Ta kawa jest paskudna.
Bo widzisz w niej swoje odbicie.
Regina wróciła.
Więc co tu robisz?
Przecież wypuściliśmy cię na wolność.
Bo skończysz jak Al Green.
Tylko zrób to porządnie. Obrzuć mnie skwarkami. Jestem głodny.
Nie zazdrośćcie mi stylu.
Zazdroszczę ci siostry, która kupuje ci ciuchy.
Padną dzisiaj w klinice.
Z wrażenia.
Nie przez zaniedbanie.
Dobrze wyglądasz.
Masz czas, żeby się rozebrać i znowu ubrać?
Może. Co ci chodzi po głowie?
To, czy wydłubać sobie oczy, czy oderwać uszy.
Po co wybierać?
Traktuję swoją ukochaną tak, jak na to zasługuje.
Gdyby Regina miała to, na co zasługuje, byłbyś kimś innym.
Dziś mecz. Co jest na śniadanie?
Doping. Dawaj, Kelvin!
To miło, ale jestem głodny.
Ja też. Złapiemy coś po drodze.
Bierz rzeczy, czekam w aucie.
Jasne.
Skarbie, masz może pieniądze na paliwo?
Nie byłam przy bankomacie. Cree, możesz mu pożyczyć?
Jedyne paliwo, które mu kupię, dostanie razem z zapałkami.
To będzie jedyny żar, jaki w życiu poczujesz.
Dobrze mi dzisiaj pójdzie.
Kurczę, mówiłem mamie, że klej do paznokci puści.
Twój tata ma jakieś torby w garażu. Weź sobie jedną.
- Miłej gry. - Dziękuję.
Klej do paznokci? Żenujące nawet jak na Tashę.
- Co jest na śniadanie? - Wybacz, skarbie.
Czas mi przeciekł przez palce. Pracowałam nad stylówą.
Jasne. Wróciłaś, ale wciąż cię tu nie ma.
Ostrożnie, bo najesz się wstydu.
Będę musiała, bo to jedyne, czym można się tu najeść.
Cokolwiek się stanie, sąsiedzi nie muszą tego widzieć.
Aaliyah, odkąd wróciłam do domu, zachowujesz się dziwnie.
Jestem taka odkąd odeszłaś, tylko tego nie widziałaś.
Co?
Pozwalasz jej tak do siebie mówić?
Zwykle bym nie pozwoliła, ale ona sporo przeszła.
Rozmawiałam z Mayą, z nią też próbowałam,
ale nie jest na to gotowa.
Nie będę jej do tego zmuszać.
Prosiłam o wyrozumiałość. Ja też muszę taka być.
Straciłam cię przez tę terapię.
Przegrali pięć ostatnich meczów.
Nastukam na nich 50 punktów.
Fajnie. Zero presji.
Ale bukmacherzy mają pewne oczekiwania.
- Postawiłeś na mnie? - Jasne.
Tak robią dobrzy tatusiowie.
Jak będziecie dużo prowadzić, zacznij pudłować.
I tak fajnie, że przyszedłeś.
Kto cię zawsze wspiera? Piona!
- Noah! - Co to ma być?
To niefajne.
Kelvin!
- Jesteś gotowy? - Jest.
Zaraz nastuka 50 punktów.
A skoro już wszystko wiesz, czas się pożegnać.
Dowcipniś z ciebie.
Upshaw, gramy czy gadamy?
Gramy.
Przebieraj się.
To mój syn!
Co ty tu robisz?
Wspieram Kelvina i sponsoruję drużynę.
Stary, kawałek kiepskiej pizzy po meczu to nie sponsoring.
Nie, ale stroje i buty – tak.
Nie mówiąc o koszulce i tym wielkim łbie.
Że co, proszę?
Bum!
Co to za gadżet?
Można się tym powachlować.
Jak w kościele. O Jezu!
- Oddasz mi mojego Kelvina? - Zapytajmy go.
Co ty na to, synu?
Ty jesteś moim tatą.
Chcę mieszkać u ciebie.
Słyszałeś go.
Zabawne.
KLINIKA WESTSIDE
Pani Regina!
Panie Lewis.
Wciąż tu pani pracuje?
Mówili, że pani oszalała.
Nie, byłam na zwolnieniu, ale wróciłam.
Gratuluję.
Trzeba o siebie dbać.
To mi bardzo pomogło.
Nic się pan nie zmienił.
Cześć, marnotrawna P.
„P” to teraz „przyjaciółka”.
No dobrze.
Cześć, Sheila.
Przyszłaś do faceta?
Bawicie się w lekarza?
Zużywacie jednorazowe podkłady?
Nie, stać nas na hotel.
Zastępowałam cię pod twoją nieobecność.
Krążyłam między tą kliniką a Mercy General.
Nie było łatwo.
Dziękuję. Bardzo to doceniam. Miło z twojej strony.
Właściwie to miło było tu popracować.
W szpitalu mamy ostatnio straszny bałagan.
No tak. Odkąd mnie tam nie ma.
Nie, to nie był problem.
Chodzi o Jan. Przestała pić.
O nie. Cholera.
Słyszałam historie o trzeźwej Jan.
To moja rzeczywistość.
Wtrąca się, zwołuje niepotrzebne zebrania, dzwoni o czwartej rano z „pomysłami”.
Dobre te pomysły?
Nie. Ani trochę.
Jestem dumna z tego, że wzięła się w garść,
ale czemu musi rozwalać mi życie?
Powinnam teraz być na spotkaniu.
Prawda jest taka, że się tu ukrywałam.
To nie jest zdrowe, Sheila.
Jeśli cię nie szanuje, musisz wytyczyć granice.
Bądź asertywna.
Powiedz jej, czego chcesz, i nie ustępuj.
No nie wiem.
Dlatego ci to mówię.
Tego nauczyła mnie terapia. I nie tylko.
Musisz kupić jej książkę.
Poszłaś na terapię po zawale i załamaniu nerwowym?
To było drobne zaburzenie pracy serca i zwykłe załamanie.
Zeszłyśmy z tematu.
Musisz znać swoją wartość, Sheila.
Dobrze?
Ja nie jestem jej pewna, ale ty powinnaś ją znać.
Dobra. Szczera z ciebie P.
Nasza przyjaźń będzie skomplikowana.
O nie.
Nie. To proste.
Szczerze ci kibicuję.
Do dzieła!
Walcz o swoje!
Czarne laski górą!
No dobrze, pa!
TAWERNA PIORUN
Umieram z głodu. Weźmy paluszki serowe. Podzielimy się.
Jeszcze nie. Za 20 minut zacznie się happy hour.
Nie będziemy trzykrotnie przepłacać.
Zastanowiłyście się już?
Czemu ciągle tu wracasz, Andre?
Nic się nie zmieni.
Chyba że zmienisz strefę czasową.
Zamówcie, zanim zacznie się policzkowanie.
Grozisz mi, Andre?
Nie. Robią to co sobotę.
To jak boks, ale z policzkowaniem.
Wygrywa ostatni, kto zostanie.
Próbuję się z tobą zaprzyjaźnić, Peg, ale to brzmi jak coś dla białasów.
Od teraz ja wybieram nam bar.
Wciąż niczego nie chcecie?
Chcę, żebyś wrócił za 18 minut.
O Boże!
Znalazłaś kogoś na randkę? Brawo.
Nie, to z pracy.
Znaleźli Erica.
Gdzie go dorwę?
W areszcie. Jutro usłyszy zarzuty.
Wiesz, co to znaczy?
Tak! Odzyskamy pieniądze!
Andre! Podaj nam menu.
Masz je w ręku.
Przynieś nam wszystko z tego menu.
Znowu jesteśmy bogate!
Właściwie to nie wiem, jaka była twoja sytuacja,
ale ja znowu jestem bogata!
Jeden, dwa, jeden, dwa.
Pewna pani miała psa.
To mają być nasze wspólne ćwiczenia?
Nie męczy cię to?
Niestety tak.
Jeden, dwa, jeden, dwa…
To pewnie sąsiad z dołu.
Będziemy cicho…
Aaliyah? Co się stało?
Mama jest do bani.
O, cześć, Sydney.
Cześć. Co jest? Mama znowu was zostawiła?
Nie, jest w domu. Tylko jest do bani.
Sydney, może przyniesiesz jakąś grę?
Jasne. Scrabble bez samogłosek czy Bitwę morską bez okrętów?
Weź obie. Wymyślimy własną grę.
No dobra. Co z tobą?
Nic.
Relaksuję się.
A co z tobą?
Ty tak serio?
Codziennie jeździsz po mamie.
A nie zasłużyła?
Wróciła i udaje, że nigdy nas nie zostawiła.
Nie zostawiła nas.
Naprawdę? I ty to mówisz?
Zawsze powtarzasz, że taty nigdy nie było.
„Zły na tatę” to cała twoja osobowość.
Po pierwsze mam złożoną osobowość.
Po drugie to, co zrobił tata, to nie to samo.
To jest to samo. Nie wspierał cię. A ona mnie.
Tata już taki jest.
Mama potrzebowała czasu, żeby dojść do siebie.
Miała atak serca. Miała depresję.
Gdyby została, nie mogłaby się tobą zajmować.
Tata myślał o sobie.
Mama myślała o tobie. O nas.
I co? Mam to przeboleć, bo teraz już wszystko u niej „gra”?
Możesz czuć to, co czujesz, ale nie wyśmiewaj jej postępów.
Mama nie powinna nas zostawiać.
Bałam się.
Ja też.
Tak jak mama.
Ale teraz jest w domu i stara się.
Chyba naprawdę się stara. Nie przyłożyła mi rano.
Nie zrobiła tego, bo cię kocha, idiotko.
Ja jestem idiotką?
To ty wysłałeś swoje dziecko same do piwnicy.
Cholera, faktycznie długo jej nie ma.
A jej mama ma broń.
Jamar! Blokuj go, bo nas rozwali!
Nie słuchaj go, on nie jest niczyim tatą.
Już zawsze taki będziesz?
Nie próbuję cię zastąpić.
Po prostu…
Nie chcę być gównianym ojczymem.
Pobraliście się, a ja nic nie wiem?
Jeszcze nie. Mamy cztery rezerwacje, ale Tasha ciągle zmienia datę.
Moja babcia jest pod respiratorem,
ale z chęcią poczeka, aż księżyc będzie w odpowiednim położeniu.
Czyli Tasha wciąż ma świra na punkcie astrologii.
Przykro mi. No wiesz.
Dziękuję.
Dobrze jest mówić to na głos.
Wiem, że jesteś zajęty.
Jeśli w życiu Kelvina ma być ktoś inny, dobrze, że to ty.
Przed tobą Tasha wiązała się z wieloma złymi gośćmi.
Doceniam to.
Wieloma?
Noah, możesz przyjść? Chodzi o Kelvina.
Nic mu nie jest?
- Co jest grane? - Mamy problem.
Jest tu jego tata. Powinieneś rozmawiać z nim.
Dziękuję. Co jest?
Z torby wypadła mu trawka. Kelvin wyleci z drużyny.
Mój Kel… Chwila.
Ten Kelvin?
Proszę tym posmarować.
Jakby co, niech pani poprosi przyjaciółkę.
Kto teraz?
Pani Taylor w pokoju numer dwa.
Jej karta jest w gabinecie,
a Eduardo wiezie nam dim sum i jest 1200 metrów stąd.
Cieszę się, że wróciłaś.
Sheila karmiła mnie sałatkami. Bez sosów.
Jadłaś kiedyś suchą sałatkę cezara?
To same grzanki.
Prawda?
Kocham swoją żonę. Dobrze, że tu pomagała,
ale miło znów za nią tęsknić.
Z całym szacunkiem, ale rozumiem. Pracowałam z nią.
Nie mówię, że mówiłam o niej na terapii,
ale mówiłam o niej na terapii.
Malcolm?
Sheila, co się stało?
Regina wysłała mnie do szpitala.
Żebym pogadała z Jan.
Walczyłam o swoje, jak Regina mówiła.
Nie podoba mi się, jak powtarzasz „Regina”.
Nie, wszystko gra.
W takim razie dorzuć „Regina” jeszcze parę razy.
Zawsze ci pomogę.
Zwolniła mnie.
Czemu Eduardo skręca w lewo?
- Zwolniła cię? - Tak.
Jan uważa, że te niepotrzebne zebrania, które przegapiłam,
były potrzebne.
Ale to ma swoje zalety.
Tak. Możesz robić to, co chcesz.
Wrócić do pracy w sklepie odzieżowym.
Nie, spaliłam tam za sobą mosty.
I kilka swetrów.
Myślę, że powinnam pracować tutaj.
- Co takiego? - Tutaj?
Było dobrze, kiedy byłaś tam.
Dla ciebie. Dobrze dla ciebie.
Tak.
Nie ma co się ograniczać.
To jest taka mała klinika.
Powinnaś poszerzać horyzonty.
Wiem. Ale podobała mi się wspólna praca z tobą.
To było coś.
No i pracowałabym z moją najlepszą przyjaciółką.
Trudno mi to sobie wyobrazić.
Co ty na to, kochanie?
Nie mogę powiedzieć nic innego niż…
witamy z powrotem!
Ty i ja. Tak się cieszę, że chyba będę krzyczeć.
Ja też.
Lepiej zamknę się w łazience.
- Dobrze. - Dobrze.
Dobrze.
Mówiłem, to nie moje zioło.
Wypadło z twojej torby.
Nie mam wyboru. Wylatuje.
Przecież mówił, że to nie jego. Przynajmniej niech dokończy mecz.
Stary, chcesz coś dodać?
Może nie ma co drążyć. Dobrze, że rozmawiamy bez policji.
Nie wierzysz mi?
Kelvin, daj spokój.
Muszę przygotować strategię na drugą połowę.
Bo dotychczasowa to „dajcie grać Kelvinowi”.
Masz swoją torbę.
Zaraz, to moja torba.
Czemu masz moją torbę?
Moja sie popsuła.
Pani Regina kazała mi wziąć twoją.
I musiałeś wziąć tę z ziołem.
Czemu w ogóle miałeś zioło?
To nie pora na to, dobrze?
Słuchaj, trenerze.
Moja torba, moje zioło.
- To nie jego wina. - Mówiłem.
Pozwól mu zagrać.
Proszę.
Kelvin, na boisko.
I tak nie mam innej strategii.
- Dobra. Dzięki, trenerze. Dzięki, tato. - Jasne.
Przykro mi, Kelvin…
To co, mogę wziąć swoje rzeczy?
Jasne. Bierz.
Nie to.
Tę inną rzecz.
Muszą się tak głośno policzkować?
Do diabła z nimi.
Wypijmy zdrowie…
Co nam jeszcze zostało?
Wiem!
Tych serwetek.
Dzięki nim nasze usta są czyste. Dziękujemy wam, serwetki.
Wystarczy, Peg.
Jeszcze dwie kolejki i wezwę ci ubera.
Stać mnie. Odzyskałam emeryturę. Za 30 lat będę mieć pieniądze.
Cieszę się twoim szczęściem, Peg.
I swoim.
Już nie muszę się ukrywać.
Mogę znowu wspierać rodzinę.
Bennie o niczym nie wie.
To inni ludzie.
Ale co te pieniądze znaczą dla ciebie?
Chyba zawsze były dla mnie…
Halo?
To znowu praca.
Oczywiście, że słyszałyśmy.
Już świętujemy!
Jak to „przestańcie”?
Jak to „przepadły”?
Co do centa?
Oby chodziło o jej emeryturę.
Nie.
Dzięki za telefon.
Znaleźli Erica,
ale nie pieniądze.
Nie wiedzą, czy je wydał, czy ukrył.
Wiedzą tylko, że ich nie odzyskamy.
Cztery margarity i duża miska nachosów
z dodatkowym guacamole, bo „jesteśmy bogate i nas stać”.
Gościu, nie stać nas. Zabieraj to gówno.
Znowu jestem spłukana?
Kur…
Kto następny?
Lucretia, przestań.
To zaczyna być niepokojące.
Widziałeś, jak mnie sfaulował?
Ale i tak trafiłem do kosza.
To prawda.
Miałeś szczęście.
To nie szczęście, to talent.
Ale szczęście nie trwa wiecznie.
- Co masz na myśli? - Stary, to było twoje zioło.
Co? Mówiłeś, że twoje. Było w twojej torbie.
Błagam. Ratowałem ci dupę. Wiem, gdzie trzymam zioło.
Myślisz, że naprawdę potrzebujemy mieć w szufladzie dwie latarki?
W tej trzymam zioło.
i w tamtym pojemniku na otręby, których nie jemy.
I w kominku, z którego nie korzystamy.
Kurde, tato. Tu są dzieci.
Wiem. Dlatego je poukrywałem.
Skoro wiedziałeś, to czemu mnie kryłeś?
Bo jestem twoim ojcem, jasne?
Nie chcę, żeby jeden głupi błąd zniszczył ci życie.
Dzięki, tato.
Oczywiście, do 20 roku życia masz szlaban.
- Do 20? Za marne łodyżki? - Widzisz? Wiesz za dużo.
Do 30 roku życia.
Jesteś za młody, żeby jarać.
- I nie podoba mi się, jak olałeś Noah. - Myślał, że kłamię.
Kłamałeś!
Do piwnicy, Snoop Dogg.
No i się wygadałem.
Muszę wszystko znowu ukryć.
- Cześć. - Cześć, skarbie.
Jak tam pierwszy dzień?
To był pierwszy dzień Sheili.
Dzielenie się mądrością z terapii ugryzło mnie w tyłek.
Zapalimy niebieską latarkę?
Nie. Ten towar jest za mocny.
Przyniosę ci coś z kominka. Może się zrelaksujesz.
Tak myślałam, że to ty.
Aaliyah, nie jestem w nastroju.
Możesz mnie nienawidzić jutro?
Co się dzieje? Co robisz?
Czemu mnie ściskasz? Czy to trend z TikToka?
Przytulam cię.
Sporo czasu minęło od ostatniego razu.
Hej.
Wiem, że było ci ciężko.
- Ale wiedz… - Mamo, wszystko gra.
Cieszę się, że wróciłaś.
Rany, jaka stylówa. Dajesz czadu.
Nie złość się.
Zielsko z komina przepadło. Coś tam zbudowało gniazdo.
Rozglądaj się za wyluzowanym szopem.
Został ci jeszcze jeden.
Jasna sprawa. Jestem tu najbardziej rozzłoszczoną babką.
Robisz w Waffle House?
O kurde.
Jestem po podwójnej zmianie.
Słuchaj, Brianna…
może po prostu…
Napisy: Krzysiek Ceran