Dajemy wam niezwykłą rewelację na temat ataku na Londyn tydzień temu.
Anonimowe źródło dostarczyło nam film
z ostatnimi słowami Quentina Becka, znanego jako Mysterio.
Poniższe obrazy nie są odpowiednie dla dzieci.
Sprowadziłem Żywiołaka z powrotem do jego wymiaru, ale na początku nie przeżyję.
Spider-Man zaatakował mnie armią uzbrojonych dronów Tony'ego Starka.
Podobno tylko on zastąpi Iron Mana, nikt inny.
Czy na pewno chcesz przeprowadzić atak drona? Będzie niezliczona ilość zgonów.
Zrób to. Pozwól im odejść.
Ten szokujący film pojawił się dziś na
kontrowersyjnej stronie TheDailyBugle.net.
Proszę bardzo, ludzie! Dowód, że Spider-Man jest za to odpowiedzialny
za brutalne morderstwo Mysterii! Wojownik z innego wymiaru
i największy bohater wszechczasów, jak potwierdzi historia,
oddał swoje życie za naszą planetę.
Ale to nie wszystko, ludzie!
Najlepsze dopiero nadejdzie! Być może wolisz usiąść do tego!
Prawdziwe imię Spider-Mana... Prawdziwe imię Spider-Mana to...
Spider-Man ma na imię Peter Parker!
Co dori...
Czy tak jest. Peter Parker, 17-letni uczeń liceum,
przestępca tłumiący morderstwo...
Czy jesteś dziewczyną Spider-Mana? Czy jesteś jego dziewczyną?
- Człowiek Pająk! - Jest tutaj!
- Proszę ją zostaw. - Czy jesteś tylko chłopcem?
Zabiłeś Mysterię? Pomogłeś zabić Mysterię?
Nie, ja... nie pomogłem.
On mnie uderzył. Spider-Man mnie uderzył!
On mnie uderzył! Spider-Man mnie pokonał!
Ludzie patrzyli na chłopca, którego nazywali bohaterem.
Czy wiesz, jak go nazywam? Główny wróg społeczeństwa!
Nigdy więcej tego nie chciałem doświadczyć!
Przepraszam MJ, ale nie widzę nic z moją ręką na...
Przepraszam. Dokąd teraz idę?
- Nie wiem. Do Twojego. - Nie, nie możemy do nas przyjechać.
- Ojciec cię zabije! - Co?
- Powiedział, że mój ojciec mnie lubi. Tak, ale nie.
- Koleś. Koleś!
- Koleś! - Co? Przepraszam.
- Nic ci nie jest? - Nie całkiem.
Hej, Piotrze!
Musimy iść. Chodźmy stąd.
- Powiedziałeś, że nie chcesz. Po prostu mnie wysadź.
OK, pojedźmy metrem.
Tłumaczenie - CiNEMAET
Ostrzeżenie!
Było znacznie gorzej.
- Nic ci nie jest? Tak tak.
Pospiesz się. W porządku. Tak mi przykro.
Czuję się głupio, nie zdawałem sobie sprawy, że się martwisz.
Nie, było dobrze. Dlatego nazywa się to lotem.
- I że lecieliśmy. - To było miłe.
Mogłoby być lepiej. Będzie lepiej.
- Znowu wyjeżdżamy. - A kiedy mogło odejść?
- Zobaczę co to było. - Nie. Nie, nie, nie, szczęśliwy.
- To moja praca. - Ciągle przychodzą tu i tam...
- Piotr? - To nic...
- Piotr? O Boże. Piotr... - Ale nie, nie. Nie wiem co robić.
Piotr...
- Ale nie, nie. - Nic nie widzieliśmy.
- Nie tak to wygląda! - Przykro mi...
- Głównie ochrona... - Nie tak to wygląda.
Jej, cześć. Będziesz MJ!
- Miło cię poznać. - I znowu ty.
Hej, płaczesz?
Dała mi koszyk.
Hej, Spider-Manie!
Dziękuję. Zerwałeś? Byłeś tak zakochany...
- Trochę to przejęliśmy... - Chyba powinienem iść...
Powiedziałeś, że jesteście świetną parą...
Chodzi o ustalenie granic...
- Słuchaj, chodźmy tutaj. - Czy nikt nie dzwoni?
- Hej, to prawda... - Nie teraz!
Spokojnie w domu...
...o seksie, Peter.
Tu nie chodzi o seks.
... taki jest cel, ale jeśli chcesz przejść przez to jeszcze raz.
To znaczy, ja... Co to za hałas?
Cześć, Spider-Manie!
Chętnie powtórzę kiedy będziesz chciał, po prostu...
Przestaniesz na chwilę patrzeć na telefony komórkowe?
Chcę tylko przejąć twój związek z tobą, dobrze?
Piotr?
Co?
- Czy to... - Czy to tutaj?
Na przykład nie zdarzało się to zbyt często.
Zagrożenie pająkiem!
Rządy na całym świecie prowadzą śledztwo w sprawie zabójcy znanego jako Spider-Man,
pseudonim Peter Parker, pseudonim przestępca wojenny,
który od dziesięcioleci niszczy życie nowojorczyków.
W końcu to miasto i cały świat rozpoznały swoje prawdziwe oblicze.
Zabójca!
Pojawiły się nowe informacje o niszczycielskim ataku w Londynie.
Centrala wywiadu, która niedawno
potwierdziła, powie nam więcej
że śmiertelne drony z ataku w Londynie zostały wyprodukowane w Stark Industries.
- Agenci federalni! Otworzyć! - Federalni? Zostań tutaj.
Departament Kontroli Uszkodzeń.
Mamy nakaz aresztowania Petera Parkera.
- Znasz Czwartą Poprawkę? - Pewnie.
Nieuzasadnione przeszukanie i zatrzymanie?
W środku, chłopcy. Idziemy.
- Nie zabiłem Becka. To drony. - Ale to twoje drony.
Nie... Nie... Spójrz...
Był tam Nick Fury, więc zapytaj go, wyjaśni.
Nick Fury był poza planetą od ponad roku.
Co?
Piotr!
MJ!
Nie mają z tym nic wspólnego!
- Nie mów nic bez prawnika! - Nie mów nic bez prawnika!
Potrzebuję prawnika.
Panna Jones-Watson...
Jonesa. Nie używam Watsona.
Panna Jones...
- Dlaczego miałbyś chcieć prawnika... - Jeśli nie mam nic do ukrycia?
- Dokładnie tak. Z wyjątkiem... - Czy zrobiłbym coś złego?
Znam również twoje zwody i moje prawa.
Po prostu mi odpowiedz.
Znam twój folder.
Mądra młoda kobieta, która ma przed sobą promienną przyszłość.
Dlaczego miałbyś ryzykować wszystko dla samozwańczego Petera Parkera?
Przepraszam za czekanie.
Przynieś mu coś do jedzenia. Czekał długo.
Naprawdę za to przepraszam.
Nie powinienem ci nic mówić.
Brak słońca. W porządku.
Tylko małe pytanie...
Kiedy MJ powiedział ci, że to Peter Spider-Man...
Co?
Wiedziałem to wcześniej. Byłem facetem od Spider-Mana na krześle.
Wiem o nich. Połowa z nich ma faceta na krześle.
Dokładnie tak! Nawet nie masz gówna...
- Pomogłem mu znaleźć Sępa. - Nie wiedziałem tego.
Pomógł mu zhakować skafander i dostać się w kosmos.
Więc jesteś głównym wspólnikiem w nielegalnych działaniach Spider-Mana?
Chciałbym, aby moje oświadczenie zostało usunięte z rejestru.
Z całym szacunkiem, a na pewno nie mówię tego szczerze, jeśli nie
masz konkretnych oskarżeń, to nie masz prawa nas tu zatrzymywać.
- Poważnie zdobądź prawnika. - Proszę co?
Narażanie dziecka na niebezpieczeństwo to poważne przestępstwo.
Chłopca powierzono tobie i jako opiekunka, praktycznie matka,
nie tylko zostawiłaś go bez opieki, ale dosłownie go wspierałaś.
- Jakiego typu osobą jesteś? - Chcę teraz zobaczyć Petera.
Stark Industries znalazł się uwikłany w dość kontrowersyjną
sieć, gdy federalni zaczęli badać zaginione wynalazki Starka.
Agenci chcą dowiedzieć się, co zostało utracone...
Przynajmniej użyli lepszego zdjęcia.
Świetny. Dziękuję.
Dobra wiadomość, Peter.
Zarzuty przeciwko tobie wydają się spadać.
- Jak naprawdę? - Wiedziałam.
Panie Murdock, dziękuję.
- Dzięki, Matt. - Wspaniale.
- Hej, świetnie. - Ale...
- Panie Hogan? - Tak?
Nadal badają brakującą technologię.
Rozumiem, że jesteś lojalny wobec pana Starka, ale jeśli jesteś w to zamieszany...
- Jeśli jestem w to zamieszany? - Zatrudnię prawnika.
Czy potrzebuję prawnika, ponieważ prowadzą śledztwo?
Może powiedziałeś, że to wycofali.
Powiem: „Odmawiam odpowiedzi na radę prawnika,
ponieważ odpowiedź mogłaby mi zaszkodzić”.
Jakoś było w tym filmie Mafia.
Tak, bardzo ciekawie... Uspokój się. Słyszymy Matta.
Naprawdę potrzebujesz dobrego prawnika.
Peter, unikając konsekwencji prawnych, może być jeszcze gorzej.
Nadal jest potępiany w grze przez opinię publiczną.
Jak to zrobiłeś?
Jestem naprawdę dobrym prawnikiem.
„Ufamy tajemnicy”
Musimy iść w bezpieczne miejsce.
Alarm wyłączony.
Wygląda tu ładnie i… bezpiecznie.
Witamy w duchowej oazie.
Czy lubisz Donkey Kong Jr.?
Na szczęście decydujący.
- Wysłałeś już aplikacje? - Właśnie dostałem pracę w MIT. I Ty?
- Zbyt. - A jeśli zabiorą nas oboje?
- A Ned? - Hej, ale...
Aby się tam dostać, będziemy musieli dostać stypendium.
Uspokój się. Masz dobre oceny i oceny i...
- Myślisz, że jestem bardzo pragmatyczny. - Nie, gdzie. Więc...
Troszkę. Nie ważne. Tobie też to lubię.
- Naprawdę? - Wyraźnie.
- A jakie są inne rzeczy? - Na przykład Twój bezgraniczny optymizm.
- Mam do połowy szklanki. - A także, jak dogadujesz się z ludźmi.
Kocham ludzi. Tak okropne... bardzo.
- A także sport. - Mets zrobią to w tym roku.
- Naprawdę? - Co tam jest?
Tak, to jest... To jest szczęśliwe. Kukaja.
Kiedy May z nim śpi, jest tutaj.
Mam dziwne pytanie.
Czy nie czujesz ulgi w tym wszystkim?
Co ugryzł mnie pająk...
tylko tydzień wydawał mi się normalny.
Przynajmniej trochę.
A...
Wtedy się dowiedziałeś.
Nagle wszyscy, których chciałem poznać, wiedzieli, wiesz?
I było świetnie.
Ale teraz wszyscy wiedzą. A...
Jestem najbardziej znaną osobą na świecie...
a jednak biedny.
Nie mogę się doczekać zobaczenia jutro.
Mam to prosto.
Zapakuj to teraz. Jesteś szczęśliwy. Wiemy. Zależeć.
Nic odkrywczego się już nie wydarzy. Wyraźnie? Potrzebuję snu.
- Cały czas słuchasz? - Zadar, szczęśliwy.
Nie żebym chciał.
- pozdrawia MJ. - Dobry.
Przynosimy Wam pierwszy dzień roku maturalnego słynnego studenta Midtown High,
Peter Parker! Do nich Tygrys!
Czy raczej Pająk?
Tłum przed miejscową szkołą naukową od rana rośnie…
Tłum dzieli się na zwolenników Spider-Mana i protestujących.
MJ! MJ, kocham cię. Czy będziesz miał pająki?
Mysterio jest wieczne! Zabójca!
Uspokój się.
- I kim jesteś? - Ned Leeds. Pająk-Manov...
Najlepszy przyjaciel Parkera. Nie graj. Bacha i Flash Thompson.
Chcesz przeczytać o superprzyjaźniach? Tak możesz w mojej książce Flashpoint.
Jeden pająk, dwa serca, miliony doświadczeń. Kup to.
- Iść. Idź idź! - Nie, czekaj...
Do zobaczenia w środku, dobrze?
W przyszłym roku Midtown News przyniesie szczegółowe informacje
Największa walka Petera: rekrutacja na uniwersytet.
Piotr. Chcielibyśmy...
powitany z powrotem w Midtown High.
Gdzie tworzymy bohaterów.
- Albo mordercy. - Przestań.
Mamy zaszczyt służyć.
- Pan. - Pan Bóg! Mysterio miał rację.
Wystarczająco. Wszystko to. Kilku uczniów to zrobiło.
- Nie. To ty. Tylko ty. - Trochę pomogłem.
Próbowałem go powstrzymać, ale wciąż się napinał.
- Sam to zrobił. - To świetna robota.
Może znajdziesz czas, aby się nim cieszyć.
I idź tu spokojnie… albo kołysaj się lub wspinaj spokojnie do sufitu.
- Wiemy, że możesz to zrobić. - Ja tylko...
- Wiesz co zrobiłeś. - Przestań się wstydzić.
Pożre każdy spisek.
Czy nie możemy być tu cały dzień?
- Na dole jest szalone. - Hej, to jest dobre.
Podobno wśród kobiet zdolności Parkera jest również hipnoza kobiet.
Dzięki nim Jones-Watson stracił kult swojej osobowości.
- Wystarczająco. Przestań. - Oczywiście, mój władco-pająk.
Nareszcie trochę prywatności. Na dole jest szalone.
O tym właśnie mówię...
Jeśli dotrę do MIT, powinniśmy mieszkać razem.
- Hej, zdecydowanie. - Wziąłbym to.
- To będziemy my. - Wyraźnie. Z wyjątkiem frisbee.
- I uśmiecha się. - Zdecydowanie marzymy o MIT,
ale jeśli wybiorę te same szkoły zapasowe, nadal będziemy razem w Bostonie.
Nowa szkoła i miasto, mogę tam Spidermana...
W Bostonie też jest przestępstwo, prawda?
- Tak to prawda. - On wariuje.
To będzie nowy początek.
Co jest?
Nic. ja tylko mówię...
Kiedy oczekujesz rozczarowania, nic Cię nigdy nie zawiedzie.
Pospiesz się.
Nowy początek.
I będziemy razem.
Tak masz rację. Nowy początek.
Nowy początek.
Przyjechał pierwszy!
W porządku. To była szkoła zastępcza.
Piotr?
Nie?
Ostatni, ubiegły, zeszły.
MIT?
Więc tak.
- Gotowe? - Jones...
Powinieneś był odłożyć dekorację na Halloween.
To właśnie powiedziałeś Sasha...
Nie jestem zainteresowany, odłóż to.
Już wychodzę.
Pewnie wracam.
Wolałbym nie, musiałbym to tutaj posprzątać.
Nasza ostatnia szansa. Albo to albo nic.
Ale chodź.
Gotowy, więc za trzy...
Żyto...
Dwa...
Trzy...
Nie.
Nie. I Ty?
„Ze względu na niedawne kontrowersje nie możemy obecnie przyjąć Twojego zgłoszenia”.
To niesprawiedliwe.
Tak strasznie niesprawiedliwie, bo nic nie zrobiłem.
I już nic nie zrobiłeś.
Spodziewaj się rozczarowania, a nigdy się nie zawiedziesz.
Mamy to!
Nie zabrali cię?
tak, ponieważ naprawdę jesteśmy przyjaciółmi Spider-Mana.
Nie? Nie...
Potem pójdę. Organizują imprezę i...
Bardzo przepraszam.
Jones, co robisz? Nie zapomnij, że masz bałagan.
Tak, wychodzę.
Wiesz co?
Niczego bym nie zmienił.
Ani ja.
Chociaż prawdopodobnie powinienem to pokazać moim rodzicom.
Cześć.
Cześć!
Jestem...
Najgłupszy człowiek na świecie. Ja wiem.
Wong. Nie poślizgnij się. Nie mamy na to ubezpieczenia.
Planujesz imprezę?
Nie. Jedno przejście prowadzi na Syberię.
Przeszedłem przez zamieć.
Bo ktoś zapomniał zabezpieczyć pieczęć zaklęciem.
Prawidłowy. On. Bo mam wyższe obowiązki.
- Wyższe obowiązki? - Najwyższy Mag ma wyższe obowiązki.
Myślałem, że jesteś Najwyższym.
Nie, odziedziczył to, bo błysnąłem.
Więc gratulacje.
Gdybym tu był, to bym...
spalił go tutaj na popiół. Nie spędzaj czasu i zacznij kopać.
Więc, Peter... Czemu zawdzięczam moją wizytę?
Wyraźnie. Nienawidzę zawracać sobie głowy, proszę pana, ale...
Razem uratowaliśmy połowę wszechświata. Nie muszę ciągle powtarzać „sir”.
- W porządku... Stephen. - Brzmi dziwnie, ale niech tak będzie.
Kiedy...
Kiedy Mysterio mnie ugotował...
Zrujnowało mi całe życie i...
Więc nie pomyślałem... nawet nie wiem czy to zadziała, ale pomyślałem...
Na przykład cofnąłbyś się w czasie i zorganizował, aby tak się nie stało.
Piotr...
Bawiliśmy się stabilnością wszechświata, aby uratować wiele istnień.
Chcesz zaryzykować ponownie tylko dla siebie?
Ale to nie tylko ja. To bardzo bolało wielu ludzi.
Moja ciocia May, szczęśliwa.
Dla najlepszej przyjaciółki, moja dziewczyno,
mają zrujnowaną przyszłość przeze mnie i...
Nie zrobili nic złego.
Przepraszam, ale nawet gdybym chciał...
Nie mam już Kamienia Czasu.
To jest fakt.
Bardzo mi przykro, jeśli zmarnowałem twój czas.
- Nie marnował... - Zapomnij.
Prawdopodobnie zapomni. Jest ucieleśnieniem miażdżycy.
Wong. Właśnie podsunąłeś mi świetny pomysł.
- Co? - Runy Cafkalu.
Runy Cafkalu?
Powszechne zaklęcie zapomnienia.
Nie cofnie czasu, ale ludzie zapomnieliby, że jesteś Spider-Manem.
- Naprawdę? - Nie, wcale.
To zaklęcie między znaną a nieznaną rzeczywistością.
To zbyt niebezpieczne.
Używaliśmy go już do mniejszych rzeczy.
Pamiętasz zaćmienie w Kamar-Taj?
- Nie. - Prawidłowy.
Chodź, Wong.
Czy nie przeżyłeś wystarczająco?
Wyklucz mnie z tego.
W porządku.
Co jest tutaj?
Kapliczka powstała na skrzyżowaniu prądów kosmicznych.
Odkryliśmy je jako pierwsi.
Niektóre lokalne mury mają tysiące lat.
A w latach 80. kręcono tu prace Equalizera.
Naprawdę...
Doceniam to, co dla mnie robisz, sir.
To nic.
I nie mów do mnie „sir”.
- Wyraźnie. Przykro mi. - Gotowe?
Gotowe.
Miło cię poznać, Spider-Man.
Czekaj, co?
Cały świat zapomina, że ​​Peter Parker jest Spider-Manem.
- W tym mnie. - Wszyscy?
- Czy nikt tego nie pamięta? - Nie tak działa zaklęcie.
Zmiana go podczas wysyłania jest trudna i niebezpieczna.
Czy moja dziewczyna zapomni co przeżyliśmy? Czy w ogóle będzie moją dziewczyną?
To zależy, czy jest z tobą, bo jesteś Spider-Manem, czy...
- Nie wiem. Mam nadzieję, że nie. - W porządku...
Wszyscy o tym zapomną, z wyjątkiem twojej dziewczyny.
Dziękuję bardzo... Šmarja i Ned.
- Słońce! - Co to jest Ned?
Najlepszy przyjaciel, powinien wiedzieć.
Nie zmieniajmy już zaklęcia,
- zwłaszcza gdy do niego dzwonię. - W porządku. To naprawdę wszystko.
Ciocia May powinna wiedzieć.
Peter, nie zakłócaj mojego zaklęcia.
Kiedy się dowiedziała, to było naprawdę dzikie i nie chciałbym, żeby znów przeżyła.
- A co z ciocią May? - Pewnie!
- Dziękuję. Szczęśliwy? - Nie, nie jestem szczęśliwy.
To pseudonim. Harold „Szczęśliwy” Hogan. Pracował dla Tony'ego Starka...
Przestaniesz bełkotać?
Każdy, kto wiedział o mnie wcześniej, powinien wiedzieć o tym dalej.
- Zadziałało? - Nie.
- Sześć razy zmieniałeś zaklęcie. - Pięciokrotnie.
Zmieniłeś to i powiedziałem ci, żebyś tego nie robił. Właśnie dlatego!
Zaklęcie wymknęło się spod kontroli. Gdybym
go nie zamknął, mogłaby nastąpić katastrofa.
- Stephan, naprawdę przepraszam... - Mów do mnie "sir".
Przepraszam pana.
Po tym wszystkim, przez co razem przeszliśmy, wciąż zapominam...
że jesteś tylko chłopcem.
Mysterio nie jest problemem.
Ale że próbujesz żyć dwoma życiami.
Im dłużej to robisz, tym bardziej jest to niebezpieczne.
przepraszam, że nie dostałeś się na uniwersytet,
ale jeśli cię odrzucili, a ty ich nie przekonałeś,
niech się zastanowi, to nic nie mogę dla ciebie zrobić.
Kiedy mówisz „nie jestem przekonany”, jak twoim zdaniem powinienem się odwołać?
Pewny.
I czy to dozwolone?
Nie odwołałeś się?
Otrzymałem list i założyłem, że...
Próbujesz mi powiedzieć, że nawet nie pomyślałeś o odwołaniu,
ale od razu chciałeś, abym wymazała pamięć całego świata?
Więc jeśli prześlesz to w ten sposób...
Pospiesz się. Podnieś to, podnieś to dla mnie...
- Co jest? Mam to w pośpiechu. - Flash, gdzie impreza MIT?
Czemu?
Chcę tam pojechać i z kimś porozmawiać. Dam Nedowi i MJ'owi drugą szansę.
Co z tego wyniosę? Jedyne, co ryzykuję, to rozmowa z tobą.
Więc tak. Mogę...
musisz być zabrany do szkoły na tydzień.
Miesiąc.
Tydzień.
- Dwa tygodnie. - Błysk, proszę. Pomóż mi.
Wiesz, czego chcę.
Dobra, powiem wszystkim, że jesteśmy przyjaciółmi. Flash, pomóż mi.
Dobrze, dobrze.
Jeden prorektor ma asystenta. Możesz go na niej wypróbować.
Świetny. Gdzie jest?
- Wyszła. - I gdzie?
Na lotnisko.
Sieć Starka, niedostępna.
Rozpoznawanie twarzy, niedostępne.
Cześć.
Hej. Widzę cię.
Mamo?
Więc tak.
Hej?
- Witaj. Jestem Peter Parker... - Wiesz, że jesteś na ulicy, prawda?
Tak, wiem. Przepraszam. Muszę z tobą porozmawiać i wiem, że jedziesz na lotnisko...
MJ i Ned to najmądrzejsi ludzie, jakich znam, a ja jestem kompletnym palantem,
że pozwalam im pomóc. Ale w przeciwnym razie zginęłyby miliony ludzi...
- Nie rób MIT tak głupiego jak ja. - Czy MIT jest głupi?
Nie! Nie bądź tak głupi jak ja.
To znaczy jak moja głupsza wersja, która nie pozwoliła mi pomóc.
Nie ćwiczyłeś tutaj swojej mowy, prawda?
Próbuję tylko powiedzieć...
Dokąd biegniesz? Co...
Jezus Chrystus. Proszę pani, powinna pani zostawić samochód.
Wszyscy zejść z mostu!
Zablokowany. Drzwi... Hej!
Cześć Piotr.
Cześć?
- Czy my się znamy? - Co zrobiłeś z moją maszyną?
Maszyną? O czym mówisz? Z jaką maszyną?
Energia słoneczna w Twojej dłoni. Odszedł.
Słuchać. Przestań niszczyć samochody,
a razem przyjrzymy się Twojej maszynie.
Więc chcesz zagrać?
Sprytny!
W porządku. Wynoś się stąd szybko.
Myślisz, że nowy strój Cię uratuje?
Powinienem był wtedy zabić twoją babcię.
Co powiedziałeś?
Prawdopodobnie mamy tu konkurencję.
Piotr! Pomoc!
Pokój pani! Już wyjeżdżam!
Piotr!
Co najważniejsze, zachowaj spokój.
- Weź głęboki oddech. Wszystko w porządku - Nie!
Mam to pod kontrolą.
Uszkodzony kombinezon.
Nanotechnologia.
Przezwyciężasz siebie, Peter.
Nie doceniłem cię.
Ale teraz umrzesz.
Nie jesteś Peterem Parkerem.
Jestem teraz naprawdę zdezorientowany.
- Co się dzieje? - Wykryto nowe urządzenie.
Nowe sparowane urządzenie.
Nie słuchaj go, słuchaj mnie.
Cześć.
Hej! Posłuchaj mnie.
Nie to. Ja!
Wszystko w porządku Nadal możesz złapać lot.
Piotr.
Jesteś bohaterem.
Nie. Ani, cóż… właściwie dużo…
Zaproponuję akceptację Twoich znajomych i oczywiście Twoją akceptację.
Ale tu nie chodzi o mnie.
Porozmawiam z komisją o twoich przyjaciołach io tobie.
- Zgadzać się? - Naprawdę?
A jeśli nic nie zrobisz, masz uczciwą szansę.
Tu masz. Zamknij mnie. Pozwól mi iść do tego faceta.
Ty. Patrzę na ciebie. Chodź tu!
To nie jest zrobione. Nie do wiary.
Jeśli chcesz spróbować mnie zabić, pozostaję przy dowództwie.
Kontroluję to wszystko zaczepianie.
Wyraźnie. Więc kim jesteś? Co tu się dzieje...
Osborna?
lekarz...
Uważaj na swoje życzenia, Parker.
- Wypuść mnie! - Czy możesz mi wyjaśnić, co się dzieje?
Zaklęcie, które chciałeś, aby ludzie zapomnieli, kim jesteś,
pochodziło ze wszystkich wszechświatów, ludzi, którzy je znają.
- Ze wszystkich wszechświatów? - Kim jesteś? Gdzie ja jestem?
Lepiej z nim nie rozmawiajmy, bo wieloświat
to coś, o czym prawie nic nie wiemy.
- Czy istnieje wieloświat? - To nie powinno być możliwe.
Zatrzymałeś zaklęcie.
Właśnie zamknął. A kilku musiało minąć.
Po tym, jak wyszedłeś, poczułem obecność obcych,
wszedłem do kanału i znalazłem tam zielonego drania.
Magia? Jak magia?
Czy świętujemy urodziny?
Kim jest klaun? Co to za szaleństwo?
Zegarek. Czy znasz Petera Parkera, czym jest Spider-Man?
Pewny.
- Czy to on? - Nie.
Wyraźnie?
Więc zróbmy to w ten sposób...
- Nie wiem ilu tu gości... - Innego widziałem na moście.
Był takim latającym zielonym elfem.
Brzmi słodko. Dlaczego nie zacząć od niego.
Musisz je złapać i przywieźć tutaj, a ja dowiem się, jak je odzyskać,
niż niszczy materię rzeczywistości lub gorzej...
Wong się dowiaduje.
Doktor Dziwny?
Co jest?
Właśnie dostaliśmy szansę, aby dostać się na MIT.
Jeśli szkoła zobaczy moją walkę z tymi...
- Szalone potwory... - Uważaj na usta!
- Przykro mi. - Naprawdę nadal pracujesz w tej szkole?
- Co mi zrobiłeś? - Ten.
- Jak to zrobiłeś? - Wiele przyjęć urodzinowych.
Ty hej.
Trafienie doprowadza go tutaj i możesz za nim podążać. Zapraszamy. Pracować.
- Pan? - Co jeszcze?
Naprawię to, co schrzaniłem, ale będę potrzebować pomocy.
- Nie wierzę, że jestem w Sanktuarium. - Ani ja.
Jak dowiedziałeś się, że możesz rzucić zaklęcie? Według babci niektórzy mają to w sobie
- a czasami mrowią mnie palce... - Lepiej weź to z lekarzem.
Piotr!
- Cześć! - Cześć.
Przepraszam, że cię w to angażuję. Muszę tylko znaleźć tych facetów...
Nie przepraszaj. Dał nam szansę na MIT.
Jak ci złoczyńcy się tu dostali?
Złamał zaklęcie, które miało doprowadzić cię do szkoły.
- Co? Czy to nie był magiczny laser? - Użyłeś zaklęcia?
Tylko wtedy. Skupmy się na dobrych wiadomościach.
Skupmy się na tych złych.
Nie znalazłeś jeszcze żadnych uchodźców z wielu
przestrzeni, więc rozgrzej telefony i poczytaj w Internecie
i napraw tego podporę!
Głosisz nam tutaj kazania, nawet jeśli twoje zaklęcie się zepsuło.
Więc to cały twój bałagan.
Osobiście znam też niektóre z tych magicznych słów, na przykład na początek „proszę”.
Proszę naprawić tego podporę.
Możesz pracować w krypcie.
W krypcie?
Gęsty.
Słuchać. Cała magiczna rzecz...
To nic.
- Naprawdę? - Wyraźnie.
Rozumiem, że. Próbowałeś tylko to naprawić, więc...
Przynajmniej powiedz nam następnym razem, dobrze?
Kiedy myślisz o zrobieniu czegoś, aby ponownie
zniszczyć wszechświat, możemy Ci pomóc.
Przejmij to lub podrzuć kilka pomysłów...
W porządku.
Ned?
Stary, nie obchodzi mnie to. To naprawdę nic.
To szkopuł.
Tylko pilates.
- To jest... - Krypta.
W porządku. Resztę znajdziemy.
Mrugasz im tutaj, Lineworm odsyła je z powrotem.
Potem docieram do MIT i nagradzamy parę szyszek.
Brawo dla wielokrotnych rozrachunków.
Hej, co to za dwoje?
Moi przyjaciele. MJ, a to jest Ned.
Cześć.
Jak masz na imię?
dr Otto Octavius
Nie, poważnie, mam na myśli prawdziwe nazwisko.
Czy to dinozaur?
Jeśli nie odpuści, przynieś go do schronu, a ja to zrobię.
Nie, nie, nie, maj. Musimy je najpierw znaleźć.
Więc wypełnij misję, a następnie stan. Dostarczymy jedzenie.
Mam go, mam jednego!
- Móc? Muszę latać. - W porządku, kocham cię.
Wyciągasz faceta z krzesła, ale nie wyciągasz krzesła z faceta.
Co znalazłeś?
Pewne zamieszanie w pobliżu wojskowej placówki badawczej poza miastem.
Zobaczyli potwora lecącego w powietrzu.
To będzie facet z mostu, prawda?
To jest niemożliwe.
Znasz go, prawda?
Powiedziałeś jego imię.
Normana Osborna.
Wielki naukowiec.
Badacz wojskowy.
Ale chciwy.
Zszedł z drogi.
- Co się z nim stało? - Twoje pytania nas nudziły, chłopcze!
W porządku...
Wyjdę. Gdzie ja idę?
To nie może być on.
Dlaczego nie?
Norman Osborn zmarł przed laty.
Więc to był albo ktoś inny
albo będziesz walczył z duchem w ciemności.
Uważaj na te drzewa, nie wiemy, gdzie jest ten facet.
Nie rozumiem, że masz tego dość.
Widziałeś to?
- Nie. - Tam jest naprawdę ciemno.
- Co się tam dzieje? - Peter, co to jest?
- Masz swoje besztanie? - Znowu masz swoje besztanie?
Czy ty też to widzisz?
- Tak. - Osborna?
Był zielony. Ten jest niebieski.
Czy nie jesteś z innego wszechświata?
- Co to robi? - Nie wiem. Jak by się to ładowało.
Nie sądzę. Rzuć w niego siecią.
W lewo! W lewo!
Nie! Racja, racja!
Ludzie! Nie tak pomagasz!
Nie nie nie. Co się stało?
Piotr? Piotr?
Piotrze, to ja. Flint Marko, pamiętasz?
Jestem Peter, ale nie twój.
Dlaczego nie moja? Co do diabła się tu wyprawia?
Wyjaśnię, ale pomóż mi go powstrzymać.
W porządku.
Otocz go, a wyłączę zasilanie. Zrobimy to!
Nie mogę go dłużej trzymać.
Mam to. Mam to.
Kolejny Peter. Dziwny.
- Dziękuję. Przykro mi. - Uwaga.
Znowu mam swoje ciało.
Zabrzmi to szaleńczo, ale to nie jest twój wszechświat.
Inny wszechświat?
- Co? - Tak się czułem.
Tutaj energia jest inna.
Podoba mi się.
Uspokój się kolego.
Obwiniam cię za to, że tu jesteś.
W tym wszechświecie czy w lesie?
- Nienawidzę lasów. - Mam na myśli wszechświat.
Zamierzasz tam stać i udawać, że nie jestem naga?
- Robię. - Nie? Nie...
Co to było? Co mu zrobiłeś?
- Nie? Nie. Uwaga. - Zabiłeś go?
Mogę wszystko wyjaśnić, ale musisz mi zaufać.
Nie wierzę ci. Ja cię nie znam.
Co jest tutaj?
Wybrałeś złą stronę.
Connorów?
Co? Czy znasz stworzenie?
Ale gdzie stworzenie. Mężczyzna.
Pochodzą z jednego wszechświata.
Dr Curt Connors. Pracował dla mnie w Oscorpe.
Znakomity naukowiec.
Zanim zamienił się w jaszczurkę. Potem chciał zamienić je w jaszczurki. Zwariowany.
Gdzie szalony, Max. Po prostu kolejny krok w ewolucji.
- Mówiący dinozaur.
- Jaszczurka. - No tak.
A co się z tobą dzieje? Ostatnim razem miałeś krzywe zęby, okulary i łysinę.
Zostałeś przebudowany?
Ciebie też mógłbym przerobić.
- Myślę, że to jaszczurka. - Dokładnie tak.
Czy już się zamykasz? Gdzie jesteśmy?
- To skomplikowane. - Loch maga.
Loch maga?
Nie potrafię tego lepiej opisać. Dosłownie podziemie należące do maga.
Zachowaj spokój magii.
Czuję się jak twój lokalny sok.
- Piotrze, cześć. - Masz tam tych facetów?
Powinien być facet elektryczny i piaskowy.
Tak, są pod kluczem.
W porządku. Postaram się naprawić szkody tutaj, żeby go nie odzyskał.
- Więc tak. - Cześć ja...
Nie mógłbym tego zrobić bez Ciebie, więc...
- Dziękuję. - Hej, dobrze.
Zapytaj, czy to potwór z drzewa, czy tylko naukowiec zamieniony w drzewo.
To drzewo, człowieku. Tylko drzewo.
Tchórz. Możemy podbić nowy świat.
- Nienawidzisz mnie. - Proszę, zostaw mnie w spokoju.
Ukrywanie się w cieniu...
Ukrywanie swojego prawdziwego ja.
Nie!
Od siebie nie uciekniesz!
- Cześć maj. - Cześć Piotr.
jestem w pracy i...
Jeden z twoich właśnie przybył.
Móc? Gdzie jest maj? Wdaka.
Ach, zaczynamy. Norman, to mój siostrzeniec.
Normana Osborna? Myślałem, że ty...
Widziałem Spider-Mana reklamującego to miejsce.
Myślałem, że mi pomoże. Ale to nie ty.
Potrzebujesz pomocy od Spider-Mana?
Przyjechał jakiś czas temu.
Nie wiedziałem, gdzie iść.
W moim domu mieszkają obcokrajowcy.
Oscorp nie istnieje.
Mój syn...
Czasami nie jestem sam.
Jestem...
ktoś inny.
A kiedy mnie kontroluje, nic nie pamiętam.
A teraz jestem w tym mieście i w ogóle nie wiem...
Nie wiem, co się ze mną stało.
To w ogóle nie ma sensu.
Zgubił się.
I nie mam na myśli tylko wszechświata, ale także mojej głowy.
Czy tacy są wszyscy?
Tak.
Wszyscy mają specjalne stany psychiczne lub fizyczne.
Potrzebuje pomocy, może wszyscy.
Co, nie sądzisz tak... Nie, maj, to nie jest mój problem.
Prawda, Piotrze?
Niech mają szansę pomóc gdzieś w swoim domu.
Odesłanie ich do domu to najlepsze, co możemy zrobić.
Najlepsze dla nich czy dla Ciebie?
Rozejrzeć się.
To właśnie robimy tutaj.
Pomagamy ludziom. To właśnie robimy tutaj.
To dla nich najlepsze, uwierz mi.
…ale faktem jest, że Spider-Man jest zagrożeniem!
A teraz kilka słów o suplementach diety z Daily Bugle.
Najlepiej, jak możesz zacząć dzień.
I utnij.
Co?
Znalazłem ich. Jest z ciotką i nieznajomym.
- Czy wiesz to samo? - Właśnie wychodzą ze schronu.
Co najważniejsze, nie zgub ich.
Dziękuję, maj.
Może wkrótce się zobaczymy.
Ufa ci. I ja też.
Dzięki za wypranie garnituru. Do zobaczenia później.
- To jest pan Osborn. - Jestem lekarzem.
Przykro mi. Doktorze Osborn, to są moi przyjaciele, Ned i MJ.
Mary Jane?
Właściwie Michelle Jones.
Fascynujący.
Myślisz, że są inni Nedowie?
Oktawianie?
Osbornowi?
- Co się z tobą stało? - Co mi się stało...
- Jesteś trupem. - Co masz na myśli?
Umarłeś, Norman.
Minęły lata.
- Jesteś szalony. - Jem tutaj.
O czym mówisz? Stoi właśnie tutaj.
- On nie jest... - Wcale nie żyje.
Oboje zginęli. Podczas walki ze Spider-Manem.
To było we wszystkich wiadomościach.
Zielony Goblin? Ugodzony przez szybowiec, na którym wciąż leciał.
A kilka lat temu... Ty. Doktor Ock.
- Poszedłeś na dół ze swoją maszyną. - To kompletna bzdura.
Spider-Man chciał zatrzymać mój reaktor.
Więc go powstrzymałem.
Trzymałem go za gardło, a potem...
Pojawiłem się tutaj.
Hej, powiem ci coś.
Skopałem tyłek Spider-Manowi.
Potem spowodował przeciążenie. utknąłem w sieci
i wessałem dane. Zamieniłem
się w czystą energię, a potem...
Wtedy ja... cholera.
W takim razie powinienem był umrzeć.
Max, nie masz pojęcia. Czy umarłem?
- Świetnie, masz jeszcze jedną. - Nie, Strang, on nie jest niebezpieczny.
Uwaga.
Co to jest?
Starożytne relikwie. Kodamus Machinatiego.
Łapie złamane zaklęcie i odwraca je po zakończeniu rytuału.
I wyśle ​​je do ich wszechświatów.
Co wtedy? Znikniemy?
Nie, dziękuję. Nie jestem zainteresowany.
Wypuść mnie. Piotr!
Dziwne. Nie możemy ich jeszcze odesłać.
Dlaczego nie?
Niektórzy z nich umrą.
Parker... Takie jest ich przeznaczenie.
Chodź, Strang. Miej współczucie.
W wielkim cyklu wieloświata
ich poświęcenie znaczy więcej niż ich życie.
Przepraszam, chłopcze.
Jeśli mają umrzeć, umrą.
Piotr!
Nie to!
- Koleś, co robisz? - Peter, musisz iść!
I dlatego nie mam dzieci.
- Daj mi tę kostkę. - Nie.
Boże, jestem martwy.
Nie jesteś martwy, tylko oddzielony od fizycznej skrzynki pocztowej.
Moje fizyczne... Co?!
- Jak to robisz? - Nie mam pojęcia.
Nie powinieneś być w stanie tego zrobić.
To jest niesamowite.
Nigdy nie doświadczyłem niczego grubszego. Ale już mi tego nie rób.
Hej, pozwól mi odejść!
Co jest tutaj?
Wymiar lustra. I tu rządzę.
Dziwne, wystarczy. Czy nie możemy przejąć?
Parker, nie zdajesz sobie sprawy, że w wieloświecie istnieje nieskończoność ludzi,
wiedzą, że Peter Parker jest Spider-Manem. I ta magia może ich tu sprowadzić.
Rozumiem, że. Ale nie możemy odesłać ich z powrotem na śmierć.
Takie jest ich przeznaczenie. Nie zmienisz go ani tego, kim oni są.
A jeśli tak? A jeśli zmienimy ich przeznaczenie?
Co ty robisz?
Nie dam ci tego...
Oddaj mi to.
Zaraz, czy to nie spirala Archimede'a?
Wymiar lustra jest geometryczny. A geometria jest dla mnie w końcu świetna.
Rozszerz promień, podziel... Wyznacz punkty na krzywej...
To koniec, Parker. W takim razie odbiorę cię tutaj.
Hej, Dziwny. Czy wiesz, co jest lepsze od magii?
Matematyka.
Nie rób tego.
Przepraszam ale...
Muszę spróbować.
- Co się stało? - Walczyliśmy i wygrałem!
- Co? - I ukradłem mu to.
Kołysałem się przez miasto, potem byłem w takim lustrzanym odbiciu
- A teraz wróciłem... - A gdzie on teraz jest?
Uwięziony, ale nie wiem jak długo.
Mogłeś pozwolić nam umrzeć. Dlaczego tego nie zrobiłeś?
Bo tak nie jest.
Myślę, że mogę ci pomóc. Kiedy poprawię to, co ci się przydarzyło,
kiedy wrócisz, będzie inaczej i nie zginiesz w pojedynku ze Spider-Manem.
Jak naprawić"?
- Mamy zaawansowaną technologię... - Mogę Ci pomóc.
Wiesz, ja też jestem małym naukowcem.
Octavius ​​wie, co mogę zrobić.
Naprawić? Jak pies? Odmawiam.
nie mogę nic obiecać
ale przynajmniej wrócisz do domu i będziesz miał drugą szansę.
Czy nie warto spróbować?
Zobacz mnie, Piotrze...
Poprawianie ludzi zawsze ma pewne konsekwencje.
Możesz zachować spokój.
Nawet nie wiedziałem, że umiesz mówić.
Ale ktokolwiek tu zostanie, będzie musiał poradzić sobie z magiem.
Więc albo pójdziemy, albo umrę. To nie jest dobry wybór.
Ja po prostu chcę iść do domu.
Nie chcę zostać zabity, zwłaszcza
nie przez faceta ubranego jak Dráčik...
Jaki jest plan?
Mam wszystko pod kontrolą.
Co z tym zrobimy?
Musimy to ukryć w bezpiecznym miejscu, prawda?
- Tak. Wyraźnie. - Więc weź to.
Czekaj, co?
Jak coś się dzieje, piszę, naciskasz to i odparowują.
Jedziemy z tobą. Nie zostawimy cię.
To jest niebezpieczne. Pomogłeś wystarczająco.
- Jesteśmy w tym razem. - Wiem, że tak, Ned,
ale nie mogę tego zrobić, kiedy się o ciebie martwię.
Dla mnie, MJ, weź to.
Proszę.
- No tak. - Dziękuję.
Przysięgam, że jeśli nie odpowiesz, nacisnę ten przycisk.
- Wyraźnie. - I bez wahania!
Wierzymy ci, Michell.
To na pewno nie może być jego dziewczyna.
- Zrobi to. - Niewątpliwie. Zrobi.
- Będziemy Cię widzieć. - Bądź ostrożny.
Podobnie.
W porządku.
- Bądź ostrożny. - Tak, ty też.
Więc...
Kto idzie ze mną?
Cóż, jadę.
Ale jeśli coś pójdzie nie tak...
Usmażę cię na skwarki.
Gdzie jest Connors?
Powiedział, że lepiej zostanie w samochodzie.
- W porządku. - Alarm wyłączony.
W porządku.
Mam poczucie winy, że tak maltretuję Happy'ego.
Uwaga. On się tym zajmie.
Przepraszam.
Czy to twój plan, Peter?
Nie masz laboratorium ani sprzętu, chcesz zdziałać cuda w salonie?
Ugotujesz kilka churros lub burrito w kuchence mikrofalowej?
- Polubiłbym Burrito. - Zabije nas wszystkich.
Miejmy nadzieję, że nie.
Doktorze, ty pierwszy.
Mówię, że nie muszę tego naprawiać.
Nie muszę tego naprawiać.
Zwłaszcza nie nastolatka i tajemnicza zawartość czyjejś szuflady.
Ale gdzie. Ma tam coś.
Mogę to poczuć. Specjalna energia.
- Co to do diabła jest? - To producent.
Potrafi analizować, projektować i tworzyć wszystko.
Myślałem, że to zepsuty panel słoneczny.
Zobaczmy.
Zabije nas wszystkich.
Chip w gardle doktora miał chronić jego mózg przed sztuczną
inteligencją kontrolującą macki. Ale kiedy spojrzysz...
Chip jest spalony. Nie kontroluje macek, ale macki go kontrolują.
Wyjaśnia tak szybko, jak to możliwe
Pragnienie?
- Tak, piłbym. - Tylko woda czy sól?
W końcu jesteś ośmiornicą.
Proszę?
Więc z kranu.
Rozejrzyj się tutaj. Te opcje.
Co? Salon?
tak, pokój dzienny. Ma dobrze zaprojektowaną przestrzeń.
Oczywiście mam na myśli ten świat.
Lubię to, kiedy tu jestem.
A z tą energią na zewnątrz? Mógłbym być znacznie więcej.
- Dlaczego też poszedłeś? - Mam córkę.
I chcę ją zobaczyć. Ale nie wyśle ​​nikogo do domu,
dopóki nie zakończą swojego projektu naukowego.
- Ufasz mu? - nikomu nie ufam...
Jak to się stało, że tak?
Eksperymentowali z elektrycznością w miejscu, w którym pracowałem,
emitowane przez żywe organizmy i ja...
Upadłem do porażenia prądem.
Czy to forum? Wpadłem w akcelerator cząstek.
Więc.
Prawdopodobnie nigdy nie wiesz, gdzie upadniesz.
Niezwykły.
Technologia i Ty.
Kiedy to się skończy, jeśli potrzebujesz pracy i nie
masz nic przeciwko udaniu się do innego wszechświata...
To działa. To działa!
Mam to. Ja to zrobiłem. Czy możesz go podnieść?
Tak. Zróbmy to.
- Przykro mi. - Trzymaj się, doktorze.
Moje upokorzenie jeszcze się nie skończyło.
Zabierz ode mnie swoją zabawkę!
To będzie działać. Miej trochę wiary.
Powiedział, że głupiec, który zmienił się w potwora.
Już wystarczy. Nie wracaj.
Nie waż się.
Przysięgam, jak tylko wyjdę z tego, ty...
Lekarz?
Dr Octavius?
Również cichy...
Te głosy... w mojej głowie...
Prawie zapomniałem...
Otto.
Tak. Normana.
To ja.
Trzymaj mnie.
Jestem ci winien, chłopcze. Szczerze mówiąc.
Hej. Proszę bardzo.
Jak mogę ci pomóc?
Ty Piotrze. Zostaw mi link.
Jesteś szczęśliwy. Patrzyłem na kamerę z dzwonka...
Jacy to są ludzie. Przyniosłeś mi cyborga z nogami robota?
A czy nie był to błoto? Zadzwoń, co się dzieje.
Jak się czujesz, Norman?
Znowu będziesz cały.
Koniec twojej ciemnej połowy.
Tylko ty.
Tylko ja.
W porządku.
To nadchodzi tutaj.
Wysysa z ciebie energię. Wrócę do sprawdzenia za minutę.
Obserwuj światła. Kiedy zmieniają kolor na zielony,
energia elektryczna z twojego ciała jest rozpraszana.
Oczywiście nie wszystkie.
Ponieważ potrzebujesz trochę do funkcji swojego mózgu...
Twój układ nerwowy jest...
Że wyjaśniam ci elektryczność.
- Czy mogę mieć pytanie? - Pewnie.
Czy to twoje LEGO?
Muszę iść. Zaraz wracam.
- Nic nie myślę. - Co masz na myśli?
- Nie lubię tego. - Nie dotykaj tego.
Im szybciej to skończysz, tym szybciej wrócimy do domu.
- Więc gdzie on jest? - Jest w środku.
Ale nie ma nas. Czy nie powinieneś był spuścić go z oczu?
Chcę zdjęcia przedstawiające Spider-Mana.
Dzwoniłem już do Kontroli Uszkodzeń...
Piotr?
- Co się dzieje? - Nie wiem tego.
Móc?
Co to jest, Piotrze?
Jak na mnie patrzysz?
Bardzo fajną sztuczką jest twoja intuicja.
Normana?
Norman odpoczywa teraz.
Jakie sacra?
Chochlik.
Koniec ciemnej połowy? Naprawdę myślisz, że mi pozwolę?
Że pozwolę ci to wziąć, jeśli nie rozumiesz, co ma do zaoferowania prawdziwa moc?
- Nie znasz mnie. - Prawda?
Widziałem, jak cię złapała.
Walczysz zgodnie z jej moralnością.
Nie musimy oszczędzać.
Nie musimy tego naprawiać.
To nie jest przekleństwo.
Są prezentami.
Normana, nie.
- Zamknij się, sługo. - Nie wiesz o czym mówisz.
Obserwowałem cię dobrze jego tchórzliwymi oczami.
Więc chcesz mieć absolutnie wszystko, czego
chciałeś, podczas gdy świat chce, abyś wybrał.
Bogowie nie muszą wybierać.
Bierzemy to.
Może biegnij!
Mój Boże. Co zrobiłeś?
Wolałem oryginał.
W górę! Tam! To facet z mostu.
Widziałeś to?
Spadaj!
Wystarczająco silny, by mieć wszystko.
Ale boi się go przyjąć!
I mam ciebie.
Powiedziałem, że przyjdą konsekwencje!
Twoja słabość polega na tym, że jesteś zbyt pryncypialny.
To cię dusi.
Czujesz to?
To nie zadziałało.
Norman miał rację.
Ma to od ciebie. Ta wstydliwa choroba.
Chciał mnie naprawić...
Może biegnij... może...
Wtedy cię naprawię.
Może proszę biegać...
Móc!
Piotr, Peto, Petrik...
Dobre uczynki nie pozostają bezkarne.
Nadal mi dziękujesz.
Nie!
- Móc? - Piotr...
Maj, maj... jestem tutaj.
Jestem tutaj.
Nic ci nie jest?
- Naprawdę? - Tak.
- To jest dobre. Wszystko w porządku.
- Ja też. - To nic.
Chyba mam złamane żebro.
- To moja wina. - Nie, nie jest.
Powinienem był założyć Strang i odesłać je z powrotem.
Postąpiłeś słusznie.
Umrą. Podjąłeś właściwą decyzję.
To nie moja odpowiedzialność, May.
Co powiedział Norman? O walce moim zdaniem. Gdzie.
Nie, Piotrze. Posłuchaj mnie dobrze.
Masz prezent.
Masz wielką moc.
A z wielką mocą zawsze wiąże się wielka odpowiedzialność.
Tak, wiem.
- Chodźmy stąd. - Dobra, chodźmy.
Co jest? Nic ci nie jest?
Oczywiście, że jesteś. Co się stało?
Tylko trochę... złapię oddech.
Tak, będzie oddychał. Jestem tu z tobą.
Poświęćmy chwilę, aby odetchnąć.
Nic ci nie jest?
Pomocy, potrzebuję karetki.
Proszę kogoś...
- Co się dzieje? - Nic. Nic ci nie jest.
Po prostu... wdycham...
Pewny. Jestem tutaj. Jestem tutaj.
Wszystko w porządku.
Tylko ty i ja.
Móc?
Spójrz na mnie, maj. Proszę.
Móc? Móc?
Co robisz, maj? Obudź się i porozmawiaj ze mną.
Piotr!
Przykro mi. Bardzo przepraszam.
Uruchomić!
Tragedia.
Jak inaczej to nazwać?
Co jeszcze można powiedzieć?
Taki wstyd...
Całe to zniszczenie...
Widziałeś to na własne oczy.
Kiedy ludzie w końcu przejmą kontrolę i zrozumieją?
że gdziekolwiek Spider-Man pomyli się,
nadchodzi chaos i ruina.
Czegokolwiek dotknie Spider-Man, spłonie na popiół.
A my, niewinni, ponosimy konsekwencje.
Ty J. Jonah Jamesonie...
Dobranoc.
I Boże dopomóż nam.
Wciąż nic?
Nie.
Ściskam to.
- Co? Nie! - Chciał poczekać, ale...
Zrobię to.
Chciałbym tylko móc go zobaczyć.
- Ned? - Tak?
- Powtórz to. - Wyraźnie.
Chciałbym tylko móc go zobaczyć.
W porządku. Chciałbym zobaczyć Petera.
Masz rację, umiem czarować.
- Czy to on? - Tak, tak, musi być.
- Piotr. Piotr! - Hej, Piotrze!
Piotr!
Cześć. Cześć!
Nie? Nie. Uwaga. Jestem dobry.
W porządku...
- Czym do cholery jesteś? - Jestem Peter Parker.
Nie ma mowy.
A ja jestem Spider-Manem. W naszym świecie. Ale wczoraj...
Byłem...
Po prostu tutaj.
Teoria strun, rzeczywistość wielowymiarowa
i przenoszenie masy. Czy to istnieje?
Hej.
Wiedziałam!
To będzie magia.
- Magia? Jak magia? - Nie ma magii.
- Gdzie magia. - W ogóle.
Czy to prawdziwa magia?
- Właściwie... - Zamknij się, Sun.
Nie, to nie istnieje.
- Zamknij się. - Chcę powiedzieć...
Są magicy i tacy, ale nie...
Wystarczy, zamknij się.
- Udowodnij to. - Ale co?
Że jesteś Peterem Parkerem.
Nie noszę ze sobą obywatela. To nie pasowałoby anonimowemu superbohaterowi.
- Czy to było co? - Chcę zobaczyć, czy masz łaskotanie.
Łaskoczę, ale nie z powodu chleba.
Położysz ten chleb? Naprawdę masz problem z zaufaniem.
Co oczywiście przyznaję.
- Wspinać się. - Wspinać się?
- Tak. - Nie.
- Wspinać się. - Dlaczego mam się tu wspinać?
- To mi nie wystarcza. - Ale powinno.
- Nie, to nie wystarczy. - Ale to wystarczy.
- Jak utrzymać sufit? - Weź to.
Babcia chce, żebyś tam zamiatał pajęczynę.
- To jest tutaj. - No tak.
Dziękuję.
Tak dobrze... Tak dobrze?
Już.
Otworzyłem portal do złego Piotra.
Spróbuj ponownie znaleźć właściwy.
- Tak. - Bez urazy.
- W porządku. - W porządku. Dam to.
Znajdź Petera Parkera.
Co on robi z rękami?
Znajdź Petera Parkera.
Znajdź Petera Parkera!
Świetny, zupełnie dziwny facet.
Cześć.
Może to nie ma znaczenia, że ​​przez to przeszedłem...
I już go nie ma.
Czy jesteś Piotrem?
Tak. Peter Parker.
Widziałem was dwoje...
W porządku.
Czekaj, to...
Ty... Skoro ty też jesteś Spider-Manem, dlaczego po prostu tego nie powiedziałeś?
Po prostu nie zgłaszam tego światu.
To nie pasuje do bycia anonimowym superbohaterem.
- Właśnie to powiedziałem. - Właśnie to powiedziałem.
Babcia prosi o posprzątanie pajęczyn.
- Przepraszam babciu. - Tak oczywiście.
- Idę spać. - W porządku babciu.
Zabrzmi to dziwnie, ale...
Próbuję tu znaleźć twojego przyjaciela.
Miałem wrażenie, że...
Że potrzebuje mojej pomocy.
nasza pomoc.
- Ona potrzebuje. - Nie wiemy, gdzie on jest.
W rzeczywistości mamy wszystko, co mu zostało.
Czy jest jakieś miejsce?
dokąd by poszedł, co to dla niego znaczy?
- Jak miejsce, w którym mógłby... - Czy mógłby od tego wszystkiego uciec?
- Dla mnie to szczyt budynku Chryslera. - Budynek Empire State.
- Lepszy widok. - Jest wspaniały widok.
Nie. Chyba dokładnie wiem, gdzie on może być.
Piotrze, on tu jest...
Jest kilka osób...
Kto?
Poczekaj minutę!
Przykro mi...
Tak jest z majem.
Przepraszam.
Rozumiem, przez co przechodzisz...
Nie mów mi, że wiesz, przez co przechodzę.
Bynajmniej.
Odszedł.
To moja wina.
Zmarła niepotrzebnie.
Więc zrobię to, co powinienem był zrobić od razu.
- Piotrze... - Przestań.
Ty też tu nie pasujesz, więc odeślę cię do domu.
Ale są od ciebie?
Następnie rozwiąż go.
Jeśli zginą, jeśli ich zabijesz...
To zależy od Ciebie.
To nie jest mój problem.
Nie obchodzi mnie to.
Wychodzę.
Nie chciałem cię w to angażować.
Ale teraz musisz iść do domu.
Powodzenia.
Wujek Ben został zabity.
To moja wina.
Zaginiony...
Straciłem Gwen, mój...
Była moim MJ.
Nie uratowałem jej.
Nigdy tego nie wybaczę.
Ale szedłem dalej. Wypróbowany...
Próbowałem kontynuować. Aby być dalej...
przyjacielska sąsiadka Spider-Man, bo wiem, że chciałaby.
Ale w pewnym momencie już...
zaczął zadawać mocniejsze ciosy.
Byłem zły.
Cierpiałem.
Nie chcę, żebyś skończył... jak ja.
W noc śmierci Bena...
Złapałem faceta, który rzekomo to zrobił.
Chciałem go zabić.
I zadziałało.
Nie czułem się lepiej.
Zajęło mi to naprawdę dużo czasu...
wydostać się z tej ciemności.
Chcę go zabić.
Chcę go rozerwać na pół.
Wciąż ją słyszę w mojej głowie.
Mimo że była kontuzjowana, nadal mówiła, że ​​dobrze sobie radziliśmy.
Powiedziała to z wielką mocą...
... wiąże się z wielką odpowiedzialnością.
- Co? Skąd wiesz? - Tak powiedział wujek Ben.
W noc, w której umarł.
Może nie umarł niepotrzebnie, Peter.
W porządku...
Connors, Marko, Dillon i...
Pewnie mogę naprawić sprzęt dla Dillona i Marka, ale drugi...
Biorę Connorsa. Już raz go wyleczyłem, nic skomplikowanego.
Co? To nie jest skomplikowane.
- Świetny. - Świetnie.
Chyba poradzę sobie z antiserum dla Osborna.
Mam to w głowie od dawna.
Uzdrowimy wszystkich, prawda?
Hej.
Tacy jesteśmy.
Co jest?
Trzy razy ty.
Więc... Czy ty też masz najlepszego przyjaciela?
Miałem.
On miał?
Zmarł w moich ramionach.
Wcześniej próbował mnie zabić.
To było niszczące.
- Uruchom diagnostykę. - OK.
Nic ci nie jest?
No dobrze.
Nie zasługujesz na to.
- Zrujnowałem ci życie... - No nie to.
Spójrz na mnie. Jestem tutaj.
Nigdzie nie idę.
Możemy to zrobić. Możemy to zrobić razem.
Wyraźnie?
Wyraźnie.
Czy masz kogos?
Nie.
Nie mam teraz czasu dla Petera Parkera, wiesz o tym.
I Ty?
- To trochę skomplikowane. - Rozumiem, że.
Faceci tacy jak my nie są oceniani.
No cóż... nie poddałbym się.
Trochę to trwało, ale w końcu działa.
- Fakt? - Fakt.
Ja i MJ.
Mój MJ. Ona...
To mylące, prawda?
Piotr?
Tak? Przepraszam. Myślałeś...
Piotra-Piotra.
- Wszyscy jesteśmy Peterem, Ned. - Tak. Który Piotr?
Peter Parker...
- Gdzie. - Wszyscy jesteśmy Peterem Parkerem.
Komputer.
- Och, skończyłem. - Cóż, ja też.
Więc teraz musimy zwabić ich wszystkich w jedno miejsce, prawda?
Postaramy się je uleczyć, podczas gdy będą próbowały nas zabić i odesłać do domu.
- Używasz magicznego pudełka? - To jest plan.
Czy pójdziesz do walki tylko w tym, czy masz gdzieś swój garnitur?
W porządku.
- Oto wkłady. - Dzięki, Ned.
Po co to jest?
To jest moja treść dotycząca rakiet sieciowych. Czemu?
- Czy to wyszło z ciebie? - Hej.
- Nie wiesz tego? - Nie.
Tak dużo jak to możliwe...
Jesteśmy po prostu rozproszeni. Tutaj zrealizujemy nasz plan.
To na uboczu, nikomu nie stanie się krzywda.
Zwabiamy ich do szafki, każdy tego chce.
Po prostu dowiedz się, jak się tam dostać.
Możemy przejść przez portal.
- Co? - Teraz jestem magiczny.
Tak to prawda. To dla niego działa. To będzie działać.
- Widzieliśmy to. - Naprawdę tak.
- Jak naprawdę? - Mam magię jak Dziwna.
- Co? - No tak!
I obiecuję, że nie zostanę super złoczyńcą i nie zabiję cię.
Więc hej.
Dziękuję?
Więc zaczynam. Jak zawsze to mówisz?
- Kiedy czekasz na rozczarowanie... - Nie, nie, nie...
Skopię im tyłki.
W porządku.
Wyleczymy. Wyleczymy ich tyłki.
Wylecz tyłki.
Panie i panowie...
Właśnie otrzymaliśmy bezpośredni telefon
od samego przestępcy o imieniu Spider-Man.
Prosto ze swojej kadencji w Queens.
Więc, Peter Parker... Jaki rodzaj brudnej propagandy ty wnosisz?
- Tylko prawda. - Na pewno.
Prawda jest taka...
Że jestem winny wszystkiego.
Przez pomyłkę sprowadziłem tu niebezpiecznych ludzi.
- Wav, wyznał. - A jeśli teraz nas obserwują...
Naprawdę chciałem ci pomóc. Mogłem cię zabić.
W każdej chwili, ale nie zrobiłem tego.
Bo według cioci May każdy zasługuje na drugą szansę.
I dlatego tu jestem.
A gdzie dokładnie to jest?
To miejsce jest rodzajem szansy.
Statua Wolności? Boże, ludzie!
Chce zniszczyć kolejny pomnik narodowy.
- Świat, jeśli spojrzysz... - Uwierz mi, świat to widzi.
Życz mi szczęścia.
Twój przyjazny sąsiad Spider-Mana po prostu tego potrzebuje.
W porządku. Mogą tu być lada chwila.
Hej. Prawie to mamy.
Wiesz, Max był kiedyś naprawdę dobrym facetem.
Zanim wpadł do elektrycznego zbiornika na węgorze.
Wystarczy.
I jest tutaj...
Nic ci nie jest?
Tylko z tyłu. Jest trochę sztywny po całej huśtawce.
Tak, boli mnie też plecy.
- Naprawdę? - Tak. Chcesz to naprawić?
Hej. Byłoby świetnie.
- Gotowe? - Tak.
Wystarczająco.
Jakie to jest?
- W porządku. - Tak?
- To jest lepsze. - No tak.
To jest świetne. Zawsze chciałem mieć braci.
Więc robisz pajęczynę z własnym ciałem...
- Wolałbym tego nie brać. - Nie, nie chodziło mi o to...
- Zabierasz mnie? - Nie, ale nie, wcale.
To nie działa, to po prostu...
Nie wiemy, więc interesuje nas, jak to wszystko idzie.
Nic więcej.
Jeśli nie masz nic przeciwko, nie odbiorę, jest po prostu gruba.
Chciałbym móc to wyjaśnić, ale tego nie robię...
Jak również oddychanie. To też jest łatwe.
I pochodzi tylko z nadgarstka czy np. z innego miejsca?
Tylko z nadgarstka.
A czy kiedykolwiek miałeś blokadę? Moje sieci lada chwila się wyczerpią.
Muszę je zrobić sam i to fajna trucizna.
Brzmi jak to. Ale właściwie, raz to nie zadziałało, tak jak ja...
- Po prostu nie mógł. - Czemu?
- Miałem kryzys egzystencjalny. - Hej, opowiedz mi o tym...
Naprawdę...
A jaki był twój najbardziej szalony złoczyńca?
- Spotkałeś ich wcześniej. - To dobre pytanie.
Kiedyś walczyłem z kosmitą zrobionym z czarnego szlamu.
Nie mów! Walczyłem też z emzakiem. Na Ziemi iw kosmosie.
- Tak. Był fioletowy. - Ja też chcę walczyć z emzakiem.
Nadal pracuję, że walczyłeś w kosmosie.
Pierdzę.
Właśnie walczyłem z Rosjaninem w takim stroju nosorożca.
Wróćmy do ciebie. To nie prawda.
Dziękuję. No tak. Doceniam to. Nie jestem takim kompletnym bałaganem.
To tylko w twojej głowie, wiesz...
- Proszę posłuchaj...
Jesteś niesamowity. Pomyśl o tym przez chwilę.
- Tak tak. - Jesteś niesamowity.
- Chyba tak. - Jesteś niesamowity.
- Dziękuję. - Powtórzysz to?
Nie, po prostu muszę to usłyszeć. Dziękuję.
W porządku, skup się. Czujesz to?
Tak.
Tak jak Peter?
Jak ci się podoba w ten sposób?
Hej, daj mi to, a zniszczę to.
Ale pozwolę ci żyć. Nie rób ze mnie zabójcy, Peter.
Chodźmy chłopcy.
Hej Max! Tęskniłem za tobą, kolego!
Dobra, MJ. Łapać!
Mam to. Zamknij to.
- Więc wiem.
- Dlaczego się nie zamyka? - Nie wiem. Tak...
- Już to zamknąłeś. - Nie, właśnie je otwierałem.
Maks. Maks. Czy nie rozmawiamy? Tylko ty i ja, jak w starym...
Kto tu jest. Nasz stary przyjaciel Spider-Man.
Chcę cię uratować, Max. Zawsze chciałam.
- Nie próbujesz mnie uratować. - Ale tak.
Już nic nie znaczysz.
Nie martw się, uratuję się.
- Mam jego uwagę. Co następne? - Otwórz klatkę!
Donoszę, że Jaszczur też tu jest.
Witam! Zmieniam się. Potrzebuję lekarstwa Maxa.
Hej. Zróbmy to.
Piotr! Potrzebuję lekarstwa na jaszczurkę.
Tak dobrze.
Gdzie jest szafka?
- Krzemień! Każdemu możemy pomóc. - Nie obchodzi mnie to!
Przepraszam!
Powiedziałem to, Sandmanie. Nikt nie wróci do domu.
Co ty tam robisz? Wciąż dzwonię „Petro 2, Piotr 2!”
- Słyszałem, ale jesteś Piotrem 2. - Co? Nie jestem...
Nie kłóćcie się. Posłuchaj Petera 1. Hej, to oczywiście nie jest dla nas dobre.
Tak, jesteśmy absolutnie okropni. Po prostu nie mogę pracować w zespole.
- Ja też nie. - Tak, byłem w drużynie.
Nie chcę się chwalić, ale to wyciągnę.
- Należałem do Avengers. - Mściciele?
- Tak. - To wspaniale!
- Dziękuję. - Kto to?
- Czekaj, nie masz Avengers? - Czy to zespół? Masz zespół?
Nie, nie ma zespołu. Avengers są...
- Najpotężniejsi Ziemianie... - Po co?!
To nie jest ważne. Skoncentruj się, ufaj swojemu instynktowi i koordynuj ataki.
Tak dobrze. Skupmy się na jednym.
Prawidłowy.
- Zrzucam je z planszy pojedynczo. - Już rozumiesz. Więc hej...
- Piotr 1, Piotr 2... - Piotr 2.
- Piotr 3. - Piotr 3!
- Więc tak, mam zamiar... - Nie, czekaj, czekaj!
Lubię cię.
Dziękuję.
- Tak, mogę. - Zróbmy to.
Więc hej, Spider-Mani.
Najpierw Sandman.
- Zwabię go do posągu. - Spotkamy się na górze.
- Witam, doktorze Connors. - Cześć Piotr.
Piotra 1!
Mam to.
Flincie! Chcemy Ci pomóc!
Już wstałem!
Potrzebuję lekarstwa!
Biegnę, biegnę, biegnę!
Poczekaj, aż nadejdzie Twoja kolej!
Zaraz wracam.
To dobrze, Flint.
Zabierzemy cię do domu.
Poczekaj chwilę.
Jak go powstrzymamy? Nie był tak potężny.
Musimy mu odebrać reaktor łukowy.
Nigdy mi tego nie odbierzesz.
To nie zadziała dla ciebie.
Musimy to zrobić z bliska.
Piotra 2 po prawej. Piotr 3 odszedł. Kiedy mówię.
Uwaga. Będziemy. Po prostu będziemy próbować.
W porządku. Mamy to. Mamy.
Zamknij portal. Zamknij portal.
Ale nie. Nie? Nie!
Ned, to jaszczurka i powinniśmy...
Uruchomić!
Connors, wystarczy!
Zostaw ich. Należą do mnie.
Nie potrzebuję pomocy. Sam to zrobiłem.
Dr Octavius. Nie.
Co ty robisz?
Zostaw mnie w spokoju!
Cóż, to wszystko.
MJ!
- Musimy im w tym pomóc. - Wyraźnie. Tak tak.
Gdzie jest.
Czekać! Zanim cokolwiek zrobisz, doktorze Strang, to...
Plan Piotra działa.
- Jaki plan? - Ulecz ich.
Dr. Connorów?
Witamy spowrotem.
Trzymaj mnie.
- Właśnie otworzyłeś portal? - Tak jest. Otworzył to.
Maks.
Maks...
- Nie martw się. Jestem do dupy. - Czy wiesz to samo?
Znowu będę zero.
- Nigdy nie byłeś zerem. - Ale on był. Ale on był.
Nie widzisz tego.
Mogę ci coś powiedzieć?
Hej.
Dobrze wyglądasz. Wciąż jesteś młoda.
Jesteś z Queens...
Masz garnitur...
Pomagasz biedniejszym ludziom...
Spodziewałem się, że będziesz czarny.
No tak, przepraszam.
Uwaga. Gdzieś musi być czarny Spider-Man.
Głupie węgorze.
Energia słoneczna...
... tylko w Twojej dłoni.
Piotr?
Otto.
- Miło cię widzieć, chłopcze. - Również miło cię widzieć.
Wystarczająco urosłeś.
Jak się masz?
Robię co mogę.
Dziwne, czekaj...
Zamknij się!
Wisiałem nad Wielkim Kanionem przez dwanaście godzin!
Wiem, wiem, ja...
- Przepraszam za to, sir. - Byłeś na wycieczce?
- Mogłeś nam tu pomóc. - Nie, jest w porządku.
To są moi przyjaciele. To jest Peter Parker i Peter Parker. Spider-Man i Spider-Man.
Ja z innych wszechświatów. Przybyli z pomocą.
To czarodziej, o którym mówię.
Z tymi drugimi szansami byłem pod wrażeniem.
Ale to musi się skończyć.
Czy Spider-Man mógł wyjść się pobawić?
Dziwne, nie!
Nic ci nie jest?
Tak jestem.
Nic ci nie jest?
Dziękuję, panie Pláštík.
Ned!
MJ!
Piotr?
- Słońce! - Piotr?
Tutaj.
- Czy wszystko w porządku? - Hej, jesteśmy.
Biedny Pete.
Takie tchórzostwo, żeby mnie posłać na śmierć.
Chcę cię tylko zabić osobiście.
Facet.
Była tam tylko przez ciebie...
uderzyłem ją,
ale to ty...
Zabiłeś ją.
Piotr?
Co ja zrobiłem?
- To ty. - W porządku?
To dobrze, panie Strang. Nie dźgnęli mnie po raz pierwszy.
Cześć.
- Dobrze łapiesz. - Masz rację.
- Widzisz to czy umieram? - Nie, to się naprawdę dzieje.
Czy w niebie są ludzie?
- Muszę iść. - Będę go pilnował. To jest dobre?
Co się dzieje?
Przechodzą, a ja ich nie zatrzymam.
Może możemy coś zrobić. Nie masz magii?
Potrzebujesz oryginału, zanim go zrobię.
Na to za późno. Już tu są.
Przyszli po ciebie.
Co jeśli wszyscy zapomnieli, kim jestem?
Co?
Są tutaj, bo jestem Peter Parker. Potem wyślij nowe zaklęcie.
Ale tym razem niech nikt nie zna Petera Parkera.
Niech wszyscy...
... zapomnieli.
Nie.
- To by zadziałało, prawda? - Tak, to zadziała.
Ale zrozum, że każdy, kto cię kocha i zna...
My... nie będziemy cię pamiętać.
Jakbyś nigdy nie istniał.
Ja wiem.
Zrób to.
Więc idź się pożegnać. Niewiele czasu.
- Dziękuję Panu. - Mów mi Stephen.
Dziękuję, Stefanie.
Cóż, tak, to nadal brzmi dziwnie.
Będziemy Cię widzieć.
Żegnaj chłopcze.
Już tu jest. Wrócisz do domu.
Ale... chcę... dziękuję.
Chciałem... Chciałbym Ci powiedzieć, że...
Nie wiem dokładnie, jak to powiedzieć...
Piotr.
Po prostu chcę żebyś wiedział...
Wiemy. To my wszyscy.
Hej. W rzeczywistości jesteśmy.
Znajdę Neda i MJ.
Dziękuję. Dziękuję Ci.
Może zobaczymy się później.
- Bądź ostrożny. - Do widzenia.
- Bardzo boli, prawda? - Tak to prawda.
- Czy wszystko w porządku? - Hej, jesteśmy.
Boże, krwawisz.
- To nic. - Jesteś pewny?
To naprawdę dobre.
Powinniśmy iść, prawda?
Zapomnisz kim jestem.
- Co? - O czym ty mówisz, Peter?
Uwaga...
Znajdę cię i wszystko ci opowiem.
Znowu mnie zapamiętasz.
Jakby nic z tego się nie stało. W porządku?
Ale co, jeśli to nie wyjdzie? Co jeśli cię nie pamiętamy?
Nie chcę. Nie chcę tego.
- Wiem, MJ. Ja wiem. - Przecież możemy coś zrobić.
Wymyślmy plan. Będzie z tym coś wspólnego.
Nic nie można zrobić.
Ale nic nam nie będzie.
Obiecujesz
Tak, obiecuję.
Znajdę cię, dobrze?
Wiem, że tak.
Powinieneś.
Jeśli nie, zrozumiem to ponownie. Skończyło mi się raz, dowiem się ponownie.
Naprawię to, obiecuję.
Nienawidzę zaklęć.
Tak ja też.
Kocham Cię.
- Ja też cię kocham... - Powiedz mi, kiedy znów się spotkamy.
Minął tydzień od fiaska Statuy Wolności
a zwolennicy Spider-Mana wciąż się powtarzają
że ten obrzydliwy złoczyńca jest bohaterem.
Ale prawdziwy bohater zdjąłby maskę i przyznał się, kim jest.
Tylko tchórz ukrywa swoją tożsamość.
Tylko tchórz ukrywa swoje zamiary.
Ale zapewniam, panie i panowie, że zdradzę kto...
Cześć.
Jestem Peter Parker. Nie znasz mnie, ale...
Jestem Peter Parker. Nie znasz mnie, ale ja...
Więc hej.
- Nie wierzę. - Niewiarygodne, prawda?
Cześć.
Drugi. Czy chcesz?
Cześć. Tak...
Nazywam się Peter Parker.
I chciałbym...
Poproszę kawę.
Nie ma problemu, Peter Parker.
Pączek dla przyszłego inżyniera.
- Co? - Będziesz inżynierem po MIT.
I tak. Powinienem był to wiedzieć. Zobaczmy, jak czekasz na szkołę.
Jeśli powiesz komuś...
Peter Parker?
Twoja kawa.
I tak, dziękuję.
Nie możesz się doczekać MIT?
Tak hej.
Właściwie jestem dziwny, ponieważ przez większość czasu nie jestem entuzjastyczny.
Raczej spodziewam się rozczarowania.
Bo wtedy nigdy się nie zawiedziesz.
Prawda?
Tak. Wyraźnie.
Po prostu... nie wiem. Tym razem nagle wydaje mi się, że jest inaczej.
Proszę bardzo...
Wszystko w porządku
Już nawet nie boli.
Coś jeszcze?
Nie.
Dziękuję.
Nie ma problemu.
Będziemy Cię widzieć.
Jak ją poznałeś?
Cez Spider-Mana.
- I Ty? - Zbyt.
Niedawno straciłem przyjaciela, było tak samo.
Boli, że ich nie ma i boli też, gdy przypominasz
sobie, co knowali i myślisz… Czy to też zniknie?
Nie, to nie zniknie.
Wszystkim, którym pomogła...
- Nadal będzie to robił. - Czy ty naprawdę tak sądzisz?
Wiem to.
- PA. - Miło mi cię poznać.
Czynsz jest opłacany w pierwszej kolejności. Płać na czas.
4-3 Edward, potrzebujesz ratowników medycznych?
Nie, centrala. Potrzebujemy lawety.
Trzymaj się, nadchodzi scena wędrówki...
W porządku...
Chyba to rozumiem. Więc myślisz, że jest w tym miejscu...
O bambilionie...
Super ludzie.
I mówi to od godzin.
W porządku. Jeszcze raz, proszę. Chyba jestem głupi.
A więc latał miliarder w metalowym garniturze. Hej?
Wyraźnie. A potem naprawdę wściekły zielony facet.
- Hulka. - Hulka.
A potem ten Obrońca Morderstw to głupie imię!
To jest.
A teraz fioletowa rzecz, która kocha kamienie.
Ponieważ, mówię ci, kosmici nie lubią skał.
Nie zaczynaj od nowa!
Czy wiesz, co im się podoba? Jem mózgi!
To właśnie robią. Wiesz, że?
Senor, pozwolił zniknąć całej mojej rodzinie.
Przez pięć lat.
Pięć lat?
To naprawdę długo.
Powinienem chyba pojechać do Nowego Jorku i porozmawiać z tym...
Człowiek Pająk.
Eddie! Jesteśmy pijani!
- Popływajmy dla Adama! - Nie powinienem pływać na Adamie.
Proszę pana, powinien pan zapłacić.
Co się dzieje? Nie! Dopiero teraz się tu pojawiliśmy!
I to jest do bani.
Nie zapłacił, bez napiwku. Nic nie zostawił.
Nie wyłączaj, zwiastun na końcu filmu...
Nie wypowiadaj tego zaklęcia.
To zbyt niebezpieczne.
Czemu?
Naruszyliśmy stabilność czasoprzestrzenną.
Wieloświat...
... to koncepcja, o której wiemy bardzo mało.
Twoja parada rzeczywistości...
... nie ujdzie bezkarnie.
To był jedyny sposób.
Ale ja nigdy...
... to oznaczało, że coś takiego się stanie.
Wando.
W pewnym momencie wiedziałem, że przyjdziesz.
Popełniłem dużo błędów...
... ludzie zostali ranni.
Nie przyszedłem tutaj, żeby rozmawiać o Westview.
Więc dlaczego tu jesteś?
Potrzebuję twojej pomocy.
Z czym?
Co wiesz o Multiverse?
Przepraszam, Stepfan.
Mam nadzieję że rozumiesz...
...że największe zagrożenie...
w naszym wszechświecie.
Jesteś.
Sprawy po prostu wymknęły się spod kontroli.
Więcej premier na naszym DiSCORD link => https://discord.gg/yUUHNBu5F5