Αν υπάρχει πιθανότητα το βραχιόλι να μας γυρίσει σπίτι, να προσπαθήσουμε.
ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ
-Εμπρός; -Γιαγιά.
-Σχετικά με το βραχιόλι... -Ανήκε στη μητέρα μου, την Άισα.
Τι είμαστε;
Είμαστε γνωστοί ως Οι Παράνομοι.
Αλλά είμαστε πιο γνωστοί ως...
Είμαι τζίνι. Χρειάζονται τη βοήθειά μου, άρα κι εγώ τη δική σου.
Αν τους βοηθήσεις, κάποια πράγματα μπορεί να εκραγούν.
-Μάλλον είναι επικίνδυνο. -Φυσικά και είναι. Πώς να μην είναι;
Καμάλα. Κινδυνεύεις εσύ κι όλη σου η οικογένεια.
-Σε προειδοποιώ. -Αντιπερισπασμό.
Γιατί το κάνεις αυτό; Είπες ότι θα με προστάτευες.
Γιατί να το κάνω, ενώ με πρόδωσες;
-Έλα. -Καμάλα.
Τόσον καιρό ήσουν εσύ και δεν είπες τίποτα;
Θα σου εξηγήσω τα πάντα μετά. Το υπόσχομαι.
Γεια, Καμάλα. Είδες το τρένο, παιδί μου;
-Πού το ξέρεις; -Το είδα κι εγώ.
Να έρθετε κι οι δύο στο Καράτσι.
-Πρώτη φορά στο Πακιστάν; -Τι σε κάνει να το λες αυτό;
Κρατάς πολύ σφιχτά το λούτρινο ζωάκι.
-Για μαξιλάρι το έχω. -Μάλιστα.
Μιλάει.
Νόμιζα ότι η κόρη μου έχασε τη λαλιά της. Μόνο για να ζητήσει Canada Dry μιλάει.
Νόμιζα ότι δεν μου επιτρεπόταν να μιλάω.
Εκτός αν οι τιμωρίες δεν έχουν ισχύ στα διεθνή ύδατα.
Σοβαρά τώρα; Κατέστρεψες τον γάμο του αδερφού σου.
Θα είσαι τιμωρημένη για χρόνια.
Ωστόσο, επειδή η γιαγιά σου είναι πολύ μεγάλη
και επέμενε να πάμε στο Πακιστάν,
νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε μια προσωρινή ανακωχή.
Δεν ξέρω. Ίσως εκείνη μπορέσει να καταλάβει πού οφείλεται
αυτή η συμπεριφορά που έχεις τελευταία.
ΝΑΚΙΑ - ΜΕ ΣΥΓΧΩΡΕΙΣ. ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΜΟΥ. ΘΑ ΣΟΥ ΤΑ ΕΞΗΓΗΣΩ ΟΛΑ.
ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΟΛΥ. ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ, ΠΕΣ ΜΟΥ ΟΤΙ ΕΣΥ ΚΙ Ο ΜΠΡΟΥΝΟ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ.
Μπορείτε να καθίσετε;
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΚΑΡΑΤΣΙ
Καμάλα! Εδώ.
-Γεια! -Γεια.
Γεια.
Τι κάνεις;
-Τι κάνεις; -Τι κάνεις;
Καμάλα, θυμάσαι τα ξαδέρφια σου, έτσι;
Τα παιδιά του θείου Τσάτσα.
Ναι. Ζέιναμπ και Ογουέις. Είστε ψηλότεροι από ό,τι θυμάμαι.
Εσύ είσαι ακόμα πολύ κοντή.
Ευχαριστώ.
-Καμάλα. -Γιαγιά!
Η εγγονούλα μου!
Είναι μαύρα μεσάνυχτα. Έπρεπε να κοιμάσαι.
Έλα τώρα. Είχα πάει σε ένα πάρτι.
-Φοβερά τα κοσμήματά σου. -Αυτά;
-Είναι πολύ παλιά, αλλά σου τα χαρίζω. -Όχι... Είναι...
Καμάλα.
-Μούνι. -Γεια σου, μανούλα. Χαίρομαι που σε βλέπω.
-Καλώς ήρθες, παιδί μου. -Ευχαριστώ. Χαίρομαι που είμαι εδώ.
Το δέρμα σου είναι πολύ ξηρό. Κάνεις πάλι καμιά παράξενη διατροφή;
-Καμάλα, πάμε σπίτι; -Ναι.
-Πάμε. -Λοιπόν, τα λέμε αύριο.
-Γεια! -Γεια σας!
ΚΑΡΑΤΣΙ - Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ
Γεια σου, Μάγκνουμ. Έλα εδώ. Γεια σου, σκυλάκι.
Μάγκνουμ... Πόσο μεγάλωσε!
-Το σπίτι ήταν πάντα τόσο μεγάλο; -Ναι, αλλά ένα βαψιματάκι θα το ήθελε.
Να βάψουμε αυτό το κουκλί;
Έτσι το είπα, μαμά.
Ελάτε. Πάμε μέσα.
Εντάξει. Πάμε.
Καμάλα, το δωμάτιό σου είναι στα δεξιά.
Αυτό εδώ;
Όχι.
ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΔΙΧΟΤΟΜΗΣΗΣ ΜΕ ΑΠΑΓΩΓΕΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Δεν είχα ιδέα ότι ζωγραφίζεις.
Χάσαμε πολλά κατά τη Διχοτόμηση.
Σκέφτηκα ότι ο μόνος τρόπος να κρατήσω αυτά που χάσαμε ήταν να τα ξαναφτιάξω.
Αυτή είναι η μόνη παιδική φωτογραφία μου που είχε ο πατέρας μου.
-Κάτσε, ο παππούς Χασάν είν' αυτός; -Ναι, και...
Αυτή είναι η μητέρα μου, η Άισα. Η προγιαγιά σου.
Ή έστω ό,τι θυμάμαι απ' αυτήν.
Γιαγιά, γιατί μου το έστειλες αυτό;
Είμαι...
Τζίνι; Φυσικά. Απ' ό,τι μου είπε ο πατέρας μου, δηλαδή.
Πώς είσαι τόσο άνετη μ' αυτό;
Δεν καταλαβαίνω προς τι ο χαμός. Θέμα γονιδίων είναι απλώς.
Με τα λάθος πράγματα ασχολείσαι.
Δεν έχει σημασία πώς είδα το όραμα ή αν εσύ είσαι τζίνι.
Το σημαντικό είναι ότι την τελευταία φορά που χρησιμοποιήθηκε το βραχιόλι,
μου έσωσε τη ζωή.
Που σου έδειξαν τον δρόμο τ' αστέρια τη μέρα που φεύγατε από την Ινδία;
Ήταν στα μέσα της Διχοτόμησης.
Ήταν μια ζεστή καλοκαιρινή νύχτα.
Κάπως έχασα τον πατέρα μου.
Μέχρι που εμφανίστηκαν τα αστέρια και με οδήγησαν πίσω στην αγκαλιά του.
-Στο τρένο. -Ναι. Το τελευταίο τρένο εκείνο το βράδυ.
Γιαγιά, είναι το ίδιο τρένο; Αυτό που βλέπουμε στα οράματα;
-Είναι το τρένο από εκείνη τη νύχτα; -Ναι.
Το βραχιόλι προσπαθεί να σου πει κάτι, παιδί μου.
Δεν ξέρω τι,
αλλά ξέρω ότι έπρεπε να είσαι εδώ, μαζί μου, για να το αποκωδικοποιήσεις.
Δεν ξέρω πώς να το αποκωδικοποιήσω.
Νιώθω σαν να προσπαθώ να ενώσω 100 κομμάτια,
και διαλύω αντί να φτιάχνω.
Δύσκολο αυτό το παζλ.
Ωστόσο,
αν έχεις ζήσει όπως εγώ, αν έχεις χάσει ό,τι έχω χάσει,
μαθαίνεις να βρίσκεις την ομορφιά στα κομμάτια.
Καμάλα.
Σταμάτα.
Καμάλα. Μου είπες ψέματα.
Αυτό το βραχιόλι είναι φτιαγμένο για κάτι μεγαλύτερο από σένα.
-Καμάλα. -Βρες το τρένο.
-Καμάλα. -Βρες το τρένο, Καμάλα.
Καμάλα, ξύπνα! Τα ξαδέρφια σου σε περιμένουν.
Συγγνώμη. Δεν ήξερα ότι είχες παρέα.
-Είναι μαξιλάρι για τον ύπνο. -Έλα. Σήκω πάνω.
Έχουμε πρόγραμμα για όλο το απόγευμα. Τρώμε στον Ναυτικό Όμιλο σε μία ώρα.
Δεν νομίζω ότι μπορώ να φάω.
Έλα, ξύπνα.
Καμάλα, σε παρακαλώ, άσε τις παραξενιές. Ήρθαμε επίσκεψη.
Αυτός είναι ο σκοπός. Πάμε, λοιπόν. Έλα.
Πάρε μαζί και το ιπτάμενο αρκουδάκι σου.
Δεν το πιστεύω ότι κάτσαμε έξω και παραγγέλνουμε.
-Χάνουμε τον μπουφέ μέσα. -Και το κλιματιστικό.
Δεν ήξερα ότι δεν επιτρέπονται τα τζιν.
Μπαίνω παντού έτσι στο Τζέρσι.
Πάμε από το εμπορικό μετά τον πολιτιστικό περίπατο.
Να πάρεις κάτι λιγότερο αμφιλεγόμενο.
Εντάξει, αλλά να μείνεις με τα ξαδέρφια σου.
Είμαστε σε ξένη πόλη. Μην μπλέξεις σε τίποτα μπελάδες.
-Σε καμία περίπτωση. -Γεια σας! Ήρθα!
-Γεια σου. Κανένα πρόβλημα. -Λυπάμαι πολύ που άργησα.
-Ρουκσάνα, η κόρη μου, η Καμάλα. -Σαλάμ αλέκουμ, θεία.
-Κούκλα. -Ευχαριστώ.
"Καμάλα". Δεν είναι χαρακτηριστικό πακιστανικό όνομα.
Δεν είναι;
Είναι χαρακτηριστικά Μουνίμπα, όμως. Πάντα ήταν λίγο επαναστάτρια.
Ελπίζω να μη σε πειράζει που κάτσαμε έξω. Η Καμάλα φοράει τζιν.
Γι' αυτό φαίνεται να ζεσταίνεται τόσο η Καμάλα;
Μπα, δεν φταίει η θερμοκρασία, είναι το...
Το πάνι πούρι.
Δεν με προειδοποιήσατε ότι είναι θάνατος.
Στα δεξιά σου, ένα κτίριο από την περίοδο της αποικιοκρατίας. Χτίστηκε το 1891.
Μάλλον στα αριστερά σου.
Συγγνώμη. Η εφαρμογή κόλλησε. Ας είναι, κοίτα γύρω σου.
Καμάλα, κοίτα. Εδώ ζουν κάποιοι από τους πιο παλιούς κατοίκους της πόλης.
Όπως στη Φλόριντα;
Στην Παλιά Πόλη εγκαταστάθηκαν πολλοί πρόσφυγες όταν ήρθαν από την Ινδία.
Κάνει 500 ρουπίες.
-Τριακόσιες. -Όχι.
Είναι καλό!
Έλα τώρα. Δεν είναι αυτό αρκετά εξωτικό για το Instagram των ΜΑΝ;
Ξέρεις. Μπερδεμένοι Αμερικανοθρεμμένοι Νοτιοασιάτες.
-Ξέρω τι σημαίνει. -Ναι, το φαντάστηκα.
Τέλος το μάθημα ιστορίας. Πάμε.
Μας περιμένουν φίλοι για καφέ.
Θα ήταν ωραία να πηγαίναμε στον σιδηροδρομικό σταθμό.
Στον σιδηροδρομικό σταθμό; Γιατί; Πού θες να πας;
Πουθενά. Είναι ιστορικό μέρος.
Είναι κάπως η πρώτη πύλη που πέρασε η γιαγιά και μπήκε στη χώρα.
Καλά, εμείς φεύγουμε. Έλα να μας βρεις μετά. Να προσέχεις.
-Γεια. -Φαίνεσαι χαμένη.
Δική σου. Κοίτα. Φωτογραφία. Σου αρέσει;
Πάρ' τη. Μόνο 1.500 ρουπίες.
Χίλιες πεντακόσιες. Καλή τιμή για τουρίστα.
Ξέρεις κάτι;
Δικά σου, αν μου πεις πώς θα πάω στον σιδηροδρομικό σταθμό.
Στον σταθμό; Ναι. Φυσικά.
-Ο σιδηροδρομικός σταθμός... Πας αριστερά. -Από δω;
Ναι, αριστερά. Και μετά πάλι αριστερά.
Και πάλι αριστερά και μετά δεξιά. Λίγο δεξιά. Εντάξει;
Και μετά πήγαινε γύρω από το κάρο. Κατάλαβες; Ναι, αριστερά...
ΣΤΑΘΜΟΣ ΚΑΡΑΤΣΙΟΥ ΑΠΟ ΤΟ 1898
Σε βρήκα.
Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο. Τα γυαλιά που δοκίμασες ή η μάσκα.
-Με ακολουθείς; -Διαισθάνθηκα το νουρ.
Όλοι οι μασκοφόροι Αμερικανοί έχουν υπερδυνάμεις;
Θα μπορούσα να είμαι Καναδή.
Φοράς μπλουζάκι που γράφει "Νιου Τζέρσι". Τι λουκ είναι αυτό;
Σε κανέναν δεν αρέσει, ε;
Έλα.
Απ' τα Χελωνονιντζάκια έμαθες να πηδάς;
Εσύ; Από το Donkey Kong;
-Ποιος είσαι; -Τι είσαι;
-Δεν είσαι Παράνομη, έτσι; -Ξέρεις γι' αυτούς;
Έχεις το βραχιόλι, όμως. Πώς το πήρες από την Άισα;
Κάτσε. Πού ξέρεις για την Άισα;
-Έλα μαζί μου αν θες να ζήσεις. -Τι;
Αστειευόμουν. Πάντα ήθελα να το πω αυτό.
Αλλά όντως πρέπει να φύγουμε. Πρέπει να συναντήσεις κάποιον.
Θα με δολοφονήσεις;
Δεν θέλω να γίνω το αντικείμενο σε αστυνομικό ντοκιμαντέρ.
Χαλάρωσε. Κάποιες φορές πρέπει να βλέπεις πέρα απ' τη μύτη σου.
Καλώς ήρθες στα Κόκκινα Στιλέτα. Ίσως σου μάθουμε να ανοίγεις τα μάτια σου.
Κόκκινα Στιλέτα; Πακιστανικό μπόιμπαντ είστε;
Όχι ακριβώς.
-Δυνατή η κρυψώνα σας. -Συνήθως δεν δεχόμαστε τουρίστες.
Αλλά για μια απόγονο της Άισα, σίγουρα μπορούμε να κάνουμε μια εξαίρεση.
-Πού ξέρεις ότι είμαι... -Με λένε Γουαλίντ.
Η προγιαγιά σου είναι ένας θρύλος.
Όποτε είσαι έτοιμη, έχουμε πολλά να συζητήσουμε.
-Γιατί είναι τόσο κόκκινη η ξινή σούπα; -Έτσι πρέπει να είναι.
Εσείς οι Αμερικάνοι φλωρέψατε και το κινεζικό ακόμα;
Πες μου, ήταν δύσκολο να βρεις μαντίλι αρκετά μακρύ για το μεγάλο σου στόμα;
Αυτό το μαντίλι έκρυβε για αιώνες την ταυτότητα των πολεμιστών
που έμπαιναν στα Κόκκινα Στιλέτα.
Η αποστολή μας είναι απλή.
Προστατεύουμε τους δικούς μας από τις αθέατες απειλές.
Όπως τα τζίνι;
Οι Παράνομοι δεν είναι σαν τα τζίνι των παραμυθιών
και των θρησκευτικών κειμένων.
Αν ο Θορ προσγειωνόταν στην οροσειρά των Ιμαλαΐων,
κι αυτόν για τζίνι θα τον είχαν.
-Λοιπόν, τι είναι αυτοί και τι είμαι εγώ; -Θα σου δείξω.
Έλα.
Οι Παράνομοι και η Άισα είναι από έναν άλλο κόσμο.
Ο χάρτης δείχνει πώς συνυπάρχουν οι κόσμοι μας.
Υπάρχουν πολλές διαστάσεις που δεν μπορούμε να δούμε.
Αυτή είναι μόνο μία από αυτές.
Τι είναι αυτό;
Ο κόσμος της Άισα.
Συνδέεται μ' εμάς, μα είναι κρυμμένος.
Πίσω από το Πέπλο του Νουρ, που τον χωρίζει από τον δικό μας.
Από το νουρ πηγάζει η ενέργειά του κόσμου τους.
Του Πέπλου, των Παρανόμων.
Ακόμα κι οι δυνάμεις σου από νουρ είναι.
Αν οι Παράνομοι διαρρήξουν το Πέπλο με το βραχιόλι,
θα αλώσουν τον κόσμο μας.
Μέχρι να μη μείνει τίποτα από αυτόν.
Γι' αυτό πρέπει να φυλάς καλά αυτό το βραχιόλι.
Δεν το έχω ξαναδεί αυτό.
Τόσα χρόνια που ακούω για αυτό το βραχιόλι,
δεν υπήρξε αναφορά σε επιγραφή.
Ξέρεις τι λέει;
Λέει "Αυτό που αναζητάς σε αναζητά".
Είναι κάποιο σημαντικό μήνυμα ή...
Δεν ξέρω. Αλλά για κάποιον πρέπει να ήταν σημαντικό.
ΦΥΛΑΚΕΣ ΥΨΙΣΤΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΥΔΚ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΚΡΙΣΕΩΝ
Προχώρα. Κουνήσου. Πάμε.
Σήκωσέ το.
Μπροστά κοίτα.
Κάθαρμα!
Όχι!
Ναι. Ελάτε!
Όχι!
Το έχεις. Δώσ' του.
Έλα.
Κουνηθείτε!
Έλα.
-Πώς είναι; -Θα τα καταφέρει.
Σήκω πάνω.
Πάμε.
Ελάτε.
Άφησέ τον. Δεν θα έρθει μαζί μας.
-Τι; -Έκανε την επιλογή του.
Θα υποστεί τις συνέπειες.
-Πάμε να πάρουμε το βραχιόλι. -Συγγνώμη.
Γιαγιά.
Γεια σου, γιαγιά.
Ώστε βρήκες την κρυψώνα μου.
Η μητέρα σου καθαρίζει μανιωδώς κάτω.
Είπα να κάνω ένα διάλειμμα.
Λοιπόν, βρήκες αυτό που έψαχνες;
Μαθαίνω διάφορα.
Ακόμα και στην ηλικία μου, προσπαθώ να καταλάβω ποια είμαι.
Έχω πακιστανικό διαβατήριο κι οι ρίζες μου είναι στην Ινδία.
Και ανάμεσά τους υπάρχουν σύνορα.
Σύνορα φτιαγμένα από αίμα και πόνο.
Ο κόσμος βασίζει την ταυτότητά του σε μια ιδέα που είχαν κάτι γέροι Άγγλοι
όταν έφευγαν από τη χώρα.
Πώς το αντιμετωπίζεις αυτό;
Λες να βγάλεις άκρη ποτέ;
Προς τι η βιασύνη;
Πήγαινε. Τράβα να χαρείς τα νιάτα σου. Άσε τη μητέρα σου σ' εμένα.
-Η πυρά των Κόκκινων Στιλέτων είναι; -Στον λόγο μου, οι φίλοι μου είναι καλοί.
-Θα τους συμπαθήσεις πολύ. -Κιμό!
-Γεια σας, παιδιά. -Κιμά σε λένε;
Όχι. Κιμό. Χαϊδευτικό του Καρίμ.
Όλοι εδώ έχουμε παρατσούκλια. Ποιο είναι το δικό σου;
Βραδυποδάκι.
-Βραδυποδάκι; -Βραδυποδάκι.
Παιδιά, να τη φωνάζετε "Βραδυποδάκι".
-Βραδυποδάκι. Ωραίο όνομα. -Ευχαριστώ.
Τουλάχιστον κάποιος το εκτιμά.
Λοιπόν. Έτοιμη για το καλύτερο γεύμα της ζωής σου;
-Ναι. -Σου αρέσει το μπιριάνι;
Ναι. Αν και δεν το έχω ξαναφάει από σακουλάκι.
Ευχαριστώ.
Είναι πικάντικο;
Δοκίμασέ το.
Με ρώτησε αν είναι πικάντικο.
Η Καμάλα έχει βγει με τα ξαδέρφια της.
Οπότε μάλλον είμαστε μόνες μας εδώ απόψε.
Μαμά, γιατί είναι όλα ένα χάλι;
Και τι θες τόσες εφημερίδες και περιοδικά;
Και γιατί έχει παντού τόσα κουτιά με καραμέλες βουτύρου;
Αυτές εκεί; Για σένα είναι.
Σου άρεσαν όταν ήσουν μικρή.
Τις φυλούσα για την περίπτωση που επέστρεφες.
Αλλά μάλλον στην πορεία έφαγα τις περισσότερες.
Να σε βοηθήσω.
-Κάθισε, μαμά. Κάθισε. -Γιατί;
Κάτσε λίγο.
Τι έγινε;
Δώσ' το αυτό.
Φέρε το πόδι σου.
Πονάει;
Μασάζ το λες αυτό;
Ή προσπαθείς να βγάλεις τα απωθημένα σου πάνω μου;
Μανούλα.
Μαμά, νομίζω ότι ίσως...
Ίσως ήρθε η ώρα να αρχίσεις να σκέφτεσαι
να έρθεις να ζήσεις μαζί μας στην Αμερική.
Τι;
Εγώ νόμιζα ότι πήγες στην άλλη άκρη του κόσμου για να ξεφύγεις από μένα.
Δεν ήθελα να ξεφύγω από σένα. Απλώς χρειαζόμουν μια αλλαγή.
Όλο με απέφευγαν οι γείτονες
εξαιτίας της τρελής μητέρας μου και των παράλογων θεωριών της.
Όχι.
Αυτό δεν είναι καθόλου αλήθεια.
Είναι τελείως αλήθεια!
Ακόμα κι όταν σε άφησε ο μπαμπάς,
παρέμεινες κολλημένη σε αυτές τις φανταστικές θεωρίες.
Απλώς ήθελα να τις μοιραστώ μαζί σου.
Δεν χρειαζόμουν τις ιστορίες σου, μαμά. Χρειαζόμουν τη μητέρα μου.
-Γεια. -Γεια σου, παιδί μου. Γύρισες.
Πέρασες καλά με τα ξαδέρφια σου;
Ναι.
-Μαμά, είσαι καλά; -Ναι. Ξέρεις πώς είναι οι μητέρες.
Κάτσε. Πάρε μια καραμέλα βουτύρου. Έλα, πάρε.
-Πώς το τρως αυτό; -Θέλει γερά δόντια.
Πιστεύουμε ότι ίσως τα γονίδιά σου
να εξηγούν το γεγονός ότι μπορείς να δώσεις μορφή στο νουρ.
Η ανθρώπινη φύση σου σε συνδέει με την ύλη αυτού του κόσμου.
Έχεις μοναδικές δυνάμεις.
Αν και δεν έχουμε φανταχτερές πανοπλίες...
να ξέρεις
ότι έχει ιστορία κάθε κλωστή αυτού του υφάσματος.
Να θυμάσαι πάντα την καταγωγή σου.
Δεν είσαι μόνη.
-Είμαι ένα Κόκκινο Στιλέτο τώρα; -Σου πάει.
-Έκπληξη. -Πάρ' την από δω!
Πιάστε την!
Τι κάνει;
-Έλα. -Πάμε!
Πάμε.
Μπείτε μέσα γρήγορα.
Άκρη!
Πάμε!
Μην τους αφήσετε να ξεφύγουν.
-Πρέπει να επιταχύνεις! -Βλέπεις αυτό το πράγμα;
-Μπορείς να κάνεις κάτι; -Δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
-Δεν μπορείς να πας πιο γρήγορα; -Όχι, δεν μπορώ!
Φύγε! Πάμε!
Σε τσάκωσα.
-Θεέ μου. Οικογένεια με μωρό. -Άκρη!
Θα το χτυπήσουμε. Κάνε κάτι!
Σπρώξε. Τώρα!
Πάμε!
Δεν θα τα καταφέρουμε. Ανέβα στο μηχανάκι!
Και ό,τι κι αν κάνεις, μην τον αφήσεις. Πάμε!
Κρατήσου γερά.
Θεέ μου, το ήξερα ότι θα με δολοφονήσεις!
Δεν πεθάναμε ακόμα.
Θεέ μου. Δεν θα τα καταφέρουμε.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Πηγαίνετε σε ασφαλές μέρος. Θα τους παρασύρω.
Έλα. Πάμε!
Εντάξει, οδήγηση στην αντίθετη πλευρά με ταχύτητες.
Τι; Ποιος είναι εκεί;
Συγγνώμη.
Ωραίος συγχρονισμός. Πάμε να φύγουμε.
-Πάμε. -Άκρη!
Πήγαινε αριστερά.
Άκρη!
Κάντε άκρη. Φύγετε.
-Γουαλίντ! -Γουαλίντ.
Θεέ μου.
ΠΡΟΣΟΧΗ: ΕΥΦΛΕΚΤΟ
Όχι. Όχι!
-Να τον βοηθήσουμε. -Καμάλα, είναι πολύ αργά.
Πάει.
Πάμε να φύγουμε.
Και τώρα πού πάμε; Είναι αδιέξοδο.
-Είσαι καλά; -Μια χαρά. Ωραίο.
Θα μου λείψεις πολύ.
Κι εμένα.
Είμαι μεγάλος για ταξίδια, γιε μου.
Πάρε αυτά τα λεφτά. Θα τα χρειαστείς.
Όχι, φύγε. Ανέβα στο τρένο γρήγορα.
Φεύγει.
Υπάρχει χώρος για μας;
Είναι το τελευταίο τρένο για απόψε. Πρέπει να προσπαθήσουμε.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΑ ΚΟΜΙΚ ΤΗΣ MARVEL
ΤΑ MARVEL STUDIOS ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΥΝ
Απόδοση διαλόγων: Αγγελική Πανοτάρα