WARSZTAT BENNIEGO
Nie mówię o kwestiach moralnych.
Nie jestem pewien, czy to się opłaca.
Mówisz o łamaniu praw człowieka.
- Nie o tym mówię. - To wszystko jest nieważne!
Lucretia jest spłukana!
Nie ma pieniędzy.
Tak się cieszę.
Nie mogę oddychać.
Czy szczęście prowadzi do astmy?
Boże, biedna Lucretia.
- Mam 40 dolarów, które mogę jej dać. - Nie masz.
Nie pomożemy jej.
Będziemy kopać leżącą.
Zaraz. Cieszy cię to, że jest spłukana?
I to jak!
Tyle lat się wywyższała.
Patrzyła na mnie z góry.
Teraz moja kolej.
Należy mi się.
No nie wiem. Reginie się to nie spodoba.
Nie dowie się.
Nie jesteś kapusiem, co, Tony?
Nie, proszę pana. Dołóżmy jej!
Nie nabijam się z nieszczęścia innego człowieka.
To nie człowiek.
To Lucretia.
Właśnie tu idzie. Nadchodzi.
Muszę się dobrze uśmiechnąć.
Wyglądam jak Joker?
Czuję się jak Joker.
Co jest nie tak z tym miastem?
Od kiedy wszystkie parkometry działają?
Niesamowite.
Potrzebujesz drobniaków?
Mam drobniaki.
Wydasz mi resztę ze stówy?
Wtedy to ja dawałabym ci drobne. Liczyć nie umiesz?
Masz rację.
Dziś urodziny Davisa. Zrzucamy się.
Ile mu dasz?
Sto lat.
Davis tu nie pracuje.
Są urodziny Tony’ego.
Gdzie zaparkowałaś? Przyniosę ci torebkę.
Chyba, że magazynujesz wszystko w garbie.
- Co to? - Co?
Co do diabła?
Czeka na mnie tona papierkowej roboty. Niech nikt mnie o nic nie prosi.
Bo nie ma nic, co mogłaby dać. Tony, laweta.
- Przestawimy ją na zakaz parkowania. - Dają za to mandat.
Wiem.
Albo mi pomożesz, albo wracaj do domu.
Zrobimy to.
No chodź.
Pankejki!
Nie.
Pankejk.
- Nikt nie robi jednego pankejka. - Ja też nie.
Inne były tak dobre, że od razu je zjadłam.
…„pozamykasz, zrobisz to, zrobisz tamto”.
Czemu?
Wchodzisz i nawet się nie przywitasz?
Nie przywitałem się?
Podwójne zmiany mnie wykańczają. Padam z nóg.
Przyjechałem tu, bo ta kanapa była bliżej.
Synek ciężko pracuje na swoje marzenia.
Cre, daj Bernardowi pankejka.
Skończyły się.
Sok też się skończył.
Nawet nie będę pytać, czemu cały czas tu jesteś.
Mam 5000 powodów, żeby być w dobrym nastroju.
- Dostałaś podwyżkę? - Błagam.
Połowa pacjentów płaci nam wypiekami.
Nie, twój tata sprzedał karty z baseballistami.
Mogłaś po prostu powiedzieć, że to nie moja sprawa.
Regino, dobrze wiesz,
że Bennie przegrał już te pieniądze w pokera,
ukradł twoją kasę i też ją przegrał.
Ten dom pewnie już nie jest twój.
A nie mówiłam? Komornik przyjechał.
Dzieci, pożegnajcie się ze swoimi rzeczami.
Budzimy go?
Śpi tak słodko. Zostaw go.
Nie. Mowy nie ma.
Nie będziesz znowu naprawiał aut na podjeździe.
Spokojnie. To jest nasze!
Nie wiem, jak będziecie w nim mieszkać, ale jakoś dacie radę.
Ciebie wepchniemy do schowka.
Razem ze śmieciami.
W tym bagażniku zmieści się ciało. Nie kuś mnie.
- Kupiłem je dla Aaliyah i Kelvina. - Kupiłeś bezrobotnym dzieciom auto?
Czy my jesteśmy biali?
Kupiłem je za pieniądze z kart.
Tak powiedziałby biały.
Mogliśmy tyle zrobić z tymi pieniędzmi.
Zaczynając od spłacenia części pożyczki.
A co, potrzebujesz pieniędzy?
Przepraszam. Przerwałam ci. Krzyczałaś na niego.
To mój tata kupił mi te karty.
Jako tata, chciałem coś zrobić dla dzieci.
Cholera, to urocze.
Ale skarbie, zawsze omawiamy duże wydatki.
Zwykle mówimy, że nas nie stać.
Niedługo zaczną prowadzić.
Jak będą miały auto, nie będziesz musiała ich wozić.
Wiem, jaka jesteś zajęta.
Zrobiłeś to dla mnie?
Skoro tak to zinterpretowałaś, jasne.
Poszczęści ci się dzisiaj.
Nie będziesz mogła chodzić.
Aż mi się pankejki cofają.
Sprawdzę swoje pranie.
Pranie?
Obyś nie prała tam swoich starych gaci!
Kurczę. Znowu naprawiasz auta na podjeździe?
Pod moim łóżkiem wciąż jest gaźnik.
Więc to tam jest!
A zwymyślałem kuriera.
Tak, wiem.
A gdzie Kelvin?
Pewnie z Savannah. Kogo to obchodzi?
Powiemy mu później.
Kupiłem wam samochód!
Nie żartujesz? Powiedz, że nie. Oby nie!
Nie żartuję.
Jest twoje i Kelvina, jak już wróci.
Walić Kelvina!
Dziękuję!
To teraz rozdajesz auta?
Najfajniejsze, co mi dałeś, to…
Nic sobie nie przypominam.
Dobra, to ty myśl dalej
i stój jak kołek.
Mam coś dla wszystkich dzieci. Patrzcie.
Resident Evil 4! Dzięki, tato!
Mama mi zabraniała!
Bernard, dla ciebie mam torebkę.
Serio?
Wyluzuj, to dla Sydney.
Co to „Guccci”?
Gucci z dodatkowym „c”.
Ludzie, dostałam auto. Dajcie mi klucze, zanim Kelvin wróci.
Chcesz jeździć tym rzęchem?
- Pewnie nie ruszy. - Sprawdziłem to auto.
Bernard, wszyscy inni mnie lubią. O co ci chodzi?
O nic. Nie myśl o mnie.
Wracaj. Zapomniałeś guccci.
Tatuś się postarał czy nie?
Wolałabym siedzieć za kierownicą.
Ludzie chcą zobaczyć, jak prowadzę.
Zrobię live.
Skup się.
Pierwsze, co robisz, wsiadając do auta to…?
Banał, zapinam pasy.
Racja. Szlag.
Potem synchronizuję Spotify, żeby puścić odpowiednią muzę.
Zaraz.
Tu nie ma Bluetooth?
Rany. Bernard miał rację.
On nigdy nie ma racji.
Nienawidzi wszystkiego.
„Będziesz jeździć rzęchem”.
„Nienawidzę tego auta”.
„Nienawidzę swojej torebki”.
„Nienawidzę tatusia”.
„Nienawidzę twojego głosu”.
Potem sprawdzasz lusterka.
Taki nienawistny…
Jedźmy.
- Tato! - Co do…
Cholera.
Nic ci nie jest?
Zniszczyłeś drzwi garażowe. Mama będzie na ciebie zła.
Mowy nie ma.
Zamień się ze mną.
- Co? - Musisz to wziąć na siebie.
Uczysz się. Na ciebie się nie wkurzy.
Moja mama się nie wkurzy?
Już nigdy nie pozwoli mi prowadzić.
- A wciąż nie prowadziłam! - Spokojnie.
Wszystkim się zajmę.
Słuchaj, ułożyliśmy z mamą plany na wieczór.
Nie chcę ich popsuć.
Za 50 dolców.
Pięćdziesiąt dolców?
Młoda, kupiłem ci auto,
a ty chcesz wyłudzić kasę?
Wysiadaj i udawaj, że coś przeskrobałaś.
Zrobiłam ci spaghetti, jest w lodówce.
Powinno wystarczyć do końca tygodnia.
Dzięki, mamo.
I dzięki za kawę.
Byłabym wcześniej, ale zamówiłeś skomplikowaną kawę.
Dwa rodzaje mleka i nie za dużo. I co to jest „bardzo gorąca”?
Gorąca to gorąca.
To zwykła czarna kawa.
Upuściłam twoją, bo była za gorąca.
To co…
nie porozmawiamy o twoich wybuchu przed domem?
Nie ma o czym. Twój mąż to dupek.
Kochanie, tu nie było złej woli.
Po prostu o tobie nie pomyślał.
Dzięki, że wpadłaś.
To źle zabrzmiało.
Chcę coś zrobić.
Wiem, że ciężko pracujesz, żeby kupić siłownię.
Jeśli nie masz nic przeciwko,
poproszę Cree, żeby pożyczyła ci pieniądze.
Ciocię Lucretię?
Nie trzeba. Coś wymyślę.
Jesteś jak swój tata.
Też nie chciał, żebym ją o to prosiła, ale dzięki temu ma warsztat.
Nie możesz jej o to prosić.
Ma za dużo pieniędzy.
Co jest grane?
Nie kłamię.
Gadaj.
Nie mogę zdradzić zaufania cioci.
O kurde. To będzie dobre.
Powiedz!
Inaczej tu zamieszkam.
Nie może się dowiedzieć.
No mówże!
Dobrze.
Styl życia cioci Lucretii uległ zmianie.
- Uległ zmianie? - Tak.
Myśli, że będziesz ją inaczej traktować.
Mówiłem jej, że to nic, że dalej będzie kochana,
ale to kwestia tożsamości.
Może dla mnie to nic takiego,
bo zawsze taki byłem, ale ona…
O kurde! Cree jest lesbijką!
Idę ją wspierać!
Nie!
Nie jest lesbijką.
Jest spłukana.
- Spłukana? - Tak.
Ciocia Lucretia jest spłukana.
Miło było wyznać jej sekret.
Muszę przeczytać to wszystko, zanim dasz mi prowadzić?
Gdybym używała blokady rodzicielskiej, to znak, że skopałam sobie życie.
Ludzie muszą wiedzieć rzeczy.
Wtedy można pomóc, kiedy coś pójdzie nie tak.
Nie myśl, że coś wiesz.
Nie wiesz, czego nie wiesz, a potem słyszysz, że inni wiedzą,
ale ty masz nie wiedzieć, wiesz?
Zdecydowanie nie wiem.
Czytaj dalej, a ja biegnę do środka.
Kurde! To mój lakier!
Przynajmniej alarm się…
Nie ma mnie tu. Czytam.
Czemu to musiało się stać dzisiaj?
Z apteki wybiegła kobieta.
Jest wielka i wściekła.
I wymachuje torebką.
Zamieńmy się.
- Znowu? - Co?
No właśnie. Co?
Ludzie są wyrozumiali dla uczących się jeździć.
Nie dałam ci kary za garaż.
Tata chciał ci zabrać prawko, ale go od tego odwiodłam.
Rany, tato. To okrutne.
No to wracam do czytania.
Walić czytanie.
Ubezpieczymy ci auto. Zdjęła kolczyki.
- Ty dołem, ja górą. - Szybciej.
- Po to mam wazelinę w torebce. - Idzie!
Nie zaparkowałam na zakazie.
Nie wiem. Może się ześlizgnął.
Wiesz co? Zatrzymaj sobie to auto.
Ile za dzień?
Zaraz tam będę.
Daj kasę na nagłe wypadki.
Wydałem ją.
Na co?
Coś mi nagle wypadło.
Co ty kombinujesz?
Nic takiego.
Ale mam coś dla ciebie.
Po co mi to?
Coś wymyślisz.
Tam na rogu jest przystanek. Dużo ludzi się tam kręci.
Zaraz.
O co chodzi?
To prezent w złym guście?
A może w guście kogoś, kto jest spłukany?
O nie.
Nie.
Tak.
Boże!
Tak!
Nie byłem taki szczęśliwy, odkąd Janet Jackson wypadł cycek.
Proszę.
Znowu się zaczyna.
Podpisz, żebym mógł zapomnieć, że tu byłem.
Stary, nie możesz rozwalać mi paczek i tak po prostu wychodzić.
Od rana jesteś zły.
Jeśli chcesz mi coś powiedzieć, powiedz to.
Kiedy zaczynam myśleć, że się zmieniłeś, przypominasz mi, że nic się nie zmieniło.
Stary Bennie. Samolubny jak zawsze.
Jestem samolubny, bo chciałem zrobić coś miłego dla dzieci,
a ty próbowałeś to popsuć?
Przyszło ci do głowy, że też jestem twoim dzieckiem?
Wiem. Jesteś Bennie Upshaw Junior.
Nigdy nie robisz dla mnie nic miłego.
Nie myślisz o mnie.
Nigdy cię o nic nie prosiłem.
Bo zwykle nie masz nic.
Ale gdy już miałeś,
w ogóle o mnie nie pomyślałeś.
Jeśli mówisz o prezencie, to proszę, masz prezent.
Weź sobie popękane lampy, synu.
Nie rozumiesz mnie.
Widzisz, jak ciężko pracuję na siłownię.
Ile to dla mnie znaczy.
No i spoko. To ja ci powiedziałem, żebyś to zrobił.
Część tej kwoty bardzo by mi pomogła.
Ale spoko. Przywykłem do tego, że Aaliyah i Maya wszystko dostają.
Nie rób z siebie ofiary.
Jesteś za stary, żeby zazdrościć dziewczynom.
Ale zazdroszczę.
To twoja wina.
Wiesz co?
Skoro ja cię nie obchodzę, to ty mnie też nie.
Bernard.
Bernard!
Pisałaś.
Bennie na pewno wie?
Na pewno.
Zwykle kpi ze wszystkiego.
Teraz ma mnie na celowniku.
Jest jak Maverick, a ja jestem w strefie zagrożenia.
Ale to nie mój największy problem.
Popatrz.
Co to jest?
To urząd skarbowy.
Tyle jestem im winna.
O kurde.
Myślałem, że to numer twojego konta. Nie wiedziałem, że jest tak źle.
Jeśli nie ureguluję należności, przejmą budynek.
Dosłownie?
Ale ze mną?
Tak, Bernard. Właśnie to nie daje mi po nocach spać.
Martwi mnie to, gdzie zamieszkasz.
Musi być jakiś sposób, żebyśmy…
Żebyś ty się z tego wywinęła.
Możesz wziąć pożyczkę?
Nie, budynek podpada pod prawo zatrzymania.
Musisz mieć jakieś opcje. Coś, co mogłabyś sprzedać.
Mam dwie nieruchomości. Ten budynek i warsztat.
Nie masz innych zasobów?
Swoje piękne ciało.
Nie jest na sprzedaż.
Kiedy prowadzisz, znaki nie zawsze są jasne.
Czasem docierasz na rozstaje dróg i nie wiesz, co robić.
Jaką decyzję podjąć.
Tutaj w prawo.
W tym problem. Prawo nie zawsze jest po twojej stronie.
Gdyby to tylko było takie proste.
No to zawróć na następnym skrzyżowaniu.
Dokąd prowadzi ta droga?
Chciałabym to wiedzieć.
Ja wiem, że blisko szkoły trzeba zwolnić.
Cholera. Co takiego zrobiłam?
Ignorowałaś mnie.
To dobra okazja do nauki.
W takiej sytuacji ręce na kierownicę.
I miej prawko pod ręką.
Cholera. Zapomniałam odnowić prawo jazdy.
Zamień się ze mną.
Nic mi za to nie dasz?
Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłam? Poświęć się.
Dzień dobry.
Bardzo mi przykro.
Jechała tak szybko, niemal wypadłam ze swojego miejsca.
Tyłkiem do przodu?
Tak bardzo się bałam.
Będzie mi brakowało tej przestrzeni.
Będzie mi brakowało tych ceglanych ścian.
Będzie mi brakowało tego niepotrzebnie drogiego schronu.
Przykro mi, że nikt się tu nigdy nie włamał.
Barek na kółkach.
Ciebie tu nie zostawię.
Może będziesz moim jedynym środkiem transportu.
Pani Turner nie ma w domu, dziecko!
Lucretia, czemu mówisz jak Jamajka?
Zaczęłam robić Duolingo.
Będę nazywać Benniego „bumbaclot”.
Co tu robisz?
Aaliyah wjechała w drzwi garażowe, więc zaczęłam tam sprzątać.
I pomyślałam, że może przyda ci się mój płaszcz zimowy,
trochę kosmetyków
i 12 zupek chińskich.
- Jak się dowiedziałaś? - Jestem twoją siostrą.
Wiem wszystko.
Zawsze będę wiedziała, co się z tobą dzieje.
- Bernard ci powiedział? - Tak.
Nie przyszło mu to łatwo.
Trzeba było mi powiedzieć.
Mogłam ci pomóc.
Z pieniędzmi?
Może poradzę się Mayi w kwestii menopauzy?
Cholera.
Jak chcesz, bankrutko.
Regina.
Tyle razy chciałam ci powiedzieć, ale nie mogłam.
Za bardzo się wstydziłam.
Wstydziłaś? Boże…
To głupie. Przecież…
Ja ciągle proszę cię o pomoc.
W większości przypadków powinnaś się wstydzić.
- Bennie i ja mogliśmy pomóc. - Co?
Błagam.
Ledwo się dowiedział i już ze mnie kpi.
Wiesz co? Lepiej go pilnuj.
Bo go kropnę. Nie mam nic do stracenia.
Moje dzieci mają coś do stracenia.
Daj spokój. Bennie nie kpiłby z czegoś takiego.
Zna granice.
Regino…
Przy okazji, co tam u Kelvina?
To był tani chwyt. Na inne cię teraz nie stać.
No dobrze.
Zasłużyłam na to.
Widmo biedy uczyniło mnie nieczułą.
Co zamierzasz zrobić?
Jaki masz plan?
Nie wiem.
Mam tylko dwie opcje, ale obie nie wchodzą w grę.
Co?
Jakie opcje?
Nieważne.
Nie zrobię tego. To zbyt samolubne.
Na terapii…
Regino, dość już cierpię.
Na terapii nauczyłam się, że „samolubne” nie musi być złe.
Samolubne może być dbanie o siebie.
Bóg wie, że dbałaś o wszystkich, Lucretio.
Masz prawo zadbać o siebie.
Cokolwiek teraz postanowisz,
jeśli ma ci to pomóc, zrób to.
Dziękuję.
Dasz się zaprosić na kolację?
Na pewno?
Tak. Stać mnie.
Kurczakowa czy krewetkowa?
Nie wiem, co to, ale nie ukryję tego.
To na siłownię, synu.
Pieniądze z kart.
Mówiłeś, że wydałeś je na auto.
Mówię dużo rzeczy.
Ktoś je u nas zostawił na aukcję charytatywną dla dzieci,
a ja dałem je moim dzieciom.
Jak to robisz, że takie oszustwo brzmi słodko?
Musisz sam w to wierzyć.
- Czemu powiedziałeś, że je kupiłeś? - Bo mama miała inną wizję.
Chciała odnowić dom. Ja chciałem kupić automat do gier.
- To słabe, kiedy czegoś nie możesz mieć. - Prawda.
Pewnie coś o tym wiesz.
Jest jak jest. Jestem dorosłym facetem, pamiętasz?
Hej.
Słuchaj, masz rację.
Nie myślę o tobie.
Bo widzę, jak jest.
Tyrasz. Robisz swoje.
Chyba niczego nie potrzebujesz.
Ale jesteś moim synem.
Słuchaj, jeśli wezmę te pieniądze, to jako pożyczkę.
Zwrócę ci.
Nie.
To inwestycja.
Dzięki, tato.
Ale…
Inwestorzy nie muszą dużo robić, prawda?
Nikt tego od ciebie nie oczekuje.
Dobra nasza.
KLUB BOKSERSKI TK-OTISA
Tu będzie gruszka bokserska.
Na środku będzie ring, a tam z tyłu stanowisko z sokami.
Z sokami? Mowy nie ma.
A może z lodami?
Jeśli mój synek chce soki,
będzie miał soki, to jego klub.
Nie, to nasz klub.
O Boże.
To nasz klub.
Ty słodki, naiwny idioto. Dałeś swojemu tacie dojść do głosu?
Będzie dobrze. Najważniejsze jest to, że to zrobię.
Gdy straciłaś pieniądze, pomyślałem, że to już niemożliwe.
Cholera. Wiecie o tym?
Oczywiście. Wiem wszystko.
To jakieś sprawy dorosłych.
Wiedziałeś? Czemu mi nie powiedziałeś?
Bo nie pozwoliłabyś mi na takie żarty.
Bankrutko, rusz tyłek.
A teraz mówimy „rząd zabrał mi kasę”.
Bennie.
Wiesz co, Bennie?
Chcę ci podziękować.
Miałam wątpliwości w pewnej sprawie,
ale twój prostacki humor mi je rozwiał.
- Tak? - Tak.
Sprzedam warsztat.
Porąbało cię do końca?
Nie możesz go sprzedać. Jest nasz.
Papiery mówią co innego.
- Boże. - Moment. O czym ty mówisz?
Tak jak mówiłaś.
Ten jeden raz będę samolubna i zrobię coś dla siebie.
To wyciągnęłaś z tego, co mówiłam?
Może przestań wspierać cele charytatywne?
No właśnie.
Poradzicie sobie.
Macie tę siłownię.
Wszyscy cali?
Davis, co to ma być?
Zamieńmy się.
Napisy: Krzysiek Ceran