SERIAL NETFLIX
Koniec. Idę.
Oszalałaś, jeśli myślisz, że to koniec.
Mamy jeszcze dużo roboty, zanim przyjedzie Althea.
Jest pastorką, tak? Odkurzymy Biblię i wystarczy.
Jest mówczynią inspiracyjną. Mówi ludziom, jak mają żyć.
Czyli jest matką.
Nie, jej ludzie słuchają.
Że co?
Żartowałam.
- Pomóż siostrze. - Poradzi sobie.
Z tobą ta kara nigdy się nie skończy.
Daj mi to.
Skończyły się płatki.
Jeśli posypię chipsy kukurydziane cukrem, będą jak lukrowane płatki?
Tylko dodaj banana.
Idź już. Chcę posprzątać, zanim przyjdzie Althea.
Ludzie są do bani.
Wzięłam ostatnią paczkę markerów,
kiedy ta Karen rzuciła się na mnie z nożyczkami.
Nie chcę się w to wgłębiać, ale będzie o tym w wiadomościach.
Dziękuję.
Chwila. A ogórek?
Będzie o tym w wiadomościach.
Jest już nasza wredna siostra?
Przestań. Za każdym razem, gdy przyjeżdża,
zachowujesz się w ten sposób.
Co cię usprawiedliwia, gdy jej nie ma?
Ty.
Pójdę, jeśli ty pójdziesz.
W porządku.
A to paskudne nastawienie to dlatego,
że ona przychodzi tu jak wielka pani,
rzuca zawoalowanymi uwagami,
a ty jesteś tak zakochana, że tego nie widzisz.
Nic nie pomogę na to, że mnie inspiruje.
Inspiruje cię, by po mnie cisnąć.
Oczy widzą to, czego pragnie dusza.
Właśnie. Zaczynasz opowiadać takie bzdury jak ona,
a potem cytujesz te cztery wersy, które znasz.
Jak: „Nie bądź hejterem”.
Właśnie o tym mówię.
Jeszcze jej nie ma, a my już się kłócimy.
To ty zaczęłaś.
Co jest? Siostry się kłócą?
Może razem powycieracie kurze.
Może pójdziesz obrać ziemniaki.
Może ciocia Thea nas gdzieś zaprosi.
Może wynieś jeszcze śmieci.
- Może… - Aaliyah!
Przestań. Mam siedem lat, a wiem, kiedy się zamknąć.
Cree, nie chcę się kłócić.
Przyjdź na kolację i daj mi znać, jeśli to zauważysz.
Chyba kiedy to zauważę.
Może być. Po prostu powiedz.
Nie będę skarżypytą.
Siostra mi dokucza.
Jestem dorosła.
Potrzebny nam szyfr.
Może powiedz: „Jestem walnięta i doszukuję się problemów”.
Za długie.
Jeśli coś mnie wkurzy, uderzę laską.
Hej, skarbie.
WARSZTAT BENNIEGO
Możesz nawet całować mnie w dupę jak dzięcioł.
Nie dam 85 dolców za lusterko.
Moja dziewczyna ma bogatego męża.
Jeśli o nią nie zadbam, zabierze mi nocki i weekendy.
Spadaj stąd.
Przez ciebie tracę kasę.
- Ktoś inny je kupi. - Jasne. Spadaj.
Nie będę się powtarzał.
Po co ci te negatywne emocje?
Nie. Po co mi ty?
Widziałeś napis „Davisa nie wpuszczamy”?
Tak.
Napisałeś to na prześcieradle.
Ale mam coś dla ciebie.
Nie chcę żadnych owocowych bukietów.
Wiesz, że nie jem owoców.
Błąd.
To bukiet z konopiami.
Zostaw go, ale idź już.
Daj spokój. Dość już tego.
Jeśli masz problem, pomogę ci.
Nie po to przyniosłeś ten bukiet?
Znam jednego weterana,
który ma dostęp do tanich części.
- Jak tanich? - Jak barszcz.
To dzwoń do niego.
Możemy do niego pojechać i z nim pogadać.
Napić się czegoś.
Albo mogę zadzwonić.
- Hej, co tam? - W porządku.
W czym mogę pomóc?
Wymiana oleju? Przegląd?
Czego potrzebujesz?
Jestem Noah. Chłopak Tashy?
Racja. Czemu tak trudno cię zapamiętać?
Popracuję nad tym. Chciałem o czymś pogadać.
Wypuszczają dziś nowe buty, które chcę kupić Kelvinowi.
Mówisz o tych…
- Premiersach. - Tak powiedziałem.
Chodzi o to,
że to towar ekskluzywny, ale bardzo by je chciał.
Czemu zawsze robisz najwięcej?
Co?
Zabierasz go na mecze Pacersów. Dajesz mu prowadzić.
- Odbierasz go na czas. - Wiem.
Dlatego chciałem pogadać z tobą.
Kupię mu te buty. Jak prawdziwy ojciec.
Wstanie rano, pójdzie do…
Indy Kicks.
Nie przerywaj mi.
Miło, że przemawiasz w naszym mieście.
Przyjechałam do Indiany tylko dla pieniędzy.
I dla was.
- Miałam być w Belize. - Belize!
Mamy tamtejsze widoki na wygaszaczach ekranu w szpitalu.
Kiedyś musi spaść deszcz.
Ale nie narzekam.
Właśnie to zrobiłaś.
Cicho, Lucretia. Mówi, co myśli.
Ludzie ciągle czegoś ode mnie chcą. Po prostu emanuję sukcesem!
Twój kielich jest przeobfity!
A moja miseczka to 44 potrójne D.
Ale co ty o tym wiesz?
Nie każda z nas dostała te geny.
Ale ma wąsy po tatusiu.
Gdzie nocujesz? Twój pokój jest gotowy.
Wynajęli mi piękny apartament w centrum.
Piękny jak na Indianę.
Mówiłam, że zawsze możesz spać tu.
Boże, nie. Muszę mieć miejsce, by się obrócić.
Ale dziękuję.
Gdzie Bennie?
Macie kolejną przerwę? Czy wrócił do piwnicy?
Miejmy nadzieję, że poszedł na wazektomię.
Nie ma tu miejsca na kolejne dziecko na boku.
Fajnie, co?
O której mamy wrócić na kolację?
Ochrona ich tam trzyma. Musimy być gotowi, zanim ich wpuścimy.
Mogę prosić o pomoc?
Jak pan się tu dostał?
Tyłem. Z przodu jest ogromna kolejka.
Mogę je kupić?
Musi pan stanąć w kolejce. Takie są zasady.
Płacą ci więcej za ich przestrzeganie?
Nieważne.
Poproszę 500 dolarów.
Pięćset dolarów?
Mogłem z nimi wyjść!
Mogłem z nimi wyjść.
Ale nie wyszedł pan. Gotówka czy karta?
Chcę wbić komuś szpilę. Mogę zapłacić bonem?
Wbijesz mi je jako mleko?
No weź, siostro. To dla mojego syna.
Czarni powinni sobie pomagać.
Jestem Lankijką.
A ja baptystą.
Nieważne. Zapłacę za nie.
Wariatka z ciebie. Widać, że rozpieszczona.
Dobrze, że jesteś.
Idź dalej. Jestem spłukany.
Ciekawe. Czyli może mama wie, skąd Kelvin ma buty za 500 dolarów.
Cholerka. Wyłudzenie. Jestem z ciebie niemal dumny.
Co chcesz?
Nic takiego.
- W porządku. - Tylko tę kurtkę.
Za 400 dolarów?
Masz dwie ręce, możesz się przytulić.
Mama by tak powiedziała.
Ale miałaby więcej do powiedzenia o tych butach.
W porządku.
Kupię ci tę kurtkę.
Naciągara.
Spędzam z tobą za dużo czasu.
Nie wiem, po co tyle tego zrobiłam.
Powinnam była zrobić przystawki,
a ta krowa niech wyemanuje mi jakąś pomoc.
Przez Altheę mówisz do siebie.
Kto się spodziewał, że taka jest?
Ja. Mówiłam ci.
Ważne, by przetrwać ten wieczór, nie będąc jej workiem treningowym.
Tak, bo ten worek może oddać.
Żadnego oddawania.
Zresztą przegrywasz z nią zero do czterech.
Jak zaciśnie mi rękę na szyi, to po mnie.
Możemy się po prostu wspierać.
W porządku.
Ty kop w kolana, a ja walnę z główki w brzuch.
Kiedy coś powie.
Jasne.
Kiedy czepi się twoich włosów.
Moich włosów?
Dlaczego miałaby?
Bez powodu.
Niech nikt ci nie mówi, żebyś zmieniła styl.
Powiedziałam: „To, że gra nazywa się Uno,
nie znaczy, że masz grać w nią sama”.
Nie miała nawet zmyślonego przyjaciela?
Próbowała, ale ją porzucali!
Uwielbiam, jak przyjeżdżasz. Masz najlepsze historie.
Mama mówiła ci, jak chłopak wystawił ją przed balem?
Nie. Mów.
To było smutne.
Namawiała mamę na tę śliczną sukienkę,
a chłopak nawet się nie pojawił.
Tata kazał Lucretii z nią iść.
Jaka gnida zrobiła to mojemu słonku?
Ty, matole.
Cała Lucretia.
Zawsze mogę na nią liczyć.
Oczywiście. Cieszyła się, że mogła pójść na bal.
Przynajmniej nie dostałam wenery.
Co to takiego?
To inaczej walentynka.
Ciocia Lucretia nie dostała walentynki?
Nie, skarbie.
Nie woziłam się z alfonsem jak ciocia Althea.
Nie był alfonsem.
Lubił siedzieć na cadillacu i obserwować ludzi.
Czyli alfons.
- Kim jest alfons? - Mam niusa.
Mam córkę, o której nie wiedziałem. Ma dziewięć lat.
Nowa córka i nowy chłopak.
To, czego wszechświat niektórym nie daje, innym daje w nadmiarze.
Ma na imię Sydney.
Była już tu.
Twój chłopak się z nią dogaduje?
Oboje dogadują się ze mną.
Wciąż nie powiedziałeś o niej Hectorowi?
Nie pytał.
Ciociu, widzisz, jak jest. Jak się z tego wyrwać?
Nie zachodź w ciążę w liceum.
Proszę cię. To będzie mój pierwszy tatuaż.
Co?
Bennie, pójdziesz ze mną do kuchni?
Po co?
Skąd na naszej karcie 500 dolarów za buty?
Może ktoś nie wiedział, że może je zwinąć.
Założymy spór.
Nie stać nas na to. Ktoś beknie.
Nie przesadzaj.
Może jakiś dobry ojciec chce pokazać synowi, jak go kocha.
Cholera. To ty.
Jeśli chodzi o kurtkę Aalii, musiałem ją kupić.
Żeby nie powiedziała ci o butach.
Lucretia pisze, żebym się pospieszyła.
Aaliyah mówiła, że pożyczyła ją od Savanny.
Ile kosztowała?
Spytaj Savannę.
Kosztowała 400 dolarów.
Lepiej ją oddaj.
Nie mogę, inaczej powie ci o… Racja.
Makaron z serem już gotowy.
Liyah, słonko, pomóż tacie
policzyć ser.
„Policzyć ser?”
Podejrzane.
Zostanę tu.
Aaliyah.
Wszystko gra? Coś się dzieje z Aaliyą?
Nie, wszystko gra.
Nienawidzę was!
Przepraszam. Sprawdzę, co z tym dzieckiem.
Walczyła, ale jej ją zabrałem.
Powiem wam,
że mama nie pozwoliłaby nam na takie maniery.
Nie winię jej, że pragnęła innego życia.
No dobrze.
A ten fotel? Moje plecy.
Jakbym siedziała w autobusie.
To może usiądź na zewnątrz.
Słucham?
Powinnam była nasmarować szyję.
Mam cię dość.
Tak, udało ci się. Brawo.
Ale nie musisz dokuczać mnie.
Lucretia, co to za wrogość?
Zamknij się, Althea.
Myślisz, że będą się bić?
Lepiej chodź. Jeśli Lucretii wypadnie cycek,
porzygam się.
Tyle negatywnej energii, dlatego tu nie przychodzę.
To ty sprowadzasz negatywną energię.
Masz się za nie wiadomo kogo.
Tylko się popisujesz, latasz tu i tam, pomagasz wszystkim poza rodziną.
Jakbyś liczyła się tylko ty.
Nawet nie zapytałaś, co u nas.
Nie tylko ty masz marzenia.
Regina próbuje wrócić na studia i zrobić magistra.
Cree ma nieruchomość.
Nieruchomości… I faceta w innym mieście.
Skąd cała ta złość?
Wziąć cię na barana?
To przez to, jaka jesteś.
Te twoje drobne szpile. Te drobne komentarze.
Że moje dzieci mnie nie szanują.
Mój dom jest mały. Lucretia jest sama.
Mogłaś zostać przy sobie.
Czemu walczycie z prawdą?
Aaliyah nie ma do ciebie szacunku. Twój dom jest mały. Lucretia jest sama.
On tu nie mieszka!
Moim zadaniem jest zwracanie uwagi na problemy.
Ale nie nasze. Jesteśmy twoją rodziną, to boli.
Bardzo!
Boże, nie chciałam. Wybaczcie, że tak to odebrałyście.
Nie da się odebrać tego inaczej.
Nie wiem, co powiedzieć.
Lepiej już pójdę.
Lucretia zaciska pięść.
Nawet nie zauważyłam.
Nie.
Powiedziałyśmy swoje.
Albo to przyjmiesz, albo nie.
Jesteś naszą siostrą.
Zostaniesz na kolację.
Dziękuję.
To nie będzie długa kolacja. Jadłam już.
Zołza.
Co?
To też was wkurza?
Cieszę się, że się spotkałyśmy.
Dobrze jest wyjaśnić sobie rzeczy.
Jeszcze raz przepraszam.
Mamy to już za sobą.
Wszystko gra. Kochamy cię.
Ja was też.
Następnym razem niech tu będzie moje zdjęcie.
Nie macie ani jednego mojego zdjęcia.
Macie zdjęcie Obamów, a mnie nie ma.
- Kocham was. - My ciebie też.
Trzy siostry.
Naprawdę nas posłuchała.
Tak.
Szkoda, że jutro wraca zaraz po wykładzie.
Miło byłoby dłużej pogadać.
Powiedziała, że nie musimy,
ale pójdźmy na jej wykład,
a potem zaprośmy ją na lunch.
- Z chęcią. - Tak.
Miałam jutro czytać jakimś biednym dzieciom, ale odwołam to.
Masz na myśli moje dzieci?
Tak.
- Jest twoja mama? - Nie.
To dobrze.
Nie wiem, jak ci to powiedzieć, ale te buty…
Dokupię ci do nich czapkę.
Cholerka, dzięki.
Miło z twojej strony.
Musisz mieć komplet.
Tata wie takie rzeczy.
Oby nie była to czapka Jetsów.
Nie zrobiłbym ci tego.
Możesz stąd wyjść ze swoim żółwikiem
i dać mi chwilę z synem?
Jasne. Wybacz.
Tak.
- Nie kupisz mi czapki, prawda? - Nie.
Jest jeszcze gorzej. Muszę zabrać te buty.
To niemożliwe.
Wyrwałem kurtkę Aalii. Ciebie też skroję.
Sprzedałem je.
Co? Kosztowały 500 dolarów.
Spokojnie.
Opchnąłem je za 800.
Boże. Jestem z ciebie dumny. Zaraz się popłaczę.
Ale daj mi moją działkę.
Taki miałem zamiar.
Nic do ciebie nie mam,
ale nie ufam genom Tashy.
Proszę. Róbmy to częściej.
Pewnie.
Może być ciężko, kiedy się wyprowadzimy na drugi koniec miasta.
Nie wyprowadzisz się za 800 dolców.
Kiedy zamieszkamy z Noah.
Mama ci nie mówiła?
Oczywiście, że mi mówiła.
Muszę o wszystkim wiedzieć.
Pokazywała ci zdjęcia domu?
Widzisz to jacuzzi?
Tak.
Mnóstwo przepoconej wody, ale skoro tak lubicie.
Zepsułeś mi to.
Muszę dokończyć lekcje.
Zadzwonię. Kocham cię, synu.
- W porządku. - Pa.
Cholera!
Zabierają mi syna.
Też coś zabiorę. Wezmę tę prostownicę.
Wezmę włosy.
Zabierają mi syna.
Cholera.
Jesteśmy jej rodziną. Dlaczego nie możemy być z nią? Szlag.
Bo kupiliśmy bilety na ostatnią chwilę. I nie przeklinaj w kościele.
To nie nasz kościół.
Tam są miejsca.
Nawet dla ciebie, bezbożniku.
Dobry wieczór. Witamy na naszej drugiej Konferencji Wspólnoty Kobiet.
Przed wami Althea Turner.
Witajcie, zwycięzcy.
Przez następne dwie godziny i 20 minut…
- Tyle trwa Ojciec chrzestny. Spadam. - …będziemy…
Wszyscy mamy marzenia.
To prawda.
Nie dostaniecie się do nich windą.
Musicie iść schodami. Musicie włożyć w to pracę.
Prawda, siostro.
Nie chodzi o to, że jest czarna. To moja siostra.
Marzenia są piękne.
Ale musimy pamiętać też o tym,
jakie jest życie.
Mamy dzieci! Mamy mężów.
Musimy zająć się sobą.
Pewne rzeczy muszą mieć miejsce.
Ktoś musi o to zadbać.
Nie pozwólcie, by wasze marzenia były czyimś koszmarem.
Oczywiście
bywa to trudne.
Zwłaszcza gdy inni proponują wam pomoc.
Nie każda pomoc jest dobra.
Niektórzy pomagają, by potem was oceniać.
Czują, że mogą wtrącać się w wasze sprawy.
To jak kula u nogi.
Przerabiałam to.
Co?
Mamy się teraz kłócić?
Co to za „przerabiałam to”?
Jestem zaborcza?
Tak, wyciągnęłaś mnie w środku wykładu.
I co to za przytakiwanie?
To oznacza, że się z czymś zgadzasz.
Czyli moje marzenia są twoim koszmarem?
Nie chcesz, żebym się uczyła.
Tego nie powiedziałam.
Ale jeśli wrócisz, dużo spadnie na mnie.
„Jeśli?”
Teraz nawet we mnie nie wierzysz.
Przestań się w to wczytywać.
Kiedy wrócę do szkoły.
Nie spadnie na ciebie nic nowego.
Czyli wszystko?
Naprawdę myślisz, że dasz radę bez mojej pomocy.
Jasne, że tak.
Twoja rodzina mnie potrzebuje.
Doprawdy?
Nie miałabyś życia, gdyby nie moja rodzina.
Jesteśmy twoim hobby.
Tak o mnie myślisz?
W takim razie zyskałam mnóstwo wolnego czasu.
Na co? By obściskiwać się ze swoim chłopakiem na odległość
czy kupować antyki z przyjaciółkami, których nie masz?
Wiesz, że tego nie lubię.
Może żyłabym pełnią życia,
gdybym nie musiała wychowywać twoich dzieci i płacić twoich rachunków.
Wracaj grać w Uno sama ze sobą.
Masz szczęście, że jesteśmy w domu Bożym.
Dlaczego? On zajmie się Mayą, kiedy wrócisz do szkoły?
Wychował już swoje dziecko. Dwa razy.
Spadam stąd.
- Twój mąż wciąż tam śpi. - Wiem!
Napisy: Jakub Jadowski