Chcesz płatki na śniadanie?
Za dużo cukru, nie chcę stracić stopy.
Powiedz, jeśli czegoś potrzebujesz. Chcę, by było ci tu wygodnie.
Mamo, masz matę grzewczą?
Futon Hectora jest średnio wygodny.
Pomieszkałbyś z Aaliyą.
Kazała mi spać na pufie.
Sama chciała bawić się w kota.
Oszukałaś mnie.
Nie moja wina!
Dość marudzenia. Aż mi płatki zgorzkniały.
Bernard,
jak mówiłam,
nie wiedziałam, że ciebie też wykopią z mieszkania.
Aaliyah, Maya, jesteście dziećmi.
Weźcie się w garść. Nie płacicie czynszu.
Ja też nie płaciłem.
Hej, rodzinka. Boże, nie!
Znasz zasady.
Żadnych szortów, załóż stanik,
zdejmij klapki.
Te palce wyglądają jak połamane.
Połamany to ty zaraz będziesz.
Aaliyah, chodź, jak chcesz mi pomóc na siłowni.
Wychodzisz?
Dobrze, wolne łóżko.
Czas na drzemkę!
Super, że pomagasz bratu.
Nie chce popsuć sobie włosów, paznokci ani ubrań,
ale pracuje za darmo.
Czuję się nieco odpowiedzialna.
Nieco? Wjechałaś autem w jego ścianę.
Twój kolega uczył mnie jeździć.
A o tym już nie gadamy.
Nie gadaliśmy też o twojej karze.
Chodźmy, Bernard.
Mogę prowadzić?
- Wykluczone! - Wykluczone!
Czemu wciąż jesteś tak ubrana?
Stoisz obok szuflady pełnej folii.
Zrób sobie coś na wynos.
Odpuść jej.
Sprzedała dla nas swój budynek.
Jeśli chce się ubierać jak młodsza osoba,
to jej sprawa.
Dziękuję.
Miałaś sporo skrętów w lewo. Oby wciąż było ciepłe.
- Nawet się z nami nie podzielisz? - Nie.
Czuję bekon. Też chcę.
Benny, przestań.
To jej jedzenie.
Pozwoliła ci zatrzymać warsztat.
Ale mieszka u nas. Należy się chociaż podatek od bekonu.
To jedyny podatek, jaki zapłaci.
Dobra, weź też coś dla mnie.
Załatwione.
Ugryzłaś mnie!
Ja też mam zasady.
Ugryzła mnie.
Przeobrażam się w jakiegoś stwora?
Jak zmienię się w starą pannę, zabij mnie.
Czemu nie naprawiłeś jeszcze tego mustanga?
Chciałem zrobić kawę, ale nie mogę znaleźć miarki.
Znam ten problem.
Dlatego miałam dodatkową w budynku, który sprzedałam!
Jak długo będziesz mnie tym dusić?
Chętniej udusiłabym cię poduszką.
Gdybym zobaczył cię w swoim łóżku,
to sam bym się udusił.
Bennie, nie żartuję z tym warsztatem.
Więc napraw to auto przed obiadem,
a po obiedzie załatw kolejne.
I zrób coś pożytecznego w trakcie obiadu.
Co?
Nie wiem.
Możesz na przykład posprzątać
i pomyśleć o budynku, który sprzedałam!
Bennie!
Jest mój ziom.
A gdzie bronco?
Żona obejrzała dokument o niedźwiedziach i kazała kupić elektryczne auto.
Oby nie miała czegoś elektrycznego w sypialni.
Tylko żartuję.
Stary.
Nie znamy się tak dobrze. Napraw auto.
Cokolwiek się zepsuło, oddamy jeszcze dziś.
Ale ja nie potrafię naprawiać takich aut.
Przyjeżdżam do ciebie od lat.
To nie auto, to iphone na kółkach.
To włóż go do ryżu czy coś.
Auto to auto, pieniądze to pieniądze.
Lepiej pojedź z tym do Pete'a na trzydziestej.
On się na nich zna. Wszystkich tam wysyłam.
Wszystkich? Jakich wszystkich?
Odsyłasz klientów do innego warsztatu?
Nie za darmo.
Mogę u niego parkować, jak jadę po alko.
Alkohol to ostatnia rzecz, jakiej trzeba temu ptasiemu móżdżkowi.
Kupuję też zdrapki.
Przykro mi, nie dam rady.
O, jest moja miarka.
W tym dokumencie mówili może,
kiedy skończy się świat? Bo jestem na to gotowa.
- Co robisz? - Odrabiam lekcje.
Spokojnie. Poczekam, aż wróci mama.
Albo ciocia.
Albo Aaliyah.
Albo zrobię źle.
Daj mi to.
Okej.
Zobaczmy. Zdania złożone.
Damy radę.
„Aby zejść na _____,
schodzisz po schodach”.
To jakaś zagadka Sfinksa?
Okej, odpowiedź brzmi:
„Aby zejść na parter,
schodzisz po scho…”
Nie domyśliłbym się.
Nie wstawaj, sama wniosę te ciężkie torby.
To ja miałam zawał.
Jak tam lekcje?
Kiepsko.
Szkoła jest głupia. Pooglądajmy telewizję.
Nie wiem, co zrobiłeś, ale napraw to.
Szkoła nie jest głupia.
Szkoła jest bardzo ważna.
Bennie, zapisałam cię do szkoły naprawy aut elektrycznych.
Wróć. Szkoła jest głupia.
To się zgadzamy. Idę oglądać telewizję.
Ja też.
Nie.
Potrzebujesz certyfikacji, żeby naprawiać te auta.
- Nie możemy odsyłać klientów. - Nie mogę iść do szkoły.
Parafrazując naszego najlepszego prezydenta: „Owszem, możesz”.
Ale nie chcę.
To dobry pomysł. Auta elektryczne to przyszłość.
Przyszłość już nadeszła.
Spytaj Pete'a.
Podbiera nam klientów z tymi elektrykami.
Czemu czepiasz się Pete'a?
Bo nie sprzedałam jego budynku.
Ten garaż to wszystko, co mam.
Nie odpuszczę ci, dopóki nie pójdziesz do tej szkoły.
Dobra już, babciu Lil Wayne'a.
No to koniec rozmowy.
Przecież nie mogę pójść za nim.
Bennie, przygotuj mundurek. Jutro idziesz do szkółki.
Jestem z ciebie dumny.
Chcę, żeby ci się powiodło.
W dodatku możemy spędzić razem trochę czasu.
Tak.
Uwielbiam spędzać czas z moim braciszkiem.
Już prawie pora obiadowa. Idź zjedz w biurze.
W biurze.
- Wolę popracować. - Nie możesz.
- Sałatka się zepsuje. - Skąd wiesz, że sałatka?
Spójrz na siebie.
Może po prostu wpuszczę tu chłopaka, który do ciebie przyszedł?
Widzę cię. Chodź tu.
To siłownia?
Chcę przypakować.
Ale jeszcze nie otwarta. Pójdę.
Czekaj.
To co to ma być?
Lubisz ją,
jesteś z nią
czy stalkujesz ją?
Pierwsze dwie opcje. Nasze pokolenie stalkuje w sieci.
Ale ja nie.
Powiesz mi, kto to jest?
Jestem Tristan.
A Tristan jest…?
Nieznany mamie.
Okej, przerobiliśmy montaż i naprawę usterek
różnych urządzeń elektromechanicznych.
Kurde, więcej zdań złożonych.
Jakieś pytania?
Tak. Czy ja jestem w dobrej klasie?
- Uczy się pan o autach elektrycznych? - Ani razu nie usłyszałem słowa „auto”.
Uproszczę to.
Pojazdy elektryczne wykorzystują diagnostykę zdalną.
Pewnie. Okej.
Obejmującą konsumpcję energii, wydajność ładowania…
Jasne.
…i monitorowanie skoków napięcia.
Jasne, ja to już wszystko wiem.
- Odpowiedziałem na pana pytanie? - O tak.
Nie jestem w dobrej klasie.
Nara.
No proszę.
Wytrwałeś całe 20 minut.
Nie masz gdzie być?
Miałam.
Ale sprzedałam, żeby uratować warsztat!
Więc ty możesz chociaż wrócić tam i się czegoś nauczyć.
Idę do baru.
To ja też.
- Idę do łazienki. - No to do łazienki.
Nie możesz tak za mną łazić.
Czego ty nie rozumiesz?
Zapłaciłam za te zajęcia
i nie odpuszczę, póki nie zdasz egzaminu.
Nie pójdę za tobą…
tylko tam.
Bo to cholernie nudne.
Rozumiem, że dobrze ci idzie?
Pewnie, jestem tam królem.
No to, Wasza Wysokość,
do roboty.
Nie przerobiliśmy jeszcze wszystkiego.
Jesteśmy w połowie książki, ale to długa książka.
Spokojnie. Trzeba zrobić tylko osiowanie.
To potrafię.
Teraz gadasz po ludzku.
- Nie działa też ekran kontroli. - Jasne.
Ekran kontroli to taki ekran,
który daje kontrolę, nie?
Było coś o tym w rozdziale czwartym.
Lepiej po prostu ci to pokażę.
Trzeba uruchomić podnośnik, zajrzeć pod maskę…
i takie tam.
Oboje wiemy, że kłamię.
Bennie, co z tobą?
Test już jutro.
To niepotrzebnie wyłączyłem tego laptopa.
Co tam robiłeś?
Spałem.
Nie patrz tak na mnie.
Od początku mówiłem, że te zajęcia to strata pieniędzy.
Strata?
Tracę jedynie nadzieję, że coś z ciebie będzie.
Co ja sobie myślałam,
inwestując w Benniego Upshawa?
To przegrana inwestycja. Jedyną dywidendą jest złamane serce.
Jak mogłam w ogóle myśleć o sprzedaży mojego budynku?
Byłabym teraz we własnym wygodnym domu,
ciesząc się życiem.
Moje życie było zajebiste.
„Rodzinny interes”.
Chyba mi rozum odebrało!
Może gdybyśmy byli rodziną Corleone.
Oni wiedzą, jak prowadzić rodzinny interes.
- Tak. - Owszem.
Wiedzą, co zrobić z takim Fredo.
Mówisz, że ja jestem jak Fredo?
Cios poniżej pasa.
Masz rację.
- Kurde. - Nie chciałam.
Gdybym mogła wsadzić cię do łódki…
Próbowałem się tego nauczyć.
Ale nie mogę.
- Nie możesz czy nie chcesz? - Nie mogę!
To mnie wkurza.
Jestem Bennie Upshaw.
Nawet gdy coś mi nie szło,
znałem się na autach.
Ale to nie są auta.
Nie mają sensu.
Twoje krzyki niczego nie zmienią.
Przepraszam.
- Doceniam, że przynajmniej spróbowałeś. - Dziękuję.
Czyli koniec szkoły?
- Nie, będziemy ściągać. - Co?
No to jazda.
Słyszysz mnie?
Czemu mówisz tak głośno?
Inni też mają ściągać?
To mój naturalny ton.
Mamy problem.
Spóźnia się mechaniczka, która miała nam pomóc.
Nie znalazła opiekunki do dziecka.
Dlatego to nie jest robota dla kobiet.
Nie mówiłem o tobie.
Zbiłaś szklany sufit.
Pracowałam przy wyścigówkach, a ty nosisz airpody, żeby ściągać.
Pocałuj mnie w dupę.
Obyś się pocięła tym sufitem.
Sofia będzie za dziesięć minut. Graj na czas.
Egzamin ma trzy sekcje.
Już zaczynamy?
Nie pomodlimy się?
Drodzy uczniowie,
zebraliśmy się tu,
aby uczcić rzecz zwaną elektrycznością.
Wszyscy już zaczęli.
Okej. Pierwsze pytanie.
Po prostu czytaj.
Okej.
„Jak pozyskać dane pomiarowe z ECM samochodu?”
Jakbym nie wiedział. Łatwizna.
Powiedziałeś EDM?
Znalazłam artykuł o jakimś Diplo.
Co to jest Diplo?
Spoko.
Laura, co to jest Diplo?
Na pewno porazi cię prąd.
Marty, Laura tylko zrzędzi. Co to jest Diplo?
Czemu nie byłaś dziś na siłowni?
Była zamknięta.
Bo jeszcze nie otworzyliśmy.
Nie mogłaś zapukać? Napisać?
Zrobić tak?
Nieco wysiłku.
Za bardzo namęczyłam się przy porodzie, żebyś mi teraz tak podskakiwał.
Nie miałam przerwy obiadowej. Oglądam Peaky Blinders po godzinach.
Wpadnij jutro.
Nie, jutro jej nie będzie.
W sobotę.
Okej, o kim mówisz? I dlaczego to moja sprawa?
Aaliyah ma chłopaka.
Na pewno by mi powiedziała.
Ma na imię Tristan. Spotykają się na siłowni.
Nie chciałem wyjawiać jej tajemnicy, więc jutro sama możesz ją wyjawić.
Do soboty.
Powiedz coś więcej. Jak długo Aaliyah się z nim widuje?
Ty kapusiu!
Obiecałeś! Jesteś do niczego.
Wzięła mnie podstępem.
Jesteśmy kwita za ścianę.
No ja myślę!
Czemu nie powiedziałaś, że masz chłopaka?
Traktujesz mnie jak zwyczajną matkę. Jestem spoko!
Na pewno?
Nie wyprawisz 12-godzinnego kazania o nastoletnich ciążach?
Wybacz, takie życie.
To może ci się przytrafić.
- Nie planujesz tego, ale… - Nie planujesz tego, ale…
Okej, chcesz mi tak pokazać, że już to słyszałaś.
Mamo, kocham cię.
Ale gdy zaczęłam jeździć autobusem, zrobiłaś mi kazanie o ciąży.
Gdy zmieniłam makijaż, zrobiłaś mi kazanie o ciąży.
Gdy zmieniłam antykoncepcję…
Okej, tamto się zgadza.
Rozumiem, dlaczego to robisz.
Doceniam to.
Ale to bywa wyczerpujące.
Przyznaję, że moje doświadczenia z młodości
wpływają na moje rodzicielstwo.
Raczej podtapiają.
Jestem wyrozumiała. Nie przeginaj.
To twój pierwszy chłopak.
Czekałam na to.
Chcę plotkować, wybierać ciuchy i pocieszać cię, gdy się pokłócicie.
Nigdy się nie kłócimy.
On mnie rozumie.
Jeszcze taka niewinna.
Chcę być częścią twojego życia.
Proszę, nie odcinaj mnie.
Ale bez kazań o ciąży?
Dobrze. Póki co.
Dobrze, bo naprawdę chciałam ci o nim powiedzieć.
Pokaż fotki.
Ale ciacho!
Ma brata?
Nie, zapomnij.
Okej, przepraszam!
Opanuję się.
„Po wyciągnięciu przełącznika akumulatora, czujnik wyłączy się”.
„Ale akumulator pozostanie naładowany”.
To było trzy strony temu.
Wi-Fi na parkingu jest zajebiście powolne.
Na parkingu?
Mogłaś zadzwonić z domu.
Dzięki Bogu. Chodź tu, Sofia.
A to co?
Potomstwo?
Mówiłam, że nie mam opiekunki.
Mogłaś po prostu dołączyć mnie do rozmowy.
Gdybym znała się na technologii, nie byłoby cię tutaj.
Bennie przeczyta pytanie z testu,
a ty zdradzisz mu odpowiedź.
Rozumiem pojęcie zdrady. To nie jest dziecko mojego męża.
Pierwsze pytanie?
Czyje to dziecko?
Z testu, głupku.
Okej.
„Jakie napięcie jest bezpieczne bez rękawic?”
Przy otwartym akumulatorze
potrzebujesz rękawic, jeśli poziom napięcia przekracza 12.
Co powiedziałaś? Słyszę tylko płakanie.
To moje dziecko. Jest głodny.
Sofia.
To nieprofesjonalne.
Tak jest!
Mamy certyfikat
Wysokie napięcie
Mamy certyfikat
Wysokie napięcie
Czego by nie mówili, ściąganie się opłaca.
Kurde, pewnie.
Udało się?
Tak. Przy zmianie pieluchy było nieciekawie.
Dzięki Bogu za maść na odparzenia.
Teraz warsztat wreszcie zacznie zarabiać.
Wkroczyliśmy w przyszłość.
Przy okazji, ukradłem ci airpody.
Ściąga i kradnie. To mój mąż.
Przyznaję z bólem, ale jestem z niego dumna.
Mamy certyfikat.
Nie chcę dosypywać ci rodzynek do sałatki ziemniaczanej,
ale kto będzie naprawiał te auta elektryczne?
Ja. Mam certyfikat.
Wysokie napięcie!
Jasne.
Więc naprawdę nauczyłeś się je naprawiać?
Nie, ściągaliśmy.
Czego tu nie rozumiesz?
No, widzisz…
Kiedy przyjadą klienci,
to Benny…
Kurde, to nie ma sensu.
Co się ze mną stało?
Jestem głupia.
Zamieniłam się w ciebie, jak cię ugryzłam?
O nie.
Wciąż mamy Pete'a.
À propos, skoczę po zdrapki i łychę.
- Potrzebuje ktoś czegoś? - Pieniędzy z warsztatu.
Wracasz do szkoły.
Tym razem nauczysz się tego na serio.
Nawet jak teraz to mówię,
to sobie nie wierzę.
Witaj na pokładzie.
Możesz tu ustawić swoje elektryczne Diplo i takie tam.
Wy naprawdę niczego nie wiecie, co?
- Mogłam prosić o większą wypłatę. - Za późno.
Musisz znać swoją wartość.
Chętnie zacznę pracę.
I nie martw się dzieckiem.
Teściowa będzie go miała na jednym oku.
Drugie jest szklane.
To długa historia.
Wiesz co, jednak dam go do żłobka.
Czyja mamusia jest tam na ulicy?
Tak. O tak!
Twój tatuś to nie twój tatuś.
Nie. O nie!
Zawsze jest takim dupkiem?
Tak. O tak!
Napisy: Filip Bernard Karbowiak