W serialu pojawiają się sceny,
które mogą szokować niektórych widzów.
Ale czad. To babci?
Zwykły złom.
POPRZEDNIO
-Co to? -Mój osobisty dodatek.
No nie wierzę, Bruno. Wychodzi na to, że mam moce.
Nigdy nie widziałam takich mocy.
A potem wzmocniona jednostka próbowała cię zabić?
Nie chciała mnie zabić. Uratowała mi życie.
Sprawdzimy każdą świątynię, centrum społeczności i meczet.
Bransoleta pomaga ci odblokować Noor.
Chcecie mojej bransolety?
Nie chcesz wrócić do domu?
Chcę wrócić.
Ale dla bezpieczeństwa ukryłam bransoletę.
Znajdę ją nawet kosztem życia.
Najma, nie!
To nie zadziała!
„To, czego szukasz, szuka ciebie”.
Mamy mało czasu. Wsadź Sanę do pociągu.
I chroń tę bransoletę.
Nie potrafię robić gwiazd, ale umiem kółka.
Sana.
To byłam ja.
Zasłona.
To się nie uda, przejście wszystko zniszczy.
Masz Kamrana.
Porzuciłam go.
Ammi.
Jest tylko jeden sposób.
-Mogę je zamknąć. -Nie!
Brian?
Co ty tutaj robisz?
Nie wiedziałem, dokąd iść.
Nie zostawię cię samego z Kontrolą Zniszczeń.
Byłem śledzony. Musimy iść.
Ty też masz moce?
Tak to się kończy, gdy niewłaściwe osoby zyskują moce.
Niewłaściwe osoby?
Dzieci, agencie Barrie. Musimy zamknąć miasto
i schwytać ich, zanim ktoś jeszcze ucierpi.
-Wzmacniane pociski? -Ale niezabójcze.
Chcę go żywego. Dowiemy się, czym on, u diabła, jest.
Mogą na nas czekać na stacji Penn.
Przesiądziemy się i pojedziemy na północ.
Co...
Kamali też z początku nie było łatwo.
Co by zrobiła?
Jak to Kamala, stres zajada gyrosem.
-Mamy ich. -Kontrola Zniszczeń.
Idą po nas. Chodź.
-Zatrzymać się! -Sorki!
Patrzcie, gdzie leziecie.
Musimy wiać.
Podoba ci się? Krawiec chciał policzyć mnie podwójnie,
ale wciąż umiem się targować.
-Gdzie moja paszmina? -Ludzie.
-Przepiękna. -Ludzie!
Nigdzie nie ma mojego szala. Gdzie moja paszmina?
Mam ogłoszenie.
-Miałaś... -Już skończ.
-Co? -Dobrze.
Najpierw chcę przeprosić, że tyle zwlekałam z tym ogłoszeniem.
I za tę akcję na weselu. Bardzo przepraszam.
I za wymknięcie się na AvengerCon.
-Podkręćmy tempo. -W porządku.
Jestem Świetlną Dziewczyną.
Że czym?
-Nocnym Światłem. -Rety, nie miałem pojęcia!
-Naprawdę? -Powiedziałaś im?
-Tylko tacie. -Co sugerujesz?
To klasyczny ciąg plotkowy Khanów, mówisz coś mamie, ona tacie,
a my to podsłuchamy, bo on ciągle gada na głośniku.
-Głośnik jest problemem. -Głośnik to wygoda.
-Ma to sens. -Ale odjazd.
Nie mogłam się doczekać, by cię o to zapytać.
Twoje moce są nieograniczone czy musisz się doładowywać?
-Właściwie to... -Ja też mam pytanie.
Dzieciaka na Eid zrzuciłaś specjalnie czy to wyszło spontanicznie?
-Aamirze. -Wystarczy.
-Bez żartów. -Dość.
Uspokójmy się. Kamalo, to niesamowite.
Jestem z ciebie dumny.
Wierz mi, jesteśmy tobą zachwyceni.
Ale chcę, żebyś była ostrożna.
Wiem, że możesz robić niebywałe rzeczy,
ale to nie znaczy, że masz szukać kłopotów.
Bardzo się martwię.
Uczyłeś mnie pomagać, a nie siedzieć bezczynnie.
Ufamy jej, prawda?
-Nakia do mnie dzwoni? -Co?
Stara, dobrze, że dzwonisz. Właśnie wróciliśmy z lotniska.
Kamala, hamuj. Bruno się do ciebie odzywał?
Nie, a co?
Próbuję go namierzyć, Circle Q wyleciało w powietrze.
-No dalej, Bruno, odbierz. -Rozmowa została przekierowana.
-Kamalo Khan, nigdzie nie idziesz. -Ammi.
Nie w takim stroju. Proszę. Mam coś dla ciebie.
To bardziej w twoim stylu.
Ma być na ostro?
Skręć tutaj.
Bruno? Dzięki Bogu, nic ci nie jest. Co się stało?
Ściga nas Kontrola.
Ucieczka pociągiem nie poszła po naszej myśli.
-Musimy ukryć się przed glinami. -Odbiło ci? Meczet odpada.
Domy modlitwy powinny oferować schronienie.
To meczet w Ameryce. Kontrola Zniszczeń, policja,
a nawet sanepid bankowo mają nas na oku.
Jak będzie czysto, idźcie do szkoły, a ja zadzwonię do Kamali.
Po co mamy iść do szkoły?
Bo tylko tam jest pusto przy sobocie.
Rozumiem, 201. Tu 414.
Jestem w okolicy, jakieś sześć minut od celu.
Niedługo u was będziemy.
Przyjąłem.
Dobry wieczór. Poproszę wszystkich o dokumenty.
-To było... -Mamy już doświadczenie.
Zapewniam, że jesteśmy tu, by zapewnić wam bezpieczeństwo.
Poszukujemy zagrożenia wysokiego poziomu.
Przypuszczalnie mężczyzna, 16-25 lat, Pakistańczyk lub Arab.
Ale opisuje pani niemal wszystkich tutaj.
To może trochę zająć. Ale szczęście wam sprzyja,
Rasheed przyniósł swoje sławne ciastka czekoladowe.
Sekretnym składnikiem jest gałka muszkatołowa.
Zdaje się, że nie lubi ciastek.
Moje polubi.
Nie przeciągajcie. Nie widzicie, że ten chłopak może wam zagrażać?
Jeśli będziesz kryć podejrzanego, nikt nie stanie po twojej stronie, szejku.
Nikt nie jest mi potrzebny. „Nie dbam o to,
„czy Bóg jest po mojej stronie, póki stoję przy nim. Bo Bóg się nie myli”.
Nie mam czasu na cytaty z Koranu. Przepraszam.
To akurat słowa Abrahama Lincolna.
Przeszukajcie tu każdy kąt. Jak będzie trzeba, wyłamcie zamki.
Tam nie można. To święte miejsce.
Naruszycie moje swobody religijne.
Nie chcesz mieć przestępstwa w papierach.
To tylko schowek. Na ściereczki, papier toaletowy...
Wyważamy.
Otworzę. Tylko...
Nie róbcie mu krzywdy. To dobry chłopak.
Co tam?
Wiem, mama by mnie zabiła, gdyby odkryła, że mam chłopaka.
I to takiego.
Słyszeliście? Jestem jej chłopakiem. Jesteście świadkami.
Masz na sobie kamerkę? Chciałbym mieć...
Szukać dalej!
Dzięki.
Idźcie przez Clifton Street. I koniecznie unikajcie Granta.
Dziękujemy, szejku Abdullahu.
I pamiętaj, fakt, że ktoś traktuje cię jak wroga,
nie daje ci prawa, by traktować go tak samo.
-Musimy iść. Chodź. -Chwila, potrzebujecie przebrania.
-Sio. -Dziękuję.
Kryj się.
Dobra, idziemy.
Co wy macie na sobie?
Co ty masz na sobie?
-Bruno, tak się bałam... -Nic mi nie jest. Jesteśmy cali.
Kamran.
Czuję, jakby coś miażdżyło mnie od środka.
Musimy uciekać. Wstawaj.
Dawaj.
Zamknąć teren.
Idźcie, dogonię was.
Nie mów mi, że już wpakowałaś się w kłopoty.
Nie rób z tego afery, naprawdę potrzebuję pomocy.
-Co się dzieje? -Chodzi o Kamrana.
Wiem, co powiesz.
Jest od Skrytych, ale ja też.
Muszę zabrać go z miasta.
Znam kogoś, kto może pomóc.
Zabierz go przed północą do portu.
Dobra. Dziękuję.
-Kamala. -Cześć.
Ładne wdzianko. Produkcja pakistańska?
Jesteś na mnie zła?
Mówię ci o wszystkim.
Ty przemilczałaś coś tak dużego, więc może i jestem zła.
Bo ty nie znosisz superbohaterów.
-Nie chciałam, żebyś mnie znienawidziła. -Kamala, nigdy bym cię nie...
Przecież wiem, że byś tego nie zrobiła.
Nawaliłam.
Przepraszam.
Ekipa, Kontrola już tu jest. Jak oni nas znaleźli?
To nieważne, chodzi im o mnie. Odejdźcie, zanim coś wam się stanie.
On ma rację. Nic wam nie zrobią, jak powiecie, że nie jesteście z nami.
-Już rozwalili mi chatę. -Byli w meczecie. Dwa razy.
Podpuszczali mnie, żebym cię wydała.
-Co ty tu robisz? -Teatr ma dobre oświetlenie.
Kręcę tu moje tiktoki.
I jestem ci krewna za uratowanie mi życia.
Dobra.
Jesteśmy z tobą.
Zoe chyba też.
Jaki mamy plan?
Oto plan.
Agenci już tu są, więc ich nie uprzedzimy.
Dlatego będziemy grać na czas, aż Kamran nie będzie bezpieczny.
SZKOŁA
Tak, tak, przepraszam.
Macie na to zgodę?
Brzmi dobrze. Zajmiemy ich, a ty dasz nogę tyłem.
-Co tu robisz? -Jak tu wszedłeś?
Okno w łazience. Też chodziłem do tej szkoły.
-Mama kazała mi cię pilnować. -Bohaterowie nie potrzebują niańki.
-Ty jej to powiedz. -Czas ucieka.
Dobra, tylko nie zepsuj wszystkiego.
Aamir i Zoe, ogarniecie sprzęt.
BLUZY - WZIĄĆ SZKIELET
Bruno i ja zajmiemy się nauką.
Potem zgarniemy wszystkie gaśnice ze szkoły.
Zoe, jesteś w drużynie softballu.
Zbierzecie z Nakią tyle piłek, ile dacie radę.
Jakieś pytania?
Zatrzymamy Kontrolę Zniszczeń piłkami do softballu?
Nie, spowolnimy Kontrolę piłkami do softballu.
Prawdziwy plan to Zoe.
Jesteśmy w trakcie zatrzymywania wzmocnionych jednostek.
Tak, i robicie to przed budynkiem liceum.
Chcę uniknąć złej prasy. Co to ma być?
Nie chodzi o jedną, lecz dwie wzmocnione jednostki.
Sieją destrukcję w całym Jersey City.
Daj mi trzy minuty, a obiecuję ci, że...
-Możemy ruszać? -Czekajcie.
Nie zgadzam się. Mam gdzieś, ile czasu wam trzeba.
Nic z tego.
Zabieraj się stamtąd, Deever. Czy to jasne?
Zrozumiałam.
Jesteśmy na pozycji. Czy mamy zielone światło?
Wezwij dodatkowe jednostki. Natychmiast.
Wiedziałaś, że Kamala ma moce, i nie pisnęłaś ani słowa?
To do ciebie niepodobne.
Kamala uratowała mi życie na AvengerConie.
Myślę, że ujawni się światu, gdy będzie gotowa.
W Pakistanie coś się stało.
Mama Kamrana i Skryci podążyli za mną do Karaczi,
chcąc wciągnąć nasz świat do wymiaru dżinnów.
Dobra, co dalej?
Najma nie przeżyła.
Jednak nie jesteśmy kuzynami?
-Co robiłeś z moją siostrą? -Uczyłem ją jeździć.
Lubisz w ogóle Wielkie brytyjskie wypieki?
Obiecaj mi, choćby nie wiem co, że nie powiesz Kamranowi.
Dopóki stąd nie wyjdziemy.
Czysto. Ruszamy.
Ruchy.
Pomagam ci,
bo moja siostra jest bystra jak mało kto.
Wiem, że nie pomogłaby komuś, kto by na to nie zasługiwał.
Stać.
Chyba mamy tu bombę.
Mamy bombę w zachodnim skrzydle, potrzebujemy saperów.
Wycofać się!
Wysłali was tylu po mnie jednego? Kozak.
Zoe, łącze jest aktywne, ale nie wiem jak długo. Działaj.
Hej, tu Zo, jestem w liceum Coles.
Agenci otoczyli mnie i moich przyjaciół.
Dwoje z nich ma supermoce i stali się ich celem.
Ci ludzie są straszni i nie cofną się przed niczym.
Proszę, musicie nam pomóc.
Moi wierni obserwujący, podawajcie tę historię dalej.
Muneeba.
-Niech wieść się niesie. Pomóżcie nam. -Zobacz, co wysłał mi Rasheed.
Dowódco zespołu, czy słyszysz mnie? Dowódco?
Cel ma czerwoną bluzę i czapkę. Powtarzam.
Czerwona bluza i czapka.
Ty tam! Nie ruszaj się!
Jazda!
Ścigamy wielu podejrzanych. Wszyscy wyglądają identycznie.
Potrafi się mnożyć?
Ruchy!
-Nic ci nie będzie, jasne? -Tak.
Wschodnie skrzydło. Kierują się na salę gimnastyczną.
Nadal ze mną?
Zawsze tak było.
Musicie...
Zmiatajcie. Idą tu agenci, postaram się ich zająć.
No już.
Dzięki, Bruno.
Hej! Chodźcie tu zatańczyć!
Jarają was te ruchy.
Co się z wami dzieje?
-Chcecie... -Stać, ręce do góry!
-Nie ruszaj się! -Zamknij się!
Ruchy!
To działa.
Znajomy ma kontakt. Spotkacie się w dokach.
Ten twój znajomy jest z Czerwonych Sztyletów?
Mam rację?
Czerwone Sztylety zagrażają mi nie mniej niż ci gliniarze.
Walczą z moją rodziną od dziesięcioleci.
Wątpię, żeby to byli gliniarze.
Potrzebuję Skrytych. Potrzebuję mojej matki.
Co się stało z moją matką?
Ohyda.
Co się stało w Pakistanie? Po prostu mi powiedz.
Najma zrobiła to, co obiecała. Uchyliła Zasłonę.
Próbowała wszystko zniszczyć.
Chciała ocalić nasz świat. Mój dom.
Ona nie żyje, prawda?
Przykro mi.
Nie ruszać się!
-Drodzy państwo! -Yusuf, telefon.
Proszę ochłonąć.
Chcemy zachować tu spokój.
Proszę pani. Może pan?
-Wprowadźmy naszych. -Ustawcie się na zewnętrznej krawędzi.
Miejcie ich na widoku.
Zachować spokój.
Czekać.
Na kolana.
Ale już.
Chłopaku, weźże klęknij.
Na kolana.
Ognia!
Nie!
No dawaj.
Nie! Uciekaj!
Przestańcie!
Wstrzymać ogień!
-Przestańcie! -Zostawcie ją!
Czemu do niej strzelacie?
-Nie strzelać! -Nie strzelajcie do niej!
Beta, wynoś się stamtąd!
-Kamala! -Beta!
ŁADOWANIE
-Kamala. -Dawaj, KK.
Wstań.
Powiększenie.
Tak!
Siemka. Nic wam nie jest?
-Nie, pani Światło. -Nie tak się nazywam.
Ognia!
Tak!
Nie!
Trzymam.
Kamran!
Kamala, rozejrzyj się!
Nigdy mnie nie zaakceptują. Ciebie zresztą też.
-Mama miała rację, to nie mój dom. -Ocaliła ten świat dla ciebie.
Na koniec dała z siebie wszystko, żeby cię ochronić.
Wybrała ciebie.
Spójrz, co narobiłem, Kamalo.
Co miałbym teraz zrobić? Jak miałbym być normalny?
Nie ma normalności.
Jesteśmy tylko my i to, co zrobimy z tym, co nam dano.
Biegnij do portu. Kupię ci trochę czasu.
Dziękuję.
Wstawać!
Brać ją!
Ruchy, ruchy.
Beta, jesteś cała? To było niesamowite.
Spójrz. Wszyscy są z tobą.
Odsuń się, sierżancie.
-Panie i panowie... -Ani kroku dalej.
-Chciała pomóc. -Uratowała nam życie.
Nam wszystkim.
Do ciebie.
-Tak? -Nic nie mów, nic nie rób.
Po prostu stamtąd zniknij.
Publicznie zignorowałaś mój rozkaz i zaatakowałaś grupę dzieciaków,
korzystając z naszej nazwy. Wiesz, co to oznacza? Zgadza się.
Jesteś zwolniona ze służby. Jedziemy posprzątać twój bałagan.
Zabieraj się stamtąd.
Ekipa, zbieramy się!
-Salamalekum, Jersey. -City, skarbie!
-Byliśmy częścią historii. -Wreszcie.
Cały drżę. Sami zobaczcie.
Ruby przynosi wam wieści.
Wszyscy pytają mnie, czy wiem, kim ona jest.
Gdybym wiedziała, tutaj bym o tym nie mówiła.
-Wyglądała tak znajomo. -To było dzikie! Dawała do pieca!
Żryj to!
Ciężko jej będzie znaleźć męża.
Co powiedziała? Że gyros Najafa jest najlepszy w mieście!
Zdaje się, że jestem hot dogiem. Oby zgodnym z religią.
-Serce mi waliło. -To było...
-Życie przeleciało mi przed oczami. -W jednej chwili...
Siedziałem tam i patrzyłem...
Nakia Bahadir oznajmiła światu, że jest moją dziewczyną.
-Opowiadaj, jak było. -Nie, dzięki, to twój filmik.
Tak, ale jako sojuszniczka chcę ci pomóc zaistnieć.
-To było czadowe. -Zarąbiste!
-Wyrąbane w kosmos. -To normalnie superbohaterka!
Mega umiejętności.
Tylko nie wiem, gdzie się podziały, gdy upuściła mnie i złamałem nogę.
-Widać byłem obiektem testowym. -Świętujmy w ten piątek.
Uczcijmy naszą własną superbohaterkę.
Darmowa pizza z lodami. Oczywiście dopiero po modlitwie.
Kamala?
Hej, skarbie. Co tutaj robisz?
Rety, to naprawdę przerażające.
Tak, jasne.
Miło.
Więc jesteś teraz nową, wspaniałą bohaterką zwaną...
-Jak cię nazywać? -Jeszcze o tym myślę.
Oczywiście, że tak.
Wszyscy o tym myślimy.
Ale ocaliłaś ludzi, Kamalo.
Najcięższa rzecz, jaką podniosłem. Wszędzie roiło się od agentów,
więc zamachnąłem się i im przywaliłem.
-Uratowałaś życia. -Balkony nie są bezpieczne.
Musimy to naprawić. Zapisujesz to?
A ratując jedno życie...
Cóż, uratowałaś świat.
Wiesz, skąd imię Kamala?
Latami staraliśmy się z mamą o drugie dziecko.
Niemal straciliśmy nadzieję.
I wtedy pojawiłaś się ty.
Beta, byłaś taka idealna.
To właśnie oznacza kamal po arabsku. „Idealna”.
Ale w urdu to...
Co to za słowo?
„Zachwycająca”. „Cudowna”.
Kamal oznacza „cudowną”.
Jestem jak pierdzielona Carol Danvers?
Nie znam tej pani.
Ale jesteś i zawsze byłaś
naszą małą Panną Cudowną.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Magia.
Absolutna magia.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
Siemano.
-Żartujesz sobie? -Kamran zostawił furę.
Właśnie widzę.
Musiał wymknąć się z kraju.
-Powiedział, że mogę ją wziąć. -Nieprawda.
-Właśnie że tak. -Wcale nie.
Tak. Ten wybuch zbliżył nas do siebie.
Dobrze w niej wyglądam. Zabiorę ją na Caltech.
A ja uważam, że wygląda lepiej na ulicach Jersey City
-i bez ciebie w środku. -Nie.
-Popieram. -A ja się nie zgadzam.
Jestem z ciebie dumna. Serio. Będę tęsknić.
Będę tylko 43 godziny drogi stąd.
Muszę ci coś powiedzieć.
Przyjrzałem się ponownie twojemu materiałowi genetycznemu.
Bruno, jak się nudzisz, możesz do mnie dzwonić.
Nie, po prostu Aamir dopytywał, czy też może mieć moce.
I chyba za pierwszym razem byliśmy w błędzie.
Co masz na myśli?
Wiemy, czemu masz dostęp do Noor i w jaki sposób nim władasz,
ale w porównaniu do reszty rodziny nadal wypadasz inaczej.
Jasne.
W twoich genach jest coś innego.
To jakby...
Jakby jakaś mutacja.
Cokolwiek to jest, to tylko kolejna etykietka.
Poproszę kluczyki.
Dobra.
Wsiadać, przegrywy. Jedziemy na szawarmę.
-Kocham cię! -Jak zdobyłaś kluczyki?
Miło tak wyrolować kogoś z Caltechu.
Niech ci będzie. Tylko jedna przejażdżka.
Słuchaj, w sumie tylko ja jeździłam tym czymś.
-Dziesiąta i czwarta, ale już. -Tak się tylko mówi.
To mi nie brzmi na odrabianie lekcji!
No dobra!
O nie, nie, nie.
MISS MARVEL powróci w THE MARVELS
Napisy: Marcin Kędzierski