Miasteczko, w którym się wychowałam. Kurouzu.
Właśnie to miejsce stało się niemym świadkiem wydarzeń,
o których zamierzam wam tu opowiedzieć.
MUZYKA
NA PODSTAWIE KOMIKSU JUNJIEGO ITO
UZUMAKI: SPIRALA
STACJA KUROUZU
Shuichi!
Witaj z powrotem!
Słuchaj, Kirie...
Nie chciałabyś wyjechać ze mną z tego miasta?
W jakim sensie? Chcesz stąd uciec?
Naprawdę nie widzisz, co się tutaj dzieje?
REŻYSERIA
W strumieniu ostatnio tworzą się wiry.
Faktycznie.
A do tego te ciągłe zawieruchy, jakby małe trąby powietrzne...
To źle wpływa na mojego ojca.
Odkąd to się zaczęło, dziwnie się zachowuje.
Nie pracuje. Rano zamyka się w gabinecie i siedzi tam do późna w nocy.
Całymi dniami gapi się jak obłąkany na wypełniające pokój spirale.
A kiedy się w nie wpatruje, jego oczy...
zaczynają kręcić się wkoło...
zupełnie niezależnie od siebie.
Wirują zatrważająco płynnie.
Lewe i prawe oko w różnych kierunkach?
Pewnego razu, kiedy jedliśmy kolację,
wpadł w furię, bo w jego zupie nie było ciastka rybnego z wzorkiem.
Nie mógł zaznać spokoju, póki nie ujrzał spirali.
Nawet kiedy szykuje kąpiel, najpierw tworzy w wannie wir.
Możesz się śmiać, ile chcesz.
Póki sama tego nie zobaczysz, nie pojmiesz, jakie to przerażające.
Już piąta.
Nie cierpię tego dźwięku.
Jakby ktoś wiercił mi w uchu dziurę na wylot!
I to ponure morze,
czarna latarnia morska,
czające się za plecami góry, kręte ulice.
Na sam widok tego miejsca skręca mnie z bólu.
Właśnie!
To miasto mnie w siebie wkręca!
Jak spirala.
Gdzie bym nie spojrzał - są wszędzie.
Co ty wygadujesz?
Już jestem!
Te spiralne kształty, wie pan, nie potrafię myśleć o niczym innym!
Co robi u nas tata Shuichiego?
Nieustannie kręcące się koło...
Czyż to nie kwintesencja sztuki spirali?
"Kwintesencja sztuki spirali"?
Jeśli mówi pan o kole garncarskim,
to w rzeczy samej, czasem przyprawia mnie o zawrót głowy.
Otóż to!
Nie zrobiłby pan dla mnie czegoś takiego?
Małej miseczki, od której aż zakręci mi się w głowie?!
Ręcznie malowanej z pięknym motywem spirali.
O takiej, zakręconej do wewnątrz.
Już to widzę!
Niech będzie czarna!
Bo widzi pan, panie Goshima...
Uważam, że spirale mają w sobie coś niezwykle enigmatycznego.
Co więcej, jestem przekonany,
że w każdej z nich zaklęta jest tajemnicza siła!
Niesamowity kształt!
Najdoskonalsza forma sztuki!
A pan to artysta, któremu dane będzie stworzyć ją od zera!
Serio?
Twój chłopak chodzi do liceum w Midoriyamie?
Do tej pory chodził do Kurouzu, więc byliśmy praktycznie nierozłączni.
Pewnie nie jest wam łatwo.
I tak wam zazdroszczę.
Nie spotkałam tu nikogo w moim typie.
Żartujesz? Jesteś taka śliczna, że chłopcy niemal się o ciebie biją!
Och... o to chodzi?
Kiedy byłam młodsza,
chciałam zaimponować chłopcu, który mi się podobał.
Postanowiłam przejść tor linowy, a spadając, zrobiłam sobie tę bliznę.
Najzabawniejsze, że po tym wypadku naprawdę się do siebie zbliżyliśmy.
Od tamtej pory, każdy chłopak, na którego spojrzę, na mnie leci.
Może to głupio brzmi, ale wierzę, że to poniekąd zasługa mojej blizny.
Opowiadaj!
Jaki jest ten twój chłopak?
Jestem przekonana, że go kojarzysz.
- Pewnie wpadliście na siebie na stacji. - Możliwe.
- Widzieliście ją? - To Azami Kurotani!
Ależ ona piękna...
Shuichi!
Jak dobrze cię widzieć!
Poznaj moją koleżankę z klasy, Azami Kutorani.
Robi odwrotnie niż ty,
mieszka w Midoriyamie, a tutaj dojeżdża do szkoły.
Miło cię poznać.
Wzajemnie.
Wybacz nam, trochę się spieszymy.
PERON DRUGI KIERUNEK MIDORIYAMA
Co w ciebie wstąpiło?!
- Nie mów, że tego od niej nie czujesz! - Co?
Ta przeklęta spirala! Czułem jej obecność przy twojej koleżance!
Uważaj na nią. Ta dziewczyna może być spiralą!
Shuichi...
Już jestem!
Cześć, Kirie!
Właśnie skończyłem pakować zamówienie dla pana Saito.
Mogłabyś mu je zanieść?
Przepraszam za kłopot, ale już tego nie potrzebuję.
W końcu to do mnie doszło.
Spirale można, a nawet należy manifestować samemu.
Spójrz. Pokażę ci, czego się dziś nauczyłem!
Dostawa od bednarza Tanaki!
Mam dla pana beczkę, którą pan zamówił.
Nie mogłem się pana doczekać.
Hej, ty!
Wszyscy chłopcy dają mi się owinąć wokół palca.
Dlaczego tylko ty się przed tym bronisz?
Proszę cię...
Co to...?
Pokaż, co ukrywasz pod grzywką!
Pod grzywką?
Mówisz o mojej bliźnie w kształcie półksiężyca?
Kirie ci o niej powiedziała?
Dobrze się składa. Spójrz.
Może teraz na ciebie zadziała.
Wiedziałem! To spirala!
Jaka spirala?
Ta blizna kiedyś była w kształcie półksiężyca?
Owszem.
To dzięki niej zawsze miałam...
Krańce twojej blizny wydłużyły się i zmieniły w spiralę!
To przez to przeklęte miasto i tę cholerną zarazę!
Musisz uciekać z Kurouzu, zanim dojdzie do tragedii!
Jak możesz?
Nie mogę przestać o tobie myśleć!
Nigdy wcześniej się tak nie czułam!
Mówię to dla twojego dobra!
Musisz stąd natychmiast odejść, słyszysz?!
Zanim będzie za późno...
Shuichi!
Kirie, chcesz wiedzieć, jak to się stało?
Jak zginął mój ojciec?
Myślałam, że spadł z schodów.
To tylko oficjalna wersja.
Ale nieprawdziwa.
Jak wiesz, stan mojego ojca pogarszał się z dnia na dzień.
Tamtego dnia pojechaliśmy z mamą do szpitala w Midoriyamie poprosić o radę.
Kiedy wróciliśmy do domu, po ojcu nie było śladu.
Nigdzie nie mogliśmy go znaleźć.
Natomiast...
pośrodku jego gabinetu
stała dziwna, wielka drewniana beczka.
Skąd się tu wzięła?
Mój ojciec wcisnął się do tej beczki i zwinął swoje ciało w spiralę!
Łamał sobie kości, jedna po drugiej, póki nie umarł.
Patrzcie na to!
Skąd to, u diabła, się wzięło?
- Co? - Tam na górze! Całe niebo!
To chyba dym z krematorium.
- Przerażające! - W kształcie spirali?
Założę się, że to zły omen!
Spójrzcie! Dym zaczyna opadać!
Wpada do Ważkowego Stawu!
Przestań natychmiast!
Mam tego dosyć!
Pani Saito, proszę się uspokoić!
Mamo, co ci jest?
Shuichi! To on, widzę go!
Twój ojciec tam jest!
- Mamo! - Niech ktoś wezwie karetkę!
STRAŻ POŻARNA KUROUZU
Od razu wezwałam taksówkę.
Azami? Jak się czujesz?
Co ty tutaj robisz?
Wybacz mi. Nie wiem czemu, ale martwiłam się o ciebie.
Niepotrzebnie. Ale dziękuję.
Azami, co ty masz na czole?
Czekaj!
SZPITAL KUROUZU
Pani, Saito! Spokojnie, lekarz już do pani idzie!
Gdzie on jest?
Mamo!
Azami, tutaj!
To ja, Okada z 3C.
Pójdziesz ze mną na randkę?
Ty znowu to samo? Mówiłam, żebyś spadał.
Tak, wiem.
Ale czuję do ciebie niewytłumaczalny pociąg.
Nie mogę się temu oprzeć ani tego wyjaśnić.
I możesz mnie spławiać, ile zechcesz, ale wiedz, że łatwo się nie poddam.
Zrobię dla ciebie wszystko!
Otwórzcie, proszę, podręczniki na stronie trzydziestej siódmej.
A niech cię, Katayama. Masz pojęcie, która jest godzina?
Spóźniłem... się.
Profesorze! To klasowa ślamazara!
Gdyby ścigał się ze ślimakiem, wiadomo, na kogo postawić!
Cisza! Wystarczy tych żarcików!
Katayama, znowu przemokłeś do suchej nitki.
Tak ciężko ci wziąć z domu parasol?
Czemu pojawiasz się w szkole tylko, kiedy pada?
Przepraszam.
Już dobrze.
Siadaj na miejsce.
Dobrze.
Te, niedojda! Grasz, czy znów przysnąłeś?
SZATNIA MĘSKA
Doprowadzasz mnie do szału, ty ciemięgo!
Tsumura, dusisz mnie...
Nie mów do mnie po imieniu!
No dalej, przebieraj się, ofermo!
A może mu w tym pomożemy?
Chłopaki...
Przestańcie...
Co wy mu zrobiliście?!
Patrzcie tylko na grubasa!
SZPITAL W KUROUZU
Od pogrzebu panicznie boi się wszystkiego w kształcie spirali.
To spirala! Spirala!
Tak bardzo bała się własnych włosów, że ogoliła sobie głowę.
A później...
Przeklęte spirale.
Odcięła sobie opuszki palców, by pozbawić się linii papilarnych.
Twierdzi, że kiedy widzi jakąś spiralę,
widzi ojca. Takiego, jakim go wtedy znaleźliśmy.
Spogląda na nią...
Musisz do mnie dołączyć!
Spleć się ze mną w spiralę!
Wzywa, by do niego dołączyła.
Muszę ukrywać włosy i opuszki palców.
Poprosiłem pielęgniarki, by zrobiły to samo.
Dzięki temu ostatnio trochę się uspokoiła.
Może w końcu uda jej się zaznać choć trochę snu.
Azami?
Czekaj!
To ja, słyszysz mnie?
Co z tobą? Wiesz, jak się martwiłam?!
Kirie...
Coś się ze mną dzieje.
Moje prawe oko nie daje mi spokoju.
Mogłabyś na nie spojrzeć?
O co tutaj chodzi? I czemu nie ma tu Kirie?
Cóż... Kirie do nas nie dołączy.
- Słucham? - Wybacz.
Taka była umowa.
Jesteś.
Tęskniłam za tobą, Shuichi.
Ja dotrzymałem słowa. Teraz pójdziesz ze mną na randkę?
Nic z tego. Nie jesteś mi już do niczego potrzebny.
Spływaj.
Jak to?! Przecież mi to obiecałaś!
Miałem go przyprowadzić w zamian za randkę!
Naiwniaku. Właśnie zaaranżowałeś mi randkę z Shuichim.
Ty... jędzo!
Oszukałaś mnie!
Azami, to ty?
Co się z tobą stało?!
- Kirie! - Shuichi, gdzie jesteś?!
Tutaj!
Dlaczego ty siedzisz na drzewie?!
Okada, on zniknął, rozumiesz?!
Azami go w siebie wciągnęła!
Tam!
Azami, to ty?!
To ta spirala zawładnęła jej ciałem i teraz pochłania ją żywcem!
Wtedy jeszcze nie wiedzieliśmy,
że wszystkie te przerażające wydarzenia
były tylko początkiem.
Wejściem do naszej spirali.
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Sylwia Weider