała zasady.
Ja też.
Nie możemy mieć kierowników, którzy nie ogarniają nawet siebie.
- Dostała hojną odprawę. - Nie!
Nie zwalniaj jej.
Zwolnij mnie.
Cooper.
Jeśli mnie nie zwolnisz...
odejdę.
- Przestań, to szaleństwo. - Nie, to oni są szaleni.
A to? To jest prawdziwe.
Chcesz coś przekąsić? Jesteś głodny? Nie?
Tu jest. Aleś ty duży.
Tęskniłam za tobą!
- Cześć, babciu. - Kochanie.
Nadal tu jesteś.
Myślałaś, że wyjadę bez pożegnania?
Można pomarzyć.
Cześć, Olga.
Cześć, kochana.
- Mama tęskniła. - Olga, możesz zabrać dzieci na górę?
Chciałabym porozmawiać z córką. Sama.
Powiedziałyśmy sobie dość na kolejne 25 lat.
- Nie sądzisz? - Billie, proszę. Chcę przeprosić.
Musisz zrozumieć...
Nie jestem osobą, za jaką mnie masz.
Nie zawsze taka byłam.
Boże, jesteś taki niesamowity.
Taki władczy.
Taki silny.
Taki seksowny.
Jebać ich.
Cooper, nie poznaję cię.
Chodź.
Wierz lub nie, ale gdy dorastałam...
byłam taka jak ty.
Interesowali mnie chłopcy i seks.
Gdy wszystkie powinnyśmy być grzeczne.
Tak było zawsze. Nawet teraz.
Nie masz pojęcia, jak było wtedy.
Co to miało znaczyć?
Przyłapano mnie z jednym z chłopaków, za którym szalałam.
Rozgrywającym.
Po meczu wymknęliśmy się do jego samochodu.
Myśleliśmy, że nikt nie widział.
Moja klasa ochrzciła mnie puszczalską.
To nigdy nie przeminęło.
Nawet w domu.
Matka tego dopilnowała.
Dlaczego mi o tym nie mówiłaś?
Bo nie tylko ty czułaś wstyd.
Kocham cię, Billie.
Bez względu na to, co myślisz.
Chciałam tylko, żebyś była szczęśliwa.
To musisz zrozumieć...
że próba naprawienia mojego małżeństwa to zły sposób.
Cooper to moja przeszłość.
Brad też.
A Majid to twoja przyszłość?
Nie wiem.
Nie miałam okazji, by się przekonać.
Sprawy się skomplikowały.
Boję się.
Ale chcę być szczęśliwa. Chcę...
by dzieci mnie taką widziały.
Jeśli mi się to uda, może to wszystko okaże się...
tego warte.
To jedź do niego.
Co?
W domu jest niania i babcia.
Sporo tej stałości.
Przestań się bać.
Odkryj, jak może wyglądać twoje życie.
W klinice w Cleveland
pracowałem przy pierwszym przeszczepie twarzy w USA.
Boże, to niesamowite.
W końcu się uśmiechnęła.
Jeden z najszczęśliwszych dni w moim życiu.
Jeden z? Co innego może się z tym równać?
To samo pomyślałem,
dopóki kolega nie zaprosił mnie do Sierra Leone podczas wybuchu Eboli.
Zasmakowałem w pomocy ludziom na globalną skalę i...
przy tym zostałem.
Jestem z ciebie dumna.
Tyle osiągnąłeś...
I nadal tu jesteś.
Przejdziemy do kolacji?
Risotto wygląda pysznie.
- Przepraszam. Muszę odebrać. - Jasne.
Mick!
Zaczęłaś nową książkę?
Jaką nową książkę?
Tę, którą sprzedałem Random House za 500 tysi.
Podrzuciłem im kontynuację Trzeciej drogi.
Kontynuację? Nie wiem, czy istnieje.
Istnieje.
Ma tytuł Niezwiązana.
Jutro o 9 masz prezentację.
To za 15 godzin.
Picasso malował trzy obrazy dziennie. Tak tylko mówię.
- Wszystko gra? - Tak.
Ale muszę lecieć.
Wygląda na to, że sprzedałam nową książkę.
- Co? Gratulacje. - Dzięki.
Teraz potrzebuję tylko pomysłu,
początku, środka i zakończenia. Do jutra rano.
Więc...
teraz uciekniesz.
Przepraszam.
Odprowadzę cię.
- Majid. - Miło cię widzieć.
Cześć.
Stawiam następną kolejkę.
Szefie, trzeci stolik prosi właściciela.
- O co chodzi? - Problem z hummusem.
Musimy przestać się tak spotykać.
Spokojnie.
To się nie powtórzy.
Też nie mogłam przestać myśleć o tym pocałunku.
Zamówiłam drogie dania.
Jest jakaś zniżka dla rodziny i przyjaciół?
Myślisz, że to jest dobre?
Przedstawiciel Chateau Musar urządza nam degustację.
Chcesz?
No jasne.
Wybacz, nie mogłem czekać.
Cieszę się.
Boże. Przepyszne.
Wiesz, że Persowie wynaleźli winiarstwo ponad 7000 lat temu?
Nie wiedziałam.
Legenda mówi o pięknej księżniczce,
która straciła względy u króla Jamshida.
Przytłoczona bólem i żalem próbowała się otruć,
pijąc ze słoja zepsutych winogron.
Upiła się...
- Tak. - I zasnęła.
Rano obudziła się, nie czując przygnębienia,
za to odmłodzona.
Poszła z tym do króla,
odzyskała jego względy...
a reszta to już historia.
Jesteś uroczy.
A ty...
nieustraszona.
Zaryzykuję utratę dobrej passy
i zapytam o coś.
Chcę się podzielić jeszcze jedną butelką,
ale mam ją w domu.
Co sądzisz?
Trochę mnie tu nie było.
Pamiętam, jak wchodziłem tu i słyszałem płyty twojej babci.
Stevie Wonder.
- Hotter Than July! - Hotter Than July!
Zajechaliśmy tę płytę.
Pamiętam każdą rysę.
Posłuchaj. Wiem, że musisz pracować.
Rozumiem, że podążasz swoją ścieżką
i nie masz czasu na objazdy czy szalone skróty.
Ale oboje chcemy dotrzeć w to samo miejsce.
Oboje chcemy zmienić świat. By nasze głosy usłyszano.
Może podwoimy moc?
Dotrzemy tam szybciej.
Przejedźmy się razem.
Lepiej już pójdę.
Dobrze.
Powodzenia z książką.
Wiesz co?
Jebać to. Mam jeszcze 14 godzin.
Wykluczone. Nie pozwolę, byś przeze mnie zawaliła prezentację.
Musisz dać czadu.
I zamierzam, ale najpierw...
zrobię to.
Jesteś pewna?
A co? Zajmiesz mi całą noc?
Może.
Ale tu ładnie.
To moje pierwsze i jedyne mieszkanie.
- Dlaczego miałbyś je zostawić? - Właśnie.
- Daj. - Dziękuję.
Gdy w końcu było mnie stać na dom bez kółek,
znalazłem je pierwszego dnia.
Wyremontowałem.
Bogowie Nowego Jorku mi sprzyjali.
I nadal sprzyjają.
Przepraszam.
- Nie, pospieszyłem się. - Nie o to chodzi. Po prostu...
Nie byłam dotykana przez nikogo poza moim mężem...
od dziewięciu lat.
Nikt nie widział mnie nago po porodzie,
dlatego to, co robimy, jest ekscytujące.
I jednocześnie przerażające.
Przepraszam. Nie to chcesz słyszeć na drugiej randce.
Właśnie to chcę słyszeć.
Coś prawdziwego.
Nie musimy tego robić.
Nie dziś.
Sądzę, że musimy.
Jesteś taka...
piękna.
Przepraszam.
Było dobrze.
- Bardzo dobrze. - Tak?
Miło w końcu móc się ujawnić.
Możemy robić, co chcemy.
Założymy własną firmę, zabierzemy naszych klientów.
Ożeń się ze mną.
- Co? - Kocham cię.
Chcę spędzić z tobą resztę życia.
Przyspiesz rozwód.
Daj Billie to, czego chce.
- Zróbmy to. - Zaczekaj.
Też tego chcesz. Wiem o tym.
Oczywiście. Dokładnie tego chcę.
Ale potrzebuję czasu.
Nie spiesz się.
Nie zjedliśmy kolacji.
Kupię nam chińszczyznę.
Bohaterze.
Przyspiesz rozwód.
Ożeń się ze mną.
Też tego chcesz. Wiem o tym.
Dwa razy kurczak kung pao i raz lo mein.
I PIEROŻKI ZKURCZAKIEM NA PARZE!
I MAKARON Z SEZAMEM!
Do tego pierożki z kurczakiem na parze i makaron z sezamem.
Dobrze.
Ktoś tu jest wymagający.
Dobry z ciebie chłopak.
Nie jestem taki pewny.
- Zamówienie 379. - Tu.
Prostota, co? Brawo.
Zamówiłam podwójną fantazję na wszelki wypadek.
Nigdy nie wiesz, czy nie zechcesz podzielić się z kimś.
Tak.
Znajdzie się tu miejsce?
Zawsze.
Gigi...
chyba nie mogę tego zrobić.
Mówiłeś coś?
Spójrz. Śliczne, co?
Dr Kim je przesłała.
Próbuję zdecydować, które oprawić.
Będą świetnie wyglądać w pokoju dziecinnym albo sypialni.
Co?
Chciałeś coś powiedzieć?
Jesteś niesamowita.
Bo mam ciebie.
Może wybierzemy to?
Czytasz mi w myślach.
Oto on.
Nasz syn.
Zróbmy to, jak należy.
Wyjdź za mnie.
Zgadzasz się?
Napisy: Michał Urbaniak