SERIAL NETFLIX
WARSZTAT BENNIEGO
Twoje auto powinno trafić do hospicjum.
Oszalałeś? To klasyczny wóz.
Ma na liczniku zaledwie 305 000 kilometrów.
Przejechałeś nim 305 000 kilometrów?
Zamęczysz go.
Z czego się śmiejecie, kiedy pełno tu czerwonych naklejek?
Dlatego nie przeszliście kontroli.
Nie przeszliśmy jej, bo nie udało mi się przekupić tego gościa,
zwłaszcza po tym, jak ten wieloryb zaczął się wić…
Tak, wiemy. Jestem gruby i upadłem.
Wciąż mnie boli.
Nabijaj się z niego po pracy.
U mnie ma być porządek.
To mój warsztat.
Gdyby był twój, naprawialibyśmy miotły.
Gadaj zdrów.
W ciągu minuty mogę zrobić tu Imperium Paznokci Lucretii.
Mnóstwo kolorów do wyboru.
Facet powiedział nam, co mamy zrobić i to zrobimy.
Nie przejmuj się.
Davis, nabijamy się z ciebie, ale cię uwielbiamy.
Warsztat Benniego. To ja.
Co?
To chyba jakiś żart.
Davis, pozwałeś mnie, Nigga?
Co to ma znaczyć? Jesteśmy kumplami.
To nie ma nic wspólnego z tobą.
Pozywam twojego ubezpieczyciela.
Mama mówi, że to co innego, a ona się zna.
To jej konik.
Twoja mama zasługuje na kopa w dupę. Nie tak działają ubezpieczenia.
Prawda?
Boże, prowadził ślepy kulawego.
Jeśli pozwie naszą firmę ubezpieczeniową,
to podwyższą nam składki lub się nas pozbędą.
Nie stać nas na to. Warsztatowi grozi bankructwo.
Mama mówiła co innego.
Powiedz „mama” jeszcze raz, a rozwalę ci łeb.
Spokojnie.
Jesteśmy kumplami, nie walczmy o kasę.
- Możesz stracić pracę, Tony. - No nie. Davis, oszalałeś?
- Słuchaj… - Rozumiem.
Pozwól, że najpierw pogadam z prawnikiem.
- Jasne. Już nic nie mówię. - Kurczę.
Ciekawe, ile foteli tu zmieszczę.
Bernard!
Skarbie, to nie to pudło.
To nie są urodzinowe rzeczy.
To twoje stare peruki Janet Jackson.
Wiem. Są mi potrzebne.
Coś tu zdechło.
Szlag.
Aaliyah!
- Co znowu zrobiłam? - Raczej czego nie.
Mówiłam ci, żebyś włożyła ciuchy do suszarki,
teraz są spleśniałe.
Wypierz je jeszcze raz.
Czego szukamy?
Tego, do kogo tak się odzywasz.
Wypierz te ciuchy jeszcze raz, do tego te obrusy.
Przewróć jeszcze raz oczami, a zobaczysz.
Regina, nie mów mi, że odkopałaś to
na urodziny małej.
Robię, co mogę. Nie mamy pieniędzy.
Ale ona nie kończy sześciu lat.
Za dwa lata skończy dziewięć.
Świeczki tak nie działają.
Teraz noszę dla ciebie pudła, a zaraz pójdę znów nosić pudła.
Widocznie to przeznaczenie.
Jest marudny, bo nie ma powodzenia.
Nie wiesz tego.
Mieszkasz u mnie, wiem, że wracasz z randek sam.
Wiesz, że wracam sam, bo u ciebie też nikogo nie ma.
Nie wiesz, jak dużego mam judasza.
Możemy użalać się nad tobą w piątkę.
Dlaczego nikt nie chce mojego synka?
Spójrz tylko na tę przystojną buźkę.
Próbuję. Ale nieważne, jak dobrze mi idzie,
kiedy mówię, że mam córkę, olewają mnie.
To głupota.
- Gdybym była gejem… - Nie.
Nie mów nic więcej. Idę nosić pudła za pieniądze.
Pa, plotkary. Kocham was.
W filmach geje zawsze są szczęśliwsi.
Daj spokój, Regina.
To wygląda jak prośba o pomoc. Nie bądź taką sknerą.
Nie jestem sknerą, kiedy jestem bankrutem.
Zorganizuję Mai cudowne przyjęcie.
To moje najmłodsze dziecko.
Co zrobiłaś do tej pory?
Kazałam Bernardowi przynieść pudła.
Cały tydzień brałam nadgodziny.
Mam tylko kilka dni na ogarnięcie tego.
Pomogę ci.
Wiesz, że znam się na przyjęciach.
Tak. Pamiętam, jak Aaliyah skończyła siedem lat.
Upiłaś się i zsikałaś w spodnie w dmuchanym zamku.
Nie ja jedyna.
Mamo! Wiem, co chcę dostać, switcha!
Chcesz zostać elektrykiem?
To taka gra.
Jeśli myśli, że to zabawa, to źle.
Nintendo Switch.
Skarbie, przykro mi,
ale nie dostaniesz go na urodziny.
Ale marzę o nim od zawsze.
Od zawsze? Proszę cię.
Ja marzę o dobrym staniku dłużej, niż ty chodzisz po świecie.
Będzie cudownie, obiecuję.
Aaliyah, ciocia już idzie.
Pa, mamo.
Zaczekaj.
Weź 20 dolców i kup coś siostrze na urodziny.
Nie możesz dopisać mnie do twojego prezentu?
Nie musisz się rozglądać. Kumam.
Nasza szkoła jest za duża.
Nigdy nie przyzwyczaję się do spacerów między salami.
Szlag. Cała się spociłam.
Wiem. Dopiero po lunchu mam siłę myśleć.
Jakim cudem mam rozumieć te Opowieści karambaryjskie?
To Opowieści kanterberyjskie.
Więc nie poszło mi na sprawdzianie.
Jakim cudem Steph wygląda tak dobrze i sucho?
Miała z nami tę lekcję. Czy w tej szkole jest tramwaj?
Nie. Popularne laski pocą się od środka. To taki dar.
Jeszcze nie miałyście WF-u. Czemu jesteście takie mokre?
Nie umiemy się przystosować do liceum.
To nie takie trudne.
Wystarczy jeden drobiazg. Na przykład…
W gimnazjum byłem Kelvinem.
A w liceum jestem
Kelvinem Górskim Chłodem.
Co? Pomyślą, że mam chłopaka.
Pomyślą, że ty jesteś chłopakiem.
- Ale muszę coś zrobić. - Siema, ziom.
No i co? Przynajmniej mnie dotknął.
Bernard?
Cholera.
Hej, Hector. Co słychać, stary?
Proszę cię. Unikasz mnie od roku.
Przestań.
W porządku. Myślałem, że będzie niezręcznie.
Bo po miesiącu spotykania się,
udawałeś przed bratem, że jestem tylko kurierem?
Ale dałem ci pięć gwiazdek.
To będzie długa zmiana, co?
Wiesz co? Możemy pracować w ciszy.
Przepraszam za tamto.
Nie potrafiłem wyjść z szafy.
Ale w końcu powiedziałem mojej rodzinie.
Nawet tacie? Nie wspominałeś na instagramie o pogrzebie.
Wciąż mnie obserwujesz?
Masz mnie. Zaglądam.
Ale jestem z ciebie dumny. To nie byle co.
Dzięki.
Pomożesz mi z tym bydlakiem?
Tak przy ludziach?
Co? To 77-calowy telewizor.
Z tym bydlakiem.
- Z tym bydlakiem. - Jasne.
To był jego olej!
Tak!
Nie!
Liceum!
Wykreślony!
Po prostu ratuj mój warsztat. Cześć.
O co chodzi?
To ten prawnik od Lucretii.
Musiałem się spieszyć, bo bierze za godzinę.
Nie wiem, po co ci prawnik. Już jeden facet ciągnie od ciebie forsę.
- Mów, co masz mówić. - Przekup go.
Czym?
Zacznij od naprawy jego auta. Nie wymaga dużo.
Teraz może wymagać. Dokonałem paru zmian.
GIŃ, DAVIS
Przynajmniej w środku jest OK.
Wiesz, że nie.
Ciociu, pożyczysz mi 20 dolców?
Nie pożyczam bezrobotnym dzieciom.
To nie dla mnie. Mama zawsze kupuje prezent dla Mai,
a potem dopisuje, że to ode mnie i taty.
Chcę kupić jej coś ładnego od siebie.
To moja jedyna siostra.
O której wiesz.
Masz 20.
- Jestem z ciebie dumna. - Dzięki.
Co robisz w domu tak wcześnie?
Cholera, zwolnili cię.
Oczywiście, że nie.
Zwinęłam z biura parę drobiazgów na urodziny Mai.
Wszyscy tak pilnują recept,
że nie zwracają uwagi na karteczki, chusteczki i piłeczki antystresowe.
Po co dziecku szpitalny fartuch i czepek?
I co zrobi z tych spinaczy?
Wisiorki.
Prezent i zabawa w jednym.
Nie da się być większą patologią.
Dzięki Bogu jestem ja.
- Co to jest? - Gadżety, za które nie będą jej gnębić.
Błyszczyk Fenty, czekolada Godiva?
To przyjęcie dla dzieci, nie dla Opry.
Nic nie pasuje do motywu jednorożców.
Ona już nie lubi jednorożców. Teraz liczą się księżniczki.
Skąd niby to wiesz?
Na poprzednim przyjęciu z jednorożcami powiedziała,
cytuję:
„Mam nadzieję, że już koniec z jednorożcami”.
Właśnie.
Co?
Ty.
Lucretia wszystko musi zniszczyć i przejąć.
Ktoś musiał uratować te dzieci przed prezentami z działu biurowego.
Niech żyją spinacze.
Kategoria to „jak najłatwiej mnie zdenerwować”.
Ja się tym zajmę.
Czekają mnie balony.
Już nie. Byłam u Balonowego Barry'ego.
Robi z balonów zwierzaki i celebrytów.
Jego Drake to dzieło sztuki.
- Potrzebne mi serpentyny. - Tam są.
- W takim razie talerze i serwetki. - Pod serpentynami.
W porządku. Ale ja odpowiadam za tort.
Ups.
Mocno chwyć za koryto, bo tylko ty będziesz go jeść.
„Chwyć za koryto?” Co to za tekst?
Zbyt dużo czasu spędzasz z białymi.
Być może.
Ale moja córka dostanie swój ulubiony tort, Wieloryba Tubby'ego,
a jeśli powiesz mi, że go nie lubi, poderżnę ci gardło.
Czym? Nóż do listów też zwinęłaś?
Tak.
Cholerka. Naprawdę się postaraliście.
Należy ci się to, co najlepsze.
Masz w nim tyle nowych części, że to praktycznie nowy wóz.
Zrobiliśmy nawet wnętrze.
Już nie będziesz czuł drogi pod stopami jak Fred Flintstone.
Cholerka. Kaseciak?
A jak. Lubisz dobrą muzę.
To nie wszystko.
Popcorn!
Garrett's? Uwielbiam go!
- To za dużo. - Skądże.
Nie wiem, czy mnie na to stać.
To twój rachunek.
Nie ma kwoty. Jest czysty.
Kumple nie biorą kasy od kumpli.
Gdybym tylko mógł dla was coś zrobić.
Ja nic nie potrzebuję.
Bennie?
Możesz wycofać pozew.
Próbujesz mnie przekupić?
To zależy…
Od tego, czy działa.
Co? Cholera, powinienem był wiedzieć.
Mama ostrzegała, że możesz próbować mnie oszukać.
Twoja mama niech się lepiej rzuci ze schodów!
- Uważaj na słowa. - Sam uważaj na… Szlag!
Co z tobą? Wiesz, że nie umiem się bić.
- Więc tak traktujesz kumpli. - Nie jesteś moim kumplem.
Trzeba być gnidą, by nie wycofać pozwu po dostaniu popcornu.
To cheddar z karmelem, mieszanka z Chicago.
Więc taki jesteś.
Bądźmy więc szczerzy.
Nie tylko nie wycofam pozwu,
ale gdy mnie znowu zobaczysz,
przejmę cały ten warsztat.
Nie mów tak.
- Wynocha stąd. - Jasne.
Niech tylko ktoś da mi kluczyki.
Hector, znów mamy wspólną zmianę.
To prawda, stalkerze.
To nie tak. W kanciapie jest lista,
tam są wszystkie zmiany, możesz…
Spokojnie. Żartowałem.
To dobrze, bo…
Przyniosłem batoniki proteinowe, które lubimy.
To nie te, które u ciebie zostawiłem?
Nie. Zjadłem je, by o tobie zapomnieć.
Mam nadzieję, że nie zadziałało.
Może po pracy pójdziemy się napić?
Tak? To znaczy,
jeśli chce ci się pić, to pewnie.
Możemy uczcić twoje wyjście z szafy,
będziesz mógł mi powiedzieć, o czym tylko zechcesz.
Nie, to jedyna nowość w moim życiu. Nic więcej się nie wydarzyło.
Gdzie zrobiłaś sobie te paznokcie?
Te piękne, długie, rzucające się w oczy paznokcie?
Są trochę straszne, ale podobają mi się.
Hej, Jamie.
Idziesz do sali w tamtą stronę?
Ja idę w tamtą.
Jeśli kogoś coś swędzi, mówcie…
Ostrożnie, chyba się podrapałaś.
Cholera. Muszę się do nich przyzwyczaić.
Lepiej uważaj, bo pielęgniarka jest po drugiej stronie budynku,
a nie chcę, byś się wykrwawiła.
Pachniesz jak singielka. Co z twoim dezodorantem?
Wypadł mi w autobusie.
Będzie dobrze. Zapisałam się na zapasy.
Tam są chłopaki.
Nie.
Spóźnię się na lekcję.
Otwórz się…
Aaliyah Upshaw na wagarach?
Hej, Steph. Chciałam tylko…
My zwiewamy. Chodź z nami na film.
Ja? Pewnie.
Sztosowe paznokcie.
Od dawna je mam. Zapomniałam już o nich.
Wiesz, jak…
Serio?
Kończy nam się urodzinowy soczek.
Jedzenie też.
Dzieci jedzą, jakby rodzice trzymali je w piwnicy.
Spokojnie. Zamówiłam 200 ostrych skrzydełek.
Wysłałam po nie Benniego. Zaraz powinien być.
Nie trafiłeś. Te dzieciaki nie potrafią strzelać.
Maya nie zna ani jednego gangstera.
Zapomniałam, że jest bezużyteczny.
- Miałeś iść po skrzydełka. - Przerwa.
Powiedziałem „przerwa”, Tyler.
Widziałyście? Ten biały dzieciak strzelił mi w plecy.
Tyler nie ma czapeczki.
Idź po skrzydełka.
Teraz tobie mówi, co masz robić.
Bruno Mars się rządzi. Nigdzie nie idę.
Skarbie, musisz iść po te skrzydełka.
Pójdę, bo ty mnie o to prosisz.
Miło tak wspólnie jej nie lubić.
Robi się gorąco.
- Mamy lód? - Tak.
STO LAT, MAYA
- Kupiłaś tort lodowy? - To Wieloryb Tubby.
Tak wygląda.
Mogę wymiksować się od balonów? Ciągle je przebijam.
To przez te głupie paznokcie.
Idź po prezent, Wolverine.
Paznokcie są prezentem. Na małym palcu mam napisane „sto lat”.
Jak myślisz, o kogo chodzi?
Na pewno nie wydałaś pieniędzy ode mnie na paznokcie.
Od ciebie? Wzięła ode mnie 20 dolców.
Musiałam zrobić obie dłonie.
Musisz to ukrócić. Tak wychowasz narkomankę.
Chwileczkę. Nie kupiłaś siostrze nic?
Oczywiście, że kupiłam. Nie jestem potworem.
Maya, pokaż im swoje imprezowe buciki.
Są super.
Nic mi nie jest!
Stopy jej urosną.
Nie dawajmy im jeszcze tortu. I tak jeszcze nie mamy skrzydełek.
Musi być odpowiednio miękki. Nie znasz Tubby'ego jak ja.
Wiem, jak działa słońce.
Poradzę sobie. Mam plan.
Najpierw prezenty, potem tort.
Chodźcie, wszyscy. Czas na prezenty.
Pewnie, niech ci będzie.
Ale Tubby'emu spłynęło oczko. Tu jestem.
Maya, teraz ode mnie.
Książka.
Maya, to Born on the Water. To o naszej historii.
- Bernardzie, to książka. - Nie wrzucę tego.
Ja tak. Mówiłem, żebyś kupił jej lalkę L.O.L.
Teraz od cioci.
Nie nauczy cię to o naszej walce, ale na pewno ci się spodoba.
Switch! Jesteś najlepszą ciocią na świecie!
Baw się dobrze.
Przepraszam, najlepsza ciociu na świecie,
chcę z tobą porozmawiać.
Jasne.
Czemu kupiłaś jej switcha, kiedy powiedziałam jej nie?
Nie pamiętasz już, jak to było,
kiedy czegoś chciałyśmy, ale nie dostawałyśmy?
Nie mogłyśmy nawet prosić.
Pamiętam, dlatego wpłaciłam zaliczkę, by mieć switcha na Święta.
Nie wiedziałam.
Bo nie pytałaś.
Nigdy nie pytasz.
A nawet, gdybyś wiedziała, to i tak zrobiłabyś po swojemu,
bo zawsze ma być tak, jak chce Lucretia.
To niedorzeczne. Po prostu miałam pieniądze.
Nie chodzi o pieniądze.
Chodzi o twoją potrzebę kontroli.
Nawet gdybyś była spłukana jak ja, zrobiłabyś tak, by wyszło na twoje.
Proszę cię. I nigdy nie byłabym równie spłukana jak ty.
Nie chcę nawet o czymś takim słyszeć.
Wiesz, co właśnie robisz?
Mówisz mi, jak mam się z tobą kłócić.
Po prostu chcę dać Mai przyjęcie, jakie ty chciałabyś jej urządzić.
Przyjęcie, jakie chciałabym urządzić,
a teraz prezent, który chciałam jej dać.
Czy nie liczy się to, że jest szczęśliwa?
Nie. Musi wiedzieć, że ja to zrobiłam.
Od kiedy jesteś taka nachalna?
- Mamo? - Nie teraz, mamusia prowadzi.
Nie jestem nachalna. Po prostu, jeśli mnie nie przytuli,
nie powie, że jestem najlepszą mamą,
zostaję tylko w roli cholernej kucharki i sprzątaczki.
- Mamo. - Nie teraz.
- Tort się topi. - Co…
Nie, Tubby. Miałeś być główną atrakcją.
Na pewno jest atrakcją.
Nie martw się, zajmę się tym.
Koniec imprezy! Do domu.
Nie.
To żart. Robimy coś zupełnie nowego.
To… tort w kubku.
Bierzesz kubek i nabierasz sobie tortu.
Właśnie tak.
Roztopiony tort.
Patrz. Tort w szejku!
To roztopiony tort. Ale innego nie mamy.
Nie tak miało być.
Tylko spójrz. Miałaś jedno zadanie, Regina.
Maya, chodź.
Coś ci powiem.
To mama kupiła ci switcha.
- Serio? - Nie, żartowałam. Jest ode mnie.
Kocham cię, ciociu Lucretio.
Fakt, miłe uczucie.
Już rozumiem.
Gdzie ten tchórz Tyler? Żądam zemsty!
Zaraz cię zastrzelę.
Męczą mnie te dziecięce imprezy.
Naciesz się. Urodziny Bernarda za miesiąc.
Wyszedł z szafy. Będzie ciekawie.
Regina! Znają mnie tu.
Co? Nie wydam kasy na skrzydełka,
kiedy mam dobre skrzydełka w torbie.
Daj mi jedno.
Lucretia?
Frank.
Cholerka!
Napisy: Jakub Jadowski