Fajrant, panowie.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Każde zwierzę ma wyjątkową mapę skóry,
sposób, w jaki skóra łączy się z mięśniami i kośćmi.
Nie oskórujesz świni tak jak człowieka.
Ale prawdziwy fach nie jest w tym, jak ściąga się skórę,
ale w tym, jak się ją nakłada.
Wtedy staje się to…
dziełem sztuki.
Ej! Co ty robisz?
Boże.
Nie utrudniaj sprawy.
Co?
Proszę mnie zostawić.
Nie mam pieniędzy. Nic nie mam.
ROZDZIAŁ 4: IGŁA I NÓŻ
Za każdym razem widzę tu śmieci. Kto śmieci na cmentarzu?
To na pewno ona?
Wiem, że to głupie, ale chciałabym spędzić z nią czas.
Napić się herbaty i porozmawiać.
To nie jest głupie.
Mam pewną teorię. Opartą na notatkach Sherlocka.
Myślę, że Alice też miała dar. Mogła nawet być Ipsissimusem.
Sądzę, że Sherlock i Watson wykorzystywali jej moc,
podobnie jak Watson wykorzystuje ciebie.
Posłuchajcie. „Znów musieliśmy ją powstrzymać.
Porwały ją strach i delirium.
Odmówiła wzięcia udziału w eksperymencie.
Ale musi wziąć udział w spuszczeniu krwi”.
Nic dziwnego, że oszalała.
A jeśli Sherlock i Watson odpowiadają za jej śmierć?
A jeśli ją zabili?
Dranie.
- Porozmawiajmy z Watsonem. - Nie.
Musimy porozmawiać z Sherlockiem Holmesem.
On jest w centrum wszystkiego. Wyrwa, mama, cała reszta.
Watson ma dla nas robotę. To nasza szansa.
Beatrice, nie jesteś w tym sama.
Pamiętaj o tym.
Jesteś inna niż wszyscy, których znam.
Co masz na myśli?
Masz w sobie… coś.
- Cuchnę? - Nie. Chodzi mi o jakąś cechę.
Nie wiem co to za cecha…
ale podoba mi się.
Jak będziesz wiedział, daj znać.
Na pewno.
No i nie powiedziałem, że nie cuchniesz.
Po prostu nie o to mi chodziło.
Miałam cię pocałować, ale straciłam ochotę.
Więc ja muszę pocałować ciebie.
Naprawdę nie jesteś w tym sama.
Muszę lecieć.
Mam coś do załatwienia.
Znowu znikasz?
- Teraz? - Beatrice…
I może kiedyś wrócisz?
- To nie tak. - A właśnie, że tak.
A już myślałam, że nie jesteś…
- Nieważne. - Wrócę dziś.
Będę na tym moście o 22.
Nieważne. Miłego dnia.
Jestem zaangażowany. Naprawdę wrócę.
Udało się. Uciekłam.
- Dziękuję. - Drobnostka.
Spotkałam ludzi, którzy nazwali mnie Ipsissimusem.
Bywamy tak nazywani.
Czyli też nim jesteś.
Dzięki temu możemy się tu spotykać.
Ścieżka Ipsissimusa bywa samotna.
Wielu ludzi chce cię wykorzystać.
Przyjaciele też potrafią traktować cię inaczej.
Zaczynasz czuć się jak dziwadło.
Właśnie.
Dlatego z żalem cię o to proszę.
Z tego, co mi mówiłaś, wnioskuję, że kiedy te potwory
otrzymują moc, mogą dostrzec Wyrwę.
Jeśli zagłębisz się
- w ich umysł… - Nie. Proszę.
…możesz je odnaleźć.
Wróżka Zębuszka weszła mi do umysłu… Nie.
Przykro mi, ale muszę cię prosić o więcej.
Nie wspominaj o mamie ani o Mycrofcie.
O niczym, o czym nie musisz. Dobrze?
Zabójstwo miało miejsce w alejce obok pubu
Saggar's Arms w Harrow.
Świadkowie twierdzą,
że zabójcą był niejaki David Oliver.
Oskórował on twarz ofiary, Paula Cambridge'a.
Czemu go nie aresztowano?
Dziesięć dni temu go znaleźli.
Też miał skórę zdjętą z czaszki.
Czyli zabójcę zabito na dziesięć dni przed zabójstwem?
Tak. To przerażające i bez sensu.
- Oczywiście poprosili nas o pomoc. - Oczywiście.
Tym razem sprawy nie przekazano nam całkowicie.
Prowadzi ją inspektor Lestrade ze Scotland Yardu.
Odpowiada za nią od początku
i nie chce jej zostawić.
Więc jaka w tym nasza rola?
Lestrade może chcieć skorzystać z mocy Jessiki.
To tyle. Dajcie znać, jeśli coś odkryjecie.
Czekacie, aż was poproszę?
Wydaje nam się, że to najwyższy czas,
by poznać pańskiego partnera.
Dużo dla was robimy.
Mój partner jest niedostępny.
W jaki sposób?
Pracuje u siebie i nie chce, by mu przeszkadzać.
Sherlock Holmes.
- Tak się nazywa? - Jest niedostępny.
Stój!
Nawet nie…
Czemu nas pan okłamał?
Wynocha.
Wiedział pan, że zechcę go szukać.
Wynocha stąd!
- Nie wie pan, gdzie on jest. - Nie zbliżajcie się do niego!
Znajdę go. Dowiem się wszystkiego.
Wszystkiego, co pan ukrywa.
To jesteście wy.
Tutaj.
Zbliżcie się do Sherlocka, a wszystkich was zmiażdżę.
Inspektor Lestrade?
Przysłał nas John Watson.
Ty.
Dziewczyna z…
darem?
Wy możecie iść.
Idziemy tam, gdzie ona.
Trzymaj ich ode mnie z dala.
Nagle jaki odważny.
Nie podoba mi się on.
Co myślicie?
Ja nie lubię nikogo.
Was też niespecjalnie.
Co mam zrobić? Ma pan jakieś poszlaki…
Wyjaśnijmy sobie jedno.
Jesteś tu z jednego powodu.
Ktoś powiedział mi, że twoja moc może mi się przydać.
Nie lubię takich jak ty.
Dotkniętych czarną magią.
Kiedy zrobisz swoje,
odeślę cię do twojej plugawej nory.
Co teraz?
Może rzucimy okiem na miejsce zbrodni.
- Tak się robi? - O co tu chodzi?
Odstraszacie mi klientów.
Spokojnie.
Wynoście się!
Już, won stąd. Niektórzy muszą pracować.
W porządku.
Co cię gnębi?
Wymiotuję, boli mnie głowa i tam na dole.
Chyba jestem w ciąży.
Jess? Wszystko gra?
To on. Zabójca.
Ale on nie…
To dziewczyna. Ona jest zabójczynią.
To było tu. To ten pub.
Trzech facetów zabrało ją na górę.
Wpadłam na jednego z nich.
Ale to nie był on. To była ona.
Używa ich twarzy, by się w nich zmieniać.
I się mścić.
- To jej moc. - Demon pośród nas.
Trzeba się nią zająć.
Kazałem wam spadać. Chcecie, żebym zbankrutował?
Dwóch zamordowanych mężczyzn było twoimi klientami.
Dave Oliver i Paul Cambridge.
To stali klienci i moi kumple. Dobrzy ludzie.
Przypomina pan sobie, jak zabrali dziewczynę na górę?
Nie tutaj.
Kłamie pan. Zapłacili panu za pokój.
Nie pozwalam na to. Jestem mężem i ojcem.
To mój dom. Moja rodzina mieszka na górze.
To porządny lokal.
Jeśli z kimś tam poszła, musi być dziwką.
Nie jest prostytutką.
Pewnie jest szwaczką. Widziałam na jej dłoniach ślady po igle.
Przychodzi tu taka jedna.
Jej ojciec ma na rogu sklep z wypchanymi zwierzętami.
George, jeśli znów będziesz miał kłopoty,
zawsze możesz zapłacić w inny sposób.
Idź już.
Pani Hudson?
A niech mnie piorun.
A ponoć cuda się nie zdarzają. W końcu przyszłaś zapłacić czynsz?
Już miałam wysłać Cartwrightów.
Skoro już tu jestem, może mi pani pomoże.
Szukam kogoś, kto wynajmuje u pani mieszkanie.
Baker Street 221B. Sherlock Holmes.
Mam w okolicy kilkadziesiąt lokali.
Czemu miałabym go kojarzyć?
Bo dba pani o to, by wszystko o wszystkich wiedzieć.
Sherlock Holmes to narkoman i żul.
A kiedy jeszcze nie brał,
widziała go pani z tą kobietą?
Chryste, pamiętam ją.
Sąsiedzi wiecznie skarżyli się
na krzyki, płacz i hałasy.
Bóg wie, co jej tam robili.
Gdzie mogę go znaleźć?
Zazwyczaj przesiaduje w Feniksie w Limehouse.
Dam ci dobrą radę,
trzymaj się od tego z dala.
Nawet jeśli dasz się zabić,
nie zwalnia cię to z czynszu.
Panicza cotygodniowe śniadanie z matką zostało odwołane.
Godzina spóźnienia. A dziś są urodziny panicza siostry,
Jej Wysokość ma bardzo zajęty dzień.
Była zła?
Byłem z Louise. Straciliśmy rachubę czasu.
Wiem, że wymyka się panicz z pałacu.
Panicza matka też to podejrzewa, ale przekonałem ją,
że to by było nierozsądne.
Dziękuję.
Jej Wysokość starała się utrzymać panicza anonimowość.
Mam nadzieję, że jasno się wyraziłem.
- Ostatnim… - Kto to?
Dzieci lordostwa Yorków.
Będą na urodzinach panicza siostry.
A jako że panicz jest niepełnoletni,
załatwiłem paniczowi zgodę na wzięcie udziału w przyjęciu.
Co?
Byłem w panicza wieku. Znam potrzeby młodych mężczyzn.
Jeśli panicz nie może iść się bawić,
zabawa przyjdzie do panicza.
M. DIXON TAKSYDERMISTA
W czym mogę pomóc?
Jestem ze Scotland Yardu.
Szukam pańskiej córki.
Clary?
- Nie jestem jej ojcem. - Gdzie ona jest?
Nie wiem. Śpi na dole.
Wychodzi, kiedy ma ochotę.
Nie schodzimy już do niej.
To najgorsze miejsce, w jakim byliśmy.
Ułożyła z nich rodziny.
Spójrzcie.
To na niego wpadłam.
Proszę pamiętać, że koniec z wymykaniem się.
Musimy znaleźć więc paniczowi inne rozrywki.
Musi panicz wyglądać jak najlepiej,
wielu ludzi ucieszy, że po raz pierwszy panicza zobaczą.
Czemu debiutujesz w wieku 17 lat, a ja musiałam czekać do 18?
Pewnie jestem dojrzalszy.
Sto lat, siostrzyczko.
Cieszę się twoim szczęściem.
Mieliśmy mnóstwo ograniczeń.
Zwłaszcza ty. Ale skoro już jesteś starszy,
czeka cię dobra zabawa, Leopoldzie.
Mnóstwo zabawy.
Ojej. To niesamowite, jak nudni są ci bogacze.
Eleanor Margot.
Leopold.
Wiem, kim jesteś, Wasza Wysokość.
Dlaczego ukrywali kogoś takiego jak ty?
Dziewczęta mówiły, że jesteś słaby i chorowity.
Nie wyglądasz.
Chodź.
Przyszłam coś odebrać.
Przepraszam.
Zna pani może Sherlocka? Sherlocka Holmesa?
Nie udawaj, że nie wiesz, o kim mówię.
Zabierałem go stąd wielokrotnie.
On jest z policji!
Tędy!
Wynocha!
Ona też wypytuje.
Szlag.
Nie tu.
Sprawdźcie tutaj!
- Szybko! - Zniknęli!
A co z tym?
Na dół.
Myślisz, że możesz mnie pokonać.
Jestem lepiej wykształcony, bogatszy i silniejszy.
Powiedz, co takiego masz ty,
czego nie mam ja i to w większej ilości?
Zawsze była inna.
Przygarnęliśmy ją z żoną. Nie miała rodziny.
Próbowałem nauczyć ją fachu.
Była zdolna. Miała talent do skóry.
Ale…
Rozumiem. Nie miał pan pojęcia.
Sam już nie wiem.
Równie dobrze to może być ona.
Równie dobrze ty możesz nią być.
Gdybym nią był,
skąd wiedziałbym, że zesrałeś się na targu w Smithfield?
Byłem chory, kmiocie.
Idź stąd albo cię potnę.
Nie żartuję!
Nie zrobisz tego.
Nie jesteś taka.
Widziałam, co ci zrobili.
Czym jesteś?
Claro, rozumiem, czemu chciałaś ich skrzywdzić.
Wcale nie. Odebrali mi wszystko.
Jess?
Jess!
To ona. Szybko!
Kim była? Facetem czy dziewczyną?
- Dziewczyną. - Dziewczyna.
Może być wszędzie. Zniknęła.
Co jej nagadałaś? Po co tam poszłaś?
Wypuściłaś ją, prawda?
Czemu miałabym?
Bo jesteś taka jak ona. Obie jesteście potworami.
Uważaj sobie!
Mówię nieprawdę? Spójrzcie. Czy ona jest normalna?
Gdybym to ja rządził, zlikwidowałbym takich jak ty.
A ja na to: „Disraeli i torysi? Toż to najwięksi łajdacy”.
Przepraszam.
Moi przyjaciele cię uwielbiają.
Chyba się denerwujesz, Wasza Wysokość.
Mogę temu zaradzić.
- Ja nie… - Leopoldzie.
Czas się trochę zabawić.
Zaopiekuję się tobą.
Nie chciałbyś, żebym się tobą zaopiekowała?
Chodź.
To ty szukałaś Sherlocka?
Być może.
Wiem, gdzie jest. Zabiorę cię stąd.
Czemu mi pan pomaga?
To, że ćpamy, nie znaczy, że jesteśmy gnidami.
Każdy z nas chce tylko zagłuszyć ból.
Straty. Złamanego serca.
Życia.
Sherlock pewnie jest w Nooks Keep.
To hostel w Southwark. Czasem tam nocuje.
Dziękuję bardzo.
Lestrade miał rację. Nie jestem normalna.
- Od lat to powtarzam. - Przestań.
Czemu miałabyś wierzyć tej mendzie?
Bo to coś mnie odmieniło.
Zmieniłam się. Nie wiem już, kim jestem.
Nie pamiętam już, kim byłam.
Spójrz na siebie, Spike.
Jak się przy mnie zachowujesz. Próbujesz mnie chronić.
Próbuję cię chronić,
bo jesteś wyjątkowa.
Przestań.
Zawsze byłaś.
To nic nie zmienia. Niczego nie zmieniło.
Idzie.
Przekazałem do 221B informację o tym,
że wypuściliście demona na ulice miasta.
Kiepski z pana detektyw. Dla pana wszystko jest czarno-białe.
Anioły i demony. Ludzie tacy nie są.
Ale szkoda panu czasu, by ich zrozumieć.
Postawić się na ich miejscu.
W jaki sposób pomogłoby to znaleźć zmiennokształtną?
Może zmienić wygląd, ale nie zmieni tego, kim jest.
Teraz wiem, kim jest.
Powiedziała mi, że oni odebrali jej wszystko.
Przygarnęliśmy ją z żoną. Nie miała rodziny.
Ułożyła z nich rodziny.
Chodziło jej o rodzinę.
Tego zawsze chciała.
Wymiotuję, boli mnie głowa i tam na dole.
Chyba jestem w ciąży.
Chcę je wychować.
Nie możesz.
Masz syfilis.
Zarazili ją syfilisem.
Odebrali możliwość założenia rodziny.
Nie chodzi tylko o zemstę.
Chce zabrać któremuś rodzinę.
Żaden z nich nie miał rodziny.
Ktoś musi mieć.
Kto miał w tym udział.
Jestem mężem i ojcem. To porządny lokal.
Właściciel. Zostańcie tu. Nie żartuję.
To już nie wasza sprawa.
Dziś uderzę w Szatana.
Straci jednego ze swoich żołnierzy.
Chryste, John!
Czego ci nalać?
Słyszałeś o Davie i Paulu?
Myślą, że to jedna z dziewczyn, które wpuszczasz na górę.
Ta dziwna, od taksydermisty. Jeden z nas zaraził ją syfem.
Myślisz, że to dlatego was ściga?
Być może.
Może chciała tylko mieć rodzinę.
Gdzieś, gdzie byłaby bezpieczna.
Może właśnie to jej odebraliśmy. Paul, Dave, ja.
Ty.
Widziałam, jak co wieczór pozwalałeś im prowadzić kobiety na górę.
Siadaj.
Odebraliście mi wszystko, co miałam. Kim byłam.
Teraz jestem nikim.
Łatwo udawać kogoś innego, kiedy jest się nikim.
Ja nic nie zrobiłem. Nie zaraziłem cię…
Pozwoliłeś im!
Jesteś równie winny.
Ale nie martw się.
Będę o wiele lepszym tobą.
Szukam kogoś. Sherlocka Holmesa.
Czasami tu nocuje.
Muszę z nim porozmawiać. To ważne.
Droga Beatrice, gratuluję.
Nauczyłaś się, że narkomana można łatwo przekupić.
Mówiłem, że nie masz w sobie nic,
czego nie miałbym w większej ilości.
Nasza umowa dobiegła końca.
Nie chcę cię więcej widzieć w 221B.
Nigdy nie spotkasz się z Sherlockiem Holmesem.
Przegrałaś. Koniec gry.
Wybacz mi, mamo. Próbowałam.
Żegnaj.
Zaraz będzie kolacja.
Co w ciebie wstąpiło?
Witajcie, kochane dzieciaczki. Moje skarby.
Spójrz na płomienie.
Tańczą jak konstelacje.
Prawdziwy Wordsworth.
Tak.
Mogę uciec i pisać poezję.
Napisać ci wiersz?
Nie.
Zabierz mnie w jakieś ustronne miejsce, Wasza Wysokość.
Co?
Nie powinniśmy jej pomóc?
Po co? Chce zwrócić na siebie uwagę.
To jej sprawa.
Ja mam swoje sprawy.
Chodź.
Przykro mi.
Nie chcę tego.
Ty tego nie masz.
O czym ty mówisz?
Tego, co ona.
Leopoldzie.
Wiem, że tu jesteś, demonie! To koniec! Zejdź na dół!
Popilnuj dzieci.
Według matki jest panicz strasznie uparty.
Prosiłem o jeszcze jedną szansę dla panicza.
To mnie najbardziej na paniczu zależy.
Kłóciłem się z lekarzami, z przełożonymi,
by zapewnić paniczowi w miarę normalne życie.
I tak mi się panicz odpłaca.
Nie pasuję tu…
W innej rodzinie panicz by nie przeżył.
Dzięki swojemu przywilejowi panicz w ogóle żyje.
Chciałby panicz żyć normalnie, ale nie jest panicz normalny.
I nigdy nie będzie.
- Żegnaj, Daimler. - Zabijesz się!
Straż!
Dzięki Bogu jesteście. Zabiła właściciela.
Ona jest nim. Zabrała mu skórę, zmieniła twarz!
- Spokojnie. Dokąd poszła? - Do parku.
Chodźcie!
Ostrożnie.
Pobiegła między drzewa!
Biegnijcie. Znajdźcie ją przed Lestrade'em.
Spróbuję go spowolnić.
Bądź ostrożna.
Czemu nie pobiegł pan za nią?
Wróciłem upewnić się, czy żonie nic nie jest.
Była przerażona. Płakała. Biedna kobieta.
Wszystko gra?
Jaki miałaś plan? Pokręcić się trochę
i niepostrzeżenie się ulotnić?
Co mnie wydało?
Byłaś zbyt miła.
Pokaż mi swoją prawdziwą twarz.
Gdybyśmy cię nie znaleźli, już byś się nie zmieniła.
Zostałabyś w jego postaci.
Nienawidzę prawdziwej siebie.
Utknęłam w tej postaci.
Jak żyć, gdy nie pasuje ci twoja prawdziwa postać?
Gdy jesteś dziwadłem?
Szczere mówiąc, nie wiem.
Może musisz próbować,
aż zaakceptujesz siebie.
Jak długo to potrwa?
Nie wiem.
Chciałabym wiedzieć.
Nie chciałam zabić policjanta.
Ale chciał zrobić mi krzywdę.
Jeśli teraz mnie obezwładnisz, zabierzesz broń
i uciekniesz, zabijesz jeszcze kogoś?
Nie mam już kogo zabić.
Jess!
Jessie!
Potrzebuję czegoś od ciebie. Pokaż mi, jak otrzymałaś tę moc.
Daj mi siłę.
Daj mi moc,
bym skrzywdziła swoich oprawców.
Jessie!
Jess!
Obezwładnij mnie.
Dziękuję.
Mówiłam, uciekła do lasu.
Byliśmy na miejscu zbrodni,
kiedy inspektor stracił twarz.
Ktoś za to beknie.
- Ustalmy wspólną wersję wydarzeń. - Ja swoją znam.
Niech tak będzie.
Napiję się piwa. Matko Boska, zasłużyliśmy.
Leo? Wszystko gra?
Potrafi współczuć.
Co?
Beatrice.
Ta cecha, którą ma, to współczucie.
Czyli go nie znalazłaś.
Tacy jak on nie są ci potrzebni.
Ćpuny są takie same.
To gnidy, kradną, kłamią, za działkę sprzedadzą własną babkę do burdelu.
Nie są gnidami.
Niektórzy może i kłamią, ale to po prostu ludzie.
Jak pani czy ja.
Ludzie, którzy chcą zagłuszyć jakiś ból.
Straty czy złamanego serca.
Złamane serce. Boże, jesteś bardziej naiwna, niż wyglądasz.
Chwila. Pytałam dziś panią o kobietę, która znała Sherlocka.
Po jakim czasie od jej odejścia się stoczył?
Nie pamiętam, to było lata temu.
Mniej więcej w tym samym czasie.
Byli parą. Mój Boże.
Kretynka.
Zrobiłam, co kazałeś. Znów weszłam do czyjegoś umysłu.
Co zobaczyłaś?
Potwora z moich koszmarów.
Ma z tym coś wspólnego.
Moje sny mają coś wspólnego z Wyrwą.
A jeśli te koszmary są kluczem?
A jeśli lokalizację Wyrwy można wyciągnąć z mojej głowy?
Jesteśmy coraz bliżej. Czuję to.
Muszę ci coś pokazać.
Tu jestem naprawdę.
Na transatlantyku. Wyruszyłem tego dnia, kiedy się poznaliśmy.
- Płynę do Londynu. - Co?
Nie mówiłem, by cię nie wystraszyć,
ale jestem blisko.
Jeszcze parę dni.
Nie będziesz z tym sama.
Razem to rozwikłamy.
Dziękuję.
Sherlock?
Napisy: Jakub Jadowski