Ова е мојот роден град, Курузу.
Приказните што ќе ви ги раскажам опишуваат низа необични настани
кои се случија овде.
УЗУМАКИ СПИРАЛА НА УЖАСОТ
Здраво, Шуичи.
Добредојде назад.
Кирие...
Сакаш ли заедно да заминеме од овој град?
Како мислиш? Да избегаме?
Не забележа што се случува?
Во потокот се формира вител.
Да, веројатно.
Тоа не е се. Има се повеќе вители.
Градов влијае на татко ми. Чудно се однесува откако започна ова.
Не оди на работа, со денови е во работната соба.
Со часови седи зјапајќи во својата голема збирка спирали.
Во тие моменти неговите очи...
Почнуваат да се вртат...
Независно едно од друго.
Се движат без никаков напор.
Десното и левото око независно?
Еднаш на вечера...
Се налути зашто во "мисо" супата немаше спирални парченца од риба.
Без своите спирали не може да се смири.
Дури и кога се бања, прави вител.
Во ред е, слободно смеј се.
Додека не видиш самата, не можеш да го сфатиш ужасот.
Веќе е 17 часот.
Го мразам тој звук. Како да ми ги боде ушите во недоглед.
Тоа мрачно море... И тој злокобен светилник.
Подмолната планина, сенките на градот.
Секој сантиметар од ова место ми се зарива под кожа.
Тоа е тоа! Овој град ме полудува.
Ме раздразнува. Ме полудува. Насекаде гледам само спирали.
Што рече пред малку?
Дома сум!
Спирали, само на нив размислувам деновиве.
Што прави овде татко му на Шуичи?
Со обликување на глината на тркалото за грнчарија
ја отелотворувате уметноста на спиралата. -Отелотворувам уметност?
Зборувате за грнчарско тркало. Да, понекогаш ми се завртува во главата.
Токму така! Може ли да нарачам нешто од вас?
Од што ќе ми се сврти во главата?
И можете ли горе да нацртате спирала?
Како оваа што се наближува?
Јасно ја гледам! Црната спирала би била совршена. -Што?
Г. Гошима, во спиралата постои нешто длабоко енигматично.
Уверен сум дека секоја од нив крие чудесна моќ.
Нели спиралите се прекрасни? Нема повозвишен облик!
Вие сте врвен уметник зашто создавате такви чуда!
Твоето момче учи во средното училиште "Мидоријами"?
Беше во Курузу до повисоките класови. Бевме заедно речиси секој ден.
Звучи тешко за двајцата.
Но, љубоморна сум. Овде никој не е мој тип.
Вистина? Но, толку си убава, можеш да го имаш секое момче.
Ова? Како мала се обидов да импресионирам едно момче.
Ја добив оваа лузна кога паднав преправајќи се дека одам по јаже.
Смешно е што на крајот станавме добри пријатели.
Од тогаш му се допаѓам на секое момче што ми се допаѓа.
Необично, но можеби токму таа лузна ги привлекува.
Кирие, кажи ми, какво е твоето момче?
Веројатно си го видела.
Можеби сте се разминале на станицата. -Можеби.
Толку е згодна! -Тоа е Азами Куротани. - Прекрасна е.
Шуичи!
Добредојде назад. Ова е мојата пријателка Азами Куротани.
Патува во спротивна насока.
Живее во Мидоријами, но учи во моето училиште.
Мило ми е. Јас сум Азами. - И мене.
Извини, доцниме!
Што се случува, Шуичи?
Не почувствува, Кирие? - Што?
Спиралата. Доаѓаше од твојата пријателка.
Внимавај, ме слушаш? Таа девојка е спирала!
Шуичи...
Дома сум!
Здраво, Кирие. Штотуку ја завршив нарачката за г. Саито.
Можеш да ја доставиш?
Извини што те измачив, но веќе не ми треба.
Конечно ми светна.
Сфатив дека можеш сам да манифестираш спирала.
Види што можам, ќе се изненадиш.
Достава од фирмата "Танака". Предметот по мерка кој го нарачавте.
Одвај чекам.
Еј!
Главно момчињата ги вртам околу малиот прст, но ти...
Зошто само ти ме отфрлаш?
Шуичи, те молам.
Што криеш на челото? - На челото?
Тоа ли? Мојата лузна во облик на полумесечина?
Кирие сигурно ти кажала.
Мило ми е за тоа.
Погледни ја, можеби ќе ја засакаш.
Знаев! Спирала!
Спирала?
На почетокот беше полумесечина? - Да.
Поради лузната секогаш можев...
Твојата лузна се развила во спирала!
Се е поврзано со градов. Неодамнешната контаминација со спирали...
Замини од Курузу додека се не се влошило!
Да заминам? Постојано размислувам за тебе!
Не сум се чувствувала вака досега! - За твое добро!
Слушај ме! Оди си од овој град пред да биде предоцна.
Оди си од градов пред да биде предоцна.
Шуичи!
Кирие, не те интересира што се случи?
Како почина татко ми?
Слушнав дека паднал по скалите. - Така им рековме на сите!
Но, лажевме.
Татко ми пропаѓаше психички и физички.
Со мајка ми се обративме во специјалната болница да го примат.
Кога стигнавме дома доцна вечерта од татко ми немаше ни трага.
Куќата беше празна.
Освен...
Среде неговата работна соба се наоѓаше голема чудна када.
Кога го добил ова?
Татко ми се пикнал во кадата и се претворил во спирала.
Му ги искршила сите коски и умрел.
Што е она?
Кој ѓавол е тоа? - Што?
Каде? - Таму! На небото!
Чадот од кремирањето на татко ми...
Обликува спирала! Не сум го видел ова!
Тоа е лошо претскажување!
Чекајте! Се симнува!
Оди во Езерото на вретената.
Љубен мој, престани! Доста е!
Г-ѓо Саито, смирете се.
Мамо, што се случило? - Шуичи, јасно го гледам!
Татко ти е таму!
Мамо! - Ни треба Брза помош!
Побарав такси кога слушнав.
Азами, дали си добро?
Што правиш овде?
Извини што упаднав. Се загрижив за тебе од некоја причина.
Благодарам, многу си мила.
Азами, твоето чело...
Чекај!
Г-ѓо Саито, докторот доаѓа. Смирете се.
Да побараме пак?
Мамо, те молам.
Здраво, Азами.
Тоа сум јас, Окадо од класот Ц.
Се прашував, сакаш да излезеш со мене?
Не пак ти. Одговорот се уште е не.
Да, знам. Но, нешто на тебе неодоливо ме привлекува.
Не можам да објаснам, ниту да се воздржам.
Иако ме одбиваш, нема да се откажам.
Ќе направам се за тебе.
Отворете ги учебниците на 37. страница.
Боже, Катијама. Знаеш ли колку е часот?
Извинете што доцнам.
Професоре, Катијама е мрзелив.
Погодете на кого би се обложил во трка меѓу него и полжав.
Мир, деца. Доста беше.
Катијама, гледам дека си жива вода.
Ти реков да носиш чадор кога врне.
И зошто доаѓаш на час само кога врне?
Се извинувам... - Во ред е, седни.
Во ред.
Ајде, мрзо! Играш или не?
Само кога ќе те погледнам, збеснувам.
Не можам да дишам, Тсумура...
Мислиш дека сме пријатели?
Не можеш ни да се пресоблечеш. - Не грижи се, ќе ти помогнеме.
Што му правите?
Погледнете го!
По закопот, се крши кога ќе види спирала.
Спирала!
Од страв од пунџата си ја избричила главата.
А потоа...
Си ги отсекла врвовите на прстите.
Повторува дека секоја спирала што ја гледа
и буди спомени на откривањето на искршеното тело на татко ми.
А потоа тој...
Љубена моја! Стани едно со мене со спиралата.
Вели дека ја довикува.
Морам да си ги покривам прстите и косата.
Да ги предупредам докторите и медицинските сестри.
Но, конечно малку се смири.
Доволно да касне нешто и да се наспие.
Азами!
Азами, чекај! Тоа си ти, нели?
Каде исчезна? Се загрижив.
Кирие, нешто не е во ред. Моето десно око го изгуби фокусот.
Можеш ли да ми го погледнеш лицето?
За што станува збор? Каде е Кирие?
Кирие нема да дојде. - Како мислиш?
Жал ми е, таков беше договорот.
Тука си.
Размислував за тебе, Шуичи.
Добро, Азами. Ќе излезеш со мене на состанок како што рече?
Не би рекла. Веќе не ми требаш. Поздрав.
Зошто? Рече дека ќе ми станеш девојка ако го доведам.
Глупчо, единствениот што сакам да го видам е Шуичи.
Кучко! Ме излажа!
Азами?
Што ти се случило?
Кирие! -Шуичи? Каде... - Овде сум!
Што правиш таму? - Штотуку го вшмука момчето!
Што? - Азами жив го проголта.
Види!
Азами?
Сега неа ја вовлекува спиралата која се појави на нејзиното тело.
Она што се уште не го бевме сфатиле
беше тоа дека сите тие ужаси со кои се бевме соочиле,
се што се случи,
беше само почеток
на нашиот пад во спиралата.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС