Nastolatka na AvengerConie.
POPRZEDNIO
Zdaje się, że ta moc pochodzi z twojego wnętrza.
Bransoleta odblokowała nadludzką część ciebie.
Bransoleta należała do mojej mamy, Aishy.
-Co się stało z mamą Sany? -Zniknęła tamtej nocy.
Wiesz, co się stało z naszą prababcią Aishą?
Skąd znasz to imię?
Wyłączyć światło czy nadal boisz się dżinnów?
Nie mam już 12 lat.
Dostałeś się! Program wdrożeniowy na Caltechu.
Ale to w Kalifornii.
Kolejna superbohaterska katastrofa.
Siedzi tam sobie, chwaląc się, że uratowała ją bieda Kapitan Marvel.
A potem wzmocniona jednostka próbowała cię zabić?
Nie chciała mnie zabić. Uratowała mi życie.
Niech ktoś mi pomoże!
Świata nie ratują ciemnoskóre nastolatki z Jersey City.
To Nocne Światło!
Sprawdzimy każdą świątynię, centrum społeczności i meczet.
-Wsiadaj! -Kamran?
Długo czekałam na to spotkanie.
Poznaj moją mamę.
INDIE, OKUPACJA BRYTYJSKA, ROK 1942
Fariha, Saleem, znalazłam ją. Znalazłam bransoletę.
Powinna nas martwić ta ucięta ręka?
Pamiętacie, co mówił człowiek ze świątyni?
Że będą potrzebne dwie.
Pokażcie.
Gdzie jest druga?
Mówiłam, Brytyjczycy najpewniej zdążyli już ograbić to miejsce.
Co tu robisz? Nie wolno ci tu być!
-Jedna musi wystarczyć. -Będziemy strzelać.
-Z rozkazu Korony, stać! -Nie dajcie mu uciec!
Sprawdźcie, co u Aadama.
Najma, to armia brytyjska. Nie mamy czasu.
Nie wiemy, jak zadziała jedna bransoleta.
Fariha! Saleem! Tutaj!
Zniszczą jaskinię. Podkładają ogień.
Bransoleta to nasza jedyna szansa, musimy spróbować jej użyć.
Widziałaś?
Nie możemy pozwolić, by bransoleta wpadła w ich ręce.
Ty idź tędy. Ja sprawdzę, co u reszty.
Będzie dobrze.
Zobaczymy się wkrótce.
-Obiecuję. -Idź.
Od tamtej pory ciągle uciekamy. A co do twojej babci Aishy...
Wtedy widzieliśmy ją ostatni raz.
Mówiliście, że skąd ją znacie?
Poznaliście się w szkole czy coś?
Nie do końca. Była z innego wymiaru. Podobnie zresztą jak my.
-Oczywiście, no przecież. -Nie jesteśmy tu z wyboru. Wygnano nas.
Niemal znaleźliśmy drogę do domu, ale wtedy nas rozdzielono.
Szukaliśmy jej, ale przez to, co działo się w czasie podziału,
założyliśmy, że przepadła, tak jak wielu innych.
Popcorn, popcorn
Nie zwracaj na niego uwagi. Jesteśmy tu od 100 lat,
a on wciąż ekscytuje się największymi głupotami ludzkości.
To było niemiłe.
No właśnie, jak na te 100 lat, to nieźle się trzymacie.
-Dziękujemy. -Akurat on ma 17 lat.
To dobrze, co za ulga.
Miałeś rację. Jest urocza.
Nigdy tak nie mówiłem. Co nie znaczy, że tak nie myślę.
-Wolę zachować to dla siebie. -Narobiła ci siary.
-To przez was. -Czego cię uczyłem?
-Czemu się rumienisz? -Nie mówiła o tobie.
Ktoś tu się zabujał...
-Chodź, tu jest za głośno. -To mój dom.
Pytaliście, czy zgłodniała? Nikt jej nie zapytał.
Nie miałam okazji podziękować za ratunek.
Chociaż tyle możemy zrobić dla bliskich Aishy.
Nie wiedzieliśmy, że ma rodzinę, póki nie założyłaś bransolety
i nie wyczuliśmy obecności Noor.
Noor? To oznacza światło, tak? Noor Girl. Nie, to nie to.
My również mamy Noor. Spowalnia nasz proces starzenia.
Ale będąc w tym wymiarze, nie możemy w pełni go wykorzystać.
Z tobą może być inaczej, bo jesteś stąd.
A co z Kamranem? On też urodził się tutaj?
Bransoleta pomaga ci odblokować Noor.
Może kiedyś coś pomoże tak jemu.
Mam wrażenie, że przez nią wydarzyło się wiele złych rzeczy.
Zrzuciłam dzieciaka z budynku, a potem ścigały mnie drony.
Jakoś nie wydaje mi się, żeby z tego wyniknęło coś dobrego.
Oczywiście, że tak.
Bransoleta i wizje sprowadziły cię do mnie.
I do ludzi, do których przynależysz.
Świat widzi w tobie dziecko, które lubi przebieranki.
Ale ja wiem, że odziedziczyłaś wielkość.
Chcecie mojej bransolety?
Aisha chciała odesłać nas do domu. Musisz dokończyć jej dzieło.
Gdzie dokładnie jest ten dom?
I czym jesteś? Jak cię nazywać? W sensie, czym jesteśmy?
W naszym wymiarze, wymiarze Noor, jesteśmy znani jako Skryci.
Ludzie nazywali nas Ajnabi, Majnoon, Niewidocznymi...
Lista jest długa.
Ale najczęściej byliśmy po prostu dżinnami.
Wybacz, powiedziałaś „dżinnami”?
Stary, to była najbardziej szalo...
Nie możesz pisać, że żyjesz, a potem znikać na osiem godzin.
To był obłęd. Pojawiła się policja, pytali o Nocne Światło...
Policja? Oni wysłali drony? Ścigały mnie drony.
Poza tym staramy się porzucić tę ksywę.
-O czym ty do mnie mówisz? -To kiepska nazwa.
-Jak dla pięciolatki. -Kamala! Skup się.
-Jestem dżinnem. -Z tonikiem?
Odkryłam, kim jestem. Nie Asgardką ani kosmitką.
Ani niczym fajnym.
Jestem czymś z moich dziecięcych koszmarów.
Są historie o duchach i są też historie o dżinnach.
Te o dżinnach są gorsze, bo są prawdziwe.
Skąd masz te informacje?
Grupa dżinnów uratowała mnie przed tymi dronami.
Nazywają się Skryci. Kamran jest jednym z nich.
A nie mówiłem, że jest jakiś dziwny?
Są naprawdę mili.
Opowiedzieli mi o bransolecie, moich mocach
i o prababci Aishy.
Jest postęp. Potrzebują mojej pomocy, co znaczy, że ja potrzebuję twojej.
Tak czułem. Jasne, czemu nie.
Choć nie wiem, jak miałbym pomóc zgrai duchów
i ich przeciętnej urody synowi. Będę potrzebował więcej informacji.
Wszystko ci opowiem. Ale najpierw...
Jesteś dobry z matmy. Może wiesz coś o podróżach międzywymiarowych,
tak z pamięci?
Głównie o wymiarze Noor. Pisze się N-O-O...
Kojarzę jedną taką pracę. Chyba autorstwa dr. Erika Selviga.
Ideolo. Odkop ją. A ja muszę ogarnąć parę rzeczy na mehendi.
Zanim pójdziesz...
Robisz furorę.
Co?
-Jakiś problem, pani władzo? -Właściwie to agentko.
Departament Kontroli Zniszczeń.
Zawiadomiono nas o nieznanej wzmocnionej jednostce
operującej z tego meczetu.
Operującej? Stąd? Obawiam się, że to nieprawda.
Ale jeśli znacie kogoś, kto lata, podeślijcie go do mnie.
Mamy rynny do wyczyszczenia.
Przeszukać teren.
Bez nakazu – nic z tego. Nie macie tu żadnej jurysdykcji.
-Słucham? -Nakia Bahadir, członkini rady meczetu.
Nadal liczymy głosy.
W porządku, potencjalna członkini. Ale jestem dobrej myśli.
Zgodnie z kodeksem karnym organy ścigania nie mają wstępu
na teren prywatny bez stosownego nakazu.
Na godzinie wychowawczej uczycie się kodeksu karnego?
To z Prawa i porządku. Ale mam rację.
Sprawa jest poważna. Współpraca leży w waszym interesie.
Poważna, bo szukacie osoby wzmocnionej,
czy dlatego, że widziano ją na terenie meczetu?
Proszę wrócić z nakazem.
Przepraszam, pani agentko. Następnym razem proszę zdjąć buty.
hejka
Chodzi o tańce? Jak się postarasz, możesz osiągnąć mój poziom.
-Chciałabyś. Wymiatam. -Wszystko przed tobą.
Co się stało, klucho?
-Nic, jest git. -Bardzo przekonujące.
W sumie to chciałam o czymś z tobą pogadać.
-To ona. -Co?
Nocne Światło. Swoją drogą, bzdurna ksywa.
Pełna zgoda.
Wiesz, że Kontrola Zniszczeń, zbrojna agencja rządowa,
była dziś w meczecie?
Co?
Wparowali tam, myśląc, że coś na nią mamy.
Jeszcze ich nam brakowało.
Chyba tego nie widzi. A jeśli tak, to ma to gdzieś.
-Kontrola? Czego chcieli? -Nie mam pojęcia.
Chyba liczyli, że im ją wydamy.
Że jak przykładni muzułmanie patrzymy naszym na ręce.
Zepsuli nam podliczanie głosów.
Na którym ja, członkini rady,
zostałam członkiem rady.
Kamala.
-Mówisz, że wygrałaś? -Być może.
-Stara. -Ziomek.
Dziękuję.
Przebierzmy się na mehendi.
Kamala, ci wszyscy ludzie to twoja rodzina?
Tak. Jesteśmy z Pakistanu, jest nas w opór.
Rozumiem.
Ciociu Shirin, tak się cieszę, że udało ci się dotrzeć.
Czymże jest 28-godzinny lot z czterema przesiadkami wśród przyjaciół?
Zapewniam, że jesteś kimś więcej niż przyjaciółką.
Beta, tak mi przykro, że Sana nie mogła się zjawić.
Musi ci być ciężko świętować ten dzień bez matki.
To typowe.
Nie była na moim ślubie, czemu miałaby być u wnuka?
Ale masz mnie, tak pewnie będzie lepiej. Obejdzie się bez dramatów.
Tak.
Matki i córki, odwieczna walka.
Ty nie sprawiaj matce takich kłopotów.
-Ja? Nie ma opcji. -Ona jest grzeczna.
Prawdziwy anioł.
Dobry żart.
Prześmieszny. Tyle że powinniście schować mi jedną parę butów,
a nie wszystkie.
-Mało zabawne. -Bynajmniej.
Szejku Abdullah, wszystko w porządku?
Ponoć FBI oskarżyło cię o bycie Wariatem z Minaretu.
Paru agentów z Kontroli Zniszczeń zajrzało do meczetu, ale to nic takiego.
Wiedzieli o niej cokolwiek?
Tyle co i my. Że jest śniada i że może być muzułmanką.
Chyba nie byli z tego zbytnio zadowoleni.
Ta dziewczyna to same kłopoty. Jej matka powinna się wstydzić.
Kamalo, był tu wcześniej Bruno.
Mówił, że nie wyrwie się z pracy. Zostawił dla ciebie to pudełko.
Właśnie tak, idzie nam coraz lepiej.
Bardzo dobrze.
Impreza jest w środku.
Czemu siedzisz tu sama?
Zgadzasz się z nimi? W kwestii zamaskowanej sąsiadki?
A ty?
Fajnie by było mieć superbohaterkę, która będzie za nas walczyć.
Ale sama nie wiem, może tylko pogarsza sytuację.
Chłopak z minaretu zapewne widzi to inaczej.
Jak ma przekonać ludzi, że jest dobra?
Dobrym się nie jest, Kamalo.
Dobro się czyni.
Proszę. Dobrej nocy.
-Cześć. -Dobry wieczór.
Ominęła się niezła impreza.
-No. Jak się pan miewa? -Potrafisz dochować tajemnicy?
Ciastko wiśniowe
Muneeba mi ich zabrania. Ale spójrz na nie.
W ich syntetyczności jest coś kuszącego.
-Nie mogę się im oprzeć. -Będę pana krył.
To lektura na zajęcia z kulturoznawstwa.
-Dżinny? -Tak.
-Rzucę na to okiem. -Nie trzeba.
Proszę, chcę zerknąć.
Jest napisana w urdu.
Mogę cię poratować. Pozwól, że ci z tym pomogę.
Dobra, co my tu mamy?
„Nadprzyrodzone istoty z przedislamskiego folkloru.
„Dżinny miały wiele nazw w różnych czasach i kulturach.
„Jedni nazywają je dżinami, inni zaś demonami.
„Legenda opowiada o grupie ukrytych dżinnów,
„których wygnano z ich świata i skazano na życie pośród ludzi.
„Kryją się w cieniu,
„szukając klucza, który pozwoli im wrócić z powrotem do domu.
„Ale odblokowanie tak starożytnej bariery będzie wymagało pierwotnej mocy”.
Ciekawe.
Nie znałem tej historii. Do zobaczenia, Bruno.
Dobranoc, panie Khan.
Podłączyłem testowe sygnatury energetyczne i przeprowadziłem symulację.
Co z twoim kolanem?
Wiesz, wpadasz na drona,
zaliczasz glebę, a ból przychodzi później.
Serio, pamiętasz tę pracę, o której mówiłem?
Teoretycznie jest to możliwe.
Da się odbyć podróż między wymiarami,
ale to by wymagało podstawowej energii słońca.
Tyle że te teoretyczne rozważania
bagatelizują margines błędu.
Gdy mowa o energii słońca,
margines błędu musi być ogromny.
Powtórz to, ale tak, jakbyś miał życie towarzyskie.
Jeśli pomożesz im wrócić, coś może wybuchnąć.
-Może? -Kamala.
-Może. Jest szansa. -Kamala.
Może. Czyli jest szansa.
Myślę, że mam tę bransoletę nie bez powodu.
To oczywiste, że nie mogę być superbohaterką.
Nie wiem.
Może to jest coś, co muszę zrobić.
Coś dobrego.
Dostałem się na Caltech.
Co? Nie no, to wspaniale. Nie wiedziałam, że były już wyniki.
Były. I myślę, że muszę tam jechać.
Ale nie mogę, dopóki nie będę pewny...
No wiesz, że z tobą wszystko gra.
-Czemu nie mówiłeś wcześniej? -Wydawało mi się, że jesteś zajęta.
Słuchaj, jeśli chcesz im pomóc, to będę cię wspierał.
Zajmę się badaniami, pomogę ci to rozgryźć.
Ale na ten moment
nie widzę możliwości, by zrobić to bezpiecznie.
Carol Danvers by nie czekała.
Od razu wybiłaby dziurę w czasoprzestrzeni.
Więc postąpiłaby lekkomyślnie.
Może to dobrze, że nie jesteś nią.
-Mala. Co ci się stało? -Przewróciłam się na rowerze.
Usiądź. Zobaczmy, co da się z tym zrobić.
Ammi?
Czułaś kiedyś, jakby świat z tobą walczył?
Jakbyś bardzo czegoś chciała, a gdy to się ziściło,
okazało się, że wcale nie jest tak kolorowo?
Owszem, tak było. Ameryka była moją górą.
Marzyliśmy z twoim ojcem, by tu przyjechać,
ale na miejscu było nam bardzo ciężko.
Pracował bardzo długo za bardzo małe pieniądze.
Aamir był jeszcze malutki.
Mój angielski kulał.
Wierz mi, nigdy wcześniej nie czułam się taka samotna.
-I co zrobiłaś? -Znalazłam meczet.
Znalazłam ciocię Ruby i Humairę.
Znalazłam rodzinę
i pozwoliłam im się kochać.
Kamalo, posłuchaj mnie.
Z jaką górą byś się nie mierzyła, nie musisz tego robić sama.
Już dobrze.
Rozchmurz się. Głowa do góry.
Wiesz dlaczego? Aamir się żeni.
Kto by pomyślał, że tak będzie?
Kto by pomyślał?
KAMALA - Hej. Chcę pomóc, ale to może być niebezpieczne.
Potrzebuję więcej czasu.
KAMRAN - Skup się na ślubie...
Coś wymyślimy.
Aamir i Tyesha - Zaślubiny
Proszę bardzo.
-732 dolary. -Co takiego?
Tyle mam na koncie. 732 dolary i 49 centów.
Dziwne, że aż tyle.
To nie pora, by się tym martwić.
Po studiach znajdziesz swoją drogę.
Słuchaj.
Człowiek musi w życiu podjąć jedną podstawową decyzję.
Czy woli żyć w strachu, czy w miłości.
Ten, kto wybiera miłość, wybiera joonoon.
Wybiera pasję. Wiarę. Odwagę.
Codziennie nosisz na ulicy salwar kamiz.
Za chwilę staniesz przed Bogiem
i przed rodziną, by oddać się miłości swojego życia.
Jesteś odważny, mój synu.
Ponieważ wybrałeś rodzinę.
A człowiek, który wybiera rodzinę, nigdy nie jest sam.
Nigdy wcześniej nie widziałem pary tak pewnej swojego uczucia.
-Czy bierzesz Aamira za męża? -Tak.
Czy bierzesz Tyeshę za żonę?
Tak, wchodzę w to.
Czy bierzesz Tyeshę za żonę?
Tak.
Czy bierzesz Tyeshę za żonę?
Tak.
Ogłaszam was mężem i żoną.
Mamo, widziałaś mój telefon?
Chciałeś to ukryć.
Powiedziałbym ci. Potrzebuje więcej czasu.
Nie mamy więcej czasu.
Może być groźnie, jeśli zrobimy coś nie tak.
To oczywiste. Jakby mogło być inaczej?
Czekaj, ty wiedziałaś? I mimo to poprosiłaś Kamalę?
To miejsce nigdy nie będzie naszym domem.
Zmusimy ją, żeby nam pomogła.
Koniec proszenia.
Czemu to ma służyć?
Tak wnosisz do związku hart ducha.
By każda sprzeczka zbliżała was do siebie.
-Czy to działa? -Kto wie?
Przynajmniej jest zabawnie.
Ciotki dopadły Bruna.
Pora na wyjątkową prezentację dla państwa młodych.
Muszę iść. Już czas.
Dobrze.
Gabe!
Tak!
O mój Boże.
-Przewróci się. -Nie podoba jej się.
Co?
Jesteśmy Brown Jovi.
Gramy też na Eid, Diwali, bar micwach
i wszelakich uroczystościach.
Brown Jovi ogarniają wszystko.
Dobra, zwolnijmy tempo.
Zatańczysz?
Jasne.
Kamala. Cześć. Możemy porozmawiać?
-Na osobności. -Nie, nie.
Jesteś w niebezpieczeństwie. Cała twoja rodzina.
-Przyszedłem cię ostrzec. -Co takiego?
Myślałem, że będą rozsądni. Nie wiedziałem, że...
-Nie jesteście bezpieczni. -Co?
Idą po ciebie.
Byli dla mnie tacy mili. Pogadam z nimi.
Nie interesuje ich rozmowa.
Wszystkich zabiją. Musisz stąd uciekać.
-Powinieneś stąd wyjść. -Powaga, nie wtrącaj się, Brian.
To nie twoja walka.
Jak moja matka czegoś chce, nic jej nie powstrzyma.
-Jest tu cała moja rodzina. -Dzwoniłem do ciebie.
Kamala, wszyscy zginą.
-Odwrócę ich uwagę. -Jak? To nie jest zbyt banalne?
Klasyki są najlepsze.
Musimy stąd wszystkich zabrać.
Leć.
Pali się, musicie wyjść.
Z życiem, ruszać się.
Mamy pożar. Tak mi przykro.
-Pożar? -Zabiorę pieniądze.
Aamir, chodź!
-Tyesha, idziemy. -Mamo, proszę cię.
Nie wchodź mi w drogę.
Szybko i bezpiecznie. Korytarz już prawie pusty.
Przepraszam, potrzebuję...
JEŚLI NIE PRACUJESZ w kuchni NIE WCHODŹ TUTAJ!
Wszyscy muszą natychmiast wyjść.
Wykluczone. Nie.
Możemy o tym porozmawiać?
Moje gratulacje. Przynajmniej pięknie wyglądałaś.
-Ty też. -Dziękuję.
Kamala włączyła alarm. Widziałam na własne oczy.
Jesteś ślepa jak kret.
Przez to cofnęli jej prawo jazdy.
Widziałam ją.
Opór nie ma sensu.
Bransoletę stworzono do czegoś większego niż ty.
Nie bądź egoistką, Kamalo.
Bruno, gdzie jest Kamala?
Wszystko dobrze? Nie chcą nas wpuścić.
Co się dzieje?
Pomóż nam wrócić do domu i wszystko się skończy.
Bruno!
Zostaw go w spokoju.
Bruno, żyjesz?
-Zabierz stąd Briana. -Specjalnie przekręca moje imię.
Chodź.
Dawaj.
Dokąd pójdziecie?
Nie macie gdzie uciec.
-W porządku? -Tak.
Dlaczego to robisz? Mówiłaś, że mnie ochronisz.
Miałabym chronić zdrajców?
Agenci federalni! Ręce do góry!
Nie ruszać się!
-Jazda na tyły! -Na ziemię!
-Zatrzymałam kobietę! -Mam ją! Dalej!
Prędko!
Do tyłu!
Tego można zabrać!
Ty! Nie ruszaj się!
Jazda!
-Do góry! -Wyprowadzić go!
-Kamala? -Nakia.
Co to było?
Tak mi przykro.
To byłaś ty?
To od początku byłaś ty i nic nie powiedziałaś?
Kamala, musisz uciekać. Im chodzi o ciebie.
-Zaczekajmy. -Nie.
-Nakia się mną zajmie. -Chwila, nie.
Wiej.
Zgubiłaś to.
Później wszystko wyjaśnię, obiecuję.
-Co się właśnie stało? -Wytłumaczę.
-Wszystko dobrze? -Ani trochę.
Kamala. Dzięki Bogu.
Gdzie się podziewałaś?
Ty włączyłaś alarm?
Kim byli ci ludzie? Aresztowali ich.
Wyjaśnisz nam, co się stało?
Kamalo, proszę, bądź z nami szczera.
Jesteś naszą córką. Chcemy ci pomóc.
Ale musimy wiedzieć, co jest grane.
Po prostu... nie mogę.
Wideorozmowa - Babcia
-Hej, babciu. -Kamala?
-Mogę zadzwonić później? -Musisz przyjechać do Karaczi.
Co? Mama mnie nie puści.
Musicie przyjechać tu obie.
Babciu, proszę. Mogę zadzwonić jutro?
Widziałaś to?
-Co? -Widziałaś pociąg?
-Skąd o tym wiesz? -Ja też go widziałam.
Dlatego musicie tu przyjechać.
Musicie przyjechać do Karaczi.
Zaczekaj. Babciu?
NA PODSTAWIE KOMIKSÓW MARVELA
STUDIO MARVEL PREZENTUJE
Napisy: Marcin Kędzierski