‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สวัสดี
‎มีอะไรกันเหรอ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎แพทริเชีย โคลแมน โจนส์
‎ตามผมมาถ้าคุณไม่อยากตาย
‎เข้าไปในรั้ว
‎ปิดประตู
‎- คุณเป็นใคร ‎- ช่วยผมใส่กุญแจ
‎ทำไมคนพวกนี้พยายามทำร้ายฉัน
‎เราไม่แน่ใจ เราเชื่อว่าพวกเขา ‎น่าจะถูกสะกดจิต เร็วเข้า
‎- เราต้องไปแล้ว ‎- จอห์น เดี๋ยว
‎พระเจ้า
‎เราต้องไปหาเชอร์ล็อก
‎ขอบคุณสำหรับเสียงปรบมือ
‎ทุกท่านคงรู้ว่าในสัปดาห์นี้ได้เกิดเหตุทำร้าย
‎เหล่านักแสดงเวสต์เอนด์อย่างฉัน ‎อย่างต่อเนื่อง
‎ฉันขออุทิศการแสดงครั้งนี้แก่พวกเขา
‎เข้ามาหาฉัน
‎ในราตรีนี้ ยอดรัก
‎พิสูจน์ให้ฉันเห็นหน่อยสิ
‎ว่าเราอาจเอาชนะ
‎ความโศกเศร้า
‎และความเจ็บปวดได้
‎ลมแห่งวันพรุ่งนี้
‎จะหยุดพัดโบก
‎เชอร์ล็อก โฮมส์
‎มาหาฉันบนเวทีสิ
‎คุณคงชอบเพลงของฉันใช่ไหม
‎ใช่
‎ดี
‎เพราะฉันต้องการให้คุณ ‎ทำอะไรบางอย่างให้ฉัน
‎ฉันต้องการให้คุณปลิดชีวิตตัวเอง
‎ได้
‎- เชอร์ล็อก อย่า ‎- ผมขอโทษ
‎ผมไม่เข้าใจคำพูดของคุณสักคำ
‎พอดีมีขี้ผึ้งอยู่ในหูผม
‎นิ่งๆ เรียบร้อยแล้ว
‎- ไอ้คนน่าเตะ ‎- นายรู้เรื่องเมื่อไหร่
‎ฉันไม่รู้ ฉันแค่ระวังตัวเผื่อไว้
‎หยุดก่อน ฉันไม่อยากให้นายสองคน ‎ได้รับอันตราย
‎ฉันแค่พยายามเป็นเพื่อนที่ดี
‎- ไปหานักแสดงหญิงทันไหม ‎- เธอปลอดภัย
‎จริงด้วย
‎มันจะเสียมารยาทไปหน่อย ‎ถ้าไม่โค้งให้ผู้ชม
‎- สโนว์โดเนียฮอว์กวีด ‎- อะไรนะ
‎- สโนว์โดเนียฮอว์กวีด ‎- นั่งลง
‎ไม่ๆ
‎ฉันต้อง…
‎ต้องเข้าห้องน้ำเหรอ
‎ได้ ฉันจะเอากระโถนให้
‎คุณนายฮัดสันให้ค้างค่าห้องไว้ ‎แต่คุณต้อง…
‎(บทที่ห้า ‎ผู้ฝักใฝ่ในศาสตร์นอกรีต)
‎ขอบใจที่ไม่พาฉันกลับไป ‎บ้านเลขที่ 221 บี
‎ฉันฟังคุณรู้เรื่องแค่ประโยคนั้น
‎คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
‎ขอบใจ
‎- ที่ช่วยฉัน ‎- เข้าใจให้ถูกก่อนนะ
‎ฉันไม่ได้แยแสคุณเลย คุณโฮมส์
‎ที่ฉันดูแลคุณเพราะต้องการข้อมูล ‎เกี่ยวกับแม่ฉันและรอยแยก
‎กล้าดียังไงถึงพูดกับฉันแบบนั้น
‎ฉันให้เวลาคุณตื่นห้านาที
‎นี่มันชาดาร์จีลิง
‎แล้วไง
‎หูจับถ้วยมีกลิ่นยีสต์บ่มจางๆ
‎แปลว่าคนเตรียมชาถ้วยนี้ ‎ต้องทำงานในผับ
‎น่าจะเป็นของคุณนายฮัดสัน
‎หล่อนชอบซื้อสินค้าขายส่ง
‎จากร้านของซาฮีด อนันต์ ‎บนถนนเอเมอรัลด์
‎เขาเป็นชาวเบงกอล และดาร์จีลิง ‎ก็มาจากเบงกอลทางตะวันตก
‎นอกจากนั้นเนื้อชาที่บางเบา ‎จนถึงปานกลาง…
‎(ชาอัสสัม)
‎รสชาติลื่นคอแต่หวาน มันเข้ารูปลงตัวพอดี
‎นี่ชาอัสสัม
‎(เดอะดั๊กแอนด์ควิเวอร์)
‎อรุณสวัสดิ์
‎นายลุกขึ้นมาทำไม
‎นายต้องอยู่นิ่งๆ ให้เวลาร่างกายได้พัก
‎- สีข้างเป็นไงบ้าง ‎- ปวด
‎ฉันเช็ดทำความสะอาดให้นะ
‎ไม่เป็นไร โทษทีนะ
‎- ฉันทำเองได้ ‎- ใครทำกับนายแบบนี้ ลีโอ
‎ฉันบอกแล้วไง ฉันทำตัวเอง ฉันล้ม
‎แล้วทำไมนายคอยเหลียวมองที่ถนน ‎มีคนไล่ตามเหรอ
‎คนที่บ้านไม่อยากให้ฉันออกมา
‎ฉันเลยหนี ฉันบอกเธอมากสุดเท่านี้
‎บอกไม่ได้ หรือว่าไม่อยากบอก
‎- เบียทริซ ฉันจะไม่กลับไป… ‎- พักผ่อนก่อนเถอะ
‎เดี๋ยวฉันกลับมา
‎ก่อนหน้านี้ที่ฉันเดาชาผิด
‎ชาอัสสัมชั้นเลิศต้องมาจาก ‎ตู้ส่วนตัวของคุณนายฮัดสัน
‎ฉันควรจะรู้ ‎เพราะหล่อนชอบเก็บชาดีที่สุดไว้ดื่มเอง
‎หรือไม่ก็เสิร์ฟแขกสุดพิเศษ
‎ฉันไม่ได้พลาดบ่อย แต่เมื่อพลาด ‎ฉันก็อยากจะยอมรับ
‎ทำไมคุณหมกมุ่นกับชานัก
‎ก็แค่ว่า… เธอประเมินฉันผิดไป
‎งั้นเหรอ
‎เมื่อเช้าฉันขัดคราบฉี่คุณ ‎จากพื้นไม้หนึ่งชั่วโมง
‎- ฉันควรจะประเมินคุณแบบไหน ‎- เธอไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร
‎ฉันทำอะไรมา ฉันเคยช่วยใครบ้าง
‎งั้นคุณก็บอกฉันสิ
‎ฉันเป็นคนอายุน้อยที่สุด
‎ที่สกอตแลนด์ยาร์ดเชิญไปเป็นที่ปรึกษา
‎- คุณรู้จักหมอตอนนั้นเหรอ ‎- เปล่า
‎จอห์นกับฉันรู้จักกันตอนเช่าบ้านอยู่ด้วยกัน
‎เขาจับพลัดจับผลูมาร่วม ‎การสืบคดีแรกของฉัน
‎คดีเจฟเฟอร์สัน โฮป
‎เธอน่าจะเคยได้ยิน
‎ไม่
‎ไม่น่าเชื่อ มีรายงานข่าวออกทั่ว
‎หลังจากความสำเร็จครั้งแรก ‎เราตัดสินใจตั้งบริษัทด้วยกัน
‎แต่แล้วสถานการณ์ก็เปลี่ยนไป
‎จอห์นเรียกมันว่ายังไงนะ
‎"ความมืดมิดมาถึงลอนดอน"
‎และเราก็พยายามค้นหาสาเหตุ ‎เหมือนที่เธอกับเพื่อนๆ ทำ
‎ตอนแรกมีแค่จอห์นกับฉัน ‎แต่ไม่นาน เราก็ต้องการคนช่วย
‎ฉันไม่ได้บอกว่าเราไม่ต้องการคนช่วย
‎แต่จ้างหมอดูลายมือราคาถูก ‎จากแถวไลม์เฮาส์
‎มันดูไม่เข้าท่าสักเท่าไหร่นะ
‎นายอคติอะไรไลม์เฮาส์นักหนา จอห์น ‎มันมีชีวิตชีวาออก
‎นายจะได้เรียนรู้อะไรบ้าง
‎อีกอย่าง ไมครอฟต์บอกว่า ‎เธอมีพรสวรรค์
‎ถ้าเราอยากรู้สาเหตุเรื่องทั้งหมด ‎เราต้องพึ่งเธอ
‎ฉันแค่กังวลเรื่องพาคนไม่รู้จักมาเข้ากลุ่ม
‎มันดูไม่เป็นมืออาชีพ ‎สารวัตรเลอวียาร์ดคงไม่ทำหรอก
‎- อย่าทำแบบนั้นสิ ‎- อะไร
‎นายก็รู้ เวลาฉันทำอะไรที่นายไม่ชอบ
‎นายจะพูดว่า "สารวัตรเลอวียาร์ด ‎คงไม่ทำแบบนั้น"
‎จอห์น เราไม่ได้กำลังสู้กับโจรฉกมุก
‎หรือชู้รักที่พยายามวางยาพิษกันนะ
‎อย่างเมื่อวาน ‎ผู้ชายทั้งคนกลายเป็นหนู
‎ต่อหน้าต่อตาเรา ‎แถมพยายามจะกัดหน้านายแหก
‎เราต้องสืบหาว่าปิศาจพวกนี้มาจากไหน
‎เรากำลังรับมือกับอาชญากรรมพิเศษ
‎ดังนั้น เราต้องเกณฑ์ผู้ชำนาญเฉพาะมาช่วย
‎ผู้ชำนาญเฉพาะเหรอ
‎นายก็รู้ ฉันรับคดีไหน ฉันปิดได้เสมอ
‎ครั้งนี้ก็ไม่ต่าง
‎และพอเรื่องนี้จบลง ‎ฉันอยากให้นายเขียนถึงมัน
‎และฉันก็จะได้โด่งดัง
‎จนใครๆ บอกสารวัตรเลอวียาร์ดว่า
‎"ฉันว่าเชอร์ล็อก โฮมส์ ‎ไม่ทำแบบนั้นหรอก"
‎เราลงเรือลำเดียวกัน
‎ถ้านายไม่ชอบให้ฉันพูดกับเธอ ‎ฉันก็จะไม่ทำ
‎ว่าแต่นายโกนหนวดมาดีนะ ‎มันทำให้นายดูเข้มดี
‎ไปเถอะ
‎สวัสดีจ้ะ หนูชื่ออะไร
‎เบียทริซ
‎ยินดีต้อนรับค่ะ
‎ขอโทษที
‎หัวหน้าฉันชอบพาลูกมาที่ทำงาน ‎แล้วหนีไปดื่มที่ผับทั้งวัน
‎- เชิญ ‎- ผมชื่อเชอร์ล็อก โฮมส์
‎คุณจำเป็นต้องไว้วางใจผม ‎ไม่โกหกผมเด็ดขาด
‎- ทำไมฉันต้องทำแบบนั้น ‎- เด็กผู้หญิงเมื่อกี้หัวมีสองขวัญ
‎คุณก็หัวมีสองขวัญ นอกจากนั้น ‎ผมขอโทษที่พูดตรงมาก
‎ห้องนี้มีกลิ่นนมแม่จางๆ
‎หลักฐานเหล่านี้บอกกับผมว่า ‎คุณคือแม่ของเด็กหญิง
‎แต่คุณไม่ได้สวมแหวนแต่งงานที่นิ้ว
‎ซึ่งคงเป็นสาเหตุที่คุณโกหก
‎- คุณมาด้วยเรื่องมนุษย์หนู ‎- คุณรู้เรื่องมนุษย์หนูได้ไง
‎คุณไม่ได้มีพรสวรรค์อยู่คนเดียว คุณโฮมส์
‎เจส
‎เชอร์ล็อกพูดถึงแม่ มาฟังสิ
‎- เขาพูดถึงแม่ว่ายังไง ‎- เขาพูดว่าแม่มีเสน่ห์
‎แหงล่ะ ดูหน้าเธอกับฉันสิ
‎ฉันจะอยู่นี่ต่อ
‎ชายชุดลินินพูดว่า ‎ฝันร้ายอาจชี้ตำแหน่งของรอยแยก
‎ฉันจะรอจนผล็อยหลับ รอจนฉันฝัน
‎พวกอุโมงค์ในฝันของฉัน ‎นำไปสู่ถ้ำใหญ่แห่งหนึ่ง
‎ที่เต็มไปด้วยสิ่งมืดมน
‎ฉันจะกลับเข้าไปในนั้น
‎- เธอแน่ใจเหรอ ‎- ฉันต้องทำ
‎นี่ ดูพวกเธอสิ
‎ทำไมเหรอ
‎บิล นายไม่ใช่หนุ่มขี้เหร่
‎จริงอยู่ หูนายใหญ่ไปหน่อย ‎และนายดูคล้ายมนุษย์ถ้ำ
‎- นิสัยของนายมุทะลุด้วย ‎- รู้แล้ว
‎นายต้องกลับไปลงสนาม อย่างด่วน
‎ก่อนที่ไอ้หนูนายจะไม่ทำงานถาวร
‎ไปสิ
‎- สวัสดี ทุกคน ฉันชื่อบิลลี่… ‎- เดินดูทางหน่อย
‎ขอโทษที ฉันแค่…
‎ขอโทษ
‎ขอทางหน่อย
‎นายโอเคนะ
‎อืม
‎ฉันไม่เป็นไร
‎ผมทำเกือบเสร็จแล้ว นิ่งไว้
‎ไหนคุณบอกว่าไม่เจ็บ ไอ้จอมตอแหล บ้า
‎ปากกระโถนเหลือเกิน สาวคนนี้
‎ทั้งสบถ สักรอย คุณคลุกคลีกับคนไม่ดีเข้าแล้ว
‎เรียบร้อยแล้ว
‎จอห์น ถลกขากางเกงนายขึ้นแล้วไปประจำที่
‎- ฉันสัญญาว่าจะเบามือ ‎- เขาโกหก
‎ไม่ อย่ามาเอาจริงกับคำสัญญา ‎ที่ให้ไว้ตอนเมาสิ
‎เราพบความเจ็บปวดมาเยอะแล้ว ‎ไม่ต้องทำร้ายตัวเองหรอก
‎ไม่นะ จอห์น คุณอย่ามากลับคำ
‎ถ้าจะสักรอยที่แปลว่า "พวกนอกคอก"
‎มันก็ต้องสักกันทั้งสามคน
‎ก็ได้ๆ ทำซะ
‎เริ่มแล้วนะ
‎แต่เขาไม่ได้สักหรอก
‎เขาบอกว่ารู้สึกเวียนหัวแล้ววิ่งหนีไป
‎ฟังดูใช่วัตสันเลย
‎เธอมีรอยยิ้มเหมือนแม่ของเธอ
‎เล่าต่อสิ
‎ขอบคุณครับๆ
‎เรื่องเล็กน้อยน่ะ
‎คุณรู้ได้ยังไงว่าเธอใช้เพลง
‎คอยสะกดจิตผู้คน
‎- คงเพราะโชคน่ะ ‎- ไม่หรอก บอกมา โฮมส์
‎- บอกพวกเขา เร็ว ‎- เราอยากรู้จะแย่
‎- ผมอยากรู้จังเลย ‎- ไม่ ไม่ใช่คืนนี้
‎บอกเรา ไม่งั้นเราจะถามจากหมอ
‎ฉันจะพูดนะ แล้วนายจะรำคาญ ‎เพราะฉันเล่ารายละเอียดไม่ครบ
‎ก็ได้ ลอร์ดคูเออร์เดนเป็นคนคนเดียว
‎ที่ไปชมการแสดงรอบบ่าย ‎แล้วไม่ก่ออาชญากรรมต่อ
‎ท่านลอร์ดหูหนวกเกือบจะสนิท
‎เยี่ยมเลย สุดยอด คุณโฮมส์
‎ผมเห็นชื่อเขาในรายชื่อผู้ชม
‎เขามักไปร้านขายเครื่องช่วยฟังบนถนนฮอลลี่
‎ขอโทษนะ
‎ผมนึกว่าคืนนี้เบียทริซนอนบ้านแอนนา
‎- เราเลยเตรียมห้องสำรองให้คุณ ‎- ฉันเพลียมากหลังงานคืนนี้
‎ฉันว่าจะกลับบ้านเลย
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‎คุณเคยเบื่อไหมที่ต้องแสดง ‎ความเก่งกาจให้ผู้คนชม
‎ที่ต้องอธิบายความคิดกระบวนการ ‎ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎ผู้คนอยากฟังวิธีสรุป
‎- วิธีใช้เหตุผล ‎- และคุณก็ชอบรู้สึกเก่งกาจ
‎ผู้คนชอบฟังคำอธิบายของคุณ ‎เพื่อหลอกตัวเองว่าโลกมีระเบียบ
‎"ฉันสังเกตเห็นสิ่งนี้ ‎แปลว่ามันต้องอย่างนี้
‎จึงเป็นแบบนี้ ‎และย่อมหมายความแบบนี้เท่านั้น"
‎มันเถรตรงชวนสบายใจ
‎ฉันว่าเราใกล้จะเผชิญกับบางสิ่ง
‎ที่ไม่มีระเบียบหรือเหตุผล
‎ความถือดีของคุณทำให้คุณเชื่อ ‎ว่าตัวเองเป็นยักษ์
‎ทั้งที่ความจริงคุณเป็นปลาซิว
‎ปลาซิวที่กำลังจะว่ายออกไป ‎สู่มหาสมุทรกว้างใหญ่
‎ความกลัวเล่นงานได้แค่คนที่ ‎มีอะไรให้สูญเสีย
‎ผมมีอะไรให้เสียกัน
‎เชอร์ล็อก
‎เราน่าจะเรียกมันว่า ‎"คดีนักร้องสาวพรายครวญ"
‎หรือว่า "คดีท่วงทำนองสะกดใจ"
‎วิธีตั้งชื่อคดีเจ๋งๆ คือเล่นสัมผัสอักษร
‎มันออกจะ… คุณหมอ
‎ผมเพิ่งจะทบทวนชื่อคดีที่ผมชอบ
‎กับพลตำรวจเฟลต์ส
‎มีอะไรบ้าง
‎เรามีชื่อ "คดีนักร้องสาวพรายครวญ"
‎หรือไม่ก็ "คดีท่วงทำนองสะกดใจ"
‎เราสองคนรักกันมาก
‎ไม่ คุณอาจจะรักแม่ แต่แม่ไม่มีทางรักคุณ
‎เพราะคุณทำกับแม่ไว้มากมาย
‎เราอ่านเรื่องการทดลอง ‎ในสมุดของคุณแล้ว
‎และฮัดสันบอกฉันว่าแม่กรีดร้อง ‎ว่าคุณทรมานแม่
‎- มันไม่ใช่อย่างนั้น ‎- แล้วมันเป็นอย่างไหน
‎เราทำการทดลองด้วยกัน มันเป็นพิธีกรรม
‎เราหาวิธีหารอยแยกให้เจอ
‎เราตกลงร่วมทำกันทุกคน
‎ที่แม่เธอกรีดร้องและป่วย ‎มันเป็นเพราะอย่างอื่น
‎อลิซเคย…
‎หล่อนเคยฝันร้ายบ่อยๆ
‎ไปสิ
‎วงกลม
‎- วงกลม ‎- วงกลม
‎วงกลม
‎เจสซี่ เจส
‎เธอออกมาทำอะไรตรงนี้ ‎เดินละเมออีกแล้วเหรอ
‎ฉันไม่รู้ เมื่อกี้ฉันอยู่ใต้ถุน ฉันแค่…
‎- เธอฝันร้าย ‎- มันน่ากลัวมาก
‎ฉันฝันอีกไม่ไหวแล้ว ฉันไม่อยากฝัน
‎ไม่ต้องกลัว
‎ฉันว่าเธอไม่ต้องทำหรอก
‎หมายความว่าไง
‎ฝันร้ายของแม่น่าจะเป็น ‎ภาพนิมิตเหมือนของเธอ
‎ฉันให้เชอร์ล็อกหยุดเล่า ‎เพื่อที่จะมาตามเธอ
‎เธอต้องไปฟัง ‎มันอาจเป็นคำตอบของทุกเรื่อง
‎ฉันบอกเธอแล้ว ฉันไม่อยากฟัง
‎ฉันรู้ว่าฟังเรื่องแม่แล้วหดหู่
‎แต่มันก็รู้สึกดีไปด้วย ‎ที่ได้ฟังว่าแม่เป็นยังไง
‎นั่นเพราะเธอยังไม่รู้ตอนจบของเรื่อง
‎- ฉันรู้ว่าจะจบยังไง ‎- ไม่ เธอไม่รู้อะไรเลย
‎เจส
‎นี่ ฉันขอเก็บไปคิดก่อน
‎แต่อย่ายุ่งกับฉันสักพัก
‎นายเอาเงินมาเสียให้เบียร์ทำไม
‎ก็ฉันอยากดื่ม
‎ตอนนี้ใต้ถุนกำลังยุ่งกันอยู่
‎ดื่มเพราะผู้ชายที่เราเจอหรือเปล่า
‎บอกมาหน่อย
‎เขาเป็นใคร
‎- พ่อนายเหรอ ‎- นายก็รู้ว่าพ่อฉันตายในกองทัพ
‎- นั่นเป็นสิ่งที่นายพูด ‎- มันจริงนะ
‎บอกเถอะ บิล
‎ชายคนนั้นชื่อวิก คอลลินส์
‎เขาเป็นหัวหน้าบ้านดัดสันดาน ‎สมัยฉันกับสองสาวอยู่ที่นั่น
‎งั้นคงเป็นคนไม่ค่อยดีสิ
‎ใช่
‎สมัยเราอยู่บ้านดัดสันดานตอนเด็ก
‎เขาเป็นผู้ชายวัยกำลังฉกรรจ์
‎ฉันยังเป็นเด็กตัวเล็กอยู่
‎พอย้อนคิดแล้วแปลกดี
‎เขาทำอะไร
‎เขาชอบทุบตีฉันจนสลบ
‎มีครั้งหนึ่ง เขาตีฉันแรงมาก
‎จนฉันนอนห้องพยาบาลสามสัปดาห์
‎ฉันแค่เข้าห้องน้ำโดยไม่ขอเขา
‎ให้ตาย บิล
‎- ทำไมนายไม่เล่าให้ฉันฟังเลย ‎- มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎แต่บอกไว้เลยนะ
‎ถ้าความยุติธรรมมีจริง จะต้องมีคนฆ่าเขาตาย
‎ตอนเขาเดินกลับบ้านดึกดื่น ‎ตอนเขาไม่คาดคิด
‎ใช่ แต่ใครทำแบบนั้นก็จะต้องโดนจับ
‎และจะถูกลงโทษเต็มอัตรา ‎ฐานฆ่าคนที่สถานะสังคมสูง
‎- เข้าใจที่ฉันพูดไหม บิล ‎- รู้ ฉันเข้าใจดี เพื่อน
‎ก็ดีแล้ว
‎ขอเบียร์ฉันสักไพน์ ไอ้จอมงก
‎ลีโอ รู้สึกยังไงบ้าง
‎- ขอโทษที ฉัน… ‎- อย่าเพิ่ง ฉันไม่…
‎- อะไรเหรอ นายโอเคไหม ‎- ฉันไม่เป็นไร
‎ฉันแค่ไม่อยากให้เธอเห็นฉันแบบนี้
‎แบบไหน
‎พิกลพิการ
‎นายไม่ได้ดูพิการนะ ทำไมคิดแบบนั้น
‎หันไปก่อนได้ไหม ขอฉันใส่เสื้อก่อน
‎- นะ ‎- ได้
‎อย่างน้อยคืนนี้ก็มีคนไม่ฝันร้าย
‎จำได้ไหมว่านานมาแล้ว ‎ฉันถามนายว่าเต้นรำหรือเปล่า
‎แต่ก่อนฉันเต้น
‎ฉันกับเจสซี่มีท่าเต้นหากิน ‎ไว้ใช้แสดงขอเงิน
‎- ฉันว่าต้องน่ารักแน่ ‎- ไม่เลย
‎ยอดรักของกะลาสีรอใต้แสงจันทร์
‎แสงจันทร์เงินยวง แสงจันทร์เงินยวง
‎ฉันก้าวแล้วก้าวตาม
‎รอกะลาสีกลับบ้านในไม่ช้า
‎กลับบ้านโดยไว กลับบ้านโดยไว
‎เสียงหัวเรือลั่นด้วยลมเที่ยงคืน
‎ลมเที่ยงคืน ลมเที่ยงคืน
‎ไม่มีการต้องรอสาวสวยอีกต่อไป
‎ทำไมเธอกลัวการใกล้ชิดกับฉัน
‎ทำไมนายกลัวฉันเห็นนายไม่ใส่เสื้อ
‎หรือกลัวจะเล่าเรื่องที่เจอมา
‎มันง่ายกว่าการเต้นนี่ซะด้วยซ้ำ
‎คงเพราะบางครั้งเรามีเรื่องโหดร้ายมากเกินไป
‎- เบียทริซ… ‎- ฉันต้องไปก่อน มีงานต้องทำ
‎ถึงตอนนี้ ‎อลิซรู้แล้วว่ามีรอยแยกเปิด
‎หล่อนรู้ว่าหาตำแหน่งพบได้ ‎ในฝันร้ายของหล่อนเอง
‎แต่ฝันร้ายรุนแรงหนักข้อ
‎ผมอยู่นี่ ที่รัก ไม่ต้องกลัว
‎เรียบร้อย
‎ฉันไม่อยากนอนต่อแล้ว
‎- ฉันไม่อยากกลับไป ‎- ผมรู้
‎คำถามเหลือแค่หล่อนจะรอดชีวิต ‎จากความฝันน่ากลัว
‎นานพอจะไขรหัสหรือเปล่า
‎แต่ไม่ใช่แค่หล่อน
‎คดีเหล่านี้ส่งผลกระทบกับเราทุกคน
‎วันหนึ่ง เกร็กสันเอาคดี ‎ที่ป่าเถื่อนมากมาให้เราสืบ
‎เราไม่รู้เลยว่านั่นคือคดีสุดท้าย ‎ที่เราจะทำด้วยกัน
‎คุณปฏิเสธได้นะ
‎- ให้ตำรวจหาคนอื่นทำ ‎- ฟังนะ ผมรู้ว่าคุณล้า
‎- ฉันเหรอล้า ‎- ก็ได้
‎ไม่ อย่า
‎คุณต้องใช้ยาเพื่อให้หลับและตื่น ‎มานานแค่ไหนแล้วล่ะ
‎แต่ละคดีที่เราสืบ ‎จะช่วยเติมเต็มภาพปริศนา
‎และเราเกือบหารอยแยกพบแล้ว ‎คุณใกล้มากแล้ว ขอเถอะ อลิซ
‎เราช่วยกันกู้โลกได้
‎คดีนี้มีอะไรแปลกไป เชอร์ล็อก
‎- ฉันไม่ชอบเลย ‎- แปลกยังไง
‎- ไม่รู้สิ มันเกี่ยวกับจอห์น… ‎- มีปัญหาอะไรไหม
‎ไม่มีปัญหา
‎อลิซ
‎อย่าให้เชอร์ล็อกเสียสมาธิ
‎สมองของเขาทำงานได้ดีที่สุด
‎ตอนโล่งว่าง ไร้เรื่องหยุมหยิมรบกวน
‎งั้นฉันไม่น่าอยู่รกสมองล้ำๆ ของเขา
‎จริงไหม
‎นั่นคุณโลว์ เขาถูกขโมยแขนซ้ายไป
‎เตียงถัดไปคือคุณเวลช์
‎แขนขวา ส่วนตรงนี้คือ ‎คุณบิบบี้กับคุณมัวร์
‎คนหนึ่งขาซ้าย คนหนึ่งขาขวา
‎เราเรียกมันว่า "คดีนักสะสม"
‎- ใครเป็นคนตั้งชื่อ ‎- ทุกคนเห็นชอบหมด
‎เรื่องเกิดเมื่อคืนเหรอ
‎แผลหายเรียบสนิทดีจัง ‎อย่างกับไม่เคยมีอวัยวะนั้น
‎ไม่ๆ
‎เผยตัวสิ
‎เร็วเข้า เผยตัว
‎จอห์น
‎จอห์นๆ
‎มันมีแอลกอฮอล์เป็นฐาน
‎ที่เหลือคือส่วนผสมพิเศษ ‎ของสมุนไพรกับพรรณไม้
‎เชอร์วิล หรือพืชในตระกูลผักชีฝรั่ง
‎เปลือกไม้น่าจะเป็นอะเคเชีย ‎รากข่า สนจูนิเปอร์
‎แต่ฉันงงกับส่วนประกอบอย่างหนึ่ง
‎สโนวโดเนียฮอว์กวีด
‎มันขึ้นแค่บนหน้าผาที่คนไต่ไม่ได้
‎บนเขาในแถบเวลส์ตอนเหนือ
‎นี่แหละจะพาเราไปหานักสะสม
‎โอกาสหาพบมันมีน้อยมาก…
‎เอาไปที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงหน่อย
‎ถามที่นั่นว่ามีใครนำสิ่งนี้ ‎เข้ามาในตัวเมืองบ้าง
‎- เชอร์ล็อก นายล้าแล้ว เราทุกคนเลย ‎- นี่สโนวโดเนียฮอว์กวีดนะ จอห์น
‎ฉันยอมแลกด้วยอาชีพทั้งชีวิต
‎ก็ได้
‎ฉันไม่เคยมองผิดมาก่อน
‎ไม่เคยเชื่อว่าฉันจะมองผิดได้
‎ตอนนี้ก็ยังไม่เชื่อ
‎คงเป็นเพราะความเหนื่อยล้า
‎ฉันเป็นคนเก่งกาจหลายด้าน
‎แต่ไม่ถนัดพฤกษศาสตร์ ถ้าเคมียังว่าไปอย่าง
‎คุณโฮมส์ เล่าต่อเถอะ
‎ไม่ ใครให้นายมา ‎หัวหน้านักพฤกษศาสตร์เหรอ
‎ใช่ เธอชื่ออีดิธ ดูบัว ‎ฉันพูดกับสมาชิกทีมคนอื่นด้วย
‎มันไม่ใช่สโนวโดเนียฮอว์กวีด ‎มันก็แค่เครื่องเทศทารากอน
‎ไม่ใช่ทารากอนหรอก ‎หน้าตาไม่เห็นจะเหมือน
‎- นายช่วยเอากลับไปที่… ‎- ฟังนะ เชอร์ล็อก
‎เราถึงทางตันแล้ว
‎เสียใจด้วย
‎แต่เราไม่มีเบาะแสทางอื่นแล้ว
‎ที่เกิดเหตุ แรงจูงใจ ไม่มีสักอย่าง
‎สารละลายแอลกอฮอล์นั่นแหละ ‎คือทุกอย่างแล้ว
‎นี่นะ
‎นายไปเที่ยวผับกับฉันดีกว่า
‎ไปเถอะ ไปดื่มกันอย่างแต่ก่อน
‎ไม่ ฉันควรอยู่ที่นี่กับอลิซ
‎ทำไมคุณต้องอยู่บ้านกับแม่ฉัน
‎ฉันรู้ว่าคุณได้ยินฉัน เกิดอะไรขึ้นกับแม่
‎- คุณปิดบังอะไรฉันอยู่ ‎- แม่ของเธอแน่นิ่ง
‎- แน่นิ่งยังไง ‎- ขอร้องล่ะ เอาของให้ฉันหน่อย
‎ของที่ช่วยให้ฉันหายเครียด
‎มีผู้ชายข้างถนนอยู่แถวแชริงครอส ‎ชื่อเรย์มอนด์ ดั๊ก ขอร้องนะ
‎ฝันไปเถอะ
‎คุณต้องอยู่ที่นี่จนหายลงแดง ‎แล้วบอกฉันว่าแม่เป็นอะไร
‎ไม่ เธอไปเอายาให้ฉัน!
‎ไม่งั้นฉันจะไม่บอกอะไรเลย ไม่บอกสักคำ!
‎นายจะไปไหน บิล
‎กลับไปที่ผับไง สไปก์
‎เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย อย่ามายุ่ง
‎แล้วเมื่อนายถูกจับล่ะ
‎ถ้าซ้อมคนแก่ นายได้ติดคุกจนตายแน่
‎นายก็พูดง่ายสิ นายไม่เคยโดนแบบนั้น
‎อย่า สไปก์
‎- นายเปลี่ยนสิ่งที่เขาทำนายไม่ได้ ‎- สไปก์
‎เขาไม่ได้ทำฉัน เรื่องพวกนั้น ‎ที่ฉันเล่าให้นายฟัง
‎การทุบตี จนขากรรไกรหัก ‎ต้องนอนโรงพยาบาล
‎ฉันไม่ได้โดน
‎บีโดน
‎และฉันห้ามเหตุการณ์พวกนั้นไม่ได้เลย
‎ฉันตัวโตไม่พอ
‎ฉันขอโทษ บิล ฉัน…
‎ฉันขอโทษนะ บิล ฉัน…
‎แต่ตอนนี้ฉันตัวโตพอแล้ว
‎บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้นกับแม่ ‎แล้วฉันจะให้ยานี่
‎ไม่หรอก ฉันควรอยู่ที่นี่กับอลิซ ‎อาการของเธอ…
‎เชอร์ล็อก
‎คุณรู้สึกยังไงบ้าง ที่รัก
‎ฉันว่าฉันต้องการหมอตำแย
‎เธอคงเดาได้แล้ว
‎ฉันต้องการให้คุณพูดออกมา
‎เชอร์ล็อก
‎การเห็นเธอเจ็บปวดแบบนั้น
‎เห็นความยากเย็นของการคลอด
‎คือวันที่แย่ที่สุดในชีวิตฉัน
‎แต่แล้ว มันกลับกลายเป็นวันที่ดีที่สุด
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎ฉันไม่ต้องการคำขอโทษจากคุณ
‎ฉันไม่ต้องการอะไรจากคุณ
‎ฉันขอแค่คุณบอกฉันว่า ‎แม่เห็นอะไรในฝันร้ายบ้าง
‎พวกเพชฌฆาต
‎จากศตวรรษที่ 17
‎พวกเพชฌฆาต
‎และสามเหลี่ยม
‎สามเหลี่ยม
‎ช่วยเราด้วย
‎สามเหลี่ยม
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว
‎มาแล้ว
‎เราต้องออกจากลอนดอน เชอร์ล็อก ‎เดี๋ยวนี้เลย
‎ฉันรู้ว่าถ้าเราไม่ไป ‎จะเกิดเรื่องเลวร้าย ขอร้องนะ
‎- ฟังฉันนะ ‎- เราไปไม่ได้ เรามีงานต้องทำ
‎เราหมดธุระที่นี่แล้ว
‎งานนี้กำลังทำลายเรา ฉันรู้ว่าคุณรู้สึกได้
‎ถ้าเราหารอยแยกพบ ‎จะมีแค่คุณที่ปิดมันได้
‎- ไม่ ‎- ต้องเป็นอิปซิสซิมัสลงมือ
‎มีคนอื่นอย่างฉันอีก ถึงไม่มากแต่ก็มี
‎ฉันมั่นใจว่าพวกเขาสักคน ‎จะต้องมาปิดมัน
‎ไม่ เรื่องนั้นเราไม่รู้
‎ไม่ ตอนนี้รอยแยกแสดงตัวต่อเราแล้ว
‎นึกดูสิถ้าเราปิดมันลง ‎แล้วจอห์นนำไปเขียนเรื่อง
‎นึกดูว่าผู้คนจะคิดยังไงถ้าเรากู้โลกทั้งใบไว้
‎ฉันน่าจะรู้
‎คุณไม่ได้อยากทำสิ่งที่ถูกต้องเลย
‎คุณสนแต่ตัวเอง ‎สนแต่ตำนานเชอร์ล็อก โฮมส์
‎- อลิซ ผม… ‎- อย่า ฉันรู้จักคุณ
‎ฉันรู้จักคุณดีกว่าใคร
‎คุณเคยพูดว่า "ความกลัวเล่นงานได้ ‎เฉพาะผู้มีอะไรจะสูญเสีย"
‎ตอนนี้คุณมีฉันแล้ว
‎คุณมีลูกๆ
‎คุณมีเรา
‎อลิซกับฉันจะพาลูกๆ ไปซัฟฟอล์ก
‎นานแค่ไหน
‎หมายความว่าไง นายถอนตัวเหรอ
‎ทั้งหมดเพราะอลิซใช่ไหม
‎นายเสร็จเธอ เธอเปลี่ยนแปลงนาย
‎เธอเป็นแม่ของลูกสาวฉัน ‎เป็นคู่หมั้นของฉัน
‎- แหงสิว่าเธอเปลี่ยนฉัน ‎- แล้วฉันจะทำยังไง
‎ฉันเช็ดล้างทุกอย่างนี่คนเดียวไม่ไหว
‎ฉันอยู่กับนายไปตลอดไม่ได้ ‎เราไม่ได้แต่งงานกัน
‎นายอยู่ได้น่า นายลุกขึ้นยืนได้เสมอ
‎นายอาจจะเปลี่ยนใจหลังได้ฟังฉันพูด
‎ฉันว่าฉันรู้วิธีหารอยแยกแล้ว
‎ฉันไปอ่านค้นคว้าข้อมูล ‎ที่โกลเดนดอว์นมาหลายเดือน
‎ว่ามาสิ
‎ฉันว่าเส้นกั้นโลกของเราและอีกภพ
‎จะเบาบางที่สุด ‎ในจุดที่มีการข้ามหนาแน่น
‎หมายถึงที่ที่มีการตายสูง
‎แน่นอนว่าหากเกิดรอยแยกขึ้น
‎มันก็ต้องเกิดขึ้นในบริเวณที่ ‎เส้นกั้นอ่อนบางที่สุด
‎แล้วฉันก็คิดว่า ‎ในเมื่ออลิซเห็นเหล่าเพชฌฆาต
‎เราน่าจะลองค้นหาลานประหาร
‎ยอดไปเลย จอห์น ทำไมนายไม่บอกฉัน
‎ฉันว่าจะลุยเดี่ยว
‎ฉันอยากให้นายประทับใจในตัวฉัน ‎อยากให้นายมองเห็นฉัน
‎ฉันมองเห็นนาย จอห์น
‎จริงเหรอ
‎นี่เป็นแค่ทฤษฎี
‎ฉันอยากแน่ใจก่อนจะเอามาบอกนาย
‎ปัญหาคือ ลอนดอนมีลานประหารอยู่หลายแห่ง
‎ใช่ แต่มีลานเดียว ‎ที่รูปร่างเป็นสามเหลี่ยม
‎ไทเบิร์น
‎ลานประหารไทเบิร์นถูกสร้างขึ้น ‎เป็นรูปสามเหลี่ยม
‎จะได้ใช้คานแขวนคอคนได้เพิ่มขึ้น
‎- ที่นั่นแขวนคอคนไปแปดหมื่นคน ‎- ที่นั่นแหละ
‎ต้องใช่แน่
‎นายไปตามอลิซสิ
‎เธอไม่ทำหรอก ฉันขอไม่ลง เธอไม่สบาย
‎แต่คุณก็เกลี้ยกล่อมจนแม่ไปใช่ไหม
‎หลังคุณสัญญาว่ามันจบแล้ว ‎หลังคุณบอกแม่ว่าจะไป
‎ฉันไม่มีทางเลือก
‎ขอร้อง ให้ฝิ่นฉันนะ
‎- ฉันต้องการมัน ‎- เล่าเรื่องให้จบ คุณโฮมส์
‎ฉันเล่าไม่ไหว
‎เล่าให้จบ
‎ฉันจำได้
‎ฉันจำคืนนั้นได้ราวกับเมื่อวาน
‎เราก็เหมือนเธอกับเพื่อนๆ ของเธอ
‎ฉันรู้สึกมีอายุ มีปัญญา
‎แต่เราเป็นแค่เด็ก
‎ปลาซิวในทะเลที่กว้างใหญ่
‎ไม่รู้เลยว่ามหาสมุทรลึกแค่ไหน
‎ไม่รู้ว่ามีอะไรในความมืดเบื้องล่าง
‎ตรงนี้แหละ มันเคยมีลานประหารตั้ง
‎(ที่ตั้งลานประหารไทเบิร์น)
‎ตรงนี้ไม่มีอะไร
‎ตรงนั้น ในแนวต้นไม้
‎เชอร์ล็อก
‎คุณไม่จำเป็นต้องพิสูจน์กับใคร ‎ว่าคุณเก่งกาจขนาดไหน
‎คุณเก่งกาจมากอยู่แล้ว
‎จากตัวตนของคุณ
‎ตอนนี้เบียทริซก็เป็นลูกคุณ ‎ไม่ต่างจากเจสซี่
‎เข้าใจไหม
‎หมายความว่ายังไง
‎รอยแยกมันเล็ก
‎ฉันมองเห็นภายในนั้นได้ไม่มาก
‎มันหน้าตาเป็นยังไง
‎มันคือเส้นใยของจักรวาลเอง
‎อลิซ
‎ถ้ามันกว้างออก โลกจะบิดงอ ‎แล้วพับเข้าหากันเอง
‎พลังอำนาจ ความวิปลาส ‎แสดงให้เห็นว่าโลกเริ่มบิด
‎- เอารายการคาถามาให้เธอ ‎- ฉันไม่ต้องการคาถา
‎ทันทีที่เธอสัมผัสมัน
‎ฉันรู้ว่ามันจะคร่าเธอไป
‎มันพุ่งพล่านด้วยพลังงาน อำนาจ
‎เสียงดังปุปะเหมือนมันหมูร้อนๆ
‎- ทำไมคุณไม่พยายามหยุดแม่ ‎- ฉันทำแล้ว
‎ขณะที่มันปิด มันเริ่มจะดึงเธอเข้าไป
‎ฉันเอื้อมมือไปคว้าเธอ แต่แรงฉันไม่พอ
‎จับเธอ
‎ฉันตะโกนบอกให้จอห์นช่วยเธอ ‎แต่เขาคว้าฉันไว้แทน
‎อย่าปล่อย อลิซ
‎ไม่ เชอร์ล็อก
‎แล้วมันก็หายไป
‎อลิซ รอยแยก
‎เหมือนไม่เคยมีสิ่งใดอยู่ตรงนั้น
‎ฉันฟังมาพอแล้ว
‎คุณปล่อยให้เราคิดว่าแม่จมน้ำ
‎- ว่าแม่เป็นบ้า ‎- ฉันขอโทษ
‎แล้วไงต่อ คุณก็แค่ทิ้งเราสองคน
‎ฉันไม่สบาย ฉันทำสิ่งที่คิดว่า ‎ดีต่อเธอทั้งสองที่สุด
‎คุณทำสิ่งที่ดีต่อตัวเองที่สุด
‎ทุกวันที่ผ่านไป
‎ฉันคิดถึงเธอทั้งสองทุกวัน ทั้งสองคน
‎ความคิดถึงของคุณมีประโยชน์สุดๆ
‎ตอนเราอยู่ในบ้านดัดสันดาน ‎โดนตี ชกต่อย ถ่มน้ำลายรด
‎มันมีประโยชน์สุดๆ ตอนที่เรา ‎อดอาหารเกือบตาย
‎เฝ้าคิดว่าจะขายตัวเอง ‎เพื่อเอาชีวิตรอดดีไหม
‎- ฉันอยากช่วยพวกเธอตอนนี้ ‎- คิดว่าเราอยากให้ช่วยเหรอ
‎ดูรอบตัวคุณ คุณโฮมส์
‎คุณนอนคลุกฉี่กับอ้วกตัวเอง
‎แม่ฉันคิดถูกแล้ว
‎คุณคิดว่าตัวเองเก่งกาจ ‎คุณมีชีวิตอยู่เพื่อรอรับคำชม
‎แม่ฉันเป็นคนดีกว่าคุณตั้งสิบเท่า
‎ฉันทำพลาดไป
‎แต่รอยแยก สิ่งที่เกิดขึ้นกับแม่เธอ ‎ไม่ใช่ความผิดของฉัน
‎หลายปีมานี้ ฉันครุ่นคิดอยู่เรื่องเดียว
‎ฉันพยายามสลัดมันออกจากหัว ‎แต่กลับนึกถึงมันมากขึ้นเรื่อยๆ
‎ทุกครั้งที่ฉันถามเขาเกี่ยวกับมัน ‎เขาจะมีคำตอบ มีวิธีทำให้ฉันสงบ
‎- คุณพูดเรื่องอะไร ‎- จอห์น วัตสันเป็นคนที่
‎ใช้ชีวิตอย่างไร้แรงบันดาลใจ ‎มาโดยตลอด
‎แล้วทำไมจู่ๆ เขาช่วยเราตีโจทย์ ‎เรื่องรอยแยกได้อย่างดี
‎ทำไมกันนะ
‎เดี๋ยว ฉันเล่าเรื่องให้เธอฟังแล้ว
‎ขอร้อง ให้ฝิ่นฉันนะ
‎ไม่ๆ
‎มันไม่ใช่ฝิ่น
‎มันเป็นแค่น้ำตาล
‎นังขี้โกหก เธอสมควรโดน ‎อะไรที่จะโดนแล้ว
‎ฉันไม่อยากเห็นหน้าเธออีก
‎ลังเลอะไรอยู่ เจ้าหนุ่ม
‎นายมาเพื่อทำอะไรบางอย่างใช่ไหม
‎ทำไมไม่ทำล่ะ
‎ฉันมาเพื่อทำร้ายแก
‎ทำไมนายถึงอยากทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้น
‎ฉันจะบอกว่าทำไม วิก ‎เพราะงานอดิเรกของแกคือทำร้ายคน
‎นายคงจะมาจากบ้านดัดสันดานแน่
‎ถ้าฉันเคยทำร้ายนาย ‎ก็ต้องเป็นเพราะนายสมควรโดน
‎ต้องโดนไม้เรียว เด็กถึงจะจำ…
‎แต่ฉันไม่ใช่เด็กแล้ว วิก ฉันแข็งแรงแล้ว
‎- ส่วนแกแก่ลง ‎- ใครๆ ก็ต้องเป็น
‎สักวันนายก็จะเป็น
‎ใช่ นายดูคุ้นๆ อยู่
‎ฉันจำชื่อจำหน้าคนเก่งมาแต่ไหน
‎งั้นฉันชื่ออะไร
‎นายยังเล็กมากตอนมาอยู่กับเรา ‎เท่าที่ฉันจำได้
‎แม่ของนายลงมาจากกลาสโกว์
‎เธอไม่ต้องการนาย
‎ผิด แม่ของฉันเป็นช่างทอผ้า ‎จากแมนเชสเตอร์
‎แม่ตายตอนคลอดฉัน
‎พ่อมอบฉันให้แกดูแล ‎ตอนไปรบให้ประเทศชาติ
‎- พ่อตายที่ไครเมีย ‎- ใช่
‎นั่นคือเรื่องที่พยาบาลชอบบอกเด็กเล็กๆ
‎- แกโกหก ‎- สงครามไครเมียจบปี 1856 เจ้าโง่
‎ถึงนายจะโง่ แต่นายคงนับเลขได้
‎ฉันจำได้ว่าเธอเป็นโสเภณี
‎นายไม่ใช่ลูกคนแรกของเธอ ‎ที่เรารับมา และไม่ใช่คนสุดท้าย
‎แกไม่รู้จักฉัน
‎แกแค่พยายามปั่นหัวฉัน
‎แกจำฉันไม่ได้หรอก ‎เพราะมีเด็กเป็นร้อยๆ คน
‎ถ้าแกรู้จักฉันจริง แกต้องรู้จักชื่อฉัน
‎ฉันชื่ออะไร วิก
‎บิลลี่
‎นายชื่อบิลลี่
‎นายชอบคลุกคลีกับพี่น้องสองสาว
‎บิลน้อย
‎นายชอบร้องไห้ตอนดึกบ่อยๆ
‎จนคนต้องปลุกฉันมาจัดการกับนาย
‎นายร้องไห้เรื่องอะไร
‎เรื่องที่แม่คุณตัวจากกลาสโกว์ของนาย ‎ไม่ต้องการนาย
‎หรือที่พ่อของนายเป็นลูกค้าคนหนึ่งของเธอ ‎และไม่มีวันรู้ว่านายเกิดมา
‎ไม่
‎ออกไปจากบ้านฉัน บิลน้อย
‎ไม่งั้นฉันจะทำให้นายร้องไห้หนัก
‎ฉันสติแตกใส่เขา
‎ฉันรู้ ฉันได้ยินเสียงเธอมาถึงถนน
‎คนอะไรทุเรศสิ้นดี
‎ฉันขอโทษนะ เจส
‎เธอมาขอโทษเรื่องอะไร
‎ที่ฉันคอยจี้ให้เธอไปเจอเขา
‎ฉันไม่เคยรู้สึกขยะแขยงใคร ‎ขนาดนี้มาก่อนเลย
‎ทำไมเธอสงบมากตอนขึ้นไป ‎เธอควบคุมตัวเองได้ไง
‎ฉันไม่จำเป็นต้องทำ
‎ฉันไม่ใยดีเขา
‎- หมายความว่าไง ทำได้ไง ‎- ฉันไม่รู้
‎คงเพราะฉันรู้ตัวว่า ‎ฉันมีคนอยู่เคียงข้างตั้งแต่เด็ก
‎คนที่รักฉัน คนที่ดูแลฉัน
‎เธอก็ยังมีอยู่
‎ฉันรักเธอ บี
‎ฟังนะ ฉันรู้ว่าเขาเลว
‎แต่ฉันเห็นด้วยกับเชอร์ล็อกหนึ่งเรื่อง
‎ฉันคิดว่าวัตสันรู้มากกว่าที่เขาบอก
‎ฉันจะไม่แปลกใจ ‎ถ้าเขาอยู่เบื้องหลังทุกอย่างนี้
‎และฉันจะพิสูจน์มัน
‎และยุติมัน
‎บี
‎อย่าเปลืองแรงไปเกลียดเชอร์ล็อก ‎เขาไม่คุ้มหรอก
‎เขาเป็นแค่ชายแก่หมดสภาพ ‎ที่ติดอยู่ในอดีต
‎เจสซี่อยู่ไหน
‎อยู่ห่างไกลจากคุณมาก
‎คุณรู้สึกยังไงบ้าง
‎เป็นตัวเองมากขึ้นหน่อย
‎ฉันควรเป็นคนรักที่ดีกว่านี้ของแม่เธอ
‎แต่ฉันก็รักแม่เธอ
‎ฉันรักแม่เธอมาก
‎เรื่องนี้เธอต้องเชื่อ
‎ฉันเชื่อ
‎ชานี้…
‎มันไม่เหมือนกับชาก่อนหน้านี้นี่
‎ใช่
‎เพราะมันเป็นชาชนิดใหม่ ‎และเมื่อวานเป็นวันอาทิตย์
‎ที่เดียวที่คุณนายฮัดสันจะซื้อมันได้
‎ก็ต้องเป็นตลาดเลนส์
‎ฉันรู้จักนิสัยคุณนายฮัดสัน ‎หล่อนไม่ซื้อชาอย่างถูกสุดแน่
‎แต่ต้องซื้ออันเกือบถูกสุด ‎เพื่อรักษาหน้า ก็คือชาซีลอน
‎(ชาดาร์จีลิง)
‎ซีลอน ถูกต้อง
‎คุณคงเสียใจที่ได้รู้จักกับแม่
‎สิบปีที่ผ่านมาชีวิตฉันเหมือนตกนรก
‎แต่ฉันยินดีลงนรกอีกร้อยปี ‎ขอแค่ได้ใกล้แม่เธออีกครั้ง
‎เป็นธรรมชาติที่ชีวิตจะเจ็บปวด เบียทริซ
‎ความสุขและความทุกข์ ‎เต้นรำไปด้วยกันยามค่ำคืน
‎อย่าหลบหนีพวกมัน
‎บี ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‎ฉันขอดูตัวนายหน่อย
‎- เบียทริซ… ‎- ให้ฉันดู ลีโอ
‎ฉันอยากเห็นมัน
‎ถอดเสื้อของนายออก
‎ฉันไม่อยากให้นายปกปิดเนื้อตัว ‎จากฉันอีกแล้ว
‎มันสวยงามเกินจะปกปิด
‎ไม่ปกปิดแล้วนะ
‎ไม่ปกปิดแล้ว
‎คำบรรยายโดย กมลเทพ มูลไธสง