UNIVERSAL PICTURES PREZENTUJE
ŚRODA JEDENASTEGO
Porusza się po tym mieście niezauważony - niczym duch - i morduje wg własnego widzimisię każdego roku.
Rzeźnik z Blissfield rozpoczął rządy terroru w 1977 roku i do dzisiejszego dnia je kontynuuje.
Geriatryczny, seryjny zabójca? Ty tak na poważnie?
Nie lekceważ skłonności do przemocy białych, heteroseksualnych mężczyzn, Isaac.
Mam gdzieś, ile oni, kurwa, mają lat. A ta twoja historyjka to kupa gówna, Evan.
Rzeźnik zamordował jakieś dzieciaki w latach 90. i 20 lat temu rozpłynął się w powietrzu.
Reszta to miejscowe bajeczki.
A czy przypadkiem nie zamordował też bandy dzieciaków na studniówce?
Nie na studniówce, tylko na początku roku szkolnego.
Wszystkie opowieści o Rzeźniku orbitują wokół początku roku szkolnego.
Z każdym kolejnym rokiem szkolnym pojawiają się nowe legendy,
aby ostrzec młodzież z Blissfield przed tym, do czego prowadzi "rozpusta nieletnich".
Jak będzie wyglądać tegoroczna, mroczna historia?
O mój boże, Isaac!
Teraz cała walę tanimi sikami.
W barku jest woda sodowa. Zazwyczaj działa cuda.
Co to za pierdolety?
Ojciec Ginny jest kolekcjonerem sztuki.
Wypas.
Co to, kurwa, jest La Dola?
Nie ma jak tego otworzyć.
Pomożesz mi czy nie?
Nie, jeśli będziesz taka niemiła.
Szukajcie, a znajdziecie.
Mon... Montra... Montrach...
Montrachet?
Kurwa.
Brawo, Sandra. Przez ciebie ją upuściłem.
Chryste, zaciukają mnie.
To musi być cholernie drogie. Szlag by to trafił.
Mogłabyś przynajmniej tutaj zejść i pomóc mi to posprzątać.
"Nie, jeśli będziesz taka niemiła". A idź w cholerę, Isaac.
Sekundkę.
Walenie w drzwi nie sprawi, że będę jakaś szybsza.
- Chwila, a ja? - Guzdrzesz się.
To jest moja brzoskwinka, a nie jakiś całonocny fast-food.
Chociaż trzy dodatkowe minutki? Więcej nie potrzebuję.
- To nieuprzejme z twojej strony. - Bo faceci to niby zawsze tacy uprzejmi.
To może robótka ręczna?
Pomocy!
Tatuś!
Widziałeś ten samochód na końcu podjazdu?
- Nie. - A ja tak.
- Oby tylko nie sprowadziła tu jakichś chłopców. - Jeśli sprowadziła, to ją, kurwa mać...
PIĘKNA I RZEŹNIK
Ani piękny, ani rzeźnik od napisów: Adam Casmirson
Millie, śniadanie!
CZWARTEK DWUNASTEGO
- Dzień dobry. - Dobry.
Pachnie wyśmienicie.
Naleśniki bananowe wg recepty rodziny Kesslerów.
APLIKACJA NA STUDIA
- Ja chcę na wynos. - Nie, siadaj tutaj.
- Choć raz zjedzmy jak rodzina. - Jak rodzina! Wiadomka.
Widzisz? Czyż nie jest miło?
Prawie w ogóle nie jemy razem, od kiedy wasz ojciec...
Tak więc, Millie, idziesz jutro z jakimś młodzieńcem na imprezę rozpoczęcia roku szkolnego?
Ja nie idę.
Jest umówiona ze mną.
Idziemy do Anusa obejrzeć show pt. Wicked.
Anisa.
- Co znowu? - Nic.
Olewanie takiego przełomowego, licealnego wydarzenia, aby pójść z matką do nędznego teatru, jest trochę dziwne.
Chwileczka, nie powinnaś jej czasem wybijać z głowy takich pomysłów?
Wiesz, że to będzie jedno, wielkie chlanie i bóg jeden wie, jakie inne tragedie w pakiecie.
Jej wieczór i tak będzie tragiczny.
Charlene...
Przecież sama chcesz iść. Nie możesz się doczekać. Co nie, Millie?
Oczywiście.
Muszę powoli lecieć. Szeryf pisze, że to coś pilnego.
Pyszne naleśniki, mamuś.
Dzięki, skarbie.
Żwawo, drogie panie.
Dzień dobry, Millie.
Dzień dobry, panie Daniels.
- Przywitaj się. - Cześć, ale z ciebie słodziak!
Kocham tę pana czarną kiełbaskę, panie Daniels.
- Joshua! - Pies jest czarny, Nyla.
Idziemy stąd.
Mój boże.
- Nie mogłam. - Obiecałaś, Millie.
- Wiem, ale wzbudziła we mnie takie poczucie winy! - Poczucie winy to ukryta moc twojej mamuśki.
Teraz przegapisz wrześniową potańcówkę, by oglądać jakąś wiedźmę, która zwisa z drutu?
Bez jaj, postaw się.
To tylko głupia impreza. Po co w ogóle tam chcecie iść?
Ja, aby porobić foty do rocznika.
Ja liczę na pijanych hetero chłopców, którzy nagle uświadomią sobie, że są bi.
- Brzmisz jak gwałciciel. - I dobrze.
Widziałaś, jakie okazy są do wyrwania w tym mieście?
- Czy to listonosz? - Mój boże.
Witamy w Tragediostanie.
A tak w ogóle, to Booker też tam będzie.
To twoja szansa, by nadziać się na kija.
Nie nadzieję się na kija ani na nic innego.
On pewnie nawet nie wie o moim istnieniu.
Ty tak serio? Jesteś pierdoloną dupeczką, typiaro.
Dupeczką?
Może i nie najlepszy dobór słów, ale Joshua ma rację.
- Masz, co trzeba, tylko musisz to pokazać światu. - Widzisz? Nawet ta ze słownej policji się zgadza.
Idziesz. Postanowione.
Mill, poczekaj.
Już minął rok.
Nie możesz żyć dla kogoś innego; musisz zacząć żyć dla siebie.
Tyle że to nie takie proste.
- Mój ojciec był jej całym światem. - Kumam, naprawdę.
Nie chcesz zranić uczuć swojej mamy. Właśnie dlatego cię kocham.
Nie chcę, byś wstała pewnego ranka ze świadomością, że ominęło cię całe życie, bo wciąż dogadzałaś innym.
Widzimy się na stołówce, dobrze?
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Millie, cześć!
Cześć, Ryler.
Świetna sukienka.
- Podziękować. - Skąd ją wytrzasnęłaś?
Nie wiem. Mam ją od dawna.
Chyba widziałam ją w Pepco. Musiałam się gdzieś odlać.
Pewnie twoja mama ma zniżki pracownicze?
Wyglądasz słitaśnie. Powaga.
Boże.
O mój...
...i zrobiłem także pospolitą ramę, ale z delikatnym uszczegółowieniem okna.
Każdy pies zagryzłby za taką budę.
Wrzucić jakieś głośniczki, wygodny dywanik, a inne budy nie będą miały najmniejszego podjazdu.
Przepraszam, panie Bernardi.
- Jak zwykle spóźniona panna Kessler. - To się więcej nie powtórzy.
Wątpię. Siadaj na miejsce.
Elegancka.
Rada: nastaw zegarek na pięć minut wcześniej, niż jest.
To mi zawsze ratuje dupę.
Dzięki.
Zamek dla Reksia.
Brawa.
Świetna robota, Phil.
Znowu zawieszasz poprzeczkę dla reszty klasy.
Następna w kolejce jest... proszę, proszę: Millie Kessler.
Pora na twoją budę.
Mam ją przedstawiać dopiero w następnym tygodniu.
My tu nie debatujemy.
Mówił pan, że na szesnastego. Jeszcze nie jest gotowa.
Po raz kolejny przez pannę Kessler reszta klasy będzie w tyle.
I po raz kolejny panna Kessler jest nieprzygotowana.
Fiut.
Co tam mruczysz, Booker?
Nic takiego.
- Mogę pokazać ją tego szesnastego? - "Mogę pokazać ją tego szesnastego?" - głośniej!
Krokodyle łzy nie pomogą pani na pani ułomne planowanie, panno Kessler.
Czworo nastolatków zamordowanych. Sprawca na wolności.
Mój boże.
To jakieś szaleństwo.
Jestem w szoku.
Dopiero co dwa dni temu widziałam Sandrę na wuefie.
A teraz ona jest...
O mój boże! Mamy tutaj rzeźnię!
- Ciebie to bawi? - Każdy jest osrany.
Pa na to.
Ginny była jedną z moich najlepszych psiapsi.
Dlaczego?!
Skończże, suko.
Ginny znienawidziła Ryler, gdy ta rozniosła plotkę o marchewce,
- która utknęła w jej cipie. - Nie mów tak.
Mniejsza z tym. Waginie.
Kto mógłby coś takiego zrobić?
Rzeźnik z Blissfield.
To tylko miejska legenda. On nie istnieje.
Mamy czworo bardzo martwych nastolatków. Jak dla mnie, to on na pewno istnieje.
Będą musieli odwołać imprezę.
Proszę cię.
Ta impreza jest tutaj niczym Gwiazdka.
Niczego nie odwołają.
A nie mówiłem?
Patrzcie na to.
Jesteś jedynym bobrem, którego nikt by nie dotknął!
Gdyby tak założyć jej worek na łeb, to można by ją nawet puknąć.
- Cała walę oranżadą. - Nie ma tragedii.
Rzuć to. Nie warto.
- Zajęcia dodatkowe wyglądają dobrze na aplikacjach. - Uważaj, bo matka cię puści na studia.
Spóźnia się. Znowu.
- Na pewno nie chcesz podwózki? - Na pewno.
Zaraz się pojawi. Pewnie tankuje.
Zaczekać z tobą?
Mamy morderczego psychola na wolności.
Nie trzeba, dam sobie radę. Mnóstwo ludzi dookoła.
Mama zaraz się pojawi.
Idźcie już.
Dobra.
Pa, Mill.
- Kocham cię. - Kocham cię, futrzaku.
Bardzo dziękuję.
- Loffki. - Loffciam.
- Cześć. - Pa!
Cholera jasna.
NAŁADUJ BATERIĘ
Cholera.
Cześć.
Znowu zasnęła pijana na kanapie.
Możesz po mnie... Chyba sobie jaja robisz.
Tylko nie bądź tym całym Rzeźnikiem.
Moja siostra będzie tu lada moment!
Jest gliną!
I ma spluwę!
Cholera.
Na pomoc!
Pomocy!
Zostaw ją!
Millie!
O mój boże!
6542 do centrali.
Potrzebuję karetki na już!
Jesteś cała?
- Też nabiłam mu guza. - Jesteś w szoku, już dobrze.
- Pomoc jest w drodze. - Też nabiłam mu guza.
Już dobrze. Pomoc już jedzie.
Wszystko będzie dobrze.
Zaczekać z tobą?
Mamy morderczego psychola na wolności.
Mnóstwo ludzi dookoła.
Mama zaraz się pojawi.
Millie!
Mój boże! Co się stało?!
Co ci się stało?!
O mój boże!
To nie była moja wina.
Dopiero co wróciłam do domu. Miałam spać tylko do 16:30.
Byłam strasznie zmęczona. Wypiłam lampkę wina.
To nie była jedna lampka! Wychlałaś całą butelkę!
- Mówię, że lampka! - Ta, jasne!
Wstałaś.
Jak się czujesz?
W porządeczku.
Jak twój bark?
Wiesz, co? Chodźmy na paznokcie po pracy.
Dam ci się spokojnie ogarnąć i zapraszam na tosty z twoimi ulubionymi karmelizowanymi bananami.
To tyle.
Mill, dawaj, bo jedzenie wystygnie.
Gdzie ja jestem?
Że co?
Dlaczego brzmię tak dziwnie?
PIĄTEK TRZYNASTEGO
Co to ma być, do chuja?! Jezu Chryste.
To tylko halucynacje.
Masz może żelusie?
- Żelusie? - No wiesz, kryształy.
Słodkości od witalności. Masz prochy, stary?
Nie mam żadnych prochów. Słaby ze mnie narkoman.
- Mogę o coś zapytać? - Co?
Zżera mnie ciekawość... Jak wyglądam?
Kogo widzisz, patrząc na mnie?
Czy wyglądam może jak dziewczyna?
- Dziewczyna? - Tak.
165 centymetrów wzrostu, bardzo drobniutka, blondynka.
Lecisz w chuja, typie! Masz prochy! Jesteś naćpany!
- Nie, nie mam. - Daj cosik, nie bądź żyd.
- Proszę przestać. - Też chcę się poczuć nastolatką.
Wracaj!
Obciągnę ci chuja!
Po same kule!
Znajduję się przed liceum Blissfield, gdzie nastolatka została brutalnie zaatakowana.
Ocalała, której imię jest utajnione...
Cześć, kotku! Nie zauważyłam cię.
Normalnie jak jakiś nindża.
Zrobiłam ci śniadanie.
Siadaj, głuptasku.
I siadamy.
Chcę, żebyś spróbowała coś zjeść.
Załatwiłam świeżutkiego ananasa.
Wiem, jak za nimi przepadasz. Soczysta z niego bestia.
Mamusia zapomniała o słodkim syropku.
Proszę.
Spróbuj coś zjeść, dobrze?
Chrupiące, tak jak lubisz.
Cholercia.
Chyba jednak jesteś głodna.
Kogo licho niesie?
- Witam, pani K. - Cześć, Frank.
Miałem już wrzucić to do skrzynki, ale pomyślałem, że sprawdzę, co u was.
Dziękuję.
Jak ma się Millie? Słyszałem, coś okropnego.
Jest w lekkim szoku, ale na pewno się z tego wyliże.
Mamo! W całym domu wali jebanym tłuszczem!
Myślałam, że nadal śpisz.
A może tak dzień dobry?
Jak chcesz.
Ja to wezmę, słońce.
Udanego dnia, skarbie.
- Uważaj na siebie. - Dzięki, mamuś.
Myślę, że powinnaś jeszcze odpoczywać.
Chyba nie masz w planie iść do szkoły?
Szkoły?
Twoi przyjaciele na pewno się o ciebie martwią, ale...
Przyjaciele.
Podejrzany to Quentin Shermer, który zbiegł z Avondale Sanatorium,
placówki o najostrzejszym rygorze dla szalonych kryminalistów.
Shermer, wśród miejscowych znany jako Rzeźnik z Blissfield,
zamordował swoją matkę i zostawił jej głowę przed fast-foodem w 1992 roku.
Pan Daniels?
- Panie Daniels, to ja... - Coś ty za jeden?
Najmocniej przepraszam. Nic pani nie jest?
To ty!
- Nie. - To on!
Czy to jest...
Czy ona właśnie wygląda seksownie?
O co chodzi z tym wdziankiem, Mill?
Nie wierzę, że mama wypuściła cię do szkoły.
Wszystko gra?
Foteczka na grama!
Millie, jesteś ofiarą z Blissfield. Wszyscy cię kochamy.
Możesz przestać, Ryler?
Pal wrotki, Ryler. Tu nie chodzi o ciebie.
Wypierdalać.
A ten szkic policyjny? Proste, że kolo jest mordercą.
Obrzydliwa, napuchnięta, spocona gęba i żółte zęby. Chyba nigdy nie widziałam kogoś tak paskudnego.
- Weź mnie. - Dokąd?
Gdzieś...
w ustronne miejsce.
Mój boże.
Coś jeszcze się wczoraj wydarzyło, co nie? Możesz mi powiedzieć, zaufanie to moje drugie imię.
Wali jak woda z hot-dogów.
Kurka wodna!
Jestem olbrzymem.
Mów wszystko.
Czy on...
Sama wiesz.
Oglądam Ojca Mateusza, znam się na tym.
Ziemia do Kesslerowej.
Czy ty próbujesz... Nie krępuj się.
Serio? Właśnie ucieka mi lekcja biologii, nie przyszłam tu się z tobą nożycować cipami.
Wypiłam dzisiaj z dziesięć kombucz,
więc lecę do kibelka, a kiedy wrócę, to ma ci się buzia otworzyć, albo znikam.
Dziwaczka.
Mówiłam! Lesbijka. #VAGITARIANKA
Millie?
O mój boże! Millie, Rzeźnik tutaj jest!
- Musimy uciekać! - Schowaj się.
- To bezpieczne? - Nie.
Co to było?
Millie!
Millie, wracaj!
Millie!
Od razu lepiej.
Ryler.
W związku z nieustającymi atakami na naszych uczniów,
razem z radą szkolną i szeryfem Larkinem, zdecydowałem się przełożyć dzisiejszą imprezę.
Godzina policyjna obejmie całe miasto, rozpoczynając od godziny 20:00.
Policja będzie kontynuować obławę na Rzeźnika z Blissfield...
Panno Kessler.
Mówię do pani, panno Kessler.
Uważajcie na siebie, bobry.
Jak się trzymasz?
Seksi.
Szlag by cię, Millie.
Mam po dziurki w nosie twojej nieustannej atencyjności.
Gdybyś tylko tyle czasu poświęcała na naukę, co poświęcasz na flirtowanie, to może by coś z ciebie wyrosło.
- Nadal pustki? - Chyba nie przyjdzie.
- Dziwnie się zachowuje. - Zeszłej nocy prawie ją zabito, Ny.
Dajmy jej być dziwną przez jeden dzień.
Martwię się o nią.
Nyla, nie panikuj!
Ludziska!
Ludzie!
To nie tak.
Spadamy!
Jajka. Mam jajka.
- Biegnie za nami! - Czekajcie!
Ty czarna, a ja pedał! Zostaną po nas tylko zwłoki!
Niech nam ktoś pomoże!
Nyla! Josh!
Nie uciekajcie. Nie skrzywdzę was.
To ja, Millie.
- Co z ciebie za chory skurwiel?! - Skąd zna nasze imiona?!
- Nie uciekajcie, proszę. - Wypierdalaj!
Mogę coś powiedzieć?
Kurwa!
Ale mam parę w łapach.
Nyla, przepraszam. Porozmawiajmy.
Przestań.
Serio?
Dacie sobie w końcu siana?!
Odbiło wam?!
- Weź we mnie nie rzucaj! - Josh, bierz go!
Posłuchajcie.
Przestańcie.
Cofać się!
Posłuchajcie mnie.
Nie chcę was skrzywdzić.
Jeśli chciałbym, to czy upuściłbym moją broń?
Jestem waszą psiapsiółką.
Nie bijcie mnie!
Bicie jest be, Josh!
Wal go!
- Nie mam jak! - Po prostu wal!
Wszyscy się zmachaliśmy. Było dużo przemocy po obu stronach.
Warto rozmawiać.
Dalej, dalej, Blissfield szkoło.
Jeszcze trochę, trochę, trochę i będzie bardzo wesoło.
Gdy nasze bobry stają w szranki,
wszyscy wrogowie dostają z bańki.
Nieźle?
Ulubiony film?
Mówię ludziom, że Eternal Sunshine, ale tak naprawdę Pitch Perfect 2.
- Serial? - Sabrina.
- Smakołyk. - Jagodzianka.
Twoja największa loffka?
Booker-Stuker.
Piona, szmaty.
I co?
- Chwila, jak to się stało? - Jak to możliwe?
Przydałby mi się jakiś ziomeczek, a wy mnie tłuczecie jak kotleta.
Dźgnął mnie tym dziwnym, starym sztyletem, ale gdy to zrobił, to oboje zostaliśmy ranni.
Co masz na myśli?
Sikanie na stojąco jest spoczko.
- Millie, skup się. - Sorka, co?
- Zostaliście ranni? - A, no tak.
Gdy mnie dźgnął, na jego ciele pojawiła się rana dokładnie w tym samym miejscu; na lewym barku.
A od wczoraj ciągle słyszę w głowie nazwę tego sztyletu: La Dola.
To chyba sprawka tej La Doli.
Wylałem już z dziesięć litrów sików. Ale typ ma ogromny pęcherz.
- A jego kiełbaska? - Joshua.
To męska toaleta, dobrze?
Ona trzyma fiuta w dłoni, a ty wypsikałeś się Chanel No. 5.
Nie ma co obrzucać się płciami.
Ale to jest chora jazda. Musicie obczaić tego mrówkojada.
Taki?
Dokładnie taki.
To ten sztylet.
La Dola - pradawny, aztecki sztylet używany podczas rytuałów składania ofiary?
- Mam wytrzeć główkę? - Coś jest na nim napisane.
To chyba po hiszpańsku.
Nie przeczytam.
Nie masz zajęć z hiszpańskiego?
No i co z tego?
Powinieneś umieć czytać po hiszpańsku.
Każdy ma wyjebongo na te zajęcia.
Może poprosimy o pomoc seniorę Cayenes?
Co tam jest napisane?
Senior Detmer, chodzi pan na moje lekcje.
Mam dysleksję.
Lekarz mi to podbił.
Jeśli ofiara się nie powiedzie, dusze zamieniają się miejscami,
a po upływie 24. godzin nie da się tego cofnąć.
Nie da się?
Si.
Chłopcy są obrzydliwi.
Millie Kessler to OBCIĄGARA
Mój boże! Serio?! Nie jestem obciągarą!
Ruchy, frajerze. Klocek mnie ciśnie.
Przepraszam pana. Nie chciałem przeszkadzać.
Szukałem kogoś innego...
Jakie to uczucie?
Lubisz, gdy cię straszą?
Proszę...
Jeśli jeszcze raz zadrzesz z Kesslerową lub kimkolwiek innym, obiecuję, że pożałujesz swojego marnego, śmierdzącego żywota.
Zeszczałeś się?
Tak!
Fujka.
Czyli jeśli nie dźgnę go tą Dolą przed północą, to na zawsze utkwię w tym ciele?
- Dokładnie. - To jakieś dziewięć godzin.
- Da się zrobić. Prawie. - Gdzie La Dola?
Na posterunku w szafce z dowodami.
To lepiej się sprężajmy.
On gdzieś tu jest.
Śmiga w moim ciele i z moją twarzą.
To wilk w owczej skórze.
Jeśli go pierwsi nie złapiemy,
bóg jeden wie, ile osób zaciuka.
Co to za imię?
Ale debilne.
Panno Kessler.
Ma pani tupet, przychodząc tu z powrotem.
Nie płacą mi za zabawy z panią.
Proszę to wyłączyć!
Nie!
To była samoobrona. Nie miałem wyboru.
Widzimy się u dyrektora.
Tak kończy się lecenie ze mną w chuja, panieneczko.
Panienko.
Spierdalać do budy, psiaki.
Co ja mam na sobie?
Ani kroku dalej.
Na pomoc! To Rzeźnik z Blissfield!
- Stój! - Uciekamy!
Gdzie samochód?!
Chyżo!
Wsiadajcie!
Co jest?!
To cholerny złom! Zejdź ze mnie!
Ludziska...
Uważaj!
Podejrzany zauważony w gównowozie. Kieruje się na zachód od liceum.
Dlaczego nie mogę wieść normalnego życia?
- Czillax. - Dupa, a nie czillax, Nyla.
- Stuknęło mi 18. Mogę wylądować w kiciu. - Nyla, weź się posuń trochę.
Potrzebujemy planu.
Widzieli nas z nią, więc będą nas szukać.
- Ny, jeszcze troszkę. - Potrzebujesz przebrania, Mill.
Nie możesz chodzić w tych ciuchach i z tą twarzą.
- Każdy cię zna. - Dobry pomysł.
Nyla, możesz jeszcze maleńką ociupinkę się przesunąć?
- Gra, Mill? - Od razu lepiej.
Podejrzany porusza się z dwoma nastolatkami. Jedna czarna, kobieta, jeden biały jak na prochach.
Uciekają w północno-zachodnim kierunku.
Co to, kurwa, jest?!
Kurwa.
- Co? - To policja.
To Cherlene.
Skręć w lewo.
- Skitramy się na parkingu. - Nie, moja mama tam...
To nasza najlepsza opcja.
Cholera jasna!
Ruchy!
Pepco
SIEMASZ, SUKO
- Już po nas. - Nie możemy się zatrzymywać.
Cholera.
Ruchy!
Millie, schowaj się tutaj.
Nie wychodź stamtąd, dopóki po ciebie nie przyjdziemy.
Przepraszam.
Nie wiedziałam.
- Przepraszam. - Luzik.
- Wszystko w porządku? - Nigdy nie było lepiej.
- Podziękować. - Się wie.
Przymierzam sobie koszulki.
Tak się składa, że jestem prosem w pomaganiu mężczyznom z koszulkami.
- Co pan na to? - Niet.
- Poradzę sobie. - Proszę się nie wygłupiać.
Każdy potrzebuje dodatkowej opinii. Jak na panu leży?
Bo mamy ogromną rozmiarówkę.
To takie zabawne.
Kupiłam mężowi różową koszulkę pewnego razu na Święta,
a on się prawie przekręcił. "Różowa?!" - to było takie męskie.
Zgadnij pan, co? Świetnie na nim leżała.
Podkreślała jego oczy.
Miał takie niebieskie oczyska.
Na pewno mu się spodobała.
Stawiam cały majątek, że to była jego ulubiona koszulka.
Zmarł rok temu.
O mój boże! Najmocniej przepraszam.
Co ja wygaduję. Debbie Nudziara.
Wymsknęło mi się to wszystko. Pan chce tylko kupić sobie koszulkę.
Nie, nie, nie.
Kumam.
Ja też kogoś straciłem.
- Czyżby? - Tak.
- Straciłem tatę. - Tak mi przykro.
- Na pewno strasznie pan za nim tęskni. - Tak, to prawda.
Nie da się być na to gotowym, co nie?
Zostajemy z tym wszystkim sami,
próbując poskładać, co się da, i...
Najstarsza córka zamknęła się w sobie. Rzuciła się w wir pracy.
A moja druga córka, Millie, stała się taka małomówna.
Nie jestem w stanie rozgryźć, co dzieje się w jej głowie.
Może po prostu potrzebuje trochę przestrzeni?
Żeby mogła dowiedzieć się, z czego tak naprawdę jest zrobiona.
Zapewne.
Faktycznie trochę ją przytłaczam.
Nie specjalnie, ale się boję.
Zaraz ukończy liceum,
potem pójdzie na studia, a ja zostanę tutaj.
Sama ze sobą.
Nie ma na to szans.
To pani córka i...
kocha panią.
Dziękuję za te słowa.
- Świetnie się z panem rozmawia. - Jest pani wspaniała, tylko...
Pana głos jest taki... kojący
i bardzo męski.
Może to zabrzmi dziwnie, ale było mi bardzo miło.
W ogóle się nie znamy. Tak, tak, wiem.
Nawet jeszcze pana nie widziałam, ale chyba nadajemy na tych samych falach.
Jestem ciekawa, czy może zechciałby pan
wyskoczyć kiedyś tam ze mną na kawę?
Fuj, nie.
Nie powinnam była w ogóle pytać.
- To było nie na miejscu. - Chciałem powiedzieć,
że, wie pani... Och, no nie!
Spaliłem, bo złapaliśmy porozumienie,
pani się tak pięknie zwierzyła... Chciałbym czegoś więcej niż zwykłej kawy.
Na przykład kolacji?
- Kolacji?! - To by było ekstra,
- bo czuję, jakbyśmy się znali od lat. - Ja też tak czuję.
Kawa to byłoby nic, ale jestem żonkosiem.
Jestem mężem żony.
- Mamo! - Co?
Rozmawiałaś z Millie?
- Nie. - Gdzie masz telefon?
- W torebce. - Idź po niego.
Zadzwoń do niej i upewnij się, że jest cała. Morderca znowu się ujawnił.
- Żwawo! - Powodzenia panu!
Co to, do diabła, jest?
Zakładaj to migusiem. Od teraz jesteś Aaronem Rodgersem.
- Kim? - Sławnym futbolistą
- z Green Bay Packers. - Nawet ja wiem.
Wiecie, że nie cierpię sportu.
To okropne. Nie mogę oddychać.
Nie mieliśmy nic lepszego. Twoja siostra nas ściga.
Gówno widzę.
Jak ci mordercy dają w tym radę?
Nyla, prowadzisz.
Ja sobie potrolluję grama. Ktoś musi wiedzieć, gdzie jest Rzeźnik.
Kurwa!
Przepraszam. Ups, to pani twarz.
Ściągam to. Nic nie widzę.
Chwilunia, stój.
Jeśli cię rozpoznają, jesteśmy w dupie.
- Bingo. - Co?
Duszę się. Kto jest kto?
Nadajemy na żywo.
Nieoficjalna królowa imprezy w Blissfield.
Do bani.
- Chcę konkretnego melanżu. - Zorganizujmy go sami.
- Jebał pies Rzeźnika. - Jasne.
Jak odstawić taki numer z godziną policyjną w tle?
W starym młynie.
Nikogo tam nie przywieje.
- Genialne. - Całkiem, całkiem.
Kto by się spodziewał, że malutka Kesslerowa okaże się takim cwanym boberkiem?
Twój dotyk sprawia, że moja cipa jest suchsza niż papier ścierny, ty pierdolony małpiszonie.
Nie mogę się doczekać, aż cię zamorduję.
Chce, żebym ją zerżnął.
Idę się odlać.
Jasne.
Sprawdzę tyły.
O mój boże.
- On go zabije. - Co?
- On go zabije! - Nic nie rozumiem.
Separacja i dominacja. Ty idziesz tamtędy.
Millie?
Gdzie się podziałaś?
Millie?
Booker?
Ty pierdolony...
Nienawidzę tego popierdolonego miejsca.
Millie?
Gdzie jesteś?
Chcę tylko pogadać.
Upewnić się, że wszystko gra.
Booker!
O mój boże.
Nie pozwól mu uciec! Zadzwoni po gliny!
Pomocy!
O mój boże.
Gdzie, do diabła, się tego nauczyłeś?
Mój tata był skautem.
Znalazłam to.
Nawet gdy jest nieprzytomny, to nadal jest boski.
- Hejka. - Jezu!
Luzik.
Już dobrze.
Wiem, że wyglądam jak Rzeźnik, ale to jestem ja, Millie.
- To zabrzmi dziwnie. - Booker.
Spójrz na mnie. Jemu całkiem odbiło.
Oczka tutaj, ładnie proszę.
Błagam. Wzrok na mnie.
Choć na sekundkę.
Zeszłej nocy nasze jaźnie lub dusze - jakkolwiek chcesz to nazywać -
zamieniły się miejscami.
- Ona mówi prawdę. - Dźgnął mnie La Dolą,
taki bajerancki, pradawny, mistyczny sztylet,
a teraz mam mniej niż sześć godzin, by wrócić do ciała, albo na zawsze utknę w tym.
Pójdziecie pierdzieć w pasiaki. Ty także, Booker.
Chyba że mi pomożesz! Booker!
- Morda w kubeł, suko. - Booker, pomocy! Booker!
- Zamkniesz dziurę?! - Booker.
Wiem, że to wszystko zwariowane i że jest wiele wersji wydarzeń.
Nyla i Josh są po mojej stronie, a ten ktoś to na pewno nie ja.
Widziałeś mnie tak ubraną?
Nawet mi się ten styl trochę podoba, ale chodzi o to, że ja się tak nie ubierałam. Podoba ci się to?
Nieważne. Przytłaczam cię informacjami, a przecież dopiero co się ocknąłeś.
Ciasteczko z ciebie.
- Na mnie już pora. - Booker, proszę!
Spadam stąd.
Nie zatrzymasz mnie. Zaraz oszaleję.
Nie jestem twoja,
nie zatraciłam się w tobie.
Nie zatraciłam, aczkolwiek chciałabym.
Niczym świeczka zapalona w południe.
Niczym płatek śniegu w morzu.
Kochasz mnie, a ja wciąż mam cię
za duszę; piękną i bystrą.
Mimo to nadal pragnę być
zatracona jak światło w świetle.
Pogrąż mnie w miłości.
Odbierz mi zmysły.
Oślep i ogłusz mnie.
Zmieciona nawałnicą twej miłości.
Niczym stożek drogowy
w szalejącym wietrze.
W jaki sposób?
Mówiłem, że to klątwa.
Co to, do diabła, było?
Kilka tygodni temu znalazłem wiersz w szafce.
Bez nadawcy.
Nie wiem, czemu to zrobiłem...
To było...
To było po prostu głupie.
Ty smutny, pierdolony chujku.
Wiersz w szafce?
Ty żałosny tchórzu.
- Na dzisiaj wystarczy. - To powinno być jego nowe foto policyjne.
Nie wygłupiaj się.
La Dola jest tutaj, na posterunku.
Musimy wykminić, jak go ukraść, a potem wrócić tutaj.
To jakieś 40 minut tam i z powrotem.
- Mamy mnóstwo czasu, co nie? - Zakładając, że ktoś będzie na posterunku.
Wszyscy nas szukają, a do tego trwa impreza, więc gliny mają ręce pełne roboty.
- Gdzie ta impra? - W starym młynie.
Tam też się obudziłem w tym ciele.
On ich tam zwabia. To pułapka.
- Nie traćmy czasu. - A co z nią?
- Zaimki! - A co z nim?
- Mojej mamy nie ma do poniedziałku. - To nie najlepszy pomysł,
- żeby go tutaj zostawiać. - Rację.
Ktoś musi tu zostać i mieć na niego oko w razie wu.
- Że niby ja? - To twoja chata.
- Bankowo teraz zginę. - Luzuj. Będzie gites.
Ludziska!
Supcio.
Zostawcie mnie samego z morderczą Barbie.
Zniknął.
- To auto siorki. - Nie ruszajcie się stąd.
Zatrąbcie dwa razy, jak coś wyczaicie.
Jaki masz plan?
Spokojna twoja rozczochrana.
Wiem, co robię.
Nigdy nie byłem tak zestresowany i podniecony jednocześnie.
#stersniecony.
#nerwyzestali.
#coonaodwala?
Char, pomóż mi!
Nyla, co, do diabła? Widziano cię z Rzeźnikiem.
Porwał nas. Kazał nam prowadzić.
Uciekłam, ale puścił się za mną.
- Jest tutaj? - Za posterunkiem.
Nie ruszaj się stąd.
Schowaj się pod biurkiem.
Ale odjazd.
Muszę przyznać, co dziwne, że wcale nie było tak źle.
- To znaczy? - Sam nie wiem.
Czułem się jak jakiś heros w tym ciele.
Jak niezwyciężony, jak kawał bydlaka.
Wiem, że to brzmi śmiesznie,
ale gdy jesteś...
Gdy jesteś kimś takim, jak ja,
kto był szykanowany przez większość życia,
kogo często życie równało z glebą,
to bycie silnym jest naprawdę przyjemne.
Siła nie bierze się z rozmiaru.
Bierze się stąd.
I stamtąd.
Jesteś dużo bardziej silny, niż ci się wydaje.
Ten twój okropny wzrok ani trochę mnie nie przeraża.
Blissfield Rotary Klub prezentuje Wicked - na żywo w teatrze Anis.
Kup bilety, zanim odlecą.
Po prostu... nie ruszaj się.
Hejeczka!
Joshy!
Josh.
Cześć, mamuś.
Coś wcześnie jesteś.
Odwołali ostatni lot.
Skarbie, dlaczego Millie siedzi skrępowana?
Ona...
My...
bawimy się w odgrywanie ról.
Słucham?
- W odgrywanie ról. - Że co?
Tak, odgrywanie ról.
- To jakaś gra? - Tak jakby.
Nie wygląda na to, żeby jej się to podobało.
Na tym właśnie to polega. Ma udawać niezadowoloną.
Co nie, Millie?
Co za kunszt. Nigdy nie wychodzi z roli.
Niegrzeczna dziewczynka!
Jestem zdezorientowana.
Czy odgrywanie ról to nie czasem seksualna zabawa?
Czyżby?
Zgadza się.
Tak więc...
Nie chciałem za wcześnie z tym wyskakiwać,
ale jestem hetero.
Masz bogatą osobowość, ale nie heteroseksualną.
Zrób to dla mamusi i uwolnij ją.
- Nie mogę. - Joshua!
Mamo, przepraszam. Nie mogę wyjaśnić, ale nie uwolnię go.
- "Go"? - Nie, mamo.
Posłuchaj, mamo. To Rzeźnik z Blissfield!
Joshuo Michaelu Detmerze, cały tydzień wciskałam orzeszki dupkom.
Nie mam na to czasu.
Nie rób tego, mamo!
Jak do tego w ogóle doszło?
Uciekaj!
Idź do okien! Upewnij się, że są zamknięte!
- Co jest? - Nyla, uciekł!
Że co?
To ciało jest, kurwa, żałosne!
Nie mogłam go znaleźć. Na pewno cię śledził?
Na pewno. Przysięgam.
Porwał nas i...
Nyla.
Co tu się odpierdala?
Ani się waż odebrać!
- Wszystko wyjaśnię. - Nyla, to nie są żarty.
- Ręce do góry. - Proszę, pozwól mi wyjaśnić.
Do góry! Już!
Powoli połóż broń na ziemi.
A teraz ją do mnie kopnij.
Mogę wskoczyć do tyłu?
Pewka.
Jezusku.
Dzieliła nas taka odległość.
- Co do tego wiersza... - O mój boziu.
Nie wspominaj o tym. To była pomyłka.
Pomyłka?! Przez przypadek go napisałeś, a potem potknąłeś się obok mojej szafki i do niej wleciał?
Tak było.
Ja tam uważam, że był piękny.
Ten wiersz.
Ze sto razy go przeczytałem.
Powaga?
Jak już zapomniałem, jakie kripi było znalezienie go.
- Wybacz. - Jaja sobie robię.
Miałem nadzieję, że był od ciebie.
Uważaj, bo uwierzę.
Millie,
polubiłem cię od razu.
Nie musisz tego mówić.
Wiem, że nie muszę, dlatego to powiedziałem.
Czy to dziwne, że mam ochotę cię pocałować?
Bądź co bądź,
ale będziesz całował seryjnego mordercę z żółtymi zębami.
Dla mnie nadal jesteś Millie.
Może dajmy sobie siana do czasu, aż moja graba będzie mniejsza od twojej twarzy.
Kiedy tylko będziesz chciał.
Ja się nigdzie nie wybieram.
Kurwa!
Gdzieś ty, kurwa, się szlajała?
- Wydzwaniam cały dzień. - Co? To tak, jak ja.
- To nie jest twoja siostra. - Nyla, zamknij pizdę.
Co tu się dzieje?
Millie, nie wtrącaj się.
- Ja tylko chcę ci pomóc. - Nie potrzebuję twojej jebanej pomocy.
Wypierdalaj.
Char!
Uciekaj, Millie!
Ręce do góry!
Odbierz ten pierdolony telefon, Nyla.
Charlene!
O mój boże!
Idź w kierunku celi.
Ruchy!
- Pogadamy? - Raz!
Nyla, tylko się, kurwa, rusz!
Właź.
- Wysłuchasz mnie? - Ruszaj się!
- Nie! - Tak mi przykro.
- Ty chuju! Wypuść mnie! - Naprawdę myślałem,
że twój chomik umie pływać. Przykro mi, że Regel nie żyje.
Później wszystko zrozumiesz.
Muszę lecieć. Loffki!
Twój plan okazał się chujowy!
- Jesteś cały?! - Twoja siora nie umie prowadzić.
To nie Char, tylko Rzeźnik.
- Ma La Dolę. - Co?
Chodźmy!
Millie Vanilli.
Gdzie mój ziomuś Booker?
Myślałem, że jesteście razem.
Jak tam chcesz.
Wydaje ci się teraz, że jesteś wielką gwiazdą?
Przy mnie zawsze są mokre.
Patrz na te bicki.
Teraz się jarasz.
Chodź.
Zaczekaj.
Chyba czysto.
Chodźmy.
Zostańcie tutaj.
To zbyt niebezpieczne.
Musimy ci pomóc, Mill.
Jesteśmy w tym razem.
Zostało trzynaście minut.
Wówczas już na zawsze będziesz Rzeźnikiem.
Wystaw nadgarstek.
Ustawię alarm.
Gotowe.
Pora dźgnąć tego lamusa.
Zapowiada się mała imprezka na wyłączność na boku.
Jesteś dobra z matmy, Millie?
Na moje oko wygląda to tak:
ty masz trzy dziury, a nas też jest trzech.
Z tym pójdzie łatwiej.
Właśnie tak.
Pojebało?
Coś zrobiła moim ziomeczkom, ty pierdolona suko?!
Co robisz?
Przestań.
Stój.
Przepraszam. Proszę, przestań.
Przepraszam!
Ale nasrało ludzi.
Będziemy szukać w parach. Wyślijcie wiadkę, gdy go zobaczycie.
Nie zgrywać mi tu bohaterów.
- Uważaj, Mill. - Wy też.
Co tam?
Widziałeś Millie?
Millie.
Widziałem ją.
- Gdzie? - Za mną.
Chodź.
Nie zdążę.
Nie mów tak. Jeszcze mamy czas.
O mój boże.
Jest tutaj! Zabił Breta i innych.
- Co?! Gdzie Millie? - Poszła znaleźć Joshuę.
Cholera.
Gdzie ona jest?
- Mówiłeś, że wiesz, gdzie jest. - Gdzieś tam jest.
Millie.
Phil, nie mam na to czasu.
Zasrana ciota.
- Przygadał kocioł garnkowi. - Powiesz komuś, a cię, kurwa, dojadę.
Josh!
Zmiataj.
- Co Ty robisz?! - Uciekaj!
Oddawaj moje ciało.
Weź je sobie.
Znaleźliśmy go.
- Zabije Millie. - Idź jej pomóż.
- Spowolnię ich. - Nie ruszać się!
Stój! Próbuję siebie dźgnąć!
- Rzuć nóż! - Strzelajcie!
Wracaj z moim jebanym ciałem!
Łap!
Przytrzymajcie go!
Nie...
Za późno.
Zaraz.
- Gdzie dzwon? - Co?
Nie słychać dzwonu.
Rada.
...nastaw zegarek na pięć minut wcześniej, niż jest.
To mi zawsze ratuje dupę.
Przytrzymajcie go.
Nie!
Millie?
- Ulubiony sportowiec? - Tam są!
Żaden. Nienawidzę sportu.
Stój!
Zastrzelcie tego matkojebcę!
Co się właśnie odjebało?
To nie była bajka.
Wybaczcie, że przeszkadzam.
Pora nadziać się na kija.
Cześć.
Jak bark?
Szczerze? Nigdy nie czułam przyjemniejszego bólu.
Co powiesz glinom?
Jakąś wersję prawdy.
Oby już nikt nie położył na nim swoich łap.
Co?
Tak więc...
Pamiętasz,
co wcześniej chcieliśmy zrobić?
Możemy już spróbować znowu?
No nie wiem, sprawdźmy.
Od razu lepiej.
Ogień!
Millie!
Mama?
Jesteś cała. Tak się martwiłam.
Słaby puls.
Raczej nie da rady.
To dobrze.
Aleś ty empatyczny.
Gdybyś widziała tę rzeź, też byś się cieszyła.
Twoje życzenie się spełniło.
Padam na pysk. Lecę do wyra.
Dobranoc, Char.
Kocham cię, siorka.
Ja ciebie też, smrodzie.
- Dobranoc, mamo. - Dobranoc, Charlene.
To twoje podanie na studia w Bostonie...
Chcę, żebyś aplikowała.
Nie muszę tego robić.
Jesteś moją córką.
Nic tego nigdy nie zmieni.
Żyj swoim życiem, Millie.
Dzięki, mamo.
Char!
Znowu zostawiłaś otwarte drzwi.
Char?
Halo?
Coś nie w smak, Millie?
Masz, czego chciałaś, co nie?
Odzyskałaś swoje ciało.
Dlaczego się nie cieszysz?
Stój!
Małe dziewczynki nie powinny bawić się bronią.
Uciekaj, Millie!
Nie zatrzymuj się.
Nacieraj.
Byłem w twoim ciele.
Rozumiem, dlaczego czujesz się taka słaba.
Taka mizerna.
Cały ten lęk wewnątrz ciebie. Uporczywe wspominanie zmarłego tatusia.
Jesteś po prostu jej gorszą kopią.
I musisz wysłuchiwać rozkazów od pijanej mamusi.
Boże!
To nie jest życie.
Już w porządku.
Już dobrze.
Naprawimy to.
Wiesz...
Też się co nieco o tobie nauczyłam, będąc w twoim ciele.
Na przykład?
Jajka są do dupy.
Złap moją dłoń!
Millie!
Cholera jasna, Mill.
Jestem pierdoloną dupeczką.
Ani piękny, ani rzeźnik od napisów: Adam Casmirson