NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Merhaba.
Bir sorun mu var?
Neler oluyor?
Patricia Coleman Jones!
Yaşamak istiyorsan benimle gel.
Kapıdan gir.
Kapıyı kapat!
-Kimsiniz? -Yardım et, kilitleyeyim.
Neden bana zarar vermek istiyorlar?
Emin değiliz. Hipnoz altında olabilirler. Çabuk!
-Gitmeliyiz. -John, dur!
Tanrım.
Sherlock'u bulmalıyız.
Teşekkürler. Çok kibarsınız.
Bu hafta West End'de oyuncu arkadaşlarıma art arda yapılan
korkunç saldırıları biliyorsunuzdur.
Bu performansımı onlara adıyorum.
Gel bana
Geceleyin tatlım
Kanıtlamayacak mısın bana
Hüzünlerimizi
Ve dertlerimizi
Yenebileceğimizi
Yarının rüzgârları
Esmeyecek
Sherlock Holmes.
Sahneye gelsene.
Şarkımı beğendin mi?
Evet.
Güzel.
Çünkü benim için bir şey yapmanı istiyorum.
Kendini öldürmeni istiyorum.
Tamam.
-Sherlock, yapma! -Üzgünüm.
Söylediğin hiçbir şeyi duymadım.
Kulağıma bir şey kaçmış da.
Kımıldama. Tamamdır.
-Adi herif! -Ne zamandır biliyordun?
Bilmiyordum. Sadece tedbirli davrandım.
Dur! İkinizi de tehlikeye atmak istemedim.
Dostunuz olduğum için yaptım.
-Aktrise zamanında yetiştin mi? -O iyi.
İyiymiş.
Sanırım seyircilere selam vermezsek ayıp olur.
-Snowdonia şahin otu. -Ne?
-Snowdonia şahin otu. -Otur.
Hayır.
Yapmalıyım…
Tuvaletini mi?
Tamam. Sana lazımlık getireyim.
Bayan Hudson odanın ödemesinin yapıldığını söyledi ama senin…
NO. 5: TANRI'YI OYNAMAK
Beni 221B'ye geri götürmediğin için teşekkürler.
Dediklerinden sadece onu anlamıştım.
Beni tanıyor musun?
Sağ ol.
-Yardımın için. -Şunu iyi anla.
Umurumda değilsin.
Annem ve Yarık hakkında bilgi vermen için seni arıyorum.
Ne cüretle benimle böyle konuşursun?
Uyanman için beş dakika veriyorum.
Bu çay Darjeeling'den.
Yani?
Fincanın sapı az da olsa bira kokuyor.
Yani muhtemelen çayı barda çalışan biri yapmış.
Bayan Hudson olabilir.
Mallarını Emerald Sokağı'ndaki
Saheed Anand'ın marketinden toptan alır.
O da Bengalli, Batı Bengal'deki Darjeeling'den.
Buna çayın hafif-orta dolgunluğuyla…
ASSAM ÇAYI
…hoş ve tatlı tadını da eklersek her şey yerine oturuyor.
Bu, Assam çayı.
Günaydın.
Yataktan niye çıktın?
Hareket etmeden vücudunu dinlendirmelisin.
-Yan tarafın nasıl? -Ağrıyor.
Biraz temizleyeyim dedim.
Gerek yok. Kusura bakma.
-Ben yapabilirim. -Bunu sana kim yaptı Leo?
Dedim ya, kendim yaptım. Düştüm.
O zaman neden sokağa bakıp duruyorsun? Peşinde biri mi var?
Yaşadığım yerdeki insanlar oradan gitmemi istemiyordu.
Ben de kaçtım. Daha fazlasını anlatamam.
Anlatamaz mısın, istemiyor musun?
-Beatrice, geri dönmeyeceğim… -Biraz dinlen.
Sonra geri gelirim.
Daha önce çayla ilgili yaptığım hata…
Assam Superb çayı Bayan Hudson'ın kendi odasından gelmiştir.
Bilmem gerekirdi çünkü en iyi çayları hep kendine
ve en seçkin konuklarına saklar.
Pek hata yapmam ama yaptığım zaman da seve seve kabul ederim.
Çaya niye bu kadar taktın?
Benimle ilgili yanlış izlenimlere kapıldığın için.
Öyle mi?
Bu sabah bir saatimi çişini döşemeden silmekle geçirdim.
-Nasıl bir izlenime sahip olayım? -Beni tanımıyorsun.
Yaptıklarımı, kurtardığım insanları.
Anlat da bilelim.
Scotland Yard tarafından
danışman olarak işe alınan en genç kişiydim.
-Doktorla bu sayede mi tanıştın? -Hayır.
John'la ev arkadaşı olduğumuzda tanıştık.
İlk soruşturmam olan Jefferson Hope vakasına
bir şekilde istemeden müdahil oldu.
Muhtemelen duymuşsundur.
Duymadım.
Şaşırdım. Bayağı haberi de yapıldı.
İlk başarımızın ardından birlikte büro açmaya karar verdik
ama sonra işler değişti.
John şöyle tasvir etmişti.
"Karanlık, Londra'ya geldi."
Tıpkı sen ve arkadaşların gibi biz de nedenini bulmaya çalışıyorduk.
İlk başta John ve ben vardık ama sonra yardıma ihtiyacımız olduğunu anladık.
Evet, yardıma ihtiyacımız var
ama Limehouse'tan bir falcıyı işe almak
pek akıllıca bir iş değil gibi.
Limehouse'u niye sevmiyorsun John? Hayat burada.
Bir şeyler öğrenebilirsin.
Ayrıca Mycroft kadının yeteneği olduğunu söyledi.
Neler olduğunu öğrenmek için ona ihtiyacımız var.
Tanımadığımız birini almak içime sinmiyor.
Profesyonelce gelmiyor. Müfettiş Le Villard bunu yapmazdı.
-Şunu yapma. -Neyi?
Biliyorsun. Sevmediğin bir şey yaptığımda
"Müfettiş Le Villard bunu yapmazdı." diyorsun.
İnci hırsızları veya birbirlerini zehirlemeye çalışan
boynuzlu âşıklarla uğraşmıyoruz biz.
Daha dün bir adam gözümüzün önünde
sıçana dönüşüp yüzünü ısırmaya çalıştı.
Bu canavarların kaynağını bulmalıyız.
Özel suçlarla uğraşıyoruz,
bu nedenle uzmanları işe almamız gerek.
Uzmanları?
Biliyorsun, aldığım tüm vakaları çözdüm
ve bu da farklı olmayacak.
Tüm bunlar bittiğinde bunları yazmanı istiyorum.
Böylece o kadar ünlü olacağım ki
insanlar Müfettiş Le Villard'a
"Sherlock Holmes bunu yapmazdı." diyecek.
Bu işte beraberiz.
O kadınla konuşmamı istemezsen konuşmam.
Bu arada saçın yakışmış. Seni gürbüz gibi göstermiş.
Tamam, git.
Merhaba. Senin adın ne bakalım?
Beatrice?
Beatrice!
Hoş geldiniz.
Kusura bakmayın.
Patronum çocuklarını işe getirmeyi sever, sonra gün boyu bardan çıkmaz.
-Buyurun. -Adım Sherlock Holmes.
Bana güvenmeniz çok önemli. Bana yalan söylemenize gerek yok.
-Niye söyleyeyim ki? -Kızın saç tepesinde iki kıvrım var.
Sende de öyle. Ayrıca pervasızlığımı mazur gör,
oda biraz anne sütü kokuyor.
Eldeki bulgular kızın annesinin sen olduğunu söylüyor.
Yüzük parmağında alyans olmaması da
yalanının nedenini açıklıyor.
-Sıçan adam için buradasın. -Onun hakkında ne biliyorsun?
Yeteneği olan bir tek siz değilsiniz Bay Holmes.
Jess.
Sherlock annemi anlatıyor. Gelip dinlesene.
-Ne dedi? -Büyüleyici olduğunu söyledi.
Orası malum. Bize baksana.
Ben burada kalacağım.
Keten Takımlı Adam kâbuslar Yarık'ın yerini gösterebilir, dedi.
Uykuya dalıp rüya görmeyi bekleyeceğim.
Kâbuslarımdaki tüneller karanlık şeylerin olduğu
dev bir mağaraya çıkıyor.
Oraya geri döneceğim.
-Emin misin? -Mecburum.
Hey? Şunlara baksana.
Ne olmuş onlara?
Bill. Tipsiz biri değilsin.
Tamam, kulakların biraz büyük ve mağara adamı gibisin.
-Ama etkileyici bir karakterin var. -Anladık.
Aşk meşk olayına gir artık. Hem de hemen.
Yoksa çükün emekliye ayrılacak.
Hadi.
-Merhaba arkadaşlar, ben Billy… -Önüne baksana.
Pardon, ben…
Pardon.
Affedersiniz.
Sen iyi misin?
Evet.
İyiyim.
Neredeyse bitti. Kımıldama.
Hani acıtmazdı yalancı pezevenk! Sıçayım!
Bu kızın ağzı çok bozuk.
Küfür edip dövme yaptırıyor. Kötü arkadaş etkisi.
Tamam. Bitti.
Pekâlâ John. Pantolonunu sıvayıp pozisyonunu al.
-Nazik olacağım, söz. -Yalan söylüyor.
Kimse bir litre viskiden sonraki sözlerinden mesul tutulmaz.
Kendimizi maruz bırakmadan yeterince acı çekiyoruz.
Olmaz John! Caymak yok.
"Başıbozuklar" yazan dövmeyi
hepimiz yaptırmazsak olmaz.
İyi, tamam! Yap!
Başlıyoruz.
Tabii o yaptırmadı.
Başının döndüğünü söyleyip çekip gitti.
Watson'dan beklenir.
Annenle gülümsemeniz aynı.
Hikâyene devam et.
Çok naziksiniz.
Gerçekten.
İnsanları hipnotize edenin şarkısı olduğunu
nasıl anladın?
-Şansım yaver gitti. -Bırak şimdi Holmes.
-Anlatsana, hadi. -Çok merak ettik.
-Duymayı çok isterim. -Bu akşam olmaz.
Anlat yoksa doktora anlattırırız.
Anlatırım ama ayrıntıları atlayarak seni sinir ederim.
Pekâlâ. Gündüz gösterisinden
suç işlemeye gitmeyen tek kişi Lord Cuerden'dı.
Lord hazretleri neredeyse tamamen sağırdır.
Harika. Bravo Bay Holmes.
Katılanlar listesinde adını gördüm.
Kendisi sık sık Holy Sokağı'ndaki kulak trompeti satıcısına gider.
İzninizle.
Beatrice bu gece Anna'da kalacaktı hani?
-Sana bir oda ayarladık. -Bugün beni çok yordu.
Eve gitsem daha iyi.
Her şey yolunda mı?
Ne kadar zeki olduğunu göstermekten hiç sıkıldın mı?
Ya da düşüncelerini ve planlarını tekrar tekrar anlatmaktan?
İnsanlar çıkarımlarımı merak ediyor.
-Ve akıl yürütmelerimi. -Olağanüstü hissetmeyi seviyorsun.
İnsanlar kaosa yanlış bir anlam yükledikleri için açıklamalarını seviyor.
"Bunu fark ettim, anlamı şuydu,
beni şuna götürdü, bu da şu demek oluyor."
Orgazm derecesinde doğrusal.
Sanırım düzeni ya da nedeni olmayan
bir şeyin eşiğinde duruyoruz.
Küstahlığın seni bir dev olduğuna inandırdı.
Oysa gerçekte küçüksün.
Uçsuz bucaksız denizlere açılmak üzere olan küçük bir balıksın.
Korku yalnızca kaybedecek şeyi olanları alt eder.
Benim kaybedecek neyim var?
Sherlock?
Bence buna "Siren Şarkıcı Vakası" diyebiliriz.
Ya da "Büyüleyici Melodi Vakası."
Harika bir vaka adı bulmanın kilidi aliterasyondan geçer.
Eğilimli… Doktor!
Memur Felts ile en sevdiğim vaka isimlerini
sıralıyorduk.
Seninki ne?
"Siren Şarkıcı Vakası" var
ya da "Büyüleyici Melodi Vakası."
Birbirimizi çok sevdik.
Hayır! Onu sevmiş olsan da o seni sevmiş olamaz,
hele ona yaptıklarından sonra.
Kitabındaki deneyleri okuduk.
Hudson çığlıklardan, ona işkence etmenden bahsetti.
-Öyle değildi. -Peki nasıldı?
Deneyleri birlikte yaptık. Onlar ayindi.
Yarık'ı bulmanın yolunu arıyorduk.
Bunu hepimiz yapıyorduk.
Çığlık atması ve hastalanması başka bir şey yüzündendi.
Alice eskiden…
Eskiden kâbuslar görürdü.
Hadi.
Halka.
-Halka. -Halka.
Halka.
Jessie? Jess!
Burada ne yapıyorsun? Yine uykunda mı geziyorsun?
Bilmiyorum. Mahzendeydim. Ben…
-Kâbus görmüşsün. -Korkunçtu.
Bunu bir daha yapamam. İstemiyorum.
Artık geçti.
Bence mecbur değilsin.
Nasıl yani?
Annemin kâbusları da seninki gibi görüymüş.
Gelip seni almak için Sherlock'u durdurdum.
Dinlemelisin. Her şeyin cevabı bu olabilir.
İstemediğimi söyledim.
Anneme dair şeyler duymak zor
ama nasıl biri olduğunu dinlemek de hoş.
Hikâyenin gidişatını bilmediğin için.
-Tabii ki biliyorum. -Hiçbir şey bilmiyorsun!
Jess!
Dediğini düşüneceğim.
Ama şu an için beni rahat bırak.
Paranı neden biraya harcıyorsun?
İçki iyi gelir dedim.
Mahzen de müsait değil.
Az önce gördüğümüz adamla ilgisi var mı?
Hadi ama dostum.
O kimdi?
-Baban mıydı? -O orduda öldü, biliyorsun.
-Sen öyle dedin. -Öyle de oldu.
Hadi Bill.
Vic Collins adında biriydi.
Kızlarla darülacezede kalırken yönetici oydu.
O hâlde iyi biri değil.
Değil.
Darülacezede kalırken çocuktuk.
O ise zinde, yetişkin bir erkekti.
Küçük bir çocuktuk.
Düşününce garip geliyor.
Ne yaptı?
Şuursuzca beni döverdi.
Bir kez öyle dövdü ki
üç hafta revirde kaldım.
Tek yaptığım izinsiz tuvalete gitmekti.
İnanmıyorum Bill.
-Bana bunları niye anlatmadın? -Önemsiz şeyler.
Ama şunu söyleyeyim.
Adalet varsa biri onu öldürür.
Tam gece evine giderken. Hiç beklemediği bir anda.
Doğru. Ama bunu yapan kişiyi yakalarlar
ve yüksek mevkili birini öldürdüğü için en ağır cezayı verirler.
-Dediğimi anlıyor musun? -Evet! O kadarını biliyoruz.
Tamam, iyi.
Şimdi git bana bir bira kap pinti.
Leo, nasılsın?
-Kusura bakma… -Lütfen, ben…
-Ne oldu? İyi misin? -İyiyim.
Beni böyle görmeni istemiyorum.
Nasıl?
Çökmüş.
Çökmüş görünmüyorsun. Neden böyle düşündün ki?
Gömleğimi giyerken arkanı dönebilir misin?
-Lütfen. -Tabii.
En azından birileri eğleniyor.
Bayağı önce sana dans edip etmediğini sormuştum.
Eskiden dans ederdim.
Jessie ile para kazanmak için bir dans yapardık.
-Harika olduğuna eminim. -Değildi.
Denizcinin aşkı ayın yanında bekliyor
Gümüş ay
Bana ayak uydur.
Denizcinin bir an önce Dönmesini bekliyorum eve
Gel bir an önce
Gece yarısında yayın gıcırtısı
Gece yarısında
Beklemeye gerek kalmadı Bâkire kız panayırını
Yakınlaşmamdan niye bu kadar korkuyorsun?
Seni gömleksiz görmemden niye korkuyorsun?
Ya da ne olduğunu söylemekten?
Bundan daha kolay olması gerekmez mi?
Sanırım bazen çok fazla kötülük olunca böyle oluyor.
-Beatrice… -Gitmeliyim. Yapacak işlerim var.
O zaman Alice, Yarık'ın açıldığını anlamıştı.
Yerini ise kâbuslarında bulabileceğini biliyordu
ama gittikçe kötüleşiyorlardı.
Yanındayım aşkım. Geçti.
Tamam.
Uyumak da rüyaya dönmek de
-istemiyorum. -Biliyorum.
O zamanki soru şuydu, Alice şifreyi çözecek kadar
o korkulara dayanabilecek miydi?
Sadece onu etkilemiyordu.
Vakalar hepimizi yıpratıyordu.
Bir gün Gregson ilgilenmemiz için gerçekten barbarca bir vaka getirdi.
Birlikte çalışacağımız son vakanın o olacağını bilmiyorduk.
Hayır diyebilirsin!
-Başkasını bulsunlar. -Biliyorum, yorgunsun.
-Ben mi? -Tamam mı?
Hayır. Dur.
En son ne zaman uyanmak veya uyumak için bir şey almadın?
Her vaka yapbozu daha da netleştirecek.
Yarık'ı bulmaya çok yakınız. Çok yakınsın. Lütfen Alice.
Birlikte dünyayı kurtarabiliriz.
Bu vakada farklı bir şeyler var Sherlock.
-Sevmedim. -Nesi farklı?
-Bilmiyorum. John'la ilgili bir şey… -Bir sorun mu var?
Sorun yok.
Alice.
Sherlock'un dikkati dağılmamalı.
Onun aklı en iyi
gereksiz meselelerden arındığında çalışır.
Onun harika aklını karıştırmak istemem,
değil mi?
Bu, Bay Lowe. Sol kolu çalındı.
Yan yataktaki de Bay Welsh.
Sağ kolu. Burada da Bay Bibby ve Bay Moore var.
Sırasıyla, sol ve sağ bacakları.
Biz buna "Koleksiyoncu Vakası" diyoruz.
-İsimleri kim buluyor? -Herkes beğendi.
Bu, dün gece mi oldu?
Çok iyi iyileşmiş, sanki hiç uzuv olmamış gibi görünüyor.
Hayır.
Göster kendini.
Hadi, göster kendini.
John.
Temelinde alkol var.
Gerisi ise otların ve bitki örtüsünün olağanüstü karışımı.
Frenk maydanozu ya da maydanoz ailesinden bir şey.
Ağaç kabuğu, akasya olabilir. Ayrıca, havlıcan kökü ve ardıç.
Beni şaşkına çeviren bir şey vardı.
Snowdonia şahin otu.
Kuzey Galler'deki bir dağın erişilemeyen dik yüzünde
yetişiyor sadece.
Koleksiyoncumuzu böyle bulacağız.
İhtimaller o kadar az ki…
Bunu Kraliyet Botanik Bahçesi'ne götür.
Bunu metropoliten alana getiren birini bilen var mı öğren.
-Sherlock, yorgunsun. Hepimiz yorulduk. -Snowdonia şahin otu, John.
Tüm kariyerime bahse girerim.
Peki.
Daha önce hiç yanılmamıştım.
Yanılabileceğime inanmamıştım.
Hâlâ da inanmıyorum.
Yorgunluktan oldu herhâlde.
Birçok yeteneğe sahip biriyim.
Ama botanik, kimya uzmanlık alanım.
Bay Holmes, hikâyeye devam et.
Yok. Bunu kim verdi? Baş botanikçi mi?
Evet, Edith Dubois. Ekibindekilerle de konuştum.
Snowdonia şahin otu değil. Basbayağı tarhun.
Olamaz. Ona hiç benzemiyor.
-Geri götürüp onlara… -Bak Sherlock!
Konu kapandı.
Üzgünüm.
Ama başka ipucumuz yok.
Suç mahallî temizdi, gerekçesi bilinmiyor.
Sadece tentür… Ondan başka bir şey yoktu.
Bak, ne…
Beraber bara gidelim mi?
Hadi. Eskisi gibi bir şeyler içeriz.
Hayır, burada Alice'le kalmalıyım.
Neden annemle kalman gerekiyordu?
Duyabildiğini biliyorum. Onun nesi vardı?
-Niye söylemiyorsun? -Hiç gücü kalmamıştı.
-Ne anlamda? -Bana bir şey getirir misin lütfen?
Gerginliğimi azaltacak bir şey.
Charing Cross'ta yolun aşağısında Raymond Duck var. Lütfen!
Çok beklersin!
Burada kalıp ayılacaksın ve ona neler olduğunu anlatacaksın!
Hayır! Ya bana bir şey getir
ya da tek kelime etmem! Tek kelime!
Nereye gidiyorsun Bill?
Bara dön Spike.
Bunun seninle alakası yok. Olsun da istemem.
Ya tutuklanırsan?
Yaşlı bir adamı dövmekten? Hayatını hapiste geçirirsin.
Demesi kolay tabii. Kolay çünkü orada değildin.
Yoluma çıkma Spike!
-Sana yaptığını değiştiremezsin. -Spike.
Sana anlattıklarımı bana yapmadı.
Dövmeler, çene kırmalar, hastanelik etmeler.
Bana yapmadı.
Bea'ye yaptı.
Onu durdurmak için yapabileceğim hiçbir şey yoktu.
Yeterince büyük değildim.
Üzgünüm Bill. Ben…
Artık yeterince büyüğüm!
Anneme ne olduğunu söylersen bunu senindir.
Hayır, burada Alice'le kalmalıyım. Durumu…
Sherlock!
Nasılsın hayatım?
Ebeye ihtiyacım var.
Tahmin etmişsindir.
Sen söyle.
Sherlock.
Onu öyle acı çekerken görmek,
doğumun meşakkatini çektiğini görmek…
Hayatımın en kötü günüydü.
Ama bir anda en güzel güne dönüştü.
Çok ama çok özür dilerim.
Senden özür istemiyorum.
Senden hiçbir şey istemiyorum.
Tek istediğim, annemin kâbuslarda gördüklerini bana anlatman.
Cellatlar.
17. yüzyıldan.
Cellatlar.
Ve üçgenler.
Üçgenler.
Yardım et.
Üçgenler.
Üçgen.
Yok bir şey, geçti.
Tamam.
Londra'dan ayrılmalıyız Sherlock. Hemen.
Gitmezsek korkunç bir şey olacak. Lütfen.
-Beni dinle. -Gidemeyiz. İşimiz var.
Burada işimiz bitti.
İş bizi mahvediyor. Bunu hissediyorsundur.
Yarık'ı sadece sen kapatabilirsin.
-Hayır. -Sadece Ipsissimus yapabilir.
Benim gibi başkaları da var. Çok değil ama varlar.
Eminim biri gelip onu kapar.
Bunu bilemeyiz.
Hayır, şu ana dek Yarık kendini bize gösterdi.
Yapabiliriz, bir düşün. John da bunu yazar.
Dünyayı kurtardığımızda insanların ne düşüneceğini bir düşün.
Bilmem gerekirdi.
Önemli olan doğru şeyi yapmak değildi.
Önemli olan sendin. Sherlock Holmes efsanesi.
-Alice, ben… -Sus. Seni tanıyorum.
Herkesten iyi tanıyorum.
Bir keresinde bana: "Korku, kaybedecek bir şeyi olanları alt eder." demiştin.
Artık bana sahipsin.
Kızların var.
Bize sahipsin.
Alice'le ben kızlarla Suffolk'a gidiyoruz.
Ne kadarlığına?
Ne yani? Bırakıyor musun?
Alice'in işi, değil mi?
Kafana girip seni değiştirdi!
Alice kızımın annesi. Nişanlım.
-Evet, beni değiştirdi. -Ya ben?
Bu pislikleri tek başıma temizleyemem.
İlelebet seninle yaşayamam. Evli değiliz.
Halledersin. Hep bir yolunu buluyor gibisin.
Belki şunu duyduğunda fikrini değiştirirsin.
Yarık'ı nasıl bulacağımızı buldum.
Aylardır Altın Şafak'ta okuyup araştırma yapıyorum.
Dinliyorum.
Dünyamızla bir sonraki arasındaki bariyer
çok fazla gidiş gelişin olduğu yerde en ince.
Yani ölümün çok olduğu yerde.
Doğal olarak bir Yarık oluştuğunda
bariyerin en savunmasız olduğu yerde olur.
Yani Alice cellatları gördüğüne göre
belki de darağacı aramalıyız.
Bu inanılmaz John. Neden bana söylemedin?
Tek başıma yapmak istedim.
Seni etkilemek istedim. Beni fark etmeni istedim.
Fark ettim John.
Gerçekten mi?
Sadece bir teori.
Başını ağrıtmadan önce emin olmak istedim.
Sorun şu ki Londra'da düzinelerce darağacı alanı var.
Evet. Ama üçgen şeklinde bir tane var.
Tyburn!
Tyburn Darağacı daha fazla kişi
asabilmek için üçgen şeklinde yapıldı.
-Orada 80.000 kişi asıldı. -Burası.
Burası olmalı.
Sen Alice'i çağır.
Gelmeyecektir. Ondan bunu isteyemem. Durumu iyi değil.
Ama gitmeye ikna ettin, değil mi?
Biteceğine söz verdikten, ona gideceğini söyledikten sonra.
Başka seçeneğim yoktu.
Lütfen. Afyonu ver.
-İhtiyacım var! -Hikâyeni bitir Bay Holmes.
Yapamıyorum!
Hikâyeni bitir!
Daha…
Daha dün gibi hatırlıyorum o geceyi.
Sen ve arkadaşların gibiydik.
Çok yaşlı ve bilge hissediyordum.
Ama sadece çocuktuk.
Uçsuz bucaksız denizlerdeki küçük balıklar.
Okyanusun derinliğinden habersizdik.
Aşağıdaki karanlıkta gizlenenlerden habersizdik.
Burası. Darağacı buradaydı.
TYBURN DARAĞACI ALANI
Burada bir şey yok.
Orada. Ağaçların arasında.
Sherlock.
Ne kadar harika olduğunu kanıtlamana gerek yok.
Zaten öylesin.
Bu hâlinle.
Beatrice de Jessie gibi senin kızın.
Tamam mı?
Ne demek bu?
Yarık küçüktü.
Bana çok önemli gelmedi.
Neye benziyordu?
Evrenin dokusu gibiydi.
Alice.
Genişlerse dünya bükülür ve kendi içine katlanır.
Güçler, tuhaflıklar şimdiden başladığını gösteriyor.
-Ona büyülü sözlerin listesini ver! -Büyülü sözlere ihtiyacım yok.
Ona dokunduğu an…
Onu alacağını biliyordum.
Enerji ile yükseldi.
Domuz yağı eritirken çıkan çıtırtı sesi gibiydi.
-Durdurmayı denedin mi? -Denedim.
Yarık kapanırken onu çekmeye başladı.
Uzanıp onu tuttum ama yeterince güçlü değildim.
Onu tut!
Onu kurtarması için John'a bağırdım. Ama onun yerine beni tuttu.
Dayan Alice!
Hayır Sherlock!
Sonra ortadan kayboldu.
Hem Alice hem de Yarık.
Orada hiçbir şey olmamış gibi.
Yeterince dinledim.
Oysa boğulduğunu söylemiştin.
-Çok kızdı. -Üzgünüm.
Ya sonra? İkimizi de terk mi ettin?
İyi değildim. Sizin için en iyisini yaptım.
Kendin için en iyi olanı yaptın.
İkinizi de düşünmediğim
bir gün bile geçmedi.
Darülacezede biz dayak yerken,
üstümüze tükürülüp dövülürken düşüncelerin çok yardımcı oldu!
Açlıktan ölürken hayatta kalmak için
kendimizi satmayı düşünürken çok yardımcı oldu!
-Şimdi yardım etmek istiyorum! -Gerek kalmadı.
Etrafına bak Bay Holmes.
Kendi idrarın ve kusmuğunun içindesin.
Annem haklıymış.
Harika olduğunu sanıyorsun. Başkalarından bunu duymak için yaşıyorsun.
Annem senden on kat daha iyi biriydi.
Hatalar yaptım.
Ama Yarık'ın anneni alması benim suçum değildi.
Bunca zaman tek bir şey aklımdan hiç çıkmadı.
Aklımdan atmaya çalıştım ama büyümeye devam ediyor.
Ne zaman John'a sorsam bir cevabı vardır ve beni sakinleştirmenin yolunu bulur.
-Neden bahsediyorsun? -John Watson,
hayatı boyunca ilham almadan yaşamış bir adam.
O hâlde nasıl oldu da bizi Yarık'a götüren öngörüye nail oldu?
Nasıl?
Hayır, dur! Ben hikâyemi anlattım.
Lütfen. Afyonu ver.
Hayır!
Afyon değildi.
Şekerdi.
Yalancı kaltak! Sen her şeyi hak ediyorsun!
Yüzünü görmek istemiyorum!
Niye tereddüt ediyorsun evlat?
Buraya bir şey yapmaya gelmedin mi?
Neden yapmıyorsun?
Seni dövmeye geldim.
Niye böyle korkunç bir şey yapmak isteyesin?
Nedenini söyleyeyim Vic. Çünkü insanları incitmek senin hobin.
Sanırım darülacezedensin.
Sana vurmuşsam hak ettiğin içindir.
Çocuklar böyle öğreniyor…
Ama artık çocuk değilim Vic. Güçlendim.
-Sen de yaşlandın. -Herkese olan şey.
Bir gün sana da olacak.
Evet, çok tanıdık geldin.
Yüzleri ve isimleri kolay kolay unutmam.
Peki benim adım ne?
Hatırladığım kadarıyla bize geldiğinde çok küçüktün.
Annen Glasgow'dan gelmişti.
Seni istemiyordu.
Yanlış. Annem Manchesterlı bir dokumacıydı.
Ben doğarken öldü.
İmparatorluk için savaşmaya giderken beni sana babam getirdi.
-Kırım'da öldü. -Evet.
Hemşireler çocuklara hep bu hikâyeyi anlatır.
-Yalan söylüyorsun. -Kırım Savaşı 1856'da bitti salak.
Aptal olsan da saymayı biliyorsundur.
Hatırladığım kadarıyla annen fahişeydi.
Bize getirdiği ne ilk ne de son çocuktun.
Beni tanımıyorsun!
Kafama girmeye çalışıyorsun.
Yüzlerce çocuk arasından beni hatırlayamazsın.
Beni gerçekten tanıyor olsaydın adımı bilirdin.
Adım ne Vic?
Billy.
Adın Billy.
Kız kardeşlerle takılırdın.
Küçük Bill.
Geceleri o kadar ağlardın ki
seni susturmam için beni uyandırırlardı.
Ne için ağlıyordun?
Annen seni istemeyen Glasgowlu bir fahişe olduğu için mi?
Ya da baban, varlığını bilmeyecek müşterilerinden olduğu için mi?
Hayır.
Evimden çık Küçük Bill.
Yoksa sana ağlayacak bir neden veririm.
Ona çok sinirlendim.
Fark ettim. Sesin sokaktan duyuluyordu.
Şerefsizin teki.
Özür dilerim Jess.
Neden özür diliyorsun?
Onu görmen için sana baskı yaptım.
Hiç kimseden bu kadar tiksinmemiştim.
Nasıl bu kadar sakin olup kendini kontrol ettin?
Gerek kalmadı.
O umurumda değil.
-O ne demek? Nasıl? -Bilmiyorum.
Büyürken yanımda birinin olduğunu fark ettim.
Beni seven ve göz kulak olan biri.
Hâlâ yanındayım.
Seni seviyorum Bea.
Şerefsizin teki olsa da
Sherlock'a bir konuda katılıyorum.
Bence Watson söylediğinden fazlasını biliyor.
Bunların arkasında o çıkarsa şaşırmam.
Bunu kanıtlayacağım
ve sona erdireceğim.
Bea.
Sherlock'tan nefret ederek enerjini harcama. Buna değmez.
O, anılarına hapsolmuş, çökmüş bir yaşlı adam sadece.
Jessie nerede?
Senden çok uzakta.
Nasılsın?
Biraz kendime geldim.
Annen için daha iyi bir adam olabilirdim.
Ama onu sevdim.
Hem de çok.
Buna inan.
İnanıyorum.
Bu çay…
Öncekiyle aynı çay değil, değil mi?
Hayır.
Peki, yeni bir çay olduğuna göre ve dün de pazarsa
Bayan Hudson'ın bunu alabileceği tek yer
Lanes Pazarı'dır.
Bayan Hudson'ı iyi tanırım, en ucuz çayı almaya yeltenmiştir
ama itibarına leke sürdürmemek için ikinci en ucuzunu, Seylan çayını almıştır.
DARJEELING ÇAY
Seylan. Doğru.
Onu tanımasaydım diyorsundur.
Hayatımın son on yılı tam bir cehennemdi.
Ama onunla tek bir an geçirmek için 100 yıl daha öyle yaşardım.
Acının da hayatta yeri olmalı Beatrice.
Neşe ve ızdırap geceye doğru birlikte dans ederler.
Onlardan asla saklanma.
Bea? Her şey yolunda mı?
Vücudunu göster.
-Beatrice… -Göster bana.
Görmek istiyorum.
Üstünü çıkar.
Artık vücudunu benden saklama.
Saklanmayacak kadar güzel.
Artık saklamak yok.
Yok.
Alt yazı çevirmeni: Aykut Ozan Taş