Dzieci, wychodzimy!
Co ty tu robisz?
- Pilnuję dzieci. - Nie dzwoniliśmy do ciebie.
Nikt do ciebie nie dzwoni.
Bernard będzie ich pilnował.
Był tu. Wysłałam go do domu.
Idźcie już. Biorę za każde pół godziny.
Synu, przyjechałam najszybciej, jak mogłam.
Mamo!
Dostałam twoją wiadomość o zawale Reginy
i kolejną, o tym, że odeszła.
Nie martw się. Poradzimy sobie.
Musimy zacząć od tego,
że wywalimy tę tandetną kanapę.
Daj spokój.
„Ona” stoi tutaj.
Cześć, Glodine.
Co to za zmartwychwstanie?
Mamo, Regina żyje.
Musiała się pozbierać, ale wróciła.
Miło, że przyszłaś o nią zapytać. Dobrze było cię widzieć. Pa.
Cicho, Cree. Ona tylko żartuje.
Wiesz, że uwielbiamy, kiedy odwiedzasz nas bez zapowiedzi.
Dzieci! Przyszła babcia Glodine!
Dzieci są w domu?
Pogrzebię w kieszonce, zobaczymy, co tam mam.
Nie dawaj im przepoconej kasy ze stanika.
Wydzwaniałem od miesiąca.
- Gdzie byłaś? - Skarbie.
Byłam zakładniczką na rejsie z muzyką soul.
Kapitan Lonnie nie zgodził się zawrócić.
Frankie Beverly przesyła kondolencje.
Babciu Glo!
Cześć.
- Cześć, babciu Glo! - Kelvin? Mieszkasz tu teraz?
Jakie to postępowe.
Robię postępy.
Wychodziliśmy właśnie na kolację. Dołączysz do nas?
Nie, jadłam już.
Chodźmy na rolki.
Co, proszę?
Chodźmy na ten tor,
gdzie dają mocne drinki i mają barierki z gąbką.
O tym samym myślałem. Dzieci, weźcie rolki.
Pojeździmy.
Ja nie jadę.
Ciebie nie zapraszałem, podpórko.
Dobre, skarbie. Mnie przyszedł do głowy „trójnóg”.
- Uwielbiam twoje wizyty, mamo. - Ja też, skarbie.
Irytujecie mnie.
Miałem pilnować dzieci, Lucretia mnie zastąpiła,
a teraz mam jeździć na rolkach po drugiej stronie miasta.
Sporo narzekasz jak na kogoś, kto ma rolki z monogramem.
Idź pojeździć z babcią. Ja tu sobie postoję, głodna i odstawiona.
Świetnie ci idzie, Maya!
Wiem!
Nic mi nie jest!
Widzę cię, Kelvin. Próbuj dalej.
Dziękuję, pani Regino.
Cześć, kochanie.
Kup mi pizzę, kochanie.
Ile kawałków?
Dwa!
Nieważne. Coś tu rozkręciłem.
Hej.
Czemu nie jeździsz?
Twój facet coś rozkręcił.
Nie jeździłam od dziecka. Nie założę rolek, choćby mi ktoś zapłacił.
Czasem nie wiem, czemu jesteś z moim synem.
Często to słyszę.
Głównie od mojej siostry.
Nie pozwól, żeby ktoś, kto nikogo nie ma, mówił ci, z kim masz być.
Na to się nie pogniewam.
Mamo, zostawiłem ci miejsce!
Jeździj sobie, skarbie.
To twoja impreza.
Miałam jeść pierwszorzędne żeberka, ale szczerze mówiąc?
To żarcie jest wystrzałowe.
Wiesz, co jeszcze będzie strzelać?
Twój tyłek w toalecie.
Nieważne.
Za taki smak mogę zaryzykować.
Skoro wciąż nie jest ci niedobrze…
Moje dwie ulubione panie miło spędzają czas.
Fantastycznie.
Dla kogo niebieskie, dla kogo czerwone?
Zmieszam je, żeby mieć fioletowe.
- Wezmę niebieskie. - Proszę.
Ja spasuję. Lubię wiedzieć, skąd się wzięło to, co piję.
Czyste brązowe.
Nigdy nie zawodzi.
Ale smacznego picia fentanylu.
Brakowało mi cię.
Ale co tu naprawdę robisz?
Potrzebuję powodu, żeby odwiedzić rodzinę?
Mamo.
Zawsze masz jakiś cel.
Dobra.
Rozumiem, czemu jesteś trochę podejrzliwy.
Trochę? Co chwila dołączasz do różnych pozwów zbiorowych.
Wiemy, że nigdy nie mieszkałaś w pobliżu Camp Lejeune.
Miałam tam skrytkę pocztową.
Na moje imię.
Nie musisz wyliczać moich wyroków. Od tego mam kuratora.
Prawda jest taka, że robię się za stara na przekręty.
Nie mogę siedzieć w więzieniu z zapaleniem stopy.
Przyznaj się. Co robisz i komu?
W porządku.
Przejrzałeś mnie.
Znasz swoją mamę.
Jesteśmy zbyt podobni.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni.
Mamo, przestań się powtarzać.
Gadaj. O co chodzi?
Mówię ci, że przekręty to już przeszłość.
Dobrze. Oby tak było.
Udowodnię to wam.
Pamiętacie te malutkie diamentowe kolczyki Reginy,
które zgubiła parę lat temu?
- Tak. - Skąd o tym wiesz?
Ukradłam je.
Ale ponieważ skończyłam z tym życiem,
a ty ich nie poznałaś,
oddaję je z powrotem.
O Boże.
I jak, Gary? Wygląda jak na zdjęciach?
Nawet lepiej. Nie sądziłem, że znajdę coś takiego podczas turnieju.
Miło mi cię gościć.
Żeby nie było, alkohol nie jest dla ciebie,
jedzenie zostaje w kuchni,
nie zużywaj za dużo prądu, nie dotykaj termostatu,
a jeśli deska klozetowa będzie mokra, będzie problem.
A poza tym mój dom jest twoim domem.
Zwykle gospodarza nie ma w domu, gdy go wynajmuję.
Rany. Chcesz robić coś dziwnego?
Rób co chcesz,
byle w swojej sypialni.
Wszystkie pokoje są moje. Wynająłem całe mieszkanie.
Widzisz? W opisie wymieniłaś wszystko.
Ja to kliknęłam?
Blokowałam ciasteczka.
To jasne, że się pomyliłam.
Nie mogę ci oddać całego mieszkania.
Nie mam dokąd pójść.
No to ci nie zapłacę.
Słuchaj. Jestem wyluzowana.
Dobrze się nam układa.
Dobra.
Znajdę coś.
Daj mi się spakować i zamknąć szafkę z amunicją.
I rozgość się.
WARSZTAT BENNIEGO
Ty jesteś Bennie Upshaw?
Co jest?
Stary, nie jestem twoim tatą.
Nie szukam taty.
Jestem Bennie Upshaw. Co tam?
Przyszedłem po 5000 $, które wisi twoja mama.
Nie mam tyle przy sobie. Zostań, gdzie jesteś.
- O co chodzi? Gościu. - Lepiej skołuj tę kasę. Cwaniaku.
A więc to tak? Duck!
No tak, uczy się na księdza.
Wiecie, przydaliby mi się tu silni goście.
- Szukacie pracy? - Mamy napięty harmonogram.
Dzisiaj jeszcze trzy albo cztery wymuszenia.
Musimy już zaczynać.
Stary, co jest?
Hej!
To akurat nic, i tak miałem go wymienić.
A kolana?
Też chcesz je wymienić?
Mój błąd. Możecie sklepać auto, jeśli chcecie.
Co robisz? Zostaw mnie.
A teraz masz kasę?
A jak myślisz? Przyszła tu sama?
- Daj spokój. - Zostaw mojego synka.
Bo wyciągnę pistolet.
Mama zawsze ma spluwę. I co teraz?
Spokojnie. Mam dla nich kasę.
No, część kasy.
Sięgnij pod drugiego cycka, oni chcą całą kasę.
Resztę oddam za kilka dni.
Jutro.
Albo rozwalimy tu zdecydowanie więcej.
Przecież mówiłem.
Macie szczęście, że nie biję się przy mamie!
Wszystko w porządku?
Mówiłaś, że zerwałaś z przekrętami.
Zerwałam.
Widziałeś, jacy ci goście byli wielcy.
Właśnie dlatego z tym zerwałam.
Ale oni wciąż chcą kasę.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Myślałam, że załatwię to, zanim cię znajdą.
Czemu w ogóle mnie szukają? Skąd o mnie wiedzą?
Bo jestem z ciebie dumna.
Mama nie może się pochwalić odnoszącym sukcesy synem?
Chwal się mną, nie moim adresem.
To dziwne, że zaczęli tutaj.
Wspominałam, że masz dom.
Mamo!
A co miałam powiedzieć? „Mój syn jest przegrywem”?
Nie chciałem popsuć naszej rocznicowej kolacji,
ale obchodzimy który raz, gdy się zeszliśmy?
Ten, po którym się nie rozstaliśmy.
To urocze.
To nie koniec. Mam niespodziankę.
Cześć, siostrzeńcu i Hectorze.
To jest ta niespodzianka? Bo myślałem o czym innym.
Nie, niespodzianką był szampan, który właśnie żłopie.
To wino musujące. Nie przesadzaj.
Co to ma znaczyć i czemu?
No…
Hectorze, czy mógłbyś nas zostawić?
Tak.
Więcej nie mogę. Przecież tu prysznic jest w kuchni.
Wynajęłam moje mieszkanie.
Umowa najmu tego zabrania.
Jako właścicielka budynku mówię, że mogę to zrobić,
więc muszę tu zostać na kilka dni.
Idź do mamy i Benniego.
I co im powiem?
Nie wiedzą o moich…
okolicznościach.
Że jesteś spłukana?
Bernard mi powiedział.
Właśnie świętujemy z Hectorem. Nie możesz tu zostać.
Powinniście świętować to, że nie płacisz mi czynszu.
Nie jestem potworem.
Pójdę do sypialni, a wy sobie tutaj świętujcie.
Czy ktoś może mi dolać?
Cześć. Co się stało?
Jacyś goście robili problemy mamie.
Nic ci nie jest?
Nic.
Mamy 5000 $, które możemy dać mamie?
Tak, w lodówce, obok „Co ci odwaliło?”.
Czy ona zerwała z przekrętami, czy nie?
„Ona” tu siedzi.
I zerwałam.
Zostało parę niedokończonych spraw,
ale to mój problem.
Masz rację.
Przyszli do mnie. Też mam problem.
Ale nie możesz mi pomóc.
Masz za dużo dzieci, żeby mieć takie zaskórniaki.
Chyba że masz tu coś cennego, o czym nie wiem.
Oby to była dramatyczna pauza, bo już strasznie długo czekam na to „nie”.
Mam taki drobiazg.
Chyba nie myślisz o kartach z baseballistami.
Mamo…
Chwileczkę.
Masz karty z baseballistami warte 5000 $?
Bóg wie, że nie chciałam was w żaden sposób skłócić.
Skarbie, twoja mama ma łeb na karku.
Dam sobie radę.
Pamiętasz, jak przyłapano mnie,
gdy sprzedawałam bilety na koncert Jodeci, którego nie było?
Pamiętam.
Tamten tłum mnie nie dogonił.
Tych też przegonię.
Z takim płaskostopiem nikogo nie przegoni.
Co to ma być, Bennie?
Tyle przeszliśmy. Tyle razy potrzebowaliśmy pieniędzy.
Błagałam Lucretię. Błagałam firmę energetyczną.
Błagałam Lucretię, żeby opłaciła nam prąd.
I mój egzamin wstępny.
Za każdym razem mogłeś coś zrobić.
A ty?
Nigdy nie sprzedałaś tego naszyjnika,
który chowasz w torebce po whiskey w sypialni.
Chyba nie mówisz o medalionie mojej mamy?
Trafi do tego dziecka, które poda mi na starość szklankę wody.
Te karty wiele dla mnie znaczą. Nigdy nie myślałem, żeby je sprzedać.
Czemu nie? Nawet nie lubisz baseballu!
- Tata mi je dał. - Błagam.
Mówisz tak, bo ja mówiłam o medalionie mamy.
Mówię poważnie.
Zawsze, gdy miał trochę więcej kasy,
kupował mi te karty.
Spędzaliśmy przy nich długie godziny.
Siedział, żuł tytoń…
pluł…
A ja żułem gumę do żucia. Dmuchałem balony.
Plułem.
Uwielbiałem to.
Tak mi przykro, kochanie.
Nie miałam pojęcia.
Nie chcę sprzedawać tych kart, ale muszę to zrobić dla mamy.
Rozumiem.
Sprzedaj karty.
W ten sposób będziesz mógł spłacić jej dług.
- A resztę oddaj mnie. - Co?
Mówiłam, też wspominam wiele rzeczy.
Na przykład to,
jak czekałam na koncert Jodeci, którego nie było!
Oddałam ci te tycie kolczyki.
Wszystkiego nie cofnę.
Małe, ale przytulne.
Bernard!
Zdradzasz Hectora?
Naprawdę nie masz jednego typu.
Ciociu, to jest Roger.
Kochanków nie przedstawia się rodzinie!
To nie romans.
Wynająłem mu mieszkanie przez Airbnb.
Tyle na tym zarabiasz, że tylko idiota by tego nie zrobił.
Słyszałam, że właścicielka na to nie pozwala.
A ja słyszałem rzeczy, które właścicielka chciałaby zataić.
To cios poniżej pasa.
- Widać, kto jest twoim tatą. - Będę u Hectora. Albo u rodziców.
Albo gdzie indziej. Mam wiele opcji, bo nie kłamię ludziom.
Hasło do wi-fi jest na stole.
Przepraszam, wezmę sobie precelki.
Co? A gdzie ja mam się podziać?
Omów to ze swoimi tajemnicami. Cześć.
Stary, chcesz współlokatorkę?
Mowy nie ma.
To twoje stopy?
Cześć.
Muszę się spieszyć.
Bennie w tej chwili sprzedaje karty.
Mówiłam ci, mój syn zrobi dla mnie wszystko.
Tak. Jak będę miała pieniądze, możemy zarezerwować bilety.
Cabo czeka.
Ciao, skarbie.
Nienawidzę pracować.
I jak ci idzie?
Skończymy, jak ten gość się zdecyduje.
Chcę kupić wiele z nich.
To w czym problem? Do brzegu.
- Niektóre są wyblakłe. - Nie.
Reggie Jackson nie jest wyblakły, on ma jasną karnację.
Dobra. Trzy tysiące za wszystko.
Trzy tysiące? Słońce ci przygrzało!
Ta jedna karta kosztuje pięć stów.
Ludzie zawsze próbują cię wykorzystać.
No to pięć kafli.
Brzmi dobrze.
Jak zapłacisz? Przez Cash App? Venmo? Apple Pay? Zelle?
Oni biorą najmniejszy procent.
Gotówka mi pasuje.
Muszę zrobić przelewy.
Dziękuję, synu.
Udawałam pewną siebie. Nie wiem, co bym zrobiła.
Wiesz, że zrobiłbym dla ciebie wszystko.
Tak.
Tak przeczuwałam.
Kurde, inni ludzie.
Co tu robicie w niedzielę?
Sprzedaję karty z baseballistami.
Karty z baseballistami? Co to za bzdury?
Oby to nie była przykrywka dla handlu ludźmi.
Zawołaj, jeśli potrzebujesz pomocy!
Czemu trzymasz mokre klapki?
I przybornik z rzeczami kąpielowymi?
Kąpiesz się tutaj?
Nie!
Skoro koniecznie chcecie wiedzieć,
czasami przychodzę tu po kościele,
żeby posprzątać na więzienną modłę.
Niby czemu mam szczoteczkę do zębów?
Żeby dokładnie czyścić kopyta.
Mój syn miał rację.
Fioletowe jest świetne.
Murph, Marquis, dobra robota.
Kiedy zobaczyłam, jak wyrzucacie śmieci, wiedziałam, że macie krzepę.
Serio, stary, nawet ja się ciebie bałem.
Dzięki.
Nic o mnie nie powiesz?
Oberwałem.
Dobra. To moja wina. Proszę.
Masz za to dodatkowe dwie dychy.
Mamo.
O kurde.
Bennie. Co tutaj robisz?
Śledziłem cię.
Nie chciałem, żebyś była to sama. Jesteś moją mamą.
Spóźniłeś się.
Przeprosili.
A teraz tak sobie gadamy.
Oni mną poniewierali. Nie zapominam takich rzeczy.
Teraz popsuję im humor. Policja!
- Policja? - Policja?
- To sprawcy? - Tak.
Ci dwaj. A to moja mama.
Dobrze. Macie prawo zachować milczenie.
Zaraz!
Ona nam zapłaciła.
Pracujemy tutaj. Wyrzucam śmieci.
A ja naprawiam rolki.
Co? To prawda, mamo? Zapłaciłaś im?
Nic podobnego.
Glodine Upshaw nie zrobiłaby czegoś takiego.
Glodine Upshaw?
Szukamy cię od lat.
Co?
Powiedziałam Glodine Upshaw? Chciałam powiedzieć Glodine Littlefeather.
Bennie, pomóż mi.
Nie mogę, mamo.
Twoje przekręty w końcu się zemściły.
Teraz gliny się tym zajmą.
Bennie, jak bardzo mam ją przycisnąć?
Chcesz, żebym skuła twoją mamę?
Żebyś wiedziała. Próbowała mnie oszukać.
Wiedziałeś?
Żebyś wiedziała. Pójdziesz za to siedzieć, mamo.
Pierdol się, synu.
Nie wiem, co mył w tej wannie,
ale potrzebujesz profesjonalisty.
I dlatego właścicielka nie pozwala podnajmować lokali.
Zabiję cię, Bernard.
Co z tobą jest nie tak, Glodine?
Gdybym poprosiła o pieniądze na wyjazd do Cabo,
dalibyście mi je?
Ja tam nie byłam. Czemu miałabym wysyłać ciebie?
Pójdę na górę. Sprawdzę, czy mam całą biżuterię.
Zanim zaczniesz oskarżać ludzi,
masz swój naszyjnik z jakąś maszkarą.
To medalion mojej mamy!
Mam cię dość.
Mamo, robiłaś w życiu popaprane rzeczy.
Masz rację.
Robiłam.
Ale jaki miałam wybór?
Gdy dorastałeś, było nam ciężko.
Nie było łatwo.
Poradziliśmy sobie, bo robiłam, co musiałam.
Nie będę za to przepraszać.
Daj spokój. Wiesz, że to doceniam.
Nie ma za co.
Zaraz. Dokąd idziesz?
To nie był koniec?
Nie, mamo.
Oszukałaś mnie. Sprzedałem swoje karty.
Nie mogę się z tym pogodzić.
Ja nie mogę się pogodzić z tym, jak szybko mnie przejrzałeś.
To był dobry plan.
Lucretia jest wścibska. Ma kamery w warsztacie.
Pokazała mi, jak dzwoniłaś.
I jaki radosny taniec odstawiłaś,
zanim wyszedłem.
Robiłaś o tak…
Naprawdę?
Powiem ci coś o tej bezdomnej, spłukanej suce.
Nie ma ani centa.
Mamo, kłamiesz.
Co to?
Jej karta debetowa.
Okradłaś Lucretię?
Próbowałem, ale jej konto było puste.
To też.
Chcesz powiedzieć,
że ja mam pięć kafli na koncie,
a Lucretia jest spłukana?
I to jak.
Mamo, kocham cię. Chodź tu!
Napisy: Krzysiek Ceran